UTAPRI♪ MAJI LOVELIVE 5th STAGE: ช่วงเวลาก่อนคอนเสิร์ต

เพิ่งกลับจากทริปไปติ่งที่ญี่ปุ่นสดๆ ร้อนๆ เป็นทริปที่สองที่บินไปโดยมีจุดประสงค์หลักคือดูคอนเสิร์ต ทริปที่แล้วบินไปดู Kalafina มา ส่วนทริปนี้บินไปดูปุริไลฟ์ 5th มาล่ะ (≧ω≦)

ขอเท้าความกลับไปไกลมาก ตั้งแต่ขั้นตอนชิงตั๋วเลย (เตือนก่อน เอนทรีนี้มีแต่น้ำ บอกเล่าประสบการณ์ก่อนคอนเสิร์ตล้วนๆ หาได้มีประโยชน์หรือสาระอันใดไม่ 5555555) ไลฟ์นี้เป็นไลฟ์แรกเลยที่เพิ่งมีโอกาสสมัคร ที่จริงตอนไลฟ์ 3rd เจ็บใจมากที่จัดช่วงไม่กี่เดือนหลังเรากลับจากไปแลกเปลี่ยนพอดี ตอนนั้นซื้อแผ่นบลูเรย์มาด้วยแต่ไม่ได้เอาโค้ดไปสมัคร เสียใจมาก (;__;)

ส่วนคราวนี้ตั้งใจว่าจะซื้อบลูเรย์สองแผ่นแรกเพื่อเอาโค้ดมาสมัครโดยเฉพาะ พอแผ่นแรกออกมาก็สมัครไปแบบไม่ได้คาดหวังเท่าไหร่เพราะรู้ว่าไลฟ์นี้อัตราการแข่งขันโหดมากกกกกกกกก แต่พอสมัครไปแล้วก็อดลุ้นไม่ได้อยู่ดี นับถอยหลังวันประกาศผลอยู่ทุกวัน ช่วงนั้นเป็นเดือนกรกฎาพอดี ตอนวันทานาบาตะก็เลยทำป้ายขอพรในทวิตเตอร์รัวๆ ว่าขอให้ได้ตั๋วเถอะ พอสิ้นหวังแล้วรู้สึกงมงายมาก 5555555555 ปกติยิ่งเป็นคนไม่ค่อยมีดวงซะด้วย แต่ก็ไม่ถึงขั้นไปไหว้พระบนบานที่ไหนนะ ยังงงมงายแบบไม่ลงทุนอยู่ ฮาาา

รอบแรกสุดที่สมัครไปนั่นสมัครตั้งแต่ต้นเดือน แต่ประกาศผลปลายเดือน ระหว่างรอรู้สึกทรมานหัวใจมาก รอจนปลงแล้วปลงอีก และสุดท้ายผลรอบแรกก็ประกาศว่า………… ไม่ได้……………… OTL

เป็นผลที่ไม่ผิดคาดแต่อย่างใด แต่ก็เสียใจอยู่ดี T___T พอสมัครรอบสองเลยรู้สึกปลงยิ่งกว่าเดิม แต่คราวนี้เพิ่มระดับความงมงายยิ่งขึ้นด้วยการดูดวงไพ่ยิปซีออนไลน์ก่อนสมัครทุกวัน วันไหนดวงไม่ดีก็ไม่สมัคร (บอกเลยว่าบ้าไปแล้ว 555555555555)

และสุดท้ายก็ประกาศผล เมลจาก eplus ส่งมาช้าเลยเข้าไปเช็คในเว็บเอง และพบว่า

เจอประกาศแจ้งให้ไปจ่ายค่าตั๋วค่าาาาาาาาาา กรี๊ดดดดดดดดด วี้ดดดดดดดดดดดดดด

จำได้ว่าวันนั้นเพิ่งตื่นมาง่วงๆ แล้วมาเปิดดูผล เปิดปุ๊บตาสว่างทันที รึแอคชั่นเวอร์มาก แบบยกมือปิดปาก มือสั่น น้ำตาแทบไหล ดีใจมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ไม่เคยดีใจกับการได้ตั๋วอะไรมากขนาดนี้มาก่อนในชีวิต (;_______;)

พอประกาศผลแล้วก็ฝากเพื่อนที่อยู่ที่ญี่ปุ่นช่วยเป็นธุระจ่ายตังค์ที่แฟมิลี่มาร์ทให้ เป็นอันว่าได้ตั๋วมาเรียบร้อย ที่เหลือก็แค่รอลุ้นตอนออกตั๋วว่าจะได้ที่นั่งตรงไหน ตอนนั้นทำใจไว้แล้วว่าต่อให้ได้ที่นั่งไกลสุดก็ไม่เป็นไร ขอให้ได้เข้าไปอยู่ในไซตามะซูเปอร์อารีน่าในวันนั้นก็พอ ซึ่งสุดท้ายพอไปออกตั๋ววันใกล้ๆ ไลฟ์ก็ได้ที่นั่งบนเลเวล 400 มา ซึ่งไกลมาก… อยู่ชั้นบนสุดเลย…… แต่ก็นั่นแหละ ไม่เป็นไร ได้ตั๋วมาก็ถือว่าเป็นปาฏิหาริย์มากๆ แล้ว TvT

หลังจากนั้นไลฟ์นี้ก็เปิดให้สมัครอีกหลายรอบ แต่เป็นรอบทั่วไปที่ใครๆ ก็สมัครได้ ไม่จำเป็นต้องมีโค้ดที่แถมมากับแผ่นแล้ว ช่วงนี้เราก็สมัครไปทุกครั้งเผื่อฟลุกได้ตั๋วรอบวันอาทิตย์มาอีกใบ เพราะรอบที่ได้มานี่เป็นรอบวันเสาร์ แล้วก็สมัครเผื่อเพื่อนด้วย ถ้ามีเพื่อนไปด้วยน่าจะมันส์มาก แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ตั๋วอีกเลย เพื่อนที่สมัครรัวๆ ก็ไม่ได้เช่นกัน ซึ่งไม่น่าแปลกใจแต่อย่างใด… เป็นบทเรียนว่าถ้าจะสมัครไลฟ์นี้ควรลงทุนซื้อแผ่นเอาโค้ดมาสมัครจะมีโอกาสได้มากกว่า เพราะช่วงท้ายๆ จะเปิดขาย 見切れ席 (ที่นั่งที่เห็นเวทีไม่ถนัด) สำหรับคนมีโค้ดโดยเฉพาะด้วย

ช่วงเวลาหลังจากได้ตั๋วจนถึงวันจริงห่างกันเกือบห้าเดือน ตื่นเต้นจนหายตื่นเต้นไปเลย ระหว่างนั้นก็เดาเซ็ทลิสต์ไปเรื่อยเปื่อย เดาออกมาหลายแบบมากจนรู้สึกว่าควรเลิกเดาเถอะ ถ้าจะเดาทุกความเป็นไปได้ขนาดนั้น 55555555555 แต่ส่วนใหญ่เดาว่าคงไม่ค่อยมีเพลงซ้ำ พอเจอเซ็ทลิสต์ของจริงก็ยังผิดคาดอยู่บ้างนะ

ตอนแรกๆ กระตือรือร้นที่จะเตรียมของขวัญไปแจกนักพากย์ด้วย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เตรียมให้ใครเลย ไม่ได้เขียนแม้แต่จดหมาย เพราะรู้สึกว่าถ้าจะให้ก็อยากให้หลายคน อยากให้ครบทั้ง 11 คนเลยด้วยซ้ำ ไปๆ มาๆ เลยไม่ได้ให้สักคนซะงั้น OTL ถ้ามีโอกาสไปอีกจะเตรียมไปให้ได้ จริงจัง!

ที่ยิ่งกว่าความคิดเรื่องแจกของขวัญนักพากย์คือเกิดความคิดชั่วแล่นว่าอยากส่งดอกไม้หน้าคอนเสิร์ตด้วย แต่ความคิดนี้ล้มเลิกไปอย่างรวดเร็วเพราะมันแพง 5555555555 จะเรี่ยไรเงินมาลงขันส่งในนามปริ๊นเซสชาวไทยก็รู้ตัวดีว่าตัวเองไม่มีพาวเวอร์อะไรที่จะไปเรี่ยไรจากคนอื่น เฟซบุ๊กก็ไม่ได้เล่น หมดช่องทางเรี่ยไรโดยสิ้นเชิง ลาก่อนดอกไม้หน้างาน

และแล้ว พอขึ้นปีใหม่ก็เริ่มบิ๊วตัวเองให้อินกับการไปดูไลฟ์มากขึ้น ด้วยการดูไลฟ์ 4th ข้ามปี เป็นการเริ่มต้นปีที่ดีมาก (*´ω`*) หลังจากนั้นก็ทยอยดูมาจิเลิฟเรโวลูชั่นส์ทุกตอนตั้งแต่แรกอีกรอบ (น่าจะเป็นการดูรอบที่สิบกว่าๆ เพราะสมัยออนแอร์ก็ดูไปหลายรอบมาก……) ตามด้วยดูไลฟ์ 3rd อีกรอบ ตอนแรกว่าจะขุดสองไลฟ์แรกมาดูด้วย แต่เมื่อไม่นานมานี้ก็เพิ่งดูไป บวกกับจริงๆ แล้วมีงานต้องปั่นเยอะมากก่อนไปเที่ยวก็เลยไม่ได้ขุดมาดู

ตั้งแต่ขึ้นปีใหม่จนถึงวันไปไลฟ์นี่แทบไม่ได้ฟังเพลงอย่างอื่นนอกจากเพลงอุตะปุริเลย พยายามฟังแต่เพลงที่ยังไม่เคยเล่นในไลฟ์เพราะคิดว่าน่าจะได้ฟัง พอฟังกรอกหูตัวเองมากๆ เข้าก็เริ่มชอบหลายๆ เพลงที่ก่อนหน้านี้เฉยๆ มากขึ้น โดยเฉพาะ The New World ของนัตจัง กับ 静炎ブレイブハート ของมาซาโตะ ถือว่าบิ๊วตัวเองประสบความสำเร็จในระดับนึง เพราะยิ่งฟังก็ยิ่งอยากดูหลายๆ เพลงแบบไลฟ์มากขึ้นเยอะเลย ฮาาาา

ขั้นตอนการดูไลฟ์เก่าๆ และดูอนิเมะนั่นถือเป็นการเตรียมตัวทางจิตใจ แต่นอกจากนั้นยังต้องมีการเตรียมตัวด้านวัตถุอีก คือจะใส่ชุดอะไรไปดูคอนเสิร์ตดี และจะพกไอเท็มติ่งอะไรไปประกาศศักดาบ้าง!?

ตอนแรกอยากทำอิตะแบ็ก ROT ไปนะ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำ (รู้สึกจะคิดทำนู่นทำนี่หลายอย่างมากแล้วไม่ได้ทำสักอย่าง อนาถมาก 5555555555555) เหตุผลเป็นเพราะไม่อยากทำกระเป๋าติดนู่นนี่นั่นเยอะเพราะถ้ามีชิ้นไหนหล่นหายไปคงเซ็งมาก ตอนเตรียมเสื้อผ้าและไอเท็มติ่งเลยโยนๆ เสื้อผ้าสีม่วงกับพวงกุญแจและเข็มกลัดโทคิยะลงกระเป๋าไว้เยอะๆ เป็นการเตรียมตัวที่เหมือนจะคิดเยอะแต่ที่จริงออกแนวขอไปทีมากๆ แบบม่วงๆ โทคิยะๆ จบ 5555555555

ที่จริงเรื่องการเตรียมเสื้อผ้านี่เห็นหลายคนเตรียมกันจริงจังมากนะ พอลองเสิร์ชในทวิตเตอร์ว่า プリライ 参戦服 ก็เจอชุดประเภทอื้อหือออออ ทำไมทุ่มทุนสร้างงงงง!!???? เยอะมาก ส่วนใหญ่ถ้าจะประกาศศักดาแบบไม่ต้องคิดอะไรมากก็เอาชุดของออฟฟิเชียลมามิกซ์ๆ กัน เพราะออฟฟิเชียลเคยทำมาแล้วทั้งเสื้อยืด ปาร์ก้า หมวก ถุงน่อง กระเป๋า (อยากให้ทำรองเท้ามากเลย ทำไมไม่ยอมทำซะที!!?) แต่เห็นหลายๆ คนดีไซน์เสื้อผ้าเองโดยอแดปท์มาจากชุดของหนุ่มๆ อีกทีด้วย กลุ่มหลังนี่เจ๋งมาก ชอบ!

ส่วนเราเป็นกลุ่มแรก ใส่เสื้อยืดคอนเสิร์ตกับถุงน่องออฟฟิเชียล แล้วทับด้วยเสื้อกันหนาวม่วง ง่ายดี ( ̄∇ ̄) ส่วนกระเป๋าไม่ได้ติดไอเท็มอะไรมาก แค่ห้อยสแตร็ปโทคิยะนิดหน่อยพอเป็นพิธี พอละ

ichinosesan

ดูแบบนี้แล้วเหมือนคุณอิจิโนะเสะติดโบ ที่จริงมันเป็นคนละชิ้นกันนะ 55555555555

ส่วนถุงน่องออฟฟิเชียลที่ใส่ไปหน้าตาแบบนี้

ไม่ได้ใส่มานานมากกกกกกกกกก ดีใจจังที่มีโอกาสใส่อีก (^ω^)

แม้จะไม่ได้ประกาศศักดาอะไรมาก (เพราะไม่ค่อยมีให้ประกาศ เป็นแค่ปริ๊นเซสระดับปลายแถวเมื่อเทียบกับทุกๆ คน) แต่ก็เป็นลุคที่ได้แสดงตัวว่าเป็นติ่งใคร พอใจแล้ว 555555555

หลังจากเตรียมตัวเตรียมใจมายาวนาน ในที่สุดก็มาถึงขั้นตอนเตรียมการขั้นสุดท้าย คือ การไปซื้อของหน้าคอนเสิร์ต!

ก่อนไปซื้อของก็ปรินท์ใบสั่งของไปเองดิบดี ที่จริงไม่ต้องปรินท์ไปก็ได้เพราะพอไปต่อแถวซื้อจริงๆ ก็จะมีสต๊าฟมาแจกใบออเดอร์ให้ แต่พอปรินท์ไปเองแล้วมันดูมีการเตรียมพร้อมที่ดี ดูตั้งใจ คิดดังนั้นแล้วจึงปรินท์ไปเองสามใบเผื่อเกิดเปลี่ยนใจในแถวกะทันหัน (ซึ่งสุดท้ายก็มีการเปลี่ยนใจเกิดขึ้นจริงๆ ฮาาาาาาาาา)

ที่จริงปุริไลฟ์รอบที่ผ่านๆ มาไม่เคยสั่งของหน้าคอนเสิร์ตเลย เพราะรู้สึกว่าไม่ได้ไปจะสั่งทำไม (#愛が足りない) แต่คราวนี้พอไปเองแล้วกิเลสพุ่งกระฉูด อยากได้หลายสิ่งอย่างมาก โดยเฉพาะแท่งไฟ ซึ่งงานนี้เป็นรูปคบเพลิงเลยไม่เรียกว่าเพนไลท์ แต่เรียกว่า ทอร์ชไลท์ แต่เราก็เรียกติดปากว่าเพนไลท์อยู่ดี…….. พออยากได้เพนไลท์มากๆ ก็เสิร์ชหาข้อมูลของปีก่อนๆ ว่าเพนไลท์ขายหมดเร็วมั้ย และพบว่าขายหมดตั้งแต่ประมาณเที่ยงๆ (=A=)!!!!!!!!

ด้วยความหวาดระแวงกลัวเพนไลท์หมด พอถึงวันที่ 15 ซึ่งเป็นวันก่อนคอนเสิร์ตหนึ่งวัน และเป็นวันแรกที่เปิดขายของหน้าคอน เราจึงตื่นตั้งแต่ก่อนตีสี่ เพื่อไปขึ้นรถไฟเที่ยวแรกตอนตีสี่ครึ่ง ทั้งๆ ที่ปกติเวลาอยู่บ้านตีสี่นี่คือเวลาเข้านอน โอ้มายก้อดดดดด นึกย้อนกลับไปแล้วรู้สึกตัวเองไฟท์มากจนน่าตกใจ ไม่เคยไฟท์กับการซื้อของหน้าอีเวนท์ไหนมากเท่านี้มาก่อน

ตอนไปขึ้นรถไฟที่สถานีแถวอพาร์ทเมนต์เพื่อนซึ่งเป็นที่ซุกหัวนอนของเรา เราก็เริ่มเห็นปริ๊นเซสสองสามคนรอรถไฟอยู่ที่สถานีเดียวกัน ตายยยย นี่ขนาดเป็นสถานีรถไฟเล็กๆ แถบชานเมืองนะ แล้วพอไปเปลี่ยนรถที่อิเคะบุคุโระก็เริ่มเห็นปริ๊นเซสมากขึ้นเรื่อยๆ (นอกเรื่อง เพื่อนที่เป็นเจ้าของห้องถามว่าแฟนๆ อุตะปุรินี่เค้าเรียกกันว่าปริ๊นเซสเหรอ คือมันตลกมาก ซึ่งเราก็เคยคิดอย่างนี้เหมือนกัน แต่ตอนนี้ชินแล้ว 55555555555)

ปริ๊นเซสเหล่านี้สังเกตง่ายมาก เพราะเกือบทุกคนจะมีอิตะแบ็กเป็นของตัวเองคนละใบ เห็นแวบเดียวก็รู้ว่าใครเมนใคร แต่ที่ประทับใจคือเราเจอผู้ชายถืออิตะแบ็กอุตะปุริด้วย! เห็นหลายคนถืออิตะแบ็กรันมารุ รู้สึกประทับใจมากเพราะตามเซตติ้งในเกมเนี่ย รันมารุเป็นคนที่มีแฟนคลับผู้ชายเยอะมาก นี่มันคือการซิงโครระหว่างเกมกับโลกแห่งความเป็นจริงชัดๆ!

พอเจอปริ๊นเซสเยอะๆ แล้วคราวนี้การเดินทางก็ง่ายดาย เวลาเปลี่ยนรถไฟไม่ต้องดูป้ายเลยว่าต้องเดินไปขึ้นชานชาลาไหน ไม่ต้องกลัวเปลี่ยนรถไฟผิดขบวน เดินตามคนถืออิตะแบ็กไปก็พอ ฮาาาาา

ไปถึงสถานีไซตามะชินโตะชินที่อยู่หน้าไซตามะซูเปอร์อารีน่าตอนประมาณตีห้าครึ่ง ลงจากรถไฟแล้วตกใจมากที่เจอปริ๊นเซสเป็นร้อย ทำไมทุกคนไฟท์ขนาดนี้!? ก่อนหน้านั้นเสิร์ชในทวิตเตอร์ก็เจอคนบอกว่ามีคนไปต่อแถวแล้วหลายร้อย เริ่มรู้สึกท้อแท้ แต่มาถึงจุดนี้ก็ point of no return แล้ว ไปซะ ไปต่อแถว คิดแล้วก็รีบเดินจ้ำไปตามฝูงชน จนกระทั่งได้ต่อแถวอยู่ตรงชั้นล่างแถวๆ หน้าฮอลล์ที่เป็นจุดขายของ

พอได้จุดต่อคิวแล้วทุกคนก็นั่งรอ รอเวลาไปเรื่อยๆ ท่ามกลางความหนาวเหน็บ หลายคนมีการเตรียมพร้อมที่ดีมาก เตรียมเสื่อ เก้าอี้ ผ้าห่ม ของกินมาพร้อมสรรพราวกับมาปิกนิก ส่วนเราไปตัวเปล่ากับกระเป๋าหนึ่งใบ พอเห็นทุกคนนั่งก็นั่งๆ ลงไปบนพื้นถนนนั่นแหละ โด๊นท์แคร์

การไปต่อแถวแต่เช้าตั้งแต่ยังไม่เปิดขายมีข้อดีตรงที่จะได้นั่งเพราะแถวยังไม่มีการเคลื่อนไหว ถ้าไปต่อหลังจากเริ่มขายไปแล้วต้องยืนรออย่างเดียวเลย นั่งไม่ได้เพราะแถวจะเลื่อนไปเรื่อยๆ ดังนั้นการแหกขี้ตาตื่นไปขึ้นรถไฟเที่ยวแรกนี่ถึงจะดูเหมือนไฟท์มากและน่าจะเหนื่อย แต่อันที่จริงมันน่าจะสบายกว่าไปทีหลังแล้วต้องยืนรอหลายชั่วโมงพอๆ กัน แถมไปเช้าขนาดนี้ของยังไม่หมดด้วย เริ่ดดดดดด

เราไปต่อแถวตีห้าครึ่ง ได้ซื้อของตอนสิบเอ็ดโมงครึ่ง พอนับออกมาเป็นตัวเลขหกชั่วโมงแล้วดูเยอะมาก แต่ระหว่างรอรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วกว่าที่คิดนะ นั่งฟังเพลงไปเรื่อยๆ บ้าง (แน่นอนว่ามีแต่เพลงอุตะปุริ) พยายามสร้างความอบอุ่นให้ร่างกายบ้าง (นี่ถ้าไม่เตรียมไคโระไปคงหนาวตายไปแล้ว) แอบสังเกตพร็อพปริ๊นเซสรอบตัวบ้าง เวลามันก็ไหลของมันไปเรื่อยๆ อย่างรวดเร็ว พอแปดโมงครึ่ง สต๊าฟก็เริ่มมาเรียกให้ทุกคนลุกขึ้นเตรียมพร้อมและเตือนว่าในฮอลล์ขายของไม่มีห้องน้ำ ไม่มีที่สูบบุหรี่ ใครจะทำธุระปะปังอะไรก็รีบๆ ไปทำซะ

พอเก้าโมงแถวก็เริ่มเลื่อน ที่จริงแล้วเวลาเปิดขายของที่ประกาศไว้ในเว็บคือสิบโมง แต่เปิดขายจริงเก้าโมงนี่แหละ ได้ยินมาว่าปีที่แล้วก็เปิดขายก่อนเวลาแบบนี้เหมือนกัน ดีงามมมมมม

ช่วงที่แถวเริ่มเลื่อนจะได้เดินไปข้างหน้าทีละนิดหน่อย ช่วงนี้หนาวเหน็บถึงขั้วหัวใจ หนาวกว่าตอนนั่งรอเยอะเลย ลมก็พัดแรงเหลือเกินเพราะแถวๆ นั้นมันเป็นช่องระหว่างตึก ลมพัดวิ้วววววทีก็ขาสั่นงันงกที หนาวจนเริ่มตั้งคำถามกับชีวิตว่านี่ฉันมาทำอะไรที่นี่? คนเราเกิดมาเพื่ออะไร? การที่ฉันติ่งขนาดแหกขี้ตาตื่นมาตากลมหนาวนี่เป็นลิขิตฟ้าหรือเจตจำนงเสรี? แต่พอซื้อของเสร็จแล้วก็พบว่าการทนหนาวหลายชั่วโมงมันคุ้มค่ามากจริงๆ TvT

ช่วงเลื่อนแถวนี่ส่องอิตะแบ็กคนรอบข้างเพลินมาก พอเห็นใครมีเข็มกลัดแรร์ๆ จะรู้สึกว้าวววว หรือเห็นบางคนทำอิตะแบ็กออกมาเก๋มากๆ ก็จะยิ่งว้าวววววววววววววว เห็นคนนึงเป็นติ่งเรย์จัง ใช้กระเป๋า Every Buddy! มาทำอิตะแบ็ก ติดเข็มกลัดแค่ไม่กี่อัน แล้วประดับด้วยกุญแจมือ เก๋มากกกกกกกก ชอบมากกกกกกก

คนที่อยู่ใกล้ๆ เราตั้งข้อสังเกตกับเพื่อนเค้าว่ารอบนี้มีคนถืออิตะแบ็กรันมารุเยอะขึ้น แต่เรารู้สึกว่าเห็นติ่งเรย์จังเยอะมากกกกกกกกก เยอะแบบอะไรจะเยอะขนาดนี้ เห็นบ่อยกว่าติ่งคุณอิจิโนะเสะอีก

พอแถวเลื่อนไปเรื่อยๆ จนได้เข้าไปในฮอลล์ขายของแล้วชีวิตดีขึ้นมากกกกกก โอ้ อากาศอบอุ่นที่โหยหาาาาาาาา

เข้าไปในฮอลล์แล้วแถวจะขดอีกหลายรอบกว่าจะไปถึงเส้นชัย แต่ในนั้นอากาศอุ่นและมีเพลงให้ฟังเพลินๆ ตอนที่เราเข้าไปในนั้นเจอแต่เพลงภาคเรโวลูชั่นส์กับ All Star After Secret ชอบเวลาที่เพลงนึงจบแล้วขึ้นเพลงใหม่ ทุกคนจะมีรึแอคชั่นกับเพลง เช่นเพลงคามิวขึ้นมาก็จะได้ยินคนฮือฮาว่า คามิวซามะ! หรือพอออริจินัลเรโซแนนซ์ขึ้นมาทุกคนก็จะเริ่มโยกหัว (เพลงนี้พอเข้าท่อนฮุคแล้วประมาณครึ่งฮอลล์โยกหัวกันมันส์มาก นี่ขนาดแค่ต่อแถวซื้อของ 55555555555) หลายๆ คนร้องเพลงคลอตามไปด้วย เราว่างานนี้คงมีหลายคนที่ซื้อของเสร็จแล้วพุ่งเข้าคาราโอเกะแหงๆ……

ในที่สุดพอถึงคิวซื้อของ สต๊าฟก็จะให้แต่ละคนไปตามช่องขายของ มีประมาณสี่สิบกว่าช่องมั้ง พอไปที่ช่องแล้วก็รอยื่นใบออเดอร์ให้สต๊าฟ เค้าก็จะหยิบๆ ของมาให้ตามใบสั่ง

ณ จุดนั้นใบออเดอร์มีรายการของที่จะซื้องอกเพิ่มมาจากความตั้งใจเดิมเยอะมาก ตอนแรกว่าจะซื้อแค่เพนไลท์ ริงไลท์ แพมเฟลท ผ้าขนหนูคุณอิจิโนะเสะ ไปๆ มาๆ มีอะไรก็ไม่รู้งอกเพิ่มมาเต็มไปหมด งานนี้ใช้บัตรเครดิตจ่ายได้ด้วย ว่าแล้วก็รูดปรื๊ดดดด สบายแฮ (เพื่อนที่เป็นติ่งอาราชิประหลาดใจมากที่รูดบัตรซื้อของหน้าคอนได้ด้วย เพราะกรณีจอห์นนี่ส์ต้องจ่ายสดล้วนๆ)

ตอนที่ใกล้ถึงคิวแล้วเห็นคนอื่นซื้อเสร็จรู้สึกแปลกใจมากที่เห็นคนซื้อผ้าขนหนูผืนใหญ่กันเยอะมาก เยอะจนเกือบคล้อยตามแล้ว (เป็นคนคล้อยตามง่าย……) แต่ราคาสี่พันเยนทำให้คราวนี้ไม่คล้อยตาม แพงไปนะ เชอะ ด้วยเหตุนี้จึงรอดจากผ้าขนหนูมาได้อย่างง่ายดาย

แต่ก็อย่างที่บอกแหละว่ามันมีอย่างอื่นงอกออกมาเยอะอยู่ดี……..

พอซื้อของเสร็จเรียบร้อยก็ต้องมายืนจัดของก่อนออกจากฮอลล์เล็กน้อย ก่อนออกจากฮอลล์จะมีแอเรียเล็กๆ วางโต๊ะเอาไว้สำหรับให้ปริ๊นเซสจัดการกับสัมภาระ เราก็จับทุกอย่างยัดๆ ลงถุงช็อปปิ้ง (หนึ่งในของที่งอกออกมาโดยไม่ตั้งใจ) งานนี้ถ้าใครไม่ได้เตรียมถุงมาก่อนแล้วไม่ซื้อถุงใหม่อาจจะลำบากนิดนึง เพราะสต๊าฟไม่ได้ยัดทุกอย่างใส่ถุงมาให้เรา ใส่มาให้แค่บางอย่าง งงกับหลักการใส่ถุงนิดหน่อยว่าต้องซื้อชิ้นไหนถึงจะได้ถุงและชิ้นไหนไม่ได้ ตอนซื้อเสร็จแล้วถือออกมาด้านหน้าเลยทุลักทุเลนิดหน่อย แต่พอโยนทุกอย่างรวมกันในถุงเดียวแล้วชีวิตจะง่ายขึ้นมาก

ตรงก่อนทางออกจากมีโต๊ะขายแผ่นสารพัดของอุตะปุริด้วย มีแผ่นเพลงเกือบครบเลยมั้ง แต่ขาดแผ่นเกคิดันแบบลิมิเต็ด ถ้ามีคงซื้อไปแล้วเพราะกำลังอยากได้ แล้วก็มีแผ่นดีวีดี&บีดีของทั้งอนิเมะ-ไลฟ์เก่าๆ ด้วย ถ้าใครซื้อซีดีตรงนี้จะได้โปสเตอร์เป็นของแถมด้วยนะ

แต่เราไม่ได้ซื้อสักแผ่น ตึงงงงงง แอบอยากได้โปสเตอร์นิดนึงนะ แต่คิดว่าคงไม่สามารถขนกลับไทยได้โดยไม่มีริ้วรอย ลาก่อน

ออกจากฮอลล์เรียบร้อยก็เดินกลับขึ้นไปชั้นบนตรงด้านหน้าอารีน่า ขึ้นมาถึงก็เจอทุกคนที่ซื้อของเสร็จเรียบร้อยเริ่มตั้งรกรากเตรียมตัวแลกของกัน ทุกคนเตรียมตัวมาดีมากกกกกกกกกกกกกกกกกก หลายๆ คนจัดแจงปูเสื่อ ตั้งเก้าอี้ จับของออกมาเรียงๆ ด้านหน้า พร้อมด้วยเขียนป้ายเสร็จสรรพว่ามีสินค้าอะไรและต้องการแลกกับชิ้นไหนบ้าง สภาพตอนนั้นเหมือนเดินตลาดนัด เพราะทุกคนตั้งแผงลอย(?)กันเป็นแถวๆ ดูเป็นระเบียบเรียบร้อยดีมาก คนที่อยากแลกแต่ขี้เกียจตั้งแผงเองก็เดินดูแผงคนอื่นไปเรื่อยๆ

ด้วยความที่สุ่มริงไลท์และเข็มกลัดมาไม่ได้โทคิยะสักอัน เราเลยลองเดินหาคนแลกด้วย แต่หายากมากกกกกกกกกก ไม่เจอคนผลประโยชน์ตรงกันเลย จนกระทั่งกลับห้องมาแล้วถึงคิดได้ว่าที่จริงเราควรเอาอันที่มีอยู่ไปแลกกับอันอื่นก่อน แล้วค่อยหาแลกไปเรื่อยๆ จนกว่าจะได้โทคิยะก็ได้นี่นา ฮืออออ คิดได้ช้าไป (;___;)

แต่ถึงจะไม่ได้แลกชิ้นที่ต้องการมา เราก็สนุกกับการเดินหาของในตลาดนัดหน้าอารีน่ามากกกกกก ชอบบรรยากาศนั้น ชอบที่แฟนๆ ที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนดูมีกิจกรรมร่วมกัน นี่คงเป็นข้อดีของสินค้าประเภทเทรดดิ้งสินะ! (แต่ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้ขายแบบไม่แรนด้อมมากกว่าอยู่ดี………….)

พอซื้อของเสร็จและเดินตลาดนัดเรียบร้อยแล้วก็เดินสำรวจรอบๆ อารีน่าอีกนิดหน่อย แถวนั้นมีห้างให้เดินเล่นด้วย เลยเดินเข้าไปหลบหนาวแป๊ปนึงก่อนกลับ

ชักภาพถุงช็อปปิ้งกับอารีน่ามาเล็กน้อย

SONY DSC

มองเห็นอารีน่าอยู่ลิบๆ เพราะโดนตึกบัง 555555555555

ตอนแรกตั้งใจว่าซื้อของเสร็จจะไปเที่ยวคาวาโกเอะแบบมนุษย์ปกติธรรมดาบ้าง (เปล่าหรอก ที่จริงอยากไปโอนลี่ช็อป Prince of Stride ที่นั่น….) แต่เหนื่อยและหนาวเกินกว่าจะเดินเที่ยวต่อ เลยกลับห้องไปสังคายนาของติ่งที่ลำบากลำบนโต้ลมหนาวไปหอบหิ้วมาดีกว่า ลาก่อนคาวาโกเอะ

สรุปข้าวของที่ได้มา

SONY DSC

เริ่มจากอย่างแรกที่ตั้งใจไปซื้อมากที่สุด

แท่งไฟรูปทรงคบเพลิงนั่นเอง!

SONY DSC

แท่งไฟออฟฟิเชียลเปิดไฟได้ 12 สี ประกอบด้วยสีประจำตัวละคร 11 สี+สีขาว

เวลากดเปลี่ยนสีจะไล่ลำดับตัวละครตามหลักการเรียงมาตรฐานของอุตะปุริ คือไล่ตั้งแต่สีโอโตยะไปจนถึงคามิวเป็นคนสุดท้าย แล้วตบท้ายด้วยสีขาว พอเรียงแบบนี้แล้วจำง่ายดี มีปุ่มสำหรับกดเปลี่ยนสีสองปุ่มคือไล่จากโอโตยะไปคามิว กับไล่ย้อนกลับจากคามิวมาโอโตยะ

ตอนก่อนไลฟ์ไม่กล้าลองกดเล่นมากเพราะไม่รู้ว่าแบตมันอยู่ได้นานมั้ย เลยต้องไปฝึกใช้จริงๆ ตอนไลฟ์เลย ช่วงแรกๆ ยังเปลี่ยนไม่คล่องเท่าไหร่ แต่ผ่านไปไม่กี่เพลงก็เปลี่ยนสีได้โปรมาก รู้สึกภูมิใจในตัวเอง ( ̄∇ ̄)

นี่รูปตอนทดลองเปิดสีคุณอิจิโนะเสะ

SONY DSC

สีนี้เป็นสีที่เราใช้บ่อยที่สุดแล้ว เพราะเพลงไหนโทคิยะร้องก็จะเปิดสีม่วงตลอด ทั้งเพลงสตาริช เพลงโซโล่ เพลงคู่ เพลงเธียเตอร์ ส่วนของฝั่งคารุไนจะเปิดสีเขียวเรย์จังสลับกับสีแดงของรันมารุรัวๆ

ชิ้นที่สองที่ตั้งใจจะซื้อคือผ้าขนหนูคุณอิจิโนะเสะ ซื้อเพราะคิดว่าเอามาโบกตอนเพลงโชจังน่าจะมันส์ดี แม้ตอนแรกไม่ค่อยแน่ใจว่าเพลงโชจังนี่เราสามารถโบกผ้าขนหนูของตัวละครอื่นได้หรือไม่ ยังไงก็ซื้อๆ มาก่อนแล้วกัน

SONY DSC

SONY DSC

สุดท้ายเราก็ไม่ได้ใช้โบกหรอก โบกเพนไลท์อย่างเดียวก็มันส์มากแล้ว 555555555 แต่ใช้ผ้านี่พาดคอไว้ตลอดทั้งคอนเสิร์ตเลย ความที่ตรงปลายทั้งสองด้านมันมีช่องเหมือนเป็นกระเป๋าเล็กๆ ทำให้มีประโยชน์มากเวลาใส่ของจุกจิก สะดวกดี มีประโยชน์กว่าที่คิด

ต่อไปเป็นริงไลท์ ชิ้นนี้เป็นแบบสุ่ม มีการกำหนดจำนวนว่าให้ซื้อได้มากสุดคนละ 12 อัน เราซื้อมาแค่สามอันด้วยความหวังลมๆ แล้งๆ ว่าจะมีโทคิยะหลุดมาบ้าง พอมาคิดดูทีหลังรู้สึกว่าน่าจะไฟท์ซื้อเยอะกว่านั้นอีกนิด เพราะพยายามหาแลกยังไงก็ไม่เจอเลย TvT

SONY DSC

ปกติแล้วเวลาสุ่มของอุตะปุริทีไรเราได้เซชชี่บ่อยมากกกกกกกกกกกกก เพิ่งมีทริปนี้ที่ได้เรย์จิกับรันมารุรัวๆ ส่วนเซชชี่ก็ยังเป็นขาประจำเหมือนเดิม (ฮาาา) ปัจจุบันปล่อยริงไลท์เรย์รันไปแล้ว เหลือของเซชชี่เก็บไว้ดูเล่นเป็นที่ระลึก

ของเซชชี่พอเปิดไฟแล้วหน้าตาเป็นแบบนี้

SONY DSC

แต่ตอนอยู่ในไลฟ์ไม่ได้ใส่หรอก เพราะพร็อพอย่างอื่นทั้งตัวเป็นโทคิยะหมด จะใส่ริงไลท์เซชชี่คงประหลาดไปหน่อย ก๊าก

ต่อไปก็แพมเฟลท

SONY DSC

ข้างในมีสัมภาษณ์นักพากย์กับรูปทุกคนถือธงที่เป็นสีประจำตัวละคร ยังไม่ได้อ่านบทสัมภาษณ์เลย แต่พลิกๆ ดูแล้วสัมภาษณ์แต่ละคนยาวดีเหมือนกัน รูปก็เยอะ ถือว่าคุ้ม

ทั้งหมดด้านบนคือของที่ตั้งใจไปซื้อ ส่วนชิ้นอื่นๆ ต่อจากนี้เป็นของที่งอกมาโดยไม่ตั้งใจ ผลจากการต่อคิวยาวหกชั่วโมงทำให้สติและความยับยั้งชั่งใจมลายสิ้น

อย่างแรกคือเข็มกลัด ไม่ได้ตั้งใจจะไปซื้อแต่พอถึงคิวดันเขียนลงไปสี่อัน!!!! คืออะไร!!!!! ทำไมจำนวนมากกว่าริงไลท์ที่ตั้งใจไปซื้ออีก!!!!????? ตอนนี้ก็ยังงงๆ อยู่ แต่ระหว่างต่อคิวมันมีแซมเปิ้ลติดอยู่ตรงรั้วให้ดูแล้วรู้สึกว่ามันอันใหญ่กว่าที่คิดแฮะ พอรู้สึกตัวอีกทีก็เขียนเลขสี่ลงไปในใบออเดอร์แล้ว

สี่คนที่สุ่มได้มามีดังนี้

SONY DSC

ก็ยังคงไม่มีคุณอิจิโนะเสะตามเคย………….. แต่ตอนวันคอนเสิร์ตขวัญซังกับเจินซังให้เข็มกลัดคุณอิจิโนะเสะมาอันนึง ฮือออออ ขอกราบขอบคุณมา ณ ที่นี้นะคะ ดีใจมากมากมากมากมาก (;_____;)

แปลกใจนิดๆ ที่ได้เร็นมาอันนึง เพราะปกติเวลาสุ่มของอุตะปุริไม่เจอเร็นเลย แต่หลังจากนั้นก็ลืมไปแล้วว่าได้เร็นมา เพิ่งมานึกได้อีกทีตอนเปิดรูปดู อารมณ์แบบ อ้าว ได้เร็นมาด้วยเหรอ จำไม่เห็นได้เลย 55555555555555

อย่างที่สองที่งอกมาแบบงงๆ คือสแตร็ปซึ่งไม่ได้มีความรู้สึกอยากได้มาก่อนเลย ระหว่างต่อคิวก็ไม่ได้มีแซมเปิ้ลให้ดูนะ แต่มันเป็นของไม่กี่อย่างที่เราสามารถเลือกได้ว่าจะเอาของตัวละครไหน ดังนั้นพอใกล้ถึงคิวเลยอารมณ์แบบ… เอาวะ เราควรกอบโกยทุกสิ่งอย่างที่เป็นอิจิโนะเสะ โทคิยะ!!!!! ว่าแล้วก็ได้สแตร็ปโทคิยะมาหนึ่งอัน

SONY DSC

แม้จะซื้อมาแบบงงๆ แต่ซื้อมาแล้วชอบมากกกก สวยยยยยยยย ยิ่งเอาไปห้อยกับสแตร็ปยางจนดูเหมือนคุณอิจิโนะเสะผูกโบ (กรุณาเลื่อนกลับไปชมภาพประกอบด้านบน) แล้วยิ่งชอบเลย โซคิวท์เวรี่คิวท์ (≧ω≦)(≧ω≦)

อีกอย่างที่งอกมาด้วยเหตุผลว่าเลือกตัวละครได้เช่นเดียวกันคืออีเวนท์เซ็ต ประกอบด้วยพัด ยางรัดผม และแฟ้ม

SONY DSC

ระดับความพึงพอใจในเซ็ตนี้ยังไม่เท่าสแตร็ป แต่พอเอาของคุณอิจิโนะเสะทั้งหมดที่ซื้อมาวันนั้นมากองๆ รวมกันแล้วรู้สึกแฮปปี้มีความสุขมาก (*´ェ`*)

และสิ่งที่ซื้อมาแบบงุนงงที่สุดคือเสื้อยืด เป็นสิ่งที่ตัดออกอย่างแรกสุดตอนลิสท์ว่าจะซื้ออะไรบ้าง ตอนนั้นคิดอะไรถึงซื้อมาก็จำไม่ได้แล้ว แต่สุดท้ายก็ใส่เสื้อยืดนี่แหละไปดูคอนเสิร์ต

SONY DSC

ข้อดีของการใส่เสื้อยืดไปดูคอนเสิร์ตคือ ตอนอังกอร์นักพากย์จะใส่ชุดนี้ออกมาร้องเพลง ทำให้เรา(คิดไปเองว่า)ได้ใส่เสื้อคู่กับทุกคน เย้ \(^o^)/

นอกจากนี้ก็มีถุงช็อปปิ้งที่ซื้อมาโดยไม่ได้ตั้งใจไว้แต่แรกเช่นกัน แต่เห็นทุกคนถือหลังจากซื้อเสร็จแล้วอยากมีบ้าง ก๊ากกกกก

งานนี้พอซื้อของครบตามจำนวนเงินที่กำหนดแล้วจะได้ของแถมเป็นพวงกุญแจแยกตามสีคาแรคเตอร์ซึ่งแจกแบบสุ่มตามเคย ซื้อเสร็จแล้วได้มาสี่อัน เป็นเรย์จังไปแล้วสามอัน………..

SONY DSC

ก่อนหน้านี้ตอนไปคาเฟ่ก็ได้พวงกุญแจเรย์จังซ้ำ ตอนก่อนกลับแวะซื้อพวงกุญแจที่โคโตบุกิยะก็ได้เรย์จังมาอีก (ยังดีที่ไม่ซ้ำ) ชักจะดวงสมพงศ์กับเรย์จังเกินไปแล้วววววว (ที่จริงเรายินดีกับการได้เรย์จังรัวๆ นะถ้ามันไม่ซ้ำ……….)

เป็นอันว่าการเตรียมตัวก่อนไลฟ์ที่กินเวลายาวนานจบลงในที่สุด วันต่อมาหลังจากซื้อของเรียบร้อยก็ได้เวลาดูไลฟ์จริงซะที เย้ \(^o^)/

แต่รีพอร์ทไลฟ์เก็บไว้เล่าคราวหน้านะ ฮิๆๆๆๆ

8 comments on “UTAPRI♪ MAJI LOVELIVE 5th STAGE: ช่วงเวลาก่อนคอนเสิร์ต

  1. KeyLaSi says:

    อ่านแล้วรู้สึกถึงความรักและความติ่งอันท่วมท้นค่ะ ดีใจด้วยนะคะ!!! มันแบบเหมือนฝันที่เป็นจริงเลยเนอะ เข้าใจมากๆๆๆๆๆ อยากได้ตั๋วอีเว้นท์ดรอบ(?)ไปงานซากุไรซังซักงานบ้างจังค่ะ (แต่ช่วงนี้ไม่ได้มีเรื่องอะไรพีคจัดๆ ขนาดนั้นละน้า ฮา)

    เหล่าปริ้นเซสช่างน่ากลัวเหลือเกิน………….. จริงๆ ติ่งญี่ปุ่นทุกวงการน่ากลัวหมด….

    การที่ฉันติ่งขนาดแหกขี้ตาตื่นมาตากลมหนาวนี่เป็นลิขิตฟ้าหรือเจตจำนงเสรี?
    ^
    โอ้ย นี่มันพีคคคคคคคคคคค ค่ะ พีคคคคคคคคค 55555555555555 ฮืออออออออออ ขำ แต่ก็ไม่รู้ว่ามันเป็นอะไรกันแน่นะคะ ทำไมฟ้าต้องลิขิตให้ชั้นเป็นติ่งหลงรักผู้ชาย 2D หัวปักหัวปำถึงขั้นต้องยอมตรากตรำขนาดเน้ย์

    รออ่านช่วงดูคอนต่อค่ะ มีใครร้องห่มร้องไห้มั้ยคะ มันดูควรค่าแก่การตื้นตันจนน้ำตาไหลมาก

    Like

    • chutipuk says:

      อีเวนท์ไดยะที่จับนักพากย์มาตีเบสบอลกันก็ดูน่าสนใจนะคะคุณพี่! แต่รายการนั้นก็น่าจะแย่งตั๋วโหดเหมือนกัน เพราะนักพากย์คับคั่งเต็มสนามไปหมด…….

      ตอนก่อนไปดูคอนคิดว่าต้องตื้นตันร้องไห้น้ำตาไหลไม่หยุดไปสามวันแน่ๆ แต่สุดท้ายไม่ร้องไห้ซักหยดเลยค่ะ แม้แต่ตัวเองยังแปลกใจ 555555555555

      Like

      • KeyLaSi says:

        ปีที่แล้วก็กะว่าอยากจะไปอันนั้น (มีเพื่อนได้ตั๋วด้วยค่ะ…) แต่เลือกคอนไฟนอลอะ (คอนไฟนอลมีต้นเดือน 10 ตีเบสบอลปลายเดือน 11) ไว้โอกาสหน้าเมื่อดวงสมพงษ์แล้วกันค่ะ ฮือๆๆๆ

        Like

      • chutipuk says:

        โอวววว นอกจากเรื่องตั๋วแล้วยังมีเรื่องจังหวะเวลาด้วยสินะคะ น่าเสียดาย TvT แต่ไม่เป็นไรค่ะ! ต้องมีสักวันที่พรหมลิขิตบันดาลชักพาให้ได้เจอซากุไรซังแน่นอน สู้ๆนะคะคุณพี่!

        Like

  2. pied says:

    โอ๊กกก รีพอร์ตเตซังมาแบบจัดเต็มมากค่ะ ขนาดยังไม่เข้าไลฟ์ ๏w๏

    แสตรปนี่เราก็ไม่ได้มีความรู้สึกอยากได้เหมือนกันค่ะตอนแรก พอต่อๆไปก็เริ่มสนขึ้นมากระจิ๊ดนึงแต่มันก็หมดก่อนจะถึงคิวเรา… แต่เราปลื้มอีเวนท์เซตมากกว่าแสตรปนิดนึงนะคะตรงได้หลายชิ้นดี ก๊ากกกกกก ผ้าขนหนูเราซื้อมาก็โบกนะคะ ของเรนซามะโบกได้ไม่ได้ไม่รู้ตรูจะโบก 55555

    ตอนแรกดูๆ เรารู้สึกว่าเตซังซื้อไปเยอะมากกกกกกกกกค่ะ แต่พอหันมาดูตัวเองก็ซื้อไปไม่น้อยเหมือนกัน แค่แบบ แบ่งซื้อหลายรอบ เลยรู้สึกว่าซื้อนิดเดียว orz

    ริงไลท์นี่เรากลัวเปิดมาไม่ได้คนที่อยากได้นี่ล่ะค่ะเลยแบบ 12 เต็มโควต้าเลย ซ่ามาก เปิดกับพจสองคน24อันได้เรนซามะมา1วงถ้วน….. แต่ก็เอาไปแลกมาจนได้เต็มสองมือ 🙏🙏🙏 *คราวหน้าเตซังต้องซื้อเยอะๆแล้วล่ะค่ะ!!

    Like

    • chutipuk says:

      ริงไลท์คนละสิบสองอันนี่โหดมากค่ะ!!!!!! แต่เปิดมาเจอเร็นอันเดียวคือแบบ…….. อะไรจะเล่นตัวขนาดนั้นฮึจินกูจิเร็น…………

      สงสัยคราวหน้าต้องซื้อเต็มโควต้าบ้างแล้วค่ะ!!! เริ่มเก็บตังค์ตั้งแต่วันนี้ ก๊ากกกกกกกก เดี๋ยวคราวหน้าจะเตรียมไวท์บอร์ดกับเสื่อไปตั้งแผงลอยสำหรับแลกของอย่างดีเลย 555555555555

      Like

  3. Ploy_Chula says:

    น้องเตตตตตต พี่พลอย (อักษร ฬ) นะ
    เพิ่งรู้ว่าน้องเตได้ไปปุริไลฟ์มาาาา
    ปีหน้าพี่อยากไปแจมด้วยยยยยยยยยยย

    Like

    • chutipuk says:

      กรี๊ดดดดดดดด พี่พลอยยยยยยยย ทำไมเรามาเจอกันในนี้ 5555555555555555
      ไปค่ะไปๆๆๆๆ ต้องหาตั๋วไปให้ได้ ไปกันนนนน!!!!!!

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s