ROOT∞REXX: Shiraishi Sohma

สารภาพตามตรงว่ารูทชิราอิชิ โซมะ เป็นรูทที่รู้สึกอยากเล่นน้อยที่สุดใน ROOT∞REXX แต่ถ้าไม่เล่นรูทหลักให้ครบก็จะปลดล็อครูทจินซังไม่ได้ ตอนเริ่มเล่นรูทนี้เลยไม่ได้คาดหวังอะไรกับเนื้อเรื่องหรือตัวละครเลย กะว่าเล่นฟังเสียงโนบุคุงเพลินๆ ก็แล้วกัน

หลังจากผ่านมาสามรูท ภาพโซมะที่อยู่ในหัวคือ เป็นคนที่ตัวติดกับอากิตลอด บางทีก็ตบมุกหน้านิ่งๆ ดูเป็นคนเอาการเอางาน พึ่งพาได้ เนิร์ด นักเรียนดีเด่นผู้แสนจืดชืดแบบไม่น่าจะมาอยู่วงร็อค มาสค็อตประจำตัวโซมะก็เป็นน้องหมาหน้าตาหงิมๆ ไร้พิษภัย มองหาความดิบเถื่อนในตัวโซมะไม่เจอเลย

แต่แล้วเมื่อเล่นรูทนี้จึงพบว่า ทั้งหมดที่เคยเข้าใจล้วนเป็นภาพลวงตา

 

 

※ Spoiler Alert 

 

 

ช่วงแรกๆ ของรูทโซมะยังไม่มีอะไรผิดคาดเท่าไหร่ โซมะยังคงเป็นหนุ่มแว่นที่ยิ้มละไมตลอดเวลา พูดจานุ่มนวลสุภาพเรียบร้อย ใส่ใจ๊ใส่ใจ

เช่น ตอนไปกินข้าวกลางวันด้วยกันสองต่อสองกับนางเอกในช่วงแรกๆ โซมะโคตรรรใส่ใจ ระหว่างนางเอกไปต่อแถวซื้อข้าว โซมะก็ปลีกตัวไปต้มน้ำร้อนสำหรับชงชา แล้วก็พานางเอกไปกินข้าวดื่มชาด้วยกันบนดาดฟ้า ขณะที่นางเอกกำลังจะนั่ง โซมะก็หยิบผ้าเช็ดหน้ามาปูพื้นให้เพราะกลัวกระโปรงนางเอกเลอะ พอนางเอกอาสาชงชาให้แต่ดันชงออกมาขมปี๋ โซมะก็ยังอุตส่าห์กินแล้วบอกว่าอร่อยพร้อมโปรยรอยยิ้มสดใส ดูเป็นคนใส่ใจความรู้สึกคนอื่นและใจกว้างม๊ากมากกกก

Soma

ว่าแต่อนุภาคปิ๊งๆ นั่นมันอะไร? ออร่าศิลปิน?

ฉากหลังจากนั้นตอนที่นางเอกหลงทางในงานวัด ถ้าเลือกชอยส์โทรหาโซมะ โซมะจะเป็นคนโผล่มารับและได้ไปเดินเที่ยวงานวัดด้วยกันสองต่อสอง โซมะบอกนางเอกว่ามาจับมือกันเถอะ จะได้ไม่หลงอีก แถมจับแบบประสานนิ้วอย่างที่คนญี่ปุ่นเรียกว่าจับมือแบบแฟนด้วยนะ (อุ๊ย ความไม่ธรรมดามันเริ่มมาก็ตอนนี้)

โซมะบอกว่าจงใจจับแบบนี้ให้ดูเหมือนแฟน จะได้ไม่มีผู้ชายมาจีบนางเอก หรือจะให้โอบไหล่โอบเอวแทนดี? (หุ้ยยยยยยยยยยยยย หน้าใสๆ แต่ใจไม่ซื่อนะยะะะะะะะะ) แต่พอมีคนเดินผ่านแซวว่าคู่นี้จับมือกันน่ารักจังเลย โซมะดันเขินแบบไร้เดียงสาหน้าแดงนิด

soma-omatsuri

เอ๊ะ ตกลงจะเอายังไง ออกตัวแรงแต่เขิน คืออะไร? เริ่มไม่แน่ใจว่าอย่างไหนคือความรู้สึกที่แท้จริงของเธออออ

หลังจากนี้ก็เป็นช่วงรูทรวมยาวเหยียดดดดดด สคิปจนเหนื่อย แต่คันซากิซังน่ารักเหมือนเดิม แมดลิปส์เท่ขาดใจเหมือนเดิม อิอิอิอิอิ (///ω///)

kanzakisamaaaa

คาโอรุเท่จัง แอร๊ (*//////////////ー//////////////*)

ทีนี้จุดเปลี่ยนมันเริ่มมาตอนเรียนซัมเมอร์ เมื่อโซมะช่วยสอนภาษาญี่ปุ่นให้นางเอก แล้วดันเกิดเหตุบังเอิญ ชีทหล่อน!! โซมะกับนางเอกก้มลงเก็บชีทพร้อมกันจนหัวโขก โป๊กกกก โซมะแว่นหลุด…..

 

 

บุคลิกเปลี่ยนกลายเป็นโซมะเวอร์ชั่นโหด!

 

 

 

somaaaaaaa

お前、四ノ宮那月かよ!!!!!

 

ปกติโซมะเป็นคนพูดจาสุภาพเรียบร้อยมาก ลงท้ายเดสมัสทุกคำ แต่พอแว่นหลุดปุ๊บ คำพูดคำจาห้วนขึ้นมาทันที หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสก็กลายเป็นหน้าตาอารมณ์บ่จ่อย

ทว่าที่สำคัญที่สุดคือ เสียงเข้มขึ้นนิดหน่อยด้วย!!! โอ้โหวววววว แค่นี้แหละ หล่อขึ้นมาทันที จากหนุ่มจืดกลายร่างเป็นอิเคเม็งรสเผ็ดแสบทรวงได้เพียงแค่ถอดแว่น  วู้วววววว นี่แหละความดิบเถื่อนที่มองหามานาน โซมะก็ร็อคนะเนี่ยยยยยยยยยยย แถมโซมะมีการถามนางเอกด้วยนะว่าชอบแบบนี้มากกว่าเหรอ แหมมมมมมมม รู้ใจนะเรา (*´∀`*) ทำไมไม่เข้าโหมดนี้ตั้งนานแล้วฮึ??? ไม่งั้นพี่สาวคงเอ็นดูไปนานและ ขอโทษนะที่กล่าวหาว่าจืดชืด

แต่แล้วโซมะก็หยิบแว่นขึ้นมาใส่และกลับมาทำหน้ายิ้มแย้มไร้พิษภัยบอกว่า ขอโทษนะ คุณน่ารักเกินไป ผมเลยแกล้งนิดหน่อย (ฮู้ยยยยย เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาาาาา)

ตัดชั้บมาตอนที่สมาชิกวง REXX ไปนอนค้างกันที่สตูดิโอของจินซัง พอตึกดึก นางเอกนอนไม่หลับเลยออกมาห้องนั่งเล่น บังเอิญเจอโซมะโหมดใส่แว่นแอ๊บเป็นเด็กเนิร์ดออกมาหาน้ำกิน นางเอกเลยอาสาว่าจะทำข้าวให้กิน โซมะก็หยอดว่า แหม ดีใจจังที่คุณทำอาหารให้ผมกินคนเดียว ดูแบบนี้เหมือนแฟนกันเลยนะครับ (เห็นหน้าหงิมๆ แต่ขยันหยอดเหลือเกิ๊น)

พอถึงตอนไปทัศนศึกษาที่นิกโก้ วันสุดท้ายโซมะกับนางเอกก็ไปเดินซื้อของกันสองต่อสอง นางเอกบอกโซมะว่ากำลังหาซื้อสร้อยข้อมืออยู่และเล่าเรื่องสร้อยข้อมือที่เด็กผู้ชายคนนึงเคยให้ไว้สมัยเด็กๆ เด็กผู้ชายคนนั้นสัญญาว่าจะร้องเพลงต่อไปเรื่อยๆ และสักวันคงได้พบกันอีก โซมะเลยถามว่า ยังชอบเด็กคนนั้นอยู่เหรอ? ชอบในฐานะเพื่อนเหรอ? แหม อิจฉาจังเลยนะครับ (หุ้ยยยยยยยยยยยยย หยอดได้หยอดดี บ้านขายทองหยอดหราาาาาา)

สุดท้ายโซมะเลยซื้อสายคล้องรูปปลาทองสีแดงให้เป็นที่ระลึก ส่วนตัวเองซื้อสีดำมาเป็นคู่กับนางเอก ทั้งสองคนเลยตกลงกันว่าเอาไว้ไปคล้องกระเป๋าเรียนเป็นคู่กันนะ (แหมมมมมมมมมมมมมมมมมม แฟนเฟินก็ยังไม่ช่ายยยยยยย)

อยู่มาวันหนึ่ง ทุกคนในวงซ้อมเพลงด้วยกันแล้วสมาธิแตกซ่าน พี่มิคาโดะเลยสั่งให้แยกย้ายกันไปพัก นางเอกวิ่งตามโซมะไปถึงในห้องเรียน ไปถึงก็เจอโซมะหน้าตาเหนื่อยๆ พอนางเอกบอกว่ามีไรก็เล่าให้ฉันฟังได้นะ โซมะเลยขอพิงไหล่ (หุยยยยยยยยยยยย)

โซมะพูดแบบเนือยๆ หน้าตาท้อแท้ๆ ว่า ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะได้มาเล่นดนตรีด้วยกันห้าคนแบบนี้อีก ทั้งหมดเป็นความผิดของคุณนั่นแหละ ประโยคหลังพูดเบาจนนางเอกงงว่าเอ๊ะ? คนเล่นก็งงว่าเอ๊ะ????

somakunnn

แต่โซมะก็กลับมายิ้มระรื่นตีหน้าซื่อบอกว่า ขอบคุณนะ โล่งจัง เสมือนไม่มีไรเกิดขึ้น เอ๊ะ???? นางเอกก็งงๆ ว่าฟังผิดไปเองรึเปล่านะ? หูแว่วมั้ง?? เอ๊ะ??? เอ๊ะ????

จากนั้นก็ถึงงานโรงเรียนซึ่งเป็นฉากสุดท้ายของรูทรวมก่อนจะเข้ารูทโซมะเต็มๆ วงเร็กซ์เล่นคอนเสิร์ตจบลงด้วยดีเช่นเคย คาโอรุน่าร๊ากกกกกกกกกกกเช่นเคย

ในที่สุดก็เข้ารูทโซมะแล้วววว รูทนี้เริ่มด้วยการเล่าจากมุมมองโซมะ วันต่อมาหลังจากงานโรงเรียน โซมะมาบ้านอากิเพราะเป็นวันหยุด โซมะเล่าในใจว่าปกติเวลาอยู่กับอากิก็ไม่ได้คุยกันมากมายเท่าไหร่หรอก แต่ไอ้ความเงียบระหว่างเราสองคนนั่นมันสบายใจจนโซมะชอบมาใช้เวลาที่บ้านอากิด้วยกัน (เอ่ออ่า อยู่ดีๆ ก็กลายเป็นเกมบีแอลหรือยังไง เริ่มสับสน…..)

ทันใดนั้นเอง!! โซมะก็เจอสร้อยข้อมือสีฟ้าวางอยู่ในห้องอากิ สร้อยเส้นนั้นหน้าตาเหมือนที่นางเอกเคยเล่าว่าเด็กผู้ชายสมัยเด็กให้มาเป๊ะ แล้วโซมะก็นึกได้ว่า อากิเคยเล่าให้ฟังเรื่องเพื่อนสมัยเด็กคนหนึ่งที่บอกอากิว่าถ้าไม่เลิกร้องเพลงสักวันคงได้เจอกันอีก เท่านี้โซมะก็แมทช์ได้แล้วว่าคนที่นางเอกพูดถึงก็คืออากิ และคนที่อากิพูดถึงก็คือนางเอกนั่นเองงง เอาละข่าาาา ได้เวลาสนุกแล้วซี (・∀・)b

หลายวันต่อมา นางเอกกับโซมะไปบริษัทด้วยกันสองคนเพราะจินซังเรียกไปคุยด้วยพร้อมกัน ไปถึงก็เจออิโอริกำลังคุยกับจินซังว่าประธานบริษัทอยากไล่โซมะออกถ้าเร็กซ์แบทเทิลเพลงแพ้แมดลิปส์ในการประชันดนตรี วั้ทททททททททททท??????

พอได้ยินว่าประธานบริษัทไม่ปลื้มตัวเอง โซมะก็สัญญากับจินซังว่าจะเป็นมือเบสที่คู่ควรกับเร็กซ์ให้ได้ จินซังตอบโอเคๆ ไปซ้อมซะนะ จบ สรุปคือเรียกมาแจ้งข่าวเฉยๆ ว่าประธานบริษัทเตรียมเชือดอยู่นะจ๊ะ พยายามเข้าล่ะ แค่นี้ โอ้ยยย รักจินซังอะะะะ เหมือนจะโหดแต่ใจดี๊ใจดี 5555555555

อย่างไรก็ตาม โซมะตัดสินใจว่าจะเก็บเรื่องที่ชะตากรรมของตัวเองขึ้นอยู่กับผลการประชันดนตรีเอาไว้โดยไม่บอกสมาชิกในวงเพราะไม่อยากให้ทุกคนต้องกังวลไปด้วย และขอให้นางเอกช่วยเก็บเป็นความลับเอาไว้ด้วย

ช่วงนี้สมาชิกเร็กซ์ฮอตมาก หลังจากเปิดตัวในงานโรงเรียนแล้วก็มีชะนีมารุมล้อมช่วงพักตลอดเวลา และด้วยความที่อากิชอบแอบแวบหนีไปจากห้องตอนพัก โซมะเลยรับกรรมโดนสาวๆ รุมล้อมอยู่คนเดียว

และแล้วเมื่อสาวๆ เบียดกันไปมาแย่งกันคุยโซมะ ก็ดั๊นนนไปชนโซมะจนแว่นหล่นเข้า แอร๊มมมมมมมมมมมมม โซมะเวอร์ชั่นเสียงต่ำกลับมาอีกแล้วววววววววว

blacksoma

โซมะใช้เสียงต่ำด่าสาวๆ เสร็จก็ใส่แว่นกลับมาทำหน้ายิ้มบอกว่าเมื่อกี้ล้อเล่นนะครับทุกคน หุ้ยยยยยยยยยยยย ดิบบบบบบบบ ทำแว่นหล่นบ่อยๆ เดะะะะะะะะะะะะะ โซมะจำเป็นต้องแซ่บขนาดนี้เลยเหรอเดี๋ยวนะรู้สึกสับสนไปหมดฟืดฟาดลมหายใจทำไมติดขัดบอกไม่ถูกโอ้มายก้อดใครก็ได้ช่วยด้วย

พอนางเอกถามว่าเมื่อกี้มันอะไร ทำไมทำตัวแปลกๆ โซมะตอบว่า ที่จริงผมไม่อยากให้ใครรู้จักตัวตนที่แท้จริงหรอกนะ แล้วโซมะก็ชมนางเอกว่าเป็นคนดี จิตใจจดงาม มิน่าอากิถึงได้หลงรักคุณ (เอื้อออออ ทำไมรู้สึกน่ากลัวบอกไม่ถูกกกก)

ขนาดอากิยังมาถามนางเอกเลยว่าโซมะเป็นอะไร ทำไมแปลกไป คุยกับนางเอกงุบงิบน่าสงสัย เพิ่มแรงหึงให้โซมะไปอี๊กกกกกกกกกกกกก ถ้าเกมนี้มีแบดเอนด์แล้วโซมะเอามีดมาแทงอากิกับนางเอกก็คงไม่แปลกใจ บรรยากาศที่แผ่ออกมาจากโซมะมันเจือความดิบเอาไว้แบบนั้นเลย นี่ถ้าเกมนี้มันไม่ใช่แนวชีวิตวัยรุ่นใสๆ โซมะคงกลายเป็นแนวยันเดเระไปแล้ว (แต่ในเกมนี้ยังไม่ถึงขั้นนั้นนะ ฮา)

วันนั้นพอซ้อมดนตรีเสร็จ โซมะก็ชวนอากิกับนางเอกกลับด้วยกันสามคนเพราะมีเรื่องจะคุยด้วย ตอนแรกลุ้นว่าจะเคลียร์เรื่องความสัมพันธ์กันมั้ย ปรากฏว่าโซมะชวนคุยเรื่องเพลงใหม่ แป่ววว แต่โซมะหลุดพูดโหดๆ ห้วนๆ อีกแล้ว

โซมะบอกว่าตัวเองแต่งเพลงที่ชนะแมดลิปส์ไม่ได้หรอก อากินั่นแหละต้องแต่ง เพราะอากิมีพรสวรรค์ โซมะพูดเชิงบังคับจนอากิงง แต่อากิถามว่า นั่นน่ะเหรอเหตุผลที่นายจะไม่แต่งเพลง แค่เพราะฉันมีพรสวรรค์เนี่ยนะ? งั้นเราก็คุยกันไม่รู้เรื่องแล้วแหละโซมะ บ๊ายบาย ว่าแล้วอากิก็สะบัดตูดกลับบ้านไป ซึ่งเหตุการณ์นี้เป็นจุดเริ่มต้นทำให้อากิกับโซมะเริ่มมึนตึงใส่กัน พูดจากันน้อยลง ทำให้บรรยากาศในวงพลอยตึงๆ ไปด้วย

เห็นโซมะหลุดหงุดหงิดใส่อากิฉากนี้แล้วรู้สึกว่าโนบุคุงพากย์บทนี้คงเหนื่อยเนอะ ท่าทางจะพากย์ยากน่าดู /ซับเหงื่อให้

วันต่อๆ มา อิโอริมาหาที่โรงเรียนตอนเร็กซ์กำลังซ้อมกันอยู่ (แออออออ ทำไมไม่พาคาโอรุมาด้วยยยยยยยยยยย) ตอนแรกโซมะกับอิโอริก็พูดจิกกัดกันด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเหมือนเดิม เวลาสองคนนี้คุยกันนี่น่ากลัวมาก หน้ายิ้มทั้งคู่ แต่ปากพูดจาเชือดเฉือนกันแบบนิ่มๆ บรรยากาศเย็นเฉียบไปหมด บรื๋อ

อิโอริชวนเร็กซ์ไปเล่นเปิดไลฟ์แฟนคลับของตัวเองตามสเต็ปเดิม อิโอริเรียกโซมะว่ารุ่นน้องผู้น่ารักและบอกว่าโซมะเป็น “เด็กดี” ด้วยนะ

iorin

ฮั่นแน่ อะไรอ้ะๆๆๆๆ (≖ิ ω ≖ิ)

และแล้วทุกคนในวงก็ตกลงยอมไปเล่นในไลฟ์ของแมดลิปส์เพื่อสั่งสมประสบการณ์

เย็นวันต่อมา นางเอกเจอโซมะนั่งเล่นเปียโนอยู่ที่โรงเรียน นางเอกถามโซมะว่าเพลงที่เล่นนั่นแต่งเองเหรอ แล้วทำไมถึงไม่ยอมแต่งเพลงให้เร็กซ์ล่ะ?

แทนที่จะตอบ โซมะกลับถอดแว่นสวมให้นางเอกแล้วเฉลยว่าจริงๆ แล้วแว่นของโซมะเป็นแว่นหลอกลวง โซมะสายตาปกติ แต่ใส่แว่นเอาไว้สะกดกลั้นตัวเองแบบที่ไม่ชอบ สรุปคือจริงๆ แล้วโซมะไม่ใช่คนสองบุคลิกประเภทที่จะบุคลิกเปลี่ยนโดยควบคุมไม่ได้และไม่รู้ตัวหรอก แค่ชอบใส่แว่นหลอกให้ตัวเองแอ๊บเป็นคนสุภาพเรียบร้อยเท่านั้นแหละ ทั้งหมดที่เคยหลุดโหมดโหดนั่นเป็นสิ่งที่ทำไปโดยมีสติรับรู้ทั้งสิ้น

พอถึงเดือนธันวา สมาชิกวงเร็กซ์เริ่มซ้อมที่สตูดิโอด้วยกันบ่อยขึ้น ทีนี้มีอยู่วันนึง โซมะดันถอดแว่นมาซ้อม ทุกคนในวงเห็นแล้วก็อ้าปากค้าง ตกใจกันใหญ่โตว่านี่นายใช่โซมะแน่เหรอ??

rexx

ฉากนี้ตลก 55555555555555 ไอ้เราก็ลุ้นแทบตายว่าทุกคนช็อกอะไรกัน สรุปคือช็อกโซมะถอดแว่น ฮ่วยยยยย ชุนถึงกับตกใจว่าเอ๊ะ โซมะหล่อขนาดนี้เลยเหรอ โอ้ยยยย เวอร์ไปมั้ยทุกคนค้าาาาาา 5555555555555 และหลังจากนี้โซมะจะไม่กลับไปใส่แว่นอีกเลย ลาก่อนหนุ่มแว่นผู้นุ่มนวล

ส่วนอากิยังคงมึนตึงไม่พูดไม่จากับโซมะ แถมยังอาการแปลกๆ ร้องเพลงอยู่ดีๆ ก็หยุดร้องตลอด ขณะที่บรรยากาศการซ้อมไม่ค่อยดีนัก อยู่ดีๆ คาโอรุก็มาหาาาาาาาาา แงงงงงงงงง คาโอรุน่าร๊ากกกกกกกกกกกกก พอชุนถามว่ามาทำอะไร มาสืบข่าวคู่แข่งรึไง คาโอรุก็บอกว่าไม่ได้มาสืบนะ มากดดันรุ่นน้องต่างหาก (วั้ยยยยยยยย จะมาสืบ มากดดัน มาวอแวอากิ หรือมาอะไรก็น่ารักไปหมดค่ะะะะ ฮิๆๆๆๆ)

ทว่าพอคาโอรุได้ยินว่าอากิไม่ยอมแต่งเพลง คาโอรุก็เปลี่ยนโหมดมาทำหน้าเข้มดุว่า อากิยังขาดสำนึกในฐานะโปรนะ คิดว่าแค่ร้องเพลงได้ก็พอแล้วเหรอ?

kanzakisankakkoiidesuuu

คาโอรุดุได้แค่นิดหน่อยทามากิก็โผล่มาตาม (กรี๊ดดดดดดดด คนนี้ก็หล่อเสมออออออออ) ทามากิชมคาโอรุให้คนอื่นฟังตอนที่คาโอรุออกไปแล้วโด้ยยยยยยย ทามากิบอกว่าถึงคาโอรุจะเป็นคนแบบนั้น (แบบไหนคะลีดด้า ทำไมไม่พูดให้ชัดๆ 5555555555) แต่สมาชิกทุกคนในวงก็ไว้วางใจในตัวคาโอรุ เพราะคาโอรุแสดงฝีมือออกมาเหนือความคาดหวังได้ทุกครั้ง

leaderrrrr

แออออออ นึกว่ารูทนี้จะมีแต่อิโอริเด่นๆ ไม่คิดว่าจะเจอโมเมนต์โชว์ความหล่อของคาโอรุกับทามากิด้วย โฮฮฮฮฮฮ

พอคนอื่นออกจากห้องไปหมดจนเหลือกันสามคนคือโซมะ อากิ นางเอก โซมะก็เข้าดาร์คโหมดอีกแล้ว เอื้อออออออออออออออออออ /ตายแป๊บ

โซมะกับอากิทะเลาะกันเรื่องแต่งเพลงตามเคย โซมะทำหน้าโมโหบอกว่า ฉันแต่งเพลงไม่ได้จริงๆ เพลงที่จะชนะแมดลิปส์ได้ต้องเป็นเพลงที่อากิแต่งเท่านั้น หรือว่าอยากให้ฉันแต่งเพลงแล้วออกไปทำขายหน้าต่อหน้าผู้ชมล่ะ?

ฉากนี้โซมะพูดจางี่เง่าจนโดนนางเอกตบหน้าหันเลยค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

somaslappp

ฮุ้ย สะใจ 555555555555555 แม้จะชอบโซมะดาร์คโหมด แต่งานนี้เราเข้าข้างอากิมากกว่านะ อากิอุตส่าห์เชื่อว่าโซมะต้องทำได้แน่ๆ แต่โซมะก็เอาแต่ดื้อดึงบอกว่าตัวเองทำไม่ได้ๆๆ อยู่นั่นแหละ น่าโมโห (#`Д´)

วันต่อมา โซมะลาป่วย ไม่ยอมมาโรงเรียน (โห โดนตบทีเดียวถึงกับไข้ขึ้น) อากิขอร้องนางเอกว่าช่วยไปดูโซมะที่บ้านให้หน่อยว่ายังมีชีวิตอยู่รึเปล่า (เอ่อ อากิคะ? นี่พูดด้วยความเป็นห่วงจริงดิ…?)

อากิวิเคราะห์ว่าอิโอริอาจเป็นต้นเหตุให้โซมะแปลกไปก็ได้ อิโอริเป็นคนสำคัญสำหรับโซมะมาก ที่โซมะเริ่มเล่นเบสเพราะชื่นชมอิโอรินี่แหละ แต่หลังๆ ทำไมอิโอริถึงเย็นชากับโซมะขึ้นมาก็ไม่รู้ (เดี๋ยว นี่มันคล้ายๆ ทามากิกับชุนเลยนี่นาาาา มุกนี้ซ้ำนะ!!)

อากิพูดถึงเรื่องที่ทะเลาะกันเมื่อวานด้วยว่า ถ้าฉันเป็นภาระของโซมะ งั้นฉันไม่อยู่เคียงข้างโซมะก็ได้ (โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ ทำไมเขียนบทพูดมาชงคู่นี้เหลือเกินน เพื่อนผู้ชายที่ไหนเค้าพูดถึงกันแบบนี้คะะะะะะะะะะ)

เย็นวันนั้นนางเอกจึงบุกไปหาโซมะที่แมนชั่น คุยกันได้นิดหน่อย อยู่ดีๆ โซมะก็ล้มตึงไปเลย นางเอกเลยคอยดูแลเพราะโซมะไข้ขึ้นสูง ระหว่างโซมะนอน นางเอกก็หยิบสมุดมาดูเล่นและพบว่ามันคือโน้ตเพลงที่โซมะแต่งนั่นเองงงงงง (แหม่ ปากบอกไม่ยอมแต่งเพลง แต่งเพลงไม่ได้ แต่ในสมุดนี่เขียนโน้ตเพลงไว้เพียบ ซึนเดเระชัมมัด)

โซมะปรับทุกข์ให้ฟังว่าตัวเองไม่มีพรสวรรค์ ซ้อมยังไงก็ไม่เก่งซะที ไม่ได้เทพเหมือนทุกคนในวง รู้สึกเป็นปมด้อย นางเอกก็พูดแบบนางเอ๊กนางเอกว่า ฉันไม่รู้หรอกว่าใครเก่งไม่เก่งอะไรยังไง แต่ฉันชอบดนตรีของโซมะนะ

ช่วงที่อยู่แมนชั่นนี่โซมะไม่เข้าดาร์คโหมดเลย แว้ (´・_・`)

ข้ามช็อตมาวันปีใหม่ วันจัดไลฟ์ของแมดลิปส์ จนป่านนี้โซมะกับอากิก็ยังคงไม่คืนดีกัน บรรยากาศมึนๆ อึนๆ จนชุนบอกว่าทนไม่ไหวแล้ว รำคาญ ตอนแรกเรย์จังจะห้ามชุน แต่พี่มิคาโดะผู้เป็นหัวหน้าวงอนุญาตให้ชุนเข้าไปโวยวายใส่สองคนนั้นเพราะพี่มิคาโดะก็รำคาญเหมือนกัน

ปรากฏว่าวิธีแก้ปัญหาของชุนคือ บอกให้โซมะกับอากิจับมือกันที่นี่เดี๋ยวนี้ พี่มิคาโดะเลยทำหน้ากลุ้มใจบอกว่าตัดสินใจพลาดซะแล้วที่ให้ชุนจัดการ (โถ่ ลีดด้าคะะะ น่าจะรู้ตั้งนานแล้วนะว่าอีตาชุนเป็นคนแบบเนี้ย 55555555555)

ขณะที่พี่มิคาโดะกำลังจะไกล่เกลี่ยนั้นเอง จู่ๆ ยูก็โผล่มาทักทาย ตามมาด้วยอิโอริ (แอร๊มมมมมมมม เล่นมาถึงจุดนี้เริ่มกรี๊ดทุกครั้งที่เห็นหน้าอิโอริละ แพ้ทางแมดลิปส์จริงๆ ให้ตาย) อิโอริถามว่าทำไมโซมะหน้าบึ้งจัง สาเหตุมาจากอากิรึเปล่า (เออดี อากิโทษอิโอริ อิโอริโทษอากิ โบ้ยกันไปโบ้ยกันมา)

แต่ดูเหมือนอิโอริจะมากวนตีนเล่นเฉยๆ นะ………. อิโอริเกือบพูดเรื่องที่โซมะกำลังจะโดนไล่ออกจากวงจนโซมะทำหน้าหงุดหงิดห้ามไม่ให้พูด อิโอริเลยยิ้มนิดๆ บอกว่ากะแล้วเชียวว่าเด็กดีอย่างโซมะต้องไม่ได้บอกคนอื่นแหงๆ

พออิโอริกับยูออกไป นางเอกก็วิ่งตามไปเจอสองคนนี้คุยกัน ยูถามอิโอริว่าทำไมต้องไปวุ่นวายกับโซมะขนาดนั้นด้วย อิโอริตอบว่าเพราะอิจฉาไงล่ะ แต่ยูคงไม่เข้าใจหรอก นางเอกได้ยินแล้วตกใจโผล่ไปถามว่า หมายความว่าไงคะะะ???? แต่อิโอริยิ้มและเดินหนีไปโดยไม่ตอบ …คืออิโอริเนี่ยเป็นคนที่สไตล์การพูดและบรรยากาศรอบตัวออกแนวลอยๆ งงๆ ลึกลับๆ ถ้ามีการหักมุมว่าจริงๆ แล้วเป็นวิญญาณก็คงยอมรับได้โดยดุษณี

หลังจากนั้นเมื่อสมาชิกเร็กซ์ไปที่เวทีเพื่อซาวด์เช็ค ลำโพงบนเวทีเกิดโคลงเคลงเกือบหล่นใส่อากิ โซมะที่หันไปเห็นก็รีบพุ่งพรวด!!!! เข้าไปรับลำโพงแทนจนสลบเหมือดคาที่ โอะโห๊ ดราม่าจั๊งงงงงงงงงงงงงงงง

somaaaaaaaaaaaaa

(อากิ หุบหน่อยค่ะลูกกกกกกกกกก)

นางเอกกับพี่มิคาโดะขึ้นรถพยาบาลไปกับโซมะที่ไม่ได้สติ ฉากนี้สงสารอากิที่พร่ำพูดซ้ำๆ ว่าจะไปด้วย จะไปด้วย แต่โดนคนอื่นห้ามไว้ โฮฮฮ ทำไมไม่ให้อากิไปด้วยล่ะะะะะะ ห้ามทำมัยยยยยยยยยย (T____T)

ส่วนไลฟ์แมดลิปส์ก็ยกเลิกไปเลย ว้า เสียดายแทนแฟนคลับที่ตั้งตารอจัง (´・_・`)

อิโอริมาที่โรงพยาบาลด้วยนะ แต่โซมะยังไม่ได้สติ อิโอริเลยไม่ได้เจอ ได้แค่คุยกับนางเอกและพี่มิคาโดะสองสามคำ อิโอริพูดเสียงเย็นๆ ว่านึกว่าโซมะจะฉลาดกว่านั้น ไม่นึกเลยว่าจะยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อช่วยคนอื่น ด่าจบแล้วก็กลับไปเลย (เอ่อออ รุ่นพี่คะะะะะะะะ) พออิโอริไปแล้ว พี่มิคาโดะบอกว่าอิโอริคงเป็นห่วงโซมะแหละ (แบบพูดเสียงค่อยมาก ดูไม่ค่อยแน่ใจ…)

โซมะสลบไสลอยู่ในโรงพยาบาลนานหลายวัน ระหว่างนั้นนางเอกก็ให้เพื่อนๆ กับสมาชิกในวงช่วยกันเขียนข้อความใส่กระดาษให้โซมะ แต่อากิไม่มาเรียน ตอนเลิกเรียนสมาชิกวงเร็กซ์ที่เหลือเลยไปที่บ้านอากิ แต่อากิไม่อยู่เลยไปหาที่โรงบาล ไปถึงก็ถามพยาบาลว่าเห็นเด็กใส่เฮดโฟนบ้างมั้ย? พยาบาลตอบว่าเด็กคนนั้นมาเยี่ยมทุกวันจนจำหน้าได้แล้ว โฮฮฮฮฮ อากี่ยยยย์ (;_____;) ว่าแต่นี่มันจะกลายเป็นเลิฟสตอรี่ของโซมะกับอากิแล้วมั้ย นางเอกยังมีความจำเป็นตรงไหนหรือ ขอที่ยืนให้นางเอกบ้างอะไรบ้าง

กว่าโซมะจะฟื้นก็ย่างเข้าเดือนกุมภาแล้ว (คือไลฟ์ตั้งแต่วันปีใหม่ไง ตกลงนี่สลบเป็นเดือน…?) นางเอกได้ข่าวว่าโซมะฟื้นแล้วก็พุ่งไปหาคนแรก โซมะในชุดผู้ป่วยเลยบอกว่าส่งเข้าโรงพยาบาลนี่เวอร์มากเลยนะ ไม่ได้เป็นอะไรมากมายซะหน่อย (โห สลบเป็นเดือนยังมีหน้ามาพูดนะยะ)

นางเอกเอาจดหมายจากเพื่อนๆ และแฟนๆ ให้ดู เอาขนมที่ทำเองให้ เล่าเรื่องที่อากิมาเยี่ยมทุกวัน แล้วก็ทักว่าอ้าว นั่นแว่นแตกแล้วนี่นา โซมะเลยเปิดใจเล่าให้ฟังว่าตอนเด็กๆ ตัวเองเป็นคนปากหมามาก ชอบพูดจาทำร้ายความรู้สึกคนอื่นโดยไม่รู้ตัว โซมะเลยใส่แว่นเพื่อสะกดจิตให้ตัวเองใจดีกับคนอื่น แต่ทำไปทำมากลับเริ่มงงว่าแบบไหนคือตัวเองที่แท้จริงกันแน่ (ทำไมดูมีปัญหาทางจิตซับซ้อน ใครก็ได้เรียกซิกมันด์ฟรอยด์มาที)

soma-hospital

นอกจากนั้นโซมะยังเล่าเรื่องอิโอริให้ฟังด้วย ถึงจะชอบพูดจาเชือดเฉือนกันนิ่มๆ แต่โซมะก็ยืนยันว่าตัวเองนับถืออิโอริจริงๆ เมื่อก่อนอิโอริใจดีกับโซมะมาก แต่จู่ๆ ก็เปลี่ยนมาเย็นชา โซมะสงสัยว่าอาจเป็นเพราะอิโอริเกิดรู้นิสัยที่แท้จริงของโซมะขึ้นมาก็ได้

พอนางเอกถามว่าทำไมถึงช่วยอากิล่ะ? โซมะตอบว่าร่างกายขยับไปเอง เพราะถ้าอากิบาดเจ็บ เร็กซ์ก็จะจบ แต่มือเบสกิ๊กก๊อกอย่างโซมะบาดเจ็บได้ไม่เป็นไร (โฮฮฮฮฮฮ โซม้าาาาาาาา ;____;)

แต่นั่นเป็นเหตุผลหลอกลวงที่โซมะคิดขึ้นมาทีหลัง แป่วววว โซมะสารภาพว่าเพราะชอบเพลงของอากิมาก ร่างกายมันเลยขยับไปเอง ตรงนี้โซมะมีการลังเลเกือบพูดว่าเพราะชอบอากิ แล้วค่อยพูดเติมคำว่า เพลงของอากิ ทีหลัง คนเขียนบทจะชงอะไรขนาดดดดดด

ระหว่างที่โซมะกับนางเอกกำลังคุยกันอยู่บนดาดฟ้า อากิก็วิ่งมาหา (แออออออออออออออ อากี่ยยยยยยยย์) อากิบอกว่าวิ่งมาตามทางเดินจนโดนพยาบาลด่าไปสามรอบ (หูย ทุ่มเทททททท) ส่วนนางเอกก็รู้งานมาก ปล่อยให้อากิกับโซมะอยู่กันสองต่อสองท่ามกลางแสงสนธยาบนดาดฟ้าโรงพยาบาล บรรยากาศโรแมนซ์สุดๆ แต่อากิกับโซมะก็แค่ขอโทษกันไปมางุงิมุมิน่ารักน่าเอ็นดู ไม่มีอะไรเกินเลย (ว้าาาาาาาา) เป็นอันว่าโซมะกับอากิคืนดีกันอย่างง่ายดาย ไอ้ที่ทะเลาะกันก่อนหน้านี้แค่งี่เง่ากันไปเองเฉยๆ

หลายวันต่อมา โซมะกลับมาซ้อมกับทุกคนได้ซะที คราวนี้โซมะมาพร้อมกับโน้ตเพลงใหม่และขอให้อากิช่วยอะเรนจ์อีกแรง (โฮฮฮฮ แต่งเพลงด้วยกันดั้ววววว)

โซมะกลับมาเรียนแล้วป๊อปยิ่งกว่าเดิมเพราะเลิกใส่แว่นแล้ว พวกสาวๆ เมาท์กันว่าโซมะคุยง่ายขึ้น เมื่อก่อนดูใจดีแต่เหมือนมีกำแพงยังไงไม่รู้ (เสียใจด้วย พวกหร่อนสู้อากิไม่ได้หรอกย่ะ /ถูกบทพูดสะกดจิตให้เชียร์คู่นี้แบบงงๆ) นางเอกเลยโมโหว่าทำไมผู้หญิงพวกนี้สนใจโซมะที่หน้าตา โซมะมีอะไรดีๆ ตั้งเยอะแยะไม่เกี่ยวกับแว่นซะหน่อย (อ้าว ด่าคนเล่นนี่ยะหล่อน /ฉันไม่ได้สนหนังหน้านะ ฉันสนเสียงเข้มๆ ของโนบุคุงต่างหาก)

วันวาเลนไทน์ จินซังสั่งห้ามหนุ่มๆ รับช็อกโกแลตจากแฟนๆ โดยตรง นางเอกเลยวิ่งวุ่นรับช็อกโกแลตแทนทั้งวันจนการบ้านไม่เสร็จ ต้องอยู่เย็นทำการบ้าน โซมะเลยมาตามเพราะไม่เห็นไปที่สตูดิโอซะที

โซมะสอนการบ้านเสร็จก็บอกว่าอยากได้รางวัลเป็นจูบ (วุ้ยยยย ออกลายอีกแล้วนะยะแหม่!!!!!!) นางเอกจุ๊บแก้มเบาๆ โซมะก็ยิ้มกริ่มบอกว่าอย่าไปทำแบบนี้กับเร็กซ์คนอื่นๆนะ (เคๆ เดี๋ยวไปทำกับแมดลิปส์แทน #นางเอกไม่ได้กล่าว)

somakun

หนึ่งสัปดาห์ก่อนถึงวันประชันดนตรี หนุ่มๆ เร็กซ์คุยกันว่าเพลงของโซมะอะเรนจ์ไม่ทันเวลา ทุกคนเลยตัดสินใจใช้เพลงเดบิวท์ที่มีอยู่แล้วไปแบทเทิลกับแมดลิปส์แทน

ในที่สุดก็ถึงวันไลฟ์ อิโอริมาทักทายอีกแล้วววววว (≧ω≦) ขำตรงที่พออิโอริโผล่มา เรย์จังบอกว่ารู้สึกเหมือนอากาศในห้องเย็นลงพรวดพราด 5555555555555 อิโอริมาถามอาการโซมะด้วยสีหน้าเป็นห่วง (แอออออออออ เหมือนจะเย็นชาแต่ยาซาชี่อ้ะะะะะะ!!!) แต่อิโอริกับโซมะก็พูดกัดกันแบบนิ่มๆเหมือนเดิม ฮุ้ย พวกปากหมาหน้าตายมาเจอกันนี่มันส์สะเดิดแบบหนาวยะเยือกสันหลังวูบวาบดีจัง ชอบๆ

พอทั้งสองวงเล่นจบ แมดลิปส์ก็คุยกันอยู่หลังเวทีว่าสงสัยงานนี้จะเสมอกันแฮะ แต่อิโอริทำหน้าโมโหบอกว่าแบบนั้นฉันไม่ยอม แล้วก็เดินขึ้นเวทีไปจับไมค์บอกว่ามาร้องอีกเพลงกันดีกว่า อูยยย อิโอริเข้าโหมดโหดดดดดดด จริงๆ แล้วเป็นพวกยิ้มกลบเกลื่อนนิสัยดิบๆ เหมือนโซมะสินะะะะะ

madlips

(โอยยย แมดลิปปปปปสสสสส์ โผล่มาแบบมืดๆ ยังหล่อเลย แง้งงงงงงงงงงงง)

จากนั้นลีดเดอร์ทั้งสองวงก็ขึ้นเวทีมาปราม ทามากิบอกว่ายอมรับไม่ได้จริงๆ ถ้าเสมอกัน มาแข่งกันอีกเพลงดีกว่า (เอ๊า นึกว่าจะมาห้าม 555555555555555)

โซมะเสนอว่างั้นร้องเพลงที่โซมะแต่งมั้ย โซมะร้องเอง ให้อากิเล่นเบสแทน อากิบอกว่าเพลงของโซมะไม่แพ้แน่นอน โซมะก็หน้าแดงนิดๆ (หน้าแดงทำไม นางเอกที่ยืนหัวโด่อยู่ในห้องจะรู้สึกยังไง…) ทุกคนก็ให้กำลังใจโซมะแล้วก็ตกลง อยากร้องก็ร้องๆ ไป

soma-live

พอโซมะขึ้นไปร้องเพลง อิโอริก็ได้แต่ยืนตื่นตะลึงอยู่ข้างเวที สุดท้ายผลการแข่งออกมาว่าแมดลิปส์แพ้ อ้าววววววว ทำไมมมมมมมมมมม (#`Д´)(#`Д´) รูทอื่นๆ ที่ผ่านมาไม่เห็นบอกผลแพ้ชนะเลย รูทชุนยิ่งจบแบบบ้าๆ ด้วยซ้ำ แต่คราวนี้แพ้อะ ไม่ยอมอะะะะะะ ได้ไงอะะะะะะะะะะะะะะะะ #ทีมแมดลิปส์

จบไลฟ์ก็ข้ามช็อตมาวันจบการศึกษาเลย แมดลิปส์มาฉลองจบการศึกษาให้มิคาโดะกับชุนที่บริษัทด้วยยยยยยยยยย โอ้ยยยย ทามากิแสดงความยินดีกับชุนด้วย น่าร๊ากกกกกกกกก

yokattaneshunkun

แต่อันที่จริงแมดลิปส์ไม่ได้จัดงานให้หรอก แค่โดนเรียกมาเหมือนกัน มาถึงก็เจออาหารเต็มโต๊ะรออยู่แล้ว จินซังเลยบอกว่างานนี้ท่านประธานเลี้ยงเองเพราะท่านถูกใจไลฟ์มาก

สักพักท่านประธานโผล่มาบอกว่าฝีมือเล่นเบสของโซมะยังไม่ค่อยน่าพอใจนะ แต่! เพลงที่ร้องตอนท้ายดีมากเลย แต่งเองเหรอ? แล้วก็ทาบทามไปแต่งเพลงให้ศิลปินใหม่ บอกให้แต่ง 30 เพลงภายในหนึ่งสัปดาห์ ไม่เกี่ยงแนวเพลงด้วย (แหม่ แต่งลูกทุ่งประชดเลยค่ะโซมะ ลุย!) พอท่านประธานหันไปถามความเห็นอิโอริ อิโอริก็บอกว่าฉันก็ไม่ได้เกลียดเพลงที่โซมะร้องในไลฟ์หรอกนะ (แอร๊มมมมมมมมมมม อิโอรี้ยยยยยยยยยยยย์)

shachoooo

ขนาดคาโอรุยังตกใจเลยว่า โอออ ท่านประธานคาดหวังในตัวเบสคุงเหรอเนี่ย ปกติไม่ค่อยเห็นท่านประธานพูดว่าคาดหวังในตัวใครนักหรอกนะ เบสคุงเป็นม้ามืดจริงๆ (โอ้ย เห็นด้วย ม้ามืดสุดดดด ตอนเริ่มเล่นยังบ่นว่าจืดๆ แต่กว่าจะเล่นมาถึงจุดนี้กรี๊ดโซมะไปเยอะมาก……..)

แล้วโซมะก็แอบไปคุยกับอิโอริสองคน โซมะขอโทษที่ชอบพูดจาโอหังไปหน่อย คุยไปคุยมา อิโอริบอกว่าฉันเล่นเบสมานานแล้วเบื่อ เล่นกับใครก็เหมือนกัน เลยไม่เข้าใจว่าโซมะจะยึดติดกับเร็กซ์ไปทำไม แต่ตอนนี้ฉันเริ่มเข้าใจขึ้นมาแล้วล่ะ จบ

เห้ยยยยยยยย อะไร ไม่เคลียร์เลยยยยยยยยย ตกลงอิจฉงอิจฉาอะไรรรรรร ต้องการรูทอิโอริอะะะะะะ อยากรู้จักคนคนนี้ให้มากขึ้นอะะะะะ โฮฮฮฮฮฮฮฮ (โดยส่วนตัวเข้าใจว่าสิ่งที่อิโอริอิจฉาในตัวโซมะคือ จิตใจที่รักดนตรีและสามารถสนุกสนานไปกับดนตรีได้จากใจจริงนะ)

หลังจากนั้นนางเอกก็ไปดีดเปียโนด้วยกันสองคนที่บ้านโซมะและสารภาพรักกัน อาาาา ชอบวิธีที่โซมะจิกหัวนางเอก บ่งบอกนิสัยดีจัง (・∀・)b

soma-kokuhaku
รูทนี้เฉยๆ กับเนื้อเรื่องระหว่างโซมะนางเอกมาก นางเอกโดนคนอื่นกลบหมด ทั้งอากิ ทั้งอิโอริ ความสัมพันธ์ของโซมะที่มีต่อวงและต่อคนอื่นๆ น่าสนใจกว่าเยอะเลย ตั้งแต่เล่นมา รูทที่คิดว่าความสัมพันธ์กับนางเอกดูมีอะไรๆ มากที่สุดคงเป็นอากิมั้ง แต่รูทนั้นเราก็สนใจคาโอรุมากกว่าอยู่ดี ฮาาาา

หนึ่งปีผ่านไป โซมะและนางเอกงานยุ่งจนไม่ค่อยได้เจอกัน อยู่มาวันหนึ่งนางเอกเลยไปหาโซมะที่ห้อง ถามว่าทำไมหมู่นี้แปลกๆ ไป มีอะไรก็ไม่พูดไม่จา อยากเลิกกับฉันเหรอ? ….เท่านั้นแหละ โซมะซึ่งตอนแรกพูดเนิบนาบอยู่ดีๆ ก็เข้าโหมดดิบเถื่อนกดนางเอกลงบนเตียงถามว่า ใครอยากเลิกหา?? เธออยากเลิกกับฉันเรอะ!? แล้วโซมะก็ใช้คาแรคเตอร์โหดพูดเสียงอ้อน (ฟังดูงงนะ 5555555) ว่าอย่าไปจากฉันเลย

soma-ending

โอ้โห ตายค่ะ ตาย ไอ้ความดิบของโซมะน่ะไม่เท่าไหร่ แต่เสียงตอนพากย์ฉากนี้มันโอคาโมโตะ โนบุฮิโกะ LV.99 ชัดๆ เอื้อออออออออออ

หลังจากนั้นโซมะก็บอกว่าจะย้ายแมนชั่น แล้วก็ชวนนางเอกมาอยู่ด้วยกันซะเลย หุยยยยยยยยยยยยยย เด็กมหาลัยพวกเน้ยยยยยยยย์ ยังไม่ทันบรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำ ทำไมใจร้อนกันจัง! รูทนี้จบลงตรงชวนมาอยู่ด้วยกันนี่แหละ

สรุป รูทนี้โคตรมันส์ ชอบ มีอะไรคาดไม่ถึงโผล่มาเรื่อยๆ และตัวละครด่ากันบ่อยมาก ทั้งเร็กซ์ด่ากันเอง ทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องด่ากัน แซ่บ 55555555555 ที่สำคัญคือแมดลิปส์บทเยอะด้วย ดีมาก!

นี่เล่นจบแล้วกลับไปดูซีจีโซมะโหมดละมุนละไมช่วงต้นๆ แล้วฟีลลิ่งแบบ หลอกลวงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง แต่เสียดายที่เรื่องรักสามเส้าเราสามคนระหว่างโซมะ อากิ และนางเอก สุดท้ายก็ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ (และบางทีก็ไม่ค่อยแน่ใจว่าโซมะหึงใครกันแน่…) เสียดายเรื่องอิโอริที่ไม่ค่อยเคลียร์ด้วย (แต่ก็สมกับคาแรคเตอร์ลึกลับของอิโอริดี)

จะว่าไปแล้วด้วยความอิมแพคต์ของรูทนี้และเหตุการณ์ยิบย่อยหลายๆ อย่างของตัวละครหลายๆ ตัว เราว่ามันเหมาะสำหรับเก็บเป็นรูทสุดท้ายก่อนปลดล็อคจินซังมากเลย คือมันเป็นรูทที่ควรรู้จักตัวละครทุกตัวมาแล้วในระดับนึงแล้วค่อยมาเล่นถึงจะเกิดความรู้สึกว่า เฮ้ย!!

ทั้งนี้ทั้งนั้น จบรูทนี้แล้วชอบอิโอริจังเลยอะ ฮือ ติดบ่วงแมดลิปส์อีกแล้ว
พอไปเล่นรูทพี่มิคาโดะแล้วจะตกหลุมยูอีกคนมั้ยก็ไม่รู้ (o-_-o)

2 comments on “ROOT∞REXX: Shiraishi Sohma

  1. KeyLaSi says:

    ถอด/ใส่แว่นบุคลิกเปลี่ยนนี่นึกถึงเกมวาย ที่พอใส่แว่นเป็นเมะแล้วถอดแว่นเป็นเคะมากกว่านะคะ กร๊ากกก (เกมไรนะ??? คิจิคุเมกาเนะ???)

    ขำตรงบ้านขายทองหยอด 5555555555555555555555

    อีดราม่าลำโพงหล่นใส่นี่อัลลั้ยยยยยยยยยยยยย /ขำในความจงใจดราม่ามากกว่าจะตื่นเต้นตกใจ อ่านๆ แล้วเดี๋ยวนะ นี่เกม BL รึป่าวหื้อ??

    Like

    • chutipuk says:

      โอออ คิจิคุเมกาเนะ เกมวายในตำนาน แต่ไม่เคยเล่นค่ะ แป่วว 5555555
      มุกใช้แว่นเป็นสวิตช์เปลี่ยนโพซิชั่นนี่ล้ำดีนะคะะะะ สงสัยต้องไปขุดมาเล่นบ้าง ก๊ากกกกกก

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s