刀剣乱舞-ONLINE- in animate cafe

ขอออกตัวก่อนตั้งแต่บรรทัดนี้เลยว่าชุติภัคไม่เคยเล่นเกม 刀剣乱舞 (Touken Ranbu) หรือที่เรียกกันว่าเกมดาบเลยแม้แต่ครั้งเดียว

แต่ไหนๆ ก็ตั้งใจมั่นว่าไปเที่ยวญี่ปุ่นรอบนี้จะไปเพื่อติ่ง ช็อป และตระเวนบริโภครอบแหล่งคุแล้ว ดังนั้นจึงสมัครอนิเมทคาเฟ่ทั้งหมดที่จัดอยู่ในโตเกียว ณ เวลานั้น ซึ่งประกอบไปด้วย อนิเมทคาเฟ่xคุโรบาส, อนิเมทคาเฟ่xบุไตโยวะเพดัล และอนิเมทคาเฟ่xโทเค็นรัมบุ

ซึ่งอันที่คิดว่าไม่มีหวังที่สุดคืออันสุดท้าย เพราะเกมนี้ฮิตถล่มทลายมากจริงๆ แต่ปรากฏว่า…สมัครไปแค่สองรอบ ก็ยังอุตส่าห์ได้มารอบนึง ตกใจมากกกกถึงมากกกกกกกกกกที่สุด เคยป่วยดาบกะชาวบ้านเค้าซะที่ไหนล่ะ ∑( ̄ロ ̄|||) (แล้วสมัครไปทำไมแต่แรก……)

ความสัมพันธ์ระหว่างเราและโทเค็นรัมบุเป็นความสัมพันธ์ที่ตื้นเขินมาก คือส่วนใหญ่จะอาศัยเก็บๆ แฟนอาร์ทมิตสึทาดะ (ซึ่งมักมาคู่กับพี่คุริ) จากทวิตเตอร์และพิกซีฟอยู่เนืองๆ เนื่องจากมิตสึทาดะหน้าตาเหมือนอิจิโนะเสะ โทคิยะ เป็นเหตุผลที่สมควรโดนซานิวะรุมกระทืบมากๆ (…แต่เมื่อก่อนก็เริ่มชอบคีจังในคุโรบาสด้วยเหตุผลคล้ายๆ กัน คือถูกชะตาเพราะหน้าตาในแฟนอาร์ทเหมือนกิลกาเมช) และส่วนใหญ่ก็รู้จักตัวละครเด่นๆ ดังๆ จากตามทวิตเตอร์และพิกซีฟนี่แหละ เพราะนักวาดที่ฟอลโล่อยู่หันมาวาดดาบกันเยอะถล่มทลายสุดๆ

ดังนั้นถึงจะเป็นคาเฟ่ของเกมที่ไม่เคยเล่นมาก่อน แต่อย่างน้อยซานิวะปลอม(?)อย่างเราขอไปกรี๊ดมิตสึทาดะที่หน้าเหมือนอิจิโนะเสะก็ได้! → นี่คือความคิดตอนเห็นอีเมลจากคลับอนิเมทที่แจ้งว่าได้เข้าคาเฟ่

คาเฟ่ดาบคราวนี้อยู่ที่อนิเมทคาเฟ่สาขาอากิฮาบาระ ตอนแรกเดินหลงไปหลงมาหาร้านไม่เจออยู่พักนึงเลยเดินไปถามที่อนิเมท (ก่อนถึงอนิเมทเกิดความคิดว่าถามโทระได้มั้ย ใกล้กว่า แต่ก็ดูจะเลวไป…) พนักงานอนิเมทก็ชี้ไปถนนฝั่งตรงข้ามแล้วบอกว่าอยู่ตรงตึกอากิบะคัลเจอร์โซน (AKIBAカルチャーズZONE) ซึ่งที่จริงมันไม่ได้หายากเลย ป้ายใหญ่กระแทกตามาก แต่ก่อนไปดันลืมหาชื่อตึกไปเอง (´・_・`)

งานนี้ได้รอบสี่โมงครึ่งถึงหกโมงเย็น ระหว่างรอเวลาก็เดินเข้าร้านนั้นออกร้านนี้สนุกสนาน เดี๋ยวนี้ที่ตึกคัลเจอร์โซนชั้นล่างสุดมันกลายเป็นอนิเมทอีกสาขาไปแล้ว (คุ้นๆ ว่าเมื่อก่อนเป็นเคบุ๊คส์ แล้วเคบุ๊คส์หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ บัยส์) แถมใกล้ๆ ยังมีโคโตบุกิยะอีก มีที่ให้เดินเล่นฆ่าเวลาเพียบ (เงินในกระเป๋าก็ไหลออกเพียบ)

พอใกล้ถึงเวลาก็ขึ้นไปที่ชั้นห้าตึกคัลเจอร์โซน

ติ๊ง ประตูลิฟต์เปิด
เสียงเพลงที่ลอยมาเข้าหูคือเพลง Kanon ของมิยาโนะ มาโมรุ….. เอ๊ะ ชั้นว่ามันมีบางอย่างที่ไม่ใช่……

แม้จะงงๆ ว่าทำไมคาเฟ่ดาบเปิดเพลงอุตะปุริ?? แต่ก็เดินไปต่อแถวอย่างเงียบๆ อย่างน้อยตรงนั้นมันก็มีเมนูคาเฟ่ดาบแปะอยู่ คงไม่ผิดที่หรอกน่า

SONY DSC

ครั้นพอแถวเลื่อนถึงได้กระจ่างว่า อ๋อออ ตรงนั้นมันคือร้าน ACOS ร้านขายของคอสเพลย์ของอนิเมท ซึ่งคาเฟ่ดาบเป็นโซนที่จัดอยู่ด้านในร้านนั้นอีกที ไม่ได้กินพื้นที่ทั้งชั้นเหมือนสาขาอิเคะบุคุโระที่จัดคาเฟ่บาส แต่ถึงอย่างงั้นคาเฟ่ดาบนี่ก็กว้างพอสมควรนะ

และแล้วซานิวะเลือดสีโคลนสองคนก็ได้เข้าไปในคาเฟ่ดาบแบบเจียมเนื้อเจียมตัวมาก รู้สึกผิดต่อซานิวะเลือดบริสุทธิ์ทุกท่านเหลือเกิน แต่เอาวะ ท่องไว้ในใจ มิตสึทาดะมิตสึทาดะมิตสึทาดะมิตสึโนะเสะอิจิโนะเสะอิจิโนะเสะ

ทว่า แม้จะมาเพื่อกรี๊ดมิตสึทาดะ ในคาเฟ่แห่งนี้กลับไม่มีแม้แต่เงามิตสึทาดะซะงั้น (T∇T)

พอเข้าไปถึงพนักงานก็จะพาไปที่โต๊ะ แน่นอนว่าเลือกโต๊ะไม่ได้ ก็ต้องลุ้นกันไปว่าจะได้โต๊ะใคร ซึ่งโต๊ะที่เราได้มาคือโต๊ะนี้

SONY DSC

ตอนเห็นโต๊ะถึงกับผงะ อีพวกนี้มันตัวอัลไลลล นี่ชั้นหลงมาเข้าคาเฟ่เบอร์เซิร์กรึเปล่าาาาา

แต่ที่จริงก็ดีแล้วที่ไม่ได้โต๊ะปู่มิกะไม่งั้นคงยิ่งรู้สึกผิดบาปไปกันใหญ่ เพราะรอบที่เราไปนี่แฟนคลับปู่มิกะเยอะมากกกก (สังเกตเอาเองจากตอนแลกของกันแล้วแทบทุกคนถามหาปู่)

นั่งโต๊ะแล้วพนักงานก็จะเอาเมนูมาให้ พร้อมกับใบจองกู๊ดส์/ซื้อกู๊ดส์ คาเฟ่นี้จำกัดให้ซื้อกู๊ดส์ได้แค่อย่างละห้าชิ้นต่อคนมั้ง (ไม่ได้ซื้อเลยไม่แน่ใจ…) ส่วนใบจองกู๊ดส์ก็สำหรับจองของที่ยังไม่วางขาย พอถึงเวลาขายให้ไปรับของเอง ของที่ให้จองเป็นพวงกุญแจแบบจิบิคาแรคเตอร์ น่ารักมากกกกกกกกกกก ขนาดเป็นซานิวะปลอมยังอยากได้เลย แต่ในเมื่อต้องไปรับของเองก็ลาก่อน (ที่จริงมีส่งไปรษณีย์ด้วยแหละ แต่ค่าส่งแพง ลาก่อนอีกเช่นกัน)

SONY DSC

และด้วยความรู้สึกผิดที่มาคาเฟ่โดยที่ไม่เคยเล่นเกม คราวนี้เลยสั่งทั้งของคาวของหวาน (เห็นทุกคนมาด้วยใจรักแล้วรู้สึกผิดบาปมากจริงๆ นะ ครั้งสุดท้ายที่รู้สึกบาปขนาดนี้คือตอนไปอีเวนท์โทคิเมโมทั้งๆ ที่ไม่เคยเล่นเกม บาปพอกัน…)

สั่งน้ำยามัมบะ (ซึ่งที่จริงซานิวะปลอมโต๊ะนี้เรียกกันเองว่า น้ำมาเอโนะ…) กับอุด้งของโคกิทสึเนะ พนักงานเอาน้ำยามัมบะมาเสิร์ฟให้ก่อน แล้วเอาอุด้งมาเสิร์ฟตอนไอติมในน้ำยามัมบะยังไม่ละลาย ผลคือต้องกินอุด้งกับไอติมสลับกันไปมา ฮา

SONY DSC

SONY DSC

น้ำยามัมบะชื่อเมนูว่า ไวท์วอเตอร์ของยามัมบะ (ทำไมฟังดูชวนคิดไปไกล) เป็นไวท์วอเตอร์ (อารมณ์ประมาณคาลพิสเจือจาง) ผสมบลูไซรัป โปะด้วยไอติมวานิลลาราดผงโกโก้

ความรู้สึกตอนดูดเข้าไปคำแรกคือ เฮ้ย!! ทำไมอร่อย!!!? รสชาติมันจะหวานๆ หน่อย แต่ก็ไม่หวานจนเกินไป ดื่มกับไอติมวานิลลาแล้วเข้ากันดีมาก ณ จุดนั้นรู้สึกว่าการมาคาเฟ่นี้คือความคิดที่ถูกต้องแล้ว ความรู้สึกผิดบาปแลกด้วยความอร่อยของน้ำแก้วนี้ถือว่าคุ้มค่าแล้ว (ฟังดูเวอร์มาก แต่มันอร่อยล้ำจริงๆ นะ!)

ส่วนอุด้งรสชาติเป็นอุด้งธรรมดา ไม่ถึงกับกินแล้วแสงพุ่งเหมือนน้ำยามัมบะ แต่คิดว่าน่ารักดีตรงที่เมนูของโคกิทสึเนะคือคิทสึเนะอุด้ง และเมนูนี้ยังมาพร้อมกับอินาริซูชิด้วย ดังนั้นถ้าสั่งเมนูนี้จะได้ที่รองแก้วถึงสองอัน ไม่ค่อยเข้าใจหลักการเท่าไหร่ว่าทำไม นับเป็นเมนูเดียวกันไปเลยจะประหยัดที่รองแก้วกว่ามั้ย? แต่ให้มาสองอันก็รับๆ มา คิดในฐานะผู้บริโภคแล้วถือเป็นกำไร เท่ากับว่าเพิ่งสั่งไปสองเมนูแต่ได้ที่รองแก้วมาสามอัน

พอจัดการยามัมบะเสร็จก็รู้สึกประทับใจในความอร่อยจนอยากลองสั่งน้ำอย่างอื่นอีก คราวนี้เลยสั่งไวท์วอเตอร์ผสมเยลลี่องุ่นของน้องดาบโชตะสองคนที่ไม่รู้จักชื่อ

SONY DSC

เมนูนี้ก็อร่อยยยยย (≧ω≦)(≧ω≦) หรือเคล็ดลับความอร่อยมันจะอยู่ที่ไวท์วอเตอร์? แต่ที่จริงเมนูเครื่องดื่มอย่างอื่นมันก็น่ากินหมดเลย รู้สึกประหลาดใจว่าเฮ้ย ทำไมคาเฟ่นี้อาหารเครื่องดื่มเลอเลิศอะะะ แล้วทำไมทีคาเฟ่บาสมัน…… (ละไว้ในฐานที่เข้าใจ)

ส่วนเพื่อนซานิวะปลอมร่วมโต๊ะสั่งพิซซ่าพี่คุริมากิน เป็นพิซซ่าแกงกะหรี่กับมอซซาเรล่าชีส (ไม่ได้แย่งกินเลยไม่รู้เหมือนกันว่ารสชาติเป็นยังไง)

SONY DSC

รวมที่รองแก้วที่เราได้มาสี่อัน

SONY DSC

ที่นี่แจกที่รองแก้วแบบสุ่ม ไม่ได้ให้เลือกเองเหมือนคาเฟ่บาส เพราะงั้นพอได้ที่รองแก้วมาแล้วหลายๆ คนก็จะวางหงายเอาไว้ตรงขอบโต๊ะ เผื่อคนอื่นอยากแลกจะได้เห็นสะดวกๆ ซึ่งส่วนใหญ่ก็ถามหากันแต่ปู่มิกะ ดังนั้นเราเลยไม่ได้แลกกับใครเลยเพราะไม่มีปู่ (น่าเสียดาย เพราะถ้ามีคนขอแลกแล้วได้ตัวที่ชอบไปจะรู้สึกดีมาก ซานิวะปลอมคงรู้สึกเหมือนได้ไถ่บาป โฮฮฮ)

นอกจากนี้คาเฟ่นี้ยังเปิดโอกาสให้ถ่ายรูปได้อย่างอิสระตามสไตล์อนิเมทคาเฟ่ ทุกคนก็เดินไปเดินมาถ่ายรูปหนุ่มๆ กันเฮฮา รู้สึกว่าคาเฟ่นี้ทุกคนแอคทีฟมากกกกกกกกกกกก ทั้งเดินถ่ายรูป เดินแลกของ แล้วสั่งอาหารกันโหดมากเพราะส่วนใหญ่สั่งเพื่อเก็บที่รองแก้วกัน (อีกลยุทธ์แจกที่รองแก้วแบบสุ่มนี่มันน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย…) โต๊ะข้างๆ เรามากันสองคนแต่สั่งกันรวมๆ แล้วเป็นสิบอย่าง กินน้ำเหลือเยอะจนอยากช่วยชิมมากเลย (ก๊าก)

แต่สะเทือนใจเบาๆ ตอนที่เค้าสั่งกันมาเต็มโต๊ะแล้วพึมพำว่า “ปู่ไม่ออกเลยน้า〜” เอ่อ คือปู่มิกะเนี่ยเล่นตัวทั้งในเกมทั้งในคาเฟ่เลยเหรอ? ขนาดเราไม่ค่อยเข้าใจฟีลลิ่งอยากได้ปู่ยังรู้สึกเจ็บปวดแทนโต๊ะข้างๆ เหลือเกิน ดูแล้วเค้าน่าจะหมดไปหลายพันเยนอยู่นะ พนักงานก็ให้ๆ ปู่เค้าหน่อยเถอะ…

ว่าแล้วก็แปะๆ รูปที่ถ่ายมา

SONY DSC

SONY DSC

ชอบโซนดาบตั้งโชว์ด้านในสุดของร้านมากเลย เห็นแล้วรู้สึกว่าเกมดาบนี่เจ๋งมากจริงๆ ที่ทำให้คนหันมาสนใจเรื่องดาบและเรื่องประวัติศาสตร์กันมากขึ้นแบบนี้ เห็นหลายคนแล้วที่บอกว่าเริ่มศึกษาประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นเพราะเกมดาบ ดีค่ะดี ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นสนุกจริงๆ นะ ( ̄▽ ̄)

ข้างๆ ดาบมีสแตนดี้ประกบซ้ายขวา นอกจากปู่มิกะ ยามัมบะและน้องคะชูแล้ว ซานิวะปลอมสองคนนี้เรียกชื่อดาบมั่วซั่วไปหมดเลย ตั้งฉายาให้ดาบกันเองตามใจชอบเยอะมาก ดีนะที่คุยกันเป็นภาษาไทยเลยไม่มีใครแถวนั้นฟังออก ก๊าก

SONY DSC

SONY DSC

แถวๆ นั้นมี 交流ノート ให้เขียนด้วย เป็นสมุดสำหรับให้เหล่าซานิวะเขียนแลกเปลี่ยนความรู้สึกกัน

SONY DSC

นอกนั้นรอบๆ ร้านก็จะเต็มไปด้วยหนุ่มดาบ หนุ่มดาบ และหนุ่มดาบ บางโต๊ะไม่มีคนนั่งก็ถือโอกาสถ่ายรูปมาด้วยเลย ฮิฮิ

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC
SONY DSC

SONY DSC

ส่วนด้านหน้าร้านจะมีพื้นที่ขายของเล็กๆ กู๊ดส์ยังไม่เยอะเท่าไหร่และส่วนใหญ่เป็นแบบสุ่ม แต่ที่รู้สึกว่าเด็ดมากคือ มีดาบขายด้วย!

SONY DSC

SONY DSC

ตอนแรกนึกว่าเค้าตั้งโชว์ไว้เฉยๆ ปรากฏว่าเค้าวางขายจริงจัง พร้อมบรรจุลงกล่องให้หิ้วกลับบ้านได้เลย แต่ไม่ได้สนใจเลยไม่ทันสังเกตราคา แป่วววว

ส่วนป้ายหน้าร้านเป็นปู่มิกะ

SONY DSC

สรุปแล้วคาเฟ่นี้ประทับใจของกินที่สุด อร่อยยยยยยย♥

เป็นคอลลาโบะคาเฟ่ที่รู้สึกประทับใจในรสชาติอาหารมากที่สุดในทริปนี้เลย อย่างอุด้งที่ว่าธรรมดานั่นยังรู้สึกประทับใจอย่างบอกไม่ถูก เพราะจริงๆ แล้วชอบกินอุด้งกับอินาริซูชิเป็นการส่วนตัว ฮา

นอกจากนี้ก็ประทับใจความแอคทีฟของซานิวะทุกคนด้วย กระตือรือร้นกันมากจริงๆ บรรยากาศแถวนั้นเปี่ยมด้วยพลังงานจากแม่ยกดาบจนเราเดินออกจากคาเฟ่ด้วยความรู้สึกมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าว่า ชั้นจะกลับไทยไปป่วยดาบ!

แต่ พอถึงเวลามันเปิดเซิร์ฟเวอร์ใหม่เข้าจริงๆ ก็ไม่ได้ไปสมัครเล่นหรอก เพราะกลับมาแล้วเจองานถล่มและเกมอื่นถล่มรัวๆ บัยยยย ซานิวะเลือดสีโคลนคนนี้จะเก็บน้ำยามัมบะไว้ในใจตลอดไปนะคะ (T∇T)

2 comments on “刀剣乱舞-ONLINE- in animate cafe

  1. KeyLaSi says:

    ไม่ได้เล่นดาบกะเค้าเหมือนกันค่ะ แต่คุ้นหน้าคุ้นตาตัวละครเหมือนกัน(มั้ง) จำได้แค่ปู่หน้าอุเคะ กะตัวผมเงินยาวๆ กะอีกตัวที่หน้าเหมือนอาโตเบะเพราะโดนเอาไปล้อถือแรกเก็ต กร๊ากกกก

    เห็นโต๊ะนี่คาดว่าปฏิกิริยาเดียวกัน นี่มันอัลลัยยยยยยยย 55555 พยายามจ้องภาพมากค่ะว่ามันมีหนุ่มหล่ออยู่ตรงไหนมั้ย โอ้ย เจอคำบรรยาย เบอร์เซิร์ก ขำเลย 55555

    เรื่องของกินกะคาเฟ่โคลาโบะนี่คงขึ้นกะโชคจริงๆ มั้งคะ ขำตอนไปคาเฟ่ของซันจิที่โอไดบะกะเพื่อน สั่งเครื่องดื่มกันครบทุกแบบ เราสั่งช้อปเปอร์มา อร่อยอยู่คนเดียว ก๊ากก คนอื่นก็ไม่ได้แย่อะนะ แค่มันรสชาติปะแล่มๆ แปลกๆ 555

    อ๊ะ มีตัวหน้าตาเหมือนคีจังจริงๆ ด้วย (ฮา)

    Like

    • chutipuk says:

      ตัวที่หน้าเหมือนอาโตเบะนั่นตอนล้อเป็นอาโตเบะกันตลกมากกกกกค่ะ เห็นเหมือนกัน มีคนจับไปใส่เสื้อเฮียวเทด้วย 555555555

      คาเฟ่ซันจินี่อยากลองไปดูเหมือนกันค่ะ แต่โอไดบะไกล๊ไกล ขี้เกียจถ่อไป (ฮา) แต่ขึ้นชื่อว่าอาหารฝีมือซันจิทั้งที ไหงรสชาติปะแล่มๆ ซะงั้นล่ะคะะะะะ ก๊ากกกก

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s