Reine des Fleurs

ในที่สุดก็เล่น Reine des Fleurs (レンドフルール) จบซะที

ปกติเวลาเล่นโอโตเมะเกมจบครบทุกรูทแล้วจะใจหายนิดหน่อย แต่เกมนี้เป็นเกมที่รู้สึกว่า โออออ ในที่สุดก็จบจนได้ กู๊ดบายยยย

ใช่ว่าจะไม่ชอบเกมนี้ซะทีเดียว เกมนี้มีทั้งส่วนที่เราชอบมากและส่วนที่ไม่โอเคสุดๆ เล่นจบแล้วบอกไม่ถูกว่าสรุปแล้วชอบหรือชังกันแน่ เต็มห้าดาวจะให้คะแนนกี่คะแนนยังตัดสินใจไม่ถูกเลย อย่างเดียวที่รู้แน่ชัดคือกว่าจะเล่นจบ โคตรเหนื่อย

 

 

 

*EXTREME SPOILER ALERT*

 

 

ตอนก่อนเกมออกคาดหวังสูงมากกกกกก แต่พอเกมออกมาแล้วรีวิวออกมาไม่ค่อยดีก็บอกตัวเองให้ลดความคาดหวังลงมาหน่อย ตอนเริ่มเล่นเลยท่องไว้ว่า อย่าคาดหวัง อย่าคาดหวัง อย่าคาดหวัง ซึ่งคาถาบทนี้ได้ผลนะ ตอนเริ่มเล่นแรกๆ รู้สึกว่าเฮ้ย! ก็สนุกกว่าที่ด่ากันนะ!

แต่นั่นมันก็แค่ตอนแรก….. พอมาถึงจุดนี้ที่เล่นจบครบทุกรูท เก็บทุกสิ่งเอเวอรี่ติงเรียบร้อย ได้ถ้วยแพลทตินั่มมาครอบครองแล้วถึงได้เข้าใจทุกคนที่รีวิวตำหนิติเตียนกันซะเจ็บแสบ เพราะกว่าจะเล่นเกมนี้จบครบถ้วน 100% มันช่างเหนื่อยใจเหลือเกิน

พูดถึงทีละหัวข้อแล้วกัน มีทั้งเรื่องที่อยากชมและอยากบ่นเต็มไปหมด

 

  • Setting

เกมนี้เป็นประเภท High fantasy ที่สร้างโลกขึ้นมาใหม่ทั้งใบ ซึ่งขอชื่นชมสต๊าฟว่าวางรายละเอียดของโลกที่สร้างขึ้นมาได้ละเอียดยิบดีมาก บางครั้งรู้สึกว่าละเอียดเกินความจำเป็นด้วยซ้ำ หลายครั้งรายละเอียดพวกนี้มันไม่ได้มีผลต่อเนื้อเรื่องเลย แต่การนั่งฟังตัวละครเลคเชอร์เรื่องประวัติศาสตร์โลกและประเทศต่างๆ ในนี้ก็เพลินๆ ดีเหมือนกัน (หรือถ้าใครไม่ชอบฟังก็สคิปๆ ไปได้เลย ข้ามๆ ไปก็ไม่ได้มีผลอะไรต่อการทำความเข้าใจเนื้อเรื่องเท่าไหร่หรอก)

โลกในเกมนี้จะแบ่งเป็นสองส่วนคือสวรรค์กับโลกมนุษย์

สวรรค์หรือพาร์เทอดาม เป็นดินแดนที่เทพธิดามิเลนสร้างขึ้นและเป็นฉากหลักของเรื่อง ที่นี่เป็นที่อยู่อาศัยของพวกฮานะบิโตะ (花人 = แปลตรงๆ ก็มนุษย์ดอกไม้ แปลสวยๆ ก็ เอ่อ บุปผาชน? จะฮิปปี้ยุคซิกตี้ไปมั้ย? เรียกทับศัพท์ละกันนะ) ซึ่งเทพธิดาที่สร้างสวรรค์แห่งนี้ขึ้นมาหลับใหลอยู่ภายในต้นซากุระเพื่อฟื้นพลัง และปล่อยให้นางเอกเป็นตัวแทนคอยมอบพลังให้กับโลกมนุษย์แทน

ส่วนโลกมนุษย์เรียกว่าโซลวีเอล (Solvieux เหมือนจะภาษาฝรั่งเศส?) เป็นดินแดนของพวกทาเนะบิโตะ (種人 = มนุษย์เมล็ด…… นี่ก็ทับศัพท์ไปเถอะ……) ซึ่งตอนแรกพวกหนุ่มๆ ทั้งสี่ในเกมนี้ก็เป็นทาเนะบิโตะบนโลกมนุษย์นี่แหละ แต่ละคนเป็นอัศวินจากแต่ละประเทศ

reine_world

แล้วแต่ละประเทศที่ว่าก็ยังมีรายละเอียดทางภูมิศาสตร์และวัฒนธรรมเฉพาะตัวอีก! รายละเอียดต่างๆ ของแต่ละประเทศมันเกี่ยวโยงกับการสร้างคาแรคเตอร์ตัวละครด้วย ชอบตรงจุดนี้แหละ ถึงจะไม่ใช่รายละเอียดที่สำคัญอะไร ไม่ต้องรู้ก็ได้ แต่การได้รู้จักแต่ละประเทศมากขึ้นมันช่วยให้เข้าใจตัวละครมากขึ้นด้วย

ตัวอย่างเช่น หลุยส์ อัศวินจากอาณาจักรคัมปานูล ถึงแม้จะมาจากประเทศสมมติ แต่ยิ่งฟังเกี่ยวกับประเทศนี้เท่าไหร่ก็ยิ่งพบว่านี่มันฝรั่งเศสชัดๆ ทั้งเป็นประเทศของผู้นิยมศิลปะ ทั้งมีวัฒนธรรมการกินอาหารละเอียดอ่อน ไหนจะความเป็นขุนน้ำขุนนางหัวสูงอีก แม้แต่สวนหน้าบ้านหลุยส์ยังเป็นสไตล์ฝรั่งเศส แถมหลุยส์ยังมีฉากจูบกับนางเอกเยอะมาก สมเป็นหนุ่มฝรั่งเศสจริงๆ

ส่วนอีกสามประเทศอิมเมจไม่ชัดเจนเท่าประเทศของหลุยส์เท่าไหร่ แต่ก็มีรายละเอียดที่ชวนให้นึกถึงประเทศที่มีอยู่จริงเหมือนกัน

บทแรกของเกมจะมีการบรรยายเซตติ้งเหล่านี้เยอะมากกกกกก ไม่ใช่แค่แบคกราวด์ของประเทศต่างๆ แต่ยังมีกฎธรรมชาติของโลกนี้ที่ดีไซน์ขึ้นมาใหม่ด้วย ก่อนเล่นเกมนี้ควรทำหัวสมองให้โล่งๆ ไว้ ไม่งั้นข้อมูลโอเวอร์โหลดแน่ๆ ทุกคนโผล่มาสาธยายเรื่องประเทศของตัวเองให้ฟังเป็นฉากๆ บางทีก็ไม่แน่ใจว่า เอ๊ะ นี่ชั้นต้องหยิบสมุดมาจดเลคเชอร์มั้ย? รู้สึกเหมือนกำลังนั่งเรียนวิชาอารยธรรมสมัยอยู่มหาลัยชอบกล แต่พอดีเป็นคนชอบเรียนวิชาสังคมกับประวัติศาสตร์อยู่แล้วก็เลยสนุกกับบทแรกที่เน้นบรรยายพอสมควร ถึงตอนแรกจะงุนงงกับชื่อประเทศและชื่อเฉพาะทั้งหลายอยู่นานก็เถอะ… (อยากให้เกมนี้มีฟังก์ชั่น 用語解説 ด้วย ศัพท์เฉพาะเยอะมาก ถ้ารวบรวมคำศัพท์เอาไว้ให้เปิดอ่านทวนได้ง่ายๆ จะเป็นมิตรกับผู้เล่นมากขึ้นเยอะ)

สรุปว่าในด้านเซตติ้งของเรื่องให้ผ่านนะ วางรายละเอียดมาเยอะและสัมพันธ์กันดี แต่น่าเสียดายที่การพรีเซนท์รายละเอียดเหล่านี้ยังทำได้ไม่ดีพอ

 

  • ระบบ

คือสิ่งที่เลวร้ายที่สุดของเกมนี้

แทนที่จะให้เราเลือกชอยส์คำพูดธรรมดาๆ เกมนี้ใช้ระบบที่เรียกว่า Ravir ซึ่งเป็นระบบที่สต๊าฟดูพราวลี่พรีเซนท์เหลือเกิน ระบบนี้ให้อารมณ์เหมือนเวลาเล่นเกม RPG แล้วตัดเข้าฉากต่อสู้เลย คือคุยกันอยู่ดีๆ เกมจะตัดเข้า Ravir ซึ่งเป็นการแบทเทิลกันด้วยบทสนทนา นางเอกกับตัวละครที่แบทเทิลกันจะคุยกันไปเรื่อยๆ พอถึงจุดนึงจะมีชอยส์ขึ้นมาให้เลือกตอบ บางครั้งจะมีให้ใส่คอมมานด์หรือกดปุ่มตามคำสั่งตอนท้ายด้วย

ravir

ชอยส์ที่เลือกตอบและการใส่คอมมานด์สำเร็จ/ล้มเหลวจะมีผลต่อเนื้อเรื่องและฉากจบ ก่อนเล่น Ravir นี่จึงต้องเซฟทุกครั้ง กว่าจะเล่นจบเกมก็เซฟไปห้าสิบกว่าช่อง เป็นวิชวลโนเวลที่กินพื้นที่เซฟเยอะที่สุดตั้งแต่เคยเล่นมา

พอเรียกว่าเป็นการแบทเทิลต่อปากต่อคำกันแล้วมันก็เหมือนจะสนุกดี มีการให้ใส่คอมมานด์แข่งกับเวลาดูเหมือนจะสนุก แต่พอต้องมาเล่น Ravir ซ้ำไปซ้ำมาเพื่อเก็บฉากจบแล้วจะพบว่ามันเป็นระบบที่น่าเบื่อมากกกกกกกกกกกกกก เกมนี้แต่ละรูทมีฉากจบเยอะมาก ทั้งเลิฟเอนด์ ลอยัลตี้เอนด์ และแบดเอนด์รวมๆ แล้วคนนึงมีเกือบสิบฉาก ไม่รู้ว่าระบบนี้มีเพื่อรองรับฉากจบปริมาณมาก หรือคิดฉากจบมากๆ ขึ้นมาเพื่อรองรับระบบกันแน่ แต่เอาเข้าจริงเราว่ามันไม่จำเป็นต้องมีฉากจบเยอะขนาดนี้ก็ได้นะ บางฉากจบแบบดาดๆ มาก การต้องมาเผชิญระบบสุดแสนวุ่นวายซ้ำไปซ้ำมาเพื่อเก็บฉากจบที่ไม่เห็นน่าตื่นตาอะไรจึงเป็นเรื่องชวนเหนื่อยใจอย่างยิ่ง

จริงๆ แล้วระบบ Ravir นี่มันก็แค่การเลือกตอบที่ทำให้ดูอลังการ (และยุ่งยาก) มากขึ้นเท่านั้นเอง แถมหลายๆ ครั้งระบบนี้มันยังขัดอารมณ์จนทำให้ไม่อินกับเนื้อเรื่องอีกต่างหาก แบบบทพูดกำลังซึ้งๆ อยู่ดีๆ ตัดชั้บ! เอ้า มาแบทเทิลกันนะ! …แทนที่จะซึ้งเลยเซ็งแทน

มิหนำซ้ำ สิ่งที่เราไม่ชอบมากที่สุดคือเวลาแบทเทิลกันอยู่จะกดย้อนดูบทสนทนาไม่ได้! นี่เป็นปัญหาที่ยิ่งใหญ่มากนะ! สต๊าฟไม่เข้าใจความรู้สึกของผู้เล่นที่เจอบทสนทนาก๊าวๆ แล้วอยากกดฟังซ้ำเหรอ!? ไม่เข้าใจความรู้สึกของคนที่อยากตั้งสติอารมณ์อ่านบทสนทนาอีกรอบเพื่อเรียบเรียงความคิดหรือคะ!?

ข้อดีอย่างเดียวของระบบนี้คือ ก่อนเริ่มแบทเทิลกันจะมีคำถามว่าจะเซฟหรือไม่ จบ

 

  • เนื้อเรื่อง

เป็นหัวข้อที่ไม่รู้จะพูดยังไงดี เพราะพูดถึงเนื้อเรื่องเกมนี้แล้วนึกออกแต่คำว่า ไม่สมเหตุสมผล

เนื้อเรื่องของเกมนี้จะสรุปสั้นๆ ก็ยากเหลือเกิน เล่าแบบคร่าวๆ คือวีโอเลต (นางเอก) ตัวแทนของเทพธิดามิเลนที่หลับใหลอยู่คอยมอบพลังที่เรียกว่า “กราซ” ให้กับดินแดนต่างๆ บนโลกมนุษย์โดยผ่านอัศวินทั้งสี่ แต่แล้ววันหนึ่งทุกคนก็ได้รู้ว่าที่จริงแล้ววีโอเลตคือผู้ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นภาชนะให้เทพธิดา เมื่อเทพธิดาครอบครองร่างของวีโอเลตเมื่อไหร่ จิตวิญญาณของวีโอเลตก็จะหายไป เนื้อเรื่องก็จะวนเวียนอยู่กับการพยายามรักษาตัวตนของวีโอเลตไว้ไม่ให้หายไปนี่แหละ

แต่เพราะเนื้อเรื่องแต่ละรูทมันแตกแขนงเยอะเหลือเกิน หลายๆ ครั้งมันเลยไม่สมเหตุสมผลเท่าไหร่ เรื่องนี้ปูมาตลอดว่านางเอกเป็นตัวแทนของเทพธิดา เป็นคนที่คอยช่วยเหลือโลก พอเจอฉากจบเลิฟเอนด์ (ซึ่งน่าจะเรียกได้ว่าเป็นทรูเอนด์? เพราะฉากจบเดียวที่มีเครดิตขึ้นก็คือเลิฟเอนด์นี่แหละ) ที่นางเอกเลือกจะทำลายโลกทั้งใบทิ้งเพื่อความสุขของตัวเองแล้วก็ต้องอ้าปากค้างเป็นธรรมดา เพราะรู้สึกว่ามันขัดแย้งกับบทบาทผู้ช่วยเหลือโลกอย่างที่เนื้อเรื่องพยายามบิลท์มาตลอด แบดเอนด์ที่นางเอกเสียสละตัวเองเพื่อช่วยโลกยังให้ความรู้สึกว่าเป็นฉากจบที่ลงตัวกว่าด้วยซ้ำ

แต่จริงๆ แล้วเรื่องนี้อาจไม่ได้ต้องการสื่อถึง “การเสียสละเพื่อส่วนรวม” อันสวยงามแบบนั้นก็ได้

เท่าที่มองดูพัฒนาการของนางเอกมาถึงห้ารูทจะพบว่าส่วนใหญ่แล้วค่านิยมของตัวนางเอกจะเปลี่ยนแปลงจาก การอุทิศตนเพื่อคนอื่น เพื่อโลก เพื่อเทพธิดา เกิดมาเพื่อทำตามหน้าที่ ไปเป็นการเริ่มคิดถึงตัวเองและทำเพื่อตัวเองบ้าง ว่าง่ายๆ คือนางเอกมี “อัตตา” เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ กล้าที่จะตัดสินใจเพื่อตัวเองมากขึ้น ถ้ามองว่านี่เป็นเรื่องราวสไตล์ Good girl gone bad ก็พอยอมรับเนื้อเรื่องได้นิดหน่อยละมั้ง

แต่ปัญหาคือการเล่าเรื่องมันไม่ค่อยทำให้คิดมาทางนี้สักเท่าไหร่ ไม่ค่อยชวนให้เห็นพ้องกับนางเอกที่เลือกหนทางทำลายล้างโลกเพื่อใช้ชีวิตอยู่กับผู้ชายตามลำพังอย่างสุขสันต์ (นี่มัน The End of Evangelion ชัดๆ…..) ถ้าเล่าเรื่องได้ดีกว่านี้ ฉากจบแนวทำลายโลกเพื่อตัวเองมันก็คงดูเข้าท่ากว่านี้

อนึ่ง คอนเซปท์โศกนาฏกรรมของเกมนี้ไม่อนุญาตให้มีฉากจบแฮปปี้ที่ทุกคนอยู่ร่วมกันอย่างเป็นสุข ต่อให้เป็นกู้ดเอนด์ก็ต้องมีคนสังเวยชีวิตไม่มากก็น้อย

 

  • ภาพ

แม้จะปวดหัวกับระบบและเนื้อเรื่องแค่ไหน สิ่งที่ทำให้เกลียดเกมนี้ไม่ลงซะทีก็คือภาพนี่แหละ

เหตุผลหลักที่ซื้อเกมนี้ก็คืออ.อุสุบะ คาเงโร่ และผลงานอาจารย์คราวนี้ก็ไม่ทำให้ผิดหวังเลย ภาพสวยมากกกกกกกกกกกกกก เป็นสิ่งที่ดีเลิศประเสริฐศรีที่สุดในเกมนี้ ซีจีเยอะจุใจ งามล้ำทุกภาพ ปลาบปลื้ม

อยากชื่นชมงานภาพเยอะๆ ชดเชยกับที่บ่นเรื่องอื่น แต่ไม่มีอะไรจะชมนอกจากสวยเลิศ งานดี ฝีมือล้ำ ซีจีโผล่มาทีไรแทบลืมหายใจ ฮือ รักกกกกกกกกก

 

  • เพลง

อีกหนึ่งสิ่งที่ดีงาม ไม่ได้ปลาบปลื้มเท่างานภาพ แต่ก็ชื่นชมที่ทำเพลงออกมาเข้ากับบรรยากาศสุดแสนแฟนตาซีดีเหลือเกิน ชอบเพลง l’entracte เป็นพิเศษ เป็นเพลงแนวโหยหวนๆ ซึ่งเพลงนี้ขึ้นมาในเรื่องทีไรขนลุกทุกที ใส่เพลงถูกจังหวะดีมาก

แล้วก็ชอบที่พวกเพลงร้องๆ ทั้งหลายใส่ภาษาฝรั่งเศสมาด้วย แปลไม่ออกและไม่รู้ว่าภาษาฝรั่งเศสที่ร้องนั่นชัดเจนถูกต้องแค่ไหน แต่ไหนๆ เกมนี้ก็ใช้ภาษาฝรั่งเศสมาเยอะขนาดนี้แล้ว พอใส่มาในเพลงด้วยแล้วมันช่วยบรรยากาศดีนะ

อีกเพลงที่ชอบคือเพลง moi-même ที่เป็นเพลงจบ เพลงนี้เป็นภาษาฝรั่งเศสแปลว่า “ตัวฉัน” เนื้อเพลงมีภาษาฝรั่งเศสยาวมาก อยากเข้าใจแต่ไม่เห็นมีใครแปลเอาไว้เลย เศร้า TvT

 

  • ตัวละคร

ชอบตัวละครเรื่องนี้เกือบทุกตัวเลย เกมนี้ดีไซน์ตัวละครทั้งภายนอกภายในมาดีมาก พูดถึงไล่ตามลำดับที่เล่นแล้วกัน

★ Leon ★

Leon

พระเอกของเรื่อง เป็นหนุ่มแนวโฉ่งฉ่างชอบทำอะไรตามใจ ยิ้มแย้มตลอดเวลา อิมเมจเหมือนหมาตัวใหญ่ๆ และดูไม่ค่อยเต็มเต็ง(?) ตกหลุมรักนางเอกตั้งแต่ได้เห็นภาพวาด เจอหน้านางเอกครั้งแรกถึงกับพุ่งเข้ากอด ชอบบอกรักนางเอก แต่บางทีก็พึ่งพาได้ผิดคาด เป็นคนที่ตลกที่สุดในเรื่องละ

เล่นรูทเลออนเป็นคนแรกตามที่สต๊าฟแนะนำไว้ในบล็อก สต๊าฟให้เหตุผลว่ารูทเลออนเป็นรูทที่เข้าใจง่ายที่สุด ถ้าเล่นรูทนี้แล้วจะเข้าใจรูทอื่นๆ ง่ายขึ้น ซึ่งมันก็เป็นเหตุผลที่เข้าท่าเมื่อมองในแง่ระบบเกมนะ แต่พอลองเล่นจริงๆ แล้วรู้สึกว่าในแง่เนื้อเรื่องและความอิมแพคต์แล้ว รูทเลออนไม่ใช่รูทที่ควรจะเล่นก่อนใครเพื่อนเลย

เล่นรูทเลออนจบเป็นคนแรกเลยไม่ค่อยมีอะไรจะพูดถึงเท่าไหร่ และไม่ประทับใจเลิฟเอนด์ด้วย ก็เลิฟเอนด์เลออนนี่แหละคือฉากที่นางเอกยอมทำลายโลกทั้งใบและปล่อยให้อัศวินคนอื่นๆ ตายเพื่อให้ตัวเองได้อยู่กับเลออนสองคนบนสรวงสวรรค์ โอ้มายก้อด พอเจอฉากจบนี้เป็นฉากแรกแล้วมันส่งผลต่อความประทับใจที่มีต่อตัวเกมมากเลยนะ ถ้าเจอฉากจบของคนอื่นเป็นฉากแรกอาจไม่รู้สึกเหวอเท่านี้ก็ได้

ถึงจะเหวอกับฉากจบแต่ก็ชอบเลออนมากขึ้นนิดนึง มีแง่มุมน่ารักๆ เยอะผิดคาด หลายๆ เหตุการณ์ก็ตลกเฮฮาดี เวลาเลออนอยู่ในรูทคนอื่นก็เป็นมู้ดเมคเกอร์ที่ดีมาก สรุปว่าเป็นตัวตลกของเรื่องนั่นเอง ฮาาาา

อย่างไรก็ตาม ในรูทเลออนมีตัวละครลับอยู่หนึ่งตัว!

ตัวละครลับที่ว่าคือเทพเจ้าชื่อเซโร่ เป็นเทพเจ้าแห่งการทำลายล้างที่สิงอยู่ในร่างเลออนและจะปรากฏตัวออกมาในบางรูทเท่านั้น บางรูทเราจะไม่ได้รับรู้ถึงการมีอยู่ของเซโร่เลย แถมบางทีก็มาดี บางทีก็มาร้ายอีกต่างหาก เอาแน่เอานอนไม่ค่อยได้

zero

อันที่จริงเซโร่ก็หน้าตาพิมพ์เดียวกับเลออนนี่แหละ แต่ไม่รู้ทำไมรู้สึกเซโร่หล่อกว่าเยอะ 5555555555555 ตอนออกมาครั้งแรกถึงกับร้องเฮ้ย!!??? ตัวละครลับ!!!!!??? ทำไมหล่อ!!!!!!????? ออกมาบ่อยๆ ได้มั้ย!!!!

เสียดายตรงที่ไม่มีซีจีของเซโร่เลย ว้า อยากให้มีซีจีจัง ซักรูปก็ยังดี

 

★ Ghislain ★

ghislain

ชื่อนี้เป็นชื่อฝรั่งเศส ไปค้นวิธีออกเสียงมามาเหมือนจะอ่านว่า จิสลาน แต่คาตาคานะเรียก กิสลาน เลยชินกับชื่อกิสลานมากกว่า ก็เรียกๆ กิสลานไปนั่นแหละ

กิสลานเป็นคนที่มาเหนือมากกกกกก ถ้าวัดกันแค่ภายนอกแล้วรู้สึกเฉยๆ กับคนนี้ที่สุด คือพี่แกหน้าตาออกแนววิชวลเค เจร็อคสุดอะไรสุด ทั้งทรงผมอีโม ผมแดง อายแชโดว์แดง เจาะหูหลายรู สักใต้ตาเป็นรูปผีเสื้อ เป็นหนุ่มในโลกแฟนตาซีที่เปรี้ยวเข็ดฟันมาก

แต่พอเล่นรูทกิสลานแล้วพบว่าพ่อหนุ่มเจร็อคนี้ช่างน่าเอ็นดู๊เอ็นดู

กิสลานเป็นหนุ่มทหารหัวดื้อ ชอบทำหน้าเครียด แต่ความจริงแล้วกิสลานเป็นประเภทซึนเดเระ ซึ่งไอ้ความซึนเดเระนี่แหละโมเอ้พอยท์ของกิสลานเลย ชอบเวลากิสลานทำตัวซึนใส่นางเอก ฉะ ฉันไม่ได้เป็นห่วงเธอหรอกนะ ฉะ ฉันยังไม่ได้ยอมรับเธอเป็นเจ้านายหรอกนะ ฉะ ฉัน บลาๆๆๆ คิวท์มากกกกกกก

ที่สำคัญคือรู้สึกว่าเลือกนักพากย์มารับบทบาทได้ถูกต้องเหมาะสมอย่างยิ่ง คนโด ทาคาชิช่างเหมาะกับการพากย์บทซึนเดเระเป็นที่สุด แถมซีนอารมณ์ก็พากย์ออกมากรีดหัวใจมาก เป็นรูทที่เล่นแล้วอยากยกมือกราบนักพากย์แรงๆ หลายที

แอบไปสำรวจความนิยมตัวละครในเว็บบอร์ดขนาดใหญ่ของญี่ปุ่นแห่งหนึ่งมาและพบว่ากิสลานมาแรงที่สุด แอบอยากให้เปิดโหวตความนิยมตัวละครนะ แต่สต๊าฟบอกในบล็อกว่าจะไม่เปิดโหวตเพราะไม่อยากจัดอันดับว่าใครดีกว่าใคร ว้า เสียดาย (´・_・`)

แต่ถึงคาแรคเตอร์กิสลานจะน่ารักน่าเอ็นดูแรงแค่ไหน ความป่วงของเนื้อเรื่องก็ชวนปวดหัวอยู่ดี โดยส่วนตัวรู้สึกว่ารูทกิสลานนี่แหละมืดมนหดหู่ที่สุด และดำเนินเรื่องแบบ absurd ที่สุด เกิดเหตุการณ์ชวนอ้าปากค้างโดยไม่ทันตั้งตัวหลายรอบมาก พอเล่นถึงท้ายๆ รูทนี้และเริ่มเก็บฉากจบอื่นๆ ถึงกับปลงว่าจะบ้าบอผิดคาดได้ถึงขนาดไหนก็เอาเลย มาเลย ปลงแล้วซึ่งทุกสิ่งอย่าง

 

★ Orpheus ★

orpheuskunnnorpheuskunorpheuskawaiiorpheuskakkoiiiii orpheussocuteeee

ลงรูปได้ยุติธรรมม๊ากมาก

หนุ่มน้อยนักดนตรีพเนจร อายุสิบเก้า วัยกำลังขบเผาะ พากย์โดนเคนนุ ฮว้ากกกกกกกกกกก อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก เสียงน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เอื้ออออออออออออออ /ล้มตาย

จริงๆ แล้วชื่อนี้ควรอ่านว่าออร์ฟีอุส (ใช่มั้ย?) แต่ชินกับชื่อคาตาคานะที่เรียกออร์เฟ่ไปแล้ว ขอเรียกออร์เฟ่ละกันนะ (ที่จริงชื่อหลุยส์ก็ชินกับรุยมากกว่า แต่จะเรียกรุยก็ญี่ปุ่นไปนะ ฮา)

เราเล่นตามลำดับที่สต๊าฟแนะนำเป๊ะๆ สต๊าฟแนะนำให้เล่นออร์เฟ่เป็นลำดับสามเพราะเล่นแล้วจะได้รับการเยียวยาหลังเจอสองรูทแรกมา ซึ่งเป็นเหตุผลที่ดีมากและเห็นด้วยทุกประการ มาเล่นรูทนี้แล้วหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง น้องออร์เฟ่น่ารักเยียวยาหัวใจเหลือเกิน แม้เนื้อเรื่องจะดราม่าไม่แพ้คนอื่น แต่ความน่ารักของน้องออร์เฟ่ก็กลบความปวดใจไปหมดสิ้น

แต่เดี๋ยวก่อน! ขึ้นชื่อว่าตัวละครที่เคนนุพากย์ ต้องมีความเป็นเด็กนรกแฝงอยู่ในตัวไม่มากก็น้อย

เห็นหน้าหงิมๆ ดีดพิณกุ๊งกิ้งแบบนี้น้องออร์เฟ่ก็ไม่ธรรมดานะจ๊ะ บทจะรุกนางเอกก็รุกหนักจนแทบยกมือทาบอกด้วยความตื่นตกใจ อยู่ดีๆ ก็สารภาพรักนางเอกตามด้วยจุ๊บแก้มบ้าง แกล้งบอกว่าไม่อยากนอนแล้วชวนนางเอกมานอนด้วยกันบ้าง ฮู้ยยยยยย นิสัยหงิมเหมือนหน้าตาซะที่ไหน! สมแล้วที่ได้เคนนุมาพากย์ ฮาาา

orpheuskokuhaku

ตอนแรกเคืองเกมนี้อย่างนึงตรงที่ให้น้องออร์เฟ่บอกว่าเป็นคนร้องเพลงไม่เก่ง แต่ตอนหลังเกมจะเฉลยว่าไม่ใช่ว่าออร์เฟ่ร้องเพลงไม่เก่งนะ แต่ออร์เฟ่โดนอาจารย์สั่งห้ามไม่ให้ร้องเพลง เพราะเพลงของออร์เฟ่ทรงพลังมากเกินไปต่างหาก

มีฉากนึงน้องออร์เฟ่สมัยเด็กร้องเพลงตอนที่กำลังโกรธ ปรากฏว่าสัตว์ที่อยู่รายลอบถึงกับล้มตายคาที่ โอ้ยยย ฉากนี้มันใช่ เวลาฟังเคนนุร้องเพลงก็ฟีลลิ่งล้มตายเหมือนสัตว์ป่าพวกนี้แหละ ใช่เลย

shotaorpheus

แต่น่าเสียดายที่เคนนุไม่ได้โชว์พาวร้องเพลงในเกมนี้ ว้า

เนื้อเรื่องออร์เฟ่ค่อนข้างเป็นเหตุเป็นผลกว่าสองรูทที่ผ่านมา มีเซอร์ไพรส์เรื่องตัวตนที่แท้จริงของออร์เฟ่ด้วย เป็นรูทที่เล่นแล้วรู้สึกแฮปปี้ที่สุด ถึงมันจะดราม่าก็เถอะ ฟังเสียงเคนนุถอนหายใจยังแฮปปี้เลย ความติ่งมันบังตา

 

★ Louis ★

Louis

ถ้าวัดกันที่หน้าตาอย่างเดียว หลุยส์ตรงกับรสนิยมเราสุดละ เผอิญเป็นพวกอ่อนไหวกับตัวละครหัวเหลืองง่ายเป็นพิเศษ แต่พอมาสัมผัสนิสัยอีตาหลุยส์จริงๆ แล้วหมั่นไส้แรงมาก อิ๊ หนุ่มฝรั่งเศสเอ๊ย!

ถึงจะบอกว่าหมั่นไส้แต่ก็เป็นความหมั่นไส้ในแง่บวกนะ คือหลุยส์เนี่ยเป็นตัวละครแนวเจ้าชาย มาดนิ่งๆ ทรงภูมิปัญญา นิยมศิลปะและการละคร บรรยากาศเลยดูไฮโซกว่าคนอื่น หลายๆ ครั้งหลุยส์จะชอบพูดจิกกัดแบบเชือดนิ่มๆ แต่พอถึงเวลาคับขันก็ออกความเห็นฉลาดๆ ขึ้นมาอยู่เรื่อย เป็นคนที่คอยช่วยเหลือนางเอกได้มากที่สุดแล้วในทุกรูท

หลุยส์เป็นคนน่ารักมากเมื่ออยู่ในรูทคนอื่น แต่พอเป็นรูทตัวเองน่าถีบมาก คงเพราะสามคนที่ผ่านมาเป็นคนซื่อๆ พอมาเจออีตาหลุยส์ที่ช่างคิดช่างพูดเฉไฉเลยรู้สึกว่าอีตานี่จะทำตัวมีเลศนัยอะไรนักหนา แถมยังฉลาดเรื่องอื่นแต่โง่เรื่องตัวเองอี๊กกกก (ที่จริงก็เรื่องปกติของมนุษย์นะ ไม่ควรด่าหลุยส์ในแง่มุมนี้ ฮา) 

สิ่งที่ชอบที่สุดในรูทหลุยส์คือแบคกราวด์ตัวละคร สามรูทที่ผ่านมาคนเล่นแทบไม่ได้รับรู้อะไรเกี่ยวกับหลุยส์เลย เพราะอีตานี่ทำตัวมีลับลมคมในตลอด แต่พอมาเฉลยในรูทนี้แล้วทุกอย่างสว่างกระจ่างใจมลทันที เข้าใจเลยว่าทำไมถึงนิสัยแบบนั้น เพราะเหตุนี้เราจึงรู้สึกชอบเนื้อเรื่องรูทหลุยส์มากที่สุด

รูทหลุยส์เหมาะจะเล่นเป็นรูทสุดท้ายในบรรดาสี่อัศวินแล้วล่ะ ถ้าเป็นไปได้ควรเป็นรูทสุดท้ายของเกมด้วยซ้ำ เพราะเลิฟเอนด์ของหลุยส์แก้ปัญหาทั้งหมดได้ค่อนข้างลงตัวที่สุด (แม้จะยังมีจุดที่รู้สึกค้างคาใจนิดหน่อยก็ตาม) แต่ตัวเกมไม่อนุญาตให้เก็บหลุยส์ไว้ทีหลัง เพราะระบบบังคับเอาไว้ว่า ต้องเล่นรูทสี่อัศวินให้ครบก่อนถึงจะปลดล็อครูทสุดท้ายได้

 

★ Hubert ★

hubert

ตัวร้ายของเรื่อง ชื่อเขียนฮิวเบิร์ตแต่คาตาคานะอ่านออกเสียงแบบฝรั่งเศสว่ายูเบล (ที่จริงฝรั่งเศสอ่านยังไงไม่รู้เหมือนกัน อูแบร์ไรงี้รึเปล่า #มั่ว) 

ยูเบลเป็นฮานะบิโตะที่เลี้ยงดูนางเอกมาตั้งแต่เกิดและเป็นนายกรัฐมนตรีของพาร์เทอดาม แต่เล่นไปเล่นมาเราจะพบว่ายูเบลเป็นตัวร้ายที่ชุบเลี้ยงนางเอกเพื่อรอวันที่นางเอกจะโดนเทพธิดามิเลนสิงร่างต่างหาก ในหลายๆ รูทที่ผ่านมายูเบลจะมีโมเมนต์ตัวร๊ายยยยยยตัวร้ายเยอะมาก และเราก็คล้อยตามโมเมนต์เหล่านั้นง่ายมาก พอมาเล่นรูทยูเบลเลยรู้สึกอิดออดไม่ค่อยอยากเล่นเท่าไหร่เพราะเหม็นขี้หน้าไปแล้ว แต่ถ้าอยากเก็บถ้วยให้ครบก็ต้องกัดฟันเล่นๆ ไป

รูทนี้เป็นรูทเดียวที่เล่นจนจบแล้วก็ไม่ได้รู้สึกชอบตัวละครมากขึ้นแต่อย่างใด สิ่งเดียวที่ชอบในตัวยูเบลคือ หน้าตา

แล้วยูเบลเนี่ยเป็นคนที่มีซีจีเยอะมาก นอกจากมีโควต้าซีจีเป็นของตัวเองสี่สิบกว่ารูปแล้วยังไปเบียดเบียนโควต้าซีจีในหมวด Others อีกต่างหาก ใครชอบยูเบลคงรู้สึกจุใจมาก ที่จริงถึงเราจะไม่ปลื้มนิสัยยูเบล แต่เราก็ชอบซีจียูเบลทุกรูปเลยนะ หล่อจริงจัง หน้าตาถูกจริตรองลงมาจากหลุยส์เลย แต่หักคะแนนไปเยอะเพราะนิสัยไม่ดี บู่วๆๆๆ

ตอนยังไม่ประกาศนักพากย์แอบลุ้นให้โมริคาวะซังพากย์ น่าจะเหมาะดี พอประกาศว่าเป็นสุงิตะซังแล้วก็เทนชั่นดาวน์ลงมานิดหน่อยเพราะไม่ได้ปลื้มสุงิตะในสายโอโตเมะเป็นพิเศษ (แต่ถ้าแนวตลกจะชอบมาก) แต่ได้เล่นแล้วรู้สึกว่าเป็นสุงิตะก็เหมาะดีแล้วแหละ ฉากตะโกนโวยวายแบบเสียจริตเยอะมาก ไม่ค่อยอยากเห็นโมริคาวะฉะโจวพากย์ฉากเสียจริตแบบนี้ ชอบเสียงคูลๆ มากกว่า

ฉากที่ประทับใจที่สุดของยูเบลคือฉากจบแบบเลิฟเอนด์ ฉากจบนี้เทพธิดามิเลนจะใช้พลังทำให้ยูเบลไปเกิดใหม่เพื่อตัดสายสัมพันธ์ระหว่างยูเบลกับเทพธิดาทิ้งไปซะ ยูเบลจะได้เป็นของนางเอกคนเดียว ฉากนี้นางเอกเลยต้องเป็นฝ่ายชุบเลี้ยงยูเบลตั้งแต่เกิดบ้าง (สรุปว่านี่คือรูทผลัดกันเลี้ยงต้อย)

ดังนั้นผู้เล่นจึงได้เห็นยูเบลเวอร์ชั่นเด็กวัยรุ่นด้วย

shotahubert

โอ้ยยยย เห็นฉากนี้ครั้งแรกขำก๊ากเลย เจอยูเบลในโหมดตัวร้ายมาทั้งเกม อยู่ดีๆ มาเจอโหมดเด็กวัยรุ่นตะแง้วๆ บอกนางเอกว่า พี่สาวครับ ผมเป็นหนุ่มแล้วครับ แล้วมันไม่ช่ายยยย อดขำไม่ได้จริงๆ 5555555555 แต่สุดท้ายฉากนี้ยูเบลก็แปลงร่าง ปิ๊งงงงงง กลับเป็นร่างผู้ใหญ่เหมือนเดิม แบบนี้ค่อยโล่งใจหน่อย โหมดเด็กหนุ่มมันจี้เส้นไปนิดนึงนะ

อีกฉากที่ชอบ… หรือจะว่าชอบก็ไม่เชิง แต่เห็นแล้วอึ้งจนประทับใจแบบแปลกๆ คือฉากที่นางเอกใช้ร่างเทพธิดาทำท่าเหมือนจะปล้ำยูเบล

hubertttt

ฉากนี้พีคมาก อีกนิดจะสิบแปดบวกแล้วนะ 55555555555

 

★ 四蝶 ★

shichou

สี่ผีเสื้อ ตัวประกอบที่จีบไม่ได้ แต่เป็นตัวละครรองที่เราชอบมากทุกตัวเลย

สี่ผีเสื้อเป็นทั้งคนคอยปกป้องอัศวิน เป็นผู้ติดตาม เป็นเพื่อน เป็นคนคุม เป็นคนสั่งสอน เป็นตัวละครที่ผูกพันกับอัศวินทั้งสี่มากๆ เกมนี้เขียนความสัมพันธ์ของอัศวินกับสี่ผีเสื้อมาดีมากเลยนะ ชอบบทสนทนาระหว่างอัศวินกับสี่ผีเสื้อทุกคู่เลย โดยเฉพาะคู่หลุยส์-อุรานามิยิ่งชอบมากเป็นพิเศษ

louis_uranami

อุรานามิเป็นตัวละครที่หน้าตาดูเล้วเลวบอกไม่ถูก เห็นหน้าทีแรกแล้วรู้สึกว่าตัวละครนี้ต้องคิดอะไรเลวๆ แน่นอน เดี๋ยวต้องมีการหักหลังกันเกิดขึ้นชัวร์ป้าบ ปรากฏว่าไม่ใช่เลย อุรานามิเป็นคนที่น่ารักมากกกกกกก ถึงจะปากเสียไปหน่อย ชอบพูดจาตรงๆ แทงใจดำคนอื่น แต่โดยเนื้อแท้แล้วเป็นคนดีคนนึงเลยนะ ชอบเวลาอุรานามิต่อปากต่อคำกับหลุยส์ หน้าตายิ้มแย้มกันทั้งคู่แต่ปากด่ากันไปมาก สนุ๊กกกกสนุก เป็นตัวละครอีกตัวที่มาเหนือพอๆ กับกิสลาน ชอบมาก

อ้อ มีเรื่องนึงที่ช็อกมากเกี่ยวกับสี่ผีเสื้อ คือเพิ่งมารู้ในรูทน้องออร์เฟ่ซึ่งเล่นเป็นลำดับที่สามว่า อาซางิเป็นผู้หญิง

asagi

ตอนเล่นสองรูทแรกเข้าใจว่าเป็นผู้ชายมาตลอด คนพากย์เป็นผู้หญิงก็จริง แต่เสียงอาซางิก็ออกจะแมนๆ เลยเข้าใจเอาเองว่าเป็นเด็กผู้ชาย พอรู้ว่าเป็นผู้หญิงแถมคาแรคเตอร์ออกแนวคุณแม่จอมเฮี้ยบอีกเลยช็อกหนักมาก แต่ไม่ว่าอาซางิซังจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายก็ชอบอยู่ดี เวลาอยู่กับออร์เฟ่น่ารักมาก ตอนที่คิดว่าเป็นผู้ชายรู้สึกว่าเหมือนพี่น้อง แต่พอรู้ว่าเป็นผู้หญิงแล้วอิมเมจเหมือนแม่ลูกมากกว่า คิวท์ (*´ェ`*)

 

แรงกิ้งความชอบตัวละครเฉพาะที่จีบได้ (จากมากไปน้อย)
ออร์เฟ่ > กิสลาน > หลุยส์ > เลออน > ยูเบล

เวลาเล่นจบแต่ละรูทจะมีซีจีแถมให้ด้วย ซีจีแถมของหนุ่มๆ จะมาแนวงานปาร์ตี้ ทุกคนใส่สูทอย่างหล่อ ชอบตรงที่มีซีจีแถมแบบแยกคนแล้วพอเล่นจบหมดแล้วจะมีคอมพลีทซีจีแถมอีกรูปนี่แหละ แต่คอมพลีทซีจีเป็นรูปนางเอกกับเด็กๆ ไม่มีปู้จาย แป่วววว

ชอบซีจีแถมของหลุยส์มากที่สุด ชนแก้วจิบแชมเปญ ฝรั่งเศสไปอี๊กกกกกก

louis_omake

 

สรุป

เกมนี้เป็นเกมที่วัตถุดิบดีมากจริงๆ ภาพสวย เพลงเพราะ ตัวละครโมเอ้ แบคกราวด์แน่น แนวคิดหลายๆ อย่างน่าสนใจมาก (เราชอบแนวคิดเรื่องเทพเจ้าในเกมนี้มากเลยนะ โคตรจะกรีกโรมัน) แต่น่าเสียดายที่เนื้อเรื่องขาดความสมเหตุสมผลไปเยอะ บางช่วงเหวอไปหน่อย ประเด็นที่อยากสื่อยังไม่ค่อยชัดเจน ระบบเกมยุ่งยากโดยไม่จำเป็น และมีฉากจบเยอะอย่างที่ไม่รู้ว่าจะทำฉากจบเยอะขนาดนั้นเพื่ออะไร มีฉากจบน้อยฉากที่รู้สึกว่าน่าประทับใจ

วิธีเล่นเกมนี้ให้ไม่เหนื่อยนั้นง่ายมาก เล่นเก็บแค่ฉากจบเลิฟเอนด์กับลอยัลตี้เอนด์ แค่นั้นพอ ถ้าบ้าพลังเก็บฉากจบและอีเวนท์ทั้งหมดเมื่อไหร่จะอ่อนล้าหมดเรี่ยวแรงทันที เล่นจบแล้วไม่เหลืออะไรนอกจากความเหน็ดเหนื่อย

ถึงจะบ่นมาเยอะแยะแต่เราว่าเกมนี้ไม่ใช่เกมที่แย่หรือเลวร้ายอะไร ไม่นึกเสียดายตังค์ที่ลงทุนซื้อมาเล่น แต่มันมีจุดที่น่าเสียดายอยู่เยอะไปหน่อยเท่านั้นเอง

เกมนี้ยอดขายดีมากจนพอคาดหวังแฟนดิสก์หรือภาคต่อได้นะ แต่โดยส่วนตัวไม่ค่อยอยากให้มีภาคต่อเท่าไหร่ นึกภาพไม่ออกว่าจะต่อยังไงได้อีก เล่นยัดเยียดฉากจบมาให้ดูสี่สิบกว่าฉากขนาดนี้เลยรู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันจบลงแล้วที่ภาคนี้ ถ้าเป็นแฟนดิสก์ที่ขายฉากหวานๆ อย่างเดียวยังพอนึกภาพออกบ้าง ซึ่งถ้าออกก็คงซื้อแหละ ก็ชอบตัวละครและภาพฝีมืออาจารย์อุสุบะนี่นา

แต่สิ่งที่อยากเห็นมากกว่าภาคต่อหรือแฟนดิสก์คืออยากเห็นโอโตเมทปาร์ตี้ปีหน้ามีเรื่องนี้ อยากเห็นนักพากย์ทีมนี้พากย์สดบนเวที มั่นใจว่าคนโดซังต้องน่ารักมากๆ แน่นอน

4 comments on “Reine des Fleurs

  1. โฮกกกกกกกกกก เคนนนุนุนุนุนุนุนุนุนุนุนุนุนุนุนุนุ!!!!!!

    ทุกอย่างดีงามเมื่อเป็นเคนนุจริงๆ! ฮืออออ เรารักหนุ่มน้อยเด็กนรก \(TvT)/♥♥♥

    /รีวิวเกมคืออะไร เราสนใจแต่ผู้ชายของพวกเรา (ฮาาา)

    Like

    • chutipuk says:

      เคนนุดีงามมากจริงๆ ค่ะพี่ปอม ฮือออออออออ เยียวยาจิตใจเหลือเกิน
      แม้จะแอบแผลงฤทธิ์เป็นระยะๆ ก็ยังน่าเอ็นดูสุดๆ (//////-//////)

      Like

  2. KeyLaSi says:

    อู้ววว เลื่อนมาเจอภาพละงดงามฟุ้งๆ จริมๆ ข่ะ ขำพระเอก สีผมเปลี่ยนชีวิตพลิก 555 แต่เค้าชอบแบบผมดำมากกว่าน้า
    ออร์เฟ่นี่ 5555555555555555555555 ขำความยุติธรรมของคุณน้องจีจีข่าาาาาาาาาาาา
    อีตายูเบลนี่ หน้าตามาก็เป็นตัวร้ายล่ะ คนนี้ทำผมเงินบ้างน่าจิหล่อว์นะคะห์ (อิมเมจเซฟิรอธเลย กร๊ากกกกกกก แหม่ คิดตรงกันอีกว่าหน้าตาแบบนี้เข้าแก๊บฉะโจว์พากย์มาก)

    Like

    • chutipuk says:

      ที่จริงนึกถึงฉะโจวเพราะดูเหมือนเอาเซฟิรอธกับนากาจิมะมาผสมกันด้วยมั้งคะ ออกมาเป็นยูเบลพอดี 555555555555 เสียดายถ้าได้ฉะโจวมาพากย์คงชอบตัวละครนี้อันดับหนึ่งเลยแท้ๆ (ตัดสินกันที่นักพากย์ล้วนๆ ฮาาาาาา)

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s