Prince of Stride: Takeru & Heath & Hozumi

เล่น Prince of Stride จบไปสามรูทติดๆ กัน ตอนนี้อยู่ในสภาวะอยากสลับไปเล่นเกมอื่นเปลี่ยนอารมณ์บ้างก็เลยมาจดบันทึก 感想 ตัวละครสามรูทแรกเอาไว้ก่อนลืม ( ̄∇ ̄)

แปะของเก่าพอเป็นพิธีก่อน
รีวิวเกมโดยรวม → Prince of Stride (Overall review)

สามคนที่เล่นจบไปแล้วประกอบด้วยทาเครุ รุ่นพี่ฮีท และโฮซึมิ

เราเริ่มเล่นจากทาเครุก่อนเพราะเข้าใจผิดมาตลอดว่าทาเครุคือพระเอกของเรื่องนี้ (ถึงโอโตเมะเกมจะไม่มีพระเอกเป็นตัวเป็นตน แต่ส่วนใหญ่มันมีตัวละครที่ถือว่าเป็น Main hero อยู่นะ) เพิ่งมารู้หลังจากเล่นไปพักใหญ่ๆ ว่าที่จริงพระเอกหลักของเรื่องคือริคุต่างหาก ตึงงงงงง ช็อกอย่างแรง อะไรดลใจให้เข้าใจว่าทาเครุเป็นพระเอกก็ไม่รู้ จนป่านนี้ยังสลัดความรู้สึกว่าทาเครุคือพระเอกหลักไม่ได้เลย ฝังหัวไปแล้ว

ส่วนรอบสอง ตอนแรกตั้งใจจะเล่นรูทริคุ แต่เล่นรอบแรกแล้วคะแนนความนิยมในตัวรุ่นพี่ฮีทพุ่งปรอทแตก เป็นคนที่มีแง่มุมหล่อๆ เยอะเกินคาด อย่ากระนั้นเลย รีบพุ่งเข้ารูทพี่ฮีทด่วน

รอบสามเลือกโฮซึมิเพราะเป็นตัวละครที่รู้สึกเฉยๆ ที่สุด วิธีเลือกรูทของเราคือเริ่มด้วยตัวเอกหรือไม่ก็คนที่น่าจะแซ่บ แล้วปิดท้ายด้วยคนแซ่บๆ อีกเช่นกัน ดังนั้นส่วนใหญ่รูทที่เล่นช่วงกลางๆ จึงมักเป็นคนที่เฉยๆ (เพิ่งติดนิสัยเล่นแบบนี้ตั้งแต่เปลี่ยนมาเล่นใน PS Vita แล้วบ้าเก็บถ้วยนี่แหละ OTL)

 

 

 

 

*SPOILER ALERT*

 

 

 

 

ฟูจิวาระ ทาเครุ (CV: โนบุฮิโกะคุงงงงง มายลัฟฟฟฟฟ)

  • คนที่เราคิดเองเออเองมาตลอดว่าเป็นพระเอก ระหว่างที่เล่นรูททาเครุยังรู้สึกเลยว่า โอววว สมเป็นรูทพระเอก ไม่ใช่เพราะหล่อชวนใจเต้นหรืออะไรแบบนั้น แต่เป็นเพราะเนื้อเรื่องทาเครุมันโยงกับเนื้อเรื่องหลักและเรื่องราวของนางเอกสนิทแนบแน่นมากแบบแยกไม่ออกด้วยซ้ำว่าเหตุการณ์ไหนเป็นอีเวนท์หลักของเรื่อง เหตุการณ์ไหนเป็นอีเวนท์แยกของทาเครุกันแน่
  • เกมนี้เป็นเกมเกี่ยวกับการวิ่ง เรื่องราวของทาเครุก็จะมีแต่เรื่องวิ่ง วิ่ง วิ่ง และวิ่ง ตอนแรกเข้าใจว่าทุกคนคงมาแนวนี้กันหมด แต่พอเล่นอีกสองรูทแล้วพบว่าคนอื่นๆ ก็ไม่ได้บ้าวิ่งอะไรกันขนาดนั้น ทาเครุเนี่ยน่าจะบ้าวิ่งที่สุดในเรื่องแล้ว เอะอะก็อยากวิ่ง อยากเพิ่มสปีดตัวเอง อยากแข่ง อยากวิ่งชนะคนนั้นคนนี้
  • เป็นคนมีความทะเยอทะยานด้านการวิ่งมากที่สุดในทีม คนอื่นๆ ก็มีใจอยากวิ่งหรืออยากเอาชนะเหมือนกัน แต่ทาเครุอาการหนักมาก
  • ชอบทาเครุตรงที่เป็นคนหน้าดุๆ นิ่งๆ ประหยัดคำพูด แต่ที่จริงเลือดร้อนเรื่องการวิ่งมากกกก ดูเป็นคนมี Passion รุนแรงซุกซ่อนอยู่ใต้ใบหน้าเรียบเฉย เท่ดี (〃ω〃)
  • ชอบตรงที่เป็นพวกเฟติชขาด้วย ความที่เป็นคนบ้าวิ่งมากกกกก ทาเครุเลยชอบสังเกตขาชาวบ้านไปทั่ว ช่วงที่ตามหาสมาชิกเข้าชมรมเพิ่ม ทาเครุก็เที่ยวไปจับๆ ขาคนอื่นแล้วชื่นชมว่าขาสวย หน่วยก้านดี สุดท้ายเลยโดนคนอื่นๆ ในทีมแซวว่าเป็นพวกคลั่งไคล้ขา ซึ่งเราว่าจุดนี้มันคือหนึ่งในจุดที่แสดงให้เห็นถึงความรักในการวิ่งของทาเครุนะ
  • ชอบทาเครุโหมดชุดนักเรียนมากกว่า ใส่แว่นด้วยเอ้าะะะะ (*´ー`*)

takerunrun

  • เวลาอยู่กับคนอื่นๆ ในทีม ทาเครุพูดน้อยมากจริงๆ แต่พูดทีไรจะตลกเกินคาดมาก เหมือนยิงมุกหน้าตายทุกครั้งที่มีโอกาส โดยที่เจ้าตัวไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ขำด้วยซ้ำ
  • ถึงจะดูเป็นคนขรึมๆ แต่ที่จริงทาเครุให้ความสำคัญกับทีมมากกกกกก คือหน้าตาทาเครุเนี่ยออกแนวดุๆ ดูเหมือนจะเย็นชาก็จริง แต่นิสัยทาเครุไม่ได้ใกล้เคียงคำว่าเย็นชาเลยสักนิด แค่แสดงความรู้สึกไม่เก่งเท่านั้นเอง
  • ทาเครุกัดกับริคุบ่อยผิดคาด ก่อนเล่นเกมนี้เข้าใจว่าสองคนนี้สนิทกัน ซึ่งจริงๆ แล้วก็เรียกว่าสนิทกันได้แหละ…มั้ง? แต่ดันชอบทะเลาะกันด้วยเรื่องติ๊งต๊องอยู่เรื่อย ส่วนใหญ่ริคุจะเป็นคนโวยวายใส่ทาเครุ แอบก๊าวเวลาคู่นี้ตีกันเพราะนึกถึงนักพากย์ ที่จริงเรียวเฮซังเป็นพี่ชายที่โนบุคุงเคารพนับถือ แต่พอมาอยู่ในเกมกลายเป็นเรียวเฮซังต้องมาตะแง้วๆ ใส่โนบุคุงซึ่งในเกมเก๊กขรึมสุดๆ น่าร้ากกกก (*´ェ`*)
  • บางทีก็ทำอะไรแปลกเหนือสามัญสำนึก เช่น ช่วงแรกๆ ของเกม ทาเครุจะกินโปรตีนเป็นอาหารสามมื้อโดยไม่กินอาหารปกติอย่างอื่นเลย ซึ่งคนที่จะสอนให้ทาเครุรู้จักกินอาหารเหมือนมนุษย์มนาก็คือนางเอกนั่นเองงงงง โอวววว เริ่มดูเป็นโอโตเมะเกมขึ้นมานิดนึง (ฮา) ตอนหลังๆ ทาเครุเลยหันมาบ้ากินซุปแกงกะหรี่แทน โอเค ดีกว่ากินโปรตีนอย่างเดียวเยอะ
  • ไม่อินกับความรักระหว่างทาเครุกับนางเอกเลย เข้าใจเลยว่าทำไมหลายคนถึงบ่นว่าเกมนี้มีความเป็นโอโตเมะน้อยมากกกก เล่นมาสามรูทยังไม่ใจเต้นกับความรักของใครซ้ากกกกคน
  • ฉากกุ๊กกิ๊กมันก็มีประปรายแหละ แต่พอนางเอกอยู่กับหนุ่มๆ ทีมเดียวกัน เราจะชอบความสัมพันธ์แบบที่เป็นเพื่อนร่วมทีมมากกว่า เพราะเนื้อเรื่องหลักมันปูทางมาแบบนั้น และอีเวนท์แยกก็ไม่ได้ชวนให้รู้สึกว่า โอ้ นี่สินะความรัก! อะไรขนาดนั้น

takerun-nanachan

  • ด้วยเหตุนี้เลยคิดว่าถ้าจะอินกับใครสักคนก็คงเป็นเรย์จิ เท่าที่เก็บอีเวนท์เรย์จิมาได้ก็ค่อนข้างชอบเวลาเรย์จิอยู่กับนางเอกนะ อาจเพราะอยู่คนละทีม ได้ฟีลรักต้องห้ามนิดๆ ด้วย (มันต้องห้ามจริงๆ นะ เพราะชิซึมะที่อยู่ทีมไซเซสั่งห้ามเรย์จิว่าอย่าเจ๊าะแจ๊ะกับนางเอกด้วย โอ้ยยย โรมิโอจูเลียตหรือไงงงงงงง นี่มันยุคสมัยไหนแล้ววว)
  • แต่เราก็โอเคที่ตัวเองไม่อินกับแง่มุมความรักในเกมนี้ ไม่คิดว่ามันเป็นข้อเสียของเกมด้วย เห็นหลายคนผิดหวังตรงที่ขาดความเป็นโอโตเมะ แต่เราเล่นโดยไม่ได้คาดหวังกับตรงนี้อยู่แล้ว ไม่ได้คิดว่าโอโตเมะเกมทุกเกมต้องมีความใจเต้นเป็นจุดขาย
  • นอกเรื่องนิด ในแต่ละรูทของเด็กๆ ทีมโฮนันจะมีตัวละครจากทีมไซเซคนนึงมีบทบาทเด่น เป็นคู่แข่ง คู่หู คู่กัดในรูทนั้นๆ แล้วแต่คาแรคเตอร์ตัวละคร คือบางคู่จะซี้กันมากกกก บางคู่ก็กัดกันอย่างเดียว ซึ่งในรูททาเครุเนี่ย คนที่มีบทเด่นคือเรย์จิ แล้วเรย์จิรูทนี้หล่อมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เจอทีไรอยากเป็นลมทุกที

takeru-vs-reijisama

  • ชอบอีเวนท์ที่นางเอกกับทาเครุพาหมาทาเครุไปเดินเล่น แล้วบังเอิญเจอเรย์จิพาหมามาเดินเล่นเหมือนกัน อะไรมันจะบังเอิญขนาดนั้นก็ไม่รู้ รู้แต่เรย์จิหล่อใจดีอ่อนโยนเป็นมิตรกับสัตว์โลกเหลือเกิน ฮืออออออออออออ

reijisamaaaaaaaaaaaa

  • เนื้อเรื่องทาเครุจะมีคอนฟลิคต์เล็กๆ ระหว่างทาเครุกับพ่อ คือพ่อทาเครุอยากให้ไปเรียนต่อเมืองนอก แต่ทาเครุอยากวิ่งที่โฮนันกับทีมนี้ ซึ่งตอนแรกปูเรื่องจุดนี้ซะเหมือนจะดราม่า แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไรเลย ประเด็นนี้หายไปตั้งแต่กลางเรื่องจนลืมไปแล้วด้วยซ้ำ พอมาคลี่คลายตอนท้ายก็ อืมๆ ดีใจด้วยนะทาเครุน ไม่ต้องไปเมืองนอกแล้วเนอะ จบ
  • ความน่าเสียดายของเกมนี้คงเป็นตรงที่เนื้อเรื่องในแต่ละรูทอ่อนมากนี่แหละ อีเวนท์แยกของแต่ละคนไม่ได้แสดงแง่มุมจิตใจตัวละครลึกซึ้งมากมายอะไร เหมือนมีอีเวนท์แยกไว้กิ๊บกิ้วพอให้เกมอยู่ในหมวดโอโตเมะเกมได้เฉยๆ
  • ยังไม่ได้เล่นรูทริคุ แต่เราว่ารูททาเครุนี่อีเวนท์กลมกลืนไปกับเนื้อเรื่องหลักราวกับเป็นพระเอกจริงๆ นะ…
  • ฉากจบของแต่ละคนจะมีสองฉากคือจบแบบ Strike กับแบบ Normal ซึ่งที่จริงมันเป็นฉากจบแบบลงเอยกันทั้งสองฉากนะ แต่แบบแรกจะหวานกว่า ของทาเครุแบบแรกจะเป็นฉากสวีทกันสองคนงุ้งงิ้ง แต่แบบหลังจะเป็นฉากเฮฮากับเพื่อนในชมรม นางเอกกับทาเครุคบกันแล้วโดนเพื่อนๆ พี่ๆ ในชมรมแซวกันสนุกสนาน โดยส่วนตัวชอบฉากหลังมากกว่า เป็นฉากจบที่ 青春 มั่กๆ

 

ฮาเซกุระ ฮีท (CV: โอโนะD)

  • แรกเริ่มเดิมทีพี่ฮีทเป็นตัวละครนอกสายตาเรามากกกกกก เป็นตัวละครสุดท้ายในทีมโฮนันที่เราจำชื่อได้ ทั้งที่เป็นถึงกัปตันทีมเชียวนะ
  • แต่เล่นไปเล่นมายิ่งชอบพี่ฮีทมากขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งตอนพี่ฮีทเข้าโหมดนายแบบนะ อื้อหือออออ หนูขอโทษที่เคยคิดว่าหน้าพี่บ้านมาก

heathsenpai

  • ชอบตอนเอาผมลงมามากกว่าอ้ะะะะ โหล่ววววววว แต่พี่ฮีทชอบพูดว่าลูกผู้ชายต้องคาดผมต่างหากถึงจะเท่ พี่แกเลยไม่ค่อยปล่อยผมให้เห็นเท่าไหร่ ทำไมมมมมม ตอนเอาผมลงหล่อกว่านะะะะะะ

heath-riku

  • ที่จริงคาแรคเตอร์พี่ฮีทก็ไม่มีอะไรแปลกใหม่หวือหวานะ เป็นหนุ่มนักกีฬามัธยมปลายธรรมด๊าธรรมดา เท่ๆ แมนๆ พึ่งพาได้ มีความเป็นพี่ชายของทุกๆ คน
  • พี่ฮีทน่ารักมากเวลาอยู่กับพวกพี่สาว พื้นเพพี่ฮีทเนี่ยที่จริงเป็นคุณชายบ้านรวย พี่สาวเป็นประธานบริษัทเสื้อผ้ารายใหญ่ ซึ่งคุณพี่ก็ชอบจับพี่ฮีททำโน่นทำนี่ตามใจตัวเอง แถมยังจับพี่ฮีทเป็นนายแบบมาตั้งแต่เด็กๆ เวลาอยู่กับพี่สาวพี่ฮีทเลยชอบโวยวายบ้าง บ่นกะปอดกะแปดนินทาพี่สาวบ้าง ดูเป็นครอบครัวที่สนุกสนานเฮฮาดี
  • เวลาเห็นพี่ฮีทอยู่กับเด็กๆ ในชมรมจะเหนื่อยแทนพี่ฮีทมากกกกก เพราะเด็กชมรมนี้ชอบเล่นมุกบ้าๆ บอๆ กันบ่อยมาก แล้วพี่ฮีทต้องเป็นคนคอยตบมุกโดยไม่เต็มใจตลอด คือพี่แกคงไม่ได้อยากร่วมวงเล่นตลกด้วยหรอก แต่มุกมันติ๊งต๊องจนพี่ฮีทคงทนฟังเงียบๆ ไม่ไหว ต้องคอยพูดแย้งขึ้นมาจนกลายเป็นการตบมุกไปโดยปริยาย
  • อีเวนท์ของพี่ฮีทที่ดราม่าจะอยู่ช่วงแรกๆ ก่อนแยกรูทหมดเลย พอแยกรูทปุ๊บจะออกแนวเล่นไปเรื่อยๆ
  • เสียดายมากที่ไม่เน้นดราม่าระหว่างพี่ฮีท เคียวสุเกะ กับโทโมเอะให้มากกว่านี้ เอาจริงๆ เกมนี้แอบหยอดดราม่าที่น่าจะขยี้ให้ไปได้สุดกว่านี้เยอะมาก แต่ไม่ทำ เสียดายจริงจัง
  • อาจเพราะยังเขียนบทแบบประนีประนอมกับความเป็นโอโตเมะอยู่บ้างมั้ง รูททาเครุก็เหมือนกัน ถึงจะบอกว่ามันไม่ค่อยโอโตเมะ แต่เกมก็ยังมีบางอีเวนท์ที่ใส่มาราวกับอยากแอพพีลว่านี่คือโอโตเมะเกมจริงๆ นะ เพราะงั้นเลยรู้สึกว่าดราม่าของตัวละครแต่ละตัวมันครึ่งๆ กลางๆ แง่มุมกุ๊กกิ๊กกับนางเอกก็ครึ่งๆ กลางๆ ไปไม่สุดสักทาง
  • อีเวนท์ที่โคตรโอโตเมะที่สุดของพี่ฮีทคืออีเวนท์ที่พี่ฮีทพานางเอกไปงานปาร์ตี้ในฐานะพรีเซนเตอร์บริษัทเสื้อผ้าของพี่สาวพี่ฮีท
  • อีเวนท์นี้พี่ฮีทน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก บังเกิดความโดคิโดคิเล็กน้อยถึงปานกลาง เพราะพี่ฮีทมาในโหมดปล่อยผม ใส่สูท และแอ๊บเป็นสุภาพบุรุษคอยเทคแคร์นางเอกตลอดงาน เรียกนางเอกว่าคุณหนู คอยจับมือเดิน พอนางเอกปวดขาเพราะไม่เคยใส่ส้นสูงก็รีบอุ้มไปดูแลอย่างดี หุยยยย สมแล้วที่เนื้อแท้เป็นถึงคุณชายตระกูลร่ำรวย

heathsenpaiiii

heathsamaaaaaaaa

  • แต่พอปาร์ตี้เลิก พี่แกถอนหายใจแรงมากแล้วบ่นว่า เฮ้ออออ จบซะที โอ้ย พี่คะ เหนื่อยขนาดนั้นก็ไม่ต้องดูแลมั้ยยยยย แต่เคยอ่านสัมภาษณ์โอโนะดีบอกว่าพี่ฮีทเป็นพวกปากไม่ตรงกับใจ ตอนเล่นก็ไม่ค่อยรู้สึกแบบนั้นนะ แต่มาคิดดูแล้วฉากนี้แหละน่าจะเป็นหนึ่งในความปากไม่ตรงกับใจนั้น เพราะพี่ฮีทก็ดูเพลิดเพลินกับการเป็นคู่ควงนางเอกพอสมควร
  • ตัวแทนทีมไซเซที่มีบทบาทสำคัญในรูทนี้คือทาสุกุ (CV: ทัตซึน เฮ้ย เดี๋ยวนะ นี่มันคู่ซาเล้งในคุโรบาส!)

tasuku

  • ไม่รู้ทำไมหนุ่มเกียวโตคนนี้ถึงสนใจพี่ฮีทเป็นพิเศษ เล่นจนจบก็ยังไม่ค่อยเข้าใจว่าทาสุกุติดใจพี่ฮีทตรงไหน (หรือจะเป็นรักแรกพบ?) รู้แต่ทาสุกุซึนเดเระใส่พี่ฮีทเหลือเกิน ปากชอบพูดว่าไม่สนใจทีมโฮนัน แต่ดันโผล่มาในรูทพี่ฮีทบ๊อยบ่อย แถมช่วงที่พี่ฮีทเกิดอาการเจ็บขา ทาสุกุยังแสดงความเป็นห่วงออกหน้าออกตาอีกต่างหาก ตายละะะะะะะ อิชั้นว่ามันมีอะไรในกอไผ่นะคะเนี่ยยยยยยยย
  • ชอบพี่ฮีทนะ แต่เฉยๆ กับเนื้อเรื่องรูทพี่ฮีท เล่นเสพความหล่อของพี่ฮีทไปเรื่อยๆ ก็สนุกดี ยิ่งเล่นยิ่งรู้สึกว่าพี่ฮีทหล่อขึ้นเรื่อยๆ แต่เล่นจบแล้วกลับไม่มีส่วนที่ประทับใจเป็นพิเศษแฮะ
  • มีส่วนที่อีกนิดจะประทับใจแล้ว คือเนื้อเรื่องส่วนที่พูดถึงอดีตระหว่างพี่ฮีท เคียวสุเกะ กับโทโมเอะ

heath-tomoe-kyosuke

  • สามคนนี้เคยเป็นเพื่อนซี้กัน แต่พอชมรมสไตรด์เกิดเรื่องก็มิตรภาพแตกหัก แยกย้ายไปคนละทิศละทาง ในรูทนี้จะแตะเรื่องนี้นิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้ลงลึกมากมายอะไร คงเพราะต้องแข่งหลายแมทช์ด้วยมั้ง เลยไม่มีเวลามาเน้นเรื่องความสัมพันธ์กับตัวละครจากทีมใดทีมหนึ่ง ตรงนี้เลยกลายเป็นอีกจุดที่เสียดาย

 

โคฮินาตะ โฮซึมิ (CV: เคนโชเซนเซ)

  • น้องหัวหมวกกันน็อคที่เราเฉยกับคาแรคเตอร์มาก เล่นจบแล้วก็ยังเฉยอยู่
  • เป็นตัวละครแนวน่ารักท่ามกลางหนุ่มๆ นักกีฬา น่ารักจนโดนพี่สาวพี่ฮีทจับแต่งหญิงถ่ายแบบแล้วเอาป้ายโฆษณาใหญ่เบ้อเริ่มไปติดในเมือง โอ๊ย นี่มันหยามนางเอกมากกกกกก 555555555
  • ช่วงแรกๆ แอบหมั่นไส้โฮซึมินิดนึง เพราะช่วงต้นเกมมันจะมีดราม่าเรื่องเคียวสุเกะออกจากชมรมไปแล้วไม่ยอมกลับมา แต่นางเอกไปตื๊อขอให้กลับมา แล้วโฮซึมิเนี่ยจะเป็นคนคอยค้านไม่ยอมให้เคียวสุเกะกลับเข้าชมรม
  •  โฮซึมิบอกว่าไม่อยากยอมรับคนที่หันหลังให้ชมรม ปล่อยให้ฮีทคุงต้องลำบากอยู่คนเดียว ซึ่งฟังแล้วก็เข้าใจความรู้สึกของโฮซึมิอยู่หรอก แต่ยังอดจิ๊ปากขัดใจไม่ได้อยู่ดี ทำไมโฮซึมินดื้อขนาดนี้คะลูกกกก ปล่อยๆ ให้เคียวสุเกะเค้ากลับเข้าชมรมเฮอะะะะ คนเล่นจะได้มีตัวละครให้จีบเพิ่มได้อีกหนึ่ง (ใช่ประเด็นมั้ย?)
  • ตอนหลังๆ พอโฮซึมิเลิกดื้อใส่เคียวสุเกะแล้วถึงค่อยหายหมั่นไส้หน่อย
  • ชอบเวลาโฮซึมิเล่นตลกกับอายุมุ (CV: ชิโมโนะซัง ซึ่งเกมนี้จีบไม่ได้ มาเพื่อเล่นตลกคาเฟ่ล้วนๆ) สองคนนี้ชอบพูดจากันเหมือนเล่นละครตลกอยู่ บางทีพูดด้วยศัพท์ย้อนยุคเหมือนหนังซามูไร บางทีก็ใช้คำย่อประหลาดๆ แล้วค่อยอธิบายความหมายทีหลัง เป็นการเล่นตลกที่ฟังแล้วเพลียใจมาก กล้าเล่นได้ไง แต่บางทีก็ขำเพราะไอ้ความกล้าเล่นได้ไงนี่แหละ

hozumin-ayumu

  • ชิโมโนะซังพากย์บทนี้ปล่อยของเต็มที่มาก ตลกตลอดเวลา ตอนก่อนเล่นเกมสงสัยว่าทำไมถึงจีบตัวละครชิโมโนะซังไม่ได้ พอเล่นแล้วก็เข้าใจละ ตัวละครนี้มาเพื่อปล่อยมุกจริงๆ
  • เนื้อเรื่องโฮซึมินี่ดราม่าจริงจังมาก บ้านแตก พ่อแม่หย่าร้าง โฮซึมิไปอยู่กับแม่และน้องๆ ใช้ชีวิตตามอัตภาพ ส่วนพ่อร่ำรวยได้ดิบได้ดีแล้วก็ชอบส่งพ่อบ้านมาตามตื๊อโฮซึมิให้ไปเจอหน้า โฮซึมิเอาแต่ดื้อแพ่งไปยอมไป จนสุดท้ายพ่อโฮซึมิที่ป่วยกระเสาะกระแสะก็ลาโลกไปโดยไม่ได้เจอหน้าลูก
  • ฉากที่พ่อบ้านมาบอกโฮซึมิว่าคุณท่านเสียชีวิตไปแล้วนี่เกมพยายามจะดราม่ามากกกกก มาบอกหลังเพิ่งแข่งวิ่งชนะหมาดๆ แล้วพ่อบ้านก็เฉลยว่าที่จริงแล้วพ่อโฮซึมิรักโฮซึมิกับแม่มาก แต่หย่ากันเพราะตอนนั้นพ่ออยากทำธุรกิจแล้วไม่กล้าให้ครอบครัวมาเสี่ยงด้วยก็เลยตัดสินใจหย่า (เอ๊า ใช่เรื่องมั้ยเนี่ยคุณท่าน ทำไมไม่สู้ไปด้วยกันกับครอบครัว งง) ฟังแล้วโฮซึมิก็ทรุดลงร้องไห้ มีนางเอกคอยปลอบใจ แต่เราไม่อินเลย รู้สึกว่าเกมยังปูทางความสัมพันธ์พ่อลูกมาไม่ลึกซึ้งขนาดที่จะเศร้าตามโฮซึมิได้

hozuminnnn

  • เวลาโฮซึมิอยู่กับนางเอกออกแนวน่ารักเหมือนเห็นเด็กประถมคุยกัน หน้าตาดูเด็กน้อยทั้งคู่ แต่เวลาเข้าโหมดกุ๊กกิ๊กโฮซึมิก็แอบถึงเนื้อถึงตัวอยู่นะ
  • ตัวแทนจากไซเซในรูทนี้คือจิโยมัตสึ บันทาโร่ aka บันจัง

banchan

  • บันจังกับโฮซึมิสนิทสนมกลมเกลียวกันมาก ไร้ความรู้สึกเป็นคู่แข่ง คอยเล่นตลกคาเฟ่ด้วยกัน เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ยิ่งเวลาอยู่กับชิโมโนะซัง เอ้ย อายุมุคุงก็ยิ่งยิงมุกกันยืดยาวไม่หยุด
  • บันจังน่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ฮือออออออ ที่จริงชอบไซเซทุกคนเลย แต่บันจังเป็นคนที่เราชอบรองจากเรย์จิเชียวนะ (≧∀≦)

banchan-vs-hozumin

  • สิ่งที่ชอบที่สุดในรูทโฮซึมิคือบันจังเนี่ยแหละ
  • พอลองนึกว่าแล้วชอบส่วนไหนในตัวโฮซึมิบ้างมั้ย? ก็นึกออกแค่ความตลกคาเฟ่ซึ่งส่วนใหญ่มักจะแป้ก…..
  • แต่ฉากที่พ่อบ้านมาบอกว่าคุณท่านเสียชีวิตไปแล้วก็รู้สึก เฮ้ย! นิดนึง เพราะตอนแรกเดาว่าสุดท้ายคงจบแบบโฮซึมิคืนดีกับพ่อ จุดนี้ถือว่าผิดคาด สร้างเซอร์ไพรส์ได้นิดหน่อย

โดยสรุปแล้วเท่าที่เล่นมาสามรูทมีสิ่งที่เสียดายเยอะมาก เรายังชอบเนื้อเรื่องหลักของเกมและฟีลลิ่งโชเน็นมังงะในเกมนี้อยู่นะ แต่เนื้อหาส่วนที่แยกรูทมันอ๊อนอ่อน เริ่มไม่ค่อยแน่ใจว่าจะคาดหวังกับรูทเคียวสุเกะซึ่งดูน่าจะดราม่าได้มั้ย

รูทเดียวที่มั่นใจว่าจุดนี้เนื้อเรื่องจะอ่อนแค่ไหนก็กรี๊ดแรงมากแน่นอนคือรูทสุวะ เรย์จิ เพราะแค่อีเวนท์ที่เก็บมาได้ก่อนหน้านี้ก็ทึ้งหัวตัวเองหนักมากทุกอีเวนท์ เรย์จิโผล่มายิ้มมุมปากนิดหน่อยก็จิกเครื่องเกมจอแทบแตกคามือแล้ว ท่านเรย์จิเขออออออ (≧д≦)

แต่ตอนนี้ขอสลับไปเล่นเกมอื่นก่อน ท่านเรย์จิกรุณารอต่อไปนะคะ

2 comments on “Prince of Stride: Takeru & Heath & Hozumi

  1. KeyLaSi says:

    เมื่อวานดูอนิเมตอนแรกไป สกิ๊บๆ อ่านๆ ดูมาเม้นท์เพื่อมีส่วนร่วม (ฮา)
    ทาเครุมั่ยชั่ยพระเอกจีจีนะคะ ริคุตะหาก 555 แต่บทก็เป็นพระรองคู่หูพระเอกไง ต้องแพคคู่มาด้วยกัลล์ ตอนแรกกวาดตาอ่านเอนทรีนี้ระลึกชาติไม่ออกเลยทีเดียว ในอนิเมมันเรียกกันแต่นามสกุล…. เปิดเรื่องมาก็ดูมีดราม่าจากอดีตนะเคอะชมรมนี้ เอาไว้ดูจบ (ขอเวลาสองเดือนครึ่ง 555) แล้วจิมาอ่านเวอร์ชั่นเกมต่อ

    Like

    • chutipuk says:

      ดูอนิเมะแล้วถึงเริ่มเข้าใจความเป็นพระเอกของริคุขึ้นมาบ้างค่ะ แต่ในเกมดันไปเล่นทาเครุก่อน ริคุจืดจางไปเลย 55555555

      ไว้มาเมาท์กันนะคะ ฮิๆๆๆๆๆ ><

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s