Vandead Carnival: Laito & Kou

มาบรรยายความรู้สึกหลังจากเล่นรูทแวมไพร์เฮนไตกับรูทน้องไอดอลชาลาล่า
ภาคนี้น่ารักทั้งคู่เลย แฮร้ยยยยยย (〃∀〃)

.

*SPOILER ALERT*

.

  • รูทไรโตะ

รูทแวมไพร์วิตถาร อีกหนึ่งคนโปรดของเราเอง อุฮิ♥ ภาคนี้ไรโตะก็วิตถารเหมือนเดิม และในเมื่อไม่มีโมเมนต์เกรียนแตกให้อยากถีบ ไรโตะภาคนี้จึงตลกบ้าบอแบบไม่ค่อยมีพิษภัย(?)และน่ารักมากกกก (แต่ก็ยังมีบางโมเมนต์ที่คิดว่า เอ๊ะ อีนี่!? อยู่เหมือนกัน…)

รูทนี้ฮาก๊ากตั้งแต่ตอนที่กดเลือกไรโตะเป็นคนคุ้มกัน ทุกคนในบ้านซากามากิและมุคามิเหวอไปตามๆ กันว่านางเอกสติดีรึเปล่าที่เลือกคนเฮนไตอย่างไรโตะ เพราะไรโตะนี่แหละน่าจะเป็นตัวอันตรายที่สุดแล้ว (แต่ชั้นว่าเลือกใครก็ดูอันตรายไปหมดเลยนะ เจ็บปวดจากภาคก่อนๆ มาเยอะบอกเลย) แต่ไรโตะก็ไม่แคร์เสียงคนอื่น บอกว่าเป็นแค่เสียงเห่าของหมาขี้แพ้ (แรว๊ง!) แถมจะดูดเลือดนางเอกต่อหน้าทุกคนเดี๋ยวนั้นเลยเพื่อเป็นการเซอร์วิสที่นางเอกเลือกตัวเอง ยังดีนะที่หม่าม้าเรย์จิห้ามไว้ก่อน แหม่ แค่เริ่มมาก็เฮนไตออกหน้าออกตาแล้ว さすがライトwwww

แล้วหลังจากนั้นก็ไปสวีทหวานแหววในคาร์นิวัลเช่นเคย ระหว่างนั้นก็จะโดนไรโตะพูดจาแทะโลมคุกคามทางเพศตามสไตล์แวมไพร์วิตถารตลอดเวลา ตลกดีนะ (ถ้าผู้ชายแบบนี้มีอยู่จริงคงคิโม่ยมาก แต่นี่สองมิติไง ฮิรารินพากย์ไง แฮร้ย////) แต่นางเอกดูเอือมๆ จนแอบคิดอยู่หลายรอบว่านี่ชั้นเลือกคนคุ้มกันผิดรึเปล่า ก๊ากกก

ฉากที่รู้สึกเอิ่มมมมมกับไรโตะมาก คือตอนที่ไปนั่งจิบชาที่คาเฟ่ด้วยกัน ไรโตะพยายามยุให้นางเอกสั่งทาร์ตตาแตงให้ได้ นางเอกเลยระแวงว่าทำไมต้องคะยั้นคะยอขนาดนี้ (ไรโตะน่าจะเป็นคนที่โดนนางเอกระแวงมากที่สุดแล้ว ขำ และไม่สงสาร 55555555) แต่สุดท้ายนางเอกก็ยอมกินทาร์ต แล้วไม่ทันไรร่างกายก็เกิดร้อนรุ่มขึ้นมา ไรโตะก็บอกตรงๆ ว่าเมื่อกี้แอบใส่ยาที่ทำให้ร้อนรุ่มลงไปในทาร์ตเองแหละ เป็นไงบ้างล่ะบิทช์จัง อยากให้ฉันทำโน่นนี่นั่นเดี๋ยวนี้เลยมั้ย (โอ๊ย เด็กลามก นี่มันที่สาธารณะนะยะ!!) แล้วสุดท้ายนางเอกก็โดนดูดเลือดมันที่คาเฟ่นั่นแหละ

raitoooo

ฉากนี้ฮิรารินพากย์ซะเข้าถึงคาแรคเตอร์มาก ท่าทาง 興奮 สุดขีดจริงๆ ได้ค่าจ้างกี่ร้อยล้านคะ…..?

ส่วนฉากที่น่ารักมากกกกกกกกคือตอนที่ไปร้านขายของแล้วไรโตะดันไปกวนตีนป้าคนขายของเข้า ทั้งสองคนเลยโดนส่งไปห้องลงโทษ ซึ่งในห้องนี้เราจะเจอกับหนุ่มคนอื่นๆ เวอร์ชั่นตัวจิ๋วด้วย! ตอนแรกนึกว่าทุกคนโดนจับมาแล้วโดนสาปอะไรแบบนั้น แต่ไปๆ มาๆ ดันมีไรโตะตัวจิ๋วโผล่มาด้วย แสดงว่ามันเป็นแค่เวทมนตร์สินะ…

แต่ถึงจะเป็นแค่เวทมนตร์ ทุกคนก็คีพคาแรคเตอร์มากเลยนะ น่ารวักกกกกกกกกกกกก (≧д≦)(≧д≦)

chibiayatannnnn

ขำที่อายาโตะกับคานาโตะเตะขาไรโตะรัวๆ เวลาเตะจะมีซาวด์เอฟเฟคต์ดัง จึ๋ง ฟังดูงุงิน่ารักมาก (> <)

และมินิเกมที่เราต้องเล่นตรงนี้คือเกมเล่นซ่อนหา เป็นเกมที่น่ารักและหนวกหูในคราวเดียวกัน วิธีเล่นคือเราต้องจิ้มลงไปบนตัวหนุ่มๆ ที่โผล่หน้าออกมา พอจิ้มโดนแล้วแต่ละคนก็จะพูดว่า โดนจับได้แล้ว อะไรทำนองนั้น แล้วเวลาจิ้มหลายๆ คนติดกัน เสียงทุกคนจะกระจองอแงตีกันให้วุ่นไปหมด (ชอบของสุบารุที่พูดว่า อย่ามาจับฉันนะ ซึนเดเระคงเส้นคงวาจริงจริ๊ง ฮุฮุ ≖ิ‿≖ิ )

hideandseek

พอเล่นมินิเกมชนะแล้ว ไรโตะก็เลยแก้แค้นอายาโตะกับคานาโตะตัวจิ๋วด้วยการหยิบขึ้นมาจนตัวลอย ทั้งสองคนเลยโวยวายใหญ่ น่ารักกกกกกกกกกกกก

ayatokawaiiiiiiii

ส่วนไคลแมกซ์ก็คล้ายๆ คนอื่น คือโดนคาร์ลกลั่นแกล้งเหมือนเคย คราวนี้คาร์ลให้เมดคนนึงมารับบทเป็นคนลักพาตัวนางเอกเพราะแอบชอบไรโตะมานาน ไรโตะก็ตามไปช่วยแบบหล่อๆ แล้วบอกรักนางเอก คุณเมดเลยยอมแพ้และบอกว่าเมื่อกี้โกหกแหละ แล้วฉากจบก็ไปสวีทในห้องสองต่อสอง ดูดเลือดกันสนุกสนาน แฮปปี้เอนดิ้ง เย้

โรแมนติกคอเมดี้มากรูทนี้ ชอบๆ ถึงจะมีวางยงวางยากันอยู่บ้าง แต่เราว่าไรโตะซอฟท์ลงจากภาคหลักเยอะแล้วล่ะ แม้ว่าระดับความเฮนไตจะไม่ได้บรรเทาลงเลยก็ตาม (ฮา)

ส่วนซับซีนาริโอ้ที่ชอบก็มีตอนเจอยูมะ (นี่ไม่ได้ลำเอียงนะ แต่ชอบมากจริงๆ ><) นางเอกเผลอเดินชนยูมะ ยูมะเลยจะขอเลือดนางเอกแทนคำขอโทษ แต่ไรโตะเข้ามาขวางแล้วบอกว่าถ้าตอบคำถามถูกจะยอมให้ดูดเลือดบิทช์จังก็ได้ ซึ่งคำถามของไรโตะก็คือ เวลาบิทช์จังอาบน้ำ จะเริ่มอาบจากส่วนไหนก่อน? เมื่อคืนนี้บิทช์จังนอนละเมอว่าอะไร? ซึ่งแน่นอนว่ายูมะตอบไม่ได้ ไรโตะเลยข่มว่าฉันรู้กระทั่งว่าบิทช์จังมีไฝฝ้ากี่เม็ด ตรงไหนบ้าง กลิ่นตัวเป็นยังไง เมื่อวานกินอะไร เล่นเอายูมะสตันจนไม่รู้จะตอบอะไรนอกจาก お、おう โอ๊ย บ้าบอมาก เพิ่งเคยเห็นยูมะผงะแบบนี้ 55555555

yumawwww

ตอนเจออายาโตะก็ตลกดี (คือรูทไรโตะนี่ดูตลกไปหมดเลย ไม่ค่อยรู้สึกกิ๊บกิ้วขวยเขินเหมือนคนอื่นๆ) อายาโตะกับไรโตะคุยกันว่าผู้หญิงแถวๆ นั้นคนไหนสวยบ้าง ไรโตะก็บอกว่าชอบคนโน้นจังเลย นิ้วสวยมาก แค่จินตนาการตอนนิ้วนั่นมาบีบคอตัวเองก็รู้สึกตื่นเต้นแล้ว อายาโตะฟังแล้วก็เอือมๆ กับรสนิยมของไรโตะแล้วบอกให้นางเอกเปลี่ยนมาเลือกตัวเองเป็นคนคุ้มกันแทน (หยั่มมาาาา ชั้นเลือกนายคนแรกสุดเลยนะอายะ จะมาป่วนใจให้ไหวหวั่นทำไมอี๊กกกก ///ω///) แต่ไรโตะบอกว่า ไม่เป็นไรนะบิทช์จัง ยังไงบิทช์จังก็เป็นที่หนึ่งเสมอ และถ้าบิทช์จังอยากบีบคอล่ะก็ ฉันจะยื่นคอให้ด้วยความยินดีเลยล่ะ …ฉากนี้อายาโตะน่ารักมากและไรโตะก็เฮนไตมาก ขำ โฮว

ตอนเจอสุบารุคุงก็ขำมากกก ไรโตะหลอกสุบารุว่าที่ร้านขายของมีข้อสอบมาขายล่วงหน้าด้วย แต่ถ้าจะซื้อต้องพูดรหัสกับคนขาย ซึ่งรหัสคือ インチキウラナイシ (หมอดูจอมปลอม) สุบารุคุงก็ท่องรหัสแล้ววิ่งออกไปอย่างใสซื่อมาก ไรโตะเลยเฉลยกับนางเอกว่าเมื่อกี้โกหกทั้งหมด โถวววว สุบารุคุงผู้น่าเวทนา โดนไรโตะหลอกให้ไปด่าเจ้าของร้านเนียนๆ เลย ถ้าซับซีนาริโอ้นี้มาทีหลังเมนซีนาริโอ้ตอนเล่นมินิเกมคงยิ่งฮาไปกันใหญ่ เพราะเจ้าของร้านนี้ก็คือป้าคนที่จับไรโตะไปเล่นเกม ซึ่งนอกจากจะเปิดร้านขายของแล้ว ป้าแกยังเป็นหมอดูด้วยนั่นเอง

ส่วนฉาก Sleeping Vampire ของไรโตะก็ อืม…เฮนไตเนอะ… แต่บอกเลยว่าฮิรารินแซ่บเวอร์ (//∇//)

raito-slp

  • รูทโคคุง

ไม่น่าเชื่อว่าตั้งแต่เล่นมา รู้สึกชอบเนื้อเรื่องหลักของโคคุงที่สุดแล้ว

รูทโคคุงเป็นรูทที่เล่นแล้วรู้สึกว่า เฮ้ย เป็นเรื่องเป็นราว! ถึงแม้ว่าของคนอื่นๆ ก็ดูมีการผูกเรื่องอยู่บ้าง แต่เนื้อเรื่องโคคุงเนี่ยมีการเชื่อมโยงกับปมปัญหาเก่าๆ ของเจ้าตัวด้วย ทำให้รู้สึกว่าถึงจะเป็นแฟนดิสก์ที่มีไว้สวีทหวานกับแวมไพร์ให้หัวใจกระชุ่มกระชวย แต่โคคุงก็ยังอุตส่าห์เติบโตขึ้นอีกขั้นได้ในภาคนี้ ในขณะที่ถึงคนอื่นๆ จะรู้ใจตัวเองในฉากจบว่ารักนางเอกกันถ้วนหน้า แต่ก็ยังไม่ทำให้รู้สึกถึงการเติบโตได้ชัดเจนเท่าโคคุงอยู่ดี

การกลั่นแกล้งของคาร์ลไฮซ์คราวนี้เป็นการเล่นกับ ‘ความเชื่อใจ’ ของโคคุงที่มีต่อนางเอก คือปกติดวงตาข้างขวาของโคคุงเป็นตาวิเศษ จับโกหกได้ คราวนี้คาร์ลเลยจัดการทำให้ตาขวาของโคคุงจับโกหกไม่ได้ชั่วคราว แล้วก็สร้างสถานการณ์ให้โคคุงเกิดสงสัยในตัวนางเอกขึ้นมา

วิธีสร้างสถานการณ์ของคาร์ลคือยืมมือมาดามร้านขายเสื้อผ้า (ซึ่งมาดามนี่มีบทหลายรูทมาก ฉากลองเสื้อมันก๊าวอะเนอะ ช่วยไม่ได้) คือตอนที่โคคุงเลือกเสื้อให้นางเอกลองก็น่ารักกุ๊กกิ๊กดี ก๊าวมากแต่ไม่มีอะไรตื่นเต้น แต่พอถึงตอนที่นางเอกเลือกเสื้อผ้าให้โคคุงบ้าง มาดามรีบบอกเลยว่า เอ๊ะ เลือกชุดนี้แปลว่ามีความลับอะไรกับเขารึเปล่าเอ่ย? เสื้อผ้าน่ะมันสะท้อนจิตใจคนเลือกนะ

โดนเสี้ยมเบาๆ แค่นี้ โคคุงก็อารมณ์เสียขึ้นมาทันที ลากนางเอกออกจากร้าน พอนางเอกท้วงว่าไม่ต้องดึงมือกันแรงขนาดนั้นก็ได้ โคคุงเลยเม้งแตกใส่นางเอก อ๋อ โทษทีนะ ฉันมันขายาว ไม่เหมือนเธอ แล้วไหนล่ะหลักฐานที่บอกว่าเธอไม่มีความลับกับฉัน? เอ้า มาดูดเลือดพิสูจน์กันดีกว่า …พอดูดเลือดนางเอกจนพอใจแล้ว โคคุงถึงได้หายโกรธแล้วกลับมาชาลาล่าเหมือนเดิม (ตกลงโมโหหิวเรอะ…?) โคคุงบอกว่าจะยอมเชื่อนางเอกก็ได้ และที่รู้สึกสงสัยในตัวนางเอกก็คงเป็นเพราะชอบนั่นเอง ยิ่งชอบเท่าไหร่ก็ยิ่งระแวงสงสัยมากขึ้นเท่านั้น (แบบนี้แถวบ้านพี่เรียกหึงค่ะคุณน้องงงงงง แอร๊มมมมม 〃▽〃)

พอคืนดีกันแล้วโคคุงก็พาไปสวีทที่คาเฟ่ มีการแกล้งนางเอกด้วยการซื้อน้ำมาแก้วเดียวแล้วให้ใช้หลอดรูปหัวใจดูดคนละข้างด้วย พอนางเอกอิดออดเพราะอาย โคคุงเลยบอกว่างั้นเดี๋ยวป้อนด้วยปากแทนก็แล้วกัน นางเอกเลยยอมดูดจากหลอดแทนดีกว่า (พลาดแล้วโคคุง หัดเอาอย่างคานาโตะมั้ย? ไม่มีการถามใดๆ ป้อนกันจะๆ แบบไม่ทันตั้งตัว ฮึฮึ) แต่ยังไม่ทันได้กิน ก็มีเด็กๆ วิ่งเล่นมาชนจนน้ำหก โคคุงเลยวิ่งตามไปต่อว่าเด็กๆ พวกนั้น

และพอนางเอกอยู่ที่โต๊ะตามลำพัง เด็กน้อยหน้าตาเหมือนโคคุงเป๊ะก็ปรากฏตัวขึ้นมา พอนางเอกถามว่าชื่ออะไร เด็กคนนั้นก็ตอบว่าชื่อโค แล้ววิ่งหนีไป นางเอกเลยวิ่งตามไปคุยกันให้รู้เรื่อง น้องโคเลยบอกว่าตัวเองคือโคสมัยที่ยังไม่มีความสุข เป็นโคในอดีตเมื่อนานมาแล้วก่อนที่จะพบกับนางเอก

แล้วน้องโคตัวจิ๋วก็ยกแขนนางเอกขึ้นมาขอดูดเลือดจ้าาาาา แฮร้ยยยยยย

shotakoukun

นุ้งโคคนนี้บอกว่าตัวเองยังไม่ได้เป็นแวมไพร์หรอก แต่แค่อยากดูดเลือดนางเอกเพราะอิจฉาโคคนปัจจุบันที่รู้สึกเชื่อใจคนอื่นได้ ในขณะที่โคตอนเด็กๆ ไม่สามารถเชื่อใจใครได้เลย แต่สุดท้ายโชตะโคคุงก็ได้แต่กัดนางเอกแล้วหายตัวไปก่อนที่โคคุงคนปัจจุบันจะตามมาเจอ

พอโคคุงคนปัจจุบันมาเห็นรอยกัดบนแขนนางเอกก็เม้งแตกใส่นางเอกอีกรอบ เพราะโกรธที่ห่างไปแค่แป๊บเดียว นางเอกก็ปล่อยให้คนอื่นมาดูดเลือดตัวเองซะแล้ว (เอ่อ ลืมไปแล้วเหรอคะลูก ว่าตัวเองเป็นคนคุ้มกัน?) โคคุงเลยบอกว่าถ้าอยากเลือกแวมไพร์หน้าตาดีกับอยากได้คมเขี้ยวที่ทำให้รู้สึกดีก็ไปเลือกคนอื่นเถอะ บะบายยย แล้วก็เดินจากไปด้วยแววตามืดมนเหมือนกับโคคุงตอนเด็กๆ ไม่ผิดเพี้ยน

พอนางเอกโดนทิ้งให้อยู่คนเดียว พวกแวมไพร์ตัวประกอบก็เข้ามาลักพาตัวนางเอกตามเคย แต่โคคุงตามมาช่วยไว้ได้ทันพอดี โคคุงขอโทษที่ปล่อยให้นางเอกอยู่คนเดียว ขอโทษที่ทำให้ต้องเจอเรื่องร้ายๆ ขอโทษที่ทำให้ต้องเจ็บเพราะตัวเองหึงไร้สาระ …เสียงโคคุงตอนขอโทษและปลอบนางเอกฉากนี้อ่อนโยนมากกกกกกกกกกก(≧д≦)(≧д≦) ฟังแล้วหวั่นไหว ให้อภัยทุกสิ่ง ยอม โฮวววว

สุดท้ายโคคุงก็บอกว่าถึงดวงตาจะดูไม่ออกแล้วว่านางเอกโกหกหรือไม่ มันก็ไม่สำคัญเลย วิธีอื่นยังมีอีกตั้งเยอะแยะ นางเอกเลยบอกว่า งั้นก็ใช้คำพูดดีมั้ย? ฉันจะบอกรักโคคุงเยอะๆ เลยนะ จะได้เข้าใจกันไง โคคุงฟังแล้วก็บอกว่าแบบนั้นน่าดีใจว่ามองตากันอีกเนอะ (แฮร้ยยย โคคุงงงงง นั่ลลั๊กกกกกกกก) 

แล้วทันใดนั้น โคคุงตอนเด็กก็โผล่มาอีกรอบแล้วบอกให้ตามไปยังห้องแห่งนึง แล้วโคคุงตอนเด็กก็ขังทั้งสองคนไว้ด้วยความหมั่นไส้ที่โคคุงตอนโตมีทุกอย่างที่ตัวเองอยากมี โคคุงตอนโตกับนางเอกก็ชิลๆ ที่โดนขัง ท่าทางไม่ค่อยเดือดร้อนอะไร แต่พอหลับไปแล้วตื่นมาอีกทีก็มาโผล่ในห้องจัดงานเลี้ยงที่มีแขกเหรื่อรอฉลองให้กับราชาและราชินีของคาร์นิวัล ตามด้วยคาร์ลที่ออกมาเฉลยว่าทั้งหมดเป็นแผนของคาร์ลเองแหละ ก่อนจะทำให้ตาขวาของโคคุงกลับเป็นเหมือนเดิม

ในตอนจบโคคุงตอนเด็กจะโผล่มาขอโทษ ฉากนี้จะโคเด็กหรือโคแก่(?)ก็น่ารักไปหมดดดดดดดดดด ตอนแรกที่นุ้งโคบอกว่าขอโทษ พี่โคตอบว่าไม่ให้อภัย แต่เพราะตระหนักถึงสิ่งสำคัญขึ้นมาได้เพราะได้พบกับตัวเองตอนเด็ก ก็เลยอยากขอบคุณ ขอบคุณนะ และขอโทษด้วยที่มีความสุขอยู่คนเดียว แต่ซักวันนายก็จะมีความสุขเหมือนกัน ดังนั้นช่วยรอจนกว่าจะถึงวันนั้นหน่อยนะ

futarinokoukun

แงงง ชอบบบบบบ ชอบบทสนทนาระหว่างน้องโคและพี่โคจัง คงเพราะมันเป็นการพูดคุยกับตัวเองนี่แหละ ถึงได้บอกว่ารูทนี้มันดูมีอะไร เพราะมันคือการย้อนมองอดีตที่โคคุงเลือกจะปฏิเสธไม่มองมาตลอด แต่สุดท้ายมันก็ฝังลึกอยู่ในใจเจ้าตัวนั่นแหละ พอได้เผชิญหน้าตรงๆ แบบนี้โคคุงถึงได้ก้าวผ่านความหวาดระแวงของตัวเองและสามารถเชื่อใจใครสักคนได้อย่างสนิทใจจริงๆ ขึ้นมา ดีจังเลยเนอะ โคคุง ( ̄∇ ̄)

ก่อนโคคุงตอนเด็กจะหายตัวไป มีการบอกให้นางเอกเอียงหูมาแล้วจุ๊บแก้มด้วยนะ แฮร้ยยย นังเด็กแก่แดดดดดด และหลังจากนั้นก็มีฉากที่โคคุงตอนเด็กคุยกับคาร์ลไฮซ์ด้วย แสดงว่านั่นคือโคคุงในอดีตจริงๆ นั่นแหละ แต่เป็นโคคุงตอนที่เจอคาร์ลแล้ว ไม่ใช่ช่วงที่ตกระกำลำบากแต่อย่างใด

ส่วนโคคุงตอนโตก็เต้นรำสวีทหวานน้ำตาลพุ่งกับนางเอกในงานเต้นรำกันไป แฮปปี้เอนดิ้ง (//ω//)

kou-ending

เล่นจบแล้วรู้สึกชอบโคคุงมากขึ้นเยอะมากกกกก ปกติก็ชอบในระดับนึงนะ แต่วีรกรรมคุณน้องแกสุดทนเหลือเกิน (เราว่าโคคุงเนี่ยแกล้งนางเอกแรงสุดในบ้านมุคามิแล้ว) พอมาภาคนี้ไม่มีฉากโคคุงกลั่นแกล้งแบบกวนประสาทละ แต่ยังคงมีฉากวีนและเหวี่ยงตอบสนองความมาโซพอเป็นพิธี สลับกับฉากโคคุงในโหมดชาลาล่าปากหวานน่าเอ็นดู แถมยังมีโคคุงตอนเด็กโผล่มาทำคะแนนอีก โอย หุ้นโคคุงขึ้นรัวๆ สิคะงานนี้ น่ารักกกกกกกก (≧д≦)

ที่สำคัญคือชอบเสียงโคคุงเวลาหัวเราะคิกคัก น่าร๊ากน่ารักอะ แงงงงงง ส่วนฉากระเบิดอารมณ์ทั้งหลายก็พากย์ได้ดีมากสมเป็นเรียวเฮคุง พวกฉากสะเทือนอารมณ์นี่ต้องยกให้คนนี้จริงๆ

ส่วนมินิเกมที่บังคับเล่นในรูทนี้เป็นเกมขี่พรม วิธีเล่นก็ง่ายๆ (ทำไมรู้สึกทุกเกมมันง่ายไปหมด พัซเซิลของรุกิโหดสุดละ จนป่านนี้ยังเคลียร์โหมดฮาร์ดไม่ได้เลย แง) ให้เก็บดาวที่ร่วงลงมาและคอยหลบระเบิดเป็นระยะๆ

kou-minigame

ซึ่ง ตามเนื้อเรื่องแล้วมันเป็นเครื่องเล่นที่นางเอกเข้าไปเล่นกับโคคุง พอเล่นชนะแล้วก็จะได้ขี่พรมชมสวนสนุกกับโคคุง (เปิดเพลง A Whole New World ประกอบหน่อยมั้ย?) ฉากขี่พรมชมวิวนี่น่ารักตรงที่สองคนนี้มองลงไปเห็นรุกิคุง ยูมะ กับอาซึสะเดินอยู่ด้วยกัน ก็เลยตะโกนเรียก พอยูมะเห็นแล้วก็อึ้งจนทำของกินในมือหล่น น่ารักกกก (แค่ทำของกินหล่นยังน่ารัก สมเป็นโมเอ้แฟคเตอร์)

koukunnnn

และซับซีนาริโอ้ในรูทนี้ก็ยังคงสุดแสนบันเทิงและบั่นทอนปัญญาไม่แพ้รูทอื่นๆ ฉากที่ชอบมากกกกกกกกคือของรุกิ โคคุงกับนางเอกไปเจอรุกิคุงที่ร้านขายต้นไม้แล้วเห็นป้ายที่เขียนว่าให้ดึงต้นไม้ชนิดนี้ได้ตามใจชอบ โคคุงเลยเกิดอยากรู้อยากลองขึ้นมา แต่รุกิห้ามไว้เพราะมันคือต้นแมนเดรกซึ่งดึงขึ้นมาแล้วจะมีเสียงกรีดร้องโหยหวน และเมื่อกี้รุกิคุงก็เดินผ่านมาแล้วรอบนึง ตอนนั้นรุกิได้ยินเสียงโหยหวนของแมนเดรก พอเดินมาถึงที่ร้านเสียงก็เงียบไปแล้ว แต่สิ่งที่รุกิคุงพบคือ ยูมะนอนสลบไสลไม่ได้สติอยู่หน้าต้นแมนเดรก สรุปว่ายูมะดึงต้นแมนเดรกขึ้นมาแล้วหมดสติไปนั่นเอง ก๊ากกกกก ไหวปะคะพ่อคนสวนนนนนน (ฉากนี้ยูมะไม่ออกมาด้วยซ้ำ แต่ดันน่ารักเพราะยูมะ ฮิฮิฮิฮิ)

แล้วก็ชอบตอนเจอพี่ชูด้วย คราวนี้พี่ชูไม่หลับละ แต่โดนโคคุงยัดเยียดซีดีผลงานใหม่ของตัวเองให้แทน พี่ชูทำท่าลำบากใจบอกว่าเอาไปก็ไม่ฟังเพราะฟังแต่เพลงคลาสสิก ไม่ฟังเพลงไอดอลหรอก แล้วก็ปฏิเสธแล้วปฏิเสธอีก แต่โคคุงไม่ฟังแถมเซ็นชื่อบนซีดีให้ เขียนว่า ‘แด่ ซากามากิ ชูซัง’ ยัดใส่มือพี่ชู แล้ววิ่งหนีไปเลย พี่ชูเลยพึมพำว่าเดี๋ยวจะเอาซีดีไปใช้ไล่นกก็แล้วกัน (โคคุงน่าสงสารเกินไปแล้ว 55555555)

ตอนเจอสุบารุคุงก็น่ารักดี โคคุงบอกว่าอยากมีผมสีเงินแบบสุบารุจังเลย ซักเดือนนึงก็ยังดี นางเอกก็พลอยบอกว่าชอบผมสีเงินของสุบารุคุงด้วย สุบารุโดนทั้งสองคนชมก็เขินหน้าแดง แต่ไปๆ มาๆ โคคุงเฉลยว่าที่อยากผมสีเงินเพราะต้องใส่วิกผมสีเงินเล่นละครตั้งเดือนนึงแน่ะ ไม่ได้ชื่นชมเพราะสีผมของสุบารุคุงสวยจริงๆ แต่อย่างใด สุบารุคุงเลยโมโหมาก ฮ่าาาาา ฉงฉานนนน แต่สุบารุคุงเป็นคนที่โดนแกล้งแล้วน่าร๊ากน่ารัก ชอบๆ สนับสนุนให้ทุกคนรังแกคุณน้องเล็ก คริคริคริ

ยังไม่ได้ฟังเสียงในฉาก Sleeping Vampire ของโคคุงเลย แต่แอบเก็บซีจีมาก่อนอีกแล้ว (-v-;)

kou-slp

รู้สึกอิมแพคต์สู้คนอื่นๆ ไม่ได้นะ แต่ก็น่ารักอยู่ดี แง้ง (อย่างไรก็ตาม ถ้าเป็นโคคุงตอนเด็กจะดีมากเลย 5555555555)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s