UTAPRI♪ MAJI LOVELIVE 5th STAGE: ไลฟ์รีพอร์ท

คราวที่แล้วเล่าเรื่องก่อนคอนเสิร์ตยืดยาว มีแต่น้ำล้วนๆ…. คราวนี้มาเล่าเรื่องวันคอนเสิร์ตวันจริงบ้าง

ปุริไลฟ์คราวนี้มีสองรอบ สองวัน คือรอบวันที่ 16 กับวันที่ 17 มกรา ตั๋วที่เราได้มาเป็นรอบวันที่ 16 ที่นั่งเลเวล 400 อันแสนไกล

SONY DSC

บนตั๋วจะมีชื่อเราเขียนเอาไว้ด้วย เวลาตรวจตั๋วจะมีสต๊าฟคอยขอดูบัตรประจำตัว ในเว็บจะบอกไว้เลยว่าใช้บัตรอะไรได้บ้าง ซึ่งต่างชาติอย่างเราก็ใช้พาสปอร์ตนั่นแหละ ชัวร์สุด

ตอนออกจากห้องเช็กตั๋วกับพาสปอร์ตหลายรอบมากด้วยความหวาดระแวง พอแน่ใจว่าไม่ลืมอะไรแล้ว แต่งตัวคุมโทนสีม่วงพร้อม ห้อยสแต็ปคุณอิจิโนะเสะพร้อม แท่งไฟพร้อมเรียบร้อยแล้วก็ได้เวลานั่งรถไฟไปสถานีไซตามะชินโตะชิน

คราวนี้ไม่ค่อยเจอปริ๊นเซสระหว่างทางเหมือนตอนไปซื้อของ เจออยู่ไม่กี่คน คงเพราะตอนเราออกจากห้องก็เกือบๆ บ่ายสองแล้ว และวันนั้นเปิดให้เข้าอารีน่าได้ตั้งแต่บ่ายสาม แต่กว่าจะเริ่มแสดงจริงก็ห้าโมงนู่น เราเลยไม่รีบร้อนเท่าไหร่

ไปถึงอารีน่าตอนบ่ายสามนิดๆ ออกจากสถานีแล้วตกใจปริมาณคน คนเยอะมากกกกกกกกกกกก ที่สถานีมีคนต่อแถวเข้าห้องน้ำหลายสิบ ไม่รู้ว่าต่อแถวเปลี่ยนชุดเป็นชุดดูคอนเสิร์ตหรือแค่ต่อแถวเข้าห้องน้ำกันเฉยๆ พอออกมาแล้วเดินไปทางอารีน่าก็เจอปริ๊นเซสหลากหลายรูปแบบ มีทั้งคนที่แต่งตัวปกติธรรมดาแบบเกือบดูไม่ออกแล้วว่ามาดูคอนเสิร์ต (แต่ก็ยังแผ่ออร่าบางอย่างให้ดูออก) และคนที่แต่งตัวหลุดโลกแบบเลดี้กาก้ามาเห็นยังต้องก้มกราบ กลุ่มนึงที่เราประทับใจมากคือใส่ชุดแนวโจรสลัดมาเลย! โอ๊ย แค่อยู่หน้างานก็รู้สึกโคตรสนุกแล้ว ( ̄▽ ̄)

ตอนแรกเรากะจะไปหาแลกริงไลท์กับเข็มกลัดหลังจากวันก่อนหน้านั้นล้มเหลวไปแล้ว ปรากฏว่าคราวนี้หาแลกยากกว่าเดิมอีกเพราะหน้าอารีน่ามันไม่ได้มีบรรยากาศตลาดนัดเท่าเดิมแล้ว แต่จะเต็มไปด้วยคน คน และคน พวกตั้งแผงแลกของเลยกระจายไปจนละทิศละทาง

มีอยู่ตอนนึงเรากำลังนั่งไถทวิตเตอร์ไปเรื่อยๆ อยู่ดีๆ ก็มีคนมาตั้งแผงแลกของข้างๆ เราพอดี พอเขาหยิบของออกมาเรียงๆ พร้อมวางป้ายปุ๊บก็มีปริ๊นเซสจำนวนมากพุ่งเข้ามามุงและมองป้ายอย่างสนอกสนใจ ทุกคนดูกระเหี้ยนกระหือรือในการแลกของมาก ชอบๆ 5555555

และตอนที่นั่งอยู่ตรงนั้นก็ได้ยินกลุ่มคนข้างๆ อำลากันว่า さらばだサラダバー ด้วย!!!!! ประทับใจเหตุการณ์นี้มาก!!!!! คำพูดนี้เป็นคำที่เรย์จังใช้พูดอำลาทั้งในเกมและในอนิเมะ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นคนพูดกันในชีวิตจริง ตื่นเต้น!!! รู้สึกว่าจิตวิญญาณความเป็นปริ๊นเซสของทุกคน ณ ที่นั้นรุนแรงมาก!!!!!

กิจกรรมก่อนเข้าไปดูไลฟ์นอกจากเดินหาของแลก (ซึ่งล้มเหลว…..) และเดินดูเสื้อผ้าชาวบ้านแล้ว อีกสิ่งหนึ่งที่ขาดไม่ได้คือการดูดอกไม้หน้างาน

พื้นที่วางดอกไม้สะดุดตาดีมาก ทุกคนที่ไปอารีน่าจะต้องเห็น เพราะมันวางอยู่ด้านหน้าเลย งานนี้ดอกไม้เยอะมากกกกกกก เจอดอกไม้พร้อมแฟนอาร์ทของนักวาดที่แอบติดตามผลงานอยู่ห่างๆ ด้วย ปลื้มปริ่มมมมม

รวมภาพดอกไม้สักนิด

IMG_0197 IMG_0199 IMG_0203IMG_0205

ถ้ามีของตัวเองตั้งอยู่ตรงนั้นสักช่อคงน่าปลื้มเนอะ แต่ค่าใช้จ่ายสำหรับความปลื้มใจมันเยอะเหลือทน ขอปลื้มดอกไม้คนอื่นแทนแล้วกัน ฮาาาา

แอเรียดอกไม้นี่ดีตรงที่เค้ากั้นรั้วไว้ค่อนข้างห่าง ถ้าไม่มีรั้วกั้นอาจมุงกันชุลมุนกว่านี้ พอมีรั้วกั้นแล้วทุกคนก็เดินดูดอกไม้โดยเลียบๆ ไปตามรั้ว เป็นระเบียบดี ที่จริงตอนคอนเสิร์ตจบแล้วตรงแอเรียดอกไม้จะเปิดไฟสีส้มด้วย สวยมากกกกกกกกก และไม่มีคนมุงแล้ว แต่ตอนนั้นไม่ได้เข้าไปถ่ายรูป มานึกตอนนี้แล้วเสียดายเบาๆ (;__;)

ส่วนแอเรียสำหรับวางกล่องฝากของขวัญให้นักพากย์ก็อยู่ใกล้ๆ กับดอกไม้นี่แหละ แต่เราไม่ได้เตรียมอะไรไปให้ใครเลยไม่ได้เดินเข้าไปดู ที่จริงแอบอยากรู้ว่ามีกล่องสำหรับฝากของให้อาเกมัตสึซังมั้ย อยากให้คนนี้มาก ซาบซึ้งบุญคุณมาก เอาไว้ไลฟ์หน้าต้องฝากของขวัญให้ได้! (ตั้งแต่ไปไลฟ์นี้พูดมาประมาณร้อยรอบแล้วว่าไลฟ์หน้าจะทำอย่างงั้นอย่างนี้ พูดเหมือนได้ตั๋วง่ายม๊ากกกกก)

พอประมาณสี่โมงกว่าเราก็ขึ้นบันไดไปที่ Nเกท ตามที่เขียนไว้ในตั๋ว คนทยอยเข้าไปกันเรื่อยๆ และมีสต๊าฟตรวจตั๋วเยอะมาก ถึงจะต้องตรวจบัตรประจำตัวของคนเข้างานทุกคนก็ไม่ได้กินเวลามากมายอะไร ต่อแถวแป๊ปเดียวก็ได้เข้าแล้ว

เข้าไปแล้วก็เดินหาประตู 409 ต่อ เข้าประตูนี้ไปก็จะเจอด้านในอารีน่าแล้ว เดินหาที่นั่งตัวเองเสร็จเรียบร้อยก็เริ่มตั้งรกราก ถอดเสื้อกันหนาว เอาผ้าขนหนูโทคิยะพาดคอเพิ่มเลเวลความติ่ง ปรับโฟกัสกล้องส่องทางไกล ทดลองเปลี่ยนสีเพนไลท์นิดหน่อย แล้วก็รอเวลา

ระหว่างรอก็สังเกตสังการอบตัว สิ่งแรกที่ควรสำรวจคือเวที คราวนี้เวทียาวเหยียดอลังการงานสร้างมาก มีเวทีใหญ่อยู่ด้านในสุด เวทีตรงกลางล้อมรอบด้วยเสาสี่มุม และเวทีเล็กด้านหน้า ซึ่งเวทีที่ใกล้เราที่สุดคือเวทีเล็ก มุมที่เรานั่งจะมองเห็นเวทีเล็กชัดเจนถนัดตาดีมาก เวทีกลางให้อารมณ์เหมือนนั่งเฮลิคอปเตอร์ดู ส่วนเวทีใหญ่จะโดนจอที่อยู่เหนือเวทีกลางบังจนมองไม่เห็นอะไรเลย……..

ภาพประกอบเวทีที่พอหาได้มาจากทวิตเตอร์ของนากามุระ ฮิโรยูกิซังที่มาเล่นเปียโนในงาน กับทวิตเตอร์ของอาเกมัตสึซัง

ที่นั่งเราอยู่สูงกว่าตรงที่อาเกมัตสึซังนั่งอีก ตอนก่อนเริ่มก็พยายามใช้กล้องส่องแถวๆ นั้นเพราะเดาว่าตรงนั้นแหละคือที่นั่ง 関係者 แต่สุดท้ายก็ดูไม่ออกเลยว่าใครเป็นใคร ฮาาา

เห็นเวทีแล้วทำใจเลยว่าเสากับจอตรงกลางมันต้องบังแน่นอน ซึ่งคิดไว้ไม่ผิด โดนบังไปเยอะมาก แต่เวลาโดนบังก็ดูในจอแทน กลายเป็นว่าพอดูจอแล้วจะเห็นชัดกว่าพยายามดูตัวเป็นๆ ซึ่งตัวเล็กกระจิ๋วหลิวมาก ก๊ากกก

สำรวจเวทีเรียบร้อยก็สังเกตปริ๊นเซสรอบข้างต่อ คนที่มานั่งทางซ้ายเราเป็นติ่งมาซาโตะ คนทางขวาเป็นติ่งโชจัง ถัดไปอีกคนเป็นติ่งเร็น กรี๊ดมากเพราะตัวเราเองเป็นติ่งโทคิยะ กรี๊ดตรงที่ติ่งเอสคลาสได้นั่งเรียงกัน แค่นี้ก็สามารถไฮเทนชั่นขึ้นมาได้แล้ว บ้าบอมาก 55555555555

ส่วนคนข้างหลังสองคนเป็นผู้ชาย การดูคอนเสิร์ตอุตะปุริโดยมีผู้ชายเฮ้ๆๆๆอยู่ข้างหลังนี่มันก็สนุกแบบประหลาดๆ ดี ก๊ากกกกกก

พอใกล้ถึงห้าโมงเย็นซึ่งเป็นเวลาเริ่มแสดงก็ยิ่งเริ่มตื่นเต้น ลุ้นมากว่าเพลงแรกจะเป็นเพลงอะไร ทุกคนจะปรากฏตัวออกมาแบบไหน จะมาจากใต้เวที? โรยตัวลงมาจากหลังคา? หรือยังไง? ระหว่างรอก็จะมีเสียงสต๊าฟผู้หญิงประกาศอย่างเนิบนาบว่าให้ปฏิบัติตามกฎ บลาๆๆ

แต่!!! อยู่ดีๆ ขณะที่ไฟยังไม่ทันดับ คนยังเข้ามากันไม่หมดดี ก็มีเสียงผู้ชายหัวเราะ “ฮะๆ” ดังลั่นออกไมค์เฉยเลย!!!????? จุดนั้นทุกคนงงมากว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนจะหัวเราะกันครืน ตอนแรกเรานึกว่าเป็นเสียงคิโชซัง แต่เห็นหลายคนบอกว่าเป็นเสียงทัตซึน สรุปแล้วเป็นเสียงใครยังไม่รู้เลย แต่เจอคนลงความเห็นว่าเสียงทัตซึนเยอะกว่า และเชื่อว่าเสียงหัวเราะนั้นคงเป็นปริศนาตลอดไป….

หลังจากนั้นสักพักก็มีเสียงสต๊าฟสาวคนเดิมประกาศอย่างเนิบนาบอีกเช่นเคยว่า ต่อไปนี้ขอเชิญผู้แสดงคอนเสิร์ตออกมาทักทาย

จุดนั้นก็งงอีกรอบว่า เอ๊ะ?? ทักทายอะไร?? ทักทายทำไม??? ไม่ใช่ว่าเริ่มมาจะเปิดด้วยเพลงก่อนแล้วค่อย MC เหรอ???

พอสต๊าฟประกาศจบแล้วก็มีเสียงกรี๊ดดดด ดังมาจากตรงเวทีใหญ่ …………….ซึ่งเรามองไม่เห็นเลยว่าเกิดอะไรขึ้นเพราะจอตรงกลางบังอยู่ แต่ไม่ทันไรก็มีภาพขึ้นจอให้เห็นว่านักพากย์ที่ต้องแสดงในวันนี้ออกมายืนเรียงแถวหน้ากระดานกันครบสิบเอ็ดคน เทราชี่ทักทายเป็นคนแรก แล้วโมริคุโบะซังก็บอกว่า ทุกท่านดูนี่สิครับ แล้วชี้ไปทางทัตซึน

ชั้บ กล้องแพนไปที่ทัตซึน…….. ซึ่งแขนหัก……… และมาพร้อมเฝือกของเขา………………

จำไม่ได้ว่าโมริคุโบะซังหรือทัตซึนที่เป็นคนเล่าว่าทัตซึนซ้อมเต้นจนแขนหักสดๆ ร้อนๆ วันนั้นเลย ตอนนั้นเสียงร้อง เอ๋!!!!!?????????????? ดังลั่นไซตามะซูเปอร์อารีน่า จุดนั้นเชื่อว่าทุกคนช็อกมาก เพราะเราก็ช็อก ช็อกจนร้องเอ๋ไม่ออกด้วยซ้ำ………. แต่ทัตซึนรีบบอกว่าวันนี้จะแสดงแน่นอน ไม่ต้องเป็นห่วง ขอโทษที่อาจแสดงได้ไม่เต็มที่ อยากยืนบนเวทีในฐานะคุโรซากิ รันมารุ ควอเต็ทไนท์ทุกคนบอกว่าจะช่วยเป็นแขนของผมให้เอง ฯลฯ

จำได้ไม่แม่นว่าทัตซึนพูดอะไรบ้าง แต่จำได้ว่าตอนนั้นแทบร้องไห้ สัมผัสได้ว่าทัตซึนตั้งใจกับคอนเสิร์ตครั้งนี้มากๆ และตัวทัตซึนเองคงเป็นคนที่เจ็บใจกับเรื่องนี้มากที่สุดแล้ว (;____;) สีหน้าของทัตซึนตอนพูดเรื่องนี้ดูจ๋อยมาก (ที่จริงคนอื่นๆ ก็หน้าจ๋อยพอกัน) เสียงก็เจ็บใจมาก ฟังแล้วปวดใจแรง ฮือออออออ

ตอนที่ทัตซึนพูดจบ มีคนตะโกน กัมบาเระๆๆๆ กับ รันมารุๆๆๆ กันเยอะมาก เพนไลท์ที่ตอนแรกมีสิบเอ็ดสีปนๆ กันก็ค่อยๆ กลายเป็นสีแดงของรันมารุจนเกือบหมด เป็นโมเมนต์ที่ดีมาก (;____;)

ไม่รู้ว่าช่วงที่ทั้งสิบเอ็ดคนออกมาตอนแรกนี่จะได้ลงแผ่นไลฟ์คราวนี้รึเปล่า แต่อยากให้แฟนๆ ทุกคนได้ฟังคำพูดของทัตซึนตอนนั้นจริงๆ เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ที่สปิริต ความพยายาม ความทุ่มเท ความตั้งใจ ความรู้สึกหลายๆ อย่างของทัตซึนส่งมาถึงทุกๆ คน เราพูดได้เต็มปากเลยว่าคนที่เราประทับใจที่สุดในไลฟ์วันนั้นก็คือทัตซึนนี่แหละ ดีใจและขอบคุณที่คนพากย์คุโรซากิ รันมารุคือสึสึกิ ทัตสึฮิสะ :)

พอแจ้งข่าวช็อกและขอโทษเสร็จแล้วทั้งสิบเอ็ดคนก็กลับไปหลังเวที หลังจากนั้นก็รอเวลาให้คอนเสิร์ตเริ่มจริงๆ ซะที แต่จุดนั้นเชื่อว่าความรู้สึกผู้ชมคงต่างจากตอนเฝ้ารอเมื่อกี้มากๆ อย่างน้อยก็เราคนนึงแหละที่เริ่มกังวลว่าทัตซึนจะโอเคมั้ย น่าจะต้องร้องหลายเพลงซะด้วย

แต่พอบนจอฉายภาพลูกเต๋าปุ๊บ โอ้ย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด เริ่มกลับมาตื่นเต้นอีกครั้ง พอฉายภาพบนจอแบบนี้ก็รู้แล้วว่าเพลงแรกต้องเป็นเพลง The dice are cast แน่ๆ แม้ในใจจะอยากให้เปิดด้วยสตาริชมากกว่า แต่พอเปิดด้วยเพลงนี้แล้วให้ความรู้สึกเหมือนกับอนิเมะภาคเรโวลูชั่นส์เลย ดีงามไปอีกแบบ!!

เพลง The dice are cast นี่ท่อน Ready → Set → Go → With you ที่ร้องทีละคนเท่มากกกกกกกกกกกก เท่ทั้งท่าเต้นและสไตล์การร้อง เท่แบบโอ้มายก้อดดดดดดดดดดดดดด จริงๆ แล้วเพลงนี้เราไม่ค่อยปลื้มท่าเต้นในอนิเมะเท่าไหร่ แต่ท่าเต้นในไลฟ์ดีงามระดับก้มกราบแทบเท้าควอเต็ทไนท์รัวๆ มัวแต่กรี๊ดท่าเต้นจนลืมตั้งใจฟังท่อน ฮู้ฮูฮูเย้เย โฮโฮโฮโฮ้ อะอาอ๊าฮ้าฮา ตอนท้ายๆ ไปเลย รู้สึกพลาด ทำไมมานึกตอนนี้ถึงนึกไม่ออกว่าทุกคนหอนกันยังไง ฮืออออออออ T____T

ส่วนเพลงที่สองต่อจากรุ่นพี่คือ  マジLOVEレボリューションズ (Maji LOVE Revolutions) ยัตต้าาาาาาาาาา สตาริชที่เฝ้ารอคอยยยยยยยยยยย ฮืออออออออออออ ในที่สุดก็ได้ฟังเพลงนี้แบบไลฟ์ซะที วี้ดดดดดดดดดด กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ช่วงต้นเพลงมาจิเลิฟเรโวที่แต่ละคนพูดว่าเรโวลูชั่น คนดูก็จะตะโกน เรโวลูชั่น! ตามทุกครั้ง เพลงนี้คอลมันส์มวากกกกกกกกกก คือเพลงแรกไม่มีให้คอลเลย แต่เพลงนี้มีทั้ง เรโวลูชั่น! สตาริช! เซนป๊า! นิเซนป๊า! สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกก (≧д≦)(≧д≦)(≧д≦) แล้วสตาริชทุกคนก็ดูสนุกไปกับเพลงนี้มากๆ ด้วย ชอบมากตอนท่อนที่เร็นโทคิร้องด้วยกันแล้วมาโมกับสุวาเบะซังดูมีการสบตาปิ๊งๆ อุฮิๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

พอเปิดด้วยสองเพลงนี้แล้วก็ MC คราวนี้ทุกคนเพิ่งทักทายอย่างเป็นทางการจริงๆ จังๆ ในที่สุดก็ได้ฟังคำทักทาย “สตาริชฉุเด๊สสส” แบบสดๆ ซะที อาาาาา มายไลฟ์อีสคอมพลีททททท (คอมพลีทเร็วไปมั้ย คอนเสิร์ตเหลืออีกสามชั่วโมงกว่า 5555555555) ช่วงนี้เหมือนจะคุยๆ เรื่องแขนทัตซึนกันเยอะ มั้ง รู้สึกจำทอล์กไม่ค่อยได้เลย จำไม่ค่อยได้ว่าใครพูดอะไรช่วงไหนเพราะมีทอล์กหลายรอบ OTL หวังว่าในแผ่นจะเก็บทอล์กทั้งสองวันมาให้เหมือนทุกทีนะ

เพลงหลัง MC คือเพลง 月明かりのDEAREST (Tsukiakari no DEAREST) ซึ่งตอนอินโทรเพลงนี้ขึ้นมากรี๊ดมากกกกกกกกกกกก อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก อยากฟังเพลงคู่เซมไปทั้งสองเพลงแบบไลฟ์มานานมากกกกกกกกกกกกกกกกก น้ำตาจะไหลได้ฟังสดๆ ด้วย มายไลฟ์อีสคอมพลีทรอบที่สอง

เพลงสึกิอาคาริฯ นี่คุณมาเอโนะกับอาโอยคุงขึ้นรถเลื่อนโผล่มาจากคนละทาง แล้วก็เลื่อนรถห่างออกจากเราไปเรื่อยๆ บ๊ายบายยยยยยยยยยย /โบกผ้าขนหนูโทคิยะอำลา

เพลงนี้เสียงร้องสดดีงามมากมากมากมากมาก เวลาอาโอยคุงขึ้นเสียงสูงคือขนลุกเกรียว ร้องดีมาก ท่าเต้นก็โคตรของโคตรของโคตรน่ารักคาวาอี้เวรี่คิวท์ โดยเฉพาะตอนท้ายเพลงที่ขึ้นไปเต้นบนเวทีใหญ่ด้านในสุด แน่นอนว่าเราโดนเสาบังเลยต้องดูผ่านจอ ตอนเห็นคุณมาเอโนะโค้งให้ด้วยอารมณ์แบบคามิวแอ๊บเป็นสุภาพบุรุษแล้วอยากเป็นลมตาย ดีงามเหลือเกิน คร่อกกกกก /วิญญาณออกจากร่าง

เพลงนี้เราเปิดเพนไลท์สีคามิวเพราะชอบคามิวมากกว่าไอจัง แต่ดูไลฟ์นี้จบแล้วประทับใจอาโอยโชตะแรงมาก คราวหน้าตอนดูแผ่นอยู่บ้านจะเปิดเพนไลท์สีไอจังบ้าง!

ถัดจากสึกิอาคาริฯ ก็เป็น RISE AGAIN เพลงคู่เรย์จิรันมารุ เพลงนี้เราก็ชอบมากอยู่แล้ว เคยคิดว่าถ้าเป็นแบบไลฟ์ต้องเท่มาก แล้วก็คิดไว้ไม่ผิดเลย โมริคุโบะซังกับทัตซึนเท่ระห่ำอารีน่า การแขนหักจนต้องใส่เฝือกข้างนึงไม่ได้บั่นทอนความเท่ฉิบหายวายป่วงของคุณสึสึกิ ทัตสึฮิสะแม้แต่เศษเสี้ยว ขนาดใส่เฝือกยังร็อคได้ สมแล้วที่ประกาศตอนก่อนเริ่มว่าแขนหักแต่หัวใจไม่หักนะ!

เพลงนี้ปลื้มมากตรงที่ทั้งสองคนเดินมาร้องตรงเวทีเล็กเราเลยได้เห็นชัดเจนเต็มๆ ตา ฮืออออออ เพลงนี้ดีงามอะะะะะะะะ ชอบมากตอนที่สองคนนี้ยืนพิงหลังร้องเพลงด้วยกัน ดูให้อารมณ์เพื่อนมาร้องเพลงร็อคด้วยกัน คือรู้สึกว่ามันร็อคมาก โอ้ย ไม่รู้จะพูดอะไรนอกจาก ร็อคคคคค!!!!

พอเพลงคู่จบก็เริ่มเป็นเพลงโซโล่แล้ว คนแรกที่ออกมาโซโล่คืออาโอยคุง มาร้องเพลง Innocent wind ของไอไอ ปกติเฉยๆ กับเพลงนี้แต่แบบไลฟ์ดี๊ดีอ้ะะะะะ อาโอยคุงร้องสดดีมากจริงๆ เพอร์ฟอมานซ์ก็สนุกด้วย คืออาโอยคุงนี่ร้องไปเต้นไปตลอดเวลา ดูแล้วไม่เบื่อเลย เพลงนี้พอร้องจบแล้วอาโอยคุงจะพูดว่า 「ありがとう、そばにいてくれて」 แล้วก็ล้มตัวหงายหลังหายวับไปในความมืด มายก้อดดดดดด ฉากหงายหลังนี่เหมือนในอนิเมะเด๊ะๆ เป๊ะๆ เลย!!!!! ประทับใจ!!!!!!!! นี่มันมิคาเสะ ไอ มาเอง!!!!!!!!

โซโล่คนต่อไปคือทัตซึน ออกมาร้องเพลง ONLY ONE เพลงนี้ก็โคตรเท่ เพลงไหนมีทัตซึนคือรับประกันความเท่หมดทุกเพลง

ตอนแรกเรานึกว่าทัตซึนคงยืนร้องนิ่งๆ แบบไม่เคลื่อนไหวมากมั้ง เพราะยังไงก็แขนหักอยู่ ปรากฏ….. พี่แกเคลื่อนไหวจัดเต็มมาก ทั้งร้องทั้งเต้นเต็มที่สุดๆ เราไม่รู้หรอกว่าเต้นลืมตายเป็นยังไง แต่อย่างทัตซึนนี่น่าจะเรียกว่าเต้นจนลืมแขนหัก สปิริตแรงไปไหน๊ บางทีก็อยากบอกว่าเบาหน่อยก็ได้ค่ะพี่ เดี๋ยวหมอที่เข้าเฝือกให้มาเห็นภาพในคอนเสิร์ตแล้วจะลมจับก่อน

ต่อจากรันรันเป็นเพลง Never… ของเรย์จัง เพลงนี้ประทับใจมากตอนที่โมริคุโบะซังร้องอยู่ตรงเวทีกลางแล้วโยนหมวกทิ้งอย่างสวยงาม โงยยยยยยยยยยย นึกถึงฉากที่เรย์จังโยนหมวกให้นางเอกในภาค All Star After Secret เลย (อ่านรายละเอียดและชมภาพประกอบได้ใน → เอนทรีนี้ *สปอยล์เกมแรงมาก) อยากกราบโมริคุโบะซังแรงๆ แม้ไม่รู้ว่าที่โยนนี่จงใจลิงค์กับในเกมหรือไม่ อย่างไร ที่รู้แน่ๆ คือประทับใจช็อตนั้นสุดๆ T___T

ตอนท้ายเพลงนี้โมริคุโบะซังไปยืนร้องเพลงโดยมีจอตรงเวทีใหญ่เป็นฉากหลัง แล้วบนจอฉายรูปชิงช้าสวรรค์ด้วย ช็อตนี้ก็เหมือนในอนิเมะภาคเรโวลูชั่นส์เลย กราบแรงอีกเช่นกัน

คนที่ปิดท้ายโซโล่ของรุ่นพี่คือคุณมาเอโนะ ซึ่งปรากฏตัวจากที่สูง สูงมาก พร้อมด้วยผ้าคลุมสีฟ้า จากนั้นแท่นที่คุณมาเอโนะยืนอยู่ก็ค่อยๆ เลื่อนลงมาช้าๆ จนมาหยุดท่ามกลางดรายไอซ์บนเวทีกลาง ช่วงนี้ค่อนข้างยาวจนอินโทรเพลงต้องปรับให้ยาวขึ้นตามไปด้วย เข้าใจว่าพยายามทำให้เหมือนฉากที่คามิวกำลังจะร้องเพลง Saintly Territory ในอนิเมะ คือเพลงรุ่นพี่เนี่ยจะมีช็อตที่ทำให้เหมือนอนิเมะกันคนละนิดหน่อยทุกคน อย่างของทัตซึนก็ใช้ไมค์แบบมีขาตั้งเหมือนรันมารุ เป็นต้น

ตอนคุณมาเอโนะปรากฏตัวพร้อมผ้าคลุม โซนที่นั่งเราขำกันหนักมาก แย่ 555555555555555 คนข้างๆ ถึงกับร้องว่ายาไบ้ๆๆ พองานจบแล้วมาเห็นคนวาดรีพอร์ทเป็นรูปคามิวบินลงมาแล้วรู้สึกว่าโอ้โห จริงๆ แล้วนี่มันเป็นการปรากฏตัวที่ควรจะดูเท่มากสินะ??? ขอโทษค่ะที่ขำไปเยอะมาก TvT

จะว่าไปแล้วเราค่อนข้างตั้งตารอการปรากฏตัวของคุณมาเอโนะในเพลงโซโล่นะ เพราะเจ้าตัวชอบพูดเล่นบ่อยๆ ว่าไลฟ์ครั้งต่อไปจะปรากฏตัวออกมาแบบไหนดี จะขี่ม้าออกมาดีมั้ย อะไรทำนองนั้น แล้วสุดท้ายก็ทำเสมือนบินลงมา….. สงสัยขี่ม้ามันจะแอดวานซ์ไปหน่อย แต่เราว่าบินลงมาพร้อมผ้าคลุมนี่จัดว่าพีคมาก เด็ดมาก คะแนนเต็มสิบให้สิบล้านค่ะ เอาไปเลย

เพลง Saintly Territory นี่คุณมาเอโนะยังคงควงคทาตามเคย ท่าเต้นก็ดูน่าจะผ่านการซ้อมมาหนักอยู่ รู้สึกได้ถึงความพยายามของคุณมาเอโนะ ชอบๆ เป็นอีกเพลงที่เพอร์ฟอมานซ์สนุกมากมากมากมาก เสียดายที่เพลงนี้ไม่ค่อยได้ดูในจอเท่าไหร่ พยายามเพ่งแต่คุณมาเอโนะตัวเป็นๆ ก็เลยไม่ได้สังเกตสีหน้าแบบซูม เอาไว้แผ่นออกแล้วค่อยมาสังเกตสีหน้าตอนร้องเพลงอีกที (ถึงจะคิดว่ารอบที่ลงแผ่นน่าจะเป็นรอบอีกวันก็เถอะ T_T)

พอโซโล่ครบแล้วก็กลับมาร้องเพลงรวมอีก ตอนอินโทรเพลง ポワゾンKISS (Poison KISS) ขึ้นมานี่กรี๊ดหนักมากกกกกกกกกกกกกกกกกก เป็นเพลงที่คาดไม่ถึงที่สุดในไลฟ์นี้ว่าจะได้ฟัง เพราะนึกว่าจะร้องแต่เพลงใหม่ๆ หรือเพลงที่ยังไม่เคยร้องในไลฟ์มากกว่า พออินโทรเพลงนี้ขึ้นมาคือเข้าถึงนิพพานตรงนั้นเลย โอ๊ยยยยยยย ปลาบปลื้มมมมมมมมมมม

เพลงนี้จำรายละเอียดท่าไม่ค่อยได้ว่าต่างจากตอนไลฟ์ 3 มากน้อยแค่ไหน แต่ที่จำได้แม่นคือตอนช่วงกลางๆ เพลงทุกคนเดินมาร้องเพลงตรงเวทีเล็กให้เห็นชัดเจนเต็มๆ ตาด้วย และเพลงนี้ทัตซึนก็เต็มที่กับชีวิตโดยไม่เกรงใจเฝือกอีกเช่นกัน แต่ดูเหมือนไมค์ทัตซึนจะมีปัญหานิดหน่อย เพราะช่วงท้ายๆ เสียงทัตซึนเบากว่าคนอื่นอย่างเห็นได้ชัด

พอจบเพลงพอยซั่นคิสแล้วทั้งสี่คนก็ยืนแสตนด์บายตรงเวทีเล็กนิ่งๆ นิ่งกันนานมากกกกกกกกกกก นานจนผิดปกติ จนผู้ชมเริ่มอยู่ไม่สุข ไม่รู้ว่ามีปัญหาอะไร แต่ควอเต็ทไนท์ทั้งสี่ก็ยังคงเก๊กท่านิ่งๆ อยู่ท่ามกลางดรายไอซ์ กลายเป็นควอเต็ทไนท์รมควัน และหลังจากโดนรมอยู่พักใหญ่ สต๊าฟก็วิ่งมาคุยอะไรกับทัตซึนไม่รู้ เดาเอาเองว่าไมค์คงมีปัญหาจริงๆ พอปัญหาคลี่คลายเรียบร้อยก็เข้าสู่เพลงต่อไป

เพลงสุดท้ายของช่วงควอเต็ทไนท์คือเพลง エボリューション・イヴ (Evolution Eve) เพลงนี้ตอนขึ้นอินโทรเป็นอะแคปเปล่าขนลุกเกรียววววววววววววว ท่อนเปิดเพลงมันดีมากกกกกกกกกกกกกก เพลงนี้ก็จำท่าเต้นไม่ค่อยได้อีกนั่นแหละ นึกออกแต่ว่าทุกคนเดินวนไปวนมาอยู่บนเวทีเล็ก แต่คุ้นๆ ว่าน่าจะเป็นเพลงนี้ที่มีการอะเรนจ์ดนตรีให้ยาวขึ้น แล้วจัดให้แต่ละคนเต้นโซโล่สั้นๆ ซึ่งทุกคนเท่มาก แงงงงงงงงงงงงง (นี่ข้าพเจ้าพิมพ์คำว่าเท่มากี่รอบแล้ว รู้สึกหาคำอื่นมาอธิบายไม่ได้ OTL)

จบเพลงนี้ก็ MC กันอีกรอบเฉพาะควอเต็ทไนท์ ทัตซึนเล่าให้ฟังว่าควอเต็ทไนท์ทุกคนใจดีมากๆ ช่วงที่ทัตซึนไปโรงพยาบาลก็ช่วยกันร้องแทนทัตซึนตอนซ้อมตลอดเลย แล้วก็คุยกันเรื่องกรุ๊ปไลน์ของควอเต็ทไนท์ โมริคุโบะซังบอกว่าทัตซึนกับอาโอยคุงชอบพิมพ์ข้อความสไตล์รันมารุกับไอไอ ส่วนคุณมาเอโนะก็กระตือรือร้นเรื่องไลฟ์ตลอด เป็นทอล์กที่ฟังแล้วรู้สึกว่านักพากย์เรื่องนี้น่ารักกันจริงๆ แออออออออออออออ

อ้อ โมริคุโบะซังพูดเรื่องที่หลายๆ คนน่าจะอยากรู้ด้วย คือบอกว่าคราวนี้ทัตซึนไม่ได้ไปค้างที่ห้องโมริคุโบะซังนะ! (หลังจากสองไลฟ์ที่ผ่านมาไปค้างแล้วโมริคุโบะซังมีเรื่องตลกๆ มาเผาทัตซึนตลอด 55555555555)

หลัง MC มีช่วงแนะนำแดนเซอร์เล็กน้อย พวกแดนเซอร์ก็จะออกมาเต้นๆ กัน มีแนะนำชื่อด้วย แต่ขอสารภาพว่าจำชื่อไม่ได้สักคน OTL

หลังจากนั้นจำไม่ได้ว่าเพลงเธียเตอร์ขึ้นมาก่อน หรือเพลง シャイン มาก่อนกันแน่ ไปดูเซ็ทลิสท์ของคนอื่นแล้วมีทั้งคนบอกว่ามาก่อนเธียเตอร์กับมาหลังเธียเตอร์ ตกลงมาตอนไหนก็ไม่ค่อยแน่ใจแล้ว…… สมมติว่าเธียเตอร์มาก่อนก็แล้วกัน (เอาไว้แผ่นออกค่อยมาเช็กอีกทีว่าสรุปเพลงไหนมาก่อน) 

ตอนก่อนเพลงเธียเตอร์จะขึ้นมา บนจอจะฉายโลโก้เธียเตอร์ไชน์นิ่งให้ดู ตอนโลโก้ขึ้นมาบนจอคือกรี๊ดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก เพราะเพลงเธียเตอร์นี่เดาไม่ถูกเลยว่าจะร้องหรือไม่ร้อง ไม่แน่ใจเท่าพวกเพลงจากอนิเมะที่คิดว่าต้องร้องแน่ๆ

พอโลโก้ขึ้นมาแล้วก็ตามด้วยพีวีของแต่ละเรื่อง เป็นพีวีเดียวกันกับที่ปล่อยใน youtube เลยนะถ้าจำไม่ผิด แบบมีบอกวันวางแผงแต่ละแผ่นเสร็จสรรพ ฉายทีละเรื่องจนครบทุกเรื่อง ระหว่างที่พีวีฉายไปเรื่อยๆ ความกรี๊ดก็เริ่มกลายเป็นความสงสัยว่า เอ๊ะ?? ตกลงจะร้องเพลงเธียเตอร์มั้ย?? หรือแค่เปิดโฆษณาให้ดูเฉยๆ?? แบบเป็นช่วงคั่นรายการให้นักพากย์ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าไรงี้??

ปรากฏว่าพอพีวีจบแล้ว คิโชซังก็เดินมาที่เวทีเล็ก แล้วเพลง ポラリス (Polaris) ก็ขึ้นมาจ้าาาาาาาาา กรี๊ดดดดดดดดดดดดด

จุดที่เรานั่งมองเห็นแค่คิโชซังคนเดียว กับเห็นโทริซังอยู่ไกลๆ ส่วนมาโมคือไม่เห็นเลย บ๊ายบาย แต่ไม่เป็นไร เราจ้องคิโชซังอย่างเดียวก็ได้

ช่วงก่อนไลฟ์เราได้ฟังเพลงนี้แบบเต็มเพลงไปรอบเดียวเอง แทรคดราม่าก็ยังไม่ได้ฟังเลยไม่ค่อยอินกับเพลงเท่าเธียเตอร์เพลงอื่น แต่เพลงนี้ก็สนุกมากๆๆๆๆๆ ทุกคนใส่ชุดแนวอวกาศๆ ออกมา แบบนี้

polaris

จกรูปมาจากบล็อกมาโม กราบขอบพระคุณมาโมและนักพากย์ทุกท่านที่ลงรูปให้พิจารณารายละเอียดชัดๆ เป็นขวัญตา เพราะในไลฟ์เห็นแบบห่างไกลเหลือเกิน

ขำนิดหน่อยที่โทริซังโพกหัว เพราะมันไม่เข้ากับชุด…….. แต่ไม่เป็นไร เอาที่โทริซังสบายใจเลยค่ะ

ย้อนกลับไปนึกถึงเพลงนี้แล้วนึกออกแต่คิโชซัง เพราะจ้องแต่คนนี้จริงๆ คิโชซังมายืนร้องเพลงตรงเวทีเล็กตลอดทั้งเพลง ช่วงกลางๆ เพลงจะมีแท่นที่ช่วยยกให้คิโชซังลอยสูงขึ้นมา ทำให้เห็นชัดขึ้นไปอีก แล้วคิโชซังก็ร้องเพลงพลางเต้นดุ๊กดิ๊กอยู่บนแท่นเล็กๆ นั่นไปด้วย เป็นคุณลุงที่น่ารักดี (*´∀`*)

หลังเพลงโพลาริสเป็นเพลง Pirates of the Frontier

โอเค ห้าสี่สามสองหนึ่ง ขอสูดอากาศแป๊บ ซู้ดดดดดดดด

กรี๊ดเพลงนี้มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก (+กอไก่อีกห้าล้านสามแสนแปดหมื่นตัว)

เพลงนี้เป็นเพลงที่เราชอบที่สุดในเธียเตอร์อยู่แล้ว พอมาเป็นแบบไลฟ์แล้วระดับความกรี๊ดยิ่งพุ่งกระฉูดรูดม่าน ทุกคนเท่มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

คราวนี้ทุกคนแต่งตัวเป็นโจรสลัดแหละ

pirates

ภาพประกอบจากบล็อกเทราชี่ กราบขอบคุณอีกเช่นกัน ชอบคอสตูมทุกคนเพลงนี้มาก โฮฮฮฮฮฮฮ โดยเฉพาะคุณมาเอโนะยิ่งชอบเป็นพิเศษ เหมือนคามิวหลุดมาจากในหนังจริงๆ (แต่จะว่าไปแล้วมันเป็นหนังที่ไม่มีอยู่จริงนี่นา โอ้ย ซับซ้อนชะมัด)

โอ๊ย ไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกยังไง คือสามคนนี้เท่มากมากมากมากมากมากมากมาก เพลงนี้น่าจะเป็นเพลงที่เราจำได้เยอะที่สุดในไลฟ์นี้แล้ว (แบบนี้ใช่มั้ยที่เค้าเรียกว่าตรึงตาตรึงใจ?) ตอนแรกเทราชี่กับคุณมาเอโนะโผล่มาโดยอยู่บนรถเลื่อนคนละคันกัน เทราชี่โบกธงดำ คุณมาเอโนะโบกธงขาว บนรถแต่ละคันจะมีแดนเซอร์ทำตัวเป็นเหมือนลูกกะจ๊อกโจรสลัดด้วย รถเทราชี่อยู่ฝั่งซ้าย รถคุณมาเอโนะอยู่ฝั่งขวาเมื่อมองจากด้านหน้าเวที แล้วก็ค่อยๆ เลื่อนไปที่เวทีหน้าสุด ส่วนทัตซึนโผล่มาตรงเวทีกลาง โปรดักชั่นอลังการงานสร้างไม่แพ้ความอลังของตัวเพลงเลย

ชอบตรงที่พอเพลงนี้ใช้รถเลื่อนแล้วมันให้อารมณ์เหมือนล่องเรือคนละลำมาเจอกัน เจ๋งดี แล้วตอนหลังพอทุกคนไปรวมตัวกันที่เวทีใหญ่ก็จะมีฉากแอคชั่นฟันดาบกันเล็กน้อย คุ้นๆ ว่าท้ายเพลงอะเรนจ์ดนตรีให้ยาวขึ้นนิดหน่อยเพื่อให้เทราชี่กับคุณมาเอโนะฟันดาบกันด้วยมั้ง ส่วนทัตซึนดูเป็นลิ่วล้อเทราชี่อีกที มีหน้าที่คอยช่วยรุมคุณมาเอโนะ สรุปว่าเป็นการต่อสู้แบบสองรุมหนึ่ง โกงนี่นา……… แต่ก็ตรงตามเนื้อเรื่องในเธียเตอร์แล้วแหละ 55555555

ความเจ๋งอีกอย่างของเพลงนี้คือมีปืนเป็นพร็อพ ตอนทัตซึนทำท่ายิงปืนคือรู้สึกเหมือนกระสุนทะลุถึงหัวใจล้มตายคาที่นั่ง เอื้อออออออออออ คุณมาเอโนะกับเทราชี่ที่ฟันดาบกันก็เท่มาก สองคนนี้ดูสนุกสนานกับเพลง ส่วนทัตซึนก็เท่ไม่บันยะบันยัง เราชอบสีหน้าและสายตาของทัตซึนในเพลงนี้มากๆ เท่มาก รู้สึกว่า เออ ทัตซึน=รันมารุจริงๆ นะ

เพลงโจรสลัดนี่สนุกมากจริงๆ ฮือออออ ชอบมากที่สุดในไลฟ์นี้เลย

หลังโจรสลัดเป็นเพลง BLOODY SHADOWS เพลงนี้ทั้งสามคนแต่งตัวในอิมเมจแวมไพร์ออกมา มีผ้าคลุมคนละผืน กราบขอบคุณอาโอย โชตะที่ลงรูปไว้ในทวิตเตอร์

เพลงนี้ตอนแรกทั้งสามคนก็ยืนร้องอยู่บนเวทีดีๆ หรอก แต่สักพักก็แยกย้ายไปคนละทิศ แล้วแต่ละคนก็ลอยขึ้นไปตรงเวทีกลาง แต่ลอยแบบอยู่คนละด้านกัน คือแต่ละคนจะลอยโดยมีหน้าจออยู่ข้างหลัง ซึ่งฝั่งเรามองเห็นแค่อาโอยคุงคนเดียว ดูสึสึเคนกับสุวาเบะซังผ่านจอล้วนๆ

เพลงนี้ดูผ่านจอไปเยอะมากเพราะถึงจะเห็นอาโอยคุงก็เห็นแต่ด้านข้าง ดูในจอพีคกว่าเยอะเลย ชอบมากตอนที่ทุกคนลอยโดยมีจอเป็นฉากหลัง แล้วในจอฉายภาพฉากจาก BLOODY SHADOWS ด้วย ภาพที่ออกมามันเลยดูเหมือนได้เห็นวอร์เรน ไอเลส กับมาซาเฟอร์รี่กำลังบินแล้วร้องเพลงอยู่ มันดีงามมากกกกกกกกกกกกกก

เพลงนี้ยกคุณงามความดีให้อาโอยคุงเต็มที่เลย ประทับใจคนนี้แรงมาก อาโอยคุงใส่คอนแทคเลนส์สีแดงด้วย แล้วเวลาร้องเพลงจะะทำหน้าอินมาก ทำหน้าร้ายๆ ยิ้มมุมปากนิดๆ ตาจิกๆ เรียกได้ว่าตีบทแวมไพร์แตกกระจุยกระจาย กลายเป็นไอเลสโดยสมบูรณ์ ส่วนคุณภาพเสียงก็เลิศเลอเหลือเกิน ท่อนที่ขึ้นเสียงสูงชวนขนลุกทุกท่อน ยอมใจ อยากกรีดเลือดให้ไอเลสรัวๆ ฝังเขี้ยวลงมาเลยค่ะเบเบ๋ /เงื้อคอรอเขี้ยว

เพลงสุดท้ายของเซ็ตเธียเตอร์คือเพลง エヴリィBuddy! (Every Buddy!) ตอนเขียนรีวิวแผ่นนี้เคยบอกไว้ว่าถ้าเพลงนี้เป็นไลฟ์คงสนุกมาก แล้วก็พบว่าสนุกจริงๆ สนุกตั้งแต่ตอนสองคนนี้ปรากฏตัวออกมา ถึงเพลงนี้จะเป็นเพลงแนวสนุกสนานเฮฮาดูเหมือนไม่มีอะไรอีปิค แต่การปรากฏตัวของสองคนนี้ก็อีปิคไม่แพ้ทีมอื่นนะ คือ ขับรถเปิดประทุนออกมาเลย!!!

ตอนแรกที่เห็นโมริคุโบะซังนั่งตรงที่คนขับแล้วชิโมโนะซังนั่งข้างๆ เรานึกว่ารถคงเคลื่อนด้วยระบบควบคุมจากที่ไกลๆ โดยสต๊าฟไรงี้มั้ง ปรากฏว่าตอนหลังชิโมโนะซังเล่าในช่วงทอล์กว่าจริงๆ แล้วโมริคุโบะซังขับเองเลย ขับไปร้องไป แถมจอดตรงตำแหน่งได้เป๊ะมาก ชิโมโนะซังยังเกือบหลงรักเลย ตอนที่ชิโมโนะซังชมโมริคุโบะซังยืดยาวนี่นึกถึงนายตำรวจคุรุสุ โชเลยอ้ะะะะะ คนนี้ก็ตรงตามคาแรคเตอร์เป๊ะเหมือนกัน (≧∀≦)

คอสตูมเพลงนี้ก็ตรงตามคอนเซปท์ตำรวจ โมริคุโบะซังใส่สูทดำ ชิโมโนะซังใส่เชิ้ตขาวคาดสายสะพายซองปืนเหมือนโชจังเป๊ะๆ ทรงผมก็คล้ายๆ โชจังด้วย

หาเจอแต่รูปโมริคุโบะซัง แอออออออออออออ

ช่วงแรกๆ ที่ร้องเพลงกันอยู่บนรถก็สนุกแล้วนะ ชิโมโนะซังโยกไปโยกมา เหวี่ยงแขนไปมาแบบเมามันส์กับเพลงมากๆ 5555555555 แล้วตอนหลังพอลงจากรถแล้วทั้งสองคนกับแดนเซอร์จะมาเต้นๆ อยู่ตรงเวทีกลางด้วย ท่าเต้นน่าร้ากกกกกกกก ช่วงนี้ยิ่งสนุกไปกันใหญ่ ชอบตอนที่เต้นแบบทำท่าวิ่งไปทางซ้ายที ทางขวาที อารมณ์เหมือนแอ๊บเป็นตำรวจกำลังไล่ตามคนร้าย น่ารักมากมากมากมาก (≧ω≦) ตอนท้ายๆ โมริคุโบะซังมีการหยิบนกหวีดขึ้นมาเป่าด้วย จะสนุกไปถึงไหนนนนนน ฮาาาาา

หลังจากนั้นก็(สมมติว่า)เป็นเพลง シャイン (Shine) ของมาโม (สรุปเพลงนี้มันมาตอนไหนนะ…………) จริงๆ แล้วเพลงนี้เป็นเพลงที่มาโมร้องในนามมาโมเลยไม่นับเป็นเพลงของโทคิยะ แต่ทุกคนก็เปิดเพนไลท์สีม่วงอยู่ดี ปกติไลฟ์ที่ผ่านๆ มาก็เป็นอย่างนี้ แต่เราก็ไม่รู้สึกว่าเพลงที่มาโมร้องเดี่ยวให้เรื่องนี้เป็นเพลงโทคิยะเลยสักเพลง ก็อัศจรรย์ใจในการแยกแยะนี้อยู่เหมือนกัน

บอกตามตรง เพลงนี้ตอนฟังครั้งแรกเราไม่ชอบเลย………… คือเพลงเปิดอนิเมะสองภาคที่ผ่านมามันเท่มาก แต่เพลงนี้มาแนวสนุกสนานเฮฮามิยาโนะมาโมรุใส่เสื้อฮาวายแดนซ์กระจายริมทะเลอะไรแบบนั้น แต่สุดท้ายก็เหมือนเพลงอุตะปุริเพลงอื่นๆ ที่เคยเฉยๆ คือฟังไปเรื่อยๆ ก็จะเริ่มชอบขึ้นมาเอง

และพอได้ฟังแบบไลฟ์ ขอบอกเลยว่าตอนนี้ชอบเพลงนี้มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เพลงนี้มาโมโผล่มาบนรถเลื่อน รู้สึกว่าไลฟ์นี้ใช้รถเลื่อนกันเยอะมาก มันมีข้อดีตรงที่ดูเข้าถึงทุกๆ คน แต่มีข้อเสียคือตอนโผล่มาจะหาไม่ค่อยเจอ ต้องคอยสังเกตจากเสียงกรี๊ดและการเคลื่อนไหวของเพนไลท์ มุมไหนที่เพนไลท์ดูขยับรุนแรงกว่าที่อื่นก็คอยมองตรงนั้นแหละ

จริงๆ แล้วเพลงนี้แอบอยากให้ไปยืนเต้นบนเวทีกว้างๆ มากกว่าเพราะน่าจะเต้นมันส์ดี แต่ตอนมาโมเลื่อนรถผ่านมาแถวๆ หน้าเรา มาโมถลกเสื้อเปิดพุงให้ดูพอดิบพอดี โอ้ยยยยยยยย โอเคคคคคคยยยย์ รถเลื่อนคือความดีงามมมมมมมมม ไม่ต้องต้งเต้นอะไรก็ได้ เวียนมาถลกเสื้อหลายๆ รอบจะเป็นพระคุณณณณณณณ /หาได้เกรงใจลูกเมียเค้าไม่

เพลงนี้เป็นอีกเพลงที่คอลสนุกดี ยังไม่มันส์เท่ามาจิเลิฟเรโวลูชั่นส์แต่ก็มีการคอลเป็นระยะๆ ส่วนท่อนที่ฟังแล้วตายคาที่ไปเลยคือพวกท่อนที่กระซิบๆ Feel me/Touch me/Kiss me เหล่านั้น

อย่างไรก็ตาม ท่อนท้ายๆ ที่ร้องว่า Chase the chance, Chase my dream, Chase your love ก็ยังคงฟังไม่รู้เรื่องเหมือนเดิม เคยได้ยินว่า ชีสเดอะชีสชีสมายชีสชีสยัวร์เลิฟยังไง ก็ยังคงได้ยินอย่างงั้น ท่อนนี้คนอื่นเค้าร้องตามกันด้วย แต่เราไม่รู้เนื้อที่ถูกต้อง จะร้องว่า ชีสๆๆ มันก็จะเลวไปและดูหิวโหยเกินไป (ปัจจุบันที่รู้เนื้อเพลงที่ถูกต้องนี่คือไปเสิร์ชมา….)

ถัดจากนั้นเป็นเพลง The New World ของนัตจัง เราชอบวิโอล่าในเพลงนี้อยู่แล้ว พอในไลฟ์มีวิโอล่าเล่นสดแล้วปลื้มมากกกกกกกกกก โอ้กกกกกกกกกกก เลอค่าาาาาาาาาาาา

เพลงนี้รู้สึกจะร้องตรงเวทีกลางตลอดเลยมั้ง ช่วงกลางๆ เพลงเวทีกลมๆ ตรงกลางจะยกขึ้น แล้วคิโชซังกับมือวิโอล่าจะลอยสูงขึ้นด้วยกันอยู่สองคน ตอนหลังพอมาเห็นแฟนอาร์ทรีพอร์ทแล้วพบว่ามีคนจินตนาการว่าเป็นซัตสึกิเล่นวิโอล่าแล้วนัตสึกิร้องเพลงกันเยอะมาก โอ้โหหหหหห ทำไมตอนดูสดข้าพเจ้าถึงคิดแบบนั้นไม่ได้บ้าง นับถือจินตนาการทุกคน พอคิดตามแบบนั้นแล้วยิ่งรู้สึกเจ๋งมาก

เพลงนี้คิโชซังร้องมันส์มาก แล้วคุณวิโอล่าก็สีได้สุดเหวี่ยงมาก สีเต็มที่จนกลัวพี่แกจะตกเวทีซะก่อน เล่นยืนสีอยู่ซะขอบเวทีเลย แถมสะบัดหัวแรงแบบนึกว่าอยู่ในคอนเสิร์ตวงเมทัล อะไรจะมันส์ได้ขนาดนั้น

ต่อจากคิโชซังเป็นเพลง 木漏れ日ダイヤモンド (Komorebi Diamond) ของโอโตยะ

เพลงนี้เป็นเพลงของโอโตยะที่เรารู้สึกว่าเพราะดีแต่เอื่อยไปหน่อย ไม่ได้คาดหวังกับแบบไลฟ์เท่าไหร่ มีหลายเพลงของโอโตยะที่ชอบมากกว่าเพลงนี้ แต่ปรากฏว่าพอเป็นแบบไลฟ์ก็ล้มตายอยู่ดี

เพลงนี้เทราชี่หล่อมากกกกกกกกกกกก (≧ω≦) สะพายกีต้าร์ออกมาดีดไปร้องเพลงไป ปกติไม่เคยคิดว่าเทราชี่หล่อเลย เราจัดเทราชี่ไว้ใน category น่ารักมาตลอด แต่คราวนี้หล่อจริงจัง หล่อไม่เกรงใจใครเลย งงมากว่าแค่ผู้ชายคนนึงยืดดีดกีต้าร์ร้องเพลงสามารถหล่อได้ขนาดนี้เลยหรืออออออ โอ้ยยยยย /จับเทราชี่โยนลง category ผู้ชายเล่นดนตรีแล้วหล่อมากรัวๆ

ช่วงทอล์กมาโมชมเทราชี่ว่าเท่มากด้วยนะ แอออออออออ รูเลตต์น่าร้ากกกกกกกกกก (≧д≦)(≧д≦) คุ้นๆ ว่ามาโมหรือใครสักคนเล่าว่าเทราชี่ตั้งใจซ้อมเล่นกีต้าร์เพื่องานนี้เต็มที่มาก ฮือออออ เทราชี่ขา ขอโทษนะที่ตอนแรกจ้องอยู่ตั้งนานว่าเล่นจริงหรือแค่ถือมาเป็นพร็อพเฉยๆ (; v ;)

พอจบเพลงโซโล่ของนัตจังกับโอโตยะก็เข้าเพลง EMOTIONAL LIFE ซึ่งเป็นเพลงคู่ของสองคนนี้ เพลงนี้สนุกกกก เป็นเพลงที่ผู้ชมมีส่วนร่วมกับคนร้องอีกแล้ว เทราชี่กับคิโชซังคอยชูมือแล้วเรียกให้ผู้ชมร้อง เฮ้! เฮ้! เฮ้! อยู่เรื่อยเลย คุ้นๆ ว่าคิโชซังเต้นนิดหน่อยด้วย แต่จำท่าเต้นไม่ได้แล้วว่าเป็นไง…….

จากนั้นก็กลับมาเป็นโซโล่อีกรอบ เพลงต่อมาคือ Mellow×2 Chu ของจินกูจิเร็น

เพลงนี้ก็โคตรมันนนนนนส์ สุวาเบะซังยืนร้องตรงเวทีกลางมั้งนะ แล้วมีเอฟเฟคต์เป็นแสงไฟวนๆ ดูล้ำๆ ไฮเทคๆ คุ้นๆ ว่าบางท่อนพอร้องจบท่อนแล้วสุวาเบะซังจะกระซิบๆ อะไรสักอย่าง แต่จำไม่ได้แล้วว่ากระซิบอะไรบ้าง รู้สึกไม่ค่อยมีสติเลย OTL แต่สุวาเบะซังดูมีความพยายามที่จะเผื่อแผ่ออร่าความจินกูจิเร็นให้ทั่วอารีน่าจริงๆ เล่นกล้องตลอด ชอบๆ

ตอนดูในจอเพลงนี้มีเอฟเฟคต์เป็นกลีบกุหลาบโปรยปรายใส่สุวาเบะซังด้วย ขำมาก จินกูจิเร็นมาก 5555555555

ต่อจากเร็นเป็นเพลง すべてを歌にっ! (Subete wo uta ni!) ของโชจัง

เพลงนี้ชิโมโนะซังเต็มที่มากกกกกกกกกกกกกกกก โคตรสนุกกกกกกกกกกกกกกก ปกติเพลงโชจังเป็นเพลงที่เราไม่ค่อยเลือกฟังเท่าไหร่ แต่เรามักชอบเพลงโชจังในไลฟ์มากๆ เสมอ และเพลงนี้ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น ชิโมโนะซังเป็นโชจังที่แอคทีฟมาก พลังล้นหลามมาก คราวนี้ชิโมโนะซังมาร้องตรงเวทีเล็กเยอะด้วย (> <)

ตอนท้ายๆ เพลงชิโมโนะซังก็… บินอีกแล้ว 55555555 คราวนี้โหนสลิงขึ้นไปแล้วเล่นกายกรรมแบบหมุนอยู่กับที่ หมุนหลายรอบมาก หมุนแบบตกลงนี่นักพากย์หรือพัดลม??? แค่นั่งดูห่างๆ ยังตาลายแทน แต่ชิโมโนะซังหมุนเสร็จแล้วลงมาบนพื้นก็เดินไม่เซไม่เป๋เลย นับถือในความพยายาม ทุ่มเทไปมั้ย คือบางทีก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะต้องทำขนาดนี้ แต่ทำแล้วออกมาสนุกมากจริงๆ

ความสนุกอีกอย่างของเพลงนี้คือมีช่วงให้คอลเยอะ เพลงนี้คอลสนุกพอๆ กับมาจิเลิฟเรโวเลย!

อ้อ ตอนท้ายสุดก่อนลงจากสลิง ชิโมโนะซังทำท่ากางแขนกางขากลางอากาศด้วย แล้วพอช่วงทอล์กหลังจากนั้นอาโอยคุงก็บอกว่าชิโมโนะซังน่ารักเหมือนเท็ดดี้แบร์ แงงงงงงงงงงง ความคิวท์นี้คืออัลไลลลลลลลลลล (≧д≦)(≧д≦) (≧д≦)(≧д≦)

หลังโชจังเป็นเพลง GREEN AMBITION ของเซชชี่ เพลงนี้โทริซังยืนร้องตรงเวทีกลาง แต่เทียบกับชิโมโนะซังเมื่อกี้แล้วโทริซังดูสงบเยือกเย็นมาก คือมายืนร้องเพลงเฉยๆ 5555555555 แต่เราชอบเวลาโทริซังร้องเพลงแล้วยิ้มกริ่มนิดๆ น่ารักดี <3

เพลงโซโล่เซชชี่รู้สึกไม่ค่อยมีอะไรประทับใจเท่าไหร่ TvT ดูเป็นช่วงผ่อนคลายหลังหมดแรงไปกับเพลงโชจัง แล้วค่อยมามันส์กับเพลงต่อมาคือเพลง Code:T.V.U ของเร็น โชจัง และเซชชี่

เพลงนี้ทั้งสามคนร้องอยู่ตรงเวทีกลาง เวทีมันจะซ้อนกันเป็นวงกลมสามวง แต่ละคนยืนกันคนละวง แล้วเวทีก็จะยกสูงต่ำสลับกันไปเรื่อยๆ พร้อมกับหมุนไปรอบๆ เพื่อให้ทุกคนได้เห็นหน้านักพากย์ทั่วกัน (หมุนเหมือนเวลาอุ่นอาหารในไมโครเวฟเลย) ปกติเฉยๆ กับเพลงนี้ แต่พอฟังสดแล้วรู้สึกว่า อาาา ชอบเสียงสุวาเบะซังในเพลงนี้จังเลยยยยย

หลังจากนั้นก็เป็นโซโล่อีกรอบ คราวนี้มีอินโทรเป็นเสียงเปียโนขึ้นมาก่อน แต่มันดันเป็นเพลงเปียโนที่ไม่คุ้นหูเลย พวกที่นั่งโซนอารีน่าก็เริ่มเปลี่ยนเพนไลท์เป็นสีน้ำเงินของมาซาโตะกัน แต่ปรากฏว่าบนจอดันฉายภาพโทคิยะในอนิเมะขึ้นมา ทุกคนก็เปลี่ยนเพนไลท์เป็นสีม่วงกันอย่างรวดเร็ว แอบขำความสับสนนี้ 555555555555

ตอนจอฉายภาพโทคิยะนี่เทนชั่นพุ่งกระฉูดมาก เพราะไลฟ์นี้เราตั้งตารอดูโซโล่โทคิยะเป็นอันดับต้นๆ เลย แล้วเพลง SECRET LOVER ก็ออกมาดีมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ฮือออออออออออออออออออ รักกกกกกกกกกกกกกกก

เพลงนี้ตอนได้ฟังครั้งแรกหลังออกใหม่ๆ เราอ้าปากค้างเลยนะ ไม่คิดว่าเพลงโทคิยะจะออกมาแนวนี้ได้ด้วย เพลงมันแรดมากกกกกกกกกกกกก เนื้อเพลงก็โอะโห๊ จริงๆ แล้วคุณอิจิโนะเสะเป็นคนแบบนี้เองใช่มั้ยคะ???? (แต่ที่จริงก็รู้มานานแล้วว่าผู้ชายคนนี้นิสัยไม่ดีและทะลึ่งเงียบ หึฟ์) หลังจากนั้นเวลาฟังก็ชอบจินตนาการว่าถ้าเป็นแบบไลฟ์จะออกมาเป็นยังไงน้า ท่าเต้นจะแรดเท่าที่คาดหวังมั้ยน้า

วันนี้ดิชั้นค้นพบแล้วค่ะว่าไลฟ์เพลงนี้นั้น……

 

แรดยิ่งกว่าที่คิดสิบล้านเท่า

 

มาโมเต้นแรดมากกกกกกกกกกกกกกกกกก เพลงนี้มีอุปกรณ์ประกอบเป็นเก้าอี้กับไม้เท้า ตอนแรกๆ จะเต้นแบบเล่นกับเก้าอี้เยอะมาก เห็นแล้วอยากกระโดดลงมาจากแสตนด์เลเวล 400 แล้วไปเกิดใหม่เป็นเก้าอี้เดี๋ยวนั้นเลย เล่นกับเก้าอี้ได้แรดและเซ็กซี่มาก เผ็ดสุดอะไรสุด แค่นึกถึงก็รู้สึกเลือดกำเดาจะไหล (ยิ่งมาเห็นแฟนอาร์ทที่วาดเป็นโทคิยะ+เก้าอี้คือตายไปเลย)

พอตอนหลังไปเล่นกับไม้เท้าจะเลยจุดที่เรามองเห็นตัวเป็นๆ ไปละ อาศัยมองในจออย่างเดียว ช่วงเล่นกับไม้เท้านี่ก็ยังคงระดับความเผ็ดถึงพริกถึงขิงไม่แพ้ตอนเล่นกับเก้าอี้ เราว่าตอนเพลง Independence ในไลฟ์ก่อนก็เซ็กซี่มากแล้วนะ แต่เพลงนั้นจะเป็นความเซ็กซี่แบบเท่ๆ คูลๆ ส่วนเพลง SECRET LOVER เป็นความเซ็กซี่ที่แรด ขี้เล่น และร้อนแรง มาโมจัดเต็มทั้งส่ายเอว ส่ายตูด เด้งเป้า โงยยยยยยยย เป็นการแดนซ์ที่บาปมาก คุณมิยาโนะมาโมรุคะะะะะะ มีลูกมีเมียเป็นตัวเป็นตนแล้วอย่าทำตัวแบบนี้ได้ม้ายยยยยยยยยยย /ใช้ผ้าขนหนูโทคิยะเช็ดน้ำตาแรงๆ

ต่อจากเพลงโทคิยะก็เป็นโซโล่เพลงสุดท้ายของสตาริชละ ปิดท้ายด้วย 静炎ブレイブハート (Seien Braveheart) ของมาซาโตะ เพลงนี้ท่อนฮุคมันส์มากกกกกกกกกก ตอนที่ร้อง Blaze! Blaze! ด้วยกันทั้งอารีน่าโคตรสนุก!!! สึสึเคนร้องสดเพราะมากกกกกกกกกกกกกกกกกก แต่ความที่เมื่อกี้กรี๊ดโซโล่คุณอิจิโนะเสะไปเยอะมาก พอมาเพลงนี้เลยรู้สึกเทนชั่นดาวน์ลงนิดนึง สามารถรับชมด้วยจิตใจที่สงบนิ่งมากกว่าเพลงที่แล้ว โดยส่วนตัวถ้าปิดด้วยซีเครทเลิฟเวอร์จะพีคมาก แต่อันนี้คงแล้วแต่คน ถ้าใครกรี๊ดมาซาโตะคงพีคกับการปิดด้วยเพลงนี้

และหลังจากนั้นก็เป็นเพลงที่ตั้งตารอมานานอีกเพลง เพลงคู่ของคุณอิจิโนะเสะกับท่านฮิจิริคาวะ เพลง ORIGINAL RESONANCE นั่นเองงงงงงงงงงงง

มั่นใจมากว่ายังไงไลฟ์นี้ก็ต้องได้ฟังเพลงนี้ ก่อนหน้านี้เลยคิดมาหลายรอบมากว่าตอนฟังเพลงนี้สดๆ คงพีคมาก ฟินมาก ปรากฏว่าสองคนนี้ดันไปร้องตรงเวทีใหญ่ เราเลยโดนจอบังจนมองไม่เห็นตัวเป็นๆ ต้องมองจออีกเช่นเคย OTL เซ็งนิดนึงที่โดนจอบังไปทั้งเพลง แต่ก็ปลอบใจตัวเองว่าเอาวะ ตั้งใจฟังเสียงสิ ฟังเสียง ส่วนหน้าเหน้อก็ดูในจอไป๊

เพลงนี้มีการเล่นเปียโนสดๆ ด้วย กรี๊ดๆๆๆๆๆๆ กรี๊ดแรงมาก ส่วนเสียงที่ตั้งใจฟังก็ปลื้มปริ่มมาก ฮืออออออออ สึสึเคนกับมาโมร้องดีไปไหนนนนนน เพลงนี้เราว่าน่าจะร้องสดโคตรยากเลยนะ แค่ร้องคาราโอเกะไก่กายังรู้สึกว่าร้องยากมาก แต่ทั้งสองคนร้องได้ดีมาก เป๊ะมาก แล้วพอถึงท่อนที่กระซิบว่า “ออริจินัลเรโซแนนซ์” กล้องก็จะจับภาพให้เห็นหน้าทั้งสองคนตอนกระซิบพร้อมๆ กัน คือทำแบบนี้ทุกครั้งที่กระซิบ ไม่รู้คิดไปเองรึเปล่าแต่รู้สึกว่าสึสึเคนแอบยิ้มแบบขำๆ ด้วย ดูเหมือนพยายามจะเก๊กหล่อแต่ก็อดขำเองไม่ได้ เลยดู awkward นิดนึง แต่รู้สึกได้ว่าสึสึเคนสนุกกับเพลงนี้จริงๆ ส่วนมาโมนี่ดูสนุกกับทุกเพลงเป็นปกติอยู่แล้ว 555555555

ช่วงทอล์กตอนหลังสึสึเคนบอกว่าวันนี้ตอนร้องเพลงออริจินัลเรโซแนนซ์สนุกที่สุดแล้ว ดีใจมากที่ได้ร้องเพลงกับมาโม คือไลฟ์นี้มีโมเมนต์คู่นี้หลายช็อตมาก ตอนท้ายสุดก็กอดกันกลมบนเวทีด้วย น่ารักกกกกกกกกก (≧ω≦)

…..แต่คิดไปคิดมา มาโมก็กอดชาวบ้านเค้าไปทั่วแหละ จำได้ว่าตอนท้ายเข้าไปฟัดอาโอยคุงหนึ่งทีต่อหน้าสายตาคนทั้งอารีน่าด้วย ตอนอยู่ใกล้เทราชี่ก็ชอบกอดคอ โวะะะ กอดเรี่ยราดจริงคนนี้นี่!

อ้อ แล้วช่วงทอล์กตอนที่สึสึเคนพูดถึงตอนเก๊กหน้าพูดคำว่า “ออริจินัลเรโซแนนซ์” นักพากย์คนอื่นๆ ก็พูดตามด้วย ตอนสุวาเบะซังกระซิบคำว่าออริจินัลเรโซแนนซ์ออกไมค์ ข้าพเจ้าก็หมดลมหายใจเป็นรอบที่สิบล้านของวัน

ช่วงนี้จำไม่ได้ว่ามี MC ตอนไหนบ้าง คราวนี้ดูมี MC เยอะจัง เหมือนจบออริเรโซแล้วจะมี MC รอบนึง แล้วระหว่าง MC ก็ร้องเพลง サンキュ (Thank you) มั้ง จำได้ว่าเพลงนี้คือกำลังคุยกันอยู่ดีๆ คิโชซังก็บอกว่ามาร้องอีกเพลงนึงกัน แล้วทุกคนก็ร้องเพลงนี้ ทั้งๆ ที่ตอนนั้นเป็นช่วงที่พูดความรู้สึกกับพูดขอบคุณทีละคน แล้วมาโมยังไม่ทันได้พูดอะไร อยู่ดีๆ ก็ร้องเพลงกันเฉยเลย……… แต่พอเพลงจบแล้วก็คุยกันต่อแหละ เป็นเพลงที่มาคั่นช่วง MC แบบงงๆ

เพลงซังคิวนี่เราคิดมาตลอดว่าถ้าได้ฟังสดต้องร้องไห้แน่นอน มั่นใจ แต่สุดท้ายน้ำตาไม่ไหลสักหยด สงสัยเพราะนั่งไกลเกิน 55555555555 ทุกคนร้องอยู่ตรงเวทีกลางอันแสนไกล แต่ถึงจะไม่ร้องไห้ก็ปลื้มมากนะที่ได้ฟังสด ชอบมากกกกกกกกกกกกก เพลงนี้เป็นเพลงบัลลาดของสตาริชที่เราชอบที่สุดแล้ว ชอบทั้งดนตรี ทั้งเนื้อเพลง ชอบทั้งสไตล์การร้องที่ฟังดูเศร้าๆ (ตอนเพลงนี้ออกใหม่ๆ คำว่า スタリ解散=สตาริชวงแตก ติดเทรนด์ทวิตเตอร์เลย เพราะเนื้อเพลงสื่อไปในทางวงแตก /ตัดภาพไปที่ตอนจบมาจิเลิฟเรโว………) พอฟังสดก็ซึ้งมาก ฮือออออออออ เป็นเพลงที่ฟังทีไรก็รู้สึกว่า อาาาา รักอุตะปุริจังงงงงงง ดีไม่ดีตอนได้ดูในแผ่นชัดๆ อาจได้ร้องไห้จริงๆ (;____;)

หลังทอล์กก็เป็นเพลง マジLOVE2000% (Maji LOVE2000%) ………มั้ง (เป็นไลฟ์รีพอร์ทที่เต็มไปด้วยคำว่า มั้ง  ไม่แน่ใจว่า และ คุ้นๆ ว่า TvT) สับสนนิดหน่อยเพราะเห็นคนบอกว่านิเซนปามาก่อนซังคิวด้วย แต่จากความทรงจำตัวเองแล้วเราว่าซังคิวมาก่อนนิเซนปานะ (แม้จะเชื่อความทรงจำตัวเองไม่ค่อยได้เท่าไหร่ก็ตาม OTL) เอ หรือเพลงนี้มาหลังออริเรโซแล้วค่อยขึ้น MC…….. สับสนจัง รู้สึกว่ามันเป็นไปได้ทั้งสองแบบ OTL

เอาเป็นว่าไม่ว่าเพลงนี้จะมาตอนไหนก็ตามแต่ ตอนขึ้นมาจิเลิฟนิเซนปาดีใจมากกกกกกกกกกก เป็นเพลงที่ไม่ค่อยแน่ใจว่าไลฟ์นี้จะได้ฟังมั้ย พอได้ฟังเลยกรี๊ดมาก อยากอยู่ในบรรยากาศคอนเสิร์ตที่มีเพลงนี้มานานแล้ว ฮืออออออออออ เพลงนี้ก็คอลมันส์มว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกอีกเช่นกัน มันส์ตั้งแต่ท่อนแรกยันท่อนสุดท้าย น่าจะมันส์ที่สุดแล้ว เพลงนี้เราคอลได้เป๊ะมากเพราะฟังบ่อยและไปร้องคาราโอเกะทีไรต้องมีเพลงนี้ทุกที ฮาาาา

ท่อนที่ชอบมากคือตรง I need you S! I feel you T! ทั้งหลายแหล่ตอนต้นเพลง พอแต่ละคนพูดตัวอักษรแล้ว ผู้ชมก็จะตะโกนตัวอักษรตาม สนุก!

ในบรรดาเพลงรวมของสตาริชไลฟ์นี้ เราชอบนิเซนปาที่สุดแล้ว ปกติเลือกไม่ค่อยได้ว่าชอบมาจิเลิฟเพลงไหนมากที่สุด แต่พออยู่ในไลฟ์แล้วรู้ใจตัวเองทันที นิเซนปานี่แหละคือที่สุด!

เสียดายที่มัวแต่มันส์จนไม่ทันสังเกตว่าท่อน 君が歌に 生まれ変わる 恋はバクハツ Dance&Dance ที่โทคิยะร้องกับมาซาโตะเนี่ยมาโมกับสึสึเคนเขาร้องรับส่งกันยังไง เอาไว้แผ่นออกค่อยดูเก็บรายละเอียดอีกทีก็ด้ะ (´・3・`)

ส่วนเพลงสุดท้ายก่อนอังกอร์คือเพลง GOLDEN☆STAR เป็นอีกเพลงที่ไม่แน่ใจว่าจะได้ฟังมั้ยเพราะเพิ่งร้องไปเมื่อไลฟ์ที่แล้วเอง พอได้ฟังก็กรี๊ดมากกกกกกกกกกกก เราชอบเพลงนี้ในไลฟ์ที่แล้วมาก เป็นเพลงร้อง 11 คนที่ชอบที่สุด (พูดเหมือนมีหลายเพลง ที่จริงก็มีแค่สองเพลงป้ะ 555555555555) 

เพลงนี้สตาริชอยู่ตรงทางเดินระหว่างเวทีเล็กกับเวทีกลาง เราเลยได้เห็นครบทุกคน ส่วนควอเต็ทไนท์ไปอยู่ตรงทางเดินระหว่างเวทีกลางกับเวทีหน้า เราเลยเห็นแต่ขา…… รู้สึกเหมือนได้ดูสตาริชร้องเพลงโดยมีเสียงควอเต็ทไนท์ลอยมาแจม 555555555

ชอบมากที่ปิดด้วยเพลงนี้แม้ว่าจริงๆ แล้วมันจะไม่ใช่เพลงสุดท้าย ฮืออออออ ชอบความเป็นไอดอลคิระๆ ในเพลงนี้ ชอบที่ได้เห็นทุกคนร้องเพลงด้วยกันอย่างสนุกสนานเฮฮา ทุกคนโบกไม้โบกมือกันสนุกมากๆ สีหน้ามีความสุขกันมาก เห็นแล้วมีความสุขตามไปด้วย แออออออออออออ รักกกกกกกกก♥♥♥

ช่วงก่อนหรือหลังเพลงนี้ไม่รู้จำไม่ได้ จะมี MC ของทั้ง 11 คนด้วย ตำแหน่งการยืนจะยืนแยกตามยูนิตมาสเตอร์คอร์สเลย ชอบเวลาจัดกรุ๊ปแบบนี้ พาเลสอยู่ทางขวาสุด เราเลยมองไม่เห็นคุณมาเอโนะกับโทริซังเพราะเสาบัง แป่ววววว ถัดมาเป็นไทรแองเกิ้ล แล้วค่อย ROT ส่วนอนโซชิอยู่ทางซ้ายสุด จำได้ว่าทัตซึนพูดเป็นคนสุดท้ายเลย ช่วงทอล์ก 11 คนก็พูดขอบคุณนู่นนี่นั่นกันไป มีการชมกันเองเป็นระยะๆ ชอบตอนที่สึสึเคนพูดว่า โยโรชิคุมัจโจะโจะ ด้วยเสียงของฮิจิริคาวะ มาซาโตะ เพราะพูดต่อจากโมริคุโบะซังแล้วติดมา แถมยังพูดตั้งสองรอบแน่ะ ตล๊กกกกกก 55555555555

ชอบคำพูดสึสึเคนอีกอย่างคือตอนที่สึสึเคนบอกว่านึกถึงวันที่อัดเสียงเกมอุตะปุริครั้งแรกสุด ตอนนั้นอัดเสียงในห้องเล็กๆ เล็กมากกกกก พอคิดว่าผลงานที่อัดเสียงในวันนั้นมาถึงตรงนี้ได้ก็รู้สึกตื้นตัน อะไรทำนองนี้ ฟังแล้วตื้นตันไปด้วย อุตะปุริมาไกลมากจริงๆ เนอะ TvT

คนอื่นก็พูดดีทุกคนแต่จำไม่ค่อยได้ 5555555555555 ส่วนใหญ่พูดขอบคุณ พูดความรู้สึกที่มีต่อไลฟ์ ความรู้สึกต่ออุตะปุริ ฟังแล้วรู้สึกว่าทุกคนรักผลงานชิ้นนี้มากเนอะ (^^)

อนึ่ง สิ่งที่ข้าพเจ้าหวีดที่สุดในช่วงทอล์กคือตอนที่มาโมพูดว่า โอฮายะโฮ~~ ฮือออออออออออออ ท่านฮายาโตะะะะะะะะะะะะะะ ดีใจที่ได้เจอกันนะคะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ (;________;)

คราวนี้รู้สึกทุกคนทอล์กเป็นงานเป็นการจัง ที่จริงก็มีช่วงเล่นตลกกันเป็นระยะๆ แหละ ขำทอล์กไปเยอะมาก แต่พอนึกถึงทอล์กในไลฟ์แรกๆ ที่เมาท์กันเรื่องชิโมโนะซังซื้อเหล้าไม่ได้เพราะหน้าเด็กเกินและไม่ได้พกบัตรประจำตัวไปแล้วรู้สึกทอล์กคราวนี้จริงจังไปเลย ฮาาาาาาาาาา

เสียดายนิดนึงที่คราวนี้ไม่มีเพลงด้นสดของชิโมโนะซัง ปกติปุริไลฟ์ต้องมีช่วงที่ทุกคนแกล้งชิโมโนะซังโดยการบอกชื่อเพลงขึ้นมาแล้วสั่งให้ชิโมโนะซังแต่งสดร้องสดเดี๋ยวนั้นเลย แต่คราวนี้ไม่มี แงงงงงง T___T

ช่วงทอล์กมีประกาศข่าวเล็กน้อย ประกาศออกแผ่นไลฟ์ ซึ่งรู้อยู่แล้วว่าต้องออกแน่นอน ไม่น่าตื่นเต้นอะไร ตามด้วยประกาศว่าอนิเมะซีซั่นใหม่จะฉายในฤดูใบไม้ร่วง จบ มีประกาศแค่นั้น ยังไม่มีประกาศโปรเจคต์เกมหรือซีดีใหม่แต่อย่างใด

ส่วนเพลงสุดท้ายที่เป็นเพลงปิดจริงๆ ในช่วงอังกอร์ก็ไม่พ้น マジLOVE1000% (Maji LOVE1000%)

ทุกคนใส่เสื้อยืดในไลฟ์ออกมาร้องเพลงนี้ ปลื้มปริ่ม ทุกคนใส่เสื้อเหมือนเราเลย แอออออออออออ (นี่แหละข้อดีของการใส่เสื้อยืดออฟฟิเชียล!) เพลงนี้ก็มีรถเลื่อนอีกแล้ว เทราชี่กับมาโมอยู่รถคันเดียวกัน กอดคอร้องเพลงหนิดหนมกลมเกลียวมั่กๆ น่าร้ากกกกกกกกก แงงงงงงง รูเลตตตตตตต์ (≧ω≦)(≧ω≦)

เพลงนี้สนุกแบบของตาย ไม่มีทางที่จะไม่สนุก ชอบตรงที่คราวนี้ให้รุ่นพี่ร้องโซโล่ท่อนของรุ่นน้องในสังกัดตัวเองนิดหน่อยด้วย อย่างเช่นคุณมาเอโนะร้องท่อน だって君をマジで守りたいから แทนโทริซัง เป็นต้น ช่วยออกซีดีเวอร์ชั่นนี้มาจะเป็นพระคุณ

แต่เพลงนี้สนุกแบบใจหายนิดๆ เพราะรู้ว่ายังไงก็เป็นเพลงสุดท้ายแน่นอน พอร้องจบแล้วทุกคนก็มารวมกันตรงเวทีเล็กแล้วโบกมือบ๊ายบาย พอยืนกันครบสิบเอ็ดคนบนเวทีเล็กแล้วดูแออัดมาก 555555555 ช่วงนี้นอกจากทุกคนจะพยายามบ๊ายบายคนดูให้ครบทุกทิศทางและส่งบ๊ายบายขึ้นมาถึงแสตนด์ชั้นบนสุดแล้ว ทุกคนยังมีการกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันเอง ไฮทัชกันเอง บางคนก็วิ่งไปเล่นกล้องกันสนุกสนาน (ตอนชิโมโนะซังวิงค์ใส่กล้องแล้วอาโอยคุงทำตามคือฆ่าคนดูตายเรียบ) เป็นโมเมนต์ที่น่ารักมากกกกกกกก หลังจากนั้นทุกคนก็วิ่งไปตรงเวทีกลาง บ๊ายบายรัวๆ กันอีกรอบ แล้วค่อยวิ่งไปบ๊ายบายตรงเวทีใหญ่ ก่อนจะลงจากเวทีไป

โอ๊ยยยยยยย ฮือออออออออออออ ไม่เอาาาาาาาาาาาาาาาา อย่าเพิ่งจบบบบบบบบบบบบ จริงๆ แล้วไลฟ์คราวนี้เริ่มห้าโมงนิดๆ จบตอนสามทุ่มกว่า ยาวตั้งสี่ชั่วโมงแน่ะ มันยาวมากนะ แต่ตอนที่ดูจบรู้สึกเหมือนสั้นนิดเดียวเอง พอเห็นเวลาแล้วตกใจเลยว่ามันยาวขนาดนั้นเลยเรอะ!!!??? ทุกอย่างดูเกิดขึ้นเร็วมาก

จบไลฟ์แล้วชอบนักพากย์ทุกคนมากขึ้นมากๆ หลายคนที่เคยเฉยๆ ก็ประทับใจเยอะมาก ส่วนคนที่รักอยู่แล้วก็ยิ่งรักไปกันใหญ่♥♥ ชอบทุกเพลงที่ได้ฟังในไลฟ์นี้มากขึ้นด้วย

สิ่งนึงที่เสียดายพอสมควรคือไลฟ์นี้ไม่มีเพลงจาก Shining All Star 2 ฮือออออออออออ อยากฟังเพลง Starlight Memory ของควอเต็ทไนท์มากกกกก เราชอบเพลงนี้และคิดว่าแบบไลฟ์ต้องเท่ระดับทำลายล้าง เท่สังหารหมู่ผู้ชม แต่สุดท้ายก็ไม่มีเพลงนี้อ้ะะะะ เสียใจ (;____;)

อันที่จริงเราว่าชุดสึสึเคนแอบคล้ายชุดของควอเต็ทไนท์ใน Shining All Star 2 นิดๆ ด้วย ชอบตรงที่สตาริชใส่ชุดดำแล้วควอเต็ทไนท์ใส่ชุดขาว ชอบโดยไม่มีเหตุผล

แต่ถึงจะเสียดายยังไง แค่นี้เซ็ทลิสต์ก็ถูกใจมากมากมากแล้ว ขาดเพลงที่อยากฟังมากๆ ไปแค่เพลงเดียวเอง ส่วนเพลง ROT นั่นทำใจไว้เยอะแล้วว่ายังไงก็คงไม่ได้ฟังอีกตามเคย ไม่มีก็ไม่ค่อยเสียดายเท่าไหร่ ฮาาา แค่ได้ฟังเพลงคู่เซมไปกับเพลงเธียเตอร์ก็ชดเชยได้ทุกความเสียดายแล้ว ฮืออออออ

เขียนมาตั้งเยอะแยะเหมือนจะยาว แต่อันที่จริงรายละเอียดตกหล่นไปเยอะมากกกกก (T___T) เขียนด้วยความทรงจำเบลอๆ สติไม่ค่อยมี แถมยังจำลำดับเพลงสับสนอีก มั่นใจเลยว่าที่พิมพ์ๆ มานี่ต้องมีจุดที่เรียงลำดับเพลงผิดพลาดชัวร์ OTL

อยากให้แผ่นออกไวๆ อยากดูอีก แงงงงงงงงงงงง แผ่นออกเมื่อไหร่จะดูให้พรุนไปเลย เป็นไลฟ์ที่ดีมาก เซ็ทลิสต์ดีงาม โปรดักชั่นจัดเต็ม สัมผัสได้ถึงความทุ่มเทของนักพากย์ทุกๆ คน ผู้ชมเองก็เต็มที่มาก (แม้จะเสียสติน้อยกว่าที่คิดไว้) ไลฟ์นี้กลายเป็นไลฟ์ที่ชอบที่สุดแซงหน้าไลฟ์ 3rd ไปแล้ว

รักอุตะปุริจัง ฮือ ดีใจจังที่ได้เกิดมาในยุคสมัยที่มีอุตะปุริอยู่บนโลกใบนี้ ความรู้สึกตอนดูจบคือเนื้อเพลงซังคิวลอยมาเยอะมาก อาริกาโต้ว แต๊งกิ้ว ขอบคุณนะ รักมากจนแทบร้องไห้ (;___;)

ขอให้ปุริไลฟ์จัดอีกหลายๆ ครั้ง จะไปดูอีกให้ได้!!

Advertisements

8 comments on “UTAPRI♪ MAJI LOVELIVE 5th STAGE: ไลฟ์รีพอร์ท

  1. KeyLaSi says:

    ประหนึ่งเจ้าชายทุกคนมีตัวตนอยู่จริงๆ เลยค่ะ… จะกว่าอะเมซซิ่งก็ใช่ จะว่าน่ากลัวมันก็… นิดนึงอะ 5555555555

    เป็นนักพากย์สมัยนี้ต้องทำได้ทุกอย่าง โอยๆๆๆ เห็นสกิลกับการทุ่มเทแล้วรู้สึกว่าญี่ปุ่นแบบนี้มันญี่ปุ่นแท้ๆ จริง ทุ่มสุดตัวสปิริตล้นปรี่ แออออออออ ตอนบรรยายทัตซึนเดี่ยวแล้วมาเต็มนี่ นึกภาพไปโน่นค่ะ หลังจบคอนสงสัยจะโดนหมอเทศน์… อยากจิขอตอบให้แทนว่าท่วงท่าแต่ละอย่างที่มันลิ้งค์ถึงอันนั้นอันนี้เป็นการตั้งใจแน่ๆ ค่ะ ทีมงานศึกษามาอย่างดี เซอร์วิสทุกอย่างทุกประการอะกับอุตสาหกรรมแฟนเกิร์ลเช่นนี้!!! ฮือออออออ (ฮือทำไม…)

    โอ้ย อ่านๆ ไปก็ขำเป็นระยะๆ ค่ะ มาถึงตรงมาโมเปิดพุงแล้วเพิ่งระลึกได้ว่าเออ มีลูกมีเมียแล้วนี่นะ 55555555555555 /สนเหรอ ไม่ ก็กรี๊ดไอดั้ล ไม่ได้จิแย่งผัวครัยยยยย

    ความฟินจากอีเว้นท์ติ่งนี่อะไรก็สู้ไม่ได้จริงๆ นะคะ!!!!

    (นอกเรื่องอุตะปุรินีสๆ)
    พูดถึงอาโออิโชตะแล้วหน้ามาก่อนทุกที (ปกติคนอื่นจะนำด้วยเสียง นึกหน้าไม่ออก) และทางนี้มีเพื่อนเรียกว่าน้องอ้อย เลยเรียกตามไปกะเค้าด้วย 555 แต่หน้าน้องก็อ้อยๆ ดีนะคะ
    เคยดูอีเว้นท์คริสมาสต์เบสบอลที่มีพร๊อพเป็นหน้ากากปิดปาก เล่นเกมตอบคำถามกัน ใครตอบผิดต้องเอาหน้ากากไปใส่ลงโทษอะไรงั้น ตอนทีมน้องอ้อยแพ้ ก็ต้องมีคนใส่หน้ากาก ตอนแรกน้องอ้อยจะใส่ แต่ชิมาซากิซังไม่ยอมให้ใส่แล้วเอามาใส่เองแทน แอบกระซิบบอกว่าคนดูน่าจะอยากเห็นหน้าน้องอ้อยชัดๆ คือระะะะะะะะะะะะะะะ วุ้ย!!!

    Like

    • chutipuk says:

      ความเรียลของอุตะปุรินี่มันนับวันยิ่งน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ จริงๆ แหละค่ะ สมแล้วที่เป็นลัทธิอุปาทานหมู่ OTL

      ถ้าคุณหมอของทัตซึนมาเห็นภาพจากคอนเสิร์ต รับรองเทศนาสามวันก็ไม่จบค่ะ 55555555 เต้นได้ซ่าท้าทายอำนาจหมอมากกกกกกก แถมคอนเสิร์ตมีสองวันติดด้วย ไม่รู้จบงานแล้วอาการเป็นยังไงบ้าง กลุ้มแทนหมอจริงๆ ค่ะ ฮาาาา

      มีเพื่อนเรียกอาโอยว่าอ้อยเหมือนกันค่ะ รู้สึกคนญี่ปุ่นที่ชื่อ/นามสกุลอาโอยจะโดนคนไทยเรียกอ้อยทู้กกกกคน แต่คนนี้หน้าอ้อยสมชื่ออ้อยดีจริงจริ๊ง ก๊ากกก

      หุย แต่ซักกี้รู้งานดีจังเลย บอกคนดูอยากเห็นหน้าอ้อยชัดๆ นี่คืออัลไล้ 555555555

      Like

  2. pied says:

    อ่านที่เขียนแล้วอยากให้มีช่วงตรงที่11คนออกมาพูดก่อนไลฟ์ในแผ่นจังค่ะ ฮืออออ *ภาวนารัวๆ แบบจบคอนนี่ประทับใจทัตซึนมากจริงๆ (คนอื่นก็ประทับใจมากเหมือนกัน5555)

    เตซังจำได้เยอะมากค่ะ โอยย นี่เราลืมไปแล้วว่ามรคบซังโยนหมวกด้วยจนมาอ่านเจอตรงนี้ล่ะค่ะ ก๊ากกกก กับชอบคำบรรยายตรงเพลง code:t.v.u ที่บอกว่าเหมือนไมโครเวฟ คือเหมือนจริงๆ 55555

    ขอให้ไลฟ์หน้าได้ไปนะคะ
    (ขอให้เราได้ไปด้วย5555555)

    Like

    • chutipuk says:

      ที่จริงเราก็ลืมไปเยอะมากกกกกกกกกกกค่ะ (;___;) นึกย้อนไปแล้วมาเป็นภาพตัดแบบไม่ค่อยจะต่อเนื่องกัน คือนึกออกเฉพาะช็อตที่ประทับใจมากๆ 55555555

      ไลฟ์หน้าต้องไปด้วยกันให้ได้นะคะ! สู้ตายยยยยยยย

      Like

  3. JiBi_AI says:

    มั่นใจว่าถ้าตัวเองอยู่ในฮอล เจอคามิวใส่ผ้าคลุมบินมาก็คงขำ แค่อ่านยังขำ เห็นคนวาดรูปมาอย่างเท่ก็ยังขำ 5555555555555555555555

    จริงๆ ก็รู้สึกทุกเรื่องนะ แต่ไม่รู้ว่าลำเอียงเองหรืออะไร เวลาดูอะไรก็ตามเกี่ยวกับอุตะปุริจะรู้สึกถึงความรักของแคสต์และสต๊าฟเต็มที่มาก ทุกคนดูรักเรื่องนี้มาก โอเค ยอดขายเอย รายได้เอยอะไรมันก็คงเกี่ยว แต่มันไม่ใช่แค่นั้น TT____TT ขนาดอ่านแต่รีวิว ตามอ่านบล็อกของแคสท์ยังรู้สึกเลย น่ารัก ฮือออออ

    ยิ่งเรื่องแขนทัตซึนหักด้วยเหตุบังเอิญมีคนแหกกฎทำให้ได้รู้แบบเรียลไทม์ หลังจากนั้นก็นั่งลุ้นรอรายละเอียดว่าเป็นยังไงต่อไปอีกสี่ห้าชั่วโมง ตอนรู้ว่าขึ้นไลฟ์ปกติแล้ว T^T ขอบคุณค่ะะะะะะะะ แต่มุริชิไนเดะะะะ

    Like

    • chutipuk says:

      งั้นเดี๋ยวดูในแผ่นรับรองขำคามิวชัวร์ค่ะ 55555555555 ปัจจุบันก็ยังไม่แน่ใจว่าสรุปแล้วมันควรจะเท่หรือควรจะตลกหรือยังไง ก๊ากกกก

      ไปอ่านบล็อกของนักพากย์กับทวีตของสต๊าฟแล้วรู้สึกเหมือนกันว่าทุกคนรักเรื่องนี้มากจริงๆ โดยเฉพาะนักพากย์ทุกคน ดูทุ่มเทกับงานนี้กันมากๆ ปลาบปลื้ม TvT

      แต่ ทัตซึนมุริไปเยอะมากค่ะ 55555555555555555555

      Like

  4. YumeMayy says:

    อ่านแล้วเหมือนได้ไปนั่งในไลฟ์เองจริงๆเลยค่ะ ฮรืออออ ดีงามพระรามเก้ามาก ขอบคุณที่มาถ่ายทอดให้เด็กตาดำๆที่ชาตินี้คงไม่มีโอกาสได้ไปดู(และแผ่นก็คงไม่ได้ซื้อ /ซื้อมาก็แปลไม่ออกโฮรล) นะคะ TvT
    ปล. อยากได้แหล่งแฟนอาร์ตรีพอร์ตจังค่ะ อยากเห็นนัตจังกับซัตจัง แล้วก็โทกี้กับเก้าอี้—- แฮ่ก -.,- ช่วยชี้เป้าจะเป็นพระคุณอย่างสูงที่สุดเลยค่ะะ /กราบบบบ

    Like

    • chutipuk says:

      แฟนอาร์ตนัตจังซัตจังเราหาไม่เจอแล้วค่ะ ฮืออออ แค่ยังพอคุ้ยเจอโทคิยะอยู่ค่ะ
      → ทวิตเตอร์.com/__Lyu_02/status/689534845186244609

      หรือไม่ก็ลองเสิร์ชในทวิตเตอร์ว่า プリライ レポ แล้วเลือกตรงรูปภาพนะคะ จะเจอรูปรีพอร์ทอยู่บ้าง น่าจะพอเห็นภาพมากกว่าอ่านอย่างเดียว ><

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s