Code: Realize – Arsène Lupin

ในที่สุดก็ได้เล่นรูทลูแปงใน Code: Realize ซะที โฮฮฮ

อาร์แซน ลูแปงคนนี้เป็นคนที่เราเล็งไว้ตั้งแต่แรก ไม่รู้ไปชอบเข้าตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็คิดแต่ว่าเกมออกเมื่อไหร่เจอกันแน่ค่ะคุณจอมโจร!! ปรากฏว่ากว่าจะได้เล่นรูทนี้จริงๆ ก็ต้องฝ่าด่านอรหันต์ถึงสี่รูท คร่อก (แต่สี่รูทที่เล่นมาก็สนุกหมดเลย ถือว่าประเสริฐ)

ในระหว่างเล่นสี่รูทที่ผ่านมายิ่งบ่มเพาะความชอบที่มีต่อลูแปงมากขึ้นเรื่อยๆ ชอบเวลาลูแปงอยู่ในรูทรวมและรูทคนอื่นๆ แล้วทำตัวเหมือนเป็นพี่ชาย และในขณะเดียวกันการที่เกมล็อคไว้ให้จีบลูแปงได้เป็นคนสุดท้ายทำให้รู้สึกทุรนทุรายมากเวลาเห็นหน้าลูแปงในรูทคนอื่น โดยเฉพาะในรูทแซงต์นี่คือบับบบ ลูปังงงงงง ฮื้อออ ทำไมแสนดีเหลือเกินนนนนนน รูทแซงต์นี่เห็นได้ชัดเลยว่าลูแปงชอบนางเอกแต่ไม่แสดงออก แง้ น่าฉงฉาน TωT

ตอนปลดล็อครูทลูแปงได้น้ำตาแทบไหล แทบคว้าไมค์มาร้องเพลงแต่เราก็ห๊าาากันจนเจ่อออออ

ใจนึงก็แอบหวั่นๆ ว่าจะผิดหวัง เพราะคาดหวังกับลูแปงไว้สูงมาก
แต่เล่นแล้วไม่ผิดหวังเลยจริงๆ ชอบรูทนี้มากมากมากมากมากมาก (;___;)

.

*SPOILER ALERT*

.

กรี๊ดลูแปงบ้านแตกตั้งแต่ฉากเปิดตัว ซึ่งกรี๊ดฉากนี้มาตั้งแต่ตอนเล่นรอบแรกแล้วแหละเพราะมันอยู่ในรูทรวม เป็นฉากแรกสุดของเกมเลย

เริ่มเรื่องมา จอมโจรลูแปงจะเป็นคนมาช่วยนางเอกที่กำลังโดนทหารอังกฤษบุกมาจับตัวถึงบ้าน พระเอกมากกกกก หล่อมากกกกกกก

lupinsama
lupinchan

แต่ลูแปงโหมดจอมโจรเนี่ยออกจะพูดจาสะเหล่อไปนิดนึง อาทิ วันนี้กระผมมาเพื่อขโมยหัวใจของเธอนะคุณหนู ส่วนลูแปงในโหมดปกติจะไม่ค่อยพูดอะไรแบบนั้น จะพูดเล่นเฮฮามากกว่า อย่างเช่น ฉันเป็นผู้ชายที่ดีเกินไปจนตกใจเลยใช่ม้า แน่นอนอยู่แล้ว ขนาดฉันเองเวลาส่องกระจกยังตกใจทุกที (เอิ่มมม กล้าพูดดดด)

ตอนแรกๆ ก็ชอบลูแปงโหมดปกติมากกว่านะ แต่เล่นไปเล่นมาแล้วรู้สึกว่าเวลาลูแปงทำตัวเป็นสุภาพบุรุษจอมโจรแล้วใช้คำพูดสุภาพ+คำยกย่องกับนางเอกมันก๊าวมากกกก (≧д≦)

ชอบลูแปงเวลาแอ๊บเป็นขุนนางด้วย ด้วยความที่เป็นจอมโจรมันก็ต้องมีปลอมตัวกันบ้าง พอลูแปงปลอมเป็นขุนนาง มาเอโนะซังก็จะใช้เสียงเข้มๆ แบบคามิวพากย์ ฟังแล้วอดขำไม่ได้ทุกที 5555555555

แล้วก็ชอบลูแปงเวลาอยู่ในรูทรวมด้วย ชอบพูดจาแซวคนนั้นคนนี้ไปทั่ว น่าร๊ากกกกกกกกกกกก  สรุปคือชอบลูแปงไม่ว่าจะอยู่ในสภาพไหน ไม่ว่าจะพูดหรือทำอะไร โอย ฟังดูหน้ามืดตามัวมากๆ

พอถึงแชปเตอร์ที่ 3 มันจะมีฉากนึงที่ให้เราเลือกว่าจะให้ใครเป็นคนสอนวิชาการต่อสู้ ฉากนี้เวลาเล่นรูทใครเราก็ต้องเลือกคนนั้น แล้วแต่ละคนจะสอนนางเอกตามความถนัดของตัวเอง เช่น ฟรานสอนใช้ยาต่างๆ นานาในการต่อสู้ ทีนี้พอมาถึงคิวลูแปงก็เลยได้เรียนวิชาถนัดของจอมโจร ซึ่งก็คือ วิธีการหนี

บทเรียนของลูแปงก๊าวมากกกกกกกก มันคือเล่นไล่จับกันนั่นเอง ที่จริงมันก็ไม่ใช่การวิ่งเล่นไล่จับกันกุ๊งกิ๊งหัวเราะคิกคักท่ามกลางสวนดอกไม้อะไรแบบนั้นหรอก ฉากไล่จับทำออกมาตื่นเต้นระทึกใจพอใช้ได้ แต่ความน่ารักทั้งหมดทั้งมวลของฉากนี้มันอยู่ตอนที่ลูแปงจับนางเอกได้แล้วบอกว่า จับได้แล้ว 

tsukamaetaaa

อ๊อยยยยยย น่ารักมากกกกกกกก ฮืออออออออออออออออ ชอบฉากเน้ (≧д≦)(≧д≦)(≧д≦)

ขอเล่าข้ามช็อตไปตอนเข้ารูทลูแปงเลยนะ ฉับ

ตอนเริ่มรูทลูแปง นางเอกจะหนีออกจากคฤหาสน์ที่อาศัยอยู่กับทุกคนกลับไปบ้านของตัวเองที่เวลส์เพราะไม่อยากให้ทุกคนเดือดร้อน และเพราะกลัวว่าจะโดนลูแปงรังเกียจว่าเป็นสัตว์ประหลาด แต่พอไปถึงบ้านแล้วกลับมีพวกคนในหมู่บ้านมาขับไล่และจ้องจะทำร้าย เพราะคนในหมู่บ้านคิดมาตลอดว่านางเอกเป็นสัตว์ประหลาดที่ทำให้หมู่บ้านนี้ต้องเผชิญภัยพิบัติสารพัน

นางเอกที่โดนขับไล่ก็ได้แต่วิ่งหนี และชาวบ้านก็อุตส่าห์ตามมาปาหินใส่จนเลือดอาบ และในขณะที่นางเอกกำลังจนมุม กำลังหวาดกลัวตัวสั่นระริกถึงขีดสุด ลูแปงก็โผล่มาช่วยอย่างได้จังหวะเหมาะเหม็ง อืมมมมม รูทลูแปงนี่มันสูตรสำเร็จสมคำร่ำลือจริงๆ ด้วย

doroboushinshisama

แต่ถึงแม้ว่าไอ้การที่พระเอกโผล่มาช่วยนางเอกในยามคับขันจะเป็นอะไรที่คาดเดาได้ คลี่เช่มาก ธรรมดามาก แต่เพราะเป็นลูแปง ฉากนี้เลยพีคมากกกกกกกกกกกกกก หล่อมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก (บอกแล้วว่าชอบระดับหน้ามืดตามัว)

และหลังจากนั้นลูแปงจะมีฉากโผล่มาช่วยนางเอกเวลาตกอยู่ในวิกฤติบ่อยมาก เป็นบทที่มีความเป็นฮีโร่สูงจริงๆ แล้วทุกครั้งที่ออกมาช่วยก็จะทำให้คนเล่นต้องกรี๊ดถล่มทลายแปดสิบล้านเดซิเบลเสมอ

ทีนี้พอพาตัวนางเอกออกมาจากหมู่บ้านแล้ว ทั้งสองคนก็นั่งรถไฟกลับลอนดอน แต่จู่ๆ รถไฟก็หยุดวิ่งเพราะมีข่าวว่าในลอนดอนกำลังวุ่นวาย มีทหารก่อการร้าย (นำทีมโดยฟีนิส น้องชายของคาร์เดียเจ้าเก่า) และเกิดการต่อสู้ทั่วทั้งเมือง ลูแปงกับนางเอกเลยตัดสินใจว่าจะบุกเข้าวังไปช่วยควีนวิคตอเรียกัน เพราะทั้งสองคนจำเป็นต้องไปค้นหาความลับเกี่ยวกับนางเอกที่ซ่อนอยู่ใต้มหาวิหารเซนต์พอล แต่ปัญหาคือมหาวิหารเป็นที่ทำการของหน่วยสืบราชการลับ ดังนั้นเลยต้องอาศัยความช่วยเหลือจากควีนถึงจะเข้าไปได้

พอช่วยพาควีนวิคตอเรียขึ้นเรือเหาะบินหนีพวกกบฏสำเร็จแล้ว นางเอกก็เข้าไปคุยกับลูแปงที่กำลังขับเรือเหาะ (กรี๊ด ความสามารถรอบด้าน!) ประมาณว่า ดีใจนะที่มาช่วย แต่ไม่ชอบให้ลูแปงเสี่ยงอันตรายเลย ลูแปงฟังแล้วไม่พูดอะไร ได้แต่…

lupin-kiss

จุ๊บหมวกของนางเอกแว้บนึง หุยยยยยย อะไรเนี่ยฉากนี้ ทำไมน่ารักกกกกกกกก (≧д≦)
ชอบตรงที่ลูแปงแก้มแดงนิดๆ ด้วย วั้ย จุ๊บเองเขินเองเหรอคะคุณณณณ

แล้วทั้งสองคนก็กลับไปเจอพรรคพวกคนอื่นๆ โดยสวัสดิภาพ หลังจากนั้นจะมีฉากนึงที่นางเอกถามว่าทำไมลูแปงถึงต้องยอมเสี่ยงตายเพื่อนางเอกขนาดนี้ด้วย ลูแปงก็ตอบว่ามีเหตุผลสองข้อ โดยเหตุผลประการแรกซุกซ่อนอยู่ในอดีตของลูแปง

เรื่องมันมีอยู่ว่า ลูแปงสมัยเป็นเด็กกำพร้าข้างถนนมีอาจารย์อยู่คนนึงที่สอนวิชาโจรกรรมศึกษาให้ แต่หลังจากฝึกวิชามาหลายปีจนกลายเป็นจอมโจรฝีมือเลิศ ลูแปงกลับพบว่าอาจารย์คนนี้เอาเงินที่ลูแปงหามาได้ไปก่อตั้งแก๊งอาชญากร ลูแปงที่รู้สึกเหมือนโดนหักหลังเลยไปขโมยของในแก๊งส่งไปให้บ้านเด็กกำพร้าบ้าง ตำรวจบ้าง ด้วยเหตุนี้คนในแก๊งนั้นเลยแตกคอและฆ่ากันเอง และอาจารย์ของลูแปงก็พลอยโดนฆ่าไปด้วย

ไฮไลท์ของฉากย้อนอดีตคือ สีหน้าเศร้าสร้อยของเด็กชายอาร์แซน ลูแปง ยามอยู่ต่อหน้าอาจารย์ที่กำลังจะตาย

lupin-past

ฉากนี้ทั้งภาพและเรื่องราวดูสะเทือนใจก็จริง แต่พอซีจีเด้งขึ้นมาปุ๊บ คนเล่นได้แต่สูดหายใจดังเฮือกกกกกกกแรงๆ โฮววว เด็กชายแปงของป้าาาาาาาา คิวท์เกินไปล้าววววว (≧д≦)(≧д≦)(≧д≦)

หลังจากนั้นนุ้งลูแปงก็ไปเจอบันทึกของอาจารย์และได้รู้ว่าอาจารย์เป็นอดีตเจ้าหน้าที่หน่วยสืบราชการลับ ‘ทาโซกาเระ’ ที่หนีออกมาจากองค์กรเพราะหวาดกลัวในแผนก่อการร้ายที่มีชื่อว่า Code: Realize ของทางองค์กร แต่อาจารย์ของลูแปงก็ตั้งใจว่าซักวันจะไปหยุดยั้งแผนการนี้ให้ได้ พอลูแปงได้อ่านบันทึกนี้จึงตัดสินใจว่าจะสืบทอดเจตนารมณ์ของอาจารย์ หลังจากนั้นลูแปงจึงมาอังกฤษ และบุกไปชิงตัวนางเอกถึงบ้าน เพราะนางเอกคือกุญแจสำคัญในแผนการ Code: Realize นั่นเอง

พอเล่าอดีตจบแล้ว ลูแปงก็ให้ทายว่าเหตุผลอีกข้อนึงที่คอยช่วยนางเอกคืออะไร และให้คำใบ้ว่า อะไรคือความแตกต่างระหว่าง【คน】กับ【สัตว์ประหลาด】?  

นางเอกตอบว่าไม่รู้สิ ลูแปงเลยอธิบายว่า มนุษย์น่ะไม่ใช่มนุษย์มาตั้งแต่แรกหรอก แต่เมื่อได้รักใครซักคนจากใจต่างหากจึงจะเป็นมนุษย์ขึ้นมา และการที่รักใครซักคนได้หรือไม่นี่แหละคือข้อแตกต่างระหว่างคนกับสัตว์ประหลาด โดยความรักที่ว่านั่นหมายถึงความรักที่มีให้กับคนพิเศษเพียงคนเดียวเท่านั้น

นางเอกเลยถามลูแปงว่า ลูแปงมีคนที่รู้สึกแบบนั้นอยู่เหรอ? ลูแปงก็ตอบว่า มีสิ ฉันมีคนที่รักมากขนาดยอมมอบทุกสิ่งทุกอย่างให้เลย และนั่นแหละคือเหตุผลอีกข้อที่ทำให้ฉันต่อสู้ไงล่ะ 

พอได้ยินลูแปงพูดแบบนี้นางเอกเลยนึกอิจฉาคนที่ลูแปงรักอยู่ในใจ ก่อนที่ลูแปงจะพูดต่อว่า ยัยนั่นน่ะ เป็นคนใจเสาะ ขี้แย คิดว่าตัวเองเป็นสัตว์ประหลาด เป็นคนบ้าบอจริงๆ บลาๆๆๆๆ…สรุปว่าไอ้ที่พล่ามๆ มานี่คือต้องการจะบอกว่าที่ยอมต่อสู้ขนาดนี้ก็เพราะรักนางเอกนั่นเอง โอย อ้อมโลกไปมั้ยพ่อคุ๊ณณณณ

lupin_kokuhaku

โดยส่วนตัวแล้วไม่อินกับทฤษฎีความรักของลูแปงเลย รู้สึกไม่เห็นด้วยอีกต่างหาก แต่ฉากสารภาพรักสไตล์อ้อมโลกนี่มันน่ารักเกินจะทานทนไหว แงงงงงงงงงง (*/Д\)

หลังจากฉากสารภาพรักมุ้งมิ้งใต้แสงจันทร์วันเพ็ญแล้วก็จะเข้าไคลแมกซ์ยาวๆ ไม่ปล่อยให้พักหายใจหายคอเลย

สรุปสั้นๆ คือนางเอกโดนฟีนิสจับตัวไปขึ้นเรือเหาะยักษ์ ลูแปงและพรรคพวกตามไปช่วย สุดท้ายลูแปงก็ช่วยนางเอกออกมาได้ พ่อนางเอกซึ่งเป็นลาสท์บอสและอยู่ในรูปแบบเครื่องจักรกลขนาดยักษ์พังพินาศ พิษในตัวนางเอกถูกลบล้าง ฟีนิสซึ่งเป็นรองบอส(?)ตกเรือเหาะตาย ก่อนจะแยกเป็นนอร์มอลเอนด์กับทรูเอนด์ จบ

ช่วงไคลแมกซ์ของลูแปงนี่ให้ความรู้สึกสมเป็นรูทหลักจริงๆ คือมีการเชื่อมโยงทุกอย่างในทุกรูทที่ผ่านมาเข้าด้วยกัน ตอบทุกโจทย์ที่ปูมาในช่วงแปดแชปเตอร์แรก เฉลยทุกปริศนาที่ค้างคา และคลี่คลายปัญหาของทุกตัวละครในคราวเดียว คงเพราะรูทนี้โฟกัสที่ตัวนางเอกมากกว่าลูแปงด้วยล่ะ เนื้อเรื่องเลยเคลียร์ทุกอย่างได้กระจ่างที่สุด

เล่นมาตั้งนานก็เพิ่งจะรู้ในรูทลูแปงนี่แหละว่า Code: Realize มันคืออะไรกันแน่

Code: Realize คือชื่อแผนก่อการร้ายของไอแซ็ค เบคฟอร์ด นักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะผู้เป็นพ่อของคาร์เดียและฟีนิส โดยไอแซ็คมีความเชื่อว่าอารยธรรมของมนุษย์จะก้าวหน้าก็ต่อเมื่อเกิดสงคราม ดังนั้นการที่มนุษย์จะพัฒนาจนเหนือกว่าพระเจ้าได้ก็ต้องสร้างสงครามให้เกิดขึ้นชั่วนิรันดร์

และด้วยเหตุนั้นไอแซ็คจึงทำการวิจัยเพื่อ ‘สร้าง’ คาร์เดียขึ้นมาในฐานะโฮมุนครุสบรรจุอัญมณีชื่อ Horologium ที่มีพลังงานมหาศาลในตัว และสร้างฟีนิสขึ้นมาเพื่อเป็นร่างเนื้อสำหรับบรรจุ… บรรจุอะไรลืมไปแล้ว… แต่หลังจากสร้างคาร์เดียและฟีนิสขึ้นมา ไอแซ็คก็ตายไป สมองของไอแซ็คถูกนำไปใส่ในเครื่องจักรตามแผนการ และเมื่อคาร์เดีย ฟีนิส และเครื่องจักรที่บรรจุสมองของไอแซ็คเอาไว้รวมร่างกันแล้วจะเกิดเป็นสิ่งที่มีพลังทำลายล้างมหาศาล (จริงๆ แล้วรู้สึกว่าคอนเซปท์มันคล้ายเครื่องจักรนิรันดร์มากเลย แต่ไม่แน่ใจว่าต้องการจะสื่อถึงสิ่งนี้รึเปล่านะ) เล่นมาถึงตรงนี้แล้วก็งงๆ ว่าตกลงมิสเตอร์ไอแซ็คอยากให้มนุษยชาติก้าวหน้าหรือตกลงจะทำลายล้างโลกกันแน่เนี่ย…?

หลังจากนั้นเกมก็เฉลยว่าที่จริงแล้วไอแซ็คสร้างคาร์เดียและฟีนิสโดยใช้ดีเอ็นเอของลูกฝาแฝดของตัวเองที่ตายจากไปในเหตุการณ์เพลิงไหม้ เป็นอันว่าสิ่งที่ทำให้ไอแซ็คกลายเป็นคนบ้าคลั่งและคิดแผนการสร้างสงครามขึ้นมาก็คือความเศร้าจากการสูญเสียครอบครัวนั่นเอง รู้สึกว่าเกมนี้ชอบใช้ความสูญเสียเป็นแรงขับให้ตัวละครตลอดเลยแฮะ

อย่างไรก็ตาม ช่างบิดานางเอกเถอะ กลับมากรี๊ดลูแปงดีกว่า

ชอบฉากที่ลูแปงไปช่วยนางเอกบนเรือเหาะมากกกกก แงงงงงงงงงงงงงงง

omglupinsamaaaaa

ฉากนี้เป็นอีกฉากที่ต้องรอให้นางเอกคับขันถึงขีดสุดก่อน ลูแปงถึงจะโผล่มาช่วย แต่เพราะมาช่วยตอนเฉียดเป็นเฉียดตายนี่แหละเลยพีคสุดๆ ทุกครั้ง (≧A≦)

ชอบที่ลูแปงโผล่มาพร้อมบทพูดคล้ายกับฉากที่ไปหานางเอกตอนแรกสุด และชอบตรงที่มาแบบชิลๆ แม้ว่าสถานการณ์จะคอขาดบาดตาย รู้สึกผิดเลยที่เคยคิดตอนเล่นรูทรวมว่าทำไมลูแปงพลาดโง่ๆ บ่อยจัง คือพอมาอยู่ในรูทตัวเองแล้วลูแปงเป็นฮีโร่มาก อเวนเจอร์มาก พึ่งพาได้และทำให้รู้สึกอุ่นใจเสมอ♥

ที่จริงก็แอบคิดนิดนึงนะว่าพระเอกที่ดีไม่ควรปล่อยให้นางเอกต้องเผชิญเหตุการณ์เลวร้ายบ่อยขนาดนี้รึเปล่า? แต่ในเมื่อลูแปงมาช่วยทุกครั้งและหล่อมากทุกครั้งก็เลยรู้สึกว่าโอเค ให้อภัย (///ω///)

อีกฉากที่ลูแปงมาช่วยแบบหล่อไม่ไหวแล้วคือตอนที่นางเอกถูกจับไปแช่ตู้อะไรซักอย่างและติดอยู่ในภาพความทรงจำ ขณะที่นางเอกกำลังรู้สึกว่าพอเหอะชีวิต ไม่อยากลืมตาตื่นแล้ว นางเอกก็ได้ยินเสียงของลูแปงเรียกสติ (และแอบด่านางเอกว่า 阿呆=ทึ่ม โง่ บ้า ด้วยอ้ะะะ อรั๊ยยย ด่าอีกกก ชอบให้มาเอโนะซังด่าาา ก๊ากกกก) เสียงของลูแปงถามว่าสิ่งที่นางเอกปรารถนาคืออะไร นางเอกก็ตอบว่า อยากพบคุณ อยากสัมผัสคุณ

เสียงลูแปงฟังแล้วก็ตอบว่า
“เข้าใจแล้ว คุณหนูผู้งดงาม”
“ขอเอาชื่ออาร์แซน ลูแปงเป็นเดิมพัน เพื่อทำให้ความปรารถนานั้นเป็นจริง!!”

แล้วพอนางเอกลืมตาขึ้นมา ก็พบลูแปงที่ยื่นมือมาคว้ามือของตัวเองเอาไว้

lupinkun

โอยยยยย ชอบฉากนี้มาก ชอบบทพูด ชอบจังหวะที่ลูแปงปรากฏตัวออกมา แล้วเพลงก็บิลท์อารมณ์มาก ฉากนี้ทำเอาเราร้องไห้เลย ซึ้ง (;_____;)

ฉากสุดท้ายหลังจากปราบบอสได้ก็ดีงาม แต่เห็นรูปนี้แล้วรู้สึกว่า อ้าว นี่เอาซีจีในเกมมาใช้เป็นหน้าปกเกมหรอกเหรอเนี่ย วาดใหม่หน่อยก็ได้นะ ค่าแผ่นก็ออกจะแพง… พอมัวแต่คิดแบบนี้แล้วความซาบซึ้งเลยลดทอนลงไปนิดนึง ฮา

lupin-cardia

ฉากนี้มันคือการคลายปมของนางเอกที่อยาก ‘สัมผัส’ กับผู้อื่นมาตลอด แต่ที่ผ่านมาทำไม่ได้เพราะร่างกายของตัวเองเป็นพิษ ซึ่งถึงแม้ว่าจริงๆ แล้วในรูทคนอื่นก็มีฉากสัมผัสนางเอกอยู่บ้างเหมือนกัน แต่รูทนี้มันตอบโจทย์ในตอนต้นของเกมที่ลูแปงสัญญากับนางเอกว่าจะสอนให้นางเอกได้รู้ถึงความอบอุ่นของมนุษย์ด้วย …เป็นฉากนึงที่ทำให้รู้สึกว่ารูทลูแปงขี้โกงมาก เขียนบทมาพระเอกเกินหน้าเกินตาคนอื่นมากไปแล้วนะ!

เราว่าช่วงท้ายๆ รูทนี้เล่าฉากระหว่างลูแปงกับนางเอกออกมาสวยงามมาก ชอบมาก ส่วนนึงเป็นเพราะรู้สึกว่าความสัมพันธ์ระหว่างนางเอกกับลูแปงชวนให้เชื่อได้มากกว่าคนอื่นๆ มันดูเป็นไปได้และลงตัวที่สุดแล้ว ความรู้สึกที่นางเอกบรรยายถึงลูแปงก็ดูเมคเซนส์ ในขณะที่บางครั้งความสัมพันธ์กับคนอื่นๆ จะก้าวกระโดดและพยายามเกินไปนิด

และถึงแม้ว่ารูทนี้จะไม่ได้ให้ความรู้สึกหนักหนาสาหัสอะไรเลย ไม่ดราม่าชีวิตบัดซบเหมือนคนอื่น แต่มีหลายฉากมากที่เล่นแล้วน้ำตาปริ่ม เพราะบทพูดและบรรยากาศมันอบอุ่นเหลือเกิน โฮวววววววว

นอร์มอลเอนด์ของลูแปงจะจบแบบลูแปงกับนางเอกหายสาบสูญไปหลังจากปราบบอสสำเร็จ ส่วนทุกคนที่เหลือก็แยกย้ายไปทางใครทางมัน เป็นนอร์มอลเอนด์ที่เศร้าน้อยกว่าของคนอื่นเยอะเลย เหมือนเปิดโอกาสให้คิดเอาเองว่าสองคนนี้จะเป็นยังไงต่อไป บอกแล้วว่ารูทลูแปงขี้โก๊งขี้โกง

ส่วนทรูเอนด์จะจบแบบแต่งงานกัน โอ่ยยยย อันนี้ขี้โกงหนักเลย ทำไมมีลูแปงได้แต่งงานอยู่คนเดียววววว (คำตอบง่ายมาก เพราะลูแปงเป็นคนเดียวที่แก้พิษนางเอกได้สำเร็จไง…)

ฉากแต่งงานน่ารักดี (*´ェ`*)

lupin-trueend
lupin-trueend2

ฉากนี้ตัวละครหลักมาร่วมงานกันครบ พร้อมด้วยตัวละครรองนิดหน่อย แล้วทุกคนโหวกเหวกโวยวายกันจนลูแปงรำคาญเลยรีบๆ จับนางเอกจูบสาบานซะเลย

ส่วนใน Extra ลูแปงก็แก้ผ้าโชว์เช่นเดียวกับคนอื่นๆ
ก็ดี๊ แต่แซ่บสู้เฮียแวนไม่ได้นะ คริคริคริ

lupin-extra

ใน Extra นี่นางเอกเห็นลูแปงตากฝนกลับมาบ้านเลยรีบกระโจนพรวดพราดเข้าห้องเอาผ้าไปให้เพราะกลัวลูแปงจะเป็นหวัด ปรากฏว่าเข้าไปเจอลูแปงกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าพอดิบพอดี (หุย ทำไมหล่อนไม่เข้าไปให้ช้ากว่านี้ซักสามวินาทีฮึ?)

เขียนมาขนาดนี้คงไม่ต้องสรุปแล้วสินะว่าชอบลูแปงและเนื้อเรื่องลูทลูแปงขนาดไหน ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะแพ้รูทที่โรแมนติกขายฝันขนาดนี้ คือพอมาคิดทบทวนดูแล้วรู้สึกว่ารูทนี้มันโลกสวยเพ้อฝันเหลือเกิน แต่สาเหตุหลักที่ชอบก็คงเป็นเพราะคาแรคเตอร์ลูแปงนี่แหละ นาทีนี้ต่อให้เขียนบทมาว่าลูแปงเป็นโจรขโมยกางเกงในก็คงชอบอยู่ดี (〃-〃)

กรี๊ดลูแปงแล้วก็ต้องขอกรี๊ดอีกคนนึงบ้าง ในเกมนี้มีตัวละครที่รับบทบาทนักสืบคู่ปรับตลอดกาลของลูแปงอยู่คนนึง ซึ่งถ้าพูดถึงนักสืบชื่อดังในลอนดอนแล้วจะเป็นใครที่ไหนได้นอกจาก เชอร์ล็อค โฮล์มส์!

holmessan

ในเกมนี้โฮล์มส์จะปรากฏตัวในชื่อเออร์ล็อค โชล์มส์ (Hèrlock Sholmès) เกือบจะตลอดทั้งเกม จนนึกว่าจะไม่มีใครเรียกชื่อโฮล์มส์ซะแล้ว แต่สุดท้ายก็มีคนเรียกในตอนท้ายของรูทลูแปงจนได้

คุณโฮล์มส์คนนี้เป็นคนที่ตามเกมของลูแปงทันเสมอ จับไต๋ลูแปงได้ทุกครั้ง และเป็นคนคอยป่วนให้แผนของลูแปงต้องพังอยู่เนืองๆ แต่เพราะเหตุนี้นี่แหละทำให้ชอบคู่โฮล์มส์กับลูแปงมากกกกกกกกก

เวลาเจอโฮล์มส์ทีไรลูแปงจะมาดหลุดและออกอาการลนลานชัดเจนตลอด บางทีก็แสดงความหวาดหวั่น (หรือหวั่นไหว?) กับโฮล์มส์ให้เห็นแบบไม่คิดจะเก็บอาการ ซึ่งในขณะที่ลูแปงทำตัวหลุกหลิกต่อหน้าคุณโฮล์มส์ อีกฝ่ายมักจะยิ้มๆ และพูดจิกกัดนิดๆ หน่อยๆ ชนิดที่ทำให้ลูแปงไม่สามารถโต้แย้งอะไรได้ คือดูยังไง้ยังไงคุณโฮล์มส์ก็เหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด วั้ยยยยยยยย คู่นี้น่ารักกิ๊บกิ้วมากอ้ะะะ (*´∀`*)

arsenevssherlock

ปลาบปลื้มคู่นี้ขนาดรีบหาไปโหลดอีบุ๊คนิยาย Arsene Lupin vs. Herlock Sholmes ของมอริซ เลอบลองฉบับแปลภาษาอังกฤษอย่างไวว่อง (ของหมดลิขสิทธิ์แล้วก็ดีอย่างงี้ ฮิฮิ) ที่จริงเห็นมีฉบับแปลไทยพิมพ์ออกมาหลายเอดิชั่นนะ แต่คิดว่าคงหาซื้อยากละ อ่านอังกฤษก็ด้ะ (=ε=)

เราว่าที่จริงคุณโฮล์มส์ในเกมนี้ไม่เคยมองลูแปงเป็นคู่ปรับเลยนะ คือโฮล์มส์วางตัวเหนือกว่าเสมือนลูแปงเป็นแค่ลูกไก่ในกำมือ อยากจับเมื่อไหร่ก็จับได้ แต่สุดท้ายสิ่งที่โฮล์มส์ทำก็มักจะเป็นแค่ระดับล้อเล่นขำๆ เฉยๆ ฮุ้ย น่ารักไม่ไหวละคู่นี้ (///ω///)

ศัตรูตัวเอ้ที่แท้จริงของคุณโฮล์มส์กลับเป็นอเรสเตอร์ อาจารย์ของเฮียแวนเฮลซิ่งต่างหาก ตอนท้ายของรูทลูแปงเกมจะเฉลยว่า ตัวจริงของอเรสเตอร์คือโพรเฟซเซอร์เจมส์ มอริอาตี้ พอเฉลยแล้วเก็ทละว่าทำไมถึงมีแจ็ค เดอะริปเปอร์โผล่มาในฐานะลิ่วล้อของ AZOTH และทำไมโฮล์มส์ถึงไปมีบทบาทสำคัญในรูทของแวนแทนที่จะเป็นรูทลูแปง เพราะการที่โฮล์มส์ช่วยแวนตามล่าตัว AZOTH ก็เท่ากับว่าโฮล์มส์กำลังต่อกรกับมอริอาตี้นั่นเอง

ชอบตอนโฮล์มส์เจอมอริอาตี้มากกกกกก คุณโฮล์มส์สวยยยยยยยยยยยย (เอ๊ะ?) ตรงนี้โฮล์มส์จะออกมาพูดเกี่ยวกับนิยามความดีความชั่วก่อนจะลงมือฆ่าอเรสเตอร์ทิ้ง ดูเป็นผู้พิทักษ์ความยุติธรรมสุดๆ เป็นช่วงที่ทำให้รู้สึกว่า เออ คนนี้คือโฮล์มส์จริงๆ ด้วยแฮะ… (นอกนั้นไม่ค่อยรู้สึกถึงความเป็นโฮล์มส์เท่าไหร่)

holmessan

แต่ยังไง๊ยังไงก็ชอบตอนโฮล์มส์เจอลูแปงมากกว่า
เก๊าอยากให้โฮล์มส์มีบทในรูทลูแปงมากกว่านี้ง่าาาาาา แงงงงงงงง ゜・(/Д`)・゜

ในทรูเอนด์นางเอกเชิญโฮล์มส์มาร่วมงานแต่งงานด้วยเพราะอยากให้ลูแปงตกใจเล่น ลูแปงเห็นหน้าโฮล์มส์แล้วโวยวายๆ เหมือนเคย โงย น่ารักกกกก (///ω///)

นอกจากน่ารักในเกมแล้ว คู่นี้ยังตามไปสวีทหวานแวว(?)กันถึงในบุ๊คเล็ทด้วย ในบุ๊คเล็ทจะมีหน้าประวัติตัวละครพร้อมด้วยคอมเมนต์ของโฮล์มส์ คือทำเหมือนกับว่าเป็นประวัติที่โฮล์มส์รวบรวมไว้นั่นแหละ แล้วของลูแปงเขียนว่า “สิ่งที่ไม่ถูกโรค: นักสืบจอมเซ้าซี้” ส่วนโฮล์มส์เขียนคอมเมนต์ไว้ว่า “นักสืบจอมเซ้าซี้……หมายถึงใครกันน้า?” แง้งงงงงง น่ารักกกกกกกกกก (≧Д≦)

และถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ตัวละครหลัก คุณโฮล์มส์กลับได้รับเกียรติให้ปรากฏตัวในคอมพลีทซีจีร่วมกับฟีนิสและหมอฟรานอย่างงงๆ (งงว่าทำไมต้องคอสเพลย์ ฮา)

codereal_fullcompletecg

 

แต่นอกจากโฮล์มส์แล้ว โดระจังก็ได้โผล่มาพร้อมเฮียแวนด้วยนะ (คู่นี้ก็จ้อบบบ แงงงงง)

codereal-van-dorachan

 

ส่วนลูแปงมาในชุดนักเรียน พอใส่ชุดนี้แล้วจืดจางธรรมดาจัง กลับไปใส่ชุดจอมโจรเดี๋ยวนี้นะ!

codereal-compcg

อนึ่ง ไอเดียแฟคทอรี่คะ ถ้ามีแฟนดิสก์ก็ช่วยทำรูทคุณโฮล์มส์ด้วย จะเป็นพระคุณอย่างสูงค่ะ #จริงจัง

หลังจากเล่นจบแล้ว เรียงลำดับความชอบเนื้อเรื่องโดยส่วนตัวจากมากไปน้อยได้ดังนี้:
ลูแปง > แวน > แซงต์ > ฟราน > อิมเปย์

แต่รูทที่เขียนเนื้อเรื่องมาดีที่สุดเรายกให้ลูแปงกับแซงต์นะ สองรูทนี้บทดีมากจริงๆ ;___;

สรุปข้อดีข้อเสีย

ข้อดี

  • ภาพสวยมวากกกกกกกกกกก ซีจีสวยตะลึงทุกรูป
  • เพลงเพราะมาก ทั้ง BGM และเพลงเปิดปิด
  • หน้าเมนูก็สวยมากกกกกก น่ารัก ครีเอท เกร๋ สมคอนเซปท์สตีมพังค์ (เมนูหน้าแรกสุดจะปรับตามเวลาที่เปิดเครื่องด้วยนะ ถ้าเปิดมาตอนเย็นก็จะเจอแสงส้มๆ ของลันดั้นยามเย็น เป็นต้น)

menu1menu2
menu3menu4

  • เนื้อเรื่องดี สเกลใหญ่ รายละเอียดแน่น อิงทั้งประวัติศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ศาสนา วรรณกรรม แต่ก็ผูกเรื่องได้ค่อนข้างลงตัว
  • ลูแปงน่ารักลูแปงน่ารักลูแปงน่ารักลูแปงน่ารักลูแปงน่ารักลูแปงน่ารักลูแปงน่ารัก

ไม่เชิงข้อเสีย แต่เป็นจุดที่น่าเสียดายนิดๆ

  • เนื้อเรื่องยังมีช่องโหว่อยู่บ้าง
  • อยากให้มีระบบ Skip ที่ดีกว่านี้ เพราะรูทรวมมันยาวมากจริงๆ
  • นอกจากรูทลูแปงที่ล็อกไว้เป็นสุดท้ายแล้ว รูทคนอื่นๆ จบค้างๆ คาๆ พิกล
  • ไม่ค่อยมีฉากรักๆ ใคร่ๆ กิ๊วก๊าวหัวใจอย่างที่โอโตเมะเกมควรจะเป็น งานนี้ถ้าใครคาดหวังว่าเกมนี้จะต้องเป็น “โอโตเมะเกม” ที่เล่นแล้วใจเต้นโครมครามก็อาจจะผิดหวังหน่อยๆ ให้มองว่าเป็น “วิชวลโนเวล” แนวแฟนตาซีที่มีฉากกุ๊กกิ๊กเป็นของแถมพอเป็นสีสันจะสนุกกับมันได้มากกว่า แต่ถึงจะขาดส่วนนี้ไป เราว่าเรื่องราวในเกมหลายๆ ส่วนมันก็อบอุ่นมากนะ ชอบ :)

ตอนเกมนี้ออกมาหมาดๆ เราตกใจกับคะแนนรีวิวในอเมซอนและในเพลย์สเตชั่นสโตร์มากกกก มีแต่คนให้ห้าดาวถล่มทลาย ตอนนั้นเห็นแล้วก็สงสัยว่า โห อะไรจะขนาดนั้น แต่พอเล่นจบแล้วก็เข้าใจละ ความรู้สึกหลังเล่นจบมันอิ่มมาก คุ้มค่ามาก คงเพราะชอบรูทปิดท้ายมากด้วยล่ะ ถ้าเล่นแค่รูทสองรูทอาจจะไม่รู้สึกซาบซึ้งตื้นตันขนาดนี้

เต็มห้าดาวให้ห้าดาวเหมือนกัน ★★★★★
(ที่จริงแค่รูทลูแปงคนเดียวก็อยากจะให้ซักสิบดาวแล้ว ฮืออออ)

One comment on “Code: Realize – Arsène Lupin

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s