ROOT∞REXX: Amoh Rei

ขุด ROOT∞REXX มาเล่นต่อซะที แหม่ หมู่นี้สับรางผู้ชายเกมสนุกมือเหลือเกิน ดองเยอะจนสับสนไปหมดว่าจะเล่นอะไรก่อนหลังดี ตอนนี้เลยกะว่าเริ่มจากเคลียร์เกมที่เล่นค้างอยู่ก่อนแล้วกัน (ซึ่งเกมที่เล่นค้างอยู่ก็ใช่ว่าจะมีน้อยๆ…)

คราวนี้สตาร์ทที่รูทเรย์จัง (CV: โยนากะ สึบาสะ) เป็นตัวละครสีชมพูฟรุ้งฟริ้งปิ๊งปั๊งแนวรุ่นน้องผู้น่ารัก รูทนี้บางโมเมนต์เหมือนคุยกับเพื่อนสาว บางโมเมนต์รู้สึกเหมือนเลี้ยงลูกอยู่ คือเรย์จังนี่ให้ฟีลเด็กประถมสุดๆ ถ้าหักมุมเฉลยว่าเป็นเด็กป.6 ที่อัจฉริยะจนข้ามชั้นมาเรียนมัธยมปลายก็คงไม่แปลกใจแต่อย่างใด

ตอนแรกๆ ก็เอ็นดูเด็กคนนี้อยู่หรอกนะ แต่เล่นไปเล่นมา เอ๊ะ เด็กนี่ชักจะไม่ใช่เด็กน้อยอย่างที่คิดซะแล้ว…

 

 

※ Spoiler Alert 

 

 

ว่าด้วยรูทอาโม่ เรย์ มือคีย์บอร์ดวง REXX

  • สเต็ปของรูทนี้คือ REXX ตั้งชมรมร็อคขึ้นมา → เรย์จังทะเลาะกับพ่อ → เรย์จังทะเลาะกับพ่อ → เรย์จังทะเลาะกับพ่อ → พ่อลูกคืนดีกัน → เรย์จังกับนางเอกรักกัน → จบ
  • เรย์จังเปิดใจเรื่องพ่อให้นางเอกฟังตั้งแต่ตอนแรกๆ ของรูทรวม แบบยังไม่ทันเข้ารูทเรย์จังก็ต้องมานั่งฟังดราม่าครอบครัวเฉยเลย เรย์จังเล่าว่าพ่อเป็นนักเปียโนชื่อดัง เลี้ยงเรย์จังมาด้วยเพลงคลาสสิก อยากให้ลูกมุ่งสายคลาสสิกและดูถูกเหยียดหยามสายร็อค สรุปว่าพ่อลูกไม่ถูกกันเพราะรสนิยมทางดนตรีไม่ตรงกัน (โอววว นี่มันเหมือนรูทจิอากิในคอร์ด้าเลยนี่นาาาา)
  • เรย์จังไม่พอใจที่พ่อทำเหมือนตัวเองเป็นสิ่งของ ไม่ชอบที่พ่อบีบบังคับให้เล่นดนตรีคลาสสิก เพราะฉะนั้นจึงอยากพิสูจน์ให้พ่อเห็นว่าเพลงร็อคสุดยอดมากๆ ซึ่งการเล่นเพลงร็อคอย่างไรให้พ่อยอมรับนี่แหละคือปมปัญหาหลักของรูทเรย์จัง
  • เหมือนจะดราม่าหนักหนามาก โอว ครอบครัวร้าวฉาน พ่อลูกบาดหมาง แต่อันที่จริงรูทนี้ไม่ได้ซีเรียสอะไรนักหนา โมเมนต์กุ๊กกิ๊กกับนางเอกก็มีเยอะพอสมควร
  • เช่น ฉากกินข้าวกลางวันด้วยกันในโรงอาหารสองต่อสองซึ่งเกิดขึ้นตั้งแต่ตอนต้นๆ เกม
  • ในฉากนี้ผู้เล่นจะได้รู้ว่าเรย์จังไม่ชอบกินผัก! (ว้ายยย นิสัยเหมือนเราเลย 55555555) แต่สุดท้ายเรย์จังก็โดนนางเอกเอาแครอทยัดปาก เป็นฉากกุ๊กกิ๊กที่ฟีลลิ่งแม่บีบบังคับลูกกินผักมากๆ

reichan

  • อาโม่ เรย์ เป็นคนที่ชวนให้รู้สึกว่า จะสาวน้อยอะไรขนาดนี้!?
  • แต่บทพูดคือบับบบบบ อีเด็กขี้อ้อนนนน กินข้าวด้วยกันอยู่ดีๆ ก็อ้อนให้นางเอกทำข้าวกล่องให้เฉยเลย หลอกใช้กันใช่มั้ย ชั้นรู้ทันย่ะ เด็กเห็นแก่กิน!!
  • พอถึงอีเวนท์ไปงานวัดก็ป้อนเรนโบว์ทาโกยากิกันหวานแหวว เรนโบว์ทาโกยากิคือทาโกยากิที่จะแรนด้อมไส้มาให้กิน 7 ชนิด จากไส้ทั้งหมด 77 ชนิด เห็นแล้วหิวทาโกยากิแสบไส้เลยค่ะแหมมมม แต่ไส้ 77 ชนิดนี่… ไม่อยากจินตนาการเลยว่าจะมีอะไรบ้าง

takoyakiiii

  • ว่ากันตามตรงแล้ว เขินเรย์จังไม่ค่อยลงเท่าไหร่ รู้สึกเสี่ยงคุก โลลิค่อนเกินไป (เดี๋ยว…) แต่ชอบเวลาเรย์จังหัวเราะมากกกกกกกก ฮือออออออออออ โยนากะซังเป็นคนที่หัวเราะได้น่ารักมวาก หัวเราะแล้วโลกสดใสดอกไม้บานท่วมทุ่ง แง้งงงงงงงงงง (≧д≦)
  • หลังจากอีเวนท์งานวัดก็มีดราม่าน้องสาวพี่มิคาโดะเข้าโรงพยาบาล เร็กซ์ยกวงไปโน้มน้าวจินซังขออนุญาตทำชมรมร็อคและขอทำงานแลกเงิน ก็กดข้ามๆ ตรงนี้ไปเพราะเคยเล่นแล้ว สคิปอีเวนท์ซ้ำๆ ไปหมด (เล่าไปแล้วในรูทอากิกับชุน)
  • สคิปจนกระทั่งแมดลิปส์ออกมา

madlipskitaaaaaaaaa

  • แอออออออออออ คันซากิซางงงงงงงงงง คิดตึ๋งงงง วี้ดดดดดดดดดดดดดดดด กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด
  • แม้จะเป็นเหตุการณ์ที่เคยดูแล้วเพราะมันซ้ำ แต่ก็ตั้งใจฟังทุกคำพูดอย่างดี ครั้นเมื่อแมดลิปส์หมดบทบาทแล้วก็กดสคิปต่อ อาาา ความเท่าเทียมไม่มีในโลก
  • ตัดภาพมาอีกทีตอนเรียนซัมเมอร์ ขณะที่นางเอกกับเรย์จังนั่งอ่านหนังสือเรียนด้วยกันที่โรงเรียน เรย์จังก็งอแงอยากกินน้ำแข็งไสเพราะอากาศร้อนและอ้อนขอให้นางเอกสอนภาษาอังกฤษให้ (ฟีลลิ่งเลี้ยงลูกมาอีกแล้ว) 
  • เรย์จังบ่นว่าไม่รู้จะแก้ Past tense เป็น Present perfect ยังไง โอ้โห เห็นเรย์จังบ่นแล้วอยากตบกะโหลกหนึ่งที ภาษาญี่ปุ่นก็ใช่ว่าจะผันเวิร์บง่ายนะคะน้องงงงงงง แต่เอาเถอะ ภาษาต่างประเทศมันก็ต้องยากกว่าภาษาที่พูดมาตั้งแต่เกิดอยู่แล้ว แจแปนนีสเนทีฟสปีกเกอร์คงไม่เข้าใจความปวดหัวของต่างด้าวเวลาผันคำกริยานิงฮงโกะสินะ /กัดผ้าเช็ดหน้าแรง
  • ทำการบ้านเสร็จเรย์จังก็ฉวยโอกาสจุ๊บแก้มนางเอกและบอกว่าเฟิร์สคิสของผมเป็นของรุ่นพี่นะ เหยยยย จุ๊บแก้มไม่นับเป็นเฟิร์สคิสย่ะะะะะะะะะะ

reichan-firstkiss

  • นอกเรื่องนิด เพื่อนนางเอกดูเป็นสาวน้อยแอ๊บใสข้างในร้ายลึกมากเลย เห็นทีไรลุ้นทุกทีว่าจะมีการพลิกมาเป็นเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดตบกันหลังโรงเรียนมั้ย ยังไง แต่เกมมันมาแนวสดใสชีวิตวัยรุ่นสุดแสนงดงามขนาดนี้ คงไม่มีการพลิกล็อคช็อกโลกอะไรแบบนั้นมั้ง เพื่อนนางเอกคงเป็นคนดีแหละ เสียดายจัง (เอ๊ะ)

amichan

  • หลังจากนั้นชุนก็เกรียนแตกทำวงเกือบล่มเช่นเดิม ก็กดข้ามๆ ไป (ฉากรูทรวมที่ไม่มีแมดลิปส์ข้ามหมดค่ะ หึฟ์)
  • ตอนที่เร็กซ์ไปนอนค้างบ้านจินซังเพื่อซ้อมดนตรี นางเอกกับเรย์จังโดนพี่มิคาโดะใช้ให้ไปช็อปปิ้งซื้ออาหารเย็น เดินเข้าซูเปอร์ปุ๊บ เรย์จังก็หยิบขนมมาโยนใส่ตะกร้าโครมๆ ปั๊บ จนนางเอกสั่งให้เอากลับไปเก็บ (ฟีลลิ่งเลี้ยงลูกกลับมาอีกครั้ง) เรย์จังเลยงอแงว่าเห็นแก่คนน่ารักๆ อย่างผมหน่อยไม่ได้เหรอฮะรุ่นพี่ (อิ๊ เด็กนี่! เอาความน่ารักมาหากินกะผู้หญิงแก่กว่าเหรอ ร้ายกาจ!)
  • แม้จะน่าหมั่นไส้เบาๆ ที่เอาความน่ารักมาต่อรอง แต่ความดีงามของฉากช็อปปิ้งอยู่ตรงที่เรย์จังขอซื้อดอกไม้ไฟไปเล่นกับทุกคนเพราะเห็นชุนไม่ร่าเริง อืม เป็นเด็กดีอยู่เหมือนกันนะ
  • แต่เรย์จังเนี่ย บางทีก็พูดอะไรที่สมเป็นผู้ชายเกมจีบหนุ่มค่อดๆ คือรุกนางเอกหนักมากกกกก ขัดกับหน้าตาอันสุดแสนน่ารักไร้พิเษภัย เป็นเด็กสายคาวาอี้ที่ประมาทไม่ได้ ใช้หน้าตาน่ารักๆ มาอำพรางความร้ายกาจชัดๆ
  • พอไปทัศนศึกษา นางเอกก็ซื้อพวงกุญแจลิงสามตัวเป็นของฝากให้เรย์จังเพราะไม่ได้ไปด้วยกัน ตอนแรกเรย์จังเห็นลิงแล้วผงะไปเลย ตล๊กกกกกก 55555555555 แต่เรย์จังก็ไม่ลืมถือโอกาสนี้ชวนนางเอกไปเที่ยวนิกโก้สองต่อสองคราวหน้า หูย ร้ายกาจอะ ระดับความสัมพันธ์ยังเป็นแค่รุ่นพี่รุ่นน้องในชมรม คุณน้องกล้าหาญขนาดชวนไปเดทข้ามจังหวัดเชียวเหรอออออ
  • ทั้งหมดที่ว่ามานี่ยังเป็นรูทรวมอยู่เลย กว่าจะเข้ารูทเรย์จังเต็มๆ ก็หลังจากเร็กซ์ขึ้นแสดงไลฟ์งานโรงเรียนนู่นนนนน
  • นอกเรื่องอีกครั้ง คันซากิ คาโอรุช่างน่ารักเหลือเกินนนนนนน แอร๊มมมมมมมมมมมมมมม

kaoruuuuuu

  • หลังงานโรงเรียน เรย์จังมานั่งเล่นเปียโนคนเดียวแล้วเริ่มเล่าอดีตให้ฟังว่าตัวเองเริ่มเรียนเปียโนตั้งแต่เด็กๆ แต่เล่นไม่ได้ดั่งใจพ่อเลยโดนด่าจนท้อแท้อยากเลิกเล่นดนตรี ทว่าเด็กผู้หญิงที่เรียนเปียโนด้วยกันบอกว่าถ้าเล่นตามโน้ตไม่ได้ก็แต่งเพลงเองซะสิ (เป็นคำแนะนำที่ฮาร์ดคอร์มาก นี่คือเด็กประถมแนะนำเด็กประถม) ซึ่งเรย์จังจะเฉลยให้นางเอกฟังตอนท้ายๆ ว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นก็คือนางเอกนั่นเอง สรุปว่าทุกคนจะมีอดีตร่วมกะนางเอกใช่มั้ย?
  • หลังจากนั้นจินซังก็บอกว่าพ่อเรย์จังโทรมาต่อว่าเรื่องที่ปล่อยให้ลูกชายไปทำวงร็อค แต่ตอนนี้พ่อเรย์จังอยู่เมืองนอก จินซังเลยพูดประมาณว่าปล่อยๆ เขาไปเถอะ อย่าได้แคร์ (ยิ่งเล่นยิ่งชอบจินซัง ตลกหน้าตายสุดๆ 555555555)
  • ช่วงนี้สมาชิกวงเร็กซ์จะกลับมาทำเพลงด้วยกันอย่างสนุกสนาน ทุกคนประชุมกันว่า พวกเราจะต้องปราบแมดลิปส์ในงานประชันดนตรีให้ได้!!
  • อ้าววววววววว ม่ายยยยยยยยยย #ทีมแมดลิปส์ #คันซากิซังโอชิ #ปันใจให้ทามากิเป็นบางครั้งคราว
  • ขณะที่กำลังนึกถึงคันซากิซัง เจ้าตัวก็โผล่มาเฉยเลย แง้งงงงงงงงงงงงงง
  • คาโอรุโผล่มาพร้อมกับอิซึมิ ยู ซึ่งเป็นเพื่อนในวงแมดลิปส์ คาโอรุบอกว่าส่งเมลหาอากิตั้งหลายรอบแต่มันเออเร่อ ไม่รู้ทำไม (โดนอากิบล็อคเบอร์แน่นอน ฟันธง 555555555555)
  • อากิบอกยูว่า อิซึมิซังครับ หิ้วคาโอรุกลับไปเถอะ (จะสงสารคาโอรุดีมั้ย ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่เข้าใจความรำคาญของอากินะ…) แต่ยูบอกว่าวันนี้มาเพราะธุระของจินซัง ทั้งสองคนมาชวนเร็กซ์ไปร่วมแสดงในคริสต์มาสไลฟ์ของแมดลิปส์ ยูชิงพูดชวนก่อน คาโอรุเลยโวยวายว่าพูดก่อนได้ไง ฉันอุตส่าห์ซ้อมพูดมาตั้งหลายรอบนะ โอยยยยยยยย น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

kanzakisankawaiiii

  • พอรุ่นพี่มาเชิญไปเป็นเกสต์เล่นเปิดไลฟ์ของตัวเอง เรย์จังก็ถามว่าจะดีเหรอ ไม่กลัวเร็กซ์แย่งซีนเหรอฮะ? ……เห็นมะ เด็กคนนี้ร้ายกาจ
  • ก่อนกลับยูชวนนางเอกไปเดทตอนสุดสัปดาห์ด้วยนะ คือคาแรคเตอร์ยูเป็นพวกขี้หลี เลยต้องคอยหยอดนางเอกพอเป็นพิธีทุกครั้งที่โผล่มา แต่ไม่อาวววว ถ้าคาโอรุชวนอะ พร้อมไปทันทีไม่ต้องรอสุดสัปดาห์เลยค่ะะะะะะ #นางเอกไม่ได้กล่าว
  • อยู่มาวันหนึ่ง ขณะที่นางเอกกำลังคุยกับเรย์จัง โซมะกับอากิก็มาบอกว่าพ่อของเรย์จังมาที่บริษัท ทุกคนจึงไปที่บริษัทซาวด์สเคปด้วยกัน พอไปถึงพ่อเรย์จังก็สั่งให้เลิกทำวงไร้สาระได้แล้ว
  • เอาจริงรูทนี้เนื้อหาตรงชีวิตจริงวัยรุ่นโดยเฉพาะวัยมัธยมปลายมากๆ ประเด็น “ความฝันของพ่อแม่ vs ความฝันของตัวเอง” เนี่ย ถ้าใครเคยโดนพ่อแม่บังคับให้ทำอะไรที่ไม่อยากทำคงอินมาก แต่เราเฉยๆ เพราะพ่อแม่ไม่เคยห้ามอะไรเราสำเร็จ ไม่อินกับคอนฟลิคต์นี้ 555555555 (จุดร่วมเดียวที่มีต่อเรย์จังคือโดนพ่อแม่บังคับให้เรียนเปียโน แต่พ่อแม่ก็ไม่ได้คาดหวังว่าเราจะเติบโตเป็นโชแปงหรืออะไร ไม่ได้เป็นปมวัยเด็กอะไรแบบนั้น)
  • จินซังบอกพ่อเรย์จังว่าเดี๋ยวเร็กซ์กับแมดลิปส์ต้องประชันดนตรีกัน ถ้าเร็กซ์แพ้ต้องยุบวง แต่ถ้าแมดลิปส์แพ้…… มันเป็นไปไม่ได้ จินซังเลยไม่ได้คิดไว้ว่าจะทำยังไง โอ๊ย จินซังงงงงงงง รักกกกกกกกก 5555555555555
  • พ่อเรย์จังฟังแล้วก็เดินยิ้มแย้มจากไปอย่างง่ายดาย เชื่อคนง่ายสุดๆ โดนจินซังต้มแล้วค่ะคุณพ่อ
  • ทว่าหลังจากนั้นเรย์จังกลับเกิดอาการเครียด บ้าซ้อมที่สตูดิโอจนมาเข้าชมรมสายบ่อยๆ ท่าทีแปลกไปจนทุกคนในวงเป็นห่วง พี่มิคาโดะเลยเรียกประชุมก่อนซ้อม
  • พี่มิคาโดะเห็นเรย์จังไปซ้อมที่สตูดิโอของจินซังอย่างเอาเป็นเอาตายทุกวัน พี่แกเลยบอกว่าสงสัยต้องผลัดเวรกันเฝ้าเรย์แล้วมั้ง แออออออออ ลีดด้าาาาาาาาา ใส่ใจสมาชิกในวงอะะะะะะะ
  • แต่สุดท้ายคนคอยเฝ้าเรย์จังก็ไม่พ้นนางเอก ไปเตรียมอาหารให้ ทำขนมให้ ฟีลลิ่งแม่ดูแลลูกอะเกนแอนด์อะเกน
  • ความดราม่าบังเกิดเมื่อเรย์จังซ้อมหนักจนฟุบคาคีย์บอร์ด นางเอกเลยพุ่งเข้าไปกอดและบอกว่าพักเถอะ ฉันทนดูไม่ไหวแล้ว เรย์จังเลยสัญญาว่าจะเพลาๆ การซ้อมลงบ้างและฉวยโอกาสจุ๊บแก้มนางเอกหนึ่งที จุ๊บเสร็จก็บอกว่ารุ่นพี่ผิดเองที่เข้ามากอด ผมไม่ผิดนะฮะ #จย้า

reichannn

  • ณ จุดนี้ถ้าถามว่าใครอันตรายที่สุดในเกม ก็คงตอบว่าเรย์จังนี่แหละ พิษสงเยอะมาก
  • เป็นตัวละครแบบที่ถ้าอยู่ในบีแอลเกมคงเกลียดไปแล้ว เพราะเชื่อว่าถ้าเด็กคนนี้จีบผู้ชายจะต้องแรดมาก 5555555555555 แต่นี่ยังอยู่สายนอร์มอลไง ยังร้ายกาจในเลเวลน่าเอ็นดูอยู่
  • มีฉากนึงแถวๆ นี้ที่นางเอกกับเรย์จังนั่งกินเค้กแล้วเมาท์พ่อเรย์จังด้วยกัน เรย์จังบอกว่าพ่อไม่เคยยิ้มเลย ไม่เคยสนใจอะไรนอกจากเรื่องงาน ในหัวมีแต่เรื่องดนตรีคลาสสิก จนเรย์จังรู้สึกว่าพ่อไม่มีความอบอุ่นและว่างเปล่าเหลือเกิน พ่อเป็นคนประหลาดๆ คนนึงเท่านั้นแหละ โอ้โห นินทาซะสงสารคุณพ่อเลยค่ะ
  • กำลังเมาท์กันเพลินๆ สมาชิกวงคนอื่นๆ ก็โผล่มาซ้อมพร้อมหน้าพร้อมตา นางเอกเลยรอดพ้นเงื้อมมือเรย์จังมาได้ ฟู่ว ถ้าอยู่กันสองต่อสองไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง น่ากลัวชะมัด /ปาดเหงื่อ
  • พอถึงวันคริสต์มาสไลฟ์ ยูมาหาก่อนขึ้นแสดง คาโอรุก็มาด้วย แฮร้ยยยยยย (≧д≦) แต่เรย์จังบอกว่าถ้าจะมาก็ไม่ต้องพาคาโอรุมาได้มั้ย ยูเลยบ่นว่าช่วยไม่ได้ คาโอรุตามมาเองนี่นา 5555555555555 สงสารรรรรรรรรรร คันซากิซังช่างเป็นที่รักของทุกคนในบริษัทเหลือเกิน
  • ทว่าคาโอรุไม่ได้สนใจไยดีว่าใครจะด่าจะว่ายังไง พุ่งไปเกาะแกะอากิหน้าตาระรื่นเชียว ฮุ้ยยยยย

kanzakisan-akikun

  • ที่จริงอิโอริกับทามากิก็ตามมาด้วยนะ ฮื้ออออออออออ ทามากิล้อหล่ออออออออออออ เอาภาคจีบแมดลิปส์มาเดี๋ยวนี้นะะะะะะะะะะะะะะะะะ

madlipsss

  • ไม่ออกเกมภาคแมดลิปส์ก็ช่วยออกซิงเกิ้ลมาให้ฟังหน่อยได้โปรด (ไปฟังในฝันนะ #ทีมงานกล่าว)
  • จริงๆ แล้วคนที่รับบทต่อปากต่อคำกับเรย์จังคือยู แต่เฉยๆ กับคาแรคเตอร์ยูแฮะ ไม่มีอะไรจะกรี๊ด แค่กรี๊ดคาโอรุกับทามากิก็หมดแรงละ แถมยังรู้สึกว่าบทบาทของยูไม่เด่นเท่ากับที่คาโอรุเด่นในรูทอากิ และเท่ากับที่ทามากิเด่นในรูทชุนด้วย
  • ไลฟ์คริสต์มาสคราวนี้ไม่ยักพังเหมือนรูทอื่น งานนี้เร็กซ์เล่นดีจนผู้ชมตะโกนเรียกเร็กซ์ๆๆๆ ไม่หยุด แล้วอากิก็ประกาศว่าเดี๋ยวไลฟ์คราวหน้าจะเล่นเพลงที่เรย์แต่งนะ พอลงมาหลังเวทีเรย์จังเลยโวยวายว่าไปพูดงั้นได้ไง ยังไม่ชัวร์ซะหน่อยว่าจะเล่นเพลงใหม่ แต่อากิบอกว่าไม่เป็นไรแน่นอน ส่วนพี่มิคาโดะบอกว่าเพลงนั้นจะเป็นเครื่องยืนยันว่าเรย์จำเป็นสำหรับเร็กซ์จริงๆ แออออออออ ลีดด้าาาาาาาาาาาาา
  • ช่วงปิดเทอมฤดูหนาว ทุกคนมาซ้อมด้วยกันที่สตูดิโอของจินซังบ่อยๆ พอถึงวันสิ้นปี นางเอกเลยชวนทุกคนเคานท์ดาวน์กินโซบะข้ามปีด้วยกัน ทุกคนก็เฮฮาเพราะอยากปาร์ตี้ แต่เรย์จังโวยวายว่าไม่มีเวลามากขนาดนั้นนะ เพลงใหม่ยังไม่เสร็จเรียบร้อย แต่พี่มิคาโดะกับโซมะกล่อมว่าพักนิดหน่อยจะเป็นไรไป เรย์จังเลยยอมแบบไม่เต็มใจ
  • นางเอกที่เป็นคนชวนปลีกตัวออกมาซื้อโซบะ เรย์จังเลยวิ่งตามมาขอโทษแล้วบอกว่าจะช่วยถือของให้ เอ๊า ตะกี้ยังบอกว่าไม่ว่าง ไม่อยากปาร์ตี้ สรุปจะเอาไง??
  • แถมเคาน์ดาวน์เสร็จยังเล่นเกมโต้รุ่งกันอีก ไหนใครบอกว่าไม่มีเวลาเล่นนะ?
  • พอคนอื่นหลับหมด เรย์จังก็มาขอบคุณนางเอกที่ชวนเคานท์ดาวน์ ทำให้ได้ต้อนรับปีใหม่อย่างสนุกสนานเฮฮา แต่เรย์จังไม่รู้จะขอบคุณยังไงดี งั้นผมขอบคุณด้วยจูบได้มั้ยฮะรุ่นพี่? (แน่ะ ความร้ายกาจยังไม่จบง่ายๆ)

reichan

  • แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไรคนอื่นๆ ก็วิ่งหน้าตั้งมาขัดจังหวะซะก่อน เรย์จังเลยกระซิบว่าไม่เป็นไร เอาไว้ค่อยต่อตอนอยู่กันสองต่อสองนะฮะรุ่นพี่
  • ร้ายกาจ!
  • หลังจากนั้นก็เปิดเทอม นางเอกไปห้องซ้อมที่บริษัทแล้วบังเอิญเจอทามากิกับอิโอริ ทามากิบอกว่าลืมชื่อนางเอกอะ อ้าววว คุโรเสะซัง ใจร้ายยยยย /ตบตีๆๆๆๆ
  • ทามากิมาบอกว่าเดี๋ยวแมดลิปส์จะมาอัดเสียงตอนสามทุ่ม แต่เรย์จังบอกว่าดูตารางผิดแล้ว นั่นมันพรุ่งนี้ต่างหาก อิโอริเลยบอกว่าฉันผิดเองที่วางใจให้ลีดเดอร์จัดการ คือทามากินี่เป็นพวกเอ๋อเรื่องตารางเวลาประจำ คิวท์เอ้าะะะว์ (≧ω≦) (คนหล่อทำอะไรก็ไม่ผิด)
  • ว่าแล้วทามากิกับอิโอริก็นั่งฟังเรย์จังเล่นเพลงที่เรย์จังแต่งเองซะเลย ฟังจบก็อึ้งอ้าปากค้างทั้งคู่ ทามากิชมว่า โห เพลงดีมาก มีความทรงพลังแฝงอยู่ในความเศร้า แล้วทามากิก็ให้กำลังใจ บอกให้เรย์จังมั่นใจในตัวเองเข้าไว้ อั้กกกกกกกกกก คุโรเสะซังงงงงงงงงงงงงงงง ทำไมน่ารักกกกกกกกกก

tamakiiii

  • วันหนึ่งหลังเลิกเรียน พ่อเรย์จังบุกมาถึงหน้าโรงเรียนละบอกว่าอยากคุยกับนางเอก ว่าแล้วก็พานางเอกไปบริษัทซาวด์สเคป คราวนี้ไม่คุยกับจินซังแล้ว แต่ไปคุยกับพ่อจินซังที่เป็นประธานบริษัทเลย
  • พ่อจินซังถามว่านางเอกคิดว่าเร็กซ์เป็นยังไง แล้วเรย์เป็นยังไง นางเอกก็ชมว่าเร็กซ์ขยันซ้อมมากค่า ทุกคนเอาจริงกับดนตรีมากนะคะ ไม่ใช่แค่เล่นๆ บลาๆๆ แต่คุณพ่อเรย์จังบอกว่าวงการนี้มันเถื่อนนะ ยิ่งเป็นเพลงร็อคมันยิ่งเปลี่ยนแปลงไปตามกระแสนะ พ่อจินซังเลยเสริมว่าวงการนี้มันโหดจริงๆ นั่นแหละ ไม่แปลกหรอกที่พ่อเรย์จังจะเป็นห่วง
  • นางเอกยังไม่ทันกล่อมคุณพ่อเสร็จ เรย์จังก็พุ่งพรวดเข้ามา โวยวายใส่พ่อว่ามายุ่งทำไม ไหนสัญญาว่าจะไม่ยุ่งจนกว่าเร็กซ์จะแบทเทิลกับแมดลิปส์จบไง โวยเสร็จก็ลากนางเอกออกไป พ่อยังไม่ทันพูดอะไรเลย โอ้ย สงสารคุณพ่อ ฮือ ลูกอยู่ในวัยต่อต้านก็ทำใจนิดนึงนะคะ /ตบไหล่คุณพ่อเบาๆ
  • หลังจากนั้นวันหนึ่งขณะอยู่ในห้องซ้อมที่โรงเรียน นางเอก พี่มิคาโดะ และชุนก็เมาท์กันเรื่องพ่อเรย์จัง (รูทนี้เอะอะตั้งวงนินทาบุพการีตัลหลอด) เรย์จังมาได้ยินเลยโกรธที่คุยกันเรื่องนี้ตอนที่ตัวเองไม่อยู่ เถียงกันไปเถียงกันมา จู่ๆ เรย์จังก็ทรุดฮวบหอบแฮ่กๆ เพราะไข้สูง พี่มิคาโดะเลยสั่งรีบพาไปโรงพยาบาล ฮู้ย ลีดด้าาาาาาาา
  • ขณะที่เรย์จังแอดมิทไปเรียบร้อย ชุนก็แอบเมาท์พ่อเรย์จัง (อีกแล้ว!) ว่าแทบไม่เคยอยู่กับลูก ไม่เล่นกับลูกเลย ตอนลูกป่วยเข้าโรงบาลก็ส่งแม่บ้านมารับ ส่วนพี่มิคาโดะวิเคราะห์ว่าเรย์กลัวพ่ออยู่ลึกๆ ในใจเพราะรู้ว่าตัวเองไม่มีทางสู้พ่อได้เลย ชอบฉากนี้ตรงที่เห็นว่า เออ แก๊งเพื่อนสมัยเด็กสามคนนี้สนิทกัน ใส่ใจกันจริงๆ เนอะ
  • พอพี่มิคาโดะกับชุนกลับไปแล้ว นางเอกก็ไปนอนเฝ้าข้างเตียง เห็นเรย์จังตื่นปุ๊บนางเอกก็น้ำตาร่วงเลย

reichan-byouin

  • โห ซีจีดราม่ามาก อารมณ์ประมาณซีรีส์เกาหลีพระเอกเป็นลูคีเมียอะไรแบบนั้น ดราม่ากันเรียบร้อยนางเอกก็นอนเฝ้าถึงเช้า พอพี่มิคาโดะมาหาตอนเช้า พี่แกเลยดุว่านอนค้างได้ไง ยังไงก็เป็นผู้หญิงกับผู้ชายนะ (คาแรคเตอร์พี่มิคาโดะชักจะคุณพ่อขึ้นเรื่อยๆ…)
  • พอเดือนกุมภา เรย์จังก็หายป่วยกลับมาเป็นปกติ ทุกคนในวงมาซ้อมเพลงกันเฮฮา แต่บรรยากาศเริ่มซีเรียสเมื่อเรย์จังบอกว่า ฉันจะไปเป็นนักแต่งเพลงดีมั้ยนะ ถ้าทำแบบนั้น ถึงจะต้องออกจากวงก็ยังได้ข้องแวะกับเร็กซ์อยู่ แต่พี่มิคาโดะเตือนสติว่านั่นใช่สิ่งที่นายต้องการจริงๆ เหรอ ไม่ได้อยากยืนบนเวทีด้วยกันเหรอ ก็ลองคิดดู
  • คนอื่นในวงก็ช่วยๆ กันเตือนสติอีกแรง ชอบที่อากิบอกว่า คนที่ตัดใจยอมแพ้ที่จะยืนบนเวทีด้วยกันจะช่วยสนับสนุนเร็กซ์จากเบื้องหลังได้ไง? …..เป็นคำพูดที่ fallacy สุด ทำไมจะไม่ได้อะ ได้ดิ ไม่งั้นนักแต่งเพลงทั่วโลกก็ต้องเป็นสมาชิกวงดนตรีมาก่อนรึไง?? แต่พออากิพูดแล้วคล้อยตามบอกไม่ถูก สงสัยเพราะโดนมนตร์สะกดจากเสียงคักกี้ 555555555555
  • พอทุกคนกล่อมมากๆ เข้า เรย์จังก็วิ่งหนีไปเลย พี่มิคาโดะบอกว่าปล่อยๆไปเถอะ ไม่ต้องไปตาม เวลาแบบนี้ปล่อยให้ไปคิดคนเดียวดีกว่า อาาาาาาาา ลีดด้าาาาาาาาาาาาาา
  • รูทนี้มีเหตุการณ์ที่รู้สึกว่าพี่มิคาโดะสมเป็นลีดด้าหลายรอบมาก ชอบ
  • หลังจากนั้นเรย์จังก็ไม่โผล่มาเข้าชมรมหลายวัน ตอนแรกทุกคนก็เครียดๆ จนชุนกระทั่งบอกนางเอกว่าพรุ่งนี้ฝากเก็บช็อกโกแลตให้ด้วย เพราะจินซังสั่งมาว่าห้ามรับช็อกโกแลตจากแฟนๆ โดยตรง ให้นางเอกเป็นคนเก็บแทน ทุกคนเลยเฮฮาเรื่องวาเลนไทน์กันและลืมเรื่องเรย์จังไปเลย โธ่ เด็กพวกนี้นี่!
  • วันวาเลนไทน์ จู่ๆ จินซังก็โทรมาเรียกนางเอกไปบริษัทเพราะเรย์จังไปปรึกษาว่าอยากผันตัวไปเป็นนักแต่งเพลง แต่นางเอกไปถึงบริษัทแล้วเจอเรย์จังแทนซะงั้น โถ จินซังนี่เก๊าะะ อุตส่าห์ช่วยโกหกเพื่อจัดฉากให้สองคนนี้มาคุยกัน ใจดีอ้ะะะ
  • นางเอกเอาช็อกโกแลตกับจดหมายจากแฟนๆ ที่ได้รับมาให้เรย์จังดู เรย์จังอ่านแล้วก็นั่งร้องไห้บอกว่าจะเลิกกลุ้มแล้ว ผมชอบเร็กซ์จริงๆ นะ ถ้าไม่ได้เล่นดนตรีกับทุกคนก็ไม่มีความหมาย ผมอยากยืนบนเวทีในฐานะสมาชิกคนหนึ่งของเร็กซ์ แล้วเรย์จังก็สัญญาว่าพรุ่งนี้จะกลับมาเข้าชมรมอีก

reichan-fanletter

  • โออออ ถ้าอ่านแฟนเล็ตเตอร์แล้วจะหายกลุ้มง่ายขนาดนี้ น่าจะให้อ่านตั้งนานแล้วมั้ย?
  • แต่วันต่อมาเรย์จังกลับกล้าๆ กลัวๆ ไม่กล้าเข้าห้องชมรมเพราะสร้างความเดือดร้อนให้ทุกคนไว้เยอะ นางเอกเลยลากเข้าไป ทุกคนก็ยิ้มแย้มต้อนรับเรย์จังดิบดีจนเรย์จังน้ำตาซึม ฉากนี้ทุกคนน่าร๊ากน่ารัก

tadaimaaaa

  • รูทนี้ฉากพยายามน้ำตาซึมเยอะจริ๊ง แต่ไม่อิน ไม่เศร้าตาม ไม่สะเทือนเลย เย็นชาไปมั้ยเรา……. ที่จริงเราเป็นคนอินกับฉากซึ้งๆ เศร้าๆ ง่ายนะ แต่รู้สึกว่าฉากดราม่ามันยังไปได้ไม่สุด ปมปัญหาเรื่องความสับสนกับเส้นทางชีวิตและการมีปัญหากับพ่อแม่มันน่าจะขยี้ได้มากกว่านี้
  • ในที่สุดก็ถึงวันประชันดนตรี นางเอกบังเอิญเจอพ่อเรย์อยู่หน้างาน พอนางเอกมาบอกทุกคนในห้องแต่งตัว ชุนก็บอกว่าพ่อเรย์เนี่ยซึนเดเระจัง ทำเป็นบ่นงู้นงี้แต่ก็สนใจมาดูไลฟ์อยู่ดี (อีนี่ก็นินทาเขาไม่หยุดดดดดด) 
  • ระหว่างเล่นคอนเสิร์ต เรย์จังหวั่นไหวเพราะรู้ว่าพ่อมาดูเลยเล่นพลาดจนผู้ชมโวยวาย (คุณพ่อพูดถูกนะ วงการร็อคเถื่อนจริง) พอออกมาข้างๆ เวที พ่อเรย์จังก็โผล่มาด่าว่าเล่นได้แค่นี้เรอะ อย่าทำให้ชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลที่พ่อสร้างมาต้องเสื่อมเสียสิ เลิกๆ เล่นเพลงร็อคได้แล้ว
  • แล้วพ่อลูกก็เปิดฉากดิสคัสกันเรื่องเล่นดนตรี เล่นไปทำไม? เพื่ออะไร? เพื่อใคร? เรย์จังบอกพ่อว่าตัวเองไม่ได้เล่นดนตรีคนเดียวนะ ยังมีเพื่อนๆ อยู่ ถึงดนตรีของเรย์จังคนเดียวจะไม่ได้เรื่องเท่าไหร่ แต่ถ้าประสานเสียงกับทุกคนแล้วมันจะออกมาเป็นฮาร์โมนี่ที่สดใส ก็เพื่อนๆ พวกนี้แหละที่ช่วยให้ตระหนักถึงความสนุกของการเล่นดนตรีได้อีกครั้ง ดนตรีคือสิ่งที่ข้ามพรมแดน ข้ามภาษา จะร็อคหรือคลาสสิกมันก็แค่ชื่อประเภทเท่านั้นเอง
  • เพราะฉะนั้นเรย์จังจึงสัญญาว่าจะเล่นดนตรีที่ยอดเยี่ยมระดับที่ไม่ทำให้เสียชื่อวงศ์ตระกูลให้ได้ พ่อไม่ต้องห่วงนะฮะ (แหม่ ตรงนี้จะพีคมากถ้าเรย์จังบอกว่า ถ้ากลัวเสื่อมเสียขนาดนั้น ผมไปเปลี่ยนนามสกุลก็ได้ ไรงี้)
  • ก่อนออกไปเล่นเพลงสุดท้ายด้วยฟีลลิ่งปลอดโปร่งโล่งใจเพราะได้ทะเลาะกับพ่อเรียบร้อย เรย์จังก็หันมาจูบมือนางเอกทีนึง (เด็กนรกกกก ฉวยทุกโอกาสที่มี!)
  • พอร้องเพลงใหม่จบ อากิก็บอกให้เรย์คุยกับผู้ชม ชอบตรงที่ชุนหันมามองเรย์ด้วยอ้ะ ชอบสองคนนี้ (แบบไม่บีแอล) ถึงจะเถียงกันอยู่เรื่อย แต่ที่จริงสนิทกันที่สุดละ น่ารักดี (*´ェ`*)

rexx

  • พอเห็นพ่อเรย์เดินออกไปทั้งๆ ที่เพลงยังไม่จบ นางเอกก็วิ่งตามไปถามว่าจริงๆ แล้วคุณพ่อเป็นห่วงเรย์มาตลอดใช่มั้ยคะ
  • คุณพ่อตอบว่า สำหรับคุณพ่อแล้ว ดนตรีคือชีวิต แน่นอนว่าเรย์ก็เช่นกัน ต่างกันตรงที่คุณพ่อเล่นดนตรีคนเดียวมาตลอด เป็นโปรมันก็ต้องชินกับความโดดเดี่ยวแบบนี้แหละ ที่ผ่านมาคุณพ่อเลยไม่ค่อยเก็ทการเล่นดนตรีกับเพื่อนๆ เท่าไหร่ (เอ่อ ขุ่นพ่อคะ เหงามากก็ไปเล่นกะคนอื่นมั้ย? เปียโนเนี่ยเล่นกับวงออร์เคสตร้ายังได้เลยนะคะ)
  • สุดท้ายคุณพ่อก็บอกว่าเข้าใจดนตรีที่เรย์อยากเล่นแล้วล่ะ แล้วก็เดินจากไป เป็นอันว่าพ่อเข้าใจลูกแล้ว แต่ดูเหมือนฝั่งลูกยังไม่ค่อยเข้าใจพ่อเท่าไหร่ เป็นการคลายปมที่คลายไม่สุดเลยแฮะ หยอดประเด็นพ่อลูกไม่ถูกกันมาทั้งเกม สุดท้ายเคลียร์ได้ง่ายๆ แบบนี้เลย? แค่พ่อมาดูไลฟ์ลูกแล้วคุยกันหลังเวที เข้าใจกันแล้ว?
  • แต่สิ่งที่ขัดเคืองที่สุดในการประชันดนตรีคือ ทำไมไม่ได้เห็นหน้าแมดลิปส์ในไลฟ์เลย ฮือออออ คาโอรุอยู่หนายยยยยยยยยยยยย ออกมาเดี๋ยวนี้นะะะะะะะะะะะะะะะะ
  • หลังจากนั้น ช่วงปิดเทอมหน้าร้อน เร็กซ์ไปซ้อมเพลงที่สตูดิโอกันเนืองๆ เพื่อเตรียมตัวออกอัลบั้มใหม่ (ขออัลบั้มแมดลิปส์ด้วยค่ะ ได้โปรดดดดดดดดดดดด) มีวันนึงนางเอกไปถึงแล้วเจอพ่อลูกนั่งอยู่ด้วยกันที่แกรนด์เปียโน งงเลยทีนี้ เกิดอะไรขึ้น??
  • คุณพ่อบอกว่ามาเพราะเรย์ขอให้ช่วยงานอัดเสียง แล้วพ่อลูกก็นั่งเล่นเปียโนด้วยกัน เสร็จงานแล้วคุณพ่อมาก้มหัวฝากฝังเรย์กับนางเอก นางเอกเลยบอกว่าฉันแค่เป็นคนคอยสนับสนุนเร็กซ์เท่านั้นเองนะคะ ไม่ต้องมาก้มหัวก็ได้ คุณพ่อฟังแล้วทำหน้าเอือมๆ ถามลูกชายว่านี่ยังไม่ได้สารภาพรักอีกเหรอลูก?

otousannnn

  • ขุ่นพ่อคะะะะะะะะะะ 555555555555555555555555555555
  • คุณพ่อบอกว่าผัดผ่อนแบบนี้ไม่สมเป็นผู้ชายเลยนะ มัวแต่รีๆ รอๆ เดี๋ยวคนอื่นคาบไปหรอก โอยยยย สงสัยประสบการณ์ฟามรักของคุณพ่อจะมิธรรมดา ฮือ คุณพ่อน่ารักกกกกก ไม่เสียแรงที่เข้าข้างคุณพ่อมาทั้งเกม นี่ไม่ได้เชียร์เรย์จังเลยนะ จริงจัง #ทีมผู้ชายใส่สูท #ทีมคุณพ่อ
  • คุณพ่อกลับไปแล้วเรย์จังเลยสารภาพรักกับนางเอก ซึ่งจริงๆ แล้วเรย์จังตั้งใจจะสารภาพรักหลังอัดเสียงมาตั้งแต่แรกแล้วแหละ แต่ดันมาโดนพ่อแซวซะก่อน แผนแตกเลย ดีนะนางเอกเกมนี้เป็นคนบื้อๆ เอ๋อๆ ขนาดความแตกแล้ว นางเอกยังงงๆ อยู่เลย……

reichan-kokuhaku

  • โดนสารภาพรักแล้ว นางเอกก็ตอบว่า ฉันก็ชอบเรย์คุงเหมือนกัน แล้วเรย์จังก็ช่วยทบทวนความทรงจำว่าอันที่จริงเราเคยรู้จักกันตั้งแต่สมัยไปเรียนดนตรีตอนเด็กๆ แล้วนะ ผมรักรุ่นพี่มาตลอดตั้งแต่ตอนนั้นเลย (โกหกกกกกกกกก ชั้นจำได้ว่าเธอเพิ่งนึกออกกลางๆ เกมว่าเคยรู้จักกัน หยั่มมาาาา)
  • หลังฉากสารภาพรักก็เครดิตขึ้น ฉากหลังเครดิตจะเป็นช่วงหนึ่งปีให้หลัง เนื้อหาไม่ค่อยมีอะไร นางเอกกับเรย์จังห่างๆ กันไปเพราะงานยุ่ง แถมนางเอกยังเข้ามหาลัยแล้วในขณะที่เรย์จังยังอยู่ม.ปลาย ความสัมพันธ์เลยเริ่มง่อนแง่น แต่สุดท้ายมาจับเข่าคุยเคลียร์กันได้ด้วยดี
  • และด้วยความที่เรย์จังกลัวว่านางเอกจะปันใจให้หนุ่มอื่นในมหาลัย เรย์จังเลย….คุกเข่า…….ขอแต่งงาน………………… เดี๋ยวนะ อะไรเนี่ย กะทันหันเกินไปจนรู้สึกขำ 555555555555555555555

reichan-ending

  • เอ่อ ที่จริงฉากนี้มันไม่มีอะไรตลกเลยนะ มันควรเป็นฉากซึ้งใช่มั้ย? แต่คาดไม่ถึงจริงๆ ว่าจะเล่นมุกคุกเข่าขอแต่งงาน โอ้ย
  • รูทเรย์จังจบตรงขอแต่งงานนี่แหละ จบได้อิมแพคต์ในหลายๆ ความหมาย
  • สรุปแล้วรูทนี้ชอบตรงที่ ① ผิดคาดกับความร้ายกาจของเรย์จัง ② เสียงพากย์น่ารักเยียวยาจิตใจ
  • นอกนั้นเนื้อเรื่องออกแนวดราม่าครอบครัวไปเรื่อยๆ ไม่มีอะไรหวือหวา ส่วนที่ดราม่าก็ไม่ค่อยชวนให้ปวดใจตาม อย่างที่บอกตอนแรกแหละว่าไม่ซีเรียสเท่าไหร่ เป็นรูทที่เล่นแบบไม่ค่อยมีจุดพีคอะไร (พีคสุดคือเวลาคาโอรุกับทามากิมีบทบาท/////) 
  • สุดท้าย แม้จะบทน้อย แต่คาโอรุน่ารักมากมากมากมากมากมากมากมาก (≧д≦)(≧д≦)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s