20 facts

ได้แท็ก 20 facts มาจากณัชชาและณัฐณิชาทางอินสตาแกรมสักพักละ แต่ดองไว้เพราะไม่รู้จะเขียนอะไรเกี่ยวกับตัวเองดี เอาเป็นว่านึกอะไรออกก็เขียนละกัน (คงสะเปะสะปะน่าดู)

1. พฤติกรรมการกินทุเรศทุรังเกินเยียวยา ไม่กินผัก ไม่กินเผ็ด เสพติดโค้ก เคยพยายามเลิกโค้กด้วยตัวเองหลายทีแล้วแต่ก็ล้มเหลวทุกครั้งไป บางทีเราอาจควรไปถ้ำกระบอกเสียที

2. มีหนังสือเต็มบ้านเพราะทุกคนในบ้านชอบซื้อ บางทีซื้อมาซ้ำกันก็มี แต่จะอ่านหมดมั้ยก็อีกเรื่องนึง

3. เพลงที่ฟังส่วนใหญ่เป็นเพลงญี่ปุ่น ซึ่งเหตุผลดั้งเดิมมันงี่เง่ามาก คือฟอร์แมตไอพอดเครื่องเก่าที่เคยใช้จนฟอนท์ไทยมันหายแล้วลงใหม่เองไม่เป็น ก็เลยลบเพลงไทยทิ้งเกลี้ยงแล้วเหลือไว้แต่เพลงญี่ปุ่นตั้งแต่นั้นมา จะมาฟังเพลงไทยตอนหลังก็รู้สึกต่อไม่ติดแล้ว (นานๆ ทีเกิดชอบเพลงไหนขึ้นมาก็เปิดฟังในยูทูบเอา)

4. ชอบสีม่วง แต่รู้สึกตัวอีกทีก็มีไอเทมสีแดงติดตัวเยอะมากโดยไม่ได้ตั้งใจ

5. หัวแล่นตอนฟ้ามืด ชอบนั่งทำงานตอนกลางคืนมากกว่ากลางวัน ไม่รู้ทำไมโดนแสงแดดแล้วง่วงตลอด

6. ไม่เล่นเฟซบุ๊ค ไม่เคยแม้แต่สมัครหรือมีแอคเคาท์ใดๆ โซเชียลเน็ตเวิร์คที่ติดงอมแงมที่สุดคือทวิตเตอร์ ถูกถามบ่อยมากว่าทำไม ซึ่งอย่าถามเลยเพราะเราก็ไม่รู้เหมือนกัน

7. เชื่อว่าคนเราตายแล้วก็จบสิ้นกันไป ไม่มีวิญญาณ ไม่มีอะไรทั้งนั้น เป็นแค่ร่างเนื้อที่สูญสลาย แต่ดันกลัวผี (ขัดแย้งในตัวเองสิ้นดี)

8. อีกข้อที่ขัดแย้งในตัวเองคือไม่เชื่อเรื่องพรหมลิขิตหรือโชคชะตา แต่ชอบอ่านดวงตามหนังสือพิมพ์และนิตยสารต่างๆ แม้ว่าอ่านจบแล้วจะลืมไปเลยก็ตาม (สรุปแล้วก็ไม่เคยรู้เลยว่าตกลงดวงที่ไหนมันแม่นหรือไม่แม่นบ้าง)

9. ตอนประถมเคยโดนเพื่อนเรียกว่า “อีบิ่น” เพราะฟันเกมากจนมันดูเหมือนบิ่น ปัจจุบันยังคงเป็นฉายาเดียวในชีวิต ไม่รู้หลังจากนี้จะมีใครตั้งให้อีกหรือไม่

10. กลัวใบไม้ใบใหญ่ (อาทิ ใบปาล์มพัด ใบตอง ใบบอน) กับลูกตามาก กลัวเข้าขั้นโฟเบีย และเป็นความกลัวที่โดนมองว่าตลกจนชินชาแล้ว โดนแกล้งมาไม่รู้กี่ครั้ง (แต่อันนี้ไม่ชิน) อาการหนักขนาดถ้าเจอใกล้ๆ จะน้ำตาไหล อยากบำบัดแต่ก็ไม่มีโอกาสซะที

11. ความฝันลมๆ แล้งๆ ที่รู้ว่าคงไม่มีทางเป็นจริงคือ อยากใช้ชีวิตอย่างสงบสุขที่ทัสกานี ประเทศอิตาลี ซึ่งเป็นประเทศที่ชอบและหลงใหลมากที่สุดในโลก (ข้อนี้จะเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อได้สามีอิตาลีรวยๆ ซึ่งเงื่อนไขยากไปมั้ย? ปัจจุบันขนาดไม่ตั้งเงื่อนไขอะไรยังไม่มีเลยเนี่ย)

12. ความพยายามทั้งหมดในชีวิตใช้ไปกับตอนสอบเข้าเตรียมฯแล้ว หลังจากนั้นก็ไม่เคยขยันขนาดนั้นได้อีกเลย แม้แต่ตอนสอบเข้ามหาลัยก็ตาม

13. เคยเรียนเปียโนตั้งแต่ตอนประถมจนถึงชั้นม.3 ปัจจุบันคืนความรู้ครูไปหมดแล้ว กระทั่งอ่านโน้ตยังอ่านไม่ออก ตอนเลิกเรียนใหม่ๆ ดีใจด้วยซ้ำเพราะไม่ได้เริ่มเรียนด้วยความตั้งใจของตัวเอง แต่ทุกวันนี้เสียใจมากว่าทำไมตอนนั้นไม่ตั้งใจเรียน เพราะหลังจากเลิกเรียนไปก็มีเพลงที่อยากเล่นให้ได้เยอะมาก แต่มันก็สายไปแล้วใช่ไหม? ชั้นคงไม่อาจทำให้เธอเปลี่ยนใจจจจ ชั้นคงไม่อาจทำให้เธอกลับมารักชั้นนนน (พี่เจมส์มาจากไหน?)

14. ศาสตร์แขนงที่ชอบที่สุดตั้งแต่เล็กจนโตคือประวัติศาสตร์ แต่ถึงจะชอบก็ใช่ว่าจะรู้ลึกรู้จริงหรือจำได้เยอะแต่อย่างใด ที่จริงแล้วอาจจะชอบตัวเนื้อหาที่มันเป็นเรื่องเป็นราวมีสตอรี่ก็ได้ เพราะเรียนพวกวรรณคดีวรรณกรรมทั้งหลายก็ชอบเหมือนกัน แต่ก็ยังชอบประวัติศาสตร์มากกว่าอยู่ดี

15. ชอบรูปลักษณ์ของแมวมากกว่าหมา แต่ชอบนิสัยของหมามากกว่าแมว

16. เครื่องแบบสามัญประจำตัวคือเสื้อยืด กางเกงขาสั้น รองเท้าแตะ ไม่มีเสื้อผ้าชนิดอื่นเลย ถ้าจำเป็นต้องใส่กระโปรงก็ยืมแม่ตลอด (ช่วงที่ไปอยู่ญี่ปุ่นปีนึงคงเป็นช่วงที่แต่งตัวแรดที่สุดในชีวิตแล้ว กระโปรงสั้นสีเจ็บๆ เต็มตู้เสื้อผ้า)

17. เวลาดูหนังที่บ้านชอบปิดไฟดูมืดๆ และต้องดูกับทีวีเท่านั้น ไม่ชอบดูหนังในคอมพิวเตอร์เพราะจอมันเล็กไป ไม่สะใจ

18. ชอบทะเล ชอบเมืองที่ติดทะเล ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเติบโตมาในเมืองชายทะเลรึเปล่า แต่เมืองชายทะเลที่ชอบที่สุดเท่าที่เคยสัมผัสมากลับไม่ใช่บ้านเกิด ทว่าเป็นเมืองแถบโกตดาซูร์ของฝรั่งเศส น่าอยู่เป็นรองทัสกานีเลยนะจะบอกให้

19. นักเขียนที่ชอบชนิดที่ต้องซื้อหนังสือเขาทุกเล่มคือคุณโตมร ศุขปรีชากับพี่เต๋อ นวพล เวลาเสพตัวอักษรของสองคนนี้จะรู้สึกอยากมองโลกให้ได้แบบนั้นบ้าง (แม้ว่าจะไม่ได้เห็นด้วยไปซะทุกเรื่องก็ตาม)

20. รักเด็ก (ทำไมฟังดูนางงาม?) เวลาเจอลูกเล็กเด็กแดงของชาวบ้านชาวช่องจะต้องเผลอยิ้ม เผลอยักคิ้วหลิ่วตาให้ตลอด แต่คิดว่าถ้าต้องไปคลุกคลีกับเด็กเป็นเวลานานก็คงไม่ไหวเหมือนกัน ขอชอบอยู่ห่างๆ ยิ้มให้อย่างห่วงๆ ดีกว่า

อืม สะเปะสะปะจริงๆ นั่นแหละ
แถมยาวอีกต่างหาก (ฮา)

2 comments on “20 facts

  1. sunshinesign says:

    เพิ่งรู้ว่าไม่เล่นเฟซบุ๊กนะคะเนี่ย เรื่องการแต่งกายเหมือนกันเลยค่ะ เสื้อยืด กางเกงยีนส์รองเท้าผ้าใบ เป้สะพายหลังพร้อมลุย//ฮา

    Like

    • chutipuk says:

      โอ๊ะ เราไม่ค่อยใช้เป้สะพายหลังแหละค่ะ ใช้แต่สมัยมัธยม (พูดแบบนี้แล้วฟังดูแก่จัง TvT) ชอบใช้กระเป๋าสะพายข้างมากกว่า หยิบของง่ายดี แฮ่ๆ

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s