Gakuen Heaven 2: Takatou’s route

学園ヘヴン2 ~DOUBLE SCRAMBLE!~

高東政嗣√ Takatou Masatsugu’s Route

รูทพี่แว่นทาคาโตคนนี้เป็นรูทที่ตอนแรกไม่คิดจะเล่นและไม่นึกสนใจเลยแม้แต่น้อย แต่พอรู้ว่าจะปลดล็อกเรื่องสั้นของพี่ประธานนักเรียนภาคแรกได้ในรูทนี้เท่านั้นแหละ ลุย!

ปรากฏว่าเล่นไปเล่นมา โอย พี่แว่นแซ่บเวอร์มาก เหนือความคาดหมาย สมแล้วที่โทริซังพากย์ ที่จริงก็ไม่ได้ชอบเสียงโทริซังเป็นพิเศษนะ แต่ตัวที่ลุงแกพากย์นี่แซ่บเวอร์ตลอด

.

*SPOILER ALERT*

.

ช่วงแรกๆ ของรูทพี่แว่นเนือยมากกกกกกกกกกกกก เล่นไปหาวไป ช่วงต้นเกมนี่พี่แว่นจะดูเป็นผู้ชายเนิร์ดที่ชอบพูดพึมพำอะไรที่เหมือนจะมีสาระแต่ที่จริงก็ไม่ค่อยมี

ความน่าประหลาดใจแรกที่ค้นพบในตัวทาคาโตซังคนนี้คือ ทั้งที่ดูเนิร์ดเย็นชาหน้าตายขนาดนั้น แต่เวลาส่งเมลจะใส่คาโอโมจิมาด้วยเกือบทุกครั้ง

อย่างเช่นเมลแรกที่ได้มา…

takato01

“ทางนี้ต่างหากที่ต้องฝากตัวด้วย <(_ _)>”

นะ นี่มัน…ขัดอิมเมจอย่างแรง!! ขนาดยูคิเห็นแล้วยังเบ้หน้าแล้วพึมพำว่าไม่เข้ากับเจ้าตัวเอาซะเลย และเมลต่อๆ มาก็มีคาโอโมจิใส่มาด้วยประจำ ได้เมลหลายๆ ฉบับเข้าก็เริ่มรู้สึกว่าเป็นโมเอ้พอยท์อย่างนึงนะ ผู้ชายตัวใหญ่หน้านิ่งใช้คาโอโมจิมุ้งมิ้งเนี่ย

แต่ถึงจะแอบซ่อนความมุ้งมิ้งยังไง พี่แว่นก็ยังคงเป็นหนุ่มเนิร์ดตามอิมเมจเป๊ะๆ อยู่ดี พอถึงวันหยุดก็ไปหมกตัวอยู่ในห้องสมุด ซึ่งถ้าเราเลือกไปหาพี่แว่นที่ห้องสมุด ก็จะเจอกับเหตุการณ์ที่คูยะกำลังจะออกตามตามหาตัวเอสคนเก่า แต่พี่แว่นเอาโน้ตจากเอสคนเก่าที่บอกว่า ไม่ต้องตามหา ให้ดู แล้วก็บอกว่าปล่อยๆ มันไปเถอะ ซึ่งคูยะก็ไม่หาได้ฟังไม่ ยังคงตั้งใจจะตามหาต่อไป แล้วก็ไปเลย ปล่อยให้ยูคิอยู่กับพี่แว่นสองต่อสอง แล้วอยู่ดีๆ พี่แว่นก็เอาถุงแกงกะหรี่ไปแขวนไว้กับต้นไม้ น้องยูคิถึงกับงงว่านี่ประกอบพิธีกรรมลึกลับอะไรรึเปล่า พี่แว่นเลยให้เหตุผลว่าถ้าเอสคนเก่าหิวก็คงมาหยิบกินเองแหละ แหม่ ใจดี๊ใจดีเนอะ (นี่สินะที่ว่ากรรมการนักเรียนมีหน้าที่ให้อาหารสัตว์…)

หลังจากนั้นพี่แว่นก็อาสาช่วยพาชมห้องสมุด ทั้งสองคนคุยกันเรื่องหนังสือ (ทำไมดูมีสาระ!?) แล้วยูคิก็บอกว่าอยากให้ช่วยแนะนำหนังสือให้หน่อย พี่แว่นเลยถามว่าอยากอ่านหนังสือแบบไหนเหรอ เกมจะให้เลือกระหว่าง หนังสือที่อ่านแล้วฉลาดขึ้น กับ อะไรก็ได้ที่พี่แว่นแนะนำ ซึ่งตัวเลือกที่ถูกต้องคืออันหลัง แรดมั้ยล่าาาา

พี่แว่นตั้งใจคิดหาหนังสือที่ยูคิน่าจะชอบ แล้วไปๆ มาๆ ก็คุยกันเรื่องการ์ตูนอย่างเมามัน (โอเค เริ่มไร้สาระ ดีค่ะ ต้องแบบนี้) ยูคิเลยประหลาดใจว่า ทาคาโตซังอ่านการ์ตูนด้วย?? พี่แว่นแกเลยบอกว่าอ่านทุกอย่างที่สนใจแหละ

และแล้วพี่แว่นก็แนะนำหนังสือมาเรื่องนึง เป็นเรื่องของเด็กชายที่ได้รับเลือกเป็นผู้กล้าแล้วไปผจญภัยเพื่อช่วยโลก (ทำไมพล็อตเช้ยเชย…) แถมยังแนะนำว่าจะอ่านไลท์โนเวลเรื่อง ‘ซอมบี้จัง’ เล่มล่าสุดก็ได้นะ มีอยู่ที่ห้องกรรมการนักเรียน น้องยูคิก็ตื่นเต้นดีใจ อยากอ่านจังเลย ผมชอบไลท์โนเวลเรื่องนั้นมากเลยฮะ (หูย รูทนี้ดูมีสติปัญญาอะ ล่อลวงกันด้วยหนังสือ รูทอื่นเห็นเอะอะก็หาเรื่องสวาปามกันยันเลย)

หลังจากชมห้องสมุดเรียบร้อย น้องยูคิก็ไปหาคูยะที่สนามโรงเรียนต่อ (ที่จริงจะเลือกไปหาใครก็ได้ แต่ไกด์เกมสั่งให้ไปหาคูยะ โอเค คูยะก็ด้ะ) มีการชวนกันนอนกลางวันกลางสนามงุ้งงิ้งท่ามกลางฝูงแมว รู้สึกนุ้งยูคิแรดยังไงไม่รู้เพราะสวีทกว่าฉากในห้องสมุดกับพี่แว่นเมื่อกี้อีก แต่ฉากนี้คูยะน่ารักมากเลย ดูน่าจีบมากขึ้น 40%

หลายวันต่อมา น้องยูคิอ่านนิยายเรื่องซอมบี้จังเล่มใหม่จบแล้ว ก็เลยรีบมาเมาท์มอยกับพี่แว่นเรื่องเนื้อหาในหนังสือ พี่แว่นเลยชมว่า อาซาฮินะเป็นผู้อ่านที่ดีนะ เพราะอินกับหนังสือมากเลย ฉากนี้ดูเหมือนจะเรียบๆ ไม่มีอะไร แต่ที่จริงมันแอบใบ้อย่างนึงเกี่ยวกับพี่แว่นด้วยล่ะ

ข้ามช็อตไปช่วงงานแข่งกีฬาเลยดีกว่า เพราะช่วงระหว่างนี้ก็ซ้ำๆ ละ ไม่มีสเปเชียลอีเวนท์กะพี่แว่นแต่อย่างใด

คืนก่อนงานแข่งกีฬา พี่แว่นส่งเมลมาบอกว่าพรุ่งนี้มีโอกาสฝนตก 10% นะ หวังว่าจะอากาศดีเนอะ พร้อมคาโอโมจิเช่นเคย วุ้ยยยยย คิวววววท์ท์ท์ท์ (≧∀≦)

และพอถึงวันแข่ง เราก็ต้องเลือกอยู่ทีมพี่แว่นตามเสต็ป พี่แว่นอยู่ทีมฟุนะซูชิ เป็นซูชิที่ทำจากปลาน้ำจืด ซึ่งพี่แว่นบรรยายว่า เป็นซูชิที่กลิ่นเหม็นเน่าเหมือนขยะสด (อืมมม เด็กพวกนี้จะกินอาหารเหมือนมนุษย์ปกติกันไม่ได้เลยหรือ แต่ละทีมคิดเมนูกันได้เปิบพิสดารมากๆ)

ทีมนี้ประกอบด้วยพี่แว่น อาราตะ และอิโต้เซนเซ ช่วงฉากที่บรรยายรสชาติฟุนะซูชินี่ทั้งยูคิและเซนเซท่าทางขยาดมาก เพราะทั้งสองคนไม่รู้ว่าก่อนว่าฟุนะซูชิเป็นซูชิที่รสชาติพิสดารบรรลัย แค่เห็นคำว่าซูชิแล้วรู้สึกว่ามันดูเป็นมิตรดี แต่ในเมื่อหลวมตัวเลือกทีมมาแล้วก็ต้องลงแข่งกับทีมนี้จนได้

takato03

ซึ่ง สุดท้ายก็แพ้ตามเคย ทั้งน้องยูคิทั้งนังเคตะทำท่าโล่งอกโล่งใจมากที่ไม่ต้องกินฟุนะซูชิ แต่อาราตะก็เสนอว่าเดี๋ยวจะให้ทางบ้านส่งมาให้จากบ้านเกิดก็แล้วกัน (ทำไมเป็นคนอำมหิตผิดกับหน้าตาอย่างนี้คะ…?)

takato04

หลังจากนั้นตอนเดินกลับหอด้วยกันทุกคน ยูคิก็ชวนพวกโจ๊กเกอร์บอกว่าคราวหน้าอาราตะจะให้ทางบ้านส่งฟุุนะซูชิมาให้ มากินด้วยกันนะ ฮายาโตะทำท่าเหมือนสนใจ แต่พอโจ๊กเกอร์ปฏิเสธบอกว่าไม่เอา ฮายาโตะก็พลอยบอกว่าไม่เอา น่าสงสัย แถมด่ายูคิอีกว่าตื๊อจริง (แง้ง โดนฮายาโตะด่าแต่ทำไมรู้สึกว่าน่ารักจังเลยอ้ะ สงสัยอารมณ์ค้าง ละทำไมฮายาโตะต้องคอยเออออตามอีพี่โจ๊กตลอดดดดด??)

หลังจากนั้นก็เกิดอีเวนท์อาบน้ำรวมเช่นเดียวกับรูทโทโมะ คราวนี้หันไปทักพี่แว่นแทนว่าทาคาโตซังหุ่นดีจังเลยนะฮะ กล้องก็จะซูมพี่แว่นให้รับชมพอเป็นพิธี ไหนๆ เค้าก็ซูมให้เราดูแล้ว ก็แปะไว้พอเป็นพิธีละกัน /ซับเลือด

takato05

พี่แว่นฟังแล้วถ่อมตัวว่าไม่เท่าคนอื่นหรอก แล้วก็เล่าให้ฟังว่าเคยเล่นกีฬามาหลายอย่าง ว่ายน้ำ ฟุตบอล เคนโด้ ยูโด แม้แต่ฟิกเกอร์สเก็ตก็เรียนมาแล้ว (พรวดดดด ไม่เข้ากะหน้าาาาา) เพราะพ่อแม่บังคับให้เรียน ไม่งั้นพี่แว่นแกจะไม่ออกจากบ้านไปไหนเลย เอาแต่หมกตัวอ่านหนังสือในห้อง เล่าไปเล่ามาพี่แว่นก็เลคเชอร์ว่าตัวเองค้นพบอะไรจากการเรียนกีฬาบ้าง เช่น ค้นพบวิธีใช้กล้ามเนื้อในกีฬาแต่ละชนิด ฯลฯ เป็นบทพูดที่เนิร์ดมาก ขนาดโทโมะฟังแล้วบ่นว่า โห ยุ่งยากจัง ส่วนยูคิก็คิดในใจว่ามีคนคิดอะไรมากมายขนาดนี้ในการเล่นกีฬาด้วยเหรอเนี่ย …บทสนทนาตรงนี้ดูไม่ค่อยมีอะไรนอกจากตอกย้ำความเนิร์ดของพี่แว่น

วันต่อมา
ปลอกแขนหายยยยยยย พอเลือกไปปรึกษาพี่แว่น พี่แว่นก็บอกว่าเมื่อกี้ตอนก่อนยูคิออกไปจากห้องกรรมการนักเรียนยังสวมอยู่เลย (ว้าย แอบสังเกตสังกาน้องยูคิละเอียดเชียวนะ) แสดงว่าต้องทำหายหลังจากนั้น ยูคิฟังแล้วก็อู้หู พี่แว่นฉลาดจังเลย (นี่ก็ชมเวอร์ไปมั้ย?) แต่ก็หาปลอกแขนไม่เจอเช่นเดิม บุกไปหาผอ.เช่นเดิม โทโมะน่ารักเหมือนเดิม (ประการหลังสุดไม่เกี่ยว)

คืนนั้น ยูคิเห็นพี่แว่นตอนกำลังจะออกไปข้างนอกหอ เลยตามไปดูเพราะนึกว่าจะแอบเอาอาหารไปให้เอสคนเก่าอีก แต่ทว่า!! ยูคิดันไปเห็นพี่แว่นขึ้นรถใครก็ไม่รู้ แล้วไม่ทันไรก็กลับมาพร้อมซองจดหมายหนาๆ ในมือ จุดนี้พี่แว่นดูมีลับลมคมในมั่กๆ ยูคิกลับห้องมาก็สงสัยกับตัวเองว่า เอ๊ะ หรือทาคาโตซังจะเป็นคนขโมยปลอกแขน? เฮ้ย ไม่มั้ง? เอ๊ะ หรือนั่นคือซองข้อสอบ? แล้วอีพี่แว่นจะโกงข้อสอบ? เอ ไม่มั้ง? (แหมะ ดูมันสงสัยแต่ละอย่าง คนเล่นชักจะสงสารพี่แว่นขึ้นมาเหมือนกัน)

เช้าวันต่อมา พี่แว่นมาทักทายตอนเช้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นพร้อมด้วยพุดดิ้งสำหรับยูคิ แต่ก่อนหน้านั้นคูยะเอาไอติมมาให้ก่อนแล้ว คูยะเลยโอ้อวดว่ายูคิดีใจกับของตัวเองมากกว่านะเออ ทว่าพี่แว่นก็หาได้รู้สึกรู้สาอะไรไม่ (อะไรจะเป็นคนหน้าตายขนาดนี้ แล้วทำไมเวลาส่งเมลชอบใช้อีโมติค่อน…ไม่เข้าจึย)

แล้วน้องยูคิก็เล่าว่าเมื่อคืนมีคนส่งเมลภาพวิดิโอคนร้ายขโมยปลอกแขนมาให้ ซึ่งที่จริงก็ได้เมลนี้ทุกรูทแหละ แต่ปกติได้มาแล้วจบเลย ไม่มีการกล่าวถึงเมลนี้อีก ซึ่งรูทนี้เราก็นึกว่ามันจะมีอะไรมากกว่านี้ เพราะมีการกล่าวถึงด้วย แต่สุดท้ายก็กล่าวถึงแค่ตรงนี้แล้วหายไปเลยอยู่ดี แล้วจะพูดขึ้นมาเพื่ออะไร งง (รูทพี่แว่นนี่มีหลายฉากมากที่อยากถามว่า เพื่ออะไรคะ…?)

หลังจากนั้นก็มีการประชุมโรงเรียน ประกาศแข่งเบลล์วัน และไปปรึกษาอิโต้เซนเซเรื่องพาร์ทเนอร์เช่นเคย คราวนี้เลือกแฟนของเคตะว่าเป็น 豪快な人 กรี๊ดดดดดดด เป็นคีย์เวิร์ดที่เหมาะกับราชามากค่าาาาาาา ประมาณว่าเป็นคนกล้าหาญ เข้มแข็ง กระฉับกระเฉง มีชีวิตชีวา เป็นฮีโร่ คำเดียวกินความเยอะมาก (รู้อยู่แล้วว่าเป็นราชาเพราะแอบไปส่องไกด์เกมที่เฉลยส่วนนี้มา ทนลุ้นเองไม่ได้อีกต่อไป)

ทีนี้พอเราจิ้มเลือกพี่แว่นเป็นพาร์ทเนอร์น้องยูคิในการแข่งเบลล์วัน ยูคิก็รีบไปหาพี่แว่นที่ห้องสมุด แต่ไม่เจอ ก็เลยไปที่ตีนสะพานที่เคยเจอพี่แว่นขึ้นรถปริศนาเมื่อวันก่อน พอไปถึงก็เจอพี่แว่นลงมาจากรถคันเดิม ยูคิเลยวิ่งไปถามว่ามาทำอะไรในที่แบบนี้ พี่แว่นก็ตอบอย่างเย็นชาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนว่า ไม่เกี่ยวกับคุณ! แล้วเดินหนีไปเลย วิ่งตามไปเรียกยังไงก็ไม่หันมา ไปดักรอที่โรงอาหารก็ไม่มากินข้าว ยูคิเลยบุกไปถึงห้องนอนเลยจ้าาาาา (วั้ย ไม่เบานะคะลูก)

ขณะที่กำลังจะขอพี่แว่นเป็นพาร์ทเนอร์ พี่แว่นก็ชิงพูดก่อนว่าจะถามเรื่องเมื่อกี้เหรอ ยูคิซึ่งไม่คิดจะถามเลยคิดว่าแบบนี้น่าสงสัยชะมัด ไหนๆ ก็ไหนๆ ถามเลยละกัน เมื่อกี้ไปเจอใครมาเหรอฮะ?

แทนที่พี่แว่นจะตอบ กลับถามว่า นี่คุณสะกดรอยตามมาทำไม ตามไปถึงนั่นได้แสดงว่าต้องสะกดรอยตามสินะ แล้วทำไมไม่ทัก ทำไมมาถามเอาป่านนี้ อยากรู้ความลับของฉันขนาดนั้นเลยเหรอ ที่ตามมานี่อยากรู้อยากเห็นสินะ (ทำไมฟังๆ แล้วรู้สึกเหมือนพี่แว่นกะลังด่าว่าเจือก ไม่ต้องพูดอ้อมค้อมขนาดนี้ก็ได้นะ…)

ในขณะที่ยูคิยังงงๆ ไม่รู้จะอธิบายยังไง พี่แว่นก็ถามว่านี่คุณจินตนาการว่าอะไร? คิดว่าฉันกับคนที่ฉันแอบไปพบมีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดากันรึไง? ทีนี้ยูคิเลยคิดไปไกลว่าอีพี่แว่นลักลอบเป็นชู้กับเมียชาวบ้าน แล้วก็หน้าแดงแปร๊ดขึ้นมา พี่แว่นเลยถามว่าคิดอะไรลามกอยู่ล่ะสิ ไม่ไหวเลยนะเด็กคนนี้

แล้ว
พอพูดจบก็

จูบเฉยเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยย เห้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย นี่มันอะไรกันเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

takato06

ตกใจกับฉากนี้มาก มาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

ขอสารภาพว่าตั้งแต่เล่นมาถึงจุดนี้รู้สึกว่าพี่แว่นไม่ใช่แนวอย่างแรง ดูเป็นผู้ชายเนิร์ดๆ น่าเบื่อๆ พูดอะไรก็ไม่รู้เวิ่นเว้อมีสาระเกินไป (เดี๋ยว…) มีดีแค่หุ่นแซ่บเวอร์ แต่พอถึงฉากนี้แล้วแบบ เห้ยยยยย อีนี่มันลามกหลบในนนนนนน แล้วฉากจูบนี่ก็บรรยายซะอื้อหือ ลิ้นเลิ้นมาเต็มนะคะพ่อคุณ (แต่คิดๆ ดูแล้ว ลามกแบบนี้ก็เหมาะกะโทริซังดี อืม…)

จูบเสร็จแล้วพี่แว่นก็ทำหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องถามว่าจะจูบอีกรอบมั้ย? เกมจะให้เลือกว่าเอาหรือไม่เอา จริงๆ แล้วตัวเลือกที่ถูกคือไม่เอา แต่อยากรู้ว่าถ้าตอบ ไฮ่ จะเป็นไงเลยลองเลือกๆ ไป ปรากฏว่าอีน้องยูคิตอบด้วยสีหน้าเคลิบเคลิ้มมาก ไม่ไหวนะคุณน้องงงงงงงงง

takato07

แล้วพี่แว่นก็ถามว่าอยากจูบอีกนี่เพราะชอบฉัน? หรือขอแค่จูบแล้วรู้สึกดี อีกฝ่ายจะเป็นใครก็ได้? (คราวนี้เหมือนโดนด่าว่าแรด…) ยูคิเลยวิ่งหนีไปโดยไม่ได้จูบอีกรอบตามรีเควสท์แต่อย่างใด ส่วนพี่แว่นก็ทำท่าเอือมๆ ซึ่งอันนี้เป็นฉากที่ผิด เอ้า โหลดเซฟค่ะะะะ

คราวนี้พอเลือกว่า อย่ามาพูดบ้าๆนะ! น้องยูคิจะต่อยพี่แว่นเลย อันนี้โหดมาก มาแนวต่อยจูบ แต่พี่แว่นจะไม่เอือม และชมว่าน่ารักดี (อ้อ เป็นมาโซก็ไม่บอกแต่แรก)

พอกลับห้องมายูคิก็ยังโวยวายเสียงดังลั่นจนเพื่อนข้างห้องตะโกนด่า (แต่ดันไม่ใช่โทโมะ อ้าว ไหนว่าโทโมะอยู่ห้องติดกันไงงงงง หายไปไหนนนนน) คุณน้องแกสับสนมากว่าเมื่อกี้มันอะไร? แล้วฉันเผลอต่อยรุ่นพี่ไปแล้ว ควรทำไง? หรือว่าทาคาโตซังจะชอบฉัน? ฉากนี้นุ้งยูคิสาวน้อยมาก รีแอคชั่นคล้ายๆ กับตอนที่โดนโจ๊กเกอร์จูบ คิวท์อะ น่าเอ็นดูเนอะ ( ¤̴̶̷̤́ ‧̫̮ ¤̴̶̷̤̀ )

วันต่อมา พอไปห้องกรรมการนักเรียนก็เจอคูยะอยู่คนเดียว ยูคิเลยสบโอกาสนินทาว่าทาคาโตซังท่าทางมีลับลมคมใน แอบไปเจอใครก็ไม่รู้ หรือว่าจะมีความสัมพันธ์อันไม่ธรรมดา!? คูยะฟังแล้วบอกว่า โห นายนี่มันช่างมโนสุดๆ เลยนะยูคิ แต่ไปถามตรงๆ มาซาสึงุคงไม่บอกหรอก เพราะฉะนั้นนายมาเลือกฉันเป็นพาร์ทเนอร์แทนดีกว่านะยูคิ (รายนี้ก็ขยันทำคะแนนจริงงงง ตั้งแต่ตอนมานอนยั่วในสนามแล้วนะ! แต่เสียใจด้วยนะ รูทนี้ชั้นไม่เลือกนาย บาย)

ยูคิยืนยันจะเลือกทาคาโตซังตามเดิม คูยะเลยบอกว่าให้กลับหอไปตอนนี้แล้วสะกดรอยตามมาซาสึงุด่วนจี๋ เพราะนี่เป็นเวลาที่มาซาสึงุกำลังจะไปเจอบุคคลปริศนานั่นพอดี

ยูคิกลับหอไปเจอพี่แว่นเปลี่ยนเป็นชุดไปรเวทเรียบร้อยเพราะเป็นเย็นวันเสาร์ เลยเดาว่า อ๋อ แต่งตัวแบบนี้ต้องไปเดทชัวร์ๆ ระหว่างสะกดรอยตามอีน้องยูคิก็พูดกับตัวเองเรื่องจูบเมื่อวาน บอกว่าตัวเองก็ไม่ได้คิดมากอะไรเรื่องจูบแรกนะ แต่อย่างน้อยอีกฝ่ายก็ไม่ควรเป็นผู้ชายมั้ย? แถมยังจูบซะนาน อึดอัดทรมานอีก (แต่กระนั้น ระหว่างนึกนุ้งยูคิก็หน้าแดงแปร๊ด อูย ทำไมรูทนี้สปาร์คเร็วสุดเลย…)

พอสะกดรอยตามไปถึงคาเฟ่ในเมือง ก็เจอตาลุงคนนึงเข้ามานั่งโต๊ะเดียวกะพี่แว่น ตอนแรกยูคิผิดหวังนิดนึง ว้า ไม่ใช่เมียชาวบ้านนี่นา เอ๊ะ แต่ถ้าพี่แว่นกับลุงนั่นมีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดากัน ก็แปลว่า พี่แว่นเป็นเกย์!!!!!!!??????? (ก็เกย์กันทั้งเกมแหละค่ะลูก มาตกใจอะไรเอาป่านนี้ไม่ทราบ?)

พี่แว่นยังไม่ทันได้คุยอะไรกับลุงนั่น แล้วมาลากยูคิไปร่วมโต๊ะด้วยเพราะรู้ตัวตั้งแต่ตอนเดินไปป้ายรถเมล์ที่โรงเรียนแล้วว่าโดนสะกดรอยตาม

ยูคิมานั่งร่วมโต๊ะแล้วโพล่งขึ้นมาว่า นึกไม่ถึงเลยนะว่าคนรักของทาคาโตซังจะเป็นผู้ชาย!! เลยโดนอีพี่แว่นด่าว่าละเมอเพ้อพกไปเอง ยูคิก็งงว่า เอ๊ะ ไม่ใช่เหรอ?? แต่ทาคาโตซังดูน่าจะคบกับคนอายุมากกว่า แถมยังจูบกับผู้ชายอีกนี่นา… อีลุงที่นั่งอยู่ด้วยเลยตกใจมาก ห๊ะ จูบผู้ชายด้วยเรอะะะะ ฉากนี้บ้าบอมาก ขำหัวโขกจอ ในที่สุดทาคาโตซังก็ได้โอกาสฮาแข่งกับคนอื่นซะที ยินดีด้วยค่ะ

takato18

สุดท้ายก็เฉลยว่าตาลุงนี่เป็นคนจากกองบรรณาธิการสำนักพิมพ์นึง และที่มาคุยกันนี่ก็เรื่องงาน ยูคิฟังแล้วสงสัยว่า เอ๊ะ หรือว่าทาคาโตซังจะเป็นนายแบบ เพราะตัวก็สูง เท่ด้วย แต่ตาลุงเฉลยว่าไม่ใช่ เป็นนักเขียนไลท์โนเวลจ้า มิหนำซ้ำยังเป็นคนเขียนเรื่องซอมบี้จังที่น้องยูคิกรี๊ดกร๊าดอีกด้วย (ไม่เซอร์ไพรส์เลย เพราะแอบคิดถึงความเป็นไปได้นี้ตั้งแต่ฉากที่เมาท์มอยกันเรื่องนี้ละ บทสนทนามันบ่งบอก)

ฉากนี้ฮาก๊ากตอนตาลุงบรรยายผลงานของพี่แว่นว่าเป็นนิยายที่ฮิตมากเพราะมีฉาก SM ลามกประจำ (แหม่ อยากลองอ่านเลย 5555555555)

ลุงบก.ยังเล่าให้ฟังด้วยว่าพี่แว่นทำตัวเป็นนักเขียนลึกลับ ไม่จัดงานแจกลายเซ็น ไม่เปิดเผยโปรไฟล์ ใช้นามปากกา พอมีแผนจะสร้างอนิเมะก็ปฏิเสธเพราะไม่ชอบให้วุ่นวาย (เอ๊า หยิ่งอีก) คือพี่แว่นนี่เป็นตัวละครแนวเจ้าความลับ คูยะก็พูดประจำว่ามาซาสึงุน่ะความลับเยอะจะตาย

แต่…เฉลยความลับมากี่ทีก็ไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นตกใจอะไรกับความลับพี่แว่นเลยอ้ะ… ตอนเฉลยว่าโทโมะเป็นผอ.ยังอิมแพคต์กว่าอีก

พอคุยกะบก.เรียบร้อย ออกมาจากคาเฟ่สองคน พี่แว่นก็บังคับให้ยูคิสัญญาว่าจะไม่แพร่งพรายเรื่องที่พี่แว่นเป็นนักเขียนเด็ดขาด ขืนความลับแตกล่ะก็ คราวหน้าจะไม่จบแค่จูบแน่ๆ (หูย ท้ากันขนาดนี้ แฉๆ มันไปเลยลูก ดูซิจะทำอะไร ฮึฮึฮึฮุฮุฮุฮิฮิฮิ)

พี่แว่นบอกว่าจูบคราวก่อนแค่ตั้งใจจะให้ยูคิตกใจกลัวเฉยๆ ยูคิเลยด่าว่านิสัยเสีย! ผมอุตส่าห์คิดมากไปไกลเพราะจูบนั่น! พี่แว่นฟังแล้วเลยบอกว่า อาซาฮินะเนี่ยเป็นคนน่ารักเกินคาดเนอะ ทีนี้ยูคิเลยโวยวายว่าที่จริงแล้วพี่แว่นเป็นพวกทะลึ่งเงียบสินะะะ อย่างนิยายซอมบี้จังก็ลามกจกเปรตมากเลย พี่แว่นเลยถามหน้าตายว่า จะลองด้วยตัวเองมั้ยล่ะ (อูย นี่มันไม่ใช่ทะลึ่งเงียบแล้ว ทะลึ่งซึ่งๆ หน้าเลยค่ะ) และคุยไปคุยมาก็ขอกันเป็นพาร์ทเนอร์เสร็จสรรพ พี่แว่นแกไม่เล่นตัวอยู่แล้วเพราะเป็นกรรมการนักเรียน เอสอยากทำอะไรก็ต้องยอม

วันต่อมา ซึ่งเป็นวันอาทิตย์ พี่แว่นบอกว่าจะติวพิเศษให้สำหรับการแข่งเบลล์วันรอบแรก แล้วก็ขนตำรามาให้ยูคิเพียบ (ปัดโถ่ คนแข่งน่ะอิชั้นค่ะ พวกแกไม่ต้องติวววว) การติวจบลงโดยไม่มีไรพิเศษนอกจากพี่แว่นพูดจาหวานๆ ใส่ว่า ฉันจะทดแทนในส่วนที่คุณทำไม่ได้เอง คืนนี้พักผ่อนเถอะนะ ราตรีสวัสดิ์

เช้าวันแข่ง ยูคิอ่านหนังสือมากไปจนป่วย ไข้ขึ้น ปวดหัว แต่ก็ต้องไปแข่งอยู่ดี พอแข่งเสร็จ ยูคิไอค่อกแค่กๆๆ พี่แว่นเลยอาสาจะไปส่งที่ห้อง

พอถึงห้องปุ๊บ นังยูคิเอาใหญ่ค่ะะะ เวียนหัว ตาลาย พี่แว่นเลยบอกว่าเพราะกินยาแก้หวัดคนละประภทติดๆกันน่ะสิ แล้วก็จับยูคินอน ปลดกระดุมเสื้อด้วย อูย เอโร่ยหนัก (ดูจากซีจีแล้วเหมือนโดนพี่แว่นวางยาและกำลังจะโดนทำมิดีมิร้าย…)

takato10

แล้วยูคิก็เริ่มละเมอเพ้อพกเรื่องเบลล์วันกรังปรีซ์ กลัวแข่งแพ้ กลัวโรงเรียนโดนยุบ บลาๆๆ เพิ่งเห็นน้องยูคิทำตัวอ่อนแอขนาดนี้เป็นครั้งแรก ปกติเป็นเด็กคิดบวกมากๆ (ไม่รู้ว่าเพราะป่วยหรือเพราะอยากแรดอ้อนพี่แว่นกันแน่) พี่แว่นเลยปลอบว่าไม่เป็นไรนะ ไม่แพ้แน่ ฉันจะช่วยให้ชนะเอง (หูย ทำไมจิตใจหล่อขนาดนี้เนี่ย ดูเป็นผู้ชายปกติที่พึ่งพาได้มากๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะอยู่โรงเรียนนี้)

ยูคิก็สมองงงๆ เบลอๆเพราะพิษไข้ แต่ก็ยังอุตส่าห์พูดอ้อนว่า ทาคาโตซัง อยู่ที่นี่เถอะนะ พี่แว่นก็แบบบบบบ หล่อมากกกกกก คอยบอกว่าจะไม่ไปไหน จะอยู่ข้างๆ นอนพักให้สบายเถอะนะ

แล้วพอตื่นมา
อะไรคือเจอพี่แว่นนอนเปลือยอยู่ข้างๆคะะะะะะะะะะ โอยยยยยยยยยยยยยย

takato11

ตอนแรกๆ พี่ยังจืดชืดน่าเบื่อๆ อยู่เลย ทำไมเล่นไปเล่นมาระดับความแซ่บพุ่งกระฉูดขนาดนี้ (≧д≦)

ยูคิตื่นมาเห็นก็คิดในใจว่า ใครอะ? คุ้นๆ เหมือนเคยเห็นหน้า……
แล้วพี่แว่นก็ตื่นมาอรุณสวัสดิ์ โอย นี่มันอัลไล ฮันนีมูนเหรออออออออ

พอนึกออกว่า อ๋อ ทาคาโตซังนี่เอง ยูคิเลยถามว่าทำไมผมโป๊ล่ะฮะ? พี่แว่นก็ตอบว่าอาซาฮินะเหงื่อออก เลยจับถอด

แล้วทำไมทาคาโตซังก็โป๊ไปด้วยล่ะฮะ??? พี่แว่นเฉลยว่า อ๋อ เพราะโดนอาซาฮินะอ้วกใส่ อย่างแรง

ยูคิเลยขอโทษที่สร้างความเดือดร้อน แต่พี่แว่นยิ้มๆ แล้วบอกว่า ไม่เป็นไรหรอก เพราะได้เห็นอีกด้านของอาซาฮินะ น่ารักมากเลยนะ (จุดนี้พี่แว่นแซ่บแซงหน้าทุกคนในเกมปั่นรวมกัน คนบ้าอะไรโดนอ้วกใส่ยังชมอีกฝ่ายว่าน่ารัก) พี่แว่นยังถามด้วยว่าไม่หนาวแล้วเหรอ แสดงว่าไข้ลดแล้วสินะ เมื่อคืนนี้ยังตัวสั่นงันงกเข้ามาซบฉันอยู่เลย ยูคิฟังแล้วก็คิดในใจว่า ซบทั้งๆ ที่โป๊แบบนี้สินะ (โอ๊ย มีภาพประกอบมั้ยคะ??)

คุยไปคุยมา ยูคิก็เขินหน้าแดงไปเรื่อย แถมขอให้พี่แว่นเขยิบออกห่างอีก พี่แว่นเลยแกล้งพูดว่า ทำไมล่ะ เป็นผู้ชายด้วยกันไม่เห็นต้องอายเลย ถ้าไม่มีใจก็คงไม่เขินขนาดนี้หรอก ยูคิเลยเขินไปกันใหญ่ พี่แว่นก็หยอดว่า แหม น่ารักจริงๆ ด้วย แล้วก็จุ๊บหนึ่งที และบอกว่าคราวนี้ไม่ได้ขู่แล้วนะ จุ๊บด้วยความบริสุทธิ์ใจจริงๆ (แฮร้ย อีลามกเปิดเผยยยยยยย) น้องยูคิฟังแล้วถึงกับมุดผ้าห่มหนีด้วยความเขิลลลล (//д//)

เขินได้แป๊บเดียว พี่แว่นก็บอกว่าเลิกมุดผ้าห่มแล้วไปโรงเรียนได้แล้ว แล้วพี่แกก็ใส่เสื้อผ้าเสียงดังสวบสาบ น้องยูคิฟังอยู่ใต้ผ้าห่มก็นึกในใจว่าเซ็กซี่จังเลย ก่อนจะบอกตัวเองว่า ไม่สิ ผู้ชายเปลี่ยนเสื้อผ้ามันเซ็กซี่ตรงไหน!! พี่แว่นทิ้งท้ายว่า เจอกันหลังเลิกเรียนที่ห้องกรรมการนักเรียนนะจ๊ะ บายยย ก่อนออกจากห้องไป

วันนั้นเอง ระหว่างอยู่ในห้องเรียน ยูคิก็พยายามนึกเรื่องเมื่อคืน แต่นึกไม่ออกเลย พอนึกถึงเตียงกับร่างเปลือย ก็เริ่มสงสัยว่าหรือว่าเมื่อคืนตัวเองกับทาคาโตซังจะ…..ไม่ๆๆๆ ไม่มีทาง คือยูคิท่าทางประสาทอยู่คนเดียวจนโทโมะถึงกับถามว่าเป็นอะไรของนายเนี่ย

ยูคินึกถึงจูบเมื่อเช้าแล้วคิดในใจว่ามันเป็นธรรมชาติมาก ทาคาโตซังทำเหมือนการจูบตัวเองเป็นเรื่องที่ปกติสุดๆ เหมือนเป็นแฟนกันเลย นึกไปนึกมาคราวนี้นุ้งยูคิหลุดปากออกมาเลยว่า ไม่ใช่ จนเคตะที่สอนอยู่หน้าห้องถึงกับเดินมาถามว่าสบายดีมั้ย? (ก็สบายดีจนกระทั่งเห็นหน้าอาจารย์นี่แหละฮะ)

หลังเลิกเรียนวันนั้น ณ ห้องกรรมการนักเรียน คูยะถามว่ามาฝึกพิเศษสำหรับการแข่งกันอีกมั้ย การแข่งรอบสองเป็นแนวใช้พละกำลัง มาฝึกวิ่งกันเถอะ แต่พี่แว่นรีบห้ามแล้วบอกว่าเวลาแค่อาทิตย์เดียวไม่พอสำหรับการเพิ่มพละกำลังหรอก เกิดเป็นลมเป็นแล้งไปอีกจะทำไง ถ้าคราวหน้าคุณเป็นอะไรไปอีกฉันคงโทษตัวเองแน่เลย (วั้ย เป็นห่วงสุขภาพด้วยอว้ะะะะะะะ)

แล้วพี่แว่นก็บอกว่าช่วงนี้ใกล้เดดไลน์ส่งต้นฉบับแล้ว จะไม่โผล่มาซักอาทิตย์นึง ไปก่อนนะ (สรุปว่าที่ไม่ฝึกพิเศษเพราะจะปั่นต้นฉบับนี่เอง แล้วทำเป็นอ้างโน่นอ้างนี่….)

พอเหลือแค่ยูคิกับคูยะ ก็เกิร์ลทอล์กเมาท์มอยอีพี่แว่นกันไป (คูยะนี่รับบทเกิร์ลทอล์กตัลหลอด) คูยะช่วยชงว่าเนี่ย มาซาสึงุเป็นคนความลับเยอะก็จริง แต่พักนี้ดูจะเปิดใจให้นายแล้วนะ ยูคิฟังแล้วก็คิดว่าอืม จริงด้วย ช่วงนี้ทาคาโตซังอ่อนโยนละมุนละไมเหลือเกิน แล้วก็คิดว่าอยากรู้จักทาคาโตซังให้มากขึ้น (พร้อมแฟลชแบ็คฉากพี่แว่นนอนบนเตียงและชมยูคิว่าคาวาอี้ หึยยยยยย ตบบบบบ เริ่มหมั่นไส้อย่างบอกไม่ถูก)

คูยะบอกว่าตัวเองชอบมาซาสึงุมากเลย เพราะเป็นเพื่อนสนิทที่เชื่อใจกัน แล้วก็หันมาถามว่าแล้วยูคิล่ะ ชอบมาซาสึงุรึเปล่า? น้องยูคิก็หน้าแดง ตอบตะกุกตะกัก (นี่อะไร โชโจมังงะ?) ชะ ชะ ชอบสิ แล้วก็ถามกลับว่า คิดยังไงกับความรักระหว่างผู้ชายด้วยกัน (ถามกันง่ายๆ อย่างงี้เลย?) คูยะก็ตอบว่า ถ้าฉันชอบ ต่อให้อีกฝ่ายเป็นชายหรือหญิงก็ไม่สำคัญหรอก ต่อให้เป็นมนุษย์ต่างดาว ชอบก็คือชอบ แล้วพอน้องยูคิเดินออกไป คูยะก็พึมพำกับตัวเองว่า อย่างนี้นี่เอง…. (ความแตกอย่างง่ายดาย)

หลังจากนั้น ผ่านไปเกือบอาทิตย์ น้องยูคิไม่ได้พบสบตากับพี่แว่นเลย พอถึงคืนก่อนแข่งรอบสอง คุณน้องก็นึกกับตัวเองว่าถ้าเจอจะทำหน้ายังไงดี แล้วก็นึกถึงฉากพี่แว่นนอนแก้ผ้าบนเตียงอีกรอบ (ฉากนี้จะแฟลชแบ็คบ่อยเกินไปแล้วนะ) แล้วก็นึกว่า แหม อยากเห็นหน้าพี่แว่นซักนิดก็ยังดี และเดินไปเคาะประตูห้องพี่แว่น (แรดมากบอกเลย 55555555)

แต่พี่แว่นไม่อยู่ แล้วยูคิเกิดหิวขึ้นมา เลยไปโรงอาหารแทน ปรากฏว่าเจอพี่แว่นอยู่กับโดระจัง กุ๊กชาวอินเดียประจำหอ แล้วทั้งสองคนก็พูดถึงต้นฉบับ ยูคิเลยตกใจว่า เฮ้ย ทำไมโดระจังรู้!? พี่แว่นเลยเฉลยว่าทั้งสองคนเป็นพี่น้องบุญธรรมกัน เพราะพ่อแม่ของอีกฝ่ายแต่งงานกัน จบ …แล้วไง เป็นข้อมูลที่รู้แล้วไม่รู้สึกว่าน่าตื่นเต้นตกใจอะไร

ระหว่างกินข้าวกัน ยูคิก็ทักว่าทาคาโตซังท่าทางงานยุ่งเนอะ อยากช่วยจังเลย มีอะไรให้ช่วยมั้ย แต่พี่แว่นบอกว่า แทนที่จะมาช่วย อยากให้อาซาฮินะนอนพักผ่อนให้เต็มที่มากกว่า แล้วก็บอกว่า ตอนที่รู้ว่าคุณฝืนตัวเองมากไปคราวก่อนน่ะเป็นอันตรายกับหัวใจมากเลย (แหม ดูคำพูดคำจา….) แล้วก็บอกว่าถ้าอาซาฮินะเป็นลมเป็นแล้งไปอีก เดี๋ยวจะดูแลให้ละกัน ฉันเองก็ไม่ได้เกลียดที่ต้องมาดูแลคุณหรอกนะ (ทำไมมันสวีทล้ำหน้ารูทอื่นไปไกลขนาดนี้???)

เช้าวันแข่งรอบสอง ยูคิไปหาพี่แว่นถึงห้อง พี่แว่นกำลังแต่งตัวเลยยังไม่ทันใส่แว่น ชอบพี่แว่นตอนถอดแว่นมากกว่าอะ แงงงง ใส่แว่นทำไมมมมมม

takato12

พี่แว่นท่าทางง่วงมากเพราะเมื่อคืนปั่นงานโต้รุ่ง นุ้งยูคิเห็นแล้วก็คิดในใจว่า ทาคาโตซังตอนง่วงนอนเนี่ยน่ารักดีแฮะ (สองคนนี้ชมอีกฝ่ายเป็นอย่างเดียวคือ น่ารัก…)

และก็ถึงเวลาเล่นมินิเกมรอบสองที่ให้พิมพ์คำศัพท์ ศัพท์ของพี่แว่นเกี่ยวกับหนังสือและการเขียนหนังสือทั้งสิ้น เนิร์ดมากค่ะ

พอแข่งเสร็จ เพื่อนๆ ก็มาแสดงความยินดี คุยกันว่าจะฉลองงั้นงี้ แต่อีพี่แว่นยืนหลับจ้า

ยูคิเป็นห่วงเลยรีบพาพี่แว่นกลับห้อง (อยากสวีทกันสองต่อสองล่ะซี้) พี่แว่นก็ได้ทีหยอดอีกว่า ดีจังที่ชนะ เพราะเรายังได้อยู่ด้วยกันต่อ พูดไปพูดมาพี่แว่นชมยูคิว่าน่ารักอีกละ ยูคิเลยสวนว่าง่วงนักใช่แมะถึงได้พูดอะไรแปลกๆ ไปนอนไป ผมกลับห้องละ บาย แต่พี่แว่นรั้งเอาไว้ด้วยประโยคเด็ดว่า ไม่มานอนด้วยกันเหรอ (เดี๋ยวววววววววววววว ทำไมพี่แว่นช่างรีบบบบบบบบบบบบบบบบ)

ยูคิตอบว่า ทำแบบนี้ผมลำบากใจนะฮะ มาทดสอบอะไรกันอยู่เรื่อย ถึงจะไม่รู้ว่าทดสอบอะไรก็เถอะ พี่แว่นเลยถามว่า ไม่รู้เหรอ หรือรู้แต่แกล้งทำเป็นไม่รู้กันแน่ งั้นจะบอกให้เอามั้ย? ตรงนี้เกมให้เราเลือกว่าจะฟังหรือจะหนี ณ จุดนี้ไม่หนีแล้วโว้ยยย บอกมาาาาา อีเจ้าความลับบบบบ อีกั๊กกกกกกกกกกก

พอเลือกพยักหน้า ยูคิก็บอกว่าอยากรู้เรื่องทาคาโตซัง อยากรู้ว่าคิดอะไร บอกมาเถอะ พี่แว่นก็บอกว่า ด้วยความยินดี และจับนุ้งยูคิกดลงบนเตียง แฮร้ยยยยยยยยยยย รูทนี้คือบับบบบบบบ นี่ขนาดยังแข่งไม่เสร็จเลยนะะะะะะะะยยยยยยย์

takato15

พอถามว่าทำแบบนี้จะดีเหรอ? พี่แว่นก็บอกว่าดีสิ ฉันอยากทำแบบนี้นะ อยากกอด อยากได้ (เอ๊ะอีนี่ เมื่อกี้ยังง่วงจนยืนหลับอยู่เลย) แล้วทั้งสองคนก็จูบกัน ฉากนี้หวานมาก ต่างฝ่ายต่างสารภาพรักกันแล้วก็ใจเต้นโครมครามกันไป ฮากกกกกก เขินแทนนนนนนนนนนน เล่นมาสี่รูท ฉากนี้เป็นเลิฟซีนที่หวานที่สุดละ ใจเต้นตาม บอกเลยว่าอินมาก 55555555555

สุดท้ายฉากนี้ยูคิจะถามว่า ทาคาโตซังอยากทำอะไรผมเหรอ ช่วยบอกทีเถอะ พี่แว่นก็บอกว่า งั้นไม่เกรงใจล่ะนะ แล้วภาพก็มืดไป มีเสียงเตียงขยับดังเอี๊ยดหนึ่งที แล้วตัดภาพไปตอนเช้าเลย เกมใสๆ นี่มันใสดีจังเลย ไร้พิษภัยดีเนอะ (ยืนยันคำเดิมว่ารอซื้อ DLC ฉากสิบแปดบวกอยู่นะคะ)

พอตื่นมาก็เจอภาพรียูสฉากพี่แว่นนอนโป๊บนเตียงอีกแล้ว (รอบที่สี่ หมดความตื่นเต้นละ) แต่สีผ้าห่มเปลี่ยนไปนะเออ

takato11_1

พี่แว่นตื่นมางัวเงียถามว่ากี่โมงแล้ว ยูคิบอกว่าเพิ่งตีห้าเอง นอนต่อเถอะ เดี๋ยวปลุก (ปั๋วเมียมากกกกกกกกก) พี่แว่นถามเสียงง่วงๆ ว่า ช่วยนอนอยู่ตรงนี้จนกว่าฉันจะตื่นมาอีกทีได้มั้ย แถมมีการถามด้วยว่าสภาพร่างกายโอเคมั้ย? เจ็บรึเปล่า? ยูคิก็บอกว่าไม่เป็นไร สบายมาก แต่คุณน้องก็แอบคิดในใจว่าปวดไปหมดทั้งตัว ก๊ากกกก น่าฉงฉาน

หลายวันต่อมา ยูคิตามหาตัวพี่แว่นจนไปเจอพี่แว่นอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องสมุด แล้วยูคิก็บอกว่าไม่มีธุระอะไรหรอก แค่อยากมาหา (หูยยยยยย รักปั๋วหลงปั๋วขนาดดดดดด) ยูคิบอกว่าเดี๋ยวจะอ่านหนังสืออยู่ที่นี่ด้วยละกัน พี่แว่นเลยเอาต้นฉบับซอมบี้จังเล่มต่อไปที่ยังไม่ได้ตีพิมพ์ให้อ่านเป็นพิเศษ น้องยูคิอ่านแล้วอินมาก นั่งร้องไห้ต่อหน้าพี่แว่นเลย (บีบน้ำตาใช่แมะ มารยานะ)

พอยูคิถามว่าทำไมเขียนนิยายเก่งจังเลย อยู่ดีๆ พี่แว่นก็เล่าความหลังวัยเด็กยืดยาว เกี่ยวกับเพื่อนคนนึงที่เคยฝึกเขียนอักษรลายพู่กันด้วยกันมา แต่เนื้อหาตรงนี้รู้สึกว่าไม่ค่อยมีอะไรสำคัญ และพี่แว่นก็เลิกคบกับเพื่อนคนนั้นไปแล้วด้วย ข้ามๆ มันไปเถอะ โดยสรุปแล้วคือพี่แว่นซึ่งเข้าโรงเรียนนี้มาเพราะมีความสามารถด้านการเขียนอักษรลายพู่กันหันมาเขียนนิยายแทน เพราะเวลาได้เขียนนิยายมันสบายใจดี (ตรงนี้คุยกันยาวมากกกก เหมือนจะเป็นการเฉลยปมในใจพี่แว่น แต่รู้สึกจืดจางธรรมดามาก ZZzzz)

ยูคิเห็นพี่แว่นเล่าความหลังแล้วซึมๆเลยชมว่าซอมบี้จังสนุกจริงๆ นะ มันเรียลเหมือนตัวละครมีตัวตนอยู่จริงๆ อ่านแล้วรู้สึกได้รับการเติมเต็มเหมือนได้กินอาหารอร่อยๆ (กระทั่งหนังสือก็ยังเปรียบกับอาหาร…) พี่แว่นฟังแล้วก็ดีใจแฮปปี้มีความสุข ดึงยูคิเข้าไปกอด ทั้งสองคนก็บอกรักกันไปมา (ชั้นว่ารูทนี้มันชักจะเลี่ยนเกินหน้าเกินตา หึย ทำไมรูทโจ๊กเกอร์ไม่มีแบบนี้บ้าง) ระหว่างที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มอยู่ดีๆ คูยะก็โผล่มาเห็นแล้วร้อง เหวอ!!

พอโดนขัดจังหวะ พี่แว่นก็เดาะลิ้นดัง ชิ ด้วยความหงุดหงิด คูยะหน้าแดงถามว่าทั้งสองคนคบกันตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?? ยินดีด้วยนะะะ (เทราชี่พากย์บทแบบนี้แล้วน่าร๊ากน่ารักอะ) พี่แว่นพูดกับคูยะประมาณว่า ในเวลาที่ยูคิไม่ได้ทำหน้าที่เอสแต่เป็นแค่อาซาฮินะ ยูคิเฉยๆ ช่วยรบกวนอย่ามาขัดขวางเวลาของสองเราด้วย โอ๊ย แสดงความเป็นเจ้าของกันเต็มที่มากกกก

คืนนั้นพอกลับหอแล้วพี่แว่นก็ชวนว่าถ้าชนะเบลล์วันรอบสุดท้ายแล้วเราไปเดทกันเถอะ ระหว่างซาชิมิกับบุฟเฟ่ต์บาร์บีคิวอยากกินอะไรดี? (เอาของกินมาล่อซะด้วย) แล้วจู่ๆ ก็มีโทรศัพท์มาหาพี่แว่น ยูคิเลยแอบแว้บกลับห้อง กลับมาไม่ทันไร พี่แว่นส่งเมลมาถามว่า ขอไปหาที่ห้องได้มั้ย (อั้กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก) ซึ่งน้องยูคิก็ตอบว่า อืม แล้วภาพก็ตัดไปอีกวันนึง เว้นช่องว่างไว้ให้จินตนาการเอาเอง อูอา

และแล้วก็ถึงการแข่งรอบสาม ก่อนแข่งพี่แว่นมีการบอกว่า ถ้าเกิดโรงเรียนนี้โดนยุบขึ้นมา ฉันจะรับผิดชอบและปกป้องคุณเอง จะหนีไปด้วยกันก็ได้นะ ไปให้ถึงสุดขอบโลกเลย (เขียนนิยายมากไปป่ะคะคู๊ณณณ)

แต่ไม่ต้องห่วงนะพี่แว่น เล่นยังไงก็ชนะแหละ พอชนะแล้วทุกคนก็มาแสดงความยินดีกัน (เห็นหน้าโจ๊กเกอร์แล้วเพิ่งนึกได้ว่าลืมตัวละครนี้ไปแล้ว หายไปนานมาก) แล้วก็มีเสียงสาวสวยทักขึ้นว่า อุ๊ยตายจริง แข่งจบแล้วเหรอ มาคุง? ซึ่งทุกคนเห็นแล้วพากันแตกตื่น ใครอะ?? แฟนทาคาโตซังเหรอ?? ใส่แหวนแต่งงานด้วย หรือว่าทาคาโตซังเป็นชู้กับเมียชาวบ้าน?? (ทำไมทุกคนถึงคิดไปในแนวทางนี้กันหมด พี่แว่นควรพิจารณาตัวเอง…)

พี่แว่นปฏิเสธว่า ไม่ใช่ นั่นแม่ฉันเอง แล้วคุณแม่ก็ลากพี่แว่นไปคุยในห้องรับรอง สมาชิกวงสนทนามีคุณแม่ ซาคากิเซนเซ พี่แว่น และยูคิ (น้องยูคิมีสิทธิ์อะไรไปเสนอหน้ากะเค้าด้วยเนี่ย…?) คุณแม่บอกว่าวันนี้มาเพื่อพามาคุงลาออกจากโรงเรียนไปอยู่อินเดีย

เอ่อ มาจากไหนเนี่ยไคลแมกซ์นี้ คิดไคลแมกซ์อื่นไม่ออกแล้วสินะ?? มุกปราบผีของฮายาโตะคุงออกจะสร้างสรรค์แท้ๆ

คุณแม่เล่าว่ามีโครงการจะไปทำโปรเจคต์เกี่ยวกับพลังงานไฟฟ้าซัมติงที่อินเดีย เลยอยากให้มาคุงไปร่วมโปรเจคต์ด้วย (คุณแม่มีการบรรยายเกี่ยวกะโปรเจคต์ด้วยนะ CO2 ไรงี้มาเต็ม ไม่รู้เรื่องเลย หนูเรียนสายศิลป์มา บาย) โปรเจคต์ของคุณแม่กินเวลาเป็นสิบปี เลยอยากพาลูกชายไปด้วย แล้วก็อยากให้ลาออกจากโรงเรียนเดี๋ยวนี้เลย

ยูคิก็บอกว่ารอให้เรียนจบมปลายก่อนไม่ได้เหรอ คุณแม่เลยเริ่มไม่พอใจ ทำไมเธอต้องเข้ามาเจือกด้วย (กรี๊ด เปิดศึกแม่ปั๋วลูกสะใภ้!!) ยูคิเลยบอกว่า ทาคาโตซังเป็นคนสำคัญ ถ้าไม่อยู่ก็คงเหงา อย่าพาไปไหนเลยนะ คุณแม่สวนกลับนิ่มๆ ว่า ถ้าแยกกันแล้วเหงา มันก็แค่ความรู้สึกของเธอ แค่ความอ่อนแอของเธอไม่ใช่เหรอ และการเข้าร่วมโปรเจคต์นี้จะมีประโยชน์กับชีวิตมาซาสึงุมากนะ เธอคิดจะขัดขวางความเจริญก้าวหน้าในชีวิตเขาเหรอ? (ร้ายกาจ สมเป็นแม่สามี)

พี่แว่นขอคุณแม่ดูเอกสารเกี่ยวกับโปรเจคต์แล้วปฏิเสธ แต่คุณแม่ไม่ยอมแพ้ บอกว่าอีกสามวันจะกลับมาใหม่

ยูคิไปปรึกษาโดระจังกับคูยะ โดระจังบอกว่าโปรเจคต์นี้ให้คนเก่งๆ คนอื่นทำก็ได้ มาซาสึงุปฏิเสธไปเดี๋ยวก็มีคนอื่นมาแทนเองแหละ แต่คูยะบอกว่ามาซาสึงุจะปฏิเสธเร้อ โปรเจคต์ใหญ่ เงินดี เป็นมิตรกับโลก เป็นโอกาสดีมากเลยนะ (โวะ จะเสี้ยมทำมัยยยยยยยยยยยยย) ซึ่งยูคิก็อยากให้พี่แว่นอยู่ที่นี่นะ แต่มันก็เป็นแค่ความคิดที่เห็นแก่ตัวที่จะถ่วงแข้งถ่วงขาพี่แว่นเท่านั้น

คูยะเลยบอกว่า จะถ่วงไว้ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่ ถ้ายอมถอยเพราะคิดถึงอีกฝ่ายโดนไม่บอกความรู้สึกที่แท้จริงสิยิ่งทำให้อีกฝ่ายทุกข์มากกว่า (สรุปจะเอาไงงงงงงงงงงงงงงง จะเสี้ยมหรือจะเชียร์ เลือกมาซักอย่าง)

คืนนั้นยูคิไปหาพี่แว่นที่ห้อง แต่ไม่เจอ ไปเจอพี่แว่นที่ตีนสะพานที่เก่าของเราสอง

takato13

พอเจอหน้ากันแล้ว ยูคิไม่รู้จะเริ่มพูดตรงไหนยังไงดี แล้วพี่แว่นก็ชิงขอโทษที่ทำให้ตกใจหลายๆเรื่อง ตามด้วยสาธยายเรื่องครอบครัวของตัวเองให้ฟัง บอกว่าแม่เป็นเหมือนพี่สาวมากกว่า เพราะอายุห่างกันแค่สิบหกปี ตายายเป็นคนเลี้ยงตัวเองมา แล้วคนอื่นๆ ก็เข้าใจไปว่าตายายเป็นพ่อแม่ เพราะอายุไม่ต่างจากพ่อแม่ของเพื่อนคนอื่นๆเท่าไหร่ หลังจากนั้นก็ย้ายบ้านแล้วโกหกคนอื่นว่าตายายเป็นพ่อแม่ ส่วนแม่ตัวจริงไปเรียนมหาลัยที่เมืองอื่นโดยไม่รู้เรื่องนี้ พี่แว่นเลยรู้สึกผิดต่อแม่ที่โกหกคนอื่นว่าตัวเองไม่ใช่ลูกแม่ และรู้สึกอยากทำตามความคาดหวังของแม่เพื่อชดใช้บาป แถมบอกว่าอ่านเอกสารโปรเจคต์แล้ว มันมีคุณค่าที่จะทำนะ มีประโยชน์ต่อสังคมด้วย ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะปฏิเสธเรื่องโปรเจคต์นี้

ยูคิฟังแล้วโวยวายบอกว่าแบบนั้นมันเหมือนทาคาโตซังเป็นแค่เหยื่อมากกว่า ถึงจะรู้สึกว่าควรทำ แต่ถ้าตัวเองไม่อยากทำก็อย่าไปสิ อย่าไปเลยนะะะะ ยังมีนิยายที่ต้องเขียนอีกไม่ใช่เหรอออออ พี่แว่นก็บอกว่า นิยายน่ะเขียนที่ไหนก็ได้ (เออ ก็จริง….) ยูคิเลยแบบ โอเค จะไปใช่มั้ย งั้นชั้นจะไม่พูดความรู้สึกของตัวเองละนะ (อย่าได้แคร์ค่ะลูก ยังมีผู้ชายแซ่บอยู่เต็มโรงเรียน โธ่)

ยูคิกลั้นน้ำตาแล้วนึกในใจว่าต้องให้กำลังใจทาคาโตซังเพราะทาคาโตซังให้กำลังใจตัวเองมาตลอด แต่สุดท้ายก็พูดไม่ออกและเกือบร้องไห้ละ พี่แว่นเลยหลุดพูดว่า ไม่อยากไปจากคุณเลย ถ้าฉันไป คุณจะเศร้าเพื่อฉันใช่มั้ย แต่เดี๋ยวคุณก็มีเพื่อนใหม่และลืมฉันไปเอง และถ้าฉันเลือกที่จะอยู่ที่นี่ สุดท้ายตัวเองต้องโทษอาซาฮินะแน่เลยที่ทำให้ตัวเองต้องหักหลังแม่ ดังนั้นทิ้งทุกอย่างแล้วไปอินเดียด้วยกันนะ (อืม เอางี้เลย………………..ลืมความเป็นไปได้นี้ไปสนิท แต่น้องยูคิขา ถ้าพี่เป็นน้อง พี่จะขอแฮปปี้ดี๊ด๊าอยู่โรงเรียนชายล้วนต่อไปดีกว่าค่ะ แฮ่ๆๆๆ)

takato16

พอกลับห้อง น้องยูคิก็เกือบมั่นใจแล้วว่าจะตามไปอินเดียแน่นอน แต่แล้วพ่อดันส่งเมลมาพอดี พออ่านเมลอันแสนอบอุ่นของพ่อ น้องยูคิเลยเกิดลังเลขึ้นมาอีกเพราะไม่อยากให้พ่อแม่ต้องเสียใจที่ลูกตามผู้ชายไปอยู่อินเดีย

วันต่อมา
ตอนพักเที่ยง โทโมะกับยางามิเห็นยูคิท่าทางแปลกๆ เลยมาถามว่าเป็นไรมั้ย ยูคิก็ซึมกะทือ ถามอะไรก็ดูมึนๆ งงๆ โทโมะเลยบอกว่าจะเลี้ยงข้าวละกัน (วั้ย ป๋ามากค่ะผอ.♥) แต่ยูคิบอกว่าไม่เป็นไร ทั้งยางามิทั้งโทโมะเลยตกใจมาก (นี่ใช้ความกระตือรือร้นต่ออาหารเป็นดัชนีชี้วัดความผิดปกติเรอะ คนรึหมาคะถามจริ๊ง 5555555555)

พอไปห้องกรรมการนักเรียน ทั้งคูยะกับพี่แว่นก็ทำตัวเหมือนปกติธรรมดามากๆ ยูคิเลยยิ่งเศร้าเพราะอีกไม่นานพี่แว่นจะไปแล้ว พี่แว่นเห็นยูคิซึมเลยขอโทษที่ทำให้ยูคิต้องเจ็บปวดใจ โฮวววว ทีนี้ยูคิเลยโกรธ บอกว่าทำไมต้องขอโทษด้วย ผมดีใจมากเลยนะเวลาทาคาโตซังบอกว่าชอบ หรือจะบอกว่าขอโทษที่มาชอบผมล่ะ หือ?? แล้วก็ปิดประตูปังงงง หนีไปสงบสติอารมณ์ที่ดาดฟ้า ซักพักคูยะวิ่งมาตามเพราะพี่แว่นบอกว่า กำหนดการเปลี่ยน จะไปหาแม่ แล้วก็ออกไปจากโรงเรียนเดี๋ยวนั้นเลย บัย

ยูคิตื่นตกใจวิ่งหน้าตั้งจะไปตามพี่แว่น โดระจังเลยพานั่งรถเปิดประทุนซิ่งตามรถบัส (ไนซ์ค่ะพี่ชาย!) แต่ยูคิก็สับสนว่าไม่รู้ว่าเจอแล้วจะพูดอะไรดี ไม่อยากพูดเอาแต่ใจตัวเองแล้วทำให้ทุกคนลำบากใจ โดระจังเลยบอกว่า มาซาสึงุก็พูดเหมือนกันว่าอยากให้ทุกคนมีความสุข แต่ทั้งสองคนลืมไปอย่างนึงว่า ทุกคนก็อยากให้ทั้งสองคนมีความสุขเหมือนกัน ยูคิฟังแล้วเลยอยากซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเองขึ้นมา (ทำไมโลเลอย่างงี้คะลูกกก เปลี่ยนใจไปมาหลายทีละนะ! ชักหงุดหงิด!)

พอตามไปจนเจอพี่แว่นพร้อมด้วยคุณแม่ จะมีตัวเลือกให้เลือกว่าจะตามไปอินเดียหรือจะรั้งพี่แว่นไว้ว่าอย่าไปนะ ซึ่งมันจะแยกเป็นสองฉากจบ และที่จริงยังมีอีกฉากจบนึงที่ไม่ใช่ฉากจบเร็นไอด้วย (อีพี่แว่นนี่มีอภิสิทธิ์อะไรมีถึงสามฉากจบ?? คนอื่นมีฉากจบคนละสองฉากเองนะ!)

ตัวเลือกแรกที่เลือกคือ อย่าไปนะะะะยยยย์ พอเลือกแล้วจะตัดชั้บมาตอนจบเลย ฮัตโตริที่เป็นเอสคนเก่ากลับมาร่วมเป็นกรรมการนักเรียน ส่วนพี่แว่นก็ไปอินเดียอยู่ดี the end (นี่มันแบดเอนด์……)

โอเค จบแบบแรกไม่เวิร์ค โหลดเซฟมาเลือกอีกข้อ ซึ่งก็คือ ผมจะไปด้วยยยยยย

พอเลือกแล้วยูคิจะตะโกนว่า ไปด้วยยยยย เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปปปป ผมปล่อยให้ทาคาโตซังไปคนเดียวไม่ได้ (แหมะ พูดซะ ดีนะที่ขุ่นแม่ไม่หันมาตบ) แต่ยังไม่ทันพูดจบดี พี่แว่นก็เข้ามาจูบบบบบบบ (แม่ก็ยืนอยู่ข้างๆ อะเนอะ ไหนจะมีโดระจังกับคูยะอีก วุ้ย เด็กพวกนี้นิ ช่างมิกลัวเกรง ///-///)

takato17

แล้วพี่แว่นก็บอกว่าจะยังไม่ไปอินเดียในทันที เพราะอาซาฮินะก็มีพ่อมีแม่ มีสิ่งสำคัญตั้งมากมาย และสิ่งสำคัญของอาซาฮินะก็คือสิ่งสำคัญของตัวเองด้วย ดังนั้นจะบอกให้อาซาฮินะทิ้งทุกอย่างไปเดี๋ยวนี้เลยไม่ได้หรอก อยากรอจนกว่าทุกอย่างจะลงตัว อาซาฮินะจะไปได้โดยไม่ต้องเศร้าอะไรทั้งนั้น (ทำไมบทพูดอีพี่แว่นมันหล่อออออออออ)

แม่พี่แว่นฟังแล้วหันมาถามยูคิว่า อาซาฮินะคุงโอเคแล้วเหรอกับชีวิตที่ได้แต่ติดตามใครซักคนอยู่เฉยๆ ไม่เบื่อเหรอ (ฟังดูเหมือนเหยียดหยามว่าชีวิตไร้คุณค่ายังไงไม่รู้สิ…แม่ลูกคู่นี้ชอบด่าเนียนๆ พอกัน) ยูคิตอบสวยๆ ว่า ไม่ได้ติดตามไปซะหน่อย แต่มันคือการอยู่ด้วยกันต่างหาก (เอ่อ ต่างกันยังไง………?) และการอยู่กับทาคาโตซังน่ะไม่มีทางน่าเบื่อหรอกฮะ

สุดท้ายคุณแม่เลยยอมแพ้ให้กับพลังแห่งรัก บอกว่าจะรอก็ได้ จัดการแล้วก็รีบๆ มาละกัน แต่แม่บอกไว้ก่อนนะลูก ว่าต่อให้ลูกไม่มา แม่ก็ไม่คิดหรอกนะว่าลูกทอดทิ้งแม่ไป ชีวิตมีครั้งเดียว อยากทำไรทำค่ะลูก (อ้าว อยู่ดีๆ แม่ปั๋วก็กลับใจ)

takato14

ฉากจบหลังจากนั้นอีกคือพี่แว่นไปคุยกับบก.เรื่องยอมให้นิยายซอมบี้จังสร้างเป็นอนิเมะ แล้วก็เอาตอนจบของนิยายให้บก.อ่าน แล้วหลังจากนั้นพี่แว่นกับยูคิก็จะไปหาพ่อแม่ยูคิที่บ้านด้วยกันเพื่อคุยเรื่องอนาคต ยูคิกังวลว่าเกิดพ่อแม่ร้องไห้เสียใจจะทำไง พี่แว่นเลยถามว่า เดี๋ยวจะคุกเข่าก้มหัวขอให้ยกลูกชายให้เลยดีมั้ย (เห้ย อยากเห็น เอาๆๆ สนับสนุน 555555555555)

แล้วยูคิก็บอกว่า หลังจากนี้อาจจะมีเรื่องลำบากอยู่บ้าง แต่ถ้าเราอยู่ด้วยกันต้องไม่เป็นไรแน่นอน พี่แว่นก็ตอบหล่อๆ มาก้าวข้ามมันไปด้วยกันสองคนเถอะนะ จบบบบบบ หวานแหววยันประโยคสุดท้ายจ้าาาา

ส่วนฉากจบแบบไม่เร็นไอยังไม่ได้เก็บ….แต่จบแบบมิตรภาพมันก็คงไม่ค่อยมีไรมั้ง

เล่นจบแล้วบอกไม่ถูกว่าชอบรูทนี้มั้ย รู้สึกว่าบางช่วงมันก็เนือยๆ น่าเบื่อชวนง่วง แต่บางช่วงก็ดุเด็ดเผ็ดเหลือทน รู้สึกว่าเนื้อเรื่องโดยรวมมันไม่มีอะไรน่าประทับใจ แต่บทพูดพี่แว่นในฉากสวีทๆ นี่อะหือมากจริงๆ เขิลลล แฮร้ย(*/∇\*)

ส่วนเรื่องสั้นของคุณพี่ประธานนักเรียนภาคแรกก็น่าร๊ากน่ารัก

ousamaaaaaaaaa

ซีนาริโอ้คือราชาแกจะไปเดทกับเคตะ ระหว่างรอดันเจอคุณป้าคนนึงโดนโจรวิ่งราว พี่แกเลยไล่ตามจับโจร หล่อเมิ่กๆ แงงงงง

ตลกที่เคตะเรียกคุณประธานว่า โอซามะๆๆ แล้วก็ตกใจว่า อ๊ะ เผลอเรียกตามความเคยชินเพราะช่วงนี้ไปโรงเรียนทุกวันเลยรู้สึกเหมือนกับไม่ต่างจากตอนนั้น

ส่วนสถานการณ์ชีวิตช่วงนี้คือพี่ประธานแกอยู่ในระหว่างรอผลสอบเข้าเป็นตำรวจ (โงยยย ทำไมไม่เอาเรื่องหลังจากเป็นตำรวจมาเล่าพร้อมเครื่องแบบคะ แฮ่กๆๆ) ซึ่งเคตะบอกว่าถ้าสอบผ่านก็ดีเนอะ แต่ไม่อยากให้ราชาเป็นตำรวจเลยอ้ะ มันอันตราย (แหมะ เอาหมวกกันน็อคฟาดหัวนังนี่ให้ชมเป็นขวัญตาซักทีสองทีสิคะราชา)

ความน่ารักอยู่ตรงที่เรื่องสั้นของคนอื่นเนี่ยมีแต่คนใส่สูทมาแบบดูมีงานมีการทำอลังการงานสร้าง แต่ราชามาแบบตกงาน แถมบอกให้เคตะเลี้ยงข้าวอีก อนาถมาก 555555555555555

แต่ถึงจะตกงานเกาะเมียกิน(?)ก็หล่ออยู่ดีนะคะราชาเขอออ (///ω///)

2 comments on “Gakuen Heaven 2: Takatou’s route

  1. KeyLaSi says:

    อุ้ยๆๆ รูทใหม่มาแล้ว (รู้สึกว่าครั้งนี้มันมาเร็วดีจุงเรย)
    ขำตรงตัวเลือกแร่ด 55555 รู้สึกพล้อตเกมนี้จริงจังจะไม่ชิน ต้องมาแบบกลวงๆ โง่ๆ ไร้สาระสินะคะ พอบอกว่ารูทนี้ล่อลวงด้วยหนังสือก็เพิ่งเอะใจค่ะ เออ รูทนี้น้องยูคิไม่ได้พูดเรื่องของกินเลยเนอะ 55555
    ฮายาโตะเก๊าะเป็นเบ๊ผู้ซื่อสัตย์ของพี่โจ๊กงัยคะ เลยต้องอวยนายตลอดดดดดดดดดด
    โดนสงสัยว่าขโมยข้อสอบ โถ……… เนิร์ดขนาดนี้ยังถูกสงสัยว่าขโมยข้อสอบได้อีก…
    เย้ชชชชชชชชชชชช พี่แว่นมาแรงม้ากกกกกกกกกกกก อัลลัยยยย อัลลั้ยยยยยยย นี่คือเป็นผู้ชายง่ายๆ กับเรื่องนี้เหรอคะ ดูชาชิน ทำกับใครก็ได้ ทำมาจนคล่องแล้ว(???)
    ก๊ากกก ไม่ใช่เมียชาวบ้าน คือน้องสงสัยอัลลัยยย ตั้งแต่ขโมยข้อสอบละ เป็นชู้กับเมียชาวบ้านอีก พี่แว่นนี่หน้าตาดูเป็นคนเรี่ยราด(??)ขนาดนั้นเลยเรอะะ ชั้นขำ ก็เกย์กันทั้งเรื่องแหละลูก 5555555
    อู้หูว… อีพี่แว่นเนิร์ดนี่เป็นนักเขียนหยิ่งๆ นี่เอง (นึกถึงอุซามิซังจุนโจ…)
    คราวหน้าไม่จบแค่จูบ แหม่ พี่คะ นั่นขู่หรือยุให้แฉ… คิกๆๆๆ
    อู้ยยย รอคอยฉากนี่แหละค่ะ ฉากตื่นมาเจอพี่แว่นนอนโป๊อยู่ข้างๆ อะ ฮริๆๆๆๆ อยากให้เล่นรูทพี่แว่นนี่เพราะซีจีฉากนี้เลยค่ะ แฮ่กๆๆๆ แหม่ พี่ก็มาหวานซ้าาาา /ม้วน
    อื้อหือ… หวานล้ำหน้า หวานปั้ยยยย พี่แว่นคือรัยค๊ะะะะ น้องยูคินี่มีดีตรงหนัยยยยยยย อิชชี่ยยยยยยยยยย์
    มีแม่สามีโผล่นี่คือไรคะ พาไปอินเดียคือรัยค๊ะะะ หุย หวานกันมากเกินไปเลยต้องสร้างอุปสรรคให้รูทนี้ซะหน่อยชิมิ ขำแม่ผัวลูกสะใภ้มากข่าาาา
    ขำรูทแถมราชาจีจีด้วยค่ะ ถ้ามาแบบดูรูปอย่างเดียวนะ จะแบบ หุย อีนี่ยาจก 55555555555 แหม่ แต่มีสตอรี่ไปวิ่งจับคนร้ายมาโด๊ะ ไฮเปอร์ไม่เปลี่ยนเลยนะคะโอซาม้าาาา
    อ่านจบละมีความสุขจุงเรยข่า ♡♡♡

    Like

    • chutipuk says:

      ก๊าก ชอบคำว่าคนเรี่ยราดจังค่ะ ดูเป็นคำจำกัดความที่เข้ากะพี่แว่นมั่กๆ เป็นคนง่ายๆขนาดนี้พอตามกันไปอยู่อินเดียแล้วไม่รู้พี่แว่นแกจะแอบไปกิ๊กกะแขกที่ไหนรึเปล่า สงสารน้องยูคินะคะ น่าจะอยู่จีบผอ.สวยๆเกร๋ๆต่อไปดีกว่า กรั่กๆๆๆๆ

      พูดถึงอุซามิซังแล้ว จะว่าไปสองคนนี้ก็เขียนหนังสือลามกๆเหมือนกันนะคะ น่าจับพี่แว่นส่งไปสำนักพิมพ์เดียวกัน รับรองที่นั่นไม่มีใครผงะเรื่องจูบกะผู้ชายแน่นอน 5555555555

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s