OTOMATE CAFE (2回目)

เมื่อประมาณสองปีก่อนเคยไปโอโตเมทคาเฟ่ที่อากิฮาบาระมาแล้ทีนึง แล้วทริปญี่ปุ่นคราวก่อนโน้นไม่มีโอกาสได้แวะไปเพราะซื้อตั๋วไม่ทัน คราวล่าสุดเลยหมายมั่นปั้นมือว่ายังไงก็ต้องแวะไปให้ได้ เพราะสองปีผ่านไปอะไรๆ ก็เปลี่ยน เมนูใหม่ๆ งอกขึ้นมาเพียบ ถึงจะเคยไปแล้วก็อยากไปอีกอยู่ดี

ครั้งแรกที่ไปทางร้านยังใช้ระบบไปรับบัตรคิวหน้าร้านอยู่เลย แต่หลังจากนั้นไม่นานร้านก็เปลี่ยนมาใช้ระบบจองล่วงหน้าผ่านทาง Lawson ticket แทน วิธีซื้อมีทั้งกดจองผ่านเว็บแล้วไปจ่ายตังค์ที่ลอว์สัน หรือไม่ก็ไปกดซื้อที่ตู้ Loppi ในร้านลอว์สันได้เลย สรุปคือไม่ว่ายังไงก็ต้องไปซื้อที่ลอว์สันที่นู่นอยู่ดี แต่จะรอไปซื้อเองก่อนเข้าร้านไม่กี่วันเราก็กลัวที่เต็ม เลยต้องอาศัยฝากเพื่อนที่อยู่ที่โตเกียวช่วยซื้อตั๋วให้ล่วงหน้า และถือโอกาสนี้ลากเพื่อนคนนั้นไปด้วยซะเลย (ทั้งๆ ที่เพื่อนไม่เคยเล่นเกมของโอโตเมทและไม่ได้อยู่วงการเกมจีบหนุ่มแต่อย่างใด 555555555555)

เวลาที่เปิดให้จองได้จะแบ่งเป็นรอบๆ รอบละสองชั่วโมง เราจองรอบ 18:30-20:30 ไป ตอนซื้อตั๋วต้องจ่ายค่าตั๋วคนละพันเยน ซึ่งพอเข้าไปในร้านแล้วจะได้สิทธิ์เลือกเครื่องดื่มอะไรก็ได้หนึ่งอย่าง เครื่องดื่มส่วนใหญ่ราคาประมาณหกเจ็ดร้อยเยน เท่ากับว่าระบบซื้อตั๋วนี่ทำให้คนเข้าร้านขาดทุนนะเนี่ย ไม่ชอบระบบนี้ตรงนี้แหละ เพราะระบบแหกขี้ตาตื่นมาแย่งบัตรคิวมันไม่บังคับจ่ายพันเยนตอนเข้าร้านไง OTL

แต่ระบบซื้อตั๋วก่อนมีข้อดีตรงที่ไม่ต้องตื่นมาทำสงครามแย่งกันเข้าร้านแต่เช้า ถ้าไม่ซีเรียสเรื่องขาดทุนสามสี่ร้อยเยนก็ดีแหละ มั้ง…

เราไปถึงที่ร้านตอนเกือบๆ หกโมงครึ่งพอดี ไปถึงก็ยื่นตั๋วที่ซื้อมาจากลอว์สันให้พนักงานดู พนักงานจะให้เลขโต๊ะมาคนละเลข กับใบรายการอาหารอีกใบ พอถึงหกโมงครึ่งพนักงานก็จะให้ทุกคนทยอยเข้าร้าน

เราได้โต๊ะเบอร์ 39 แหละ (。・ω・。)

DSC03178

เข้าไปนั่งแล้วบนโต๊ะจะมีกระดาษรองจานคว่ำอยู่ ของโต๊ะเราเปิดมาเจอลาย Amnesia กับ Wand of Fortune กรี๊ดมากทั้งสองเกม (แม้จะเคยเล่นเกมหลังไปแค่ห้านาทีและดองมาสองปีแล้ว) หลังจากนั้นพนักงานจะให้เลือกดริงค์คนละอย่างกันก่อน เลือกกันอยู่นานมากเพราะเมนูมันละลานตาไปหมด ยิ่งเพื่อนเราซึ่งไม่ได้ติ่งเกมโอโตเมทยิ่งเลือกลำบากเพราะไม่มีความชอบตัวละครหรือผลงานเข้ามาเกี่ยวข้อง เมนูทุกอย่างล้วนเป็นเมนูอาหารธรรมดา ในขณะที่ติ่งอย่างเราจะมองข้ามเมนูของเกมที่ไม่เคยเล่นไปหมด และมีแนวโน้มจะสั่งเมนูของตัวละครที่พิศวาสเป็นพิเศษมากกว่า

หน้าเมนูจะแบ่งเป็นเกมๆ มาให้เลย

DSC03180 DSC03181

ดริงค์อย่างแรกที่เราสั่งมาคือเมนู ヴァンのチャイナブルー (Van’s China blue) จากเรื่อง Code: Realize เป็นค็อกเทลซึ่งรสชาติเป็นยังไงจำไม่ได้แล้ว แต่จำได้ว่ามันมีน้ำแข็ง(มั้ง?)เป็นรูปปืนปักมาบนแก้วด้วย เก๋ไก๋เข้ากับคอนเซปท์ตัวละครดีมาก

DSC03188

ส่วนของเพื่อนเป็นค็อกเทลของคาซามะจากฮาคุโอคิ อันนี้มีดาบปักมาด้วย แต่ดาบเป็นของประดับนะ กินไม่ได้ ตอนเข้าคาเฟ่พนักงานพูดเตือนด้วยว่าของที่มากับอาหารบางอย่างก็เป็นของประดับ กรุณาอย่ากิน ตลกดี 55555555

DSC03187

สั่งดริงค์กันไปแล้วก็กางเมนูเลือกอาหารกันอย่างจริงจัง เมนูของคาวน่ากินหลายอย่างมากกกกกกก ไม่ได้อยากอวยเป็นพิเศษหรืออะไร แต่โดยส่วนตัวแล้วรู้สึกว่าโอโตเมทคาเฟ่เป็นคอลลาโบะคาเฟ่ที่ทำเมนูอาหารออกมาดูดีมีสกุลรุนชาติมากจริงๆ

หลังจากหนักใจอยู่นาน สุดท้ายเราก็เลือกข้าวหน้าคาราอาเกะของโทมะจาก Amnesia มากิน ลังเลระหว่างอันนี้กับโรสท์บีฟซูชิของ 戦場の円舞曲 ซึ่งน่ากินมาก แต่อย่างหลังมันปริมาณน้อยจนดูไม่น่าอิ่ม และเราอยากกินโทมะมากกว่า

DSC03189

คาราอาเกะจานนี้อร่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก กินเข้าไปแล้วพูดคำว่า อร่อย! อร่อย! อยู่ประมาณห้านาที 55555555

ส่วนจานที่เพื่อนสั่งมาเป็นข้าวหน้าเนื้อของน้องอะตอมจาก MARGINAL#4

DSC03191

จานนี้เพื่อนก็บอกว่าอร่อยมากเช่นกัน ในฐานะคนลากเพื่อนไปรู้สึกดีใจเพราะถ้าเพื่อนบอกว่าไม่อร่อยคงรู้สึกผิดมาก OTL

กินของคาวเสร็จก็ยังคงไม่หยุดกันง่ายๆ อาหารในเมนูหน้าตาเย้ายวนใจขนาดนี้จะหยุดได้อย่างไร อย่ากระนั้นเลย สั่งของหวานกันเถิดดดดด

เราสั่งทาโกยากิไอซ์ของอายาโตะจาก Diabolik Lovers มากิน

DSC03192

งงมากที่เมนูเป็นของอายาโตะ แต่ธงที่ปักมาดันเป็นอีตาชินซึ่งเป็นตัวละครที่เราหมั่นไส้มากที่สุดในเกม (-____-) เดาเองเองว่าธงตัวละครนี่คงสุ่มๆ ปักมามั้ง? แต่ถ้าสุ่มจริงแปลว่าทริปนี้เราดวงสมพงศ์กับโมริคุโบะซังมากเกินไปแล้วนะ สุ่มของอุตะปุริได้เรย์จังตลอด พอสุ่มของเดียเลิฟก็ได้อีตาชินรัวๆ แล้วพอมาเข้าคาเฟ่ก็ยังเจอชินอีก…… (เสียดายไม่ได้ไปสุ่มของฮาคุโอคิที่ไหน ถ้าสุ่มได้โอคิตะรัวๆ คงเปรมมาก)

ส่วนรสชาติของทาโกยากิไอซ์ก็เป็นไอติมธรรมดา อร่อยตามที่ไอติมควรจะเป็น ไม่ได้รู้สึกประทับใจแบบกินแล้วแสงพุ่งเหมือนคาราอาเกะ แถมอันนี้ด้านนอกมันจะแข็งๆ ทำให้ตอนแรกกินยากหน่อย ต้องรอสักพักให้มันเริ่มละลายถึงจะกินง่ายขึ้น

ของหวานที่เพื่อนสั่งมาเป็นพาร์เฟ่ต์จากเรื่อง 月華繚乱ROMANCE

DSC03195

ยัง กินของหวานเสร็จแล้วก็ยังไม่หยุด เห็นโต๊ะอื่นๆ รอบข้างสั่งกันไม่หยุดเลยเกิดฮึดสู้ไม่อยากยอมแพ้ สั่งดริงค์กันอีกคนละอย่าง ไม่รู้หิวโหยมาจากไหนกัน ก๊ากกกกกกกกก

เครื่องดื่มที่เราสั่งมาอีกอย่างคือเมล่อนโซดาของชินคุงจาก Amnesia ส่วนของเพื่อนคือฮันนี่มิลค์ลาเต้ของเซยะจาก I Doll U

DSC03198

เหตุผลที่สั่งเมล่อนโซดาเป็นเพราะคล้อยตามกระแสสังคมอีกแล้ว 55555555555 เห็นโต๊ะอื่นสั่งเมนูนี้กันเยอะมากจนเริ่มสงสัยว่า เอ๊ะ เมนูนี้มันต้องมีอะไรดีแน่ๆ เลย!?

แต่พอลองกินเองแล้วก็ อืม เมล่อนโซดาที่มีไอติมโปะด้านบน จบ……..

สงสัยที่ฮิตสั่งกันเยอะคงเป็นเพราะชินคุงเป็นตัวละครยอดฮิตมากกว่าจะเป็นเพราะเมนูนี้รสชาติเลิศเลอกว่าเมนูอื่น แต่ชอบตรงที่มีน้ำแข็งรูปหัวใจสีแดงอยู่ในแก้วด้วย (ถ่ายรูปมาแล้วมองไม่เห็นเพราะมันจมอยู่ OTL) เพราะหนุ่มๆใน  Amnesia จะมีสัญลักษณ์ประจำตัวตามไพ่ แล้วสัญลักษณ์ของชินคุงก็คือโพแดงนั่นเองงงงง (นี่ก็ชอบลูกเล่นอะไรแบบนี้เนอะ ตั้งแต่ปืนด้านบนละ 5555555)

ที่จริงอยากกินอีกหลายอย่างมาก แต่ไม่ไหวแหล่วววว ตอนกินเครื่องดื่มแก้วสุดท้ายก็เลยค่อยๆ นั่งกินนั่งเมาท์กันไปเพราะเวลาที่จำกัดให้นั่งสองชั่วโมงมันเหลือเฟือมาก

ระหว่างนั่งกินเราเห็นคนมาด้อมๆ มองๆ ถือที่รองจานมาแลกเป็นระยะๆ ร้านนี้เวลาจะแลกของเค้าจะมีป้ายเล็กๆ แนบมากับแฟ้มเลขโต๊ะตอนแรกสุดด้วย ใครอยากแลกก็เอาป้ายที่เขียนว่า ยินดีแลกของ วางไว้ริมโต๊ะ คนที่เดินไปเดินมาเพราะอยากแลกจะได้เข้ามาถาม ถ้าไม่มีป้ายวางเค้าก็จะไม่ถามกัน อย่างโต๊ะเราไม่ได้วางป้ายไว้ก็ไม่มีใครเข้ามาขอแลกแต่อย่างใด

แต่ถึงจะไม่ได้แลกเองเราก็ประทับใจโมเมนต์แลกที่รองจานของโต๊ะข้างๆ มาก คือพอมีคนเข้ามาถามหาที่รองจานปุ๊บ เค้าก็ควักแฟ้มอันใหญ่เบ้อเริ่มออกมาแล้วก็พลิกๆๆๆ โชว์คอลเลคชั่นที่รองจานในครอบครอง แลกเสร็จเรียบร้อยก็เมาท์กันเรื่องเกมจีบหนุ่มอย่างเมามันส์ (แล้วโต๊ะดันอยู่ใกล้กันมากจนแค่นั่งเงียบๆ ก็รู้สึกเหมือนได้ร่วมวงไปด้วย 5555555) ขนาดเพื่อนที่ไม่ได้เป็นติ่งยังประทับใจแฟ้มของโต๊ะข้างๆ และบอกเราว่าไปหาซื้อแฟ้มใส่ที่รองจานซะนะ……

นอกจากที่รองจานแล้ว เวลาสั่งอาหารหรือเครื่องดื่มแต่ละอย่างจะได้ที่รองแก้วมาด้วย

DSC03199

ได้มาหกอัน เป็นเกมที่เคยเล่นแค่เกมเดียวคือ Code: Realize ก๊ากกกกกกกกกกกก (ฮาคุโอคิไม่นับเพราะเป็นภาคใหม่) แต่ก็ขี้เกียจไปแลกกะคนอื่น เท่าที่แอบเหลือบมองโต๊ะใกล้เคียงก็ไม่มีใครมีลายที่เราอยากได้เลยด้วย ดังนั้นเราจะพึงพอใจในสิ่งที่ตนมีก็แล้วกัน

เป็นอันว่าสิ่งที่ประทับใจที่สุดในมื้อนี้คือข้าวหน้าคาราอาเกะของโทมะ ขอย้ำอีกรอบว่าอร่อยยยยยยย (≧д≦)(≧д≦)(≧д≦)

อ้อ อีกอย่าง ในร้านนี้จะเปิดเพลงจากเกมค่ายโอโตเมทไปเรื่อยๆ ตอนเพลง JEALOUSNESS ของบราคอนดังขึ้นมาเรากรี๊ดใส่เพื่อนไปเยอะมากเพราะชอบเพลงนี้มากมากมากมาก หวังว่าเพื่อนคงไม่แอบเอือมอยู่ในใจ 555555555

สุดท้าย เก็บตกบรรยากาศรอบร้าน

DSC03206

DSC03201

DSC03204

DSC03202 DSC03203

เสียดายที่กินไปไม่กี่อย่างเอง ฮืออออ ยังมีอีกตั้งหลายอย่างที่อยากกิน ถ้ามีโอกาสไปโตเกียวคราวหน้าแล้วร้านยังอยู่ก็อยากแวะไปอีกนะ (^o^)

2 comments on “OTOMATE CAFE (2回目)

  1. KeyLaSi says:

    ลายหลังเก้าอี้มันช่างดูเอโร่ยแปลกๆ ค่ะ เพราะทรงเก้าอี้มันโค้งๆ น้วยๆ ด้วยมั้ง….
    ของกินหน้าตาดูหน้ากินไปหมดเยยยย ยิ่งกินแล้วอร่อยด้วยก็นับว่าดีงามมากๆ เลยค่ะ อีกส่วนนึงเวลาไปร้านพวกนี้คือถ้าของกินรสชาติธรรมดามันจะรสชาติดาวน์อะค่ะ สำหรับตัวเองนะ เพราะรู้สึกตื่นเต้นมาก อะดรินาลินหลั่ง กินอะไรไม่ค่อยลง ถ้าไม่อร่อยจริงๆ จะได้กินไม่ได้เยอะ ก๊าก

    Like

    • chutipuk says:

      หูยยย งั้นคราวหน้าต้องลองแวะไปคาเฟ่นี้นะคะ รับรองกินได้เยอะมากเพราะมันอร่อยจริงจัง ขนาดไม่ติ่งยังเพลิดเพลินไปกับอาหารได้เต็มที่! (สาบานได้ว่าไม่ได้รับเงินค่านายหน้ามาโฆษณาให้เขานะคะ 5555555555)

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s