“Ce la puoi fare”

ในที่สุดก็ได้เล่นรูทพี่โทโนะในคอร์ด้าภาคอามาเนะสมใจอยากซะที♪

pic_0006

*SPOILER ALERT*

โทโนะเป็นตัวละครที่ไม่น่าเชื่อว่าเราจะชอบได้มากขนาดนี้ตั้งแต่ยังไม่ได้เล่นรูทเจ้าตัวจริงๆ จังๆ เลย บ่มเพาะความชอบมาตั้งแต่แรกพบกันในภาคจินนัน ตามด้วยชิเซย์คัง ประกอบกับแซมเปิลวอยซ์และซีจีที่ออฟฟิเชียลปล่อยมาเป็นระยะๆ ทำให้ความรักที่มีต่อโทโนะยิ่งแบ่งบานมากขึ้นเรื่อยๆ

แต่พอมาเล่นจริงๆ แล้วพบว่า อ้าว เป็นคนแบบนี้หรอกเหรอ!? (ซะงั้น…)

ซึ่ง ไม่ใช่ว่าไม่ดีนะ รูทโทโนะมันดีมากกกกกกกกกกกก ประทับใจมากกกกกกกก กล้าพูดเต็มปากเลยว่าตั้งแต่เล่นคอร์ด้าภาค 3 มา ชอบรูทนี้ที่สุดแล้ว คุ้มค่าแก่การรอคอยอย่างยิ่ง ขนาดเป็นรูทแถมพิเศษที่มีทั้งอีเวนท์ทั้งซีจีน้อยกว่าคนอื่นนะเนี่ย

ภาพของโทโนะที่รู้สึกจากภาคจินนันกับชิเซย์คังจะคล้ายๆ พี่ไดจิผู้เป็นอดีตอันดับหนึ่งในดวงใจของเราในภาค 3 (ซึ่งตอนนี้โดนโทโนะเบียดกระเด็นตกไปเป็นอันดับสองเคียงคู่อามามิยะคุงอย่างงดงาม) คือเป็นผู้ชายขี้หลี ดูเป็นผู้ใหญ่ พึ่งพาได้ แต่พอมาเล่นจริงๆ แล้วพบว่าไม่ใช่เลย คำพูดคำจาโทโนะเหมือนจะขี้หลี แต่ที่จริงแล้วกลับเป็นคนที่ใสซื่อบริสุทธิ์มาก ซื่อเหมือนเด็กๆ เวลาดีใจจะยิ้มกว้างออกหน้าออกตา เวลาซึมก็จะหน้าจ๋อยเป็นหมาหงอย ชอบซื้อของลดราคาที่ซูเปอร์ (ข้อสุดท้ายเป็นโมเอ้พอยท์ได้ไงไม่รู้ แต่มันโมเอ้จริงๆ นะ) กลายเป็นว่าคาแรคเตอร์ของโทโนะที่ได้สัมผัสในรูทเจ้าตัวนี่มันดีกว่าที่เคยเข้าใจเอาเองซะอีก (≧д≦)

เมื่อไม่นานมานี้หลังภาคอามาเนะออกหมาดๆ เห็นหลายคนที่เล่นรูทโทโนะบอกว่า คนที่ชอบโทโนะมักจะชอบคาจิคุงมาก่อน …รู้สึกเห็นด้วยอย่างยิ่งเพราะชอบคาจิคุงมาก่อนจริงดังข้อกล่าวหา แม้จะไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมชอบคาจิแล้วจะต้องชอบโทโนะด้วย แต่พอมาเล่นเองก็เข้าใจละ โทโนะมีส่วนที่คล้ายคาจิมากจริงๆ คือ ความติ๊งต๊อง…….

แต่ก็ติ๊งต๊องคนละแบบกันล่ะนะ คาจิคุงออกแนวติ๊งต๊องบวกเฮนไตบวกสตอล์กเกอร์ แต่โทโนะติ๊งต๊องแบบเด็กเอ๋ยเด็กน้อย บางทีก็งงๆ เอ๋อๆ จนโดนโซระคุงทั้งบ่นทั้งด่าประจำ (คอมบิเนชั่นนี้น่ารักมากๆ บวกเนียเข้าไปอีกคนคือสวรรค์ จบรูทโทโนะแล้วรักฮาโกดาเตะอามาเนะมาก TvT)

อีเวนท์นึงที่เราชอบมากคือตอนที่โทโนะชวนนางเอก โซระคุง กับเนียมาจัดปาร์ตี้แกงกะหรี่ในสวน มันก๊าวตั้งแต่กระบวนการชวนกันมาปาร์ตี้ กระบวนการทำอาหาร กระบวนการกิน จนถึงกระบวนการเก็บจานเลย ชอบตอนที่ตักแกงกะหรี่ใส่จานเสร็จ โทโนะบอกว่า มาคัมไปด้วยแกงกะหรี่กันเถอะ แล้วโซระคุงตอบหน้านิ่งๆ ว่า แกงกะหรี่ไม่ใช่เครื่องดื่มซะหน่อย โทโนะเลยร้อง “เอ๊ะ!?” แบบตกใจมาก น่าร๊าก เด็กน้อยยย

เป็นอีเวนท์ที่เห็นแล้วรู้สึกว่า อา ชอบโทโนะจังเลยน้า ชอบฮาโกดาเตะอามาเนะจังเลยน้า เมมเบอร์นี้ดีจังเลยน้า (〃∀〃)

แต่ถึงจะติ๊งต๊อง รูทนี้กลับเป็นรูทที่เล่นแล้วมันแปล๊บๆ ในอกตลอดเวลา เพราะโดนสปอยล์มาก่อน เลยรู้ว่าจะจบยังไง และยิ่งรู้ตอนจบนี่แหละเวลาเล่นมันยิ่งเศร้า ต่อให้เป็นฉากที่แฮปปี้แค่ไหนมันก็จะดูเจ็บปวดอยู่ดี

ถ้าไม่รู้ตอนจบมาก่อนคงอิมแพคต์มาก ขนาดเรารู้มาก่อน เตรียมใจมาก่อน เล่นจบแล้วยังน้ำตาไหลพรากเป็นสายเลือด

เนื้อเรื่องของรูทโทโนะคือ ความจริงแล้วโทโนะไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นภูตแห่งดนตรีที่ถือกำเนิดขึ้นมาเพราะเสียงไวโอลินของเด็กหญิงคนหนึ่ง และเพลงที่เด็กหญิงคนนั้นบรรเลงในตอนนั้นคือ Salut d’amour (ที่ฟังกันมาในคอร์ด้าทุกภาคwwww) แต่อยู่มาวันหนึ่งการบรรเลงที่เคยสดใสของเด็กคนนั้นกลับหม่นหมอง ภูตน้อยโทโนะจึงกลายร่างมาเป็นพี่โทโนะสุดหล่อแซบเพื่อมาบรรเลงบทเพลงร่วมกันและคืนรอยยิ้มให้กับเธอผู้เป็นที่รักนั่นเอง

เธอคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน ก็นางเอกนั่นแหละ แต่ตอนแรกโทโนะกลับจำนางเอกไม่ได้ซะงั้น (รักจริงปะเนี่ย…) สิ่งเดียวที่โทโนะจำได้คือเสียงไวโอลินของเด็กหญิง ดังนั้นช่วงแรกๆ ที่เจอกัน โทโนะจึงขอให้นางเอกเล่นเพลง Salut d’amour ให้ฟัง แต่เล่นไปแล้วก็ยังจำไม่ได้อยู่ดี เพราะตอนแรกๆ นางเอกยังไก่กาอาราเล่อยู่ ยังรื้อฟื้นความเทพวัยเด็กกลับมาไม่ได้

เรื่องที่ให้เล่น Salut d’amour ให้ฟังมันเหมือนจะโรแมนติกนะ แต่สักพักมันจะมีอีเวนท์ที่เราไปเห็นโทโนะขอให้คนอื่นๆ ในโรงเรียนเล่นเพลงนี้เหมือนกัน ตอนเห็นทีแรกนางเอกบอกว่า ดันเห็นตอนโทโนะจีบสาวเข้าซะแล้ว แต่ไปๆ มาๆ ดันมีฉากที่ขอให้ผู้ชายเล่นให้ฟังด้วย จะว่าโทโนะจีบหนุ่มก็คงไม่ใช่ละ…(ทั้งสองฉากนี้น่ารักมาก โทโนะขอให้เล่นให้ฟังอย่างกระตือรือร้นสุดๆ) สุดท้ายตอนที่โทโนะเฉลยความจริงเรื่องเกี่ยวกับตัวเองถึงได้เล่าว่าที่เที่ยวขอให้คนนู้นคนนี้เล่นให้ฟังก็เพราะกำลังตามหาเด็กหญิงคนนั้นนั่นแหละ

จนกระทั่งตอนหลังนางเอกเล่นให้ฟังอีกรอบ โทโนะถึงเก็ทว่า อ้อ หาแทบตาย ที่แท้ก็เจอตั้งนานแล้วนี่หว่า

และด้วยความที่เป็นภูตนี่เองทำให้ซีจีทุกรูปของโทโนะมัน magical มาก คือต้องมีแสงวิ้งๆ รอบตัวตลอด บางอีเวนท์ก็ใช้เวทมนตร์ให้นางเอกดูหน้าตาเฉย แบบนี้ต่อให้ไม่รู้มาก่อนก็ไม่น่าจะเดาตัวจริงยากเย็นเท่าไหร่ (แถมในรูทเมียวงะที่เล่นจบไปรอบแรก โทโนะยังหายตัวไปในตอนจบอีกต่างหาก バレバレじゃんwww)

ชอบซีจีฉากนี้เป็นพิเศษ

pic_0007

เป็นฉากที่โทโนะมาช่วยสร้างชั้นหนังสือในห้องของนางเอก แล้วระหว่างนั้นก็มีนกบินมาเกาะเต็มเลย เห็นแล้วรู้สึกแบบ เอ่อ นี่มันนางเอกการ์ตูนวอลท์ดิสนีย์ชัดๆ!! แถมระหว่างนั้นเจ้าตัวยังฮัมเพลงไปด้วยอีกต่างหาก สุนทรีย์จริงนะพ่อคุ๊ณณณ (เวลาโทโนะฮัมเพลงมันน่าเอ็นดูมากกกกกก TvT ต่อให้เอาอามามิยะคุงสิบคนมาร้อง Twinkle, Twinkle, Little Star ให้ฟังก็ยังสู้โทโนะฮัมเพลงไม่ได้ โฮวววว)

แต่อันที่จริงก็ชอบซีจีโทโนะทุกรูปแหละ ฮา บอกแล้วว่าเป็นรูทที่ชอบมากที่สุดตั้งแต่เล่นภาค 3 มา ชอบทุกซีจี ทุกอีเวนท์ และเกือบทุกคำพูดของโทโนะ TvT

นอกจากซีจีแล้วยังชอบที่ได้เห็นสีหน้าใหม่ๆ ของโทโนะที่ไม่เคยเห็นมาก่อนด้วย (กล่าวคือ มี 立ち絵 เพิ่มมากขึ้นนั่นแล) ชอบเวลาเขินมากกกกกก ฮว้ากกกกกกกกก น่าฮักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ชอบหน้าพี่โทโนะใน 立ち絵 แบบนี้มากกว่าซีจีอีก หล่อววววว

pic_0071

pic_0070

pic_0082

นอกจากเวลาเขินยังชอบเวลายิ้มแป้นเหมือนเด็กๆ ด้วย เวลาเห็นโทโนะยิ้มแล้วอดยิ้มตามไม่ได้ เวลาทำหน้าจ๋อยก็ชอบ เวลาไหนก็ชอบ ชอบหมดเลย (≧ω≦)(≧ω≦)

ไม่รู้เพราะชอบพี่โทโนะขนาดนี้รึเปล่า ตอนจบถึงได้เป็นแบบนั้น เพราะชุติเป็นพวกชอบใครคนนั้นตายหมด และแม้แต่พี่โทโนะก็หาได้รอดคำสาปนี้ไม่

ไคลแมกซ์ของรูทโทโนะคือ พลังเวทใกล้หมด ทำให้โทโนะสุ่มเสี่ยงที่จะหายตัวไปได้ทุกเมื่อ บางทีโทโนะก็จะตัวโปร่งแสงขึ้นมาดื้อๆ บางทีก็เป็นลมล้มพับให้นางเอกและคนเล่นใจหายวาบกันเล่นๆ ซึ่งเจ้าตัวก็บอกนะว่าเวทมนตร์ที่ทำให้ตัวเองกลายเป็นมนุษย์มันไม่ยั่งยืน ในไม่ช้าตัวเองก็ต้องหายไปอยู่ดี แต่อย่างน้อยขออยู่จนจบหน้าร้อนนี้ก่อนเถอะ

pic_0061

และหลังจบการประกวดรอบสุดท้าย โทโนะก็หายไปจริงสมพรปากจ้า บ๊ายบายยย T___T
ฉากที่โทโนะหายตัวไปมันซึ้งมาก ทำออกมาดีมาก น้ำตาเริ่มปริ่มตั้งแต่ตอนโทโนะชวนนางเอกเล่น Salut d’amour ด้วยกันละ

พอตัดภาพมาเป็นซีจีที่ทั้งสองคนยืนอยู่ด้วยกัน แล้วโทโนะหายวับไปจนเหลือนางเอกคนเดียว ตามด้วยเครดิตขึ้นเท่านั้นแหละ ใบหน้าข้าพเจ้ากลายร่างเป็นทะเลสาบสุพีเรียทันที น้ำตงน้ำตามาเต็ม T___T

อนึ่ง ตอนอ่านเจอสปอยล์ว่าโทโนะเป็นภูตแถมยังหายตัวไปตอนจบอีก บอกเลยว่าช็อกมาก ที่จริงเราแค่อยากจีบพี่ชายร้านเครื่องดนตรีสุดหล่อเฉยๆ ทำไมเรื่องมันไปไกลได้ขนาดนี้…?

แต่ตอนจบยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ในหมู่คนเล่นว่า สรุปแล้วโทโนะหายไปเลยจริงๆ แบบหายไปจากโลกนี้ หรือแค่กลับไปเป็นภูตตามเดิมกันแน่ เพราะคำพูดในฉากสุดท้ายมันฟังดูเหมือนกับว่าโทโนะยังคอยอยู่เคียงข้างนางเอกเสมอ โดยเฉพาะเวลาเล่นไวโอลิน

pic_0100

มันเหมือนจะคิดได้สองทางนะ แต่เราค่อนไปทางเชื่อว่า การที่โทโนะหายไป=ตาย มากกว่า เพราะโทโนะพูดเองว่า ต่อให้เป็นภูตที่มีชีวิตยาวนานแค่ไหน สุดท้ายก็หนีไม่พ้นความตายอยู่ดี และโทโนะเองก็มีความสุขแล้วที่ได้ค้นพบความหมายที่ตัวเองเกิดมา

จบได้สวยมาก bittersweet มาก T T
ขอบพระคุณสต๊าฟที่ทำภาคฮาโกดาเตะอามาเนะออกมาเป็นของแถม
ขอบคุณที่มีรูทโทโนะให้เล่น ขอบคุณที่ทำรูทโทโนะออกมาดีขนาดนี้

นอกจากนี้เรายังชอบบรรยากาศของโรงเรียนฮาโกดาเตะอามาเนะมากด้วย เซตติ้งของโรงเรียนนี้คือเป็นโรงเรียนที่ลึกลับหน่อยๆ ว่ากันว่ามีภูตโบยบินอยู่ทั่วไปจนเหมือนเรื่องปกติ (ก็นั่นสินะ ถึงกับมีภูตเป็นนักเรียนด้วย…) ดูเป็นโรงเรียนที่แฟนตาซีมาก หลุดจากสี่โรงเรียนหลักไปไกลมาก ถึงเซย์โซจะมีภูตเหมือนกันแต่มันก็ไม่ได้ดู 幻想的 เหมือนฮาโกดาเตะอามาเนะอยู่ดี

แต่ละเพลงที่โรงเรียนนี้เล่นจะออกแนวฟุ้งๆ ฝันๆ เพลงที่เราชอบมากคือ Aquarium จาก The Carnival of the Animals ของ Saint-Saens ซึ่งชอบเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พอมาเจอในภาคนี้ยิ่งกรี๊ดไปกันใหญ่ (≧д≦) ฉากมาเอสโตรฟิลด์ของพี่โทโนะกับโซระก็เริ่ดมาก แต่จะเริ่ดกว่านี้ถ้าแยกเป็นของโทโนะฉากนึง ของโซระฉากนึงไปเลย ทำไมต้องทำมาแบบแพ็คคู่ด้วย ใช่ซี้ เป็นแค่ตัวแถมนี่! เป็นแค่พนักงานร้านเครื่องดนตรีกับเด็กทำไบท์ในคอนบินินี่! *โหมดตัดพ้อ*

มีคนให้ความเห็นไว้ว่าโรงเรียนนี้มันบรรยากาศแฟนตาซีแบบ Pan’s Labyrinth มากกว่า คือออกแนวสยองๆ อ่านเจอความเห็นนี้แล้วรู้สึกเห็นด้วยอย่างประหลาด (ฮา) แต่บรรยากาศที่ว่านี่แหละคือเสน่ห์เฉพาะตัวของฮาโกดาเตะอามาเนะ

และอย่างที่บอกไปว่าชอบเมมเบอร์ของโรงเรียนนี้มาก ชอบเวลาโทโนะ โซระ เนีย และคานาเดะ(นางเอก)อยู่ด้วยกันสี่คน มันเป็นภาพที่น่ารักและชวนให้เผลอยิ้มได้ตลอด ที่สำคัญคือมีฉากที่สี่คนนี้อยู่ด้วยกันเยอะมาก เพราะอาศัยอยู่ในบ้านหลังเดียวกัน (โอย ได้อยู่ใต้หลังคาเดียวกันกับพี่โทโนะด้วยอว้ะ/////)

ฉากที่ประทับใจที่สุดสำหรับเมมเบอร์นี้คือตอนที่ประกวดรอบสุดท้ายชนะ แล้วภาพตรงหน้าคานาเดะมันดับวูบไป มองไม่เห็นอะไรเลย จนกระทั่งได้ยินเสียงนึงบอกว่า ตรงนี้ แล้วคานาเดะก็โผเข้าหาทั้งสามคน

pic_0093

เห็นฉากนี้แล้วเข้าใจเลยว่าความสัมพันธ์ของสี่คนนี้มันอาจจะแปลกประหลาดอยู่หน่อยๆ (นอกจากเนียกับโซระที่เป็นพี่น้องฝาแฝดกันแล้ว ทุกคนเพิ่งรู้จักกันมาเดือนกว่าๆ และใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการด่ากันเอง) แต่มันเป็นความสัมพันธ์ที่แนบแน่นมาก เป็นยิ่งกว่าเพื่อน เป็นเหมือนบ้านของกันและกัน เป็นที่ที่ให้กลับไป

ปกติแล้วไม่เคยรู้สึกพิเศษกับการที่นางเอกอยู่กับเมมเบอร์ไหนเลย แต่พอเป็นสี่คนนี้แล้วมันลงตัวมาก

อาห์ รักภาคฮาโกดาเตะอามาเนะจัง♥

แต่ภาคอื่นๆ ก็ชอบนะ! ที่จริงตอนเล่นคอร์ด้า 3 ครั้งแรกรู้สึกเฉยๆ กับตัวละครทุกตัว (ชอบพี่ไดจิกับอามามิยะสุดแล้ว แต่ก็ชอบแบบปานกลาง ไม่ถึงขั้นวี้ดว้าย พูดอะไรก็ชวนยิ้มชวนเขินไปหมดเหมือนโทโนะ) แต่ตั้งแต่เข้าภาค AnotherSky นี่รู้สึกจะชอบทุกคนมากขึ้นเรื่อยๆ และชอบทุกโรงเรียนมากขึ้นเรื่อยๆ ด้วย ตอนนี้รู้สึกชอบทุกโรงเรียนเท่าๆ กันหมดเลย เวลาเล่นภาคใดภาคหนึ่งแล้วเจอตัวละครจากโรงเรียนอื่นๆ ก็จะบังเกิดความอยากเล่นภาคนั้นทั้งที่บางทีก็เล่นไปแล้ว อย่างเช่นเวลาเจอจิอากิชวนไปจินนันทีไร จะอยากกลับไปเล่นรูทจิอากิอีกครั้งทุกที (แล้วจิอากิก็ขยันชวนมาก ชวนมันทุกภาคทุกรูท)

เราเคยเล่าให้พี่ชายฟังว่าคอร์ด้าทำภาคแยกแต่ละโรงเรียนออกมาแต่ระบบเหมือนเดิม พี่เราเลยสรุปว่านี่มันเกมย้อมแมวชัดๆ…อืม จะเรียกแบบนั้นก็ไม่ค่อยผิด แต่ถ้าย้อมแมวแล้วทำออกมาแบบนี้ จะย้อมอีกเยอะๆ ก็ได้นะ (TvT)

AnotherSky ทุกภาคมันดีมากจริงๆ ไม่รู้จะชมอะไรนอกจากดีมาก ทั้งระบบที่ต่อยอดมาจากภาคหลัก ทั้งการจับจุดดึงเสน่ห์ของตัวละครแต่ละตัวออกมา ทั้งเนื้อเรื่องที่ดีพขึ้นเรื่อยๆ (ตอนนี้กำลังพยายามทำความเข้าใจกับเนื้อเรื่องภาคฮาโกะดาเตะที่ดูเหมือนจะทำให้ทุกภาคกลายเป็นโลกคู่ขนานหรือไม่ก็เป็นลูปไปแล้ว ทำไมเริ่มไซไฟ? ขอคำอธิบายด่วน) ทุกอย่างมันลงตัวไปหมด และที่สำคัญ เพลงจบเพราะทุกภาค!

รอฟัง LILA LAVANDULA LILA เวอร์ชั่นเต็มอยู่นะคะ (TωT)
ตลกดีที่ฟังเพลงนี้ไปเป็นสิบๆ รอบกว่าจะตรัสรู้ชอบได้ว่า อ๋อ ท่อนฮุคเอาทำนองมาจากเพลง Scherzo tarantelle นี่เอง รู้ช้ามาก orz (แต่มันไม่ได้ฟังออกง่ายเหมือน ROSY ROSA ROSY กับ GREEN FOREST GREEN นี่นา)

.

ป.ล. ค้นพบว่าพี่โทโนะแอบมีจุดเหมือนคามิวเยอะอยู่นะ คนข้างในคนเดียวกัน เล่นเชลโล่เหมือนกัน มีความเป็นพ่อบ้านในตัวเหมือนกัน ใช้เวทมนตร์ได้เหมือนกัน แต่…นิสัยคนละขั้วอย่างแรง (ฮา)

อีกป.ล. ตอนนี้กลับมาเล่นรูทฮิโดะคุงในฝั่งโยโกฮาม่าอามาเนะละ กลับมาเฮฮาบ้าบอคอแตกเหมือนเดิม นี่ถ้ามาเขียนหลังจบรูทโทโนะหมาดๆ คงคร่ำครวญหนักกว่านี้…

2 comments on ““Ce la puoi fare”

  1. มันคืออะไรหรอ นิยาย เกมส์ หรือการ์ตูนอ่า เรื่อง อะไรบอกหน่อยนะ

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s