Prince of Stride: Suwa Reiji

ในที่สุดก็เล่น Prince of Stride จบครบ 100% แล้ว ヽ(*゜∀゜*)ノ

คราวที่แล้วเขียนถึงรูทรุ่นพี่เคียวสุเกะไว้ว่ามีความโอโตเมะ หลังจากนั้นพอไปเล่นรูทสุวะ เรย์จิแล้วพบว่าไอ้ที่เจอในรูทเคียวสุเกะนั่นเบบี๋มาก เพราะระดับความโอโตเมะทั้งหมดทั้งมวลมันมาอัดแน่นอยู่ในรูทเรย์จินี่แหละ เป็นรูทที่กรี๊ดไปเยอะมาก กัดผ้าเช็ดหน้าเยอะมาก จิกหมอนเยอะมาก ใจสั่นหวั่นไหวหน้ามืดตาลายคล้ายจะเป็นลมเยอะมาก

กล่าวคือ สุวะ เรย์จิ (CV: มิยาโนะ มาโมรุ♥) ดีงามมากมากมากมากมากมากมากมากมาก

 

 

*SPOILER ALERT*

 

 

โอย ควรเริ่มจากตรงไหนดี………..

รู้สึกเริ่มต้นไม่ถูกเพราะพอคิดว่าจะเขียนถึงเรย์จิแล้วก็อยากเขียนบอกเล่าทุกสิ่งอย่าง ถ้าเป็นไปได้ก็อยากแคปรูปทุกประโยคมาแปะแล้วกรี๊ดทีละประโยคไปเลย แต่ทำแบบนั้นนั่งเขียนอยู่ปีนึงก็คงไม่จบ

เอาเป็นว่าเล่าเรื่องไปกรี๊ดไปละกันเนอะ

จริงๆ แล้วพลอตหลักรูทนี้ก็เหมือนเดิม คือนางเอกเข้าชมรมสไตรด์ที่โฮนัน → แข่ง แข่ง แข่ง แข่ง → ได้ทั้งถ้วยชนะเลิศและผู้ชายในคราวเดียว จบ (ดูเป็นการย่อเรื่องที่ไม่ช่วยอะไร) แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือรูทนี้เป็นรูทเดียวที่เราจะได้ไล่ตามจีบหนุ่มโรงเรียนอื่น มิหนำซ้ำยังเป็นถึงไอดอลชื่อดัง และเป็นคุณชายแห่งตระกูลนักร่ายรำสไตล์ญี่ปุ่นอีก หูยยยยยยย โปรไฟล์จัดว่าเริ่ด!!!!

เรย์จิปรากฏตัวครั้งแรกในฉากที่พวกโฮนันไปถ่ายแบบให้สปอนเซอร์ของทีมเป็นครั้งแรก ฉากนี้นางเอกทำสแตรปเมล่อนโกะจังที่เป็นมาสคอตของฮอกไกโดหล่น (แต่แน่นอนว่าเป็นมาสคอตสมมติที่มีแค่ในเรื่องนี้) แล้วเรย์จิเก็บได้ พอนางเอกจะไปตามหาก็บังเอิญเจอเรย์จิกับชิซึมะพอดี

เรย์จิโผล่มาฉากแรกก็ใส่ชุดนักเรียนมาแบบหล่อมากกกกกกกก แอออออออออออ กรี๊ดหนักมากตั้งแต่ฉากแรกที่ออกมาเลย ฮือออออออออออออ

reiji_deai

พอเรย์จิรู้ว่าสแตรปเมล่อนโกะจังเป็นของนางเอก เรย์จิก็เรียกนางเอกว่า โดะซังโกะจัง ซึ่งโดะซังโกะหมายถึงคนที่เกิดในฮอกไกโด โดะซังโกะจังก็ประมาณว่าแม่สาวฮอกไกโดนั่นแหละ เรย์จิเรียกนางเอกว่าโดะซังโกะจังเกือบตลอดทั้งเกม ซึ่งเราชอบมากเวลาเรย์จิทักทายว่า ไง โดะซังโกะจัง ชอบแบบไร้เหตุผลมาก รู้สึกว่าเป็นการเรียกที่น่ารักมาก ฮือออออออออ

ฉากพบเรย์จิครั้งแรกจบลงอย่างรวดเร็วโดยที่เรย์จิบอกชิซึมะว่าอยากไปตามหาสแตรปเมล่อนโกะจังที่ฮอกไกโดเป็นของตัวเองบ้าง แล้วก็จากไป ไม่ถงไม่ถามชื่อนางเอกซ้ากกกคำ

หลังจากนั้นก็บังเอิ๊ญญญญบังเอิญเจอเรย์จิพร้อมด้วยไซเซทั้งทีมบนชินคังเซนขณะเดินทางไปร่วมงานแข่งวิ่ง พอเจอหน้ากันปุ๊บ เรย์จิก็ทักทายว่า อ้าว เธอคือโดะซังโกะจังเมื่อตอนนั้นนี่นา ดูนี่สิๆ ว่าแล้วเรย์จิก็ชูสแตรปเมล่อนโกะจังให้ดูแล้วบอกว่า เหมือนกันเลยเนอะ โอยยยยยยยยยย อะไรเนี่ย เพิ่งเจอกันสองครั้งก็มีสแตรปคู่แล้วเหรอออออ แต่ตื่นเต้นดีใจได้ไม่ทันไรชิซึมะก็บอกว่าชิซึมะก็มีเหมือนกัน ตึงงงงงง สรุปเรย์จิใช้คู่กับชิซึมะนี่เอง เสียใจด้วยนะโดะซังโกะจัง

พอลงจากรถไฟ ต่างทีมต่างก็แยกย้ายกันไป แล้วไซเซก็โผล่มาอีกทีในสภาพไอดอลวง GALAXY STANDARD บนเวที

ที่จริงเรย์จิโหมดไอดอลเนี่ยเหมือนจะเท่มากนะ แต่พอพูดประโยคแนะนำวงบนเวทีแล้วคนฟังอยากกุมขมับมากกว่ากรี๊ด เพราะแต่ละคำที่ออกมามันบ้ามาก คือก่อนกาแลคซี่สแตนดาร์ดร้องเพลงจะต้องพูดอะไรประมาณนี้ตลอด ทำนองว่า พวกเราคือสายลมที่พัดผ่านกาแลคซี่ ชีวิตที่ทอประกายจะทำลายความมืดมิดด้วยแสงแห่งความหวัง จะไปสุดขอบโลกกับเธอ ฯลฯ (จริงๆ มันยาวกว่านี้และน่าเอือมระอากว่านี้อีก)

reijisan_idol

แต่พอร้องเพลงเท่านั้นแหละ โอยยยยยยย ทุกคนเท่จังงงงงงงงงงง แอออออออออออออออ ขนาดโฮนันทุกคนยังตกตะลึงในความเท่เลยนะ! คนที่แสดงอาการติ่งเกินหน้าเกินตาที่สุดคือริคุ พอเรย์จิมองมาทางตัวเองแล้วริคุถึงกับกรี๊ดว่าเรย์จิซังมองฉันด้วย!!!!!

galasta

ตลกมากที่ริคุกลายเป็นอันโดรเมด้า (ชื่อเรียกแฟนๆ วงกาแลคซี่สแตนดาร์ด) ไปเลย แถมอาการหนักซะด้วย 555555555

ช่วงที่มางานแข่งวิ่งนี่โฮนันกับไซเซพักที่โรงแรมเดียวกันพอดี พอเจอหน้านางเอก เรย์จิก็บอกว่า ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอโดะซังโกะจังที่นี่ด้วย พวกเราอาจมีชะตาต้องกันก็ได้นะ โอยยยยยยยยยยยยย ทำไมอ่อยยยยยยยยย แล้วพอตกเย็นหลังอาบน้ำ พวกไซเซก็มาชวนโฮนันไปตีปิงปองกระชับมิตรกัน พอเห็นนางเอกใส่ยูกาตะ เรย์จิก็หยอดอีกว่า ใส่ชุดยูกาตะแล้วสวยดีนะ โอยยยยยยย คือบับบบบบบบบบบบ นี่คือโอโตเมะเกมจริงๆ ล่วยยยยยยยยย

reijisaaaaaaaaaaan

อันที่จริงทุกสิ่งที่เรย์จิพูดล้วนแล้วแต่ธรรมดามาก 55555555555 แต่เขินมากเพราะชอบเวลามาโมใช้เสียงโทนนี้ บวกกับหน้าตาถูกใจ นิสัยใช่เลย ทุกสิ่งที่ประกอบร่างสร้างขึ้นมาเป็นสุวะ เรย์จิล้วนดีงาม ดังนั้นจะพูดอะไรก็ดีงามไปหมด (////ー////)

หลังจากนั้นนางเอกก็จะได้เจอเรย์จิอยู่เนืองๆ เวลาไปถ่ายแบบ สวนกันไปสวนกันมาอยู่ในสตูดิโอราวกับทั้งญี่ปุ่นมีสตูดิโอถ่ายแบบแห่งเดียว ซึ่งถึงแม้ว่าจะรู้อยู่แก่ใจว่านางเอกอยู่ทีมคู่แข่ง เรย์จิก็ยังทำตัวใจดีกับนางเอกมากกกกกกกกกกก คือเรย์จิเนี่ยท่าทางเอ็นดู๊เอ็นดูนางเอกมาตั้งแต่แรก ดูชอบนางเอกมากจนไม่อินเลยว่าทำไมถึงชอบขนาดนั้น คำพูดติดปากที่เรย์จิชอบพูดกับนางเอกบ่อยๆ คือ ถ้ามีเรื่องกลุ้มใจก็ปรึกษาฉันได้นะ (ซึ่งตลอดทั้งเกมน่าจะพูดเป็นสิบๆ รอบ) ฮืออออออออ ทำไมถึงใจดีขนาดนี้คะะะะะะะ ใจดีมากจนปวดใจที่ไม่ได้อยู่โรงเรียนเดียวกัน แงงงงงงงงงงง (;_______;)

และในเมื่อเรย์จิทอดสะพานให้ขนาดนี้ มีหรือจะไม่ข้ามไป! พอชมรมสไตรด์ของโฮนันเกิดปัญหาสมาชิกชมรมไม่พอ นางเอกก็พุ่งไปปรึกษาเรย์จิถึงสนามฝึกของไซเซทันที ไปถึงนางเอกก็ปรึกษาว่ามีคนที่อยากให้เข้าชมรมอยู่ แต่เค้าไม่ยอมมาเข้าชมรมเลย ทำไงดีคะ?? เรย์จิเลยแนะนำว่า ทำอย่างที่ตัวเองเชื่อมั่นเถอะ (ทำไมฟังดูไม่ค่อยช่วยอะไร……)

แนะนำเสร็จเรย์จิก็บอกว่า อยากเจออีก แต่จะให้เธอถ่อมาถึงที่นี่ก็ลำบาก งั้นคราวหน้าติดต่อมาทางมือถือได้มั้ย ว่าแล้วก็แลกเมลแอดเดรสกันเสร็จสรรพ แหมะะะะะะะะะะ คุณสุวะ เรย์จิ!!! ทำไมอ่อยทุกวิถีทางขนาดนี้!!!

reijisan_meadokoukan

นอกจากนั้นนางเอกยังปรึกษาเรื่องอื่นๆ ด้วย เช่นเรื่องถ่ายแบบ หรือบางทีไม่ได้ตั้งใจจะปรึกษาอะไร เรย์จิเห็นนางเอกหน้าตากลุ้มใจก็เป็นฝ่ายพูดออกมาก่อนเลยว่ามีเรื่องอยากเล่าให้ฉันฟังรึเปล่า

อีเวนท์นึงของเรย์จิที่ดาเมจแรงมากคือตอนหลังจากที่ทีมโฮนันแข่งแพ้คะเคียวอิน (เป็นแมทช์ที่บังคับแพ้เพื่อให้ได้ฟีลว่าอีโรงเรียนนี้คือลาสท์บอส จะได้ไปแก้มือในตอนท้าย) แล้วนางเอกเพิ่งรู้ว่าพ่อตัวเองเป็นโค้ชทีมคู่แข่ง โฮนันกับไซเซบังเอิญเจอกันในสตูดิโอถ่ายแบบแล้วก็คุยเรื่องนี้กัน เรย์จิเห็นหน้านางเอกซึมๆ เลยลากออกจากวงสนทนามาอยู่กันสองต่อสองแล้วบอกว่า ฉันทนดูเธอฝืนตัวเองไม่ได้ เธอคงมีเรื่องที่พูดต่อหน้าคนอื่นไม่ได้ใช่มั้ย จะเป็นเรื่องอะไรก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเศร้า เจ็บใจ หรือโกรธ ฉันก็อยากฟังเรื่องของเธอ นางเอกเลยยอมระบายให้ฟังถึงความเจ็บช้ำน้ำใจที่แข่งแพ้

พอนางเอกเล่าจบ เรย์จิเลยบอกว่า เธออดทนมาตลอดเลยสินะ เธอพยายามมากเกินไปรึเปล่า แบกรับไว้คนเดียวมาตลอดเลยใช่มั้ย? พูดจบก็คว้านางเอกเข้าไปกอดหมับบบบบบบบบบ แล้วบอกว่า ฉันอยากปกป้องเธอ ปกป้องจากเรื่องที่ทำให้เธอต้องเสียน้ำตา 

reiji_kokuhaku

โอยยยยยยยยยยย ดีสอีสโอโตเมะเกมมมมมมมมมมม

แต่พูดตามตรงแล้วรู้สึกว่าบทพูดเลี่ยนมาก 55555555555555555 และถึงจะบอกว่าชอบเวลาที่เรย์จิอยู่กับนางเอก แต่ก็ไม่ได้ชอบในแง่ที่ว่าคู่นี้ดีงามหรืออะไร เราแค่ชอบเรย์จิที่ชอบใครซักคนมากกว่า แต่ประเด็นของฉากนี้คือเสียงเรย์จิซังอ้อนมากกกกกกกกกก เป็นคนปลอบเขาแท้ๆ แต่เสียงละห้อยเหลือเกินนนนน ฟังแล้วใจสั่นระดับ 99.5 ตามมาตราริกเตอร์ ฮืออออออ เรย์จิซามะะะะะะะะ (≧д≦)(≧д≦)

ที่สำคัญ ฉากนี้เรย์จิยังบอกนางเอกด้วยว่า มาคบกันเถอะ คบกันแล้วฉันจะไม่ทำให้เธอเสียใจเด็ดขาด ก่อนจะจากไปโดยบอกว่าไว้คราวหน้าค่อยฟังคำตอบ ซึ่งเราเก็บอีเวนท์นี้ได้ตั้งแต่รอบแรกก่อนแยกรูท เท่ากับว่าทุกครั้งที่ไปเล่นรูทอื่นจะกลายเป็นการหักอกเรย์จิโดยไม่ได้ให้คำตอบไปโดยปริยาย คิดแล้วรู้สึกผิดบาปเหลือเกิน ฮืออออ เรย์จิซัง เค้าขอโต้ดดดดด (;___;)

อย่างไรก็ตาม! ใช่ว่าเรย์จิทอดสะพานให้ขนาดนี้แล้วอะไรๆ จะราบรื่นเสมอไป เส้นทางความรักย่อมมาพร้อมอุปสรรคเสมอ อุปสรรคในคราวนี้มาในรูปแบบแฟนเก่าเพื่อนสมัยเด็กของเรย์จิอย่างชิซึมะนั่นเอง

ชิซึมะ รีเลชันเนอร์ของทีมไซเซเป็นเพื่อนสนิทกับเรย์จิที่ดูเผินๆ ออกจะเหมือนเจ้านายกับพ่อบ้านมากกว่า พ่อชิซึมะเป็นคนทำสวนให้บ้านเรย์จิ สองคนนี้เลยสนิทสนมกลมเกลียวกันมาตั้งแต่เด็ก เวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่น ชิซึมะจะเรียกเรย์จิว่าเรย์จิซามะและใช้ภาษาสุภาพสุดๆ แต่บางทีเวลาสองคนนี้อยู่ตามลำพัง ชิซึมะก็จะเรียกว่าเรย์จิเฉยๆ และใช้ภาษาปกติธรรมดาตามประสาเพื่อนกัน

ปัจจุบันเราเล่นจนจบแล้วยังไม่เข้าใจเลยว่าชิซึมะจะเรียกเรย์จิว่าเรย์จิซามะต่อหน้าคนอื่นเพื่ออะไรเหรอ…..? แต่ที่แน่ๆ เราชอบเวลาชิซึมะเปลี่ยนมาใช้ภาษาธรรมดากับเรย์จินะ สังเกตได้ว่าชิซึมะจะพูดแบบธรรมดากับเรย์จิเฉพาะเวลาที่ตักเตือน ซึ่งนานๆ ทีพอเปลี่ยนมาใช้ภาษาแบบนี้แล้วมันทำให้รู้สึกว่าสองคนนี้สนิทกันจริงๆ ด้วยแฮะ (ปกติเวลาพูดสุภาพจะให้ความรู้สึกห่างเหินหน่อยๆ ดูเป็นความสัมพันธ์แบบมีลำดับขั้นสูงต่ำ…)

สิ่งที่ชิซึมะตักเตือนเรย์จิก็คือ อย่าสนิทสนมกับนางเอกซึ่งเป็นรีเลชันเนอร์ของทีมอื่นให้มากนัก (วั้ย ที่จริงหึงใช่มั้ยล่าาาาา โถ่ววววววววววววววว) พอถึงฉากที่เรย์จิขอนางเอกคบ ชิซึมะที่แอบฟังอยู่ก็มาเตือนเรย์จิทีหลังว่ารีบๆ ไปบอกนางเอกว่าเป็นเรื่องล้อเล่นดีกว่านะ แหมมมมม ชิซึมะะะะ อยู่ต่อหน้านางเอกทำเป็นยิ้มระรื่น แต่ลับหลังเล่นขัดขวางเส้นทางรักกันเต็มที่เลยนะ ร้ายกาจ! (แต่ถ้าเรย์จิจะจบแบบลงเอยกับชิซึมะเราก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะที่จริง… #เอ๊ะ)

แต่ชิซึมะเตือนไปก็ไม่ได้ส่งผลอะไรกับเรย์จิเลย เสียใจด้วยนะ ก๊ากกกก

พอถึงอีเวนท์เข้าค่ายกับไซเซ เรย์จิก็แอบมากระซิบกับนางเอกว่าหลังกินข้าวเย็นมาเจอกันสองต่อสองหน่อยนะโดะซังโกะจัง มีเรื่องจะคุยด้วย (แอร่ยยยยยยย ดูพูดจาาาาาาาาาา) กินข้าวเย็นเสร็จแล้วนางเอกเลยไปหาเรย์จิริมทะเล นางเอกเดาได้ว่าเรื่องที่เรย์จิอยากคุยด้วยคือเรื่องที่ขอคบก่อนหน้านี้ ดังนั้นจึงถึงเวลาที่เราจะให้คำตอบแล้ว!

ตรงนี้เกมจะให้เราเลือกระหว่าง ฝากตัวด้วยนะคะ! กับ ขอโทษนะคะ!

reiji_onegaishimasuuu

ตรงนี้ถ้าเลือก ฝากตัวด้วยนะคะ! ทีมโฮนันจะแข่งแพ้ในแมทช์ต่อไป แล้วไซเซจะได้เข้าไปแข่งรอบชิงกับคะเคียวอินแทน แต่สุดท้ายเรย์จิก็วิ่งแพ้โทโมเอะอยู่ดี ตึงงงงงง (อุตส่าห์ลุ้นว่าจะได้เห็นไซเซชนะบ้างมั้ย สุดท้ายก็แพ้ ฮือ) ดังนั้นตัวเลือกนี้จึงถือเป็นตัวเลือกที่ผิดเพราะเลือกแล้วแบดเอนด์ทันที เป็นอุทาหรณ์สอนใจว่าบ้าผู้ชายมากไปอาจนำมาซึ่งความอดแดรกนะคะ

ตัวเลือกที่จะนำเราไปสู่ตอนจบที่แท้จริงคือตอบปฏิเสธ แบบว่าต้องเล่นตัวนิดนึง ขอโทษนะคะเรย์จิซัง แต่ฉันไม่สามารถคบกับคุณได้จริงๆ เพราะฉันต้องทุ่มเทให้กับการแข่งค่ะ ความร้งความรักอะไรฉันไม่มีเวลาสนใจ (หยั่มมาาาาา ยัยซากุไรนานะ ฉันรู้นะว่าหล่อนอยากอ่อยใจจะขาด แต่ต้องพูดจารักษามาดนางเอก!)

ปฏิเสธแล้วเรย์จิก็จะยิ้มแย้มบอกว่านั่นสินะ ฉันก็ว่าเธอคงตอบแบบนั้นแหละ แต่หลังจากนี้ไปฉันก็อยากเป็นกำลังใจให้เธอนะ (ฮื้อออออออออออ ไม่อยากจิบอกว่าแค่เรย์จิออกมาหัวเราะคิกๆ ให้ฟัง กำลังใจก็มาเต็มมากค่าาาาาา) แล้วหลังจากนั้นก็คุยกันเรื่อยเปื่อยเรื่องเข้าค่าย เรื่องชมรม ซึ่งเรย์จิก็ยังคงพูดเหมือนเดิมว่าถ้ามีปัญหาอะไรก็อย่าร้องไห้คนเดียวนะ มาปรึกษาฉันนะ (ฮืออออออออ น่ารักกกกกกก ฮือออออออออ คนดีศรีกาแลคซี่ ฮืออออออออ บุโจวววววววววว ฮืออออออออออ) ฝ่ายนางเอกพอเห็นเรย์จิเปิดโอกาสงามๆ ให้ดังนั้นก็รีบตอบว่า ไว้ถ้าฉันอยากร้องไห้อีกก็ฝากด้วยนะคะ!

ยัง ยังไม่พอ คุยกันเสร็จ เรย์จิก็ชวนกลับไปหาทุกคนแล้วบอกนางเอกว่ามันมืดแล้ว เดินระวังๆ นะ นางเอกก็ค่ะๆ แล้วก็ พรืดดด ล้มต่อหน้าเรย์จิ!! จนเรย์จิเข้ามาประคอง!! แถมยังยื่นมือให้จับเพื่อไม่ให้ล้มอีก!!!!

reijisamaaaaaaaaaaa

ว้ายตาย ทุกท่านคะะะ ยัยซากุไรนานะชักจะไม่ธรรมดานะคะะะะ!! แกล้งสะดุดล้มก็สารภาพมาเถอะ!! เพิ่งหักอกเขาหมาดๆ ยังจะอ่อยเขาอีกเหรอยะหล่อน!?

ฝ่ายเรย์จิที่โดนตอบปฏิเสธไปก็หาได้เข็ดหลาบไม่ ยังคงโทรมาหานางเอกอยู่บ่อยๆ วันดีคืนดีระหว่างอัดรายการทีวีแล้วอยู่ว่างๆ ในห้องแต่งตัวก็โทรมาหาหน้าตาเฉย คือเรย์จิเนี่ยดูว๊างว่าง ทั้งๆ ที่เป็นทั้งไอดอล เป็นทั้งนักวิ่ง ทั้งผู้สืบทอดตระกูลนักรำ ทำไมยังมีเวลาว่างมาโทรจีบสาว….?

แต่เพราะทำหลายอย่างเกินไปนี่แหละ ไม่ทันไรสุขภาพเรย์จิก็เกิดทรุดเล็กน้อย (เล็กน้อยจริงๆ คือทรุดแค่ฉากเดียวเท่านั้น ยังไม่ทันใจหายใจคว่ำเลยด้วยซ้ำ)

เรื่องมันมีอยู่ว่า วันหนึ่งขณะไปถ่ายแบบ นางเอกก็บังเอิญเจอเรย์จิกับชิซึมะที่สตูดิโอเป็นรอบที่สิบล้าน คราวนี้เจอชิซึมะกำลังประคองเรย์จิไปส่งที่รถ แถมเรย์จิยังทักทายเสียงเหนื่อยผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด แต่นางเอกก็ยังคงเจ๊าะแจ๊ะกับเรย์จิเหมือนเคย ชิซึมะเลยถือโอกาสนี้บอกว่าท่านเรย์จิยุ่งแค่ไหนเธอเคยรู้บ้างมั้ย ท่านเรย์จิเป็นกัปตันชมรม เป็นนักร้องนำวงกาแล็คซี่สแตนดาร์ด แถมยังเป็นลูกชายคนเดียวของตระกูลสุวะอีก ท่านเรย์จิมีภาระหน้าที่ตั้งมากมายแค่ไหนเธอนึกภาพออกมั้ย มิหนำซ้ำตอนนี้ยังสุขภาพทรุดเพราะงานยุ่งเกิน ท่านเรย์จิไม่มีเวลามาข้องแวะกับเธอหรอก เพราะฉะนั้นเลิกรบกวนท่านเรย์จิได้แล้ว

shizumasannnnn

โอ้โห ชิซึมะ ทำไมต้องหวงและห่วงเรย์จิขนาดเน้ยยยยยยยยย์ ความสัมพันธ์ของลูกคนสวนกับคุณชายนักรำมันมีซัมติงอ๊ะป๊าววววววววว

แต่ชิซึมะดูรักเรย์จิข้างเดียวยังไงไม่รู้ (เอ๊ะ) เพราะกีดกันเท่าไหร่ก็ไม่เห็นเคยได้ผล สุดท้ายเรย์จิยังเป็นฝ่ายพูดโต้ตอบจนชิซึมะต้องขอโทษนางเอกที่พูดแรงเกินไปด้วยซ้ำ แล้วเรย์จิกับนางเอกก็ยังโทรคุยอิ๊อ๊ะกันเหมือนเดิมต่อไป เสียใจด้วยนะชิซึมะ

โทรศัพท์สายนึงจากเรย์จิที่กรี๊ดมากคือช่วงหลังจากแข่งกับโรงเรียนอิจิโจคัง แล้วนางเอกโดนรีเลชันเนอร์ของทีมนั้นอาละวาดใส่ พอเรย์จิรู้เรื่องก็โทรมาหา บอกว่า ขอโทษนะที่ไม่ได้อยู่ตรงนั้น ขอโทษนะที่ปกป้องเธอไม่ได้ ดีใจจังที่ได้ยินเสียงเธอ

ฉากนี้คำพูดเวอร์มาก ดูเป็นเรื่องใหญ่ราวกับนางเอกโดนใครขับสิบล้อชน ซึ่งที่จริงคือโดนโวยวายใส่เฉยๆ แต่ประเด็นคือฉากนี้มาโมพากย์ดีมากกกกกกกกกกกกกกก ไม่รู้จะพูดยังไงนอกจากดีมาก ฮือออออออ ทั้งๆ ที่ฉากนี้ไม่มีภาพเรย์จิให้เห็น เป็นฉากห้องนางเอกเปล่าๆ เพราะคุยกันทางโทรศัพท์ แต่อารมณ์ของเรย์จิส่งมาถึงเต็มที่มาก ฮือ กราบกราบกราบ

และโทรศัพท์อีกสายที่กรี๊ดมากคือสายที่เรย์จิชวนไปเที่ยวบ้าน (กรี๊ด โดนหักอกไปแล้วทำไมใจยังสู้ขนาดนี้คะ) ซึ่งนางเอกก็ตอบตกลงไปแต่โดยดี งานนี้มีหรือจะพลาดดดดด (ชอบนางเอกรูทนี้อย่างนึง ทำทุกสิ่งที่ควรทำ เขาทอดสะพานให้ก็ข้ามไปรัวๆ)

พอไปเที่ยวบ้าน นางเอกก็เจอเรย์จิใส่กิโมโนออกมาต้อนรับ

reiji_kimono

แอร่กกกกกกกก ทำไมใส่ชุดอะไรก็หล่อววววววววววววว

แถมเรย์จิยังเรียกนางเอกไปชมการซ้อมรำด้วยนะ

reijisama_keiko

โหล่ววววววววววววววว โอ้ยยยยยยยยยย ทำไมหล่อขี้โกงได้ขนาดนี้ฮึ!!????

เรย์จิซ้อมรำเสร็จแล้วก็มานั่งเมาท์มอยกับนางเอก นางเอกบอกว่าฉันไม่ค่อยรู้เรื่องเรย์จิซังเลยค่ะ อยากฟังเยอะๆ จังเลย (นี่คือคำพูดของคนที่หักอกเขามาแล้วรอบนึง…..) เรย์จิเลยกระแอมกระไอแล้วแนะนำตัวอย่างเป็นทางการว่าชื่ออะไร เกิดวันที่เท่าไหร่ กรุ๊ปเลือดอะไร (คือผ่านมาประมาณเศษสามส่วนสี่ของเกมแล้วเพิ่งจะมาแนะนำตัวกัน………)

ฉากนี้น่ารักตรงที่เรย์จิเล่าว่างานอดิเรกคือชอบสะสมของ อย่างเวลาสะสมพวกของแถมจากน้ำผลไม้ คนอื่นๆ ในไซเซก็จะช่วยกันซื้อน้ำเพื่อเอาของแถมมาให้เรย์จิสะสมด้วย ขนาดทาสุกุที่ไม่ชอบกินน้ำหวานๆ ยังซื้อน้ำมายกให้คนอื่นแล้วยกของแถมให้เรย์จิเลย โอ้ยยยยยย ทุกคนในไซเซดูร๊ากกกกกกรักบุโจว น่ารักอ้ะะะะ (แต่อาจจะยกเว้นคาเอเดะที่เป็นติ่งเคียวสุเกะ พร่ำเพ้อถึง ‘คุงะซัง’ อยู่ทุกลมหายใจ) 

นอกจากนั้นเรย์จิยังเล่าเรื่องกาแลคซี่สแตนดาร์ดให้ฟังอีกเล็กน้อย (จริงๆ เรย์จิเล่ายาวมาก จากกลางวันเป็นเย็นเลย แต่เกมตัดฉากข้ามไป ม่ายยยยยยย ตัดทำมายยยย อยากรู้เรื่องวงนี้เยอะๆ อ้ะะะะะ) เรย์จิเล่าว่าบันจังกับทาสุกุอาศัยอยู่ที่บ้านผู้จัดการวงด้วยกัน ฉากนี้ตอนเรย์จิทำท่าครุ่นคิดว่า ปกติสองคนนั้นคุยอะไรกันที่บ้านนะ? น่ารักมากกกกกกกกกกกก ชอบเสียงขี้เล่นนิดๆ ของเรย์จิซามะจังงงงงงงงงงง (≧д≦)(≧д≦)

คุยไปคุยมาเรย์จิก็ชวนนางเอกไปดูไลฟ์คราวหน้า แล้วพาไปส่งถึงที่บ้าน โอ้ยยยยย ดีสอีสโอโตเมะเกมมมมมมม รูทนี้รูทเดียวลบล้างทุกคำวิจารณ์ที่บอกว่ามีความโอโตเมะไม่พอจนหมดสิ้นเลย (สำหรับเรานะ แต่สำหรับคนอื่นอาจจะไม่ เพราะเราเห็นคนวิจารณ์แบบนั้นเยอะมาก 555555555555) 

และแล้วนางเอกก็ไปดูไลฟ์ของกาแลคซี่สแตนดาร์ดอย่างรวดเร็ว

galasta_live

ซึ่งถึงแม้ว่าที่นั่งนางเอกจะโคตรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรไกล ตอนที่นางเอกตะโกนเรียก เรย์จิซางงงง! เรย์จิก็ยังได้ยินอยู่ดี (เอ่อ นี่คือหนึ่งในพลังจิตอภินิหารที่เกิดขึ้นในเรื่องนี้บ่อยๆ รึเปล่า?)

ไลฟ์จบแล้วนางเอกได้ไปร่วมกินเลี้ยงกับกาแลคซี่สแตนดาร์ดครบวง กินเสร็จก็นั่งรถผู้จัดการวงกลับบ้านโดยมีเรย์จินั่งข้างๆ ซึ่งพอขึ้นรถแล้วนางเอกก็ทำท่าทางง่วงเหงาหาวนอนจนเรย์จิทักว่าง่วงเหรอ

จุดนั้นไม่ต้องเดาเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นในลำดับต่อมา

อีเวนท์นอนหลับซบปู้จายต้องมาค่ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ

reijisamaistoocute

ซากุไรนานะ!!! หล่อนนนนน!!!!! ลุกออกมาเดี๋ยวนี้!!!!!!!! /กระโจนเข้าจอไปอิงแอบแทนที่

ฉากนี้ชอบมากที่เรย์จิบอกว่า ถ้าไม่ตื่นจะจั๊กจี้นะ  โอ๊ยยยยยยยยย เสียงน่ารักมากกกกกกกกกก กดฟังซ้ำเป็นสิบรอบ เสียงขี้เล่นอีกแล้ว ฮืออออออ พ่ายแพ้ พ่ายแพ้มากๆ พ่ายแพ้ที่สุด ทำไมสุวะ เรย์จิน่ารักขนาดนี้ ชอบทั้งเสียง ทั้งหน้า ทั้งคาแรคเตอร์เลยอ้ะ ชอบทุกสิ่งอย่าง แอร่กกกกกกก

อีเวนท์ต่อมาเป็นอีเวนท์หลังแข่งกับทีมสึบากิมาจิ อีเวนท์นี้นางเอกจะโดนซัตตะเซมไปจากทีมสึบากิมาจิจีบ (ซึ่งซัตตะเซมไปเนี่ยเป็นกัปตันทีมสมัยม.ต้นของทาเครุ เวลาสองคนนี้เจอกันจะตลกมาก) แล้วเวลาเล่นรูทคนไหน หนุ่มคนนั้นก็จะเป็นคนปกป้องนางเอกจากซัตตะ ซึ่งรูทนี้เรย์จิก็ยังอุตส่าห์โผล่มาช่วยปกป้องและบอกว่ามาเพราะสังหรณ์ใจไม่ดี

reijivssatta

รู้สึกฉากที่เรย์จิออกมาปกป้องนี่ดูประหลาดมาก คือมาได้ไง……. โฮนันคนอื่นๆ ช่วยปกป้องยังเข้าใจนะว่าเพราะอยู่ตรงนั้นด้วยกันอยู่แล้ว แต่เรย์จิออกมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยแล้วยังบอกว่าไม่ว่ายังไงก็มอบนางเอกให้ซัตตะไม่ได้อีกต่างหาก เดี๋ยวๆๆ กรรมสิทธิ์ในตัวนางเอกไม่ได้อยู่ที่เรย์จิมั้ยยยย?? อย่างพวกโฮนันบอกว่าไม่ยกนางเอกให้ มันยังไม่แปลกเพราะเป็นคนในทีมเดียวกัน แต่เรย์จินี่คือไม่ได้เป็นอะไรกันเลย พอออกมาพูดแบบนี้แล้วดูติดขัดไปนิด เหมือนทำเพราะแพทเทิร์นอีเวนท์บังคับ

แต่ถ้าถามว่ากรี๊ดมั้ย บอกเลยว่ากรี๊ดมากกกกกกกกกกกกกกกกกก ฮือออออออออออออออออออ ดีสอีสโอโตเมะเกมมมมมมมมมม จุดนี้เรย์จิพูดอะไรก็กรี๊ดหมด ต่อให้เรย์จิพูดว่าเมื่อกี้เพิ่งตดไปก็คงเอ็นดูอยู่ดี เป็นความชื่นชอบที่มืดบอดระดับนั้นเลย

จากนั้นพอไล่ซัตตะไปได้แล้ว (จริงๆ คือซัตตะโดนบุโจวทีมตัวเองลากคอไปเพราะแอบไปกินพุดดิ้งของบุโจวเข้า ทีมนี้ปัญญาอ่อนสุดละบอกเลย) เรย์จิก็ขอพี่ฮีทว่าขอคุยกับโดะซังโกะจังสองต่อสองนะ (มารยาทงามเอ้าะะะะ มีการขออนุญาตจากคุณพ่อบุโจวก่อนด้วย) แล้วเรย์จิก็แสดงความยินดีกับนางเอกที่แข่งชนะจนได้เข้าไปแข่งกับไซเซในรอบรองชนะเลิศ

แต่! อยู่ดีๆ เรย์จิก็บอกว่า เรางดติดต่อกันจนกว่าจะแข่งรอบรองชนะเลิศดีกว่านะ จะได้โฟกัสกับการแข่งขันไง

iyadaaaareijisaaaann

อะไรนะะะะะะะะะะะะ ม่ายยยยยยยยยยยยยยย เรย์จิซ้างงงงงงงงงงงงงงง อย่าปัยยยยยยยยยยยย พลีสสสส โอวเบ๊บี้ โด๊นท์โกวววววววววววววววว (;_______;)

แค่เรย์จิบอกว่าจะงดติดต่อก็ร้าวรานใจแทบสลาย ปกติอีเวนท์แบบเจอหน้ากันก็แทบไม่ค่อยจะมีอยู่แล้ว อีเวนท์เกิดทีไรมาแต่เสียงตามสายทุกที (TωT) แต่ใจร้าวได้ไม่ทันไร วันต่อมาเรย์จิก็ส่งเมลมาหานางเอกซะงั้น…….. เอ่อมมมม………. เอาการคร่ำครวญเมื่อกี้ของฉันคืนมานะ

เรย์จิส่งเมลมาเพราะรู้ข่าวว่าหลังแข่งกับสึบากิมาจินางเอกก็เป็นลมล้มพับไปด้วยพิษไข้ (สิ่งสุดท้ายที่นางเอกคิดก่อนเป็นลมไปคือ เรย์….จิ….. โอยยย นี่หล่อนใช้เทเลพาธส่งไปบอกให้เรย์จิซังเมลมาใช่มั้ยยะ!) เนื้อหาเมลบอกว่า พอรู้ว่าโดะซังโกะจังล้มพับไปก็ทนอยู่เฉยไม่ได้จึงรีบเมลมาทันที ไม่ต้องตอบเมลก็ได้ ตอนนี้คิดเรื่องพักรักษาตัวเถอะ หายไวๆ นะ 

ไม่เพียงเท่านั้น! พอตกเย็นเรย์จิยังโทรมาหานางเอกอีก (สรุปไอ้ที่บอกว่างดติดต่อนั่นคืออัลไล แกล้งเล่นตัวเรอะ?) โทรศัพท์สายนี้น้ำเสียงเป็นห่วงมากกกกกกกกกก ฮืออออออออออออออ เป็นเสียงแบบที่ใครได้ฟังก็ต้องรู้สึกว่าไม่อยากทำให้คนคนนี้ต้องเป็นห่วงขนาดนี้อีกแล้ว คือพากย์ดีมาก ขอพูดอีกรอบ TvT

เรย์จิถามไถ่นางเอกว่า อาการเป็นยังไงบ้าง ทีหลังอย่าฝืนนะ ขอโทษนะที่บอกว่าจะงดติดต่อแต่ก็ยังโทรมา แต่ไม่ว่ายังไงก็อยากได้ยินเสียงเธอ แค่นี้แหละ ราตรีสวัสดิ์ (อั้กกกกกกกก ทำไมบทพูดโคตรธรรมดาแต่ดาเมจแรงอีกแล้ววววววววว /เสียงพากย์ไง /ถามเองตอบเอง)

ฝ่ายนางเอกก็ยังคงคีพคอนเซปท์เขาอ่อยมาเราต้องสนอง ซากุไรนานะรีบตอบกลับไปว่า ฉันก็ดีใจที่ได้ยินเสียงเรย์จิซังค่ะ! แหม่ ตอบดีค่ะน้อง ตรงใจพี่เป๊ะ คือรูทนี้เขียนบทพูดนางเอกมาดีมาก แทนเสียงในใจเราได้หมดทุกสิ่งอย่าง จัดว่ารู้ใจผู้เล่นอย่างแท้จริง

จากนั้นไม่นานก็ถึงแมทช์โฮนัน VS ไซเซ! (ยังไม่ทันรู้สึกว่าขาดการติดต่อกับเรย์จิเลย ถึงเวลาแข่งละ สรุปที่บอกจะงดติดต่อนั่นไร้ความหมายโดยสิ้นเชิง…)

แมทช์แข่งกับไซเซเป็นแมทช์ที่บังคับว่าในแต่ละรูทต้องเล่นทุกครั้งโดยไม่สามารถสคิปได้ ดังนั้นที่ผ่านมาเราเลยแข่งกับไซเซมาหลายรอบมากจนแทบจะจำบทพูดก่อนเริ่มแข่งได้อยู่ละ (-__-;) แต่ในแต่ละแมทช์จะมีการเปลี่ยนตำแหน่งคนวิ่งนิดหน่อย บางแมทช์เรย์จิก็เจอกับทาเครุ บางแมทช์ก็เจอเคียวสุเกะ เวลาแข่งกับใครเรย์จิก็จะคุยกับคนนั้น

คราวนี้เรย์จิลงเป็นไม้สุดท้ายแข่งกับเคียวสุเกะ แต่เราชอบเวลาเจอทาเครุมากกว่า เพราะระหว่างแข่งทาเครุจะชมเรย์จิว่า นี่หรือคือสุวะ เรย์จิ! เร็วมาก! เร็วกว่าอิดะ อามัตสึ (พี่หัวม่วงทีมคะเคียวอิน CV:คักกี้) ซะอีก! ชอบเพราะเวลาฟังทาเครุพูดประโยคนี้จะรู้สึกว่าเรย์จิเก่งมาก ปลื้ม (*´∀`*)

แมทช์ไซเซคราวนี้ช่วงแรกๆ ของไม้สุดท้ายโฮนันจะเสียเปรียบนิดหน่อยเพราะเรย์จิวิ่งเร็วเวอร์มาก

reijisamaaaaganbareeee

แต่สุดท้ายพอนางเอกได้ยินเสียงในใจของเรย์จิด้วยพลังเทเลพาธ ได้ยินเรย์จิบอกว่าอยากชนะ จะไม่ยอมให้ใครมาขัดขวางทั้งนั้น นางเอกก็ฮึดสู้ขึ้นมาและคิดว่าอยากชนะเรย์จิให้ได้! ทันใดนั้นเอง! สายลมพลันพัดวูบบบบผ่านเรย์จิกับเคียวสุเกะอย่างแรง จนเรย์จิพึมพำว่า สายลมนี้มัน… โดะซังโกะจัง!?

……….เล่นมาถึงตรงนี้ชักสงสัยว่าตกลงอภินิหารของนางเอกมีอะไรบ้าง ช่วยสาธยายมาที นอกจากใช้พลังจิตได้แล้วยังเรียกลมได้ด้วย แถมพอเรียกลมมาปุ๊บ เคียวสุเกะก็วิ่งปรู๊ดดดดดดดแซงเข้าเส้นชัยไปเลย ตกลงไซเซแพ้เพราะอภินิหารเหรอ (=___=)

อนึ่ง ฉากแข่งกับไซเซรอบนี้มีการย้อนความสมัยเรย์จิกับชิซึมะเด็กๆ นิดหน่อยด้วย

reiji_shizuma

เรื่องมีอยู่ว่าสมัยเด็กๆ ชิซึมะเคยขาบาดเจ็บจนวิ่งไม่ได้ เรย์จิเลยสัญญาว่าจะวิ่งในส่วนของชิซึมะให้แทน …..แต่สุดท้ายเรย์จิก็ลากชิซึมะมาเป็นไอดอลจนโดนชิซึมะบ่นอุบว่าถ้าจะเต้นก็ต้องรักษาขาให้หายอยู่ดีนั่นแหละ โถ เกือบซึ้งแล้วแต่อดขำไม่ได้ 555555555555

แข่งเสร็จแล้วเรย์จิก็แสดงความยินดีกับโฮนันที่ได้เข้าชิงชนะเลิศ ฮืออออออ มีน้ำใจนักกีฬามั่กๆ /อวยทุกสิ่งอย่าง

reijisamaaaa

จากนั้นก็แยกย้ายกันไป จนกระทั่งตกค่ำ นางเอกนอนไม่หลับเลยออกมาเดินเล่นในสวนสนุกและเจอเรย์จิรออยู่ ตอนที่เรย์จิบอกว่าการแข่งปีนี้ของไซเซจบลงแล้ว มันช่างกรีดแทงหัวใจคนเล่นมาก ฮืออออออออออออ เรย์จิซังงงงงงงงงงง (;____;) ฟังแล้วสะเทือนใจ อยากเห็นไซเซชนะะะะะะะ (ตั้งแต่เล่นเกมนี้มา กรีดร้องว่าอยากให้ไซเซชนะมาประมาณล้านรอบละ) แล้วพอเศร้าๆ อยู่เรย์จิก็บอกว่า อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ มันไม่ใช่เรื่องเศร้าหรอกนะ (โอย บทสนทนารูทนี้โคตรน่ากลัว เหมือนอ่านใจคนเล่นได้ตลอดเวลา)

ฉากนี้ความพีคอยู่ตอนที่นางเอกกลับไปนอนแล้ว ชิซึมะก็โผล่มาต่อว่าเรย์จิที่หายไปจากห้องโดยไม่บอกไม่กล่าว (แอะะะะะะ พักห้องเดียวกันด้วยหราาาาาาาาาาา) พอเห็นเรย์จิทำหน้าเครียดไม่พูดไม่จา ชิซึมะก็พูดดักก่อนเลยว่า รู้นะว่าจะพูดอะไรออกมา แต่ถ้าพูดจะต่อยนะ

แต่ชิซึมะห้ามอะไรเรย์จิก็ไม่เคยได้ผลอยู่แล้ว สุดท้ายเรย์จิก็พูดสิ่งที่คิดออกมาอยู่ดี เรย์จิบอกว่า ขอโทษนะที่ลากนายเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยแต่กลับพาไปไม่ถึงที่สุด ขอโทษที่ชนะไม่ได้ทั้งๆ ที่เป็นการแข่งครั้งสุดท้ายแล้ว ถ้าทุ่มเทให้กับสไตรด์อย่างเดียว วันนี้อาจจะชนะก็ได้

เรย์จิพูดจบชิซึมะก็ตบเลย ไม่ปรานีกันเลย (น่าจะเป็นการตบมากกว่าต่อยเพราะเสียงดังเพียะ)

reiji-shizuma

ชอบสิ่งที่ชิซึมะพูดกับเรย์จิฉากนี้มากกกกก TvT ชิซึมะบอกด้วยภาษาปกติที่ไม่ได้เรียกเรย์จิว่าท่าน ประมาณว่าทั้งสไตรด์ ทั้งกาแลคซี่สแตนดาร์ด ทั้งการร่ายรำ ทั้งหมดเป็นสิ่งที่เรย์จิตั้งใจทำอย่างจริงจังมาตลอด แล้วระหว่างนั้นก็มีคนตามติดเรย์จิมาตั้งมากมาย ถ้าเรย์จิโทษว่าเป็นความผิดของตัวเองคนเดียวเมื่อไหร่ ความรู้สึกของทุกคนที่ผ่านมาก็จะไร้ค่าทันที

ฟังแล้วรู้สึกว่านอกจากชิซึมะจะคอยเฝ้าดูเรย์จิมาตลอดแล้ว ชิซึมะยังเป็นคนใส่ใจคนอื่นมากๆ ด้วย ดูเหมาะกับการเป็นรีเลชันเนอร์ที่คอยเชื่อมโยงคนอื่นๆ เข้าหากันดีนะ

ที่สำคัญ สิ่งที่ชอบที่สุดในฉากนี้คือการที่เรย์จิแสดงความอ่อนแอให้ชิซึมะเห็น ส่วนชิซึมะก็รู้ดีว่าจะจัดการเรย์จิที่อยู่ในสภาพนั้นได้ยังไง เป็นฉากที่แสดงความสัมพันธ์ของสองคนนี้ชัดเจนดี (*´ェ`*)

ช่วงแข่งกับไซเซจนถึงฉากชิซึมะตบสั่งสอนเรย์จิเนี่ยบรรยากาศจะหน่วงๆ หน่อย แต่พอถึงอีเวนท์เที่ยวสวนสนุกในวันต่อมาจะบันเทิงมากกกกกกกกก ขำเยอะมาก เรย์จิที่เพิ่งเคยเที่ยวสวนสนุกครั้งแรกโคตรรรรรรรรรรรน่ารัก (≧ω≦)(≧ω≦) เรย์จิไปนั่งเครื่องเล่นก็ทำท่าทางตื่นเต้น เล่นเสร็จก็กระตือรือร้นอยากไปเล่นเครื่องเล่นต่อไป พอไปซื้อน้ำก็ทำท่าสนอกสนใจมาสคอตที่ติดมากับหลอดเพราะอยากสะสม ฮืออออออออ ทำไมทำอะไรก็น่ารักกกกกกกกกก(≧ω≦)(≧ω≦)

แต่ที่ดาเมจแรงสุดในอีเวนท์สวนสนุกคือตอนดูพาเหรดกลางคืนสองต่อสองกับเรย์จิ แล้วเรย์จิจับมือดูพาเหรดโดยไม่สนใจพี่น้องประชาชนรอบข้างเลยข่าาาาาาาาาา แหมะะะะะะ เป็นถึงไอดอลชื่อดัง หัดระวังตัวหน่อยมั้ยเพ่

reiji_smileland

ฉากนี้พอดูพาเหรดจบ เรย์จิจะปล่อยมือ นางเอกมีการกำมือแน่นเพราะไม่อยากให้ปล่อยด้วย อุ๊ยตายว้ายกรี๊ด ซากุไรนานะ! เลเวลอัพขึ้นเรื่อยๆ นะยะหล่อนนนนนนน

หลายวันต่อมา คืนก่อนแข่งรอบชิงชนะเลิศ เรย์จิโทรมาหานางเอกที่บ้านเพื่อให้กำลังใจสำหรับการแข่งในวันพรุ่งนี้ ฮือออออออออออ เป็นคนดีอีกแล้วววววววววววว (≧д≦) คุยไปคุยมาสักพักเรย์จิก็บอกว่าคงได้เวลาส่งเธอเข้านอนแล้วสินะ นางเอกเลยตอบเสียงจ๋อยๆ ว่า ค่ะ ซึ่งนั่นทำให้เรย์จิตอบกลับมาว่า

“อย่าทำเสียงอย่างนั้นสิ เพราะฉันอยากไปหาแล้วกอดเธอเดี๋ยวนี้เลย”

มาอีกละะะะ อีคำพูดน้ำเน่าแต่ฟังแล้วก๊าวใจ ฮือออออออออออออออออออ ประโยคนี้เสียงเรย์จิสั่นนิดๆ แบบฟังแล้วเป็นลมไปสิบๆ รอบเพราะกดฟังซ้ำเยอะมาก งากกกกกกกกกกก ชอบเสียงนี้มากกกกกกก ฮว้ากกกกกกกกกกก (≧д≦)

ฉากนี้จะมีตัวเลือกให้ผู้เล่นเลือกด้วย ถ้าเลือกว่า อยากเจอค่ะ เรย์จิจะตกใจไปนิดนึงแล้วบอกว่า ฉันก็อยากเจอเหมือนกัน มองออกมาข้างนอกสิ และพอโผล่หน้าออกไปก็พบว่าคุณสุวะ เรย์จิถือโทรศัพท์อยู่นอกบ้านค่ะะะะะะะ โอ้ยยยยยยย ดีสอีสโอโตเมะเกมมมมมมมมม

reijisan

นางเอกเห็นแล้วก็รีบวิ่งลงไปหา เรย์จิเลยบอกว่าที่จริงแอบหวั่นๆ อยู่ว่าถ้าไม่บอกว่าอยากเจอจะทำยังไงดี โธ่ เรย์จิซังผู้น่าโสงสานนนนนน ถ่อมาถึงหน้าบ้านดึกดื่นป่านนี้ทำไมไม่รีบบอกกกกกกก รับรองกระโดดพุ่งหลาวลงจากหน้าต่างไปหาด้วยความเร็วแสงเลยค่ะ!

ฉากนี้เรย์จิก็พูดให้กำลังใจนางเอกอีกแล้ว เรย์จิเป็นคนที่มีบทพูดให้กำลังใจนางเอกเยอะมากกกกกกกกกกกก เยอะกว่าคนอื่นๆ อย่างเห็นได้ชัด คงเพราะเรย์จิเป็นคนเดียวที่อยู่ทีมอื่น และการเป็นคนทีมอื่นก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากให้กำลังใจ จะสู้ไปถึงเส้นชัยด้วยกันยังทำไม่ได้เลย โฮววววว เสียจัยยยยยย ต้องการภาคไซเซที่ได้อยู่ทีมเดียวกับเรย์จิและทำให้ผู้ชายคนนี้คว้าชัยชนะได้อ้ะะะะ ฮือออออออออ (;_____;)

ตอนไล่นางเอกกลับเข้าบ้าน เรย์จิพูดว่า เข้าบ้านเถอะ ฉันจะมองอยู่ตรงนี้จนกว่าเธอจะปิดประตู ด้วยนะะะ โอ้กกกกกกกกก ดีสอีสโอโตเมะเกมมมมมมมมม

reijisamanoegaooooo

แต่หลังจากนั้นเรย์จิก็โดนชิซึมะ (ซึ่งโดนเรย์จิบังคับให้ขับรถมาส่ง แล้วยังต้องหลบฉากไปตอนที่เรย์จิอยู่กับนางเอกอีก ช่างน่าเศร้า) บ่นว่าบุกมาบ้านผู้หญิงดึกๆ แบบนี้ไร้สามัญสำนึกเกินไปแล้ว ซึ่งถึงจะโดนด่าเรย์จิก็ยังหัวเราะระรื่นใส่อยู่ดี โอ้ย สงสารชิซึมะอย่างบอกไม่ถูก เป็นคนดูแลเรย์จิคงน่าหนักใจไม่ใช่เล่น โอะสึคาเระนะคะชิซึมะ ขอบคุณที่ดูแลเรย์จิมาตลอด ต่อไปนี้เดี๋ยวเราดูแลให้เอง

ส่วนการแข่งแมทช์สุดท้ายกับคะเคียวอินในวันต่อมานั้นไม่มีความเกี่ยวข้องกับไซเซแต่อย่างใด แต่เกมจะบังคับให้เราเล่นแมทช์นี้อยู่ดี รู้สึกทะแม่งๆ นิดนึงเพราะรูทนี้เล่นโดยสคิปอีเวนท์หลักไปหมดจนแทบลืมไปแล้วว่านางเอกอยู่โฮนัน (- v -;) แต่ระหว่างแข่งแมทช์นี้เรย์จิจะส่งเทเลพาธมาให้กำลังใจด้วยนะ! (หลักการทำงานของพลังนี้คืออะไรกันแน่นะ……..)

พอแข่งชนะแล้ว ปกติถ้าเป็นฉากจบของคนใดคนหนึ่งในทีมไซเซ คนที่เราจีบจะจูบนางเอกตรงเส้นชัย แต่ฉากจบเรย์จิต่างออกไปเพราะเรย์จิไม่ได้แข่งด้วย อยู่ดีๆ จะมาจูบกันตรงเส้นชัยคงไม่สมเหตุสมผลเกินไปหน่อย คราวนี้เลยจบโดยที่นางเอกเป็นฝ่ายวิ่งไปตามหาเรย์จิที่ห้องพักสำหรับรอขึ้นแสดงคอนเสิร์ตปิดงานแทน

ชอบฉากจบเรย์จิมากกกกกกกกกกก ฮืออออออออออออออออออออ

จริงๆ แล้วรูทที่ผ่านๆ มาเราเซ็งนิดหน่อยที่ฉากจบทุกคนเป็นแบบรีรัน คือตัดแปะนางเอกแล้ววาดผู้ชายลงไปใหม่ ถึงจะวาดสวยมาก ทุกคนหล่อมาก แต่อยากได้ฉากจบของใครของมันไปเลยมากกว่า ซึ่งอันที่จริงของเรย์จิก็เป็นแบบตัดแปะนางเอกเหมือนกัน แต่เรย์จิจะต่างจากคนอื่นเล็กน้อยเพราะเป็นคนละสถานที่กับคนอื่นๆ

ที่สำคัญ รอยยิ้มของเรย์จิในฉากนี้ช่างดีงามเลอค่ามาก (;___________;)

reiji_ed1 reiji_ed2 reiji_ed3 reiji_ed4 reiji_ed5

( ↑ แปะฉากจบเป็นซีเควนซ์ ไม่ค่อยจะลำเอียง นี่ขนาดพยายามยับยั้งชั่งใจไม่แปะทุกรูปที่แคปมาละนะ 555555555555)

ฉากนี้มีไฮไลท์ตรงที่พอนางเอกสารภาพรัก เรย์จิก็บอกว่า ขี้โกง ทั้งที่ฉันอยากบอกก่อนแท้ๆ บอกว่ารักเธอ แออออออออออ ตอนพูดว่า ずるい น่ารักแม่กกกกกกกกกกกกกกกก เอื้อออออออออออออออ /ล้มตาย

อ้อ อีกอย่างที่ต่างจากฉากจบอื่นคือฉากอื่นจะขึ้นต้นเครดิตด้วยฉากเวทีเปล่าๆ แต่ฉากนี้จะมีกาแลคซี่สแตนดาร์ดอยู่บนเวทีด้วย!

gala_sta_ed

ส่วนฉากเลิฟๆ หลังฉากจบไม่มีอะไรเท่าไหร่ เรย์จิมาบ้านนางเอก ขึ้นห้อง จุ๊บกัน จบ แต่ตลกที่นางเอกบอกว่าทำไมเรย์จิซังดูคล่องเรื่องแบบนี้จังคะ ผ่านมาเยอะรึเปล่า โอ้ย ฟังแล้วขำนานมาก 555555555555555555555 แต่ความจริงแล้วนางเอกเป็นรักแรกของเรย์จินะ ถ้าไม่นับชิซึมะ

โดยสรุปแล้ว คงไม่ต้องบอกใช่มั้ยว่าชอบรูทนี้มากแค่ไหน ฮืออออออออออ รู้สึกคิดถูกมากที่เก็บไว้เป็นรูทสุดท้าย ถึงตอนแรกจะชอบเพราะเสียง แต่เล่นไปเล่นมาก็ชอบคาแรคเตอร์เรย์จิมากขึ้นเรื่อยๆ แถมรูทนี้ได้เห็นหนุ่มๆ โรงเรียนไซเซมีบทเยอะมากด้วย ปลาบปลื้ม (≧ω≦)

แต่ถึงยังไง สิ่งที่ชอบที่สุดก็คือเสียงอยู่ดีนั่นแหละ ขอย้ำอีกรอบว่าเสียงน่ารักมากกกกกกกก ชอบเวลาเรย์จิหัวเราะคิกๆ ชอบเวลาพูดลงท้ายว่า だよ ชอบเวลาพูดว่า 冗談 หรือ なんてね ชอบเวลาโดนชิซึมะจับได้ว่าคิดอะไรอยู่แล้วพูดว่า バレた?

เอาจริงๆ แล้วก็ชอบทุกคำพูดเลย งากกกกกกกกก หลายประโยคฟังแล้วยกมือปิดหน้าด้วยความเขินเยอะมาก ชอบเสียงมาโมโทนนี้มากกกกกกกกกกกกกก แล้วสไตล์การพูดจะออกแนวขี้เล่นนิดๆ แต่ไม่ถึงกับติ๊งต๊องเกินไปเหมือนตัวละครที่ CV: มิยาโนะ มาโมรุหลายๆ ตัว (แต่ส่วนใหญ่ไอ้ที่ติ๊งต๊องเกินไปนั่นก็ตัวละครโปรดเราทั้งนั้น……..) เป็นความน่ารักที่พอดีๆ ซึ่งรู้สึกว่าอธิบายเป็นตัวอักษรออกมาให้เต็มที่ไม่ได้จริงๆ ของแบบนี้ต้องสัมผัสเอง ฟังเอง (※※※และต้องฟังด้วยเฮดโฟนด้วยนะ สำคัญมาก!) แต่อยากบอกว่าชอบมากมากมากมากมากมากมากมากมากมากมาก เป็น a must ของคนที่ชอบมิยาโนะ มาโมรุเลย!

เล่นรูทนี้แล้วอยากให้มาโมพากย์โอโตเมะเกมเยอะกว่านี้จัง โฮววว (ไปตามเล่นของเก่าให้หมดก่อนแล้วค่อยมาบ่นมั้ย?)

ที่จริงซื้อเกมนี้มาเพราะโดนเรียวเฮกับโนบุสะกดจิตในรายการวิทยุบ่อยๆ และโดนของแถมล่อลวง แต่พอเล่นรูทเรย์จิจบแล้วกล้าพูดเต็มปากเลยว่าคุ้มมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก แต่จะคุ้มกว่านี้อีกถ้ายอมให้จีบไซเซคนอื่นๆ และพี่โทโมเอะได้ (TωT)

ตอนเคลียร์รูทสุดท้ายเสร็จ เราเอาแต้มที่ได้จากในเกมไปซื้อพวก Reward ในเกมรวดเดียวครบเลย ของแถมส่วนนี้มีทั้งเสียงพูดของตัวละคร ภาพร่าง ฉากแถมสั้นๆ ของแต่ละทีม ซึ่งอย่างหลังสุดเนี่ยบอกเลยว่าน่ารักทุกทีม (*´∀`*)

ชอบฉากแถมของคะเคียวอินเป็นพิเศษ เป็นเรื่องราวหลังจากแข่งแมทช์ชิงชนะเลิศแล้ว อยู่มาวันหนึ่งสมาชิกทีมคะเคียวอินก็ไปปิกนิกกินบาร์บีคิวกันกลางสวน คือปกตินึกภาพไม่ออกว่าทีมนี้เวลาอยู่ด้วยกันนอกสนามแล้วใช้ชีวิตกันยังไง คุยอะไร เป็นยังไง พอดูฉากนี้แล้วพบว่า อ้อ ที่แท้ก็เป็นบ้า

ขำมากที่อิดะบอกว่า เนื้อวัวทั้งหมดบนดาวดวงนี้เกิดและตายไปเพื่อกระเพาะของข้า

kakyoin1

เห็นมั้ยล่ะ บอกแล้วว่าเป็นบ้า 555555555555

ส่วนพี่โทโมเอะเอาแต่กินผักจนโดนกัปตันทีมดุว่าให้กินเนื้อด้วย พี่โทโมเอะเลยบอกว่า แต่เมนูเนื้อย่างที่ฉันชอบที่สุดคือฟักทองย่างนะ (เอ่อมมมม พี่โทโมเอะคะ นั่นไม่นับเป็นเนื้อย่างงงงงงงงงงง)

kakyoin2

แถมพี่โทโมเอะยังย่างช้ามากกกกกกจนโดนอิดะโวยวายใส่ว่านั่นย่างบาร์บีคิวหรือเข้าพิธีชงชาอยู่กันแน่ โอ๊ยยยย ทีมนี้ก็น่ารักดีนะ 5555555555555 ดีใจที่เห็นพี่โทโมเอะดูแฮปปี้มีความสุขกับการกินฟักทองย่างอยู่ในทีมนี้ พอใจละ (; v ;)

หลังจากเล่นเกมจบแล้วและดูอนิเมะมาหลายตอน เราชอบเกมมากกว่าเยอะเลย แต่อนิเมะก็ทำฉากวิ่งมาน่าตื่นตาตื่นใจดี เห็นภาพชัดขึ้นเยอะว่าการแข่งกีฬาสไตรด์เป็นยังไง ตอนนี้แอบหวังว่าอนิเมะจะช่วยให้ยอดขายเกมกระเตื้องขึ้นเยอะๆ เผื่อทีมงานจะเห็นใจทำภาคไซเซออกมาให้เชยชมสมดังความปรารถนาบ้าง หรือจะทำภาคออลสตาร์ให้จีบตัวเด่นๆ จากโรงเรียนอื่นๆ ก็ได้ไม่ว่ากัน /ฝันลมๆ แล้งๆ ต่อไป

6 comments on “Prince of Stride: Suwa Reiji

  1. nezehvoke says:

    อยากให้มีรูทพี่โทโมเอะ แต่รูทเรย์จินี่ดีงามมากค่ะ

    Like

    • chutipuk says:

      เสียดายพี่โทโมเอะมากเลยค่ะ อุตส่าห์เขียนบทมาให้มีเบื้องลึกเบื้องหลัง แต่ทีมงานคงตั้งใจจะให้มาเป็นลาสท์บอสมากกว่าแหละค่ะ TvT

      Like

  2. pied says:

    โอ๊กกกกก รออ่านรูทเรจิมานานได้อ่านซักทีค่ะ! 55555 คือขำมากตอนเรจิขอเป็นแฟน ถ้าให้เราเล่นเราก็คงตอบตกลงเหมือนกัน 😂😂😂
    เห็นด้วยว่าอยากให้มีจีบไซเซ! นี่อยากจีบชิสึมะ ☺️ (แต่เล่นไปคงร้าวรานไป ทำไมพี่สนใจเรจิซามะมากกว่าชั้น..)
    ตอนพิเศษโทโมเอะดูสนุกสนาน(?)ก็ดีใจ ;v; สงสารเยอะมากดูเป็นผู้ชายอาภัพด้าน人間関係

    Like

    • chutipuk says:

      ถ้าจีบชิซึมะคงได้ฟีลเหมือนไปแย่งชิซึมะจากเรย์จิแน่เลยค่ะ แบบนางเอกน่าจะต้องไฟท์เยอะมากเพื่อให้ชิซึมะเปลี่ยนใจจากเรย์จิมาหาตัวเอง 5555555555

      พี่โทโมเอะอาภัพจริงค่ะฮือออออออ คือเล่นแล้วคนนี้เป็นคนที่รู้สึกว่าอยากเห็นเขามีความสุขมากที่สุดในเรื่องละ (ส่วนคนอื่นชีวิตดูแฮปปี้เป็นปกติดีอยู่แล้ว…..) แต่พี่เขาก็ดูแฮปปี้กับฟักทองดีนะคะ มีการบอกว่าหมดแล้วเดี๋ยวจะไปซื้อเพิ่มด้วย อะไรจะชอบขนาดน้านนน 5555555555

      Like

  3. KeyLaSi says:

    หุย… วิธีเรียกก็นับว่าหม้อมาก…. (ขอโทษค่ะ ไม่หวั่นไหวกับผู้ชายไทป์นี้ 55555555555)

    นังริคุแฟนบอย กร๊ากกกกกกกกก

    ขำ ทอดสะพานขนาดนี้ มีหรือจะไม่ข้าม 5555 แต่การให้คำแนะนำเนี่ย… สมเป็นคนญี่ปุ่นม้ากกกกกกกกกก ฟังดูดีนะ แต่ไม่ช่วยอัลลัยกูเล่อะ

    ชิซึมะนี่ผมก็ว่านางหึง…….. ถ่ออออ สัมพันธ์พ่อบ้านคุณหนูบ่าวนายขนาดนี้มันชัดดดด (ชัดอะลัย…)

    ขำคนเล่นที่ด่ากราดนางเอกรัวๆ ด้วยค่ะ กร๊ากกกกกกกกกกกกก

    อื้มมมมมมมมมมมมมมม ชิสึมะนี่มัน หุ้ยยยยยยยย การตบโบ้ทจังนี่คือตบด้วยฟามรักชัดๆ (เอ๊ะ ทำไมดูข้ามความงุ้งงิ้งมุ้งมิ้งกะนางเอกมาตอนจบอย่างไว ก็ขำไปหมดบรรทัดข้างบนแล้วไง)

    กร๊ากกกกกกกกก อีโทรศัพท์หาบอกอยากเจอแล้วรออยู่หน้าบ้านนี่มันโอโตเหม่ะะะะะะะะะะะะะะ มุกนี้เล่นกี่ครั้งก็ไม่เก่าาาาาาาาาาาาาา ก๊าวเสมอถ้าปู้ชายหล่ออออออออออออว์

    อีทีมเป็นบ้าตอนท้ายนี่อะลัยยยยยยยย 55555555555555555555

    มาช่วยโวยวายปิดท้าย ต้องการรูทพี่โทโมเอะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ

    Like

    • chutipuk says:

      สัมพันธ์นายบ่าวคู่นี้ชัดจริงค่ะ ก๊ากกกกกกกกกก กีดกันขนาดนั้นไม่หึงก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแล้วววววว (อิ__อิ)

      อีฉากโทรศัพท์นี่ถ้าไม่หล่อคือดับจริงๆ นะคะ 555555555555 การถือโทรศัพท์มาดักรอหน้าบ้านตอนดึกๆ ดูเป็นอะไรที่………โรคจิตมาก 55555555 แต่พอเรย์จิทำแล้วดาเมจแรงเหลือเกิน ฮืออออออออ คนหล่อในจอทำอะไรก็ไม่ผิดดดดดดดดดดด

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s