Gakuen Heaven 2: Tomo’s route

学園ヘヴン2 ~DOUBLE SCRAMBLE!~

笠原智友√ Kasahara Tomo’s Route

เล่นรูทน้องอมจูป้าจุ๊บจบแล้ว เย้( ̄∇ ̄)
เลือกรูทนี้มาเล่นต่อจากโจ๊กเกอร์เพราะความชอบตัวละครล้วนๆ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับนักพากย์ เพราะเล่นจนจบแล้วก็ไม่รู้สึกชอบเสียงเอกุจิคุงขึ้นมามากกว่าเดิมแต่อย่างใด

.

*SPOILER ALERT*

.

รูทนี้ช่วงแรกๆ จะเหมือนๆ กับรูทโจ๊กเกอร์ที่เคยเล่าไปแล้ว เนื้อเรื่องโดยรวมก็ยังคงเป็นการกอบกู้โรงเรียนด้วยการแข่งเบลล์วันกรังปรีซ์เหมือนกัน แต่รายละเอียดต่างกันเยอะอยู่

คอนเซปท์ของรูทโทโมะคือ ‘เพื่อนสนิท’ ซึ่งคนเขียนบทก็เขียนมาได้คีพคอนเซปท์ดีมาก เล่นมาทั้งเกมแทบไม่พ้นเฟรนด์โซน มีฉากกุ๊กกิ๊กน้อยมาก เน้นความเป็นเพื่อนมากกว่า คือโทโมะเนี่ยเป็นเพื่อนคนแรกในโรงเรียนบีแอลสำหรับยูคิเลยก็ว่าได้ ถึงแม้ว่าจะจำใจเป็นเพราะอาจารย์บังคับก็เถอะ… แต่ ทำความรู้จักกันครั้งแรกก็เรียกชื่อเลยนะเออ! คนอื่นในโรงเรียนเรียกโทโมะว่าคาซาฮาระกันหมด ยูคินี่มาจากไหนก็ไม่รู้ อยู่ดีๆ ย้ายโรงเรียนมาก็เรียกโทโมะๆๆ คล่องปากมาก จัดว่าปักธงกันตั้งแต่แรกพบสบสายตานะคะ

อีเวนท์ช่วงแรกๆ ก่อนเข้าช่วงแข่งเบลล์วันจะเป็นช่วงที่รู้สึกว่าโทโมะน่ารักมากกกก คงเพราะสั่งสมความชอบมาจากรูทโจ๊กเกอร์แล้วด้วยมั้ง (//ω//)

เริ่มจากอีเวนท์แรกสุดของโทโมะ น้องยูคิเห็นเงาโทโมะแว้บๆ อยู่บนดาดฟ้าก็เลยตามขึ้นไปดู แล้วก็เจอโทโมะนั่งเล่นคอมอยู่ที่นั่น เจ้าตัวบอกว่ามานั่งทำการบ้านเลขที่ดาดฟ้าเพราะไม่ชอบอยู่ในที่แคบๆ หรือที่ที่คนเยอะ (ติสท์ไปไหนคะพ่อคุ๊ณ)

tomo20

บทสนทนาในอีเวนท์นี้จะทำให้เราได้รู้จักนิสัยโทโมะมากขึ้น ได้รู้ว่าอยู่ชมรมกรีฑา (อยู่สายกีฬาวุ้ย ผิดคาดมาก ท่าทางออกจะเป็นคนเฉื่อยๆ ง่วงเหงาหาวนอนตลอดเวลา) แต่คุยไปคุยมาโทโมะก็บอกว่าขี้เกียจซ้อมเลยไม่ได้เข้าชมรม เป็นสมาชิกผี แล้วก็บ่นซ้ำไปซ้ำมาว่าไม่ชอบเรื่องยุ่งยาก อย่างเรื่องเรียนก็บอกว่าไม่เห็นต้องพยายามอะไรก็ได้นี่ เข้าโรงเรียนมาก็แค่เรียนให้พอๆ ให้ไม่โดนไล่ออกก็ได้ (ใช่สิ เส้นใหญ่นักนี่! เป็นผู้อำนวยการนี่!!) แล้วก็ได้รู้ว่าโทโมะเป็นคนประเภทบูชา ‘ความธรรมดา’ ชอบการมีชีวิตธรรมดา ชอบทำอะไรส่งเดช (ช่วงนี้มีคำว่า 普通=ธรรมดา ออกมาประมาณล้านรอบ)

แต่ยูคิบอกว่าโทโมะไม่ธรรมดาเลย ขี้รำคาญผิดธรรมดา
โอ๊ย ด่ากันซึ่งๆ หน้า 5555555555 น้องยูคินี่ก็แอบร้ายนะคะลูก

หลังจากนั้นอิโต้เซนเซก็มาเรียกโทโมะเพราะมีคนตามหาอยู่ พอโทโมะลงไปจากดาดฟ้าแล้ว อิโต้เซนเซก็เริ่มเมาท์มอยเรื่องโทโมะให้ยูคิฟังว่า โทโมะเป็นพวกทำข้อสอบแค่ครึ่งเดียวพอให้สอบผ่านแล้วก็หลับ แต่ถึงจะตอบครึ่งเดียวก็ถูกเกือบหมด

ยูคิฟังแล้วตกใจว่า โห อะไรจะอยากนอนขนาดนั้น แต่อิโต้เซนเซบอกว่าโทโมะจงใจไม่เขียนคำตอบที่เหลือเพราะอยากให้ผลการเรียนออกมาปกติธรรมดา กลัวได้คะแนนดีแล้วจะเด่นไป (ค่านิยมประหลาดไปนะ ตอนแรกสงสัยว่าอาจเคยโดนดักตบเพราะสอบได้ที่หนึ่งอะไรแบบนั้นรึเปล่า แต่เล่นจนจบก็ไม่มีการกล่าวถึงเหตุการณ์ทำนองนั้นแต่อย่างใด) แล้วอิโต้เซนเซก็ไหว้วานให้ยูคิช่วยดูแลให้โทโมะมีความมุ่งมั่นมากกว่านี้ (แหม ก็อยากช่วยนะฮะ แต่เห็นหน้าคนขอร้องแล้วอยากเบะปากใส่ซักทีสองทีก่อนถีบตกดาดฟ้าจังเลย)

ตัดฉาก ชึ้บ ข้ามช็อตไปคืนก่อนงานแข่งกีฬาซึ่งจัดโดยดูแรคกับกรรมการนักเรียน โทโมะส่งเมลมาสั้นๆ ว่า ‘ถ้าไม่นอนหลับให้เพียงพออาจจะบาดเจ็บได้ เพราะฉะนั้นนอนให้พอล่ะ’ โอยยย อบอุ่นนนนนนนนนนน พระอาทิตย์ยังแพ้ โฮววววววววว

และในเมื่อจีบโทโมะอยู่ พอถึงวันแข่งกีฬา ก็ต้องเลือกทีมบุฟเฟ่ต์เนื้อย่างอันเป็นทีมที่ประกอบไปด้วยโทโมะ โซโนดะ และยางามิ

ระหว่างแข่งโทโมะก็โชว์หล่อด้วยการ…วิ่งเร็ว
แต่สุดท้ายทีมนี้ก็แพ้อยู่ดี อดสวาปามเนื้อย่างกันไป บัยยยย

tomo03

tomo04

 

หลังจบการแข่ง น้องยูคิไปปฏิบัติภารกิจของกรรมการนักเรียนพร้อมด้วยรองประธานและเลขา ซึ่งภารกิจนั้นก็คือ ให้อาหารแมว (หน้าที่กะหล่งป๊งสมเป็นเบ๊ประจำโรงเรียนมากๆ) แล้วพอกลับมาอาบน้ำที่หอก็เจอโทโมะพอดิบพอดี เปรมเลยทีนี้ ได้เวลาลงอ่างพร้อมกันสี่คน อูอา ผ้าเช็ดหน้าพร้อมแล้วค่ะ เลือดกำเดาจะไหลก็ไหลมา!!

พอเข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนอาบน้ำ ทุกคนก็ถอดเสื้อผ้าชึ้บชั้บ ยกเว้นน้องยูคิที่ยืนนิ่งอึ้งตกตะลึงกับกล้ามปู้จาย ตกอกตกใจว่าทำไมทุกคนล่ำบึ้กกันจังเลย ยูคิเขิลลลล

tomo05

จุดนี้เกมจะให้เราเลือกว่าจะถามใครดีว่าทำไมถึงล่ำ พอจิ้มจึ้กเลือกถามโทโมะว่าทำไมหุ่นดีจังทั้งๆ ที่เอาแต่นอน โทโมะก็ตอบว่าเพราะนอนเยอะ เลยล่ำ (ว้อท…? ฟังแล้วอยากเรียกอาร์โนลด์มาตบกบาล) แล้วก็บอกเขินๆ ว่าอย่าจ้องมากสิ นายเป็นพวกบ้ากล้ามเรอะ หรือชอบเรือนร่างผู้ชาย (แอร๊ อย่ามารู้ทันสิ)

อนึ่ง หากจิ้มเลือกคนไหนแล้วเกมจะซูมกล้ามคนนั้นให้ด้วยนะเออ *ฟืดฟาด* ณ จุดนี้รู้สึกอยากไปให้อาหารแมวทุกวัน ถ้ากลับหอแล้วจะเจอเรื่องแซ่บเวอร์ขนาดนี้ล่ะก็นะ

tomo07

บทสนทนาระหว่างอาบน้ำไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ ประทับใจแค่ตรงที่โทโมะบอกว่าอยากใช้ชีวิตปกติธรรมดาไม่สะดุดตา คูยะเลยบอกให้เอาอย่างเอสคนก่อน เพราะหมอนั่นเป็นนินจา ……ประทับใจตรงที่เอสคนก่อนเป็นนินจาจริงๆ นี่แหละ (=A=)

พอวันต่อมาก็เกิดเหตุการณ์ปลอกแขนประธานนักเรียนหายไปเช่นเคย ยูคิคุงมิรอช้า ถลาไปปรึกษาโทโมะ โทโมะก็ตกใจ ซักไซ้ว่าทำหายที่ไหนเมื่อไหร่อะไรยังไงได้ไง?? แล้วก็ถามว่าถ้าคนเก็บปลอกแขนได้บอกว่าอยากเป็นเอส ยูคิจะทำยังไง?? ยูคิฟังแล้วก็ตอบชิลๆ ว่า ถ้าคนนั้นอยากเป็นก็ให้เขาเป็นก็ได้นี่ โทโมะเลยบ่นอุบอิบว่า สำหรับนายแล้วมันเป็นของแค่นั้นเองน่ะเหรอ (วั้ยยยยยย ไม่อยากให้คนอื่นเป็นเอสหราาาาา)

หลังจากนั้นก็เกิดเหตุการณ์บุกห้องผู้อำนวยการและได้รู้ว่าโทโมะคือผอ.ตัวจริงเสียงจริงดังที่เคยเกิดขึ้นมาแล้วในรูทโจ๊กเกอร์ ดังนั้นเราจะข้ามๆ มันไป แล้วช่วงนี้ก็จะเข้าสู่ช่วงเบลล์วันกรังซ์ปรีกอบกู้โรงเรียนละ เป็นช่วงที่โทโมะเริ่มน่าถีบมากขึ้นเรื่อยๆ ละ

เริ่มจากกระบวนการชวนโทโมะมาเป็นพาร์ทเนอร์ในการแข่ง ยูคิส่งเมลไปชวนว่ามาเป็นพาร์ทเนอร์กันเถอะ แต่โดนโทโมะตอบกลับมาว่าล้อเล่นสินะ พอส่งไปอีกรอบก็โดนตอบมาว่า มาชวนฉันเพราะเห็นฉันเป็นผอ.หรอ (เปล่าหรอก ชั้นชวนเพราะแกหล่อดี จบนะ?) ตบท้ายว่าไปชวนคนอื่นเถอะ (โวะ เล่นตัว!)

ในเมื่อส่งเมลไม่ได้ผล ยูคิก็โทรชวนมันซะเลย แต่โทโมะก็ยังคงเล่นตัวไม่เลิก บอกว่างั้นเดี๋ยวช่วยหาพาร์ทเนอร์ให้ก็ได้ แล้วก็ถามว่าทำไมต้องเป็นชั้นด้วย คนเก่งกว่านี้ยังมีตั้งมากมาย แค่นี้นะ ชั้นงานยุ่ง บัย (โถๆๆ อยากมีปั๋วเป็นผอ.ต้องทำใจนะน้องยูคิ เหงาๆ ก็ไปเล่นไพ่กับโจ๊กเกอร์ไปพลางๆ นะ)

พอโดนปฏิเสธ ยูคิก็นึกหาเหตุผลว่าทำไมโทโมะถึงไม่อยากคู่กับตัวเอง นึกไปนึกมาก็นึกอะไรบางอย่างออก แล้ววันต่อมาก็พาโทโมะไปที่สวนแห่งนึง บอกว่า แต่ก่อนเราเคยมาเล่นด้วยกันที่สวนนี้บ่อยๆ ไง ถึงตรงนี้โทโมะก็ตกใจว่า เฮ้ยยยย นี่แกคือยูคิตัวจิ๋วนั่นเองเรอะะะะ (อุ๊ยตาย มีอดีตร่วมกันดั้วววว เห็นทีจะมิใช่แค่เพื่อนธรรมดาเสียแล้ววว)

คุยกันไปคุยกันมาได้ความว่าเมื่อก่อนโทโมะกับพี่ชายอาศัยอยู่ที่บ้านเด็กกำพร้า ทั้งสามคนเคยเป็นเพื่อนเล่นกันตอนเด็กๆ ยูคิสนิทกับโทโมะและพี่ชายมาก แต่อยู่มาวันหนึ่งยูคิย้ายบ้านไปอีกที่ ซึ่งถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้ไกลจากเดิมเท่าไหร่ แต่ก็ทำให้ไม่ได้มาเล่นที่สวนแห่งนี้บ่อยๆ สุดท้ายทั้งสองคนก็เลยไม่ได้เจอกันอีก และยูคิก็นึกเรื่องนี้ออกเพราะเห็นรูปถ่ายของโทโมะกับพี่ชายในห้องผอ.นั่นเอง

สีหน้าโทโมะตอนรำลึกความหลังอบอุ่นอ่อนโยนมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

tomo12

ชอบอ้ะะะ ชอบสีหน้านี้(≧д≦) ที่จริงชอบโทโมะเวลาเป็นภาพ 立ち絵 แบบนี้มากกว่าซีีจีอีก รู้สึกว่าซีีจีบางรูปโทโมะหน้าตาบิเมียวไปหน่อย แต่ภาพตอนยืนเฉยๆ นี่หล่อมากทุกสีหน้า เลิฟ♥

พอรำลึกอดีตกันจนตกเย็น ทั้งสองคนก็เริ่มน้ำตาซึม โทโมะบอกว่าช่วงเวลาที่ได้เล่นกับนายคงสนุกที่สุดในชีวิตแล้วแหละ (ตายแร้ว หลังจากนี้มาเล่นกันเยอะๆ เลยนะฮะ จะเล่นโซ่เล่นแส้ก็มิว่ากัน ยูคิเต็มใจเสมอ ก๊ากกก)

ในที่สุดโทโมะก็ใจอ่อนยอมเป็นพาร์ทเนอร์ ครั้นพอจะกลับหอ โทโมะก็บอกว่าไปหาข้าวกินกันก่อนกลับหอเถอะ เบื่อแกงกะหรี่ที่หอแล้ว (หอโรงเรียนนี้เสิร์ฟแกงกะหรี่ทุกมื้อ เพราะพ่อครัวเป็นคนอินเดีย…..) ยูคิเลยสบโอกาสชวนไปบ้านตัวเอง เพราะบ้านเป็นร้านขนมปัง (กรี๊ดดด ชวนปู้จายเข้าบ้านนนน) แต่หลังจากนั้นก็ตัดชั้บกลับมาที่หอ ไม่มีเหตุการณ์ที่บ้านให้ดูแต่อย่างใด ชิส์ (=3=)

เช้าวันแข่งเบลล์วันรอบแรก ยูคิตื่นมาแล้วตั้งใจจะไปปลุกโทโมะ ปรากฏว่าโทโมะเป็นฝ่ายมารับถึงห้องแทน ยูคิเลยประหลาดใจว่าทำไมคนขี้เซาอย่างโทโมะเป็นฝ่ายตื่นก่อน! ตรงนี้รู้สึกว่าถึงโทโมะจะดูเฉื่อยๆ แต่ที่จริงทั้งหมดทั้งมวลมันเป็นแค่การแอ๊บเฉื่อยทั้งสิ้น พอถึงเวลาต้องจริงจัง โทโมะก็เอาการเอางานขึ้นมาเหมือนกันนะ

และแล้วก็ถึงเวลาเล่นมินิเกมกันอีกครั้ง มินิเกมของโทโมะไม่เหมือนโจ๊กเกอร์ด้วย! แสดงว่ามินิเกมมันแตกต่างกันไปตามตัวละครมั้ง แต่ก็เฉพาะรอบแรกแหละนะ เพราะรอบที่เหลือเหมือนของโจ๊กเกอร์หมด

การแข่งรอบแรกของโทโมะเป็นแบบทดสอบเชื่อมโยง ให้เลือกรูปทรงที่ถูกต้อง

tomo14

tomo15

 

เกมนี้ง่ายกว่าเกมทดสอบความจำของโจ๊กเกอร์มากกกก นอกจากง่ายแล้วยังมีเวลาให้คิดตอนเลือกตัวละครที่จะเป็นคนตอบคำถามอีก สบายแฮ ลองให้โทโมะเลือกตอบไปสองข้อ ผิดทั้งสองข้อเลย เป็นพาร์ทเนอร์ที่ไม่ได้เรื่องสมกับที่เจ้าตัวอวดอ้างในตอนแรกอย่างแท้จริง พี่เชื่อแล้วค่ะน้องว่าเลือกคนอื่นดีกว่า (ทว่าจุดประสงค์ของการเลือกพาร์ทเนอร์นั้นหาใช่เลือกมาพิชิตเกม หากแต่เป็นเลือกมาพิชิตใจนายประธานนักเรียน ดังนั้นถึงน้องโทโมะจะกากไปหน่อยก็มิว่ากันค่ะะะะ)

พอแข่งเสร็จ ยูคิก็แพนิคว่าแข่งรอบสองจะเป็นอะไรกันนะ? โทโมะรู้รึเปล่า? โทโมะบอกว่าไม่รู้หรอก แต่ฉันเชื่อในดวงดีของนายนะ เราต้องผ่านไปได้แน่นอน! แล้วฉันก็จะไม่ยอมให้พวกนักเรียนต้องหมดอนาคตด้วย! น้องยูคิฟังแล้วก็กรี๊ดกร๊าด โทโมะเท่อ้ะ ดูเอาจริงเอาจัง พึ่งพาได้จังเลยอ้ะ คนเล่นก็กรี๊ดอ้ะะะ หล่อมากค่ะผอ.ขราาาาาาาาา

เย็นวันนั้น ระหว่างที่ทั้งสองคนนั่งกินข้าวเย็นหลบมุมกันอยู่ที่หอก็ได้ยินเสียงแก๊งนักเรียนตัวประกอบซุบซิบนินทาว่า ยูคิกับโทโมะที่ไก่กาอาราเล่ทั้งคู่จะชนะเบลล์วันแล้วช่วยโรงเรียนได้จริงเร้อ? ทำไมไม่ไปจับคู่กับคนเก่งๆ กับโจ๊กเกอร์นะ (เอ่อ ยูคิพิสูจน์มาแล้วครับว่าโจ๊กเกอร์ไม่ช่วยอะไร ให้ตอบทีไรผิดทุกทีเหมือนกันครับผม) ช่วงที่โดนเมาท์เสียๆ หายๆ โทโมะจะคอยพูดตลอดว่า อย่าไปฟัง อย่าใส่ใจ อย่าคิดมาก (เป็นห่วงเก๊าเหรออออ) แล้วก็หันมาถามยูคิว่า ไม่คิดจะเปลี่ยนตัวพาร์ทเนอร์เหรอ ยูคิเลยโวยวายว่าไม่นะะะ โทโมะเหมาะที่สุด เพราะเป็นคนที่เชื่อใจได้มากที่สุดแล้ว

คุยไปคุยมา ตัวประกอบนามโอกะเคนก็ออกมาบอกว่า มีนักเรียนบางคนอยากให้โรงเรียนโดนยุบเพราะอยากย้ายไปโรงเรียนอื่นอยู่ด้วยแหละ……ซึ่ง คนเล่นฟังแล้วงงมาก อยากย้ายไปโรงเรียนอื่นก็ย้ายไปเลยมั้ย? ทำไมต้องรอให้โดนยุบ?

คืนก่อนวันแข่งรอบสอง ยูคิเกิดคิดมากเรื่องที่ฟังมาจากโอกะเคนขึ้นมา เลยอยากถามความเห็นโทโมะว่าคิดยังไง แต่โทโมะยังไม่กลับห้อง (ห้องอยู่ติดกันด้วยนะ เวรี่ใกล้ชิด) เลยตัดสินใจไปตามหาที่โรงเรียนตอนดึกดื่นและเจอโทโมะวิ่งอยู่ในสนาม ยูคิเห็นโทโมะจากไกลๆ แล้วก็หน้าแดงขึ้นมา (สาวน้อยมากกกก) แล้วก็ชื่นชมว่าฟอร์มสวยจัง วิ่งเร็วจัง เท่จัง

tomo19
พอยูคิถามว่าทำไมถึงมาวิ่งล่ะ โทโมะก็ตอบว่าแค่อยากวิ่ง เพราะเวลาวิ่งจะทำให้ลืมเรื่องที่ไม่ชอบ ลืมความกังวล ไม่ต้องคิดอะไร เลยชอบมาวิ่งเวลาที่ไม่อยากคิดอะไรมาก ยูคิเลยถามว่ามีเรื่องอะไรไม่สบายใจรึเปล่า ปรึกษาได้ทุกเรื่องเลยนะ โทโมะตอบแบบกำกวมว่าก็หลายๆ อย่างอะนะ (แต่ไม่ยอมเล่าให้ชัดๆ) ยูคิเลยบอกว่าอย่าเก็บไว้คนเดียวนะ พึ่งพาฉันมากกว่านี้ก็ได้ พวกเราเป็นเพื่อนกันนี่ แต่โทโมะก็บอกว่าไม่มีอะไรจริงจริ๊ง

ก่อนแยกกันกลับห้อง โทโมะบอกว่าให้เก็บเรื่องที่แอบไปวิ่งเป็นความลับนะ เพราะถ้าชมรมกรีฑารู้เข้าต้องโดนเรียกไปซ้อมแน่เลย ดูเป็นความลับที่ไร้สาระมาก แต่มีความลับของสองเราแบบนี้ก็ก๊าวดีเหมือนกันนะ (〃∀〃)

เช้าวันแข่งเบลล์วันรอบสอง ยูคิตามหาตัวโทโมะที่หอแต่ไม่เจอ เลยเดินไปโรงเรียนตามลำพัง ระหว่างทางเจอเจอโทโมะอยู่กับซาคากิเซนเซ (โอกาวะซังมาอีกแร้ววว ลุงซาสบามมมมมมมมมม) ต่างคนต่างหน้าดำคร่ำเครียด เซนเซถามกดดันว่าตกลงตัดสินใจได้รึยัง แล้วก็เดินจากไปเลย ลาก่อน ยังไม่ทันรู้เลยว่าแอบมาคุยเรื่องอะไรกัน พอถามโทโมะ เจ้าตัวก็บอกไม่มีอะไรจริงจริ๊งงงง (รู้สึกจะเริ่มมีลับลมคมในมากขึ้นเรื่อยๆ ละนะน้องโทโมะ!)

พอเลิกเรียน ยูคิกับโทโมะอยู่ในสวน กำลังจะไปร่วมการแข่ง ปรากฏว่าเจอหลุมกับดักบนพื้น ซึ่งน้องยูคิก็เกือบตกหลุมพรางแล้วล่ะ แต่โทโมะห้ามไว้พอดิบพอดี (วีรบุรุษที่สุดดดดดด♥) แล้วทันใดนั้น! แก๊งดูแรคทั้งสามก็โผล่มาทำลายกับดักต่างๆ ที่มีคนวางไว้ทั่วสวน ก่อนจะบอกว่าอีแบบนี้คงมีคนตั้งใจจะทำร้ายพวกนายแล้วล่ะ มา เดี๋ยวกรรมการรักษาระเบียบจะจัดการให้เองนะจ๊ะ (นี่ลืมไปแล้วว่าอีพวกนี้เป็นกรรมการรักษาระเบียบ ทำตัวผิดระเบียบสุดอะไรสุด)

แล้วก็ถึงเวลาเล่นมินิเกมพิมพ์คำศัพท์กันอีกรอบ ก็เกมเดิมเหมือนรอบสองของโจ๊กเกอร์นั่นแหละ แต่เพิ่งสังเกตว่าศัพท์ที่ออกมามันจะเกี่ยวกับคนที่เราเลือกเป็นพาร์ทเนอร์ด้วย อย่างของโทโมะนี่เต็มไปด้วยคำว่า ง่วง ตื่นสาย เหนื่อย อะไรทำนองนี้ ตลกดีเหมือนกันwwwwwww

หลังจบการแข่งรอบสอง จะเข้าสู่ช่วงโทโมะเมนส์มาละ อยู่ดีๆ ก็เกิดติสท์แตก ตีหน้าเครียดบอกน้องยูคิว่า เลิกเหอะ เกมแบบนี้ พอกันที ไม่ต้องแข่งแล้ว น้องยูคิฟังแล้วก็งงว่าอยู่ดีๆ เกิดผีเข้าอะไรขึ้นมาครับเพื่อน?? ซึ่งคนเล่นก็งงไม่แพ้กันค่ะะะ โทโมะคนเดิมที่พูดจาหล่อๆ ว่าจะสู้เพื่อนักเรียนคนนั้นหายไปไหนแล้ว?? ชะรอยเมื่อเช้าต้องโดนอาจารย์ซาคากิเป่าหูมาแน่นอน!

ตรงนี้โทโมะออกอาการเหยาะแหยะจนอึ้งกิมกี่มาก นี่ไม่ใช่โทโมะที่ชั้นรักกกกก

โทโมะบอกว่าการแข่งรอบสุดท้ายเป็นแข่งวัดดวงนะ มีโอกาสแค่ 50/50 เองนะ ยอมแพ้กันเถอะนะ เดี๋ยวจะไปลงคะแนนเสียงในฐานะผอ.ให้ยุบโรงเรียน ยุบเลยครับ ผมรับผิดชอบเอง!! เพราะอย่างน้อยทำแบบนี้ยูคิก็ไม่ต้องมาช่วยแบกรับชะตากรรมโรงเรียนไปด้วยอีกคน อืมมมม โทโมะคงไม่อยากให้ยูคิต้องมารับผิดชอบเรื่องใหญ่ขนาดนี้นั่นแหละ (ฮู้ย เป็นคนดีจั๊งงงง) แต่ยูคิฟังแล้วก็ไม่ยอม รับไม่ได้ จะบ้าเหรอ ยุบโรงเรียนไปแล้วได้อะไรขึ้นมา คือตรงนี้เถียงกันยาวมากแต่เนื้อหาวนไปวนมา โทโมะดูงี่เง่ามาก ก่อนหน้านี้ยังบอกว่าจะสู้ไปด้วยกันอยู่เลย แต่ตอนนี้ดื้อดึงจะยอมแพ้ซะงั้น จุดนี้อยู่ทีมยูคิค่ะ! (รู้สึกน้องยูคิทะเลาะกะใคร เราเข้าข้างคุณน้องหมด ก๊าก)

ทะเลาะกันไปทะเลาะกันมา จู่ๆ โทโมะก็ระเบิดอารมณ์บอกว่าการแข่งเบลล์วันนี่เป็นความผิดของตัวเอง แล้วทีนี้เหมือนเขื่อนแตกเลย ความรู้สึกที่โทโมะเก็บกดมาทั้งหมดทะลักออกมาในฉากนี้ เจ้าตัวเริ่มพร่ำพรรณนาว่าตัวเองไม่ใช่คนที่จะเป็นผอ.ที่ดีแบบพี่ชายได้ ตัวเองไม่มีความสามารถพอ ไม่มีกำลังพอ ไม่มีอะไรพอซักอย่าง ทำยังไงก็ทำไม่ได้หรอก แล้วโทโมะก็หันมาถามยูคิว่า รู้มั้ยว่าทำไมพวกผู้บริหารถึงยอมให้โทโมะเป็นผอ.? นั่นก็เพราะเป็นเด็กที่ทำอะไรไม่ได้ไง เพราะถ้าเป็นโทโมะ พวกผู้บริหารจะทำอะไรตามใจยังไงก็ได้ (ถึงจุดนี้รู้สึกว่าอีพวกผู้บริหารโรงเรียนนี้เป็นองค์กรลึกลับน่าสะพรึงกลัวระดับอิลลูมินาติ วางแผนยุบโรงเรียนแล้วยังชักใยผู้อำนวยการอีก)

tomo21

โทโมะพูดอย่างชีช้ำว่าไม่ว่าตัวเองคิดจะทำอะไร พวกผู้บริหารก็กำหนดไว้หมดแล้ว โทโมะเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้เลย น้องยูคิฟังแล้วก็บอกว่า แบบนั้นก็เหมือนไม่พอใจแต่ไม่ลงมือทำอะไรเลยนี่นา? ทีนี้โทโมะเลยโมโห โวยวายว่า กะอีแค่เคยเล่นด้วยกันตอนเด็กๆ นายจะมาเข้าใจอะไรชั้นนนน!! นายไม่รู้อะไรเรื่องของชั้นเลยแท้ๆ!! (หอยหลอดดดดดด เวลาถามอะไรก็ไม่เคยบอก แล้วทีงี้มาด่ากันเฉยเลย ปะ! กลับไปซบอกโจ๊กเกอร์กันเถอะค่ะน้องยูคิ) โวยวายเสร็จโทโมะก็วิ่งหนีไป ทีนี้ยูคิเลยเฟลว่าเราไม่รู้อะไรเรื่องโทโมะจริงด้วยแฮะ แต่ไม่ยอมแพ้เรื่องเบลล์วันหรอกนะเออ! (เป็นเด็กคิดบวกมากค่ะ เป็นป้านี่ยืมปืนโจ๊กเกอร์มายิงโทโมะซักปังสองปังแล้ว โมโห เก็บกดเองแล้วมาพาลคนอื่น ไม่ไหวววว)

หลังจากนั้นยูคิก็เริ่มสืบเรื่องเกี่ยวกับโทโมะ โดยเริ่มจากถามยางามิคุง แต่ถามแล้วไม่เห็นได้เรื่องได้ราวอะไร เลยตัดสินใจไปถามอาจารย์แทน ตรงนี้จะมีชอยส์มาให้เลือก ก็กัดฟันเลือกอิโต้เซนเซไปตามโพย น้องยูคิก็ไปเจอเซนเซที่ห้องพยาบาลพร้อมกับมัตสึโอกะเซนเซ พอไปเลียบๆ เคียงๆ ถามเรื่องโทโมะ อิโต้เซนเซก็บอกว่า โทโมะมีความลับอย่างนึงแหละ คือ ที่จริงโทโมะเป็นผู้อำนวยการ!! (หูยยย ช็อคมากครับอาจารย์ รู้มาชาตินึงแล้ว ไร้ประโยชน์จริงนังเคตะ!)

มัตสึโอกะเซนเซที่เป็นอาจารย์ห้องพยาบาลเล่าว่า หลังจากพี่ชายโทโมะตาย คนที่เป็นผู้ปกครองของโทโมะตามกฎหมายคือผู้อำนวยการรุ่นที่สองนั่นเอง (กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด แค่เห็นอดีตผอ.ถูกกล่าวถึงก็ใจสั่นนนนนนนนนนน) แล้วอาจารย์ทั้งสองก็เล่าว่าโทโมะเป็นเด็กเก็บกด มีปัญหาอะไรก็ไม่บอกคนอื่น (เออ นี่ก็รู้แล้ว!)

อิโต้เซนเซถามว่า สำหรับยูคิแล้วโทโมะคืออะไร? มันจะมีให้เลือกระหว่าง เพื่อนสนิทคนสำคัญ กับ เพื่อนร่วมชั้นคนสำคัญ ซึ่งไม่ต้องดูโพยก็น่าจะรู้ล่ะนะว่าต้องตอบเพื่อนสนิท (โอ๊ยยยย แต่ตัวเลือกนี่มันไม่เพียงพอออออ ขอเลือกปั๋วคนสำคัญคร่ะะะะะะ) พอยูคิตอบแล้วเซนเซเลยให้ซองจดหมายมา เป็นซองจากพี่ชายของโทโมะ สำหรับฝากให้เพื่อนของโทโมะในเวลาที่โทโมะมีเพื่อนสนิทแล้ว

ตรงนี้นังเคตะหลุดเรียกชื่อคาซึกิด้วย ตอนที่บอกว่าเป็นซองที่พี่ของโทโมะฝากไว้กับคาซึกิ  โอ๊ย ได้ยินเคตะพูดถึงคาซึกิอย่างหนิดหนมแบบนั้นแล้วหมั่นไส้เหลือเกิน นี่ถ้าเอาซองจดหมายในมือน้องยูคิยัดปากได้คงทำไปแล้ว

หลังจากนั้นยูคิก็แอบไปอ่านจดหมายของพี่ชายโทโมะที่ดาดฟ้า จดหมายเขียนทำนองว่า พอตัวเองตายไปแล้วน้องชายคงต้องมาแบกรับภาระแทน น้องชายเป็นคนที่ชอบเครียดอยู่คนเดียว ชอบเสียสละเพื่อคนอื่น แต่พี่ว่านิสัยนั้นของน้องมันไม่เวิร์คเลย ดังนั้นช่วยทำให้โทโมะทำตามความต้องการของตัวเองให้ได้จริงๆด้วยเถอะ ฝากน้องชายด้วยนะ (นี่จดหมายฝากฝังน้องชายแน่หรือ? อย่างกับบิดาฝากฝังลูกสาวที่กำลังจะออกเรือนยังไงยังงั้น)

ทีนี้ยูคิเลยอยากเผือกเรื่องโทโมะมากขึ้นอีก อยากรู้ว่าช่วงเวลาที่สองเราพรากจากกันไปมันมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง เลยเสิร์ชหาเบอร์สถานรับเลี้ยงเด็กที่โทโมะเคยอยู่ทางเน็ต แล้ววันต่อมาก็นัดเจอกับป้าหัวหน้าบ้านเด็กกำพร้า โอววว ในที่สุดปริศนาว่าทำไมโทโมะถึงเป็นเด็กเก็บกดก็กำลังจะคลี่คลาย!!!

ป้าหัวหน้าบ้านเด็กกำพร้า (ซึ่งแต่งหน้าจัดมาก เหมือนหลุดมาจากเวทีงิ้ว) เล่าว่าโทโมะกับพี่ชายออกจากบ้านเด็กกำพร้าแล้วแยกย้ายไปอยู่กับพ่อเลี้ยงแม่เลี้ยงคนละบ้าน บ้านที่รับโทโมะไปเป็นสามีภรรยาประธานบริษัทพัฒนาซอฟท์แวร์ วันดีคืนดีอีผัวเมียประธานบริษัทนี่ทำผิดกฎหมาย ลักลอบแฮคข้อมูลชาวบ้านมาขาย สุดท้ายเลยโดนตำรวจจับ แต่ก็ยังพยายามโยนความผิดให้โทโมะที่เป็นคนช่วยงาน (หึยยยยย บังอาจมากกกกกก ใช้แรงงานเด็กแล้วยังป้ายความผิดอีก น้องโทโมะอยากได้คนอุปการะใหม่มั้ยคระะะะะ รับรองพี่ทำผิดกฎหมายข้อเดียวคือพรากผู้เยาว์ค่ะ ข้ออื่นมิต้องห่วงงงง)

สรุปว่าเพราะโดนพ่อเลี้ยงแม่เลี้ยงหลอกใช้งานแถมหักหลังนี่เอง ทำให้โทโมะกลายเป็นคนปิดกั้นหัวใจ มีอะไรก็ไม่ยอมเล่าให้คนอื่นฟัง โดนพวกผู้บริหารหลอกใช้ก็ไม่คิดจะลุกขึ้นสู้ แต่เหตุผลที่ว่าทำไมอยู่ดีๆ เกิดติสท์แตกอยากเลิกแข่งเบลล์วันนั้นยังเป็นปริศนาอยู่

วันต่อมา ยูคิไปเจอโทโมะที่ดาดฟ้า ต่างคนต่างขอโทษกันที่พูดแรงไป แล้วโทโมะก็ถามว่าทำไมนายต้องพยายามเพื่อปกป้องโรงเรียนนี้ขนาดนี้ เพิ่งเข้ามาเรียนได้เดือนเดียวเอง แถมเข้าเรียนเพราะความบังเอิญอีก โดนยัดเยียดให้เป็นเอสอีก น้องยูคิก็ตอบสวยๆ ตามไตล์นายเอกว่า การให้ความสำคัญมันไม่เกี่ยวหรอกว่าจะอยู่มานานแค่ไหน แค่ใช้เวลาในโรงเรียนนี้แล้วมันนึกอยากปกป้องขึ้นมาเองก็เท่านั้นเอง (เปล่าหรอก ที่จริงคือผู้ชายแซ่บดี ไม่อยากให้ยุบ)

โทโมะฟังคำตอบสวยๆ ของน้องยูคิแล้วก็บอกว่า เอาล่ะ ไปบอกผู้บริหารให้ยุบโรงเรียนดีกว่า (คุณพระ! ไหวมั้ยคะน้องงงงงง เข้าใจที่น้องยูคิพูดๆ มาบ้างมั้ยคะะะ) ยูคิฟังแล้วก็สงสัย เลยถามว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านี้แน่ๆ เลย แบบว่าถ้าชนะเบลล์วันแล้วจะฉิบหายแน่ๆ บอกมาเถอะนะ โทโมะก็อุบอิบไม่ยอมเล่าอยู่ดี ยูคิเลยงัดไม้ตาย โชว์จดหมายพี่ชายให้ดู บอกว่าพี่ชายฝากฝังนายไว้กะชั้นแล้วนะ มีอะไรก็เล่ามาเถอะ! ซึ่ง…ไม้ตายนี้ใช้ได้ผลกับบราค่อนอย่างโทโมะอย่างน่ามหัศจรรย์มาก เห็นจดหมายพี่ชายปุ๊บ เล่าทุกสิ่งหมดเปลือกเลย

โทโมะเริ่มเลคเชอร์เรื่องการเมืองภายในโรงเรียนให้ฟัง (เครียดไปไหนรูทนี้ ปวดหัวมาก) เรื่องของเรื่องคือตระกูลสึสึบิชิที่เป็นผอ.มาแต่ดั้งแต่เดิมกับตระกูลซาคากิที่อยู่ฝ่ายบริหารแย่งชิงอำนาจในโรงเรียนกัน เพื่อแย่งชิงข้อมูลวิจัยยาอันล้ำค่าที่ถูกเก็บซ่อนไว้ในโรงเรียนอีกทีนึง (โอว อยู่ดีๆหักเหลี่ยมเฉือนคมกันเฉยเลย)

ซึ่ง เรื่องนี้มันเกี่ยวกับการยุบโรงเรียนตรงที่ตระกูลซาคากิเอาข้อมูลการพัฒนายานี่มาต่อรองกับโทโมะ บอกว่าถ้าไม่อยากยุบโรงเรียนก็ใช้สิทธิ์ผอ.ลบข้อมูลวิจัยทิ้งซะ ถ้าลบแล้วบริษัทยาของซาคากิจะได้ผลิตยาตัวใหม่ออกมาได้ก่อน (ซับซ้อนซ่อนเงื่อนมาก ลืมไปแล้วว่าเป็นเกมเลิฟคอเมดี้ชีวิตหรรษาในโรงเรียนชายล้วน) โทโมะเคยคิดจะลบข้อมูลยาทิ้งตามคำขอเพื่อปกป้องโรงเรียนเหมือนกัน แต่มันเป็นข้อมูลยาที่รักษาโรคที่คร่าชีวิตพี่ชายตัวเองได้ โทโมะเลยทำไม่ลง ดังนั้นทางเลือกที่เหลืออยู่ก็มีแต่ยุบโรงเรียนเท่านั้น

แล้วทีนี้ ไม่ใช่ว่าแค่เป็นผอ.แล้วจะเข้าถึงข้อมูลนั้นได้ แต่โทโมะทำได้ เพราะเคยไปฝึกปรือเป็นแฮกเกอร์กับผัวเมียจอมขโมยข้อมูลมาเป็นเวลาหลายปีจึงเข้าถึงข้อมูลลับสุดยอดได้ ดังนั้นโทโมะเลยพูดอยู่เสมอว่าตัวเองนี่แหละที่เป็นต้นเหตุทำให้เกิดเรื่องทั้งหมด

หลังจากนั้นทั้งโทโมะก็โวยวายง้องแง้งใส่น้องยูคิอีกนิดหน่อยตามประสาผู้ชายเมนส์มา น้องยูคิก็ไม่ถือโทษโกรธเคือง (จัดว่าแม่พระมากๆ) แล้วก็เริ่มพล่ามว่า ตั้งแต่มาที่นี่ ฉันรู้สึกสนุกสนานทุกวันเพราะมีโทโมะ อยากรู้จักโทโมะ อยากสนิทสนม อยากเป็นมากกว่าเพื่อน อยากเป็นเหมือนครอบครัว (นี่คืออะไรรรร? ขอแต่งงานเรอะะะะ??) โทโมะฟังแล้วก็ซาบซึ้งถึงขนาดโผเข้ากอดแล้วคร่ำครวญว่า ช่วยชั้นด้วยยยยยย

tomo22

ในที่สุดโทโมะก็กลับตัวกลับใจซะที โทโมะบอกว่าจะไม่หนีปัญหาอีกต่อไปแล้ว ถ้าเป็นเราสองคนต้องทำอะไรซักอย่างได้แน่ๆ (เยยยย เวลคั่มแบคคคคค เมนส์หมดแล้วเหรอคะลูกกกกก) และขณะที่กำลังซึ้งๆ อยู่นั้นเอง น้องยูคิก็ท้องร้อง โครกกกกกกกกกกก สวัสดีค่ะความคอเมดี้ เบรคอารมณ์ดราม่าดีค่ะ ชอบ

และแล้วก็มาถึงการแข่งรอบสามจนได้ พอไปถึงหอประชุมก็เจอซาคากิเซนเซรออยู่ โทโมะก็พูดฉะฉานใส่หน้าเซนเซว่าจะไม่ยอมแพ้แล้ว! จะไม่ทำตามที่คนอื่นต้องการอีกแล้ว! ไม่ว่าผลลัพธ์จะออกมาดีหรือร้ายก็ช่างมัน! ฉันจะทำอย่างที่ตัวฉันต้องการ! (โฮววว โทโมะจอมเฉื่อยคนนั้นเติบโตเป็นผู้อำนวยการเต็มตัวอย่างงดงาม *ซับน้ำตา*)

การแข่งรอบนี้ให้เลือกกล่องเหมือนเดิม แต่คราวนี้น้องยูคิไม่ได้ฉายเดี่ยวละ โทโมะบอกให้ยูคิเลือก ก่อนจะเข้ามาจับมือบอกว่าไม่เป็นไร พร้อมทำสีหน้าอบอุ่นอ่อนโยน (โฮววว ผู้ชายคนนี้คือพ่อของลูกกกกกกก)

tomo17

(ขอย้ำว่าชอบสีหน้านี้ของโทโมะมาก แงงงงง)

พอจิ้มจึกเลือกมั่วๆ ไปกล่องนึงก็พบว่าเป็นกล่องที่มีปลอกแขนกรรมการนักเรียนอยู่ (เชื่อว่าระบบเกมมันคงโกงเข้าข้างเราเหมือนเดิม เลือกกล่องไหนก็ใช่หมด) แต่พอชนะแล้วโทโมะก็ยังทำท่าไม่ไว้ใจซาคากิเซนเซ อาจารย์แกเลยบอกว่าที่จริงตัวเองก็ไม่ได้อยากให้ยุบโรงเรียนหรอกนะ แต่ตระกูลซาคากิซึ่งเป็นฝ่ายบริหารบังคับมาก็เลยจำใจทำ

หลังจากเคลียร์วิกฤติ กอบกู้โรงเรียนได้แล้ว น้องยูคิกับโทโมะก็ไปจู๋จี๋กันที่ดาดฟ้าตอนเย็น ท้องฟ้าสีส้ม มองเห็นทะลงทะเล บรรยากาศโรแมนติกมากกก แล้วสองคนก็คุยถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา ซึ่ง บทสนทนาจืดชืดขัดบรรยากาศเหลือเกิน คุยกันแต่เรื่องการแข่งบ้าง เรื่องโรงเรียนบ้าง นี่ตอนแรกนึกว่า เอ๊ะ เราเลือกพลาดไปเลยไม่ได้จบแบบเร็นไอรึเปล่านะ? แต่เราก็เลือกตามโพยมาตลอด ไม่น่าพลาดมั้ง ก็ได้แต่นั่งลุ้นต่อไปว่าเมื่อไหร่ความสัมพันธ์ของทั้งสองจะข้ามไปสู่มิติเพื่อนกูรักมึงว่ะซักที ทำไม๊ทำไมไม่มีท่าทีจะรักกันมากกว่าเพื่อนได้เลย

เย็นวันนั้นมีอีเวนท์วันเกิดโทโมะด้วย เป็นฉากที่น่ารักดี ทุกคนทยอยกันมาให้ของขวัญวันเกิดโทโมะ เจ้าตัวก็ซาบซึ้งจนน้ำตาซึม

ตอนแรกนึกว่าเกมน่าจะจบลงแถวๆ นี้แหละ ปรากฏว่ามันมีฉากให้โทโมะโชว์หล่ออีกฉากนึงเป็นไคลแมกซ์ปิดท้าย คือโทโมะเรียกยูคิไปหาที่ห้องผอ.แล้วบอกว่าเรื่องยุบโรงเรียนยกเลิกไปแล้วนะ แต่พวกตระกูลซาคากิมันยังไม่รามือแน่นอน มาวางแผนรับมือกันเถอะ ซึ่งโทโมะตั้งใจจะรับมือด้วยการแฮคเข้าไปทำลายข้อมูลยาของซาคากิกรุ๊ป ใช้วิธีเดียวกับที่พวกนั้นใช้เลย ตาต่อตาฟันต่อฟันมากๆ นี่น้องอ่านประมวลกฎหมายฮัมมูราบีมาหรือไร

แต่น้องยูคิก็นางเอ๊กนางเอก บอกว่ามันไม่ใช่อะนาย กำจัดคนที่ขัดขวางตัวเองแบบนี้ก็ไม่ต่างจากพวกซาคากิกรุ๊ปเลยสิ มาคิดหาวิธีแก้ที่ดีกว่านั้นกัน ทำให้พวกผู้บริหารเข้าใจความรู้สึกรักโรงเรียนนี้อะไรแบบนี้ดีมั้ย เชิญมาเดินเล่นงานวัฒนธรรมเป็นไง? (โอ่ยยยยยย โลกสวยมากน้องงงงงงง)

โทโมะฟังแล้วเกิดปิ๊งไอเดียอย่างนึงขึ้นมา เลยสั่งให้ยูคิไปทำวิดีโอพีอาร์โรงเรียน แล้วสามวันต่อมา โทโมะก็แฮคเน็ตเวิร์คของพวกซาคากิกรุ๊ปเพื่อบังคับให้วิดีโอนั้นเล่นโดยอัตโนมัติ (ตอนแรกงงมากว่า เอาจริงดิ!? แต่ฟังจากเสียงกระหยิ่มยิ้มย่องของคุณผอ.แล้ว ต้องมีแผนการอะไรลึกล้ำกว่านั้นเป็นแน่!) ซักพักประธานบริษัทยาในเครือซาคากิ (พี่ชายของอาจารย์ซาสบาม แต่ไม่มีความหล่อเลย สู้น้องชายไม่ได้ซักกะนิด) ก็ตาลีตาเหลือกมาที่ห้องผอ. ซึ่งการเรียกอีตาประธานนี่มาต่างหากคือจุดประสงค์ที่แท้จริงของโทโมะ แล้วโทโมะก็ปรินท์เอกสารฉบับนึงออกมาให้ประธานนั่นอ่าน มันคือข้อมูลที่บ่งบอกว่าอีประธานนี่ยักยอกเงิน และเป็นข้อมูลที่ได้มาจากอาจารย์ซาคากิ (อ้าว ทรยศตระกูลกันหน้าตาเฉยเลยนะคะคุ๊ณณณ)

tomo24

พอโทโมะเอาข้อมูลมาแบล็คเมล์ เอ้ย ต่อรองขอให้ไม่ต้องมายุ่งกับโรงเรียนนี้อีก ประธานนั่นก็ตกลงแล้วสะบัดตูดจากไป โรงเรียนบีแอลจึงรอดพ้นวิกฤติมาได้ด้วยประการฉะนี้ ขอเสียงปรบมือให้ผู้อำนวยการค่ะะะะะ (ฉากที่พูดกดดันประธานบริษัทนี่โทโมะหล่อมาก ซีจีหน้าตาบิเมียวไปหน่อย แต่การกระทำหล่อมาก TvT)

พอเหตุการณ์คลี่คลาย โทโมะก็กวักมือเรียกยูคิเข้าไปห้องข้างๆ ทีนี้ตื่นเต้นละ มันต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ!

โทโมะเริ่มเล่าว่าพี่ชายทิ้งแผนพัฒนาโรงเรียนบีแอลไว้ แล้วโทโมะก็อยากทำให้เป็นจริงให้ได้ ซึ่งการที่ตัวเองคิดอยากทำแบบนี้ด้วยตัวเองจริงๆ เป็นเพราะมียูคินั่นแหละ ขอบใจนะ

น้องยูคิก็ตอบอย่างแม่พระว่าไม่ต้องขอบใจหรอก เราเป็นเพื่อนกันนี่ โทโมะฟังแล้วเลยหน้าจ๋อยนิดๆ พึมพำว่า เพื่อนเหรอ เพื่อนงั้นเหรอ (แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย) มีการถามด้วยนะว่า เพื่อนสำหรับนายนี่คือเพื่อนธรรมดาเหรอ? ซึ่งยูคิตอบว่า ไม่หรอก เป็นเพื่อนสนิทที่พิเศษกว่าคนอื่น เหมือนครอบครัวไง โทโมะฟังแล้วก็ไม่พอใจอี๊กกกกก ถามย้ำครอบครัวเหรอ ก็เหมือนพี่ชายงี้? แต่สำหรับฉันไม่ใช่นะยูคิ ฉันอยากเป็นอะไรที่ใกล้ชิดยิ่งกว่าครอบครัว

ยังไม่ทันที่น้องยูคิจะเข้าใจว่าโทโมะหมายถึงอะไร โทโมะก็จับเพื่อนสนิทกดลงกับโซฟาจ้าาาา กรี๊ดดดดดด รอเวลานี้มานานมากกกกกกกก ยิ่งกว่าเฝ้ารอให้บอลไทยไปบอลโลก ฮืออออออออ

tomo23

อีน้องยูคิบรรยายในใจว่า รู้สึกตกใจ แต่ก็เหมือนกับเฝ้ารอเวลานี้มาตลอด โฮฮฮฮ รู้สึกเหมือนกันเลยยยยยยยย (แต่ชอบเสียงจูบโจ๊กเกอร์มากกว่านะ อะฮิๆๆ นักพากย์รุ่นเดอะเขาแซ่บกว่า) แต่เอาจริงๆ ฉากนี้มันมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยเลย คือโทโมะนี่ไม่มีสัญญาณอะไรบ่งบอกมาก่อนเลยว่ามีใจ เหมือนเป็นแค่เพื่อนกันมาตลอดจริงๆ แล้วอยู่ดีๆ ก็หันมาทำตัวเลี่ยน พร่ำเพ้อว่า ฉันไม่อยากยกนายให้ใครทั้งนั้น ฉันอยากผูกขาดความใจดีของนายไว้คนเดียว (อีนี่ใครรรร เฮลโหลวววว โทโมะอยู่ไหนนนน)

จูบกันไปจูบกันมา โทโมะก็ถามขึ้นว่า หลังจากนี้จะทำยังไงดี? ผู้ชายกับผู้ชายเนี่ยทำยังไงเหรอ? โอ๊ย บ้าบอมาก 555555555555 แต่พอโทโมะถามว่าจะหยุดก่อนมั้ย (ประมาณว่าจะแยกย้ายกันไปศึกษาก่อน?) ยูคิเลยบอกว่า ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วนี่ จัดๆ ไปเลยก็ได้นะ (อ้าว บทจะแรดก็แรดเชียวนะยะ) โทโมก็โอเค งั้นมาลองกัน ตัดภาพมาอีกที ชึ้บ ทั้งสองคนเสื้อผ้าหลุดลุ่ย พร้อมด้วยเสียงน้องยูคิโวยวายว่า นายบอกว่าไม่รู้จะทำไงดีแท้ๆ แต่ทำไมลามกจกเปรตขนาดนั้นฮึ? (ไหนนน ลามกยังไงคะะะ ขอ DLC ฉาก 18+ ด่วนนนนน) โทโมะเห็นยูคิงอนๆ เลยเอาจูปาจุ๊บยัดปากให้อารมณ์ดีขึ้นก่อนจะบอกว่าอยากกินมั่ง แล้วก้มลงไปกินจากปากเลยค่าาา เมาท์ทูเมาท์ค่ะะะ โอย พอหวานก็มาเป็นเมดเล่ย์เลย

ฉากจบของคู่นี้เป็นฉากกุ๊กกิ๊กในห้องพยาบาล ยูคิไปตามหาตัวโทโมะที่โดดเรียนไปแอบงีบ ซึ่งฉากนี้ก็งุ้งงิ้งหวานแหววมาก มีการดึงเข้าไปจูบสองสามที เมดเล่ย์ยังไม่จบง่ายๆ ค่ะะะ

โทโมะมีการอิดออดไม่ยอมไปเรียน บอกว่าถ้าอยากให้ไปก็จูบก่อนสิ (เอโร่ยสมกับที่น้องยูคิด่าจริงด้วย…) แล้วโทโมะก็เฉลยว่าที่ตัวเองชอบอมจูปาจุ๊บเพราะตอนเด็กๆ ยูคิเคยให้มา การที่ตัวเองติดนิสัยอมลูกอมนี่อาจเป็นเพราะในใจเฝ้ารอที่จะเจอยูคิอีกครั้งแม้ว่าจะลืมเรื่องของยูคิไปแล้วก็ตาม (เอ๊ะยังไง? ลืมกันไปแล้วยังจะมาบอกว่าเฝ้ารอ? ความรักทำให้คนเราเพ้อเจ้อโนะ) และสุดท้ายทั้งสองก็โดดเรียนด้วยกันมาสวีทกันในห้องพยาบาล จบบบบ

รูทนี้คนละอารมณ์กับโจ๊กเกอร์เลย ดราม่าหนักหน่วงเหลือเกิน ถึงโจ๊กเกอร์จะมีส่วนที่ดราม่าเหมือนกันและปมออกจะสาหัสกว่าโทโมะด้วยซ้ำ แต่เราว่าปมของโทโมะมันดูใกล้ตัวกว่านะ ไอ้เรื่องเครื่องบินตกจนประสาทสัมผัสพังนี่ใช่ว่าจะเจอกันง่ายๆ แต่เรื่องเก็บกดไม่ยอมเปิดใจให้คนอื่นนี่ หลายๆ คนน่าจะเคยเป็นกันมาบ้าง ดังนั้นคอนฟลิคต์ของโทโมะจึงดูชวนให้อินได้มากกว่า พัฒนาการตัวละครก็เห็นได้ชัดกว่า ถึงจะติสท์แตกทำตัวเหลาะแหละไปบ้าง แต่บทพูดช่วงหลังๆ ตอนที่ตัดสินใจว่าจะทำตามความต้องการของตัวเอง ไม่วิ่งเต้นตามผู้บริหารอีกต่อไปนี่มันเท่มากเลยนะะะ (≧д≦)(≧д≦)

อย่างไรก็ตาม
เราชอบรูทโจ๊กเกอร์มากกว่าอ้ะ บ้าบอดี ชอบ ( ̄∇ ̄)

ส่วนแฟนนังเคตะที่เก็บมาได้ในรูทนี้ก็ไม่ผิดไปจากที่คิดไว้ รูทผอ.ก็ต้องเก็บผอ.มาได้แหละเนอะ จะมีใครอีกล่ะ (〃∀〃)

kazukiiiiii

ฮื้อออออ คาซึกิ คิดตึ๋งงงงงงงงงงงง

ฉากนี้คาซึกิมาหาเคตะที่โรงเรียนในช่วงอีเวนท์งานวันเกิดโทโมะ อ่านเรื่องสั้นที่มาพร้อมภาพแล้วเขิน ฮือ เรื่องมันไม่มีอะไรเลยนอกจากสองคนนี้คุยกัน ประมาณว่าคาซึกิงานยุ่ง ไม่ค่อยได้เจอกัน คิดถึงจังเลย บลาๆๆ แต่คาซึกิพูดอะไรมันดูน่าเขินไปหมดเลย (≧д≦)(≧д≦)(≧д≦)

พอเล่นรูทโทโมะจบแล้วไม่รู้จะเล่นรูทไหนต่อดี นอกจากโซโนดะ ฮายาโตะ กับซาคากิเซนเซ ก็ไม่นึกอยากจีบใครต่อละ แต่พอได้เห็นหน้าคาซึกิปุ๊บ อยากเคลียร์มันทุกรูทเลย อยากอ่านเรื่องของทุกคนในภาคแรก นี่ยังไม่ได้เห็นหน้าค่าตาอดีตประธานนักเรียนเลย โฮว อยู่รูทไหนก็ไม่รู้ คิดตึ๋งงงงง (≧д≦)

Advertisements

4 comments on “Gakuen Heaven 2: Tomo’s route

  1. KeyLaSi says:

    เย้ววววววววว น้องจูปาจุ๊ปมาแว้ววววววววววว

    อยู่สายกีฬาแต่โดดชมรมตลอดนี่มันก็ไม่ใช่หนุ่มกีฬานะคะลูก… 5555 อิ๊ พูดมาได้ อีเด็กเส้นนนน อิ๊ ทำข้อสอบแค่ครึ่งเดียวแต่ไอ้ครึ่งที่ทำไปได้คะแนนเต็มนี่คือระ อีเท็นไซซุกความเด่น สงสัยกลัวจะเด่นแล้วไม่มีเวลานอน…
    น้องยูคินี่เอาของกินเป็นที่ตั้ง ส่วนโทโมะเอาการนอนเป็นที่ตั้ง เอ้อออ คบกันก็ดีนะคะ กินดีนอนดี 55555555 ชีวิตอ้วนท้วนสมบูรณ์

    โอ้ย ขลำ นอนเยอะเลยล่ำ ตรรกะอัลลัยยยย แต่ล่ำของทุกคนนี่ก็ไม่ค่อยจิล่ำเท่าไหร่นะคะ (ฮา)

    ความหลังอันยาวไกลนั่นอัลลัย… เหมือนมาพล้อตเดิมๆ นะ แต่เอาเต๊อะ

    หุย หมั่นไส้ อีแอ๊บเฉื่อยยยย อีเท็นไซ ขอแช่งให้แอ๊บเฉื่อยจนเฉื่อยแฉะจริงๆ /แต่มันคงไม่ เชอะ

    รูทนี้แม่งดูไร้สาระกว่ารูทโจ๊กเกอร์อีกค่ะ กร๊ากกกก ถึงฝั่งโน้นจะมีเรื่องมีราวแบบเว่อร์ๆ ก็เถอะนะ ฝั่งนี้คุยกุ๊กกิ๊กเหมือนจิมีอะไรแต่แล้วก็ไม่มีอัลลัย…

    กร๊ากๆๆ อิโต้เซนเซย์ไร้ประโยชน์จริมมมมม แวววววววววว คาซึกิ๊!!! อดีตผอ.ขราาาาา ยังไม่แก่เบย เกษียณ(?)ไปทำมัยยยยยยยย หนูจะอาววววววววววว

    น้องโทโมะ คือ สลับที่กันมั้ย น้องเหมาะจิเปนเคะมากนะคะ เมนส์มาบ่อยซะขนาดนี้ ชีวิตรันทดซะขนาดนั้นนนนน

    ฉากอมจูปาจุ๊ปกันนี่นั่ลลั้กทุกฉากเบยนะคะ (แอบไปดูดซีจีมาทั้งแพคแล้ว 555) อยากให้น้องป้อน แฮ่กๆๆๆๆๆ

    จีบน้องทาส(?)ของโจ๊กเกอร์ต่อก็ดีย์นะคระ เหะๆๆๆๆ น้องดูหน้าบื้อๆ เบลอๆ ดี เหมือนจิหลอกง่าย(??)

    Like

    • chutipuk says:

      เห็นด้วยมากค่ะว่าน่าจับน้องโทโมะเป็นเคะมั่กกกกกก ที่จริงก่อนเล่นก็แอบลุ้นนะคะว่าจะมีโมเมนต์ซาคากิเซนเซxนุ้งโทโมะให้หวีดบ้างมั้ย เพราะคู่นี้ดูน่าจะมีซัมติง แต่จนแล้วจนรอดก็ดูไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ เสียใจจจจจ T___T

      แต่พูดถึงฉากอมจูปาจุ๊บ บางทีรู้สึกบทพูดมันลามกมากเลยค่ะะะ มีแต่คำว่าอมๆ ดูดๆ เลียๆ คือบางทีไม่แน่ใจว่าเอ๊ะ นี่พูดถึงลูกอมหรืออะไรรรร (ตอนท้ายโทโมะพูดประมาณว่าเจอสิ่งที่อร่อยกว่าลูกอมแล้วด้วย ฮึ่ยยย เด็กลามกกกกก)

      ใช้คำว่าเกษียณแล้วคาซึกิดูชรามากค่ะ ก๊าก 555555555555 คาซึกิบอกนังเคตะว่าที่จริงอยากกลับมาเป็นผอ.ใจจะขาด แต่เห็นมีโทโมะมารับช่วงแล้วก็เลยไม่กลับละ บัย โฮววววว ทำไมมมมม กลับม๊าาาาาาาา

      Like

  2. Noonza says:

    กรี๊ดดดดด โทโมะๆๆๆๆๆ น่ารักที่สู้ดดดดดดดดดดดด!!!!! 555+ ต่อไปเล่นรูทฮายาโตะต่อก็ดีนะคะ น่ารักดีเหมือนกัน^^

    Like

    • chutipuk says:

      กำลังลังเลว่าจะเล่นโซโนดะหรือฮายาโตะก่อนดีอยู่เลยค่ะ XD แต่เจอดราม่าเมนส์มาของโทโมะแล้วรู้สึกอยากเสพคอเมดี้ด่วนๆ สงสัยได้จีบฮายาโตะคุงก่อนแหงๆ

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s