溺愛王子のスイートディナー

ยืมนิยายเรื่อง 溺愛王子のスイートディナー (Dekiai Ouji no Sweet Dinner=ดินเนอร์หวานฉ่ำของเจ้าชายสุดที่รัก? อืม แปลแล้วแหม่งๆ…) จากเพื่อนมาดองซะนาน ไม่ได้หยิบมาอ่านซะทีเพราะว่างทีไรก็เล่นแต่เกม ปรากฏว่าพอหยิบมาอ่านแล้ววางไม่ลงเลยจ้า

dekiaioji

เรื่องนี้เขียนโดยอ.นิงานะ และวาดภาพประกอบโดยอ.อามาโนะ จิกิริ ซึ่งเป็นคอมบิเนชั่นเดียวกับเรื่อง 監禁/虜囚 ที่เคยรีวิวเอาไว้ ซึ่งเราก็ยืมมาอ่านเพราะอ.อามาโนะเช่นเคย ยังคงคีพคอนเซปท์ตามนิยายจากคนวาดภาพประกอบเหมือนเดิม เพราะจริงๆแล้วเป็นพวกจำชื่อคนเขียนไม่ค่อยได้ (ฮา)

แต่ปกติคู่นี้จะอยู่สายนิยายนอร์มอลขายโอโตเมะเป็นหลักนะ เพิ่งมีเรื่องนี้แหละที่อ.นิงานะหันมาเขียนบีแอล อ.อามาโนะก็อุตส่าห์ตามมาวาดให้ (แอบสงสัยว่าเต็มใจมั้ยเนี่ย เพราะเคยอ่านเจอจากที่ไหนซักแห่งที่อาจารย์แกบอกว่าชอบวาดผู้หญิงมากเลย) นี่ถ้าคู่นี้หันไปเขียนนิยายยูริก็อาจจะตามไปอ่านเหมือนกัน ก๊าก

ตอนก่อนยืมก็ถามคนให้ยืมแล้วว่าสนุกมั้ย ได้คำตอบมาว่าถ้าอ่านแบบไม่คิดอะไรเลยก็สนุกดี …พอมาอ่านเองแล้วก็รู้สึกเห็นด้วยตามนั้นทุกประการ

เรื่องย่อ: โซชิ เจ้าชายลำดับสองของประเทศยามาโตะในวัยหกขวบได้เดินทางไปเยือนราชอาณาจักรลูน่าโนว่าซึ่งเป็นประเทศที่ทรงอำนาจมากที่สุดในโลก โซชิได้พบยูเรียน เจ้าหญิงผมทองของประเทศนั้นและตกหลุมรักทันที และไปๆ มาๆ ก็ขอแต่งงานเฉยเลย แต่พอขอแต่งงานปุ๊บ เจ้าหญิงยูเรียนกลับเฉลยว่าที่จริงตัวเองเป็นเจ้าชายต่างหาก โซชิก็ช็อก แต่ในเมื่อขอไปแล้วคืนคำไม่ได้ ทั้งสองก็เลยสาบานว่าจะแต่งงานกัน ครั้นพอเวลาผ่านไปนานๆ การติดต่อจากยูเรียนก็ขาดหายไป โซชิเลยคิดเองเออเองว่าตัวเองไม่ใช่คนสำคัญ คงไม่ได้แต่งงานกันแล้วล่ะมั้ง

จนกระทั่งโซชิอายุสิบเจ็ดเกือบๆ สิบแปด พ่อของโซชิก็ส่งไปเข้าโรงเรียนบนเกาะอันห่างไกลซึ่งมีแต่เจ้าชายรัชทายาทลำดับหนึ่งของแต่ละประเทศเท่านั้นที่จะได้เข้าเรียน แต่เผอิญพี่ชายของโซชิซึ่งเป็นรัชทายาทตัวจริงดันป่วย โซชิเลยได้มาเรียนแทน ซึ่งโซชิก็ได้พบกับยูเรียนอีกครั้งที่นี่ แล้วเรื่องราวความรักติ๊งต๊องบั่นทอนปัญญาของทั้งสองก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง ผ่างผ่างงงง

เรื่องมันก็มีแค่นี้แหละ พลอตมันไม่มีอะไรเลยจริงๆ นอกจากยูเรียนกลั่นแกล้งโซชิทั้งเรื่อง อ่านแล้วรู้สึกว่าอีพระเอกนี่จะซาดิสท์ไปไหน๊ คอยแกล้งนุ้งโซชิทั้งทางกายวาจาใจ อ่านแล้วก็เห็นใจนายเอกเบาๆ ซึ่งนุ้งนายเอกโซชินี่ก็สุดแสนจะใสซื่อ ซื่อจนเข้าขั้นโง่แล้ว พระเอกโกหกอะไรก็เชื่อหมด พระเอกจับแต่งหญิงก็ยอมแต่ง พระเอกรวบหัวรวบหางจับแต่งงานเข้าหอก็ยอม เออ หัวอ่อนขนาดนี้ออกเรือนไปเป็นเมียเขาน่ะดีแล้ว ถ้าคุณน้องได้ปกครองประเทศ พี่ก็เป็นห่วงเบาๆ นะคะ

อ่านแบบไม่คิดอะไรมากแล้วมันก็สนุกเฮฮาดีนะ หรือเพราะเราชอบคาแรคเตอร์แนวขี้แกล้งก็ไม่รู้ เวลาเห็นพระเอกแกล้งนายเอกเลยรู้สึกว่าน่ารักครุคริดี (แม้ว่าน้องโซชิจะโอโตเมะเกินไปนิดส์ คือที่จริงจะเขียนออกมาเป็นนอร์มอลยังได้เลยง่ะ แต่เป็นบีแอลก็ฮุฮิดีค่ะะ อย่างน้อยก็ไม่ค่อยรู้สึกอยากตบนายเอก ถ้าวางเซตติ้งให้เป็นผู้หญิงอาจจะคันมือยุบยิบ ข้อหาขยันอ่อยโดยไม่รู้ตัว) 

ที่จริงก็แอบคิดแหละว่า เอ๊ะ เอาเจ้าชายรัชทายาททุกประเทศมาขังรวมบนเกาะแบบนี้ แล้วทุกคนเหมือนจะเป็นเกย์หมดเลย มันจะดีแล้วจริงๆ เหรอ!? คือนอกจากตัวเอกสองคนนี้มันยังมีคู่ตัวประกอบอีกนิดหน่อย กับพวกเจ้าชายที่รับบทนายอิจฉาคอยตามราวีน้องโซชิด้วย แต่คิดดูแล้วทุกคนคือคนที่ต้องขึ้นเป็นพระราชาเชียวนะ!?

แต่ก็พยายามไม่ติดใจสงสัยอะไรตรงนี้มาก แล้วพออ่านถึงหน้าทอล์ก คนเขียนก็พูดถึงประเด็นนี้เหมือนกัน แล้วบอกว่า ไม่ต้องห่วงนะคะ ถึงยังไงทุกประเทศก็ต้องมีคนมาสืบทอดบัลลังก์อยู่ดีค่ะ …อืม ก็ง่ายดี สรุปว่าให้อ่านเอาฮานี่เอง อย่าไปใช้เหตุผลเลย (ก๊าก)

พูดถึงคู่ตัวประกอบ ที่จริงรู้สึกสนใจอีกคู่ที่ฝ่ายรุกเป็นคาแรคเตอร์แนวซาดิสท์ป่าเถื่อน ซึ่งคนนี้ซาดิสท์คนละแนวกับยูเรียนเลย ยูเรียนจะซาดิสท์แบบนิ่มๆ กลั่นแกล้งแบบยิ้มหวานปากหวาน ในขณะที่อีตาเวอร์เนอร์คนนี้จะซาดิสท์แบบแสยะยิ้มมุมปาก ส่วนฝ่ายรับอย่างโยฮันเป็นเจ้าชายตัวโตขี้โวยวายซึนเดเระ ซึ่งที่จริงแล้วคู่นี้ก็มีบทไม่เยอะหรอก แต่ก็ยังอุตส่าห์มีฉาก xxx ให้อ่านนิดนึงด้วยนะเออ!

อ.นิงานะเขียนไว้ในหน้าทอล์กว่าที่จริงเตรียมพลอตเอาไว้สามคู่ แล้วค่อยเลือกคู่ที่น่าสนุกที่สุดมาเขียน แหมะ เขียนสามคู่สามเล่มไปเลยก็ได้นะคะ ขอภาพประกอบของอ.อามาโนะด้วยก็ดีค่ะ จะได้ไปยุให้เพื่อนซื้อแล้วยืมอ่าน (แผนการชั่วร้ายมั้ยล่ะ)

จะว่าไปแล้วเรื่องนี้มันติ๊งต๊องเบาสมองซะจนไม่อยากเชื่อเลยว่าคนเขียนคนเดียวกับนิยายอินเซสท์มืดมนสองเรื่องที่พูดถึงด้านบน จุดร่วมที่เหมือนกันคงเป็นความซาดิสท์ของพระเอกล่ะมั้ง ซึ่งถ้าถามว่าชอบเรื่องนี้มั้ย ก็ชอบนะเพราะเป็นคนนิยมคอเมดี้อยู่แล้ว กว่าจะอ่านจบนี่รู้สึกเหมือนรอยหยักในสมองลบเลือนไปหลายรอยทีเดียว (สาบานได้ว่าชมนะ)

อ่านจบแล้วก็อยากเคลียร์นิยายที่ดองไว้ ถ้าหยิบมากองรวมกันคงสูงเลยภูเขาฟูจิแล้วมั้ง…

2 comments on “溺愛王子のスイートディナー

  1. KeyLaSi says:

    ได้ตามไปอ่านนิยายอินเซสที่ลิ้งค์ไป เกิดความสงสัยว่ามันคนเขียนเดียวกันจริงๆ เหรอ ด้วยค่ะ 5555
    แต่น่าจะเหมือนตรงความใสซื่อบื้อโลกสวยของนายเอก/นางเอก อยู่เหมือนกันนะคะ
    ขำตรงอ่านแล้วรอยหยักในสมองลบเลือน กร๊ากกกกกก ถือเป็นข้อดีนะคะ ชีวิตนี้เครียดมากพอแล้ว ขออ่านอะไรบันเทิงไร้เหตุผลไม่ต้องมีอะไรให้คิดมากเราก็แฮปปี้!!!

    Like

    • chutipuk says:

      มันบันเทิงเฮฮาระดับอ่านแก้เครียดจริงๆค่ะ XD แต่ถ้าใครไม่ชอบแนวกลวงๆอาจจะเครียดกว่าเดิม หาสาระอะไรไม่ได้แถมไร้เหตุผลอีกต่างหาก 55555555555

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s