金色のコルダ 星奏学院祭 5

เมื่อวันที่ 11 ที่ผ่านมา ไปอีเวนท์ 星奏学院祭 5 มาแหละ!

img_1319-2

คราวนี้เป็นอีเวนท์คอร์ด้ารอบที่สองของปีนี้ที่เราได้ไป ตอนแรกว่าจะตัดใจไม่ไปเพราะรอบที่อยากไปมากที่สุดดันชนกับไลฟ์ Kalafina ที่เราได้ตั๋วมาก่อนตั้งนานแล้ว และมั่นใจว่ายังไงอีเวนท์คอร์ด้าก็ต้องออกแผ่นให้ดูแน่นอน แต่พอเล่นเกมบ่อยๆ เข้าก็อินจนอยากไปดูสดๆ สักรอบ บวกกับเห็นว่ามันตรงปิดเทอมพอดี ถือโอกาสเที่ยวโตเกียวไปด้วยเลยก็ดีเหมือนกัน สุดท้ายก็เลยไปสมัครสมาชิก Gamecity เพื่อชิงตั๋วมาในที่สุด

เซย์โซกักคุอินไซคราวนี้มีทั้งหมดสี่รอบ รอบที่เราอยากไปคือรอบวันเสาร์กลางวัน เพราะรอบนั้นเป็นรอบเดียวที่มิยาโนะ มาโมรุไปด้วย! แต่ก็นั่นแหละ เพราะชนกับไลฟ์ Kalafina ก็เลยพลาดรอบนั้น มาลงเอยที่รอบเย็นวันอาทิตย์ซึ่งเป็นรอบสุดท้ายแทน

ตั๋วอีเวนท์คราวนี้มีหลายเกรดตามสไตล์เนโอโรมานซ์ มีตั้งแต่เกรด SSS ราคาหมื่นปลายๆ ไปจนถึงตั๋วชั้นประหยัดราคาหกพันเยน ของเราเป็นตั๋วเกรด SS ราคาเก้าพันเยน ตอนแรกก็ไม่คาดหวังความใกล้อะไรมากมาย ขอใกล้พอๆ กับตอนที่ไปดู Stella Concert ก็ดีมากแล้ว

ปรากฏว่าพอตั๋วมาส่ง พบว่าที่นั่งที่ได้มาคือ ชั้น 1 แถว 12 !!!!!!!!!!

img_1334-2

มายก้อด มันฟังดูใกล้มาก!!!! ตอนนั้นยังจินตนาการความใกล้ไม่ค่อยออก ไม่เคยได้ที่นั่งใกล้ขนาดนี้มาก่อน ก่อนถึงวันงานเลยลุ้นระทึกตึกตักว่ามันจะใกล้ขนาดไหนกันเชียว!?!?

เรื่องตลกเกี่ยวกับตั๋วคราวนี้คือชื่อบนตั๋วเป็นชื่อเพื่อนที่เราฝากให้รับแทนช่วงที่เราไม่อยู่ เห็นแล้วเหงื่อตกไปนิดนึงเพราะไม่แน่ใจว่าจะมีการเช็กชื่อหน้างานรึเปล่า แต่สุดท้ายก็ไม่โดนเช็กชื่อนะ ถือตั๋วไปอย่างเดียวก็เข้าได้เลย

การเตรียมตัวก่อนไปอีเวนท์รอบนี้ไม่ได้ทำอะไรมากมาย แค่เตรียมขนม+ของขวัญ+จดหมายไปให้ทาเคอุจิ ชุนสุเกะคุงคนเดียว ตอนเขียนจดหมายแอบลังเลนิดนึงว่าจะเขียนเป็นภาษาอังกฤษหรือญี่ปุ่นดี คือเรามีความคิดว่าถ้าเขียนเป็นอังกฤษอาจจะโดดเด่นและเป็นที่จดจำสำหรับน้องมากกว่า 5555555 แต่สุดท้ายก็เขียนเป็นญี่ปุ่นไปแหละ เนื้อหาส่วนใหญ่เป็นการอธิบายว่าขนมที่ให้ไปคืออะไรบ้าง ตบท้ายว่าเมืองไทยมีของกินอร่อยๆ เยอะแยะ ไว้มีโอกาสก็มาเที่ยวบ้างนะคะน้อง (น้องอ่านแล้วอาจจะคิดว่า อีป้าจากไทยคนนี้คิดว่าผมเห็นแก่กินมากเหรอครับ??) เสียดายที่ตอนนั้นไม่รู้ว่าวันต่อมาเป็นวันเกิดน้อง ไม่งั้นคงเขียนอวยพรวันเกิดไปในจดหมายด้วย ฮือออออ

สถานที่จัดงานคราวนี้คือ Pacifico Yokohama ที่เก่าเจ้าเดิม ครั้งแรกที่มาอีเวนท์คอร์ด้าก็ที่นี่แหละ

คราวนี้เราไม่มีเวลาเดินเล่นชิลๆ หน้างานเลย เพราะตอนบ่ายไปดูไลฟ์วิวอีเวนท์คิงปุริที่โรงหนังหน้าสถานีซากุรางิโจ พอดูเสร็จตอนสี่โมงครึ่งเลยต้องรีบพุ่งไปแปซิฟิโค่ต่อ ในใจก็ตื่นตระหนกเพราะกลัวว่าซีดีที่อยากได้จะหมดแล้ว นาทีนั้นถ้าเหาะได้คงทำไปละ

เข้าไปถึงหน้างานปุ๊บก็เจอมุมสำหรับฝากของให้นักพากย์ เราเลยเอาของที่จะฝากทาเคอุจิคุงไปโยนก่อน หอบหิ้วมาไกลเหลือเกิน หนัก TvT โยนเสร็จก็พุ่งเข้าด้านในไปซื้อของอย่างรวดเร็ว แล้วสุดท้ายก็ซื้อทันทั้งซีดีและแพมเฟลท เย้!

img_1524-2

ได้พวงกุญแจคาจิคุงมาด้วยแหละ! อารมณ์แบบไหนๆ ก็มาซื้อของทันละ หยิบๆ มาด้วยละกัน 555555555 ส่วนแฟ้มเป็นของแจกฟรีสำหรับคนที่มีตั๋วงานนี้กับสเตลล่าคอนเสิร์ต ดีนะเนี่ยที่ยังเก็บตั๋วไว้ ( ̄∇ ̄)

ตรงด้านหน้างานนอกจากโซนขายของแล้วจะมีมุมให้ถ่ายรูปด้วย

img_1320-2

img_1321-2

img_1322-2

img_1323-2

ส่วนรอบๆ ก็จะมีดอกไม้จากแฟนๆ ตั้งอยู่เต็มไปหมด ตอนที่เราไปถึงไม่มีใครถ่ายรูปกันแล้ว ทุกคนไปยืนแลกของกันอยู่ข้างนอก เราเลยเดินถ่ายรูปได้สบายมาก เย้!

img_1324-2

img_1329-2

img_1330-2

img_1333-2

เห็นคนส่งดอกไม้ช่อเล็กๆ แล้วก็อยากส่งบ้าง ยังไม่เคยส่งดอกไม้ให้เซย์ยูซะที ไว้โอกาสหน้าถ้ามีเงินและมีความขยันพอจะลองส่งบ้าง (จะมีวันนั้นมั้ยนะ……)

ระหว่างเดินวนไปวนมาอยู่หน้าฮอลล์มีเรื่องกรี๊ดคือ อยู่ดีๆ ฮิราบายาชิ ริวซัง นักเปียโนเจ้าประจำของคอร์ด้าก็เดินออกมาจากประตูสต๊าฟในสภาพใส่สูทพร้อมขึ้นแสดง! เหมือนเค้าจะเดินไปไหนสักแห่งเลยท่าทางรีบๆ และมีสต๊าฟตามประกบ แต่ตอนเค้าเดินออกมานี่เฉียดเราไปในระยะไม่ถึงเมตร เราเห็นแล้วก็ตกใจมองหน้าเค้า เค้าก็เลยมองหน้าเรา กรี๊ดมาก!!!!! (แต่ตอนนั้นเรานึกชื่อเค้าไม่ออกหรอกนะ จำหน้าได้อย่างเดียว 55555555555)

งานเปิดให้เข้าด้านในได้ตอนห้าโมงครึ่ง เข้าไปแล้วเราก็พุ่งไปตามหาที่นั่งตัวเอง ตอนเดินเข้าใกล้เวทีมากขึ้นเรื่อยๆ ใจเต้นแรงมาก แบบเฮ้ย แถวยี่สิบนี่มันก็ใกล้มากแล้วนะ ที่นั่งเรายังจะใกล้กว่านั้นอีกเหรอ!!!

และนี่คือความใกล้ในวันนั้น

img_1335-2

ใกล้ ใกล้เกินไปแล้ว ทำไมใกล้ขนาดนี้!!!!! ใกล้จนตกใจว่ามานั่งถูกที่รึเปล่า ดูเลขที่นั่งบนเก้าอี้สลับกับเลขบนตั๋วเป็นสิบๆ รอบอย่างไม่อยากเชื่อสายตา เป็นครั้งแรกเลยมั้งที่ดูเซย์ยูอีเวนท์แล้วไม่ต้องพึ่งพาจอมอนิเตอร์เลย มองเห็นสีหน้าทุกคนบนเวทีชัดเจนแจ่มแจ้งด้วยดวงตาของตัวเอง นี่มันดีเกินไปแล้ววววว ฮือออออออ

นอกจากใกล้แล้วยังเป็นที่นั่งติดทางเดินด้วย ระหว่างดูเลยพยายามส่งกระแสจิตใส่ทุกคนบนเวทีว่า ลงมา ลงมา ลงมา แต่สุดท้ายก็ไม่มีใครลงมาหรอกนะ 55555555

ช่วงที่ยังไม่ถึงเวลาเริ่มแสดงจะมีวง Infini ออกมาร้องเพลงและแดนซ์อย่างมันส์มากให้ดูก่อนหนึ่งเพลง เป็นการมาแบบงงๆ เพราะตอนนั้นเป็นช่วงที่ทุกคนกำลังเดินหาที่นั่งของตัวเองกันอยู่ แต่ดูเหมือนคนที่นั่งเยื้องๆ กับเราจะมาเพื่อดูวงนี้โดยเฉพาะ เค้าเลยรีบควักเพนไลท์ออกมาโบกอย่างสุดเหวี่ยง มันส์กันตั้งแต่อีเวนท์ยังไม่ทันจะเริ่ม

จากนั้นพอถึงเวลาเริ่มก็เปิดด้วยฉากพากย์สดสั้นๆ ซึ่ง ซึ่ง ซึ่งงงง ทาเคอุจิคุงเดินออกมาคนแรก!!!!!!!!!!!!!!!!!

ความประทับใจแรกที่มีต่อทาเคอุจิคุงตัวเป็นๆ คือน้องดูเด็กกว่าในจอนะ! ปกติเวลาดูในจอจะรู้สึกว่าดูโตเกินอายุนิดหน่อย แต่ตัวจริงก็ดูสมเป็นเด็กอายุ 18 แหละ ตัวเล็กกว่าที่คิดด้วย ถึงจะตัวสูง แต่เทียบกับลุงๆ แล้วน้องตัวบ๊างบาง

ฉากดราม่าเปิดงานพากย์โดยทาเคะคุง โนจิมะซัง มิอุระซัง และทาคางิซัง ซึ่งเปิดมาฉากแรกสุนางะเซนเซก็น่ารักเลย แอร๊มมมม///////

ถัดจากนั้นก็เป็น Opening live มีวง Maestro♪Fields ซึ่งประกอบด้วยบุโจวทั้งสี่โรงเรียนกับฟุคุจุนออกมาร้องเพลง JOYFUL กัน ขอสารภาพเลยว่าตอนฟังเพลงนี้ครั้งแรกเราเฉยๆ มาก แต่หลังจากฟังแบบไลฟ์ในสเตลล่าคอนเสิร์ตแล้วรักเลย พอได้มาฟังแบบครบวงแล้วน้ำตาจะไหลลลลล ฮืออออออ

เพลงนี้เราเปิดเพนไลท์เหลืองซึ่งเป็นสีจิอากิ จริงๆ แล้วในห้าคนนี้เราชอบเมียวงะบุโจวที่สุด แต่เกมรอบที่เล่นจบล่าสุดคือรูทจิอากิ แล้วเราประทับใจจิอากิเยอะมาก ยังอารมณ์ค้างอยู่ มือเลยกดเปิดสีเหลืองโดยอัตโนมัติ 5555555555 แต่แอบขำที่เพลงนี้เป็นเพลงเปิดแท้ๆ แต่ทานิยามะซังดีดแรงมาก ร้องไปก็สะบัดแข้งขา มือไม้โบกไปมาจนเราลุ้นอยู่หลายรอบว่าจะมีเผลอฟาดไปโดนฟุคุจุนที่อยู่ข้างๆ บ้างมั้ย ยังดีที่ฟุคุจุนอยู่รอดปลอดภัยจนจบเพลง ฟู่ว /ปาดเหงื่อ

พอเพลงจบก็เป็นช่วงแนะนำนักพากย์ที่มาในวันนี้ เป็นช่วงแนะนำที่ยาวนานมากเพราะมากันถึง 16 คน! แถมหลายๆ คนยังพากย์กันคนละสองบทอีกต่างหาก พอทุกคนออกมายืนพร้อมหน้าบนเวทีแล้วเราถึงเพิ่งรู้สึกว่างานนี้มากันเยอะมากจริงๆ คุ้มค่ามาก!

จากนั้นก็เข้าช่วงเมนดราม่าหรือช่วงพากย์สด ช่วงนี้แต่ละรอบจะไม่ซ้ำกันเลย รอบที่เราไปดูชื่อตอนว่า 「完全無比?アンサンブル狂想曲」 เป็นเรื่องที่มีเมียวงะบุโจวเป็นศูนย์กลาง เรื่องมีอยู่ว่าเมียวงะบุโจวจะจัดคอนเสิร์ตโดยบรรเลงร่วมกับมิสึชิมะทั้งสอง แต่พอมีนักข่าวมาสัมภาษณ์ดันไปทำให้เค้าไม่พอใจเพราะไม่ยอมบรรเลงสดให้ดู นักข่าวเลยไปกระจายข่าวแย่ๆ จนคนพากันแคนเซิลตั๋วคอนเสิร์ต ทุกคนเลยต้องมาช่วยกันกอบกู้ชื่อเสียงกลับมา ประมาณนี้แหละ (ทุกคนที่ว่าคือทุกคนจริงๆ คือช่วงพากย์สดนี่ทั้ง 16 คนมีบทกันหมดเลย)

ชอบตรงที่ได้เห็นเมียวงะบุโจวมีปฏิสัมพันธ์กับอาราตะและฮารุโตะเยอะมาก แปลกใหม่ดี เพราะปกติเมียวงะบุโจวไม่ค่อยยุ่งกับใครเท่าไหร่ พอมาอยู่กับมิสึชิมะทั้งสองแล้วตลกมากกกกกกกกกกกกกกกกกก

อันที่จริงคือจับคิชิโอะซังไปพากย์กับใครก็ตลกหมด เพราะรายนี้ขยันแอดลิบมาก บทเขียนมาคำเดียว พากย์นอกบทไปห้าพารากราฟตลอดดดดดดด คราวนี้คิชิโอะซังก็ยังแอดลิบเยอะมากเหมือนเดิม เป็นคนที่พูดบ้าบออะไรมาก็ตลกและน่ารักไปหมดเลย เราชอบเวลาคิชิโอะซังออกอีเวนท์มาก ขำจนปวดหน้า 55555555555555

จุดนึงที่ชอบมากคือเวลาที่อาราตะเรียกเมียวงะว่า เมโอฮาเดสซามะ ซึ่งอาราตะเรียกอย่างงี้ตลอดทั้งเรื่อง จนตอนหลังเคียวยะก็เรียกตาม น่ารักกกกกก (≧ω≦)

ช่วงพากย์สดนี่เราประทับใจฮินจจิสุดละ ยืนพากย์ข้างคิชิโอะซังที่แอดลิบฮากลิ้งตลอดเวลาแท้ๆ แต่ฮินจจิไม่ขำเลย หน้านิ่งมาก ยังคงคีพลุคเมียวงะบุโจวเอาไว้ได้ตลอดรอดฝั่ง ทำได้ยังไง!!? ในขณะที่มิสึฮัชชี่ที่ยืนอีกฝั่งกลั้นหัวเราะปางตาย บางทีกลั้นไม่อยู่ก็ยืนขำบนเวทีเลย น่าเอ็นดู

ถัดจากพากย์สดจะแทรกด้วยช่วงแนะนำกู๊ดส์ ฮิราบายาชิซังออกมาแนะนำสินค้าต่างๆ นานาพร้อมกับวง Infini แล้วถัดจากนั้นก็แทรกด้วยพาร์ทดราม่าของ Project ff ซึ่งพาร์ทนี้ก็มีทุกรอบแหละ แต่ละรอบจะสลับๆ ตัวละครกันไป ซึ่งรอบนี้เป็นรอบเดียวที่มีสึกิโมริคุง!!!! ดีใจมาก ฮือออออออออ นอกจากสึกิโมริแล้วก็มีน้องง่วง พี่ฮิฮาระ และคานายัน เป็นเมมเบอร์ที่เข้าทางเรามาก โอยยยยยยย แอบไปส่องของรอบอื่นมาก็ไม่มีรอบไหนเข้าทางเราเท่านี้ละ (ขนาดรอบที่มีคาจิ อาโออิยังเมมเบอร์ไม่ชวนว้าวเท่านี้เลยนะ!!!)

สิ่งที่ประทับใจคือตอนฟุคุจุนพากย์น้องง่วงโคตรน่ารักกกกกกกกกกก แม้จะเห็นจากในดีวีดีจนชินแล้ว แต่เราเพิ่งเคยเห็นสดๆ ครั้งแรก เป็นบุญหูบุญตามาก (////ー////) เห็นแล้วก็คิดถึงน้องง่วงจังงงงง ทำไมน้องไม่มาโผล่ในภาค 4 บ้างคะะะะะ ฮืออออออออออออ

จบพาร์ทดราม่าแล้วแทรกด้วยเพลงสองเพลง เพลงแรกคือเพลง 「Vienne(ヴィエンヌ) ~ウィーンの森の物語~」 ของโอซากิเซมไปกับฟุโด โยสุเกะ ส่วนอีกเพลงคือ 「Auftakt」 เพลงคู่ของสึจิอุระกับคิระซัง เราไม่เคยฟังมาก่อนทั้งสองเพลงเพราะยังไม่ได้ซื้ออัลบั้มรวมเพลงจาก Project ff เลยยยยย โอยยยยย มีซีดีคอร์ด้าที่ว่าจะซื้อแล้วก็ไม่ได้ซื้อซะทีเยอะมาก ขยันออกซีดีไปไหน๊

จบสองเพลงแล้วก็เข้าช่วงที่เด็ดที่สุด ช่วงวาไรตี้!!!

ช่วงวาไรตี้คราวนี้มีเกมมาให้แบ่งทีมเล่นกัน วิธีเล่นคือจะมีหัวข้อมาให้ แล้วให้ทีมใดทีมนึงออกไปพูดเกี่ยวกับหัวข้อนั้นทีละคน ส่วนทีมอื่นๆ ต้องตั้งคำถามแล้วจับให้ได้ว่าคนไหนคือคนที่พูดโกหก

ทีมก็แบ่งๆ ตามโรงเรียนนั่นแหละ ง่ายดี แต่เผอิญเซย์โซมีคนเยอะเกินไปหน่อย ทาเคะคุงเลยเด้งไปอยู่กับลุงๆ จินนันทั้งสองแทน ดีแล้วที่น้องไม่ไปอยู่ชิเซย์คังหรืออามาเนะ เพราะคิชิโอะซังกับฮินจจิจ้องจะแกล้งน้องตลอดเวลา 555555555

รอบนี้ถึงตาทีมจินนันออกไปพูดในหัวข้อ こだわり (อืมมมม ความใส่ใจ? ความจู้จี้จุกจิกในรายละเอียด?) เริ่มจากทานิยามะซังก่อน ทานิยามะซังพูดยาวเหยียดว่าด้วยการกินอาหารเมนูไข่ แล้วก็สรุปตอนท้ายว่าตัวเองเป็นคนที่ใส่ใจว่าเวลากินไข่ดาวต้องใส่ซอสตลอด

คนต่อมาคือฮิเดะซัง ฮิเดะซังบอกว่าตัวเองเป็นคนใส่ใจเรื่องผิว ดังนั้นเวลาอาบน้ำจะต้องอาบด้วยฟองน้ำเสมอ

ปิดท้ายด้วยทาเคอุจิคุง ทาเคะคุงบอกว่าตัวเองเป็นคนฟังเพลงได้หลากหลายแนวมาก ดังนั้นการไม่จุกจิกเรื่องแนวเพลงนี่แหละคือความใส่ใจของตัวเอง (こだわりがないことがこだわり…… น้องคะ ทำไมมาแหวกแนวมาก 55555555555555)

พอทั้งสามคนพูดจบ คุอนซังที่เป็นพิธีกรก็เปิดโอกาสให้แต่ละทีมถามคำถามได้ แล้วฮินจจิก็ยกมือถามว่า “ทาเคอุจิคุงอายุ 18 จริงๆ เหรอ” คือแบบบบบบบบบบ ไม่ได้เกี่ยวกับไอ้ที่พูดๆ มาเลย ช่วยตั้งใจเล่นเกมนิดนึงมั้ยยยยยยยย 5555555555555555555555

พอฮินจจิถาม ลุงๆ คนอื่นก็พยักหน้าเออออห่อหมกเห็นด้วยกันใหญ่ ทานิยามะซังกับฮิเดะซังในทีมจินนันที่นั่งเก้าอี้ตัวเดียวกับน้องบอกว่าขนาดอยู่ใกล้ๆ แบบนี้ยังไม่ค่อยรู้สึกเลยว่าทาเคอุจิคุงเป็นเด็กอายุสิบแปด รู้สึกเหมือนอายุห่างกันนิดเดียวเอง ระหว่างโดนลุงๆ รุมแกล้ง น้องก็นั่งขำก๊ากอยู่พักใหญ่ ก่อนจะตอบด้วยเสียงเจื่อนๆ ว่า “ผมอายุสิบแปดจริงๆ นะครับ เชื่อผมเถอะ” ฮือ สงสารน้อง 555555555555555555555 (ปากบอกสงสารแต่ขำแรงมากเวลาน้องโดนแกล้ง กรั่กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ)

แกล้งทาเคะคุงเสร็จแล้วก็เริ่มมีคนนั้นคนนี้ถามคำถามที่ดูสมเป็นการเล่มเกมมากขึ้น แล้วบางทีก็กลับมานอกเรื่องกันต่อ ฮินจจินี่แหละตัวดีเลย หลังจากถามคำถามไปทีนึงแล้ว สักพักฮินจจิก็ยกมืออีกรอบ แล้วบอกว่า ทาเคอุจิคุงๆ พูดคำว่า อันจัง หน่อยสิ

พอฮินจจิรีเควสต์ ทุกคนทั้งบนและล่างเวทีก็ขำก๊าก (แต่ตอนนั้นเรายังไม่เก็ทมุกว่าอันจังคืออะไร เลยนั่งนิ่งจ้องหน้าน้องแบบเอ๋อๆ) แล้วทาเคะคุงก็ทำเสียงเลียนแบบฟุคุยามะ มาซาฮารุแบบเหมือนมากๆ ว่า “อั๊นจั่งงงง” จุดนั้นถึงจะไม่เก็ทมุกก็ขำ ขำมาก ขำแบบตัวแทบไหลตกเก้าอี้ เพราะน้องทำเสียงตลกมากแบบไม่ไหวแล้ว 5555555555555

พอน้องพูดอันจังเสร็จ (สรุปมันเป็นมุกล้อป๋าฟุคุยามะนั่นแหละ แต่เป็นละครเก่ามากกกกกกกกกกก สมัยทาเคะยังไม่เกิดเลย) คิชิโอะซังก็เกิดอยากเล่นขึ้นมามั่ง คราวนี้คิชิโอะซังเลยบอกน้องว่า ทาเคอุจิคุงๆๆ พูดคำว่า 実に面白い ด้วยสิ (อันนี้เก็ทมุกแล้วเลยขำตั้งแต่ได้ยินรีเควสต์ 555555555) แล้วทาเคะก็ว่านอนสอนง่ายมาก ใครบอกให้ทำอะไรทำหมด พอน้องพูดว่า 実に面白い ก็ฮาครืนทั้งฮอลล์กันอีกรอบ ตลกมาก 55555555555555555

และหลังจากนั้นคิชิโอะซังก็พูดคำว่า 実に ใส่ทาเคะคุงอีกหลายรอบ พูดแล้วทาเคะคุงก็จะพูดต่อว่า 面白い ด้วยเสียงเลียนแบบยุคาวะเซนเซทุกครั้ง แหม่ น้องมาสายตลกก็น่าจะรุ่งนะคะ! มีรอบนึงนอกจากพูดแล้วน้องยังทำมือเลียนแบบยุคาวะเซนเซด้วยนะ จริงจังสุด 555555555555555

นอกจากนั้นก็มีคำถามแกล้งทาเคะอีก จากคิชิโอะซังนี่แหละ ถามว่า ผมที่ไถด้านข้างนั่นสั้นกี่มิล ทาเคะอุจิคุงก็ทำหน้าจริงจังตอบว่าด้านข้างสามมิล… ก่อนจะโดนพิธีกรถามว่า จะตอบจริงๆ เหรอ?? นี่ก็ขำเยอะมาก 555555555555 ทำไมใครแกล้งอะไรทาเคะคุงก็ตลกไปหมด ยิ่งน้องจริงจังยิ่งตลก

แต่ถึงจะแกล้งน้องกันเยอะแยะก็สัมผัสได้ว่าลุงๆ ทุกคนเอ็นดูน้องมากนะ มีใครสักคนนึง ไม่แน่ใจว่าคิชิโอะซังหรือโมริตะซังพูดขึ้นมาว่า พรุ่งนี้เป็นวันเกิดทาเคอุจิคุงแหละ!! พอพูดแล้วล่างเวทีก็ตะโกนโอเมเดโต้ววววกันใหญ่ เสียดายไม่มีใครนำทีมร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ขึ้นมา น่าจะสนุก!

ไปๆ มาๆ มีแต่เรื่องทาเคะ ฮ่วยยย 55555555 แต่วาไรตี้รอบนี้ตลกแบบน่ารักๆ ดี ไม่ค่อยเรื้อนเท่าไหร่ (ต้องมีมิยาโนะมาโมรุด้วยถึงจะเรื้อน…)

กลับมาที่เกมจับโกหก พอถึงเวลาตอบ แต่ละทีมตอบไม่เหมือนกันเลย ทีมชิเซย์คังตอบทานิยามะซัง เพราะโมริตะซังสงสัยว่าโกหกเรื่องซอสแน่ๆ เลย แล้วพอเฉลยก็พบว่าถูกต้องตามนั้นเป๊ะ จริงๆ แล้วทานิยามะซังชอบโชยุต่างหาก มายก้อด วิเคราะห์ได้ถูกต้องแบบน่ากลัวมาก ทีมนี้คะแนนนำทีมอื่นมาตั้งแต่รอบอื่นๆ แล้วด้วย อยากดูพาร์ทวาไรตี้ของรอบอื่นเร็วๆ จัง แผ่นรีบออกเร้ว

ทีมชิเซย์คังชนะแล้วก็ได้รางวัลเป็นซาลาเปาลูกเบ้อเริ่มเทิ่มกล่องใหญ่ เป็นรางวัลที่สมกับที่จัดในโยโกฮาม่าดีนะ ตอนสต๊าฟยกกล่องซาลาเปาขึ้นมาบนเวที ทีมจินนันที่นั่งใกล้สุดก็ลุกไปยืนรุมแล้วทำท่าจะจิ้มๆ จนชิเซย์คังต้องรีบโวยวายว่าห้ามจับ!! ตล๊กกกก เหมือนเด็กๆ แย่งของกินกัน 55555555555

จบช่วงวาไรตี้แล้วจะมีเลิฟเมสเสจสั้นๆ คือให้ออกมาพูดบทพูดหวานๆ ทีละคน พาร์ทนี้ก็สลับตัวละครไปตามแต่ละรอบเหมือนกัน รอบที่เราดูมีสี่คนคือโซสุเกะ ริทสึคุง จิอากิ (กรี๊ด!!!!) และสุนางะเซนเซ (กวี๊ซซซซซซซซซซซ!!!!!!!!!!)

ของโซสุเกะกับริทสึคุงน่ารักดี ของจิอากิหวีดมากแบบจิกเบาะ ส่วนของเซนเซคิวท์แบบอยากเป็นลมตาย ปกติคาแรคเตอร์เซนเซก็น่ารักจะแย่แล้ว นี่ยังมาเจอพากย์สดโดยทาเคะคุงพร้อมกับมีเสียงเปียโนหวานๆ บรรเลงประกอบอีก สาวๆ เป็นอันสลบทั้งฮอลล์สิคะะะะะะะ

ถึงรอบนี้จะเสียดายที่ไม่ได้ฟังทาเคะคุงร้องคาแรคเตอร์ซองก์ให้ฟัง แต่ได้มาฟังเลิฟเมสเสจแบบนี้ก็คุ้มมมมมมม ฮือออออออออ หัวใจจะระเบิด (≧д≦)(≧д≦)

ขำตรงที่เวลาเซนเซทำท่าเขินๆ จะมีเสียง ฮิ้วววว แบบแซวๆ ดังมาจากที่นั่งผู้ชมเป็นระยะๆ 55555555 แต่เราเข้าใจมาก เซนเซเวลาเขินน่าแซวมากจริง สมควรฮิ้ว

จบช่วงเลิฟเมสเสจก็เป็นพาร์ทพากย์สดครึ่งหลัง ปิดท้ายพาร์ทนี้ด้วยการบรรเพลงสดเพลงจาก Romeo and Juliet ของ Prokofiev ซึ่งเป็นเพลงจากในภาค 4 นั่นเอง

ถัดจากนั้นก็เป็นช่วงไลฟ์ติดกันห้าเพลงรวด ได้แก่「Ser Feliz」 ของอาราตะ คิชิโอะซังร้องสดน่าร้ากกกกกกกกกกก 「KEEP or LOSE」 ของฮิโดะ เพลงเท่มากกกกกกกกกกก 「Waterside Harmony」 ของฮารุโตะกับโซสุเกะ มิสึฮัชชี่กับยูกิจังร้องเพลงด้วยกันแล้วมุ้งมิ้งน่ารักมากแม้จะพากย์เป็นหนุ่มน้อยทั้งคู่ ร้องจบแล้วเดินจับมือกันเข้าไปหลังเวทีด้วย โซคิวททท์ 「MOVE」 ของคิริยะ ไม่ได้ชอบคิริยะแต่กรี๊ดฮินจจิไปเยอะมาก แอร่กกกกกกกกกกกกกกกก

และ และ และะะะะะะะ ปิดท้ายด้วย「CRESCENDO」ของ stella quintet โอ้ยยยยยยยยยยยย กราบบบบบบบบบบบบบ กราบแรงๆ เลย ไม่คิดว่าจะได้ฟังเพลงนี้ ตอนเห็นห้าคนนี้ออกมายืนด้วยกันมืดๆ ก็คิดในใจว่า เฮ้ย ไม่จริงน่า เฮ้ยยยยย แล้วพออินโทรขึ้นเท่านั้นแหละ กรี๊ดแรงมาก โฮวววววววว อยากวิ่งเข้าไปกอดขาทุกคนบนเวทีแล้วพูดขอบคุณรัวๆ ดีใจมากกกกกกกกก (;___;)

ตอนฟังเพลงนี้เราซึ้งมาก แต่ตอนท้ายมีใครสักคนพูดว่า ดีใจที่ได้ร้องเพลงนี้ แต่รอบนี้ไม่ได้เต้นเหมือนเมื่อก่อนแล้วเพราะอายุไม่อำนวย ฟังแล้วขำมาก หมดซึ้งทันที 55555555555 คือปกติเพลงนี้มันจะมีท่าเต้นนิดๆ หน่อยๆ ตอนท่อนฮุค แต่รอบนี้ไม่ได้เต้นกันแล้ว มีเล่นใหญ่กันแค่ตอนสะบัดมือท่อน 翼を広げて นอกนั้นยืนร้องเฉยๆ พร้อมโยกนิดหน่อยพอเป็นพิธี แต่ไม่ต้องเต้นก็ได้ ไม่เป็นไรนะคะ ไม่ถือสา แค่มาร้องให้ฟังครบทีมก็ดีใจมากๆ แล้ว (T__T) ทุกคนที่ร้องเพลงนี้ก็พูดว่าดีใจจังที่ได้ร้องเพลงนี้อีก โมริตะซังบอกว่าเกือบร้องไห้แน่ะ ฮือออออ เกือบร้องไห้เหมือนกันค่ะ ฮืออออออออออ

จริงๆ แล้วรอบที่มีมิยาโนะ มาโมรุร้อง The score in blue แบบครบทีมยิ่งกว่า แต่เราชอบเพลงนี้มากกว่าอยู่ดีอะะะะ อินโทรเพลงนั้นขึ้นมาก็คงไม่กรี๊ดเท่าเพลงนี้ ที่จริงแอบลุ้นนิดนึงว่าจะมีโรงเรียนไหนร้องเพลงโรงเรียนมั่งมั้ย อยากฟังเพลงจินนันกับชิเซย์คังสดๆ บ้าง (อามาเนะไม่หวังอยู่แล้วเพราะมาไม่ครบ) แต่มาเจอ CRESCENDO แทน ดีใจยิ่งกว่าได้ฟังเพลงโรงเรียนอีก โฮววววววววว พอไปเช็กเซทลิสท์รอบอื่นๆ มาก็พบว่าเพลงนี้ร้องแค่รอบนี้รอบเดียวด้วย ฮืออออออออ ดีใจ ฮืออออออออ ดีใจจนไม่รู้จะพูดอะไรอย่างอื่นนอกจากดีใจ (;___;)

ส่วนเพลงปิดท้ายเป็นเพลง JOYFUL เวอร์ชั่นร้องกันครบทุกคน มากันเต็มเวทีไปหมด รู้สึกสับสนว่าเราควรจะเลือกมองคนที่เดินมาใกล้ฝั่งเราที่สุดหรือจ้องแต่ทาเคะตามที่หัวใจเรียกร้องดี สุดท้ายก็ทำทั้งสองอย่างสลับไปมา

ทาเคอุจิคุงเวลาร้องเพลงนิสัยคล้ายๆ ทานิยามะซังเลย ดีดมาก 55555555 ชอบเต้นแบบดีดๆ กับหอนใส่ไมค์ในท่อนที่ไม่ต้องหอนก็ได้ แข่งกันหอนอยู่สองคน สนุกสนานกันใหญ่ แถมทาเคะคุงยังชอบยักคิ้วหลิ่วตาเยอะมากกกกกกกก เยอะจนเริ่มหมั่นไส้ (อ้าว!) ไม่คิดว่าจะเป็นคนเล่นหูเล่นตาเยอะขนาดนี้ เวลาน้องเดินมาใกล้ๆ จะรู้สึกอยากเดินไปดึงคิ้ว ยักคิ้วอยู่นั่นแหละะะ ฮึ่มมมมมม////////

มีช็อตนึงกรี๊ดมาก คือตอนที่ทาเคอุจิคุงยืนอยู่ฝั่งที่ไม่ใกล้เรา แล้วไม่ใช่ท่อนที่น้องร้องอยู่ ไม่รู้อะไรดลใจให้เราหันไปทางนั้นพอดี (จริงๆ ก็จะหันไปมองน้องนั่นแหละ…) พอหันไปก็เห็นทาเคะคุงยืนเต้นๆ แล้วก็โยนไมค์ให้มันควงสว่านกลางอากาศหนึ่งทีก่อนจะรับไว้อย่างแม่นยำ แล้วโคนิชิซังที่ยืนข้างๆ ก็สะกิดให้น้องทำแบบเมื่อกี้อีกหนึ่งที น้องก็หันมายิ้มแล้วก็โยนอีกรอบ อั้กกกกกกกกกกกก จะว่าเท่ก็เท่ จะว่าขำก็ขำ ใครสั่งให้ทำอะไรน้องทำหมดจริงๆ นะ 55555555555

ร้องเพลงจบแล้วทุกคนก็กลับเข้าไปหลังม่าน ให้แฟนๆ ปรบมืออังกอร์ งานนี้อังกอร์กันสามรอบ ไม่เคยไปงานไหนอังกอร์กันเยอะขนาดนี้มาก่อน ตกใจเบาๆ มารู้ทีหลังว่าอังกอร์เยอะขนาดนี้เพราะเป็นรอบสุดท้าย รอบอื่นๆ ก็อังกอร์แค่ครั้งเดียวตามปกติ

อ้อ เวลาทุกคนเดินกลับเข้าไป ที่นั่งเราจะเห็นอากัปกิริยาทุกคนชัดมาก ประทับใจฮินจจิมาก ทุกครั้งก่อนเค้าจะหายลับไปหลังม่าน เค้าจะหันมาโค้งให้ตลอดเลย แล้วองศาการโค้งยังกะโค้งให้เราเป๊ะ เขินไปอีกกกกกก///////

เพลงตอนอังกอร์รอบแรกเป็นเพลง「Happy Time」บนจอจะมีเนื้อร้องขึ้นมาให้ทุกคนร้องเพลงไปด้วยกัน พออังกอร์รอบสองก็เป็นเพลง JOYFUL ……..อีกแล้ว รอบที่สามของคราวนี้ 55555555555 ตอนฟุคุจุนพูดว่ายังไงก็ต้องร้องจอยฟูลนี่แหละ!! ทานิยามะซังถึงกับบอกว่าจะจอยฟูลอะไรนักหนาเนี่ย!!? แล้วก็ให้ผู้ชมยกมือว่างานนี้มีใครมาดูครบทุกรอบมั่ง ฟังจอยฟูลกันมากี่รอบแล้ว!!? แต่สุดท้ายก็ต้องร้องอยู่ดีนะ ก๊ากกกกก

ช่วงร้องเพลงอังกอร์กับตอนยืนอำลานี่ฟุคุจุนมายืนฝั่งเราบ่อยมากกกกกกกกกก ใกล้ชิดเกิ๊น ดูจบแล้วรู้สึกสนิทกันมากขึ้น (หื้ม?)

อังกอร์รอบสุดท้ายไม่มีร้องเพลง มีแจ้งข่าวนิดหน่อย ฟุคุจุนบอกว่า เกือบลืมบอกไปเลยว่าคราวหน้าจะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่ แล้วบนจอก็ฉาย VTR จากอีเวนท์ชิเซย์คังรอบที่แล้วให้ดู ก่อนจะประกาศว่าปีหน้าจะมีอีเวนท์ชิเซย์คังนะ โอ้ยยยยยยยย รอมานานมากกกกกกกกก ไม่รู้จะได้ไปดูสดมั้ยแต่ก็รออีเวนท์นี้มานานมาก ฮือออ ตรงปิดเทอมอีกแล้ว อยากไปจัง (;__;)

พอฉาย VTR จบ คนอื่นๆ ก็นั่งกันบนเวที ปล่อยให้ทีมชิเซย์คังยืนโหวกเหวกกันสนุกสนาน ยิ่งเห็นยิ่งอยากไป มันต้องเป็นอีเวนท์ที่สนุกมากแน่ๆ

สุดท้ายพอถึงช่วงอำลากันจริงๆ ก็เศร้านะ เศร้าจนทั้งคนพากย์คนดูร้องไห้กันหมด (มิสึฮัชชี่ยืนร้องไห้หนักมาก ฮืออออออ อยากเข้าไปกอด ;__;) ทุกคนทยอยพูดลากันทีละคน ทั้งนักพากย์และนักดนตรี ช่วงนี้ผู้ชมกรี๊ดกันเสียงดังกว่าตอนออกมาแนะนำตัวตอนแรกมากกกกกกกก กรี๊ดแบบสติแตก และเพราะเป็นรอบสุดท้ายบรรยากาศมันเลยยิ่งซึ้ง (พูดเหมือนได้ดูของรอบอื่นแล้ว ที่จริงก็ยัง…….) โดยเฉพาะนักพากย์หลายๆ คนที่อยู่กับซีรีส์นี้มาตั้งแต่แรก ฟังเค้าพูดแล้วรู้สึกได้เลยว่าเค้าคงผูกพันกับซีรีส์นี้เนอะ ยิ่งคอร์ด้าเป็นเรื่องที่มีอีเวนท์บ่อยมากด้วย เราเองถึงจะไม่ได้ติดตามแบบฮาร์ดคอร์แบบเก็บกู๊ดส์ทุกสิ่งอย่าง แต่คอร์ด้าก็เป็นไม่กี่เรื่องที่เราตามเก็บแผ่นทุกอีเวนท์ เอาแผ่นมาเปิดดูซ้ำๆ ได้โดยไม่เบื่อ เป็นเรื่องที่อยู่เงียบๆ แต่ก็ไม่เคยหายไปไหน คอร์ด้าแฟมิลี่อบอุ่นจังเลย ฮือออออ ขอบคุณทุกๆ คนบนเวทีในวันนั้นนะคะ (TvT)

ชอบมากที่ทานิยามะซังพูดว่าอีกสองปีคอร์ด้าจะครบ 15 ปีแล้ว จะเคลียร์ตารางงานให้ว่างไว้รออีเวนท์คอร์ด้าโดยเฉพาะเลย ถึงตอนนั้นอยากมาแบบฟูลเมมเบอร์ให้ได้! โอ้ยยยยยยย น่ารักกกกกกกก ฮือออออออ จัดให้จริงนะ ไม่ว่าตอนนั้นจะอยู่ที่ไหนของโลกก็จะไปให้ด้ายยยยยยยยย (;____;)

อ้อ แอบขำที่อิโต้เคนบอกว่าลูกชายตัวเองเด็กกว่าทาเคอุจิคุงสามปีเอง เพราะงั้นเลยรู้สึกว่าคอร์ด้ามาไกลมาก… โอ๊ย การต้องมาร่วมงานพากย์เสียงกับเด็กที่แก่กว่าลูกตัวเองสามปีนี่คงต้องรู้สึกแก่มาก สงสารรรรร 555555555555 แต่อิโต้เคนบอกว่าอยากให้ลูกโตมาเป็นเหมือนทาเคอุจิคุง ฮุ้ยยยย น่ารัก! ทาเคะคงเขินน่าดู โดนแกล้งมาเยอะมากแล้วตอนท้ายโดนลุงๆ ช่วยกันชมรัวๆ 5555555555

ตอนสุดท้ายพอทุกคนอำลาเสร็จเรียบร้อยก็ทยอยกลับเข้าไปจริงๆ ไม่มีการกลับออกมาอีก แต่รอบสุดท้ายนี่ทาเคะคุงโดนฮิเดะซังกับอุจิดะซังดันออกมา น้องเลยเดินยิ้มๆ มายืนกลางเวทีคนเดียว แล้วตะโกนขอบคุณแบบไม่ใช้ไมโครโฟน ตะโกนเสร็จก็โค้งให้ผู้ชม โค้งอยู่นานมากกกกกก จนฮิเดะซังกับอุจิดะซังต้องเดินมารับ

ปรากฏว่า พอน้องเงยหน้าขึ้นมา

 

น้องร้องไห้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

ฮื้ออออออออออออออออออ ทาเคอุจิคุ้งงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!! แล้วน้องร้องไห้แบบจริงจังมาก ร้องไห้ซบฮิเดะซัง ฮิเดะซังกับอุจิดะซังก็ช่วยกันโอ๋น้อง โงยยยยยยยย เห็นแล้วอยากตะโกนว่า 泣かないで!!!! อยากขึ้นไปช่วยโอ๋น้องอีกแรง (แล้วลุงๆ ก็คงเตะข้าพเจ้าตกเวทีลงมา) น้องคงโล่งใจที่อีเวนท์จบลงด้วยดีแหละเนอะ ไว้คราวหน้าฟ้าใหม่อย่าลืมมาให้ลุงๆ แกล้งอีกนะคะทาเคอุจิคุง เดี๋ยวเจ้จะเอาขนมไปฝากอีก!

สรุป งานนี้ตั้งใจไปดูทาเคะแล้วก็ประทับใจทาเคะมาก ดีใจที่ได้เจอน้องในบทที่ทำให้เราเริ่มชอบน้องขึ้นมา ดีใจที่ได้ฟังเสียงน้องสดๆ แบบไม่ผ่านไมค์ ดีใจที่ได้เห็นหน้าน้องชัดเจนโดยไม่ต้องมองผ่านมอนิเตอร์ ดีใจที่ได้เจอน้องในวันสุดท้ายที่น้องอายุ 18 หวังว่าหลังจากนี้คงได้เจอกันอีกไม่ว่าน้องจะอายุเท่าไหร่ก็ตาม ถ้าติดใจขนมที่ให้ไปก็แอบมาเที่ยวเมืองไทยบ้างก็ได้นะคะ♥

บายเดอะเวย์ คราวนี้ที่นั่งใกล้เกินจนประสาทตาทำงานหนักมากแต่บางทีประสาทหูดันไม่ทำงาน มัวแต่จ้องเก็บรายละเอียดบนเวทีจนไม่ทันฟังว่าคุยอะไรกัน 555555555 ประทับใจในความใกล้ ใกล้จนเห็นว่าจุ๊กกุแร้คิชิโอะซังขาวเนียนเพียงใด และทาเคะยักคิ้วหลิ่วตาได้น่ารักน่าเอ็นดูระคนน่าเตะแค่ไหน สงสัยเดี๋ยวคราวหน้าถ้ามีโอกาสอีกคงหน้ามืดซื้อตั๋ว SSS แหงๆ อยากเห็นว่าใกล้กว่านั้นอีกจะเป็นยังไง ดูจบแล้วตายคาที่เลยมั้ย แค่นี้ก็หัวใจทำงานหนักจะแย่แล้ว ฮืออออออออออ

コルダありがとう!!!

img_1336-2

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s