Code: Realize – Victor Frankenstein

เล่น Code: Realize จบไปรูทนึงละ

อันที่จริงหมายมั่นปั้นมือมาเนิ่นนานว่าจะเผด็จศึกสุภาพบุรุษจอมโจรอาร์แซน ลูแปง เป็นรายแรก แต่หลังจากเกมออกได้ไม่นานก็ค้นพบว่าเงื่อนไขในการปลดล็อครูทลูแปงคือต้องเคลียร์รูทอีกสี่คนให้ได้ก่อน พอเจอเงื่อนไขนี้ถึงกับยกมือกุมขมับด้วยความลำบากใจ ไม่รู้จะเริ่มจากใครดี เพราะในบรรดาสี่คนที่ว่าเนี่ย เรารู้สึกเฉยๆ เท่ากันหมด แต่ดูจากนักพากย์แล้วชอบคักกี้ที่สุด ก็เลยตัดสินใจว่า เริ่มจากคุณหมอวิคเตอร์ แฟรงเก้นสไตน์ละกัน (แต่ที่จริงจะเริ่มจากใครก็เหมือนกัน เพราะยังไงก็จะเล่นทุกรูทอยู่แล้ว…)

ก่อนจะพร่ำพรรณนาถึงคุณหมอฟราน  เล่าเรื่องย่อๆ ของเกมก่อนละกัน

เกมนี้เป็นเรื่องราวของเด็กสาวที่ชื่อ คาร์เดีย ซึ่งเด็กคนนี้มีความไม่ธรรมดาอยู่อย่างนึงตรงที่ร่างกายเป็นพิษ หยิบจับอะไรก็ละลายคามือหมด (ไปค่ะ ไปซื้อ M&M) คาร์เดียอยู่บ้านคนเดียวโดยมีความทรงจำแค่ช่วงสองปีที่ผ่านมา และรับรู้แค่ว่าพ่อบอกให้รออยู่ที่นี่ ห้ามออกไปไหน จนวันนึงมีทหารรักษาพระองค์บุกมาจับตัวคาร์เดียถึงบ้าน แต่จอมโจรชื่อดังอาร์แซน ลูแปงโผล่มาช่วยพอดี และหลังจากนั้นการผจญภัยเพื่อตามหาความจริงเกี่ยวกับพิษในร่างกายตัวเองของคาร์เดียและหนุ่มๆ จึงเปิดฉากขึ้น ผ่างผ่างงงงง

เกมนี้เป็นโอโตเมะเกมที่เนื้อเรื่องแน่นปึ้ก สเกลเรื่องใหญ่โตมาก มีฉากหลังเป็นลอนดอนยุควิคตอเรียนสไตล์สตีมพังค์ มีควีนวิคตอเรียเป็นหนึ่งในตัวร้าย เหตุการณ์ต่างๆ และปมปัญหาคาบเกี่ยวกับชะตากรรมของนางเอกและประเทศอังกฤษ มีปริศนาลึกลับร้อยแปดพันเก้าแทรกเต็มไปหมด ศัพท์เฉพาะประมาณสิบล้านคำ (อันนี้เวอร์ละ)

สรุปว่ารายละเอียดในเนื้อเรื่องมันเยอะมากจนไม่รู้จะสรุปออกมายังไง จะเล่าโดยละเอียดก็เกรงว่าจะเป็นการไปแข่งความยาวกับเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ แต่เอาเป็นว่าถ้าพูดถึงตัวเนื้อเรื่องหลักแล้วเราชอบมาก เหมือนได้นั่งอ่านนิยายแฟนตาซีสนุกๆ คือเราว่ามันมีองค์ประกอบพื้นฐานที่พบเห็นได้ตามนิยายแฟนตาซีสำหรับผู้หญิงเยอะมาก จะว่าไปแล้วก็ออกแนวสูตรสำเร็จนิดนึงมั้ง? (ไม่ได้พูดเองเออเองด้วยนะ มาเอโนะซังยังเคยให้สัมภาษณ์เลยว่ารูทลูแปงน่ะสูตรสำเร็จมากๆ) และเพราะความ 王道 เนี่ยแหละทำให้รู้สึกสนุกไปกับเนื้อเรื่องได้ไม่ยากเลย

เกมนี้มีทั้งหมด 13 Chapter ซึ่ง Chapter 1-8 จะเป็นช่วง 共通ルート หรือรูทรวม

ช่วงนี้นางเอกจะใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับหนุ่มๆ ทั้งห้าคน วันดีคืนดีคนนั้นคนนี้ก็จะหาเรื่องเดือดร้อนมาให้ อาทิ อยู่ดีๆ ลูแปงก็พาไปบุกจู่โจมรถไฟเพื่อลักพาตัวหัวหน้าองค์กรสืบราชการลับ, พี่แวนเฮลซิ่งชวนไปรับจ๊อบจับขโมยเพื่อชิงเงินรางวัล ฯลฯ เรียกได้ว่าดำเนินเรื่องไปทีละมิชชั่น และในระหว่างมิชชั่นก็จะค่อยๆ ปะติดปะต่อปริศนาทั้งหลายได้ทีละนิดทีละหน่อย

ในแปดตอนแรกเนี่ยมีฉากที่แยกไปอยู่กับฟรานน้อยมากกกก จนเล่นไปเล่นมาเริ่มไม่แน่ใจว่า เอ๊ะ หรือเราเลือกผิด? แต่เราเล่นแบบดูไกด์นะ? หรือไกด์จะหลอกเรา? ฟรานอยู่ไหน? ทำไมลูแปงเด่นจัง?

ด้วยความที่ชอบลูแปงมากที่สุดอยู่แล้ว ช่วงแปดแชปเตอร์นี้เลยกรี๊ดแต่ลูแปง ฟรานคือใครไม่รู้จักกก บางทีก็หันไปกรี๊ดพี่แวนเฮลซิ่งบ้าง เพราะพี่แกเข้มได้ใจเมิ่กๆ และพี่แวนในซีจีก็หล่อถึงพริกถึงขิงเหลือเกิน ฮือว์

เรียกได้ว่ากว่าจะเข้ารูทฟรานใน Chapter 9 ชุติภัคก็แทบลืมเลือนถึงการมีอยู่ของคุณหมอฟรานไปแล้ว (ขอโทษนะนุ้งฟราน เผอิญอิจิโกะกุมิลูแปงกะพี่แวนเขาแซ่บจริง)

แต่หลังจากเล่นรูทฟรานจบ รู้สึกชอบฟรานขึ้นเยอะเลย เพราะเสียงน่ารักไม่ไหวจะทน (〃ω〃)

.

*หลังจากนี้มีสปอยล์*

.

อย่างที่บอกว่าจริงๆ แล้วฟรานเป็นตัวละครที่ค่อนข้างนอกสายตานิดนึง (ความจริงคือนอกจากลูแปงแล้วทุกคนนอกสายตาหมด) ถึงแม้ว่าในบรรดานักพากย์เกมนี้เราชอบคักกี้ที่สุด แต่รู้สึกคาแรคเตอร์หนุ่มน้อยจิตใจอ่อนโยนแบบฟรานมันไม่ค่อยโดนเท่าไหร่ (เผอิญชอบแนวทะเล้นหรือไม่ก็ดิบเถื่อนไปเลย แฮ่)

แต่ พอฟรานโผล่มาฉากแรกเท่านั้นแหละ
ฮากกกกกก น่ารักกกกกกกกกกกกกกกก เสียงคิวท์ม่อกกกกกกกกกกกก

fran

เสียงที่คักกี้ใช้พากย์ฟรานเป็นแนวอ่อนโยน น่ารัก ความจริงแล้วเราชอบเสียงคักกี้เพราะชอบในความแรด (แบบเสียงชินคุงใน Amnesia เป็นต้น) แต่เสียงนี้ก็ดีงามมิใช่น้อย ปลาบปลื้ม(*´ェ`*)

ฟรานเปิดตัวมาแบบอ่อนโยนใจดี มาช่วยนางเอกจากพวกตัวประกอบที่จะลักพาตัวนางเอกไปขาย แล้วก็ขอมาหลบภัยในคฤหาสน์ที่พวกลูแปงอาศัยอยู่ แลกกับการที่ฟรานจะหาทางแก้พิษของนางเอกให้ คือดูเป็นคนใจดียาซาชี่บอยเหลือเกิน (〃ω〃) ฟรานเนี่ยดูนุ่มนิ่มที่สุดละเมื่อเทียบกับคนอื่นๆ เปรียบเสมือนโอเอซิส เห็นหน้าและฟังเสียงแล้วสบายใจ

และเพราะคาแรคเตอร์ใจดี๊ใจดีนี่แหละ ทำให้ฟรานต้องรับบทเป็นสายบุ๋น เวลาถึงฉากแอคชั่นระเบิดตูมตามหรือวางแผนจะไปบู๊ล้างผลาญกันที่ไหน ฟรานจะเป็นคนพูดเรื่องหนีขึ้นมา หรือไม่ก็คอยห้ามคนอื่นไปบู๊ตลอดๆ เจ้าตัวก็รู้ตัวนะว่าตัวเองอ่อนด๋อยเหลือเกิน ชอบบอกว่าตัวเองอ่อนแอ ต่ำช้า ไก่กา เป็นคนที่ self-esteem ต่ำมากกกกก เวลาฟรานทำหน้าเศร้าๆ พลางด่าตัวเองแล้วจะรู้สึกอยากโอ๋ อยากลูบหัว ไม่เป็นไรนะลูกแม่ (สรุปว่าเป็นตัวละครที่เอ็นดูเหมือนลูกเหมือนหลาน…)

แต่ พอถึงเวลาที่ต้องบู๊จริงๆ ก็ร้ายกาจไม่ใช่เล่น ด้วยความที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ก็เลยผสมยานู่นนี่นั่นเอาไว้ปาใส่ศัตรูได้แบบชิลๆ ทั้งยาชา ยานอนหลับ ระเบิดแสง ฯลฯ เผลอๆ ลูกเล่นเยอะกว่าจอมโจรอย่างลูแปงด้วยซ้ำ

นอกจากนี้ฟรานยังเป็นผู้ชายเนิร์ดๆ ที่จะคอยเลคเชอร์อะไรที่ฟังดูวิทยาศาสตร์โคตรๆ ให้ฟัง (さすがシュタイン博士!) โดยเฉพาะเรื่องเกี่ยวกับคุณสมบัติของพิษในตัวนางเอกและเรื่องสารเคมีนู่นนี่นั่นที่ปรากฏในเรื่อง ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจเพราะอันที่จริงฟรานเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุ มีฉากนึงฟรานจะเล่าประวัติเรื่องการเล่นแร่แปรธาตุให้ฟัง พูดถึงเรื่องการผลิตยาที่ทำให้เป็นอมตะ พูดถึงศิลานักปราชญ์ บลาบลาบลา แบบว่าดูมีสาระมาก แทบจะหยิบสมุดมาจดเลคเชอร์มันเดี๋ยวนั้น

สิ่งนึงที่เราชอบในตัวฟรานคือเวลาต่อสู้ฟรานจะไม่ใช้ยาอะไรรุนแรงเลย ไม่ใช้ระเบิดหรืออาวุธอะไรทั้งนั้น ใช้แต่ยาชายานอนหลับอยู่นั่น เป็นคนมีจิตใจเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์เหลือเกิน

และสาเหตุที่ฟรานไม่ใช้วิทยาศาสตร์มาสร้างอาวุธทำร้ายคนก็เป็นเพราะฟรานมีอดีตอันขมขื่น

เล่าโดยสรุปคือ ฟรานเคยเป็นนักวิจัยให้กับราชวงศ์มาก่อน และอยู่มาวันนึงฟรานก็ค้นพบสสารชนิดหนึ่งซึ่งน่าจะเป็นกุญแจนำไปสู่ชีวิตอมตะได้ ทว่าสุดท้ายควีนวิคตอเรียและรัฐบาลอังกฤษกลับนำสสารนั้นไปใช้เป็นอาวุธชีวภาพในสงครามฆ่าล้างเผ่าพันธุ์แวมไพร์ ฟรานซึ่งเป็นคนค้นพบสสารชนิดนั้นจึงแบกรับความรู้สึกผิดบาปที่ตัวเองทำให้ผู้คนจำนวนมากต้องสังเวยชีวิตในสงครามครั้งนั้นมาตลอด และฟรานจึงรังเกียจการนำวิทยาศาสตร์ไปใช้เป็นอาวุธด้วยประการฉะนี้

ชอบฉากที่ฟรานเล่าอดีตให้ฟังมาก พอรู้ว่าสสารที่ตัวเองค้นพบถูกนำไปใช้สังหารผู้คน ฟรานก็ไปที่สนามรบและพบกับซากศพมหาศาล

fran-flashback

ฉากนี้ฟรานโวยวายได้เสียสติมาก ฟังแล้วรู้สึกร้าวรานตามไปด้วย คักกี้พากย์ดีเกินไปแล้ว T_T (สรุปว่าประเด็นหลักยังคงไม่พ้นเรื่องเสียงพากย์)

และอดีตที่ขมขื่นนี่แหละคือปมปัญหาของฟราน ฟรานพยายามจะหนีจากอดีตของตัวเองมาตลอด ถึงจะรู้สึกผิดบาปแต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากโทษตัวเองไปวันๆ และฝันร้ายอยู่เนืองๆ จนกระทั่งมาเจอนางเอก ฟรานถึงได้ค้นพบหนทางที่จะปลดปล่อยตัวเองจากอดีต ซึ่งหนทางที่ว่าก็คือการแก้พิษในตัวนางเอกให้ได้ เพราะต้นเหตุดั้งเดิมของพิษในตัวนางเอกมันก็มาจากไอ้สสารที่ฟรานค้นพบนั่นเอง

เราชอบช่วงท้ายๆ ของรูทฟรานมาก ฟรานแสดงความมุ่งมั่นที่จะช่วยนางเอกให้ได้ออกมาแรงกล้ามาก ทั้งๆ ที่ปกติจะเป็นคนที่ปอดแหกที่สุด แต่พอตอนท้ายคุณหมอฟรานลุยแหลกไม่กลัวใครทั้งสิ้น เป็นตัวละครที่มีพัฒนาการดีนะ

fran-caldia

คู่ฟรานกับคาร์เดียนี่ก็สมกันดีนะ ดูเป็นคู่ที่มุ้งมิ้ง ฝ่ายชายออกแนวหน่อมแน้ม ฝ่ายหญิงก็บื้อๆ งงๆ เอ๋อๆ แต่ต่างฝ่ายต่างก็นึกถึงอีกฝ่ายก่อนตัวเองเสมอ ยอมทำทุกอย่างเพื่อช่วยเหลือกันและกัน และเพื่อให้มีชีวิตต่อไปด้วยกัน (ยกเว้นในนอร์มอลเอนด์ที่นางเอกฆ่าตัวตายเพื่อช่วยฟราน อันนี้พี่ไม่ปลื้ม มันเศร้าไป)

เวลาเล่นจะรู้สึกว่า อืม คู่นี้น่ารักดีเนอะ แต่ไม่ค่อยอินแบบใจเต้นโดคิโดคิเท่าไหร่

ฉากแรกที่รู้สึกว่า ฮิ้วววว เขิลลล คือฉากที่ฟรานตรวจร่างกายให้นางเอก ทั้งๆ ที่แก้ผ้าตรวจกันมาหลายรอบแล้ว แต่ตอนหลังนางเอกเริ่มมีใจให้ฟราน นางเอกเลยอิดออดบอกว่าไม่อยากเปิดหน้าอกให้ดู พอได้ยินแบบนั้นแล้วฟรานเลยพลอยเขินจนไม่กล้ามองไปด้วย แต่หลังจากหยอกกันไปหยอกกันมาก็กลับเข้าสู่โหมดจริงจังและตรวจร่างกายกันตามปกติ

fransensei

อนึ่ง เพิ่งรู้ในฉากนี้ว่าหูฟังที่ฟรานห้อยคอตลอดมันคือสเต๊ท!! ก็ว่าทำไมยุควิคตอเรียนมีเฮดโฟนด้วย ถึงจะสตีมพังค์ยังไงก็ไม่น่าจะมีวอล์คแมนหรือเครื่องเล่นเอ็มพีสามมั้ง… ที่แท้ก็สเต๊ทหรอกเรอะ!?

หลังฉากนี้ก็มีฉากโดคิๆ บ้างอีกนิดหน่อย แต่ส่วนใหญ่ก็ออกแนว อื้ม น่ารักดีเนอะ มากกว่า ในขณะที่เวลาพี่แวนเฮลซิ่งออกมายิงปืนปังๆ ทีไรจะต้องเป็นอันกรี๊ดจนแทบเป็นลมคาเครื่องเกม สงสัยคาแรคเตอร์แนวยาซาชี่บอยจะไม่ใช่ไทป์ข้าพเจ้าจริงๆ ถึงจะบอกว่าชอบฟรานขึ้นมาเยอะกว่าเดิม แต่ก็ชอบแบบอยากเฝ้ามองด้วยสายตาอบอุ่นมากกว่า (≖ิ‿≖ิ)

จะว่าไปแล้ว ช่วงแรกๆ อดคิดไม่ได้ว่าทำไมเกมนี้ซีจีน้อยจัง… ปรากฏว่าเกมมันอั้นมาปล่อยของเอาตอนท้ายๆ พอเข้ารูทฟรานเต็มๆ แล้ว ปังงงงงง ซีจีมารัวๆ เป็นปืนแกตลิ่งเลยค่ะะะะะ รู้สึกคุ้มค่ากับการรอคอยเหมือนกันนะ เพราะซีจีสวยอลังทุกรูป ชอบทั้งเส้นและสไตล์การลงสีเลย (≧ω≦)

ทรูเอนด์ของฟรานอบอุ่นมากกกกกกกกก ชอบบบบบ ถึงจะจบแบบทุกคนแยกจากกันไปตามทางของตัวเอง ปล่อยให้ฟรานอยู่กับนางเอกสองต่อสอง แต่เราว่ามันเป็นการจากลาที่อบอุ่นมากเลย หรืออาจเพราะเก็บนอร์มอลเอนด์ก่อนก็เลยรู้สึกแบบนี้

ในนอร์มอลเอนด์ของรูทนี้หลังจากนางเอกฆ่าตัวตายแล้ว หนุ่มๆ ทุกคนในคฤหาสน์จะแยกย้ายไปตามทางของตัวเองเหมือนกัน แต่ทุกคนดูจากไปแบบหดหู่ชีวิตมืดมนบอกไม่ถูก โดยเฉพาะแวนเฮลซิ่งนี่ไปหาที่ตายกันเลยทีเดียว ในขณะที่ทรูเอนด์จะจัดปาร์ตี้อำลากันสนุกสนานเฮฮา (แต่ไม่มีฉากปาร์ตี้ให้ดู เสียดาย แง) เลยเห็นความแตกต่างได้ชัดเจนว่าการลาจากกันเนี่ยมันก็มีหลายแบบเนอะ

นอกจากทรูเอนด์จะอบอุ่นมากแล้วยังหวานมากกกกกด้วย หลังจากทุกคนออกไปจากคฤหาสน์แล้ว แซงต์ผู้เป็นเจ้าของคฤหาสน์ที่ทุกคนอยู่กันมาตลอดก็ยกบ้านให้สองคนนี้ฟรีๆ เลย โอเอ็มจี จบแฮปปี้แถมได้รังรักหะรูหะรามาครอบครองอีกต่างหาก

และพออยู่กันสองต่อสองแล้วฟรานก็ขอนางเอกนอนห้องเดียวกันเลย (นังฟรานนน แกกกก เห็นหน้าใสๆ ทำไมเป็นคนแบบเน้) ฟรานให้เหตุผลว่า อยากใช้ชีวิตแบบที่ได้ตื่นมาเห็นหน้านางเอกเป็นอย่างแรกทุกๆ วัน (โอยย นี่มันขอแต่งงานนนน) ตอนแรกนางเอกอิดออดนิดหน่อยเพราะในร่างกายของตัวเองยังมีพิษหลงเหลืออยู่ แต่ฟรานบอกว่าไม่เป็นไร ผมคิดค้นยาแก้พิษได้แล้ว ทีนี้เราสองคนก็นอนเตียงเดียวกันได้แล้วนะ เย้ แล้วรูทฟรานก็จบลงตรงนี้

รู้สึกคิดถูกที่เก็บทรูเอนด์ทีหลัง อบอุ่นน่ารักชวนประทับใจดี (〃∀〃)

พอเล่นจบแล้วจะได้ฉาก Extra ของฟรานมาฉากนึง เป็นเรื่องราวในวันหนึ่งหลังจากฉากจบ นางเอกออกไปเจอฟรานกำลังทำสวนอยู่ ก็เลยจะอาสาช่วย แล้วไปๆ มาๆ ดั๊นนนนนมีหนอนมาเกาะตัวฟรานเข้า พอฟรานร้องเหวอ นางเอกเลยบอกว่าจะช่วยปัดแมลงให้ แล้วก็แหวกเสื้อผ้าฟรานเลยจ้าาาา

fran-extra

(หึย นางเอกเกมนี้ไม่ธรรมดา เจอลูแปงครั้งแรกก็แหวกหนองโพให้ดูเลย นี่ยังมาจับฟรานถอดเสื้อถอดกุงเกงอีก แอ๊บใสซื่อยังไงก็ตบตาชั้นไม่ได้หรอกนะหล่อนนน)

ฉากนี้ฟรานเขินน่าร๊ากน่ารักกกก (≧∀≦) ชอบๆ ถ้า Extra ของลูแปงมาแนวๆ นี้เหมือนกันจะดีมาก (คาดหวังอัลไล)

พูดถึงฟรานแล้วก็ขอพูดถึงตัวประกอบบ้าง

หนึ่งในตัวละครสำคัญของรูทนี้คือควีนวิคตอเรีย

ตอนแรกๆ ชอบควีนวิคตอเรียมากกกกกก (แพ้ทางผู้หญิงแนวอาเจ๊อีกแล้ว) แต่พอตอนหลังๆ อารมณ์แบบ อ้าว นี่มันมนุษย์ป้า

victoria

ป้าวิคแกกะทำเพื่อประเทศชาติโดยไม่สนคนในชาติเลย ตั้งใจจะก่อสงครามเพื่อให้ประเทศอังกฤษมีอำนาจเหนือประเทศอื่นๆ ในยุโรป เพื่อให้อังกฤษอยู่รอด คือป้าวิคนี่เลวสุดในรูทนี้ละ

อันที่จริงถ้านางเอกยื่นมือไปตะปบหน้าป้าซักทีสองทีเรื่องจะจบเลย ป้าจะตายคาที่ทันที บัย (อย่าลืมว่านางเอกจับอะไรทุกอย่างจะเน่าเปื่อยแหลกสลายคามือหมด) แต่แบบนั้นมันคงจบง่ายไป บวกกับนางเอกคงไม่มีทางทำแบบนั้นอยู่แล้ว เป็นนางเอกต้องใสซื่อมือสะอาดเนอะ

แต่หลังๆ ควีนวิคตอเรียก็น่าสงสารนะ ป้าแกเหมือนคนขี่หลังเสือแล้วลงไม่ได้ ที่ผ่านมาทำเลวมาเยอะ ใช้วิธีสกปรกในการปกครองประเทศมาเยอะ ป้าแกเลยคิดว่าต้องเลวต่อไป ไม่งั้นที่เคยเลวๆ มาจะสูญเปล่าทั้งหมด แต่ตอนหลังป้าก็คิดได้และกลับตัวกลับใจเป็นควีนที่ดี

ตอนหลังเราลุ้นมากว่าป้าวิคจะตายมั้ย โดยส่วนตัวแล้วไม่อยากให้ตาย สงสาร ชีวิตป้าแกก็ผ่านอะไรมาเยอะอยู่ ช่วงท้ายๆ มีฉากนึงสั้นๆ เล่าเรื่องในมุมมองของป้าวิคด้วย ก็สะเทือนใจกันไป จะว่าป้าวิคเลวก็พูดได้ไม่เต็มปากเท่าไหร่ แค่หลงผิดและอุดมการณ์รุนแรงไปหน่อยเท่านั้นเอ๊ง (เสียงสูง)

ตัวประกอบอีกคนที่ชอบคือ เลออนฮาร์ท เป็นหัวหน้าทหารรักษาพระองค์ประจำตัวควีน

leonheart

รู้สึกถูกใจตัวละครตัวนี้ตั้งแต่ตอนแรกสุดที่ลุงแกบุกมาจับตัวนางเอกถึงบ้านละ ถึงจะอยู่ในสถานะตัวร้าย แต่ลุงเลออนฮาร์ทเป็นคนดีมากกกก เป็นอัศวินผู้จงรักภักดีต่อควีนอย่างน่าสะพรึงกลัว ชอบตอนที่เลออนฮาร์ทบอกว่า ต่อให้ฝ่าบาทจะพาไปลงนรกก็จะตามไป และในตอนจบของรูทฟรานก็ได้ตาลุงเนี่ยแหละเป็นคนเรียกสติให้ควีนกลับตัวกลับใจในที่สุด

แล้วก็ชอบเวลาลุงเลออนฮาร์ทเจอลูแปงด้วย ตลกดีwwwww

บรรดาตัวประกอบทั้งหลายนี่ก็เป็นอีกปัจจัยนึงที่ทำให้รู้สึกชอบเนื้อเรื่องเกมนี้ เขียนสตอรี่ของตัวประกอบมาดี๊ดี ทุกคนมีเรื่องราว มีแรงจูงใจและคอนฟลิคต์ของตัวเองชัดเจน เสริมให้อินกับเนื้อเรื่องหลักได้มากขึ้น

ที่จริงแล้วยังมีตัวประกอบอีกสองคนที่ชอบมากกว่าป้าลุงคู่นี้อีก แต่คนนึงเกี่ยวข้องกับพี่แวน ส่วนอีกคนเป็นคู่ปรับตลอดกาลของลูแปง เอาไว้ค่อยกรีดร้องในรูทสองคนนั้นก็แล้วกัน (〃∇〃)

ว่าแล้วก็ขออนุญาตวกกลับมาพูดถึงรูทรวมอีกสักนิด

ชอบฉากนี้ใน Chapter 7 มากกกก

code-real

ฉากนี้เป็นฉากหลังจากที่ทุกคนไปเข้าร่วมการแข่งเรือเหาะมหาประลัยยิงกันระเบิดตูมตามจนชนะมาได้แบบหวุดหวิด พอชนะแล้วก็เลยได้มาถ่ายรูปด้วยกัน

เราชอบเวลาที่หกคนนี้อยู่ด้วยกัน ปฏิสัมพันธ์ระหว่างกันมันน่ารักมากกกก ไม่่ว่าจะฉากซีเรียสหรือฉากเฮฮาปาจิงโกะก็น่ารักไปหมด เวลาแข่งกันตบมุกจะฮาก๊าก ส่วนเวลาไปบู๊ก็มีทีมเวิร์คดีมาก ดังนั้นพอได้มาเห็นรูปถ่ายที่ทุกคนดูมีความสุขแล้วก็เลยรู้สึกแฮปปี้อิ่มเอิบหัวใจมั่กๆ (´▽`)

รูทต่อไปกะว่าจะเล่นรูทพี่แวนเฮลซิ่ง ที่จริงตั้งใจจะเก็บไว้เป็นอันดับรองสุดท้ายก่อนลูแปง แต่หลังจากเล่นจบไปรอบนึงพบว่าพี่แวนทำตัวลึกลับไม่ไหวละ ปริศนาเยอะเหลือเกิน ต่อมอยากรู้อยากเห็นสั่นระริก กระหายใคร่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตพี่แวนและบรรดาผีดูดเลือดบ้าง ณ จุดนี้ขอลัดคิวให้สุแวนเบะก่อนเลยดีกว่า (แต่ปัจจัยที่สำคัญที่สุดคือพี่แวนเฮลซิ่งหล่อมากมากมากมากมากมาก)

เห็นรีวิวหลายๆ ที่เตือนว่ารูทแวนกุโระเลือดสาดกระจุย เนื้อเรื่องสาหัสประสาทแดรกมาก แต่เผอิญเมื่อไม่นานมานี้เพิ่งเล่นเกมกุโระ 18+ เกมนึงมา เลยคิดว่ารูทแวนคงชิลๆ แหละมั้ง ……หวังว่านะ

4 comments on “Code: Realize – Victor Frankenstein

  1. sunshinesign says:

    รูทคุณหมอเค้าอบอุ่นหัวใจ ใสๆมิ้งๆมากค้า พอดีเล่นแวนก่อนตามด้วยฟรานเลยรู้สึกเบาตับไปเยอะ เครื่องในสามารถฟื้นฟูได้ ฮือออออ รูทแวนก็โหดร้ายเกินไป ทำร้ายจิตใจคนเล่นได้อีก แทบถลาหาอิมเปย์เลยทีเดียว ถถถถ (เนื่องจากโรคจิตไปนิดเลยไปจิ้มแบดเอนด์ดูบ้าง แหม เลือดสาดสมกับเป็นรูทพี่แว่นได้อีก)

    เราชอบเกมนี้มากค่ะ ไม่รู้จะสกรีมยังไงเริ่มยังไงดีเลยค้างคามาเป็นเดือน ลูแปงนี่ที่สุดแล้ว ฟฟฟฟ คักกี้ก็พากย์ได้ดีนะคะ ยอมรับเลยว่าชอบคักกี้เพราะตอนพากย์ลากิในWOF พากย์ซึนๆ พูดบากะๆรัวๆแล้วหัวใจอิ่มเอม(…) พอพากย์หมอฟราน คุณหมอผู้อ่อนโยนแล้วคือน่ารักล้านแต้ม หัวใจพองโต ยิ่งตอนร้องว้ากในโหมดExtraดูสาวมาก//ขอโทษค่ะ คักกี้ แต่คือเราคิดแบบนี้จริงๆ

    ซื้อมาแล้วคืออยากร้องไห้ฝุดๆ คุ้มเกิ๊นงามเลยไปไซโคเหล่าสหายให้มาซื้อกัน 5555+

    Like

    • chutipuk says:

      เรากะจะเก็บพี่อิมไว้หลังแวนอยู่พอดีเลยค่ะ กะว่าเครียดๆ เสร็จแล้วขอเฮฮาต่อเลยก็แล้วกัน จะเล่นรูทแซงต์ต่อก็กลัวจะเครียดไปกันใหญ่

      คักกี้ดูเหมาะกับบทแนวมุ้งมิ้งสาวน้อยจริงๆ เนอะคะ XD เสียงแรดๆ ก็เวิร์ค เสียงงุงิแบบนี้ก็เริ่ด ฮื้อ ยิ่งฟังยิ่งหลงรัก แต่เสียดายที่คุณหมอฟรานใจดีเกินไป ไม่ด่ากันบ้างเลย (เผอิญชอบฟังคักกี้ด่าค่ะ 5555555)

      เกมนี้คุ้มค่ามากจริงๆ ค่ะ > < กว่าจะเล่นจบไม่รู้ต้องใช้เวลาอีกกี่สิบชั่วโมง เนื้อหาแน่นปึ้กเหลือเกิน…

      Like

      • sunshinesign says:

        รูทซันจังนี่เครียดพอสมควรเลยค่ะ ส่วนตัวเราว่าไม่เท่าแวน นั่นกะฆ่าคนเล่นให้ตายเลย

        พอคักกี้มาพากย์แนวนี้ก็คิดอยู่ว่าเหมาะนะคะ น่ารักไปอีกแบบ ความจริงแล้วเห้นหมอฟรานดูสาวน้อย เอ๊ย ดูใจดียังงั้น พี่แกแอบพูดจาแทงใจดำเหมือนกันนะคะ แบบว่าตรงเกินไป ในรูทอิมเปย์ก็มีอยู่ซีนนึงที่ว่านีโมเฮนไต ลั่นเลย สุภาพแบบฟรานว่าได้ก็ไม่เหลือล่ะ XD

        แน่นมากค่ะ ศัพท์เฉพาะกิจเยอะเกินไปหน่อย เล่นแล้วงงไปก็มี

        Like

      • chutipuk says:

        เวลาฟรานพูดตรงๆ เราไม่ค่อยอะไรนะคะ แต่หงุดหงิดเวลาไม่พูดมากกว่า 555555 นุ้งฟรานชอบอุบอิบเรื่องสำคัญๆ อยู่เรื่อย โดยเฉพาะเรื่องเกี่ยวกับนางเอก แล้วก็มาพูดทีหลังว่าไม่อยากบอกเพราะไม่อยากทำร้ายเธอ คือไรรรร สุดท้ายก็ต้องรู้อยู่ดีมั้ยยยย????

        แต่เพราะหมอฟราน(เสียง)น่ารัก ยอมมองข้ามนิสัยเสียเล็กๆ น้อยๆ ก็ได้ค่ะ ฮ่าาาาาาา

        เรื่องศัพท์นี่บอกเลยว่ามึนกับพวกศัพท์คาตาคานะสุดแล้วค่ะ ชื่อละตงละตินอะไรมาเป็นคาตาคานะหมด เดาคำศัพท์ดั้งเดิมไม่ถูกกันเลยทีเดียว 555555

        Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s