Vandead Carnival: Subaru & Reiji

感想 รูทน้องเล็กกับหม่าม้าบ้านซากามากิ
สุภาพบุรุษทั้งคู่เลย ฮิฮิฮิ (〃ω〃)

.

*SPOILER ALERT*

.

  • รูทสุบารุ

รูทของคุณน้องเล็กบ้านซากามากิผู้ได้ชื่อว่าเป็นตัวละครที่สมเป็นหนุ่มในโอโตเมะเกมที่สุดตลอดทุกภาค คือรูทสุบารุคุงเนี่ยเล่นทีไรจะรู้สึกว่า โห อะไรจะพระเอกโชโจมังงะขนาดนี้? (แต่ขอสารภาพก่อนเลยว่ายังเล่นรูทสุบารุคุงใน More Blood ไม่จบ ค้างอยู่ครึ่งรูทมาชาติเศษ) และภาคนี้สุบารุคุงก็ยังคงความเป็นหนุ่มซึนเดเระที่ไม่ยอมพูดความในใจแต่เปิดเผยทุกสิ่งผ่านสีหน้าและการกระทำ เป็นสุบารุผู้แสนดี๊แสนดีอยู่เหมือนเคย แหม คิวท์  (´艸`)

งวดนี้สุบารุคุงสำแดงความซึนเดเระตั้งแต่เริ่ม พอเลือกสุบารุคุงเป็นคนคุ้มกันแล้ว แทนที่จะได้ไปจับมือมุ้งมิ้งเที่ยวงานเทศกาลเหมือนคนอื่น สุบารุคุงกลับลากนางเอกไปที่ปราสาทแล้วก็ขังตัวเองอยู่ในโลงไม่ยอมโผล่มา ปล่อยให้นางเอกนั่งมองทิวทัศน์งานคาร์นิวัลตาละห้อย จนกระทั่งแฝดสามมาป่วนและทำท่าจะพานางเอกไปเที่ยวด้วยกันนั่นแหละ สุบารุคุงถึงยอมโผล่ออกมาจากโลง สุบารุคุงกับแฝดสามตบตีชิงนางกันพักนึงก็เดือดร้อนผู้เล่นต้องมาเล่นมินิเกมอีกละ…

มินิเกมรูทนี้เป็นเกมสลับโลง ให้หาโลงที่มีสุบารุคุงอยู่ให้เจอ

subarun-minigame

เกมนี้อายาโตะคุงเป็นคนท้า บอกว่าถ้านางเอกชนะ สุบารุต้องไปเที่ยวกับนางเอก แต่ถ้านางเอกแพ้ต้องอยู่เล่นกับแฝดสามในปราสาท (อูย ณ จุดนี้อยากแพ้มากกว่าอ้ะ) ซึ่งพอชนะแล้วไรโตะจะแซวว่า บิทช์จังหาโลงที่สุบารุคุงอยู่ได้แม่นจังเลย เพราะพลังแห่งรักรึเปล่าน้า สุบารุคุงฟังแล้วก็หน้าแดงโวยวายทุบกำแพงแก้เขินไปตามสไตล์ (อันที่จริงไม่ใช่สไตล์พระเอกโชโจมังงะ แต่เป็นนางเอกสินะ…)

แต่พอแฝดสามออกจากห้องไปแล้ว สุบารุคุงก็บอกว่า จะนอนต่อ แล้วกลับลงโลงไป จนกระทั่งนางเอกทอดถอนหายใจเฮือกๆ สุบารุคุงถึงโผล่มาอีกรอบ ถามนางเอกว่าอยากไปคาร์นิวัลเหรอ? ก่อนจะทำหน้าแดงบอกว่ามีธุระในงาน ปะ ไปกันเถอะ …แหม่ เห็นมั้ยว่าซึนเดเระ (´艸`)

ช่วงเดทในงานเทศกาลกับสุบารุคุงนี่ก็เลิฟเลิฟเหลือเกิน ชอบพูดจาเหมือนไม่ใส่ใจแต่สุดท้ายก็ยอมนางเอกทุกที แต่เราเฉยๆ เวลาสุบารุคุงทำตัวหล่อๆ นะ ชอบเวลาเขินหน้าแดงพลางตวาดด้วยเสียงตะกุกตะกักมากกว่า คิวท์ (´艸`)

ฉากที่ชอบที่สุดเป็นตอนเข้าร้านเสื้อผ้า ตอนแรกนางเอกกังวลว่าเสื้อผ้าร้านนี้มันหรูเกินตัวไปมั้ย? แต่สุบารุคุงพูดหน้าแดงๆ ว่าหุ่นเธอก็ไม่ได้แย่นะ ไม่ต้องกังวลหรอก แล้วพอมาดามเจ้าของร้านหยิบเดรสสีขาวคล้ายๆ ชุดแต่งงานมาให้ สุบารุคุงก็หน้าแดงบอกว่า กะ ก็ดีนี่… ฮุฮุฮุ บอกแล้วว่าสุบารุคุงเวลาเขินน่าร๊ากน่ารัก (///ω///)

ทีนี้พอนางเอกเข้าไปลองชุดแล้วก็เกิดไม่แน่ใจขึ้นมาว่าใส่ถูกวิธีมั้ย เลยเรียกสุบารุคุงให้เข้ามาดูหน่อย สุบารุคุงก็เขิน ไม่ยอมช่วยดู มาดามเจ้าของร้านที่เดินผ่านมาพอดีเลยผลักสุบารุคุงเข้าห้องลองเลย (รู้งานดีมากค่ะมาดาม!) และด้วยความที่ห้องลองเสื้อผ้ามันแคบ ทั้งสองคนเลยอยู่ในสภาพนี้

subarukunnnn

ทั้งสองคนบอกว่าห้องมันแคบเกินจนเคลื่อนไหวไม่ได้ ก็เลยเบียดกันอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งสุบารุคุงขยับตัวออกจากห้องลองได้ในที่สุด ชอบฉากนี้ตรงที่มันทั้งน่ารัก ทั้งเอโร่ยนิดๆ แถมสุบารุคุงก็เดเระได้คิวท์มั่ก (≧ω≦)

แต่หลังจากนั้น จู่ๆ พื้นห้องก็เปิดออก นางเอกร่วงลงไป แล้วก็ ปิ๊ง! มาโผล่ที่งานเลี้ยงเต้นรำในปราสาทของคาร์ลหน้าตาเฉย เป็นอันว่ารูทนี้ก็ไม่พ้นโดนป๊ะป๋ากลั่นแกล้งอีกแล้วจ้า แต่รูทนี้ดูแกล้งเบากว่าคนอื่นๆ เยอะเลย ก่อนหน้านี้คาร์ลก็ออกมาหนเดียวเอง (นี่ถ้าไม่ได้ป๊ะป๋า ทุกรูทคงไม่มีไคลแมกซ์อะไรเลยสินะ…)

พอมาถึงงานเลี้ยงแล้ว คาร์ลก็เข้ามาจับมือนางเอก แขกเหรื่อในงานพากันแสดงความยินดี นางเอกเลยงงว่ายินดีอะไรกัน? ซึ่งคาร์ลเฉลยว่า วันนี้ทุกคนมาชุมนุมกันเพื่อเฉลิมฉลองให้กับการหมั้นของเราสองคนยังไงล่ะ พูดจบก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้เหมือนจะจูบสาบาน

carlsamaaaaa

แฮร้ยยยยยยย ป๊ะป๋าพูดแค่นี้ทำเอาคนเล่นสลบเหมือดเลย ขอหมั้นกับคาร์ลไปทั้งๆ อย่างนี้เลยมั้ยคะ สุบารุนี่ใครเหรอ? ชื่อคุ้นๆ

แต่เกมก็ไม่เปิดโอกาสให้เราได้ลั้ลลากับป๊ะป๋าแต่อย่างใด ขณะที่กำลังจะโดนจูบนั่นเอง สุบารุคุงก็โผล่พรวดพราดมาห้ามและท้าสู้กับคาร์ล แต่ยังไม่ทันได้สู้กัน นางเอกก็ชิงบอกว่า ฉันเป็นเจ้าสาวของคุณคาร์ลไม่ได้หรอกค่ะ เพราะฉันชอบสุบารุคุง (อ้าว รายนี้ก็ไม่ถามความเห็นคนเล่นเลย) พอนางเอกสารภาพรักแล้ว คาร์ลถึงยอมเฉลยว่าที่ผ่านมาเป็นแค่การกลั่นแกล้งนะจ๊ะ และนี่คืองานเลี้ยงที่จัดขึ้นเพื่อเธอสองคนยังไงล่ะ แต่สุบารุคุงโมโหจนจับมือลากนางเอกออกจากงานเดี๋ยวนั้นเลย บัย สรุปว่าป๊ะป๋าจัดงานเลี้ยงสูญเปล่านะคะ

ฉากจบของสุบารุคุงก็โชโจมังงะมากกกกกก ไปนั่งชิงช้าสวรรค์สองต่อสอง จูบกัน แฮปปี้เอนดิ้ง เย้

subarun-end

ฉากนี้ชอบตอนที่สุบารุคุงบอกว่า เข้ามาใกล้ๆ อีกสิ มันจูบลำบากนะ แฮร้ยยยย ตัวบทพูดน่ะเฉยๆ นะ แต่เสียงพากย์อบอุ่นอ่อนโยนเมิ่กกกกกก (///ー///) ปกติแทบไม่ค่อยเขินกับสุบารุคุง เล่นแบบเฝ้ามองด้วยสายตาอาทรมากกว่า แต่ฉากนี้ฟังแล้วเขินม้วนต้วนเหลือเกิน ฮือ

ส่วนซับซีนาริโอ้ที่ชอบมากกกกคือฉากที่เจอไรโตะ ฉากนี้นางเอกซื้อหมวกหูแมวสีขาวมาสองใบเพราะอยากใส่คู่กัน ตอนแรกสุบารุคุงโวยวายๆ ว่าใครจะไปใส่ของพรรค์นี้! แต่นางเอกก็ตื๊อจนสุบารุคุงยอมใส่แบบไม่ค่อยเต็มใจ โอ๊ย น่ารักไปไหน๊ (> <) แต่ปรากฏว่าไรโตะโผล่มาด้านหลังแล้วทักว่าสาวๆ ตรงนั้นน่ารักจังเลย มาเล่นด้วยกันมั้ย? คือไรโตะเห็นสุบารุคุงเป็นผู้หญิงซะงั้น ก๊ากกกก (คงเพราะไม่คิดว่าสุบารุคุงจะมาใส่อะไรแบบนี้แหงๆwwwww)

อีกฉากที่ชอบก็ของเรย์จิ ระหว่างที่จิบชาด้วยกัน เรย์จิก็บ่นๆ ว่าสุบารุชอบทำลายข้าวของ ชอบรบกวนความสงบสุขของการดื่มชา สุบารุคุงเลยลุกขึ้นมาเตะโต๊ะจนน้ำชาหกใส่เรย์จิ แล้วก็พานางเอกวิ่งหนีไปเลย ปล่อยให้เรย์จิโวยวายว่าชาหกเลอะเสื้อ ฉากนี้อารมณ์เหมือนเด็กประถมซุกซนแกล้งคุณแม่ขี้บ่นอะ น่ารักกกกก (แต่หม่าม้าเรย์จิคงไม่คิดว่าน่ารัก…)

ตอนเจอพี่ชูก็น่ารัก ไม่รู้ทำไมชอบซับซีนาริโอ้ที่เจอพี่ชูตลอด ทั้งๆ ที่เหตุผลที่ชอบก็ไม่ค่อยเกี่ยวกับพี่ชูเท่าไหร่ อย่างฉากที่สุบารุเจอพี่ชูนี่ชอบตรงที่สุบารุคุงบ่นว่างานคาร์นิวัลมันเสียงดังหนวกหู ไม่เห็นจะชอบเลย แต่ขณะที่พูดก็ถือของพะรุงพะรัง ถือป๊อบคอร์น ถือแผนที่ ท่าทางเอนจอยงานเทศกาลสุดๆ โอย คำพูดขัดกับการกระทำเกินไปแล้วนะคะคุณน้องเล็ก!

ทั้งนี้ทั้งนั้น สุบารุคุงแซ่บสุดเมื่ออยู่ในโหมด Sleeping Vampire นะเออ
เขินกว่าในรูทหลักสิบล้านเท่า (////ー////)

subaru-slp

 

  • รูทเรย์จิ

รูทหม่าม้าเรย์จิตลกบ้าบอมากกกกกก ขำไม่หยุด ทั้งฮาทั้งหวาน เป็นรูทที่กลมกล่อมมากๆ

รูทนี้เรย์จิก็ยังคงอบรมมารยาทกันตลอดเวลา เล่นรูทเรย์จิจบทีไรจะรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นคนมารยาทงามขึ้นมาทุกที (บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่าเอาสุภาษิตสอนหญิงมัดรวมกับสมบัติผู้ดีมาตบหน้ากันเลยดีกว่ามั้ย?) แต่ในขณะเดียวกับที่ยังคงความเป็นหม่าม้าที่ดีเอาไว้อย่างเหนียวแน่น  เรย์จิยังเป็นสุภาพบุรุษที่ใส่ใจเทคแคร์นางเอกมากกกกกกกด้วย

เริ่มเรื่องมาทั้งสองคนก็ปรึกษากันก่อนเลยว่าจะอยู่ที่ปราสาท หรือจะออกไปเดินเล่นในงานดี? ซึ่งคุยไปคุยมาก็ได้ข้อสรุปว่าจะอยู่ในงานหรืออยู่ที่ปราสาทล้วนแล้วแต่อันตรายพอกัน ดังนั้นไปสนุกกับคาร์นิวัลกันดีกว่า เย้

ที่ตลกคือนางเอกเป็นฝ่ายยืนกรานว่าอยู่ที่ปราสาทดีกว่า แต่เรย์จิพยายามโน้มน้าวให้ไปเดินคาร์นิวัลให้ได้ นางเอกเลยแอบคิดในใจว่าที่จริงแล้วเรย์จิซังอยากไปเดินคาร์นิวัลสุดๆ เลยสินะ (ซึ่งก็จริงนะ เรย์จิดูกระตือรือร้นอยากเที่ยวงานเทศกาลมากกว่ายุยจังอีก…)

แต่ออกไปเดินไม่ทันไร นางเอกก็โดนซุบซิบนินทาเพราะเป็นมนุษย์ธรรมดาแต่เสนอหน้ามาเดินเคียงข้างท่านเรย์จิ (ทำไมต้องโดนเมาท์โดนอิจฉาตัลหลอด พวกซากามากินี่เซเล็บเหลือเกิ๊น หมั่นไส้) นางเอกได้ยินแล้วก็จ๋อย เลยโดนเรย์จิดุให้ยืนอกผายไหล่ผึ่ง (แหม่ สมเป็นหม่าม้านะคะ) แต่พอเรย์จิเห็นว่ามีคนแอบเมาท์ซึ่งๆ หน้า พี่แกก็จับมือนางเอกให้พวกขี้เมาท์ชมเป็นขวัญตา ดีมากค่ะหม่าม้า!

จะว่าไปแล้วรูทนี้มีฉากที่ชอบหลายฉากมากกกกกกก ชอบความตลกหน้าตายของเรย์จิมาก ปกติหม่าม้าก็ไม่ได้ตลกขนาดนี้ซะหน่อย ไหงภาคนี้ฮาขนาดนี้คะะะ

ตัวอย่างเช่นตอนที่นางเอกเกิดท้องร้องขึ้นมา เรย์จิบ่นว่าไม่ไหวเลยนะ แต่ก็ไปซื้อชูโรสมาให้กิน และพาไปนั่งเก้าอี้เพราะยืนกินมันไม่เรียบร้อย (มารยาทงามมั้ยล่ะ) แล้วนางเอกก็ถามว่าไม่กินเหรอคะ ทำไมซื้อมาอันเดียว? เรย์จิตอบว่าไม่เอาล่ะ ของพรรค์นี้ใครจะกิน แต่พอนางเอกกำลังจะเอาชูโรสเข้าปาก พี่แกดันบอกว่า เดี๋ยว ที่นี่เป็นโลกปีศาจนะ ชูโรสนั่นอาจมีพิษก็ได้ ว่าแล้วก็กินเข้าไปคำนึง โอ้ ไม่มีพิษแหละ อร่อยดีแฮะ แล้วก็กินต่อจนหมดอัน แถมยังพึมพำว่าจะไปถามสูตรจากเจ้าของร้านอีกต่างหาก

นางเอกเห็นแล้วเงิบจนไม่รู้จะพูดอะไร ใบ้รับประทาน เรย์จิเลยดีดนิ้วดังเป๊าะ ทันใดนั้นก็มีชูโรสโผล่มาอีกอัน แล้วพี่แกก็บอกว่า เอ้า จงกินอย่างซาบซึ้งในความเมตตาของฉันซะสิ …สรุปว่าซื้อมาสองอันตั้งแต่แรก แต่จงใจแกล้งสินะ วิธีแกล้งน่ารักขนาดนี้ให้อภัยก็ด้ะ (〃ω〃)

ตอนหลังๆ มีฉากนึงที่เรย์จิชงชาให้นางเอก แล้วบอกว่า ฉันชงชาให้ก็จริง แต่ไม่ได้อนุญาตให้ดื่มซะหน่อย ฉากนี้ก็เล่นเอานางเอกเงิบอีกรอบ แต่เรย์จิก็เฉลยว่าล้อเล่น แล้วทั้งสองก็ดื่มชากันอย่างสงบสุข โอ๊ย ทั้งตลกหน้าตาย ทั้งหวานแหวว ฮือ (ถ้านี่เป็นภาคหลัก นอกจากนางเอกต้องเป็นฝ่ายชงชาให้แทนแล้ว ยังมีสิทธิ์โดนพี่แว่นด่าว่ารสชาติหมาไม่แดรก พร้อมไล่ให้ไปชงมาใหม่ ตามด้วยดูดเลือดเป็นการลงโทษ ชัวร์ป้าบ)

ฉากที่เรย์จิซื้อน้ำหอมให้นางเอกตอนแรกสุดเลยก็น่าร๊ากกกกก ตอนที่ทั้งสองคนเข้าไปในร้านขายของด้วยกัน นางเอกเกิดสนใจขวดแก้วเล็กๆ ขวดนึงขึ้นมาเพราะมันสวยดี เรย์จิเลยซื้อให้ แถมเอามาทำเป็นสร้อยคล้องคอนางเอกพร้อมกำชับว่าให้พกไว้อย่าให้ห่างตัว แต่ห้ามใช้น้ำหอมนี่เด็ดขาด เพราะมันเป็นน้ำหอมสำหรับแวมไพร์เท่านั้น

reijisannnn

ฉากร้านขายของนี่ยังน่ารักตรงที่เรย์จิแสดงความเป็นโอตาคุเครื่องครัวออกหน้าออกตา พร่ำพรรณนาถึงถ้วยชาและพิจารณาช้อนส้อมอย่างสนอกสนใจ เป็นเรย์จิในโหมดพ่อบ้านแบบที่ไม่เห็นมานาน (พักหลังๆ ออร่าความเป็นแม่มันกลบความเป็นพ่อบ้านหมด)

และตอนหลังๆ น้ำหอมที่เรย์จิซื้อให้จะมีบทบาทสำคัญด้วย เพราะที่จริงแล้วมันคือน้ำหอมสำหรับไล่แวมไพร์ ถ้าแวมไพร์ได้กลิ่นจะเกิดอาการอ่อนเปลี้ยเพลียแรง ซึ่งช่วงกลางรูทจะมีฉากที่นางเอกโดนต้นไม้กินคนจับตัวแล้วเผอิญทำขวดน้ำหอมแตก เรย์จิเลยโดนพิษน้ำหอมเล่นงานจนเปลี้ยเช่นกัน แต่ถึงจะเปลี้ยแค่ไหนก็ยังอุตส่าห์บอกนางเอกว่าไม่ต้องกลับไปล้างเนื้อล้างตัวที่ปราสาทหรอก ปล่อยให้กลิ่นน้ำหอมติดตัวแบบนี้จะได้ไม่มีใครเล่นงานดีกว่า โอยยยย ขนาดตัวเองเดือดร้อนยังทำตัวสุภาพบุรุษเลยอ้ะะะ (≧д≦)

ส่วนช่วงไคลแมกซ์ของรูทนี้ เรย์จิจะจับสัมผัสถึงคาร์ลไฮซ์ได้และพานางเอกไล่ตามไปเจอพวกลิ่วล้อของคาร์ล พอคาดคั้นจนรู้ว่าเรื่องป่วนๆ ทั้งหลายเป็นฝีมือของคาร์ลแล้ว คราวนี้ป๊ะป๋าคาร์ลจึงโผล่มาเฉลยความจริงเองว่าทั้งหมดเป็นฝีมือของป๋าเองแหละจ้ะ แล้วก็ส่งรถม้าค้างคาว (=蝙蝠の馬車 ตกลงจะรถม้าหรือรถค้างคาว เอาให้แน่…) มารับเรย์จิกับนางเอกไปร่วมงานเลี้ยงที่ปราสาท

ในฉากจบของเรย์จินี่ทั้งสองคนร่วมงานเลี้ยงกันแบบจริงจังมาก มีการชนแก้วคัมไปสมเป็นงานฉลอง แล้วเรย์จิก็พานางเอกไปแนะนำตัวกับแวมไพร์ทั่วงาน ดูสมเป็นเรย์จิมากจนอดขำไม่ได้

ส่วนตอนท้ายสุด เรย์จิพานางเอกไปอยู่กันสองต่อสองแล้วสวมแหวนให้ หูย รูทนี้นางเอกได้ของเยอะจัง หม่าม้าใจป้ำนะเนี่ย (อย่าลืมว่านอกจากน้ำหอมกับแหวนแล้วยังมีชากับชูโรสอีกนะ!)

ขำตอนที่เรย์จิสวมแหวนให้แล้วนางเอกถามว่า นี่อะไรเหรอคะ? แล้วเรย์จิตอบว่า ท่าทางจะเหนื่อยกับงานเลี้ยงมากสินะ ถึงได้เห็นเป็นอย่างอื่นนอกจากแหวนไปได้ (ฉากนี้ไม่รู้จะว่าตลกหน้าตายหรือกวนประสาทดี…) แถมมีการบอกว่าแหวนนี้มีพลังวิเศษป้องกันการนอกใจได้ด้วย ก่อนจะเฉลยว่าล้อเล่นนะ (คือเรย์จิภาคนี้มีคำพูดติดปากว่า ล้อเล่นนะ ……ไม่รู้พี่แกจะล้อเล่นอะไรนักหนา แต่ก็น่ารักดี ชอบ) แล้วก็กอดกัน แฮปปี้เอนดิ้ง เย้

reiji-end

(แต่ชั้นว่าฉากนี้หม่าม้าหน้าตามีเลศนัยแปลกๆ นะ นึกถึงวีรกรรมภาคก่อนๆ แล้วอดสะพรึงไม่ได้)

มาพูดถึงซับซีนาริโอ้กันบ้าง ในเมื่อเป็นซับซีนาริโอ้ของเรย์จิ ก็ต้องพีคสุดตอนเจอพี่ชูกับยูมะสินะะะ (หลักการอะไร…?)

ขอพูดถึงพี่ชูก่อน เรย์จิบังเอิญไปเจอพี่ชูที่เกมเซ็นเตอร์ แล้วต่างฝ่ายต่างยืนขวางทางกันจนเดินไปข้างหน้าไม่ได้ แต่ก็ไม่มีใครยอมหลีกทางให้อีกฝ่าย แล้วพอนางเอกบอกว่ารีบๆ ย้ายที่เถอะค่ะ มันเกะกะคนอื่น พี่ชูกับเรย์จิเลยออกเดินพร้อมกันจนชนกันเองก่อนจะเปิดฉากทะเลาะกันต่อ สุดท้ายนางเอกเลยต้องเป็นคนลากเรย์จิไปทางอื่นแทน ฉากนี้พี่ใหญ่พี่รองทะเลาะกันเป็นเด็กๆ เลย น่าร๊ากกกกก (≧д≦)

ส่วนฉากที่เจอยูมะก็ร่วมโต๊ะกินผักด้วยกันแบบสงบสุขมวากกกกกก ยูมะอวดว่าเป็นผักที่ปลูกเองแล้วก็บอกว่าผักที่ปลูกในโลกมนุษย์กับโลกปีศาจมันต่างกันนะ เรย์จิก็ถามว่าต่างกันยังไง ยูมะเลยอธิบายเรื่องปัจจัยที่ส่งผลต่อรสชาติของผักให้ฟัง (เอารางวัลเกษตรกรดีเด่นประจำปีไปเลยค่ะ *มอบโล่*) ชอบฉากนี้เพราะความสันติระหว่างเรย์จิกับยูมะนี่แหละ เป็นภาพที่อบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก โฮวววว นี่คือคนที่เคยจะฆ่าจะแกงกันมาแน่เหรอ??

โดยรวมแล้วชอบรูทนี้มากเลย ฮือ ชอบตรงความตลก ขี้เล่น หวานแหวว สงบสุข แม้ว่าหลังจากเล่นภาคมอร์บลัดนี่เราจะชอบคนอื่นๆ มากขึ้นจนหม่าม้าเรย์จิตกแรงกิ้งไปอยู่อันดับท้ายๆ แล้ว (คือยังชอบนะ แค่ชอบน้อยกว่าคนอื่น…) แต่รูทนี้ทำให้รู้สึกสนุกได้โดยไม่จำเป็นต้องอาศัยความพิศวาสในตัวละครมากเท่าไหร่ ……หรือที่จริงแล้วเราแค่เส้นตื้นเองก็ไม่รู้

ส่วนมินิเกมรูทนี้เป็นเกมจัดวางจาน สมเป็นมินิเกมของโอตาคุเครื่องครัวจริงๆ

reiji-minigame

เป็นอีกเกมที่ง่ายๆ ผ่านแบบชิลๆ แค่ลากจานไปวางให้ตรงรูปก็พอ เหมือนจะเป็นเกมที่ไม่มีอะไรแต่ที่จริงเล่นเพลินเกินคาดมาก ก่อนมาเจอในรูทเรย์จินี่เราเล่นไปหลายรอบละ ฮ่าๆๆ

ฉาก Sleeping Vampire ของเรย์จินี่ยังไม่ได้ฟังแต่กดสคิปเก็บซีจีมาก่อนอีกแล้ว (。-_-。) กะว่าจะเก็บไว้ฟังเวลาที่ไม่ง่วงแต่จำเป็นต้องนอน ซึ่งก็ไม่รู้ว่าฟังแล้วจะช่วยให้ง่วงได้จริงรึเปล่า…

reiji-slp

อนึ่ง อยากให้ใส่แว่นมากกว่าอะ แง

ตอนนี้เหลือแค่รูทพี่ชูกับยูมะแล้ววววว เกมสั้นจัง (;___;)

แต่ข้อดีของเกมนี้คือมันน่ารักจนคิดว่าต่อให้เล่นซ้ำหลายๆ รอบยังไม่เบื่อเลย เอาไว้ฟังบทพูดกิ๊วก๊าวให้ชุ่มชื่นหัวใจมากกว่ามีไว้เสพเนื้อเรื่องเหมือนภาคหลัก และถึงจะยังเล่นไม่จบ เราว่ามันก็คุ้มค่าทุกบาททุกสตางค์ที่เสียไปแล้วล่ะ (〃ω〃)

3 comments on “Vandead Carnival: Subaru & Reiji

  1. ซูบารุนี่ซึนมาก แต่ภาคนี้เดเระสุดๆเลยค่ะ อ้อนอะไรก็ทำ (ฮาตรงนี้ล่ะ) ฮากว่าตรงที่เจอน้องๆพี่ๆอ่ะค่ะ มีปฎิสัมพันธ์กับคนอื่นนี่คือฮาได้อีกอ่า เรย์จิก็ภาคนี้ฮาขึ้นผิดหูผิดตา ฮีขี้เล่นขึ้นเยอะเลย เล่นแล้วตกใจเลยทีเดียว (เอ๊ะ ตานี่มันวางยาฉันภาคแรกจริงมั้ย 5555) ฉากเดินชนกับพี่ชูนี่คือฮามากกก

    สองคนนี้ในรูทรวมนี่ฮานะค่ะ ฮายิ่งกว่าเลย

    ปล. ไปเล่นชูกะยูมะเลยค่ะ เราละไว้สุดท้ายฐานที่ฟินแตกเช่นกัน เล่นจบจะกรี้ดตาย ฟินมว้ากกกกก สังเกตว่าพอไล่มาพวกที่เป็นพี่ๆหน่อย อารมณ์ในรูทมันจะต่างจากเหล่าน้องๆ ฟินแบบผู้ใหญ่ล่ะมั้ง 555 ยูมะหวาน กิ๊วก๊าวมากกก แซ่บจริงนะค่ะ เหอะๆ แต่ในฐานะแม่ยกะพี่ชู พี่ชูน่าร้ากกกก ภาคนี้ดูเป็น คุณพี่ขึ้นมาด้วยล่ะค่ะ ฮายูมะเจอกะพี่ชูอ่ะ ลองเล่นดูนะค่ะ แล้วก็อันที่เป็นของขวัญซาคามากิกะมุคามิ แซ่บมากค่ะ 5555555

    Like

    • chutipuk says:

      เวลาหนุ่มๆเจอกันเองนี่มันฮาเวอร์มากจริงๆค่ะ ชอบมาก >< โดยเฉพาะเรย์จินี่ฮาระเบิดระเบ้อไม่ว่าจะอยู่ในรูทใครก็ตาม ตกใจแทบยกมือทาบอกจริงๆเนอะคะ อารมณ์แบบว่า คุณพระ อีตาแว่นจอมกะล่อนนี่ใครกัน??

      เราเล่นรูทพี่ชูกับยูมะแล้วค่าาา (แต่ยังไม่มีเวลามากรีดร้อง แง) สองคนนี้แซ่บมากสมการรอคอย โฮวววว เล่นรูทยูมะแล้วเหนื่อยมากค่ะ กรี๊ดแทบทุกประโยค ทำไมถึงก๊าวได้ขนาดนี้ก็ไม่รู้ (≧д≦) ยิ่งฉาก sleeping vampire นี่เล่นเอากระอักเลือดคาเครื่องเลยค่ะ (≧д≦)(≧д≦)

      Like

      • จะมารอสครีมเป็นเพื่อนน้า ฝากอวยพี่ชูเค้าด้วย 55555 ยูมะนั่นน่ารักอยู่แล้ว

        Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s