Diabolik Lovers: Shu’s route

Diabolik Lovers More Blood
รูทพี่ใหญ่บ้านซากามากิ คุณพี่ชู!

DIABOLIK LOVERS MORE,BLOOD_0139

รูทพี่ชูภาคมอร์บลัดนี่มันหวีดมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ตอนเล่นภาคแรกเฉยๆ กับรูทพี่ชู ค่อนไปทางเบื่อด้วยซ้ำ เพราะเนื้อเรื่องไม่ค่อยหวือหวาเหมือนคนอื่น ออกแนวเฉื่อย เนือย ขี้เกียจไปวันๆ

พอมาภาคนี้ ถึงจะยังเฉื่อยๆ อยู่ แต่ไม่รู้ทำไมรู้สึกแซบกว่าเดิมเยอะมาก ฉากระหว่างพี่ชูกับนางเอกใน situation part ก็แซบ ฉากระหว่างพี่ชูยูมะใน story part ก็แซบ เล่นแล้วใจเต้นตุ๊มๆ ต่อมๆ ไปโหม้ด กว่าจะเล่นจบบอกเลยว่าเหนื่อยมาก ทึ้งหัวตัวเองจนแทบไม่เหลือผมซักเส้นละ

พูดถึงพี่ชูกับนางเอกก่อนละกัน
ซีนาริโอ้ระหว่างพี่ชูกับนางเอกพอเทียบกับคนอื่นๆ แล้วออกแนวสงบสุขไร้พิษภัย สัมผัสได้ว่าพี่ชูเป็นคนดี๊คนดี ถึงจะแกล้งนางเอกบ้างก็ยังแกล้งแบบเบาะๆ พอรู้ว่าการอยู่ข้างตัวเองจะทำให้นางเอกเป็นอันตรายก็คอยพูดขับไล่ไสส่ง พอนางเอกเป็นหวัดก็คอยดูแลทั้งๆ ที่ตัวเองเป็นคนขี้เกียจเหลือทน

นี่ถ้าตัดฉากดูดเลือดออกไปมันก็เหมือนโอโตเมะเกมใสๆ ธรรมดามากเลยนะ มันไม่มีฉากโรคจิตๆ แบบเอามีดปาด บีบคอ ตบตี ฯลฯ อะไรแบบนั้นเท่าไหร่ (แต่ฉีกเสื้อยังพอมีบ้างนิดหน่อย…) บางทีพี่ชูก็พูดเหมือนจะโหด เช่น เดี๋ยวจะจับเธอโยนลงบ่อน้ำซะเลย แต่ด้วยความเป็นคนดี๊คนดีพี่ชูก็เลยไม่ทำ (ในขณะที่ถ้าเป็นรูทคนอื่นนางเอกคงไม่รอด…)

อย่างไรก็ตาม แม้จะเป็นคนดีเยี่ยงไร พี่ชูก็เป็นคนลามกมากถึงมากที่สุด…จำไม่ได้เลยว่าพี่ชูลามกขนาดนี้ แต่เป็นความลามกคนละแบบกับไรโตะนะ ไรโตะมันลามกแบบวิตถาร ส่วนพี่ชูจะลามกแบบอีโรติกวาบหวามสไตล์ผู้ใหญ่ๆ หน่อย (สรุปว่าลามกแบบตาแก่ลามกนั่นเอง) ชอบพูดจายั่วยุนางเอกไปทางเรื่องบนเตียงอยู่เนืองๆ ชอบแกล้งทำอะไรถึงเนื้อถึงตัวนางเอก ชอบบีบบังคับให้นางเอกเป็นฝ่ายจูบ ฯลฯ ซีนาริโอ้ระหว่างพี่ชูกับนางเอกส่วนใหญ่มันเลยออกแนวหวานปนหื่น ไม่มีโมเมนต์โหดเลย

DIABOLIK LOVERS MORE,BLOOD_0140

ซึ่ง มีรูทแบบนี้บ้างก็ดีแล้วล่ะ จะหึงโหดและหื่นโหดกันตลอดคนเล่นก็เหนื่อยใจเหมือนกัน

คำพูดประทับใจของพี่ชู (ที่มีต่อนางเอก):

“แทนที่จะเรียนเลข เธอน่ะไปเรียนวิธียั่วผู้ชายดีกว่า ทำแบบนั้นชีวิตน่าจะสบายกว่ากันเยอะ” (คืออะไร? พี่ชูเคยทำมาแล้ว?)
“เธอน่ะ เหมาะกับการเป็นเครื่องดนตรีมากกว่าเป็นฝ่ายเล่นซะอีก เอ้า กรีดร้องเสียงเพราะๆ ออกมาให้เต็มที่เลย จนกว่าเสียงจะเหือดแห้ง…” (เราว่าคำพูดนี้โรคจิตสุดเท่าที่พี่ชูจะโรคจิตได้แล้ว จิตแบบซอฟท์ใสหัวใจกวีมากค่า)

เอาเป็นว่ารูทพี่ชูในส่วนเลิฟๆ ระหว่างพี่ชูกับนางเอกถือว่าผ่าน ชอบกว่าภาคแรกมากๆ

แต่สิ่งที่ทำให้คะแนนความนิยมในตัวพี่ชูพุ่งปรี๊ดไปไกลสุดโลกหล้าหลังจากเล่นรูทนี้จบก็คือ ยูมะคุง!

นับวันยิ่งหวีดยูมะคุงมากขึ้นเรื่อยๆ ตอนเล่นรูทเจ้าตัวยังรู้สึกแค่ เฮ้ย น่ารักน่าเอ็นดู! แต่พอเจอยูมะในรูทเรย์จิกับรูทพี่ชูติดๆ กันแล้วก็ยิ่งหลงยูมะคุงจนถอนตัวไม่ขึ้น นี่ชอบมากรองจากอายาโตะแล้วนะ จุดนี้รุกิกับไรโตะยังต้องแพ้พ่าย TvT

ในขณะเดียว กันยูมะยังเป็นปัจจัยที่ทำให้ชอบพี่ชูมากขึ้นด้วย เพราะความสัมพันธ์ระหว่างพี่ชูกับเอ็ดการ์ (aka ยูมะคุง) มันทำให้มองเห็นความเจ็บปวดในจิตใจที่ซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยของพี่ชูได้ดีมาก ถึงภาคแรกจะพูดถึงเอ็ดการ์อยู่เหมือนกัน แต่ภาคนี้จับมาขยายความได้ละเอียดยิบจนชวนปวดใจกว่าเดิมอีก กลายเป็นว่าตอนนี้ชอบเนื้อเรื่องรูทพี่ชูที่สุดในบรรดาบ้านซากามากิเลยล่ะ (เน้นว่าเนื้อเรื่องนะ ถ้าความชอบส่วนตัวยังชอบรูทอายาโตะกับไรโตะมากสุดอยู่ พี่ชูแพ้เพราะคะแนนพิศวาสนะเคอะ)

ในส่วน prologue/epilogue แต่ละบทของพี่ชูจะเกี่ยวกับเอ็ดการ์แทบทั้งหมด ส่วนใหญ่เป็นช่วงย้อนความให้เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นกับชู เอ็ดการ์ และเรย์จิในวัยเด็ก ส่วนใน story part จะค่อยๆ คลายปมเรื่องพี่ชูกับยูมะทีละนิดพร้อมๆ กับที่พี่ชูค่อยๆ พัฒนาไปสู่การเป็นอดัม (โดยมียูมะคุงคอยช่วยเหลือ โฮวววว เป็นคนดีจังเลยยูมะคู้งงงง)

ช่วงย้อนความวัยเด็กระหว่างพี่ชูกับเอ็ดการ์มันน่ารักมากกกกกกกกกกก (≧д≦) ที่จริงยูมะคุงสมัยยังไม่ความจำเสื่อมก็นิสัยใกล้เคียงกับปัจจุบันเลยนะ แต่พอเกิดเรื่องต่างๆ นานาแล้วมืดมนขึ้นนิดหน่อยเท่านั้นเอ๊ง (เสียงสูง)

เราชอบบทสนทนาระหว่างพี่ชูกับเอ็ดการ์วัยเด็กทุกๆ บทมาก กระจ่างแจ้งแจ่มชัดเลยว่าทำไมพี่ชูถึงได้หลงเอ็ดการ์ขนาดนั้น

DIABOLIK LOVERS MORE,BLOOD_0149

ที่ผ่านมาพี่ชูไม่เคยมีความสุขในฐานะลูกชายคนโตของบ้านซากามากิแต่ก็ต้องกล้ำกลืนฝืนทนเชื่อฟังคำสั่งของพ่อแม่มาตลอด พอได้มาเจอเอ็ดการ์ซึ่งเป็นมนุษย์เดินดินจนๆ ธรรมดา พี่ชูเลยรู้สึกเหมือนได้ค้นพบสิ่งที่ตัวเองไม่เคยมีมาก่อน

คือทั้งสองคนนี้เป็นเหมือนขั้วตรงข้ามของกันและกันเลยนะ พี่ชูเป็นแวมไพร์ เอ็ดการ์เป็นมนุษย์ พี่ชูรวย เอ็ดการ์จน พี่ชูขาดอิสระ เอ็ดการ์มีอิสระ พี่ชูเป็นคุณชายที่ทำอะไรไม่เป็นทั้งสิ้น แต่เอ็ดการ์ต้องดิ้นรนเพื่อมีชีวิตรอด โลกที่ทั้งสองอยู่มันแตกต่างกันมาก แต่นี่แหละคือสาเหตุที่ทำให้ทั้งสองถูกดึงดูดเข้าหากัน ซึ่งเราว่าจุดนี้มันเป็นอะไรที่ก๊าวมาก(〃▽〃)ขอสนับสนุนคู่เอ็ดการ์ชู และยูมะชูอย่างเป็นทางการ

(แล้วของสำคัญของยูมะคืออะไร? คือน้ำตาลที่ยูมะเรียกว่าชูการ์จัง มันมาจากชื่อชู&เอ็ดการ์ใช่มั้ย ตอบมานะ!!!!!)

ฉากนึงที่กรี๊ดมากกกกก คือตอนที่พี่ชูชวนเอ็ดการ์ไปงานเต้นรำที่คฤหาสน์ เพราะเอ็ดการ์เคยบอกว่าอยากรู้จังว่าโลกของพวกขุนน้ำขุนนางนี่มันเป็นยังไงกันฮึ? พี่ชูก็เลยมาชวนแถมบอกว่าจะให้ยืมเสื้อผ้าด้วย (จริงๆ แล้วจะพาแฟนหนุ่มไปเปิดตัวใช่มั้ยคะคุณหนูชู แอร๊ย ร้ายกาจนะ)

ระหว่างยืนหลบอยู่ในงานเต้นรำ นางอิจฉาก็โผล่มาตามสูตร!

DIABOLIK LOVERS MORE,BLOOD_0152

เรย์จิโผล่มาค่อนขอดว่า เอ๊ะ ทำไมเพื่อนท่านพี่ไม่ไปเต้นรำซะหน่อยล่ะ? คงเต้นรำไม่เป็นล่ะสิท่า?

น้องเอ็ดได้ยินดังนั้นก็คงกลัวแฟนสาวพี่ชูจะเสียหน้า ก็เลยออกไปเต้นรำบนฟลอร์ (แต่ไม่ได้บอกนะว่าเต้นกับใคร…) น้องเอ็ดคิดแบบเด็กๆ ว่ากะอีแค่เต้นรำมันไม่น่าจะยากหรอก ก็เลยไปออกสเต็ปมั่วๆ จนเหยียบกระโปรงชาวบ้านชาวช่องเขา

พี่ชูที่ยืนมองอยู่นอกฟลอร์ก็ได้แต่เจ็บปวดหัวใจ อยากออกหน้าช่วยเอ็ดการ์ แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้ เพราะถ้าพี่ชูออกตัวปกป้อง เอ็ดการ์ก็จะกลายเป็นจุดเด่นในงานและอาจความแตกได้ว่าเป็นเด็กชาวบ้านแอบเนียนมา

พอเอ็ดการ์เต้นรำเสร็จก็มาขอโทษชูก่อนจะวิ่งหนีไป (โอ๊ย สูตรละครน้ำเน่าระหว่างพระเอกไฮโซกับนางเอกผู้ต่ำต้อยชัดๆ!! แสดงว่าที่จริงน้องเอ็ดเป็นนางเอกสินะ…) ระหว่างที่พี่ชูกำลังอ้ำอึ้ง เรย์จิก็มาเป่าหูว่าท่านพี่อย่าไปยุ่งกับเด็กมนุษย์ต่ำช้าพรรค์นั้นเลยดีกว่า (นั่นไง บทพูดนางอิจฉาเห็นๆ)

พี่ชูฟังแล้วก็สะอึก แต่ก็ยังวิ่งไปตามหาเอ็ดการ์ในป่า พอเจอหน้ากันอีกที น้องเอ็ดการ์ก็หัวเราะคิกคัก บอกว่าไม่ได้ถือโทษโกรธเคืองอะไรสักนิด ชูไม่ได้ทำอะไรผิดเลย แถมเรย์จิจะรังเกียจตัวเองก็ไม่แปลกด้วย (โฮววว น้องเอ็ดของป้าาาา เป็นเด็กดีเหลือเกินนนน T_T) แล้วน้องเอ็ดก็คืนเสื้อผ้าให้พี่ชูกันตรงนั้นเลย (ถอดกันให้เห็นจะๆ อูว ดีนะที่น้องๆ ยังเด็ก ถ้าโตกว่านี้อีกนิดป้าคงจินตนาการไปถึงไหนๆ ละ)

ชอบฉากงานเต้นรำนี่มากจริงๆ ถึงกับดูซ้ำไปสามรอบแล้ว 5555555

นอกจากจะชอบไดอะล็อกระหว่างสองคนนี้มากๆ แล้ว โมโนล็อกของพี่ชูที่รำพึงถึงเอ็ดการ์ก็เป็นอะไรที่หวีดมากเช่นกัน ชอบที่พี่ชูบอกว่า เอ็ดการ์ช่วยสอนหลายสิ่งหลายอย่างที่ตัวเองไม่เคยได้เรียนรู้จากในคฤหาสน์ เอ็ดการ์ทำให้ได้รู้ว่าที่ผ่านมาตัวเองมีชีวิตอยู่ในโลกที่เล็กแสนเล็กเพียงใด เอ็ดการ์ทำให้โลกนี้สว่างไสวมากที่สุดตั้งแต่เกิดมา …สัมผัสได้เลยว่าตัวตนของเอ็ดการ์ในใจพี่ชูมันยิ่งใหญ่มากกกก เป็นทั้งแสงสว่างนำทาง เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ เป็นเพื่อนคนแรก (หรือถ้าอยากเป็นมากกว่าเพื่อน แฟนเกิร์ลก็ไม่ว่ากัน)

ดังนั้นการสูญเสียเอ็ดการ์ไป มันจึงเป็นเรื่องที่สาหัสมากสำหรับพี่ชูและกลายเป็นปมในใจที่ทำให้พี่ชูไม่คิดจะทำอะไรกับชีวิตตัวเองอีกเลย ได้แน่นอนเฉื่อยไปวันๆ เยี่ยงคนปลงตก

แต่เราว่าตอนที่พี่ชูเจ็บช้ำยิ่งกว่าคือตอนที่เอ็ดการ์กลับมาปรากฏตัวตรงหน้าในฐานะแวมไพร์นะ เพราะสำหรับพี่ชูแล้ว การที่เอ็ดการ์เป็นมนุษย์มันมีความหมายมาก ดังนั้นพอพี่ชูรู้ว่ายูมะ=เอ็ดการ์ พี่แกถึงได้รำพึงอยู่บ่อยๆ ว่าทำไมนายถึงต้องกลายเป็นแวมไพร์ด้วย โฮวววว แฟนเกิร์ลฟังแล้วก็ชอกช้ำตาม T___T

โมโนล็อกช่วงที่พี่ชูเสียเอ็ดการ์ไปนี่ก็เศร้ามากกกกกก ทั้งๆ ที่พี่ชูรู้ว่าตัวการคือเรย์จิ พี่ชูก็ไม่โกรธเลยสักนิด ได้แต่โทษตัวเองเป็นคนผิด โทษว่าตัวเองนี่แหละทำให้เอ็ดการ์ต้องพบกับจุดจบแบบนี้

ชอบที่พี่ชูบอกว่า เป็นเพราะตัวเองยื่นมือไปหาแอปเปิ้ล

คือรูทพี่ชูเนี่ยจะมีการใช้แอปเปิ้ลเป็นสัญลักษณ์สื่อถึงยูมะเนืองๆ อย่างตอนเด็กๆ เอ็ดการ์ก็เอาแอปเปิ้ลที่ปลูกเองให้พี่ชูกิน พอโตมาพี่ชูก็ชอบกินแอปเปิ้ลให้นางเอกเห็นบ่อยๆ ซึ่งแอปเปิ้ลในที่นี้มันคืออะไร มันก็คือผลไม้ต้องห้ามในสวนสวรรค์ของพระเจ้านั่นเองงงงง

การเปรียบเทียบเอ็ดการ์/ยูมะเข้ากับแอปเปิ้ลมันเป็นสิ่งที่กิ๊วก๊าวหัวใจมากสำหรับเรา TvT ช่วยให้คู่ยูมะชูพีคขึ้นอีก 21454562.96%

ผลไม้ต้องห้ามมีความหมายว่ายังไง? ชื่อมันก็บอกอยู่แล้วว่าเป็นผลไม้ต้องห้าม เป็นผลไม้ที่อดัมกับอีฟกินเข้าไปจนถูกขับออกจากสวนสวรรค์ ไปคุ้ยพจนานุกรมของ webster มา เขาให้นิยามว่าอย่างงี้

“1. the fruit of the tree of knowledge of good and evil, tasted by Adam and Eve against God’s prohibition. Gen. 2:17; 3:3.
2. any unlawful or immoral pleasure.”

ส่วนในวิกิพีเดียก็บอกว่า

“Forbidden fruit is a metaphor that describes any object of desire (especially sexual desire) whose appeal results from the knowledge that it should not be obtained. The phrase is derived from the story of Adam and Eve.”

และวิกิพีเดียญี่ปุ่นบอกว่า

「禁断の果実(きんだんのかじつ、Forbidden fruit)とは、それを手にすることができないこと、手にすべきではないこと、あるいは欲しいと思っても手にすることは禁じられていることを知ることにより、かえって魅力が増し、欲望の対象になるもののことをいう。

ซึ่ง ไม่ว่าจะเป็นนิยามของฉบับไหน พอโยงเข้ากับเรื่องพี่ชูกับเอ็ดการ์แล้วมันก็ก๊าวไปหม้ดดดดด สรุปว่าเอ็ดการ์เป็นเหมือน guilty pleasure ของพี่ชูไงล่ะะะะ ยิ่งนิยามของญี่ปุ่นที่บอกว่า เพราะเป็นสิ่งที่ถึงจะปรารถนาแค่ไหนก็โดนห้ามไว้นี่แหละ ก็เลยกลับยิ่งมีเสน่ห์และอยากได้ยิ่งกว่าเดิม มันยิ่งเป็นนิยามที่อื้อหืออออออออออสุดๆ (ไม่รู้จะพรรณนาด้วยคำใด) แอปเปิ้ลจึงเป็นสิ่งที่อธิบายความรู้สึกที่พี่ชูมีแต่ยูมะได้อย่างแจ่มชัดด้วยประการฉะนี้

จริงๆ จะโยงกับเรื่องแอปเปิ้ลดึงมนุษย์ให้ตกต่ำเข้ากับเอ็ดการ์ดึงพี่ชูให้ตกต่ำจากการเป็นแวมไพร์ก็ได้นะเออ แต่เราก็ไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องพระคัมภีร์แต่อย่างใด ประเด็นนี้เลยไม่กล้าโยงมั่วๆ แม้จะแอบคิดว่ามันน่าจะตีความจุดนี้ได้เช่นกัน เพราะเรย์จิย้ำเรื่องความตกต่ำของพี่ชูบ่อยมาก…

หลังจากพี่ชูยื่นมือไปหาแอปเปิ้ลแล้ว พี่ชูก็ต้องเผชิญกับการสูญเสียที่หนักหนาที่สุดในชีวิตเพียงเพราะมีน้องชายนิสัยเสียขี้อิจฉาคนนึงเท่านั้นเอง (ขอโทษนะหม่าม้าเรย์จิ แต่รูทนี้เธอเลวมากจริงๆ ชั้นเกลียดดดดด)

นอกจากตอนเด็กๆ จะก๊าวมากแล้ว คู่ยูมะชูตอนโตก็ชวนขูดกำแพงไม่แพ้กันนะเออ นี่ขนาดยูมะความจำเสื่อมนะเนี่ย (//∇//)

ถึงยูมะจะจำเรื่องเกี่ยวกับชูไม่ได้เลย แต่ยูมะก็คลับคล้ายคลับคลาว่าตัวเองอาจจะเคยรู้จักกับชูมาก่อน ก็เลยมาตื๊อว่าถ้ารู้อะไรเกี่ยวกับตัวเองก็บอกมาซะ! ไปๆ มาๆ พี่ชูทนรำคาญไม่ไหว (ก๊าก) ก็เลยยอมบอกว่ายูมะคือเอ็ดการ์ และคนที่เผาหมู่บ้านเอ็ดการ์ก็คือชูนี่เอง (โฮวววว พี่ชูก็เป็นคนดีเกิ๊นไป จะว่ารับผิดแทนน้องชายก็ไม่ใช่ด้วยซ้ำ เราว่าพี่ชูพูดแบบนี้เพราะคิดว่าตัวเองผิดเต็มๆ จากใจจริง มันเลยยิ่งชวนเศร้าไปกันใหญ่ ฮือว์)

มีฉากน่ารักมากฉากนึงตอนที่ยูมะยังไม่รู้ความจริง ยูมะเห็นพี่ชูกำลังจะโดนรถชนก็เลยเข้ามาช่วยไว้ พอนางเอกบอกว่าขอบคุณที่ช่วยชูไว้ ยูมะก็ตอบแบบซึนเดเระสุดๆ ว่า ฉันไม่ได้ช่วยซะหน่อย แต่ถ้าหมอนี่ตายฉันจะเดือดร้อน เพราะฉันยังมีเรื่องที่อยากถามอยู่

โอยยย มีการซึนใส่กันด้วยอว้ะะะ คู่นี้มันจะพีคไปถึงไหนนนน (จริงๆ แล้วช่วงที่เกิดฉากนี้มันค่อนข้างดราม่า แต่สำหรับเรามันคือความน่ารักกกกก โฮวววววว)

จะว่าไปแล้ว ยูมะปรากฏตัวออกมาในรูทพี่ชูบ่อยมาก มาแทบทุกฉากใน story part เลยล่ะ มีฉากน่ารักๆ เยอะแยะจาระไนไม่หวาดไม่ไหว ได้เห็นสองคนนี้ต่อปากต่อคำกันบ่อยๆ แล้วใจสั่นเหลือเกิน (แม้ว่าส่วนใหญ่ยูมะคุงจะเป็นฝ่ายโวยวายอยู่คนเดียวก็ตาม…) แถมยูมะมีการเรียกพี่ชูว่า ‘นีท’ ซะด้วย โอย ตั้งชื่อเล่นให้ด้วยอว้ะะะะะ

และถึงยูมะจะอยู่ในสถานะคนจากบ้านมุคามิซึ่งเป็นศัตรูของซากามากิ แต่บทบาทของยูมะในรูทนี้จะคล้ายๆ กับรุกิในรูทอายาโตะ คือเป็นคนคอยช่วยให้ตัวละครหลักตื่นขึ้นในฐานะอดัม ดังนั้นยูมะในรูทนี้จึงเป็นคนดีมาก น่ารักน่าเอ็นดูทุกฉาก TvT

ตอนท้ายๆ ยูมะมาบอกพี่ชูว่าจะพานางเอกไปอยู่กับตัวเอง พี่ชูก็บอกว่า อยากพาไปไหนก็ไปเลย ถ้าทำแบบนั้นแล้วนายจะสบายใจก็ทำไปเถอะเอ็ดการ์ (โอย แทบร้องไห้ แคร์เอ็ดการ์มากกว่าตัวเองกับนางเอกอีก ซึ้งกับคู่นี้ไม่ไหวแล้วนะ T__T)

ยูมะฟังแล้วก็อึ้ง เพราะไม่คิดว่าจะยอมกันง่ายๆ แต่ก็พานางเอกไปบ้านมุคามิจริงตามที่บอก

DIABOLIK LOVERS MORE,BLOOD_0177

แต่ถึงจะพานางเอกไปแล้ว ยูมะก็ไม่ได้ทำอะไรนางเอกเลย (จะดูดเลือดกันสักนิดก็ไม่ว่าจะนะที่จริง แอร๊ม) ทั้งยูมะทั้งนางเอกต่างก็รอให้ชูบุกมาชิงตัวนางเอกคืน ซึ่งที่ยูมะทำแบบนี้ก็เพื่อให้พี่ชูตื่นขึ้นในฐานะอดัมนั่นแหละ

ทว่ารอแล้วรอเล่าเฝ้าแต่รอ พี่ชูก็ไม่มีที่ท่าว่าจะบุกมาแต่อย่างใด ยูมะจึงคิดการใหญ่ จุดไฟเผาคฤหาสน์มันซะเลย กะว่าถ้าทำแบบนี้แล้วชูต้องมาแน่ๆ

ชอบฉากนี้ตรงที่ขนาดนางเอกยังไม่มั่นใจเลยว่าชูจะมาจริงเหรอ แต่ยูมะมั่นใจมากว่าชูต้องมาแน่ๆ อะไรจะเชื่อใจในตัวพี่ชูขนาดนั้นคะเอ็ดการ์ยูมะคุง TvT

สุดท้ายพี่ชูก็ตาลีตาเหลือกมาช่วยน้องยุยจริงๆ

DIABOLIK LOVERS MORE,BLOOD_0180

ยูมะมีการบ่นอุบว่ามาช้านะนาย (อ๊อยยย จุดนี้ลืมนางเอกไปแล้วค่าาา ฮื้อออออ) แล้วก็โยนแอปเปิ้ลให้พี่ชูลูกนึงเป็นของอำลา ก่อนจะหายแว้บไปแบบหล่อๆ เนื้อเรื่องหลักๆ ของพี่ชูจบลงตรงนี้ หลังจากนี้ก็จะแยกเป็นตอนจบสามแบบ

แบดเอนด์อันนึงคือพี่ชูเจอแอปเปิ้ลของเอ็ดการ์ที่แหลกเป็นชิ้นๆ วางอยู่ในห้อง พี่แกสังหรณ์ใจไม่ดีว่าจะมีใครทำร้ายนางเอกก็เลยหน้าตาตื่นไปบอกให้นางเอกรีบหนีไปก่อน แล้วสักวันตัวเองจะตามไปใช้ชีวิตสงบสุขด้วยกันทีหลัง

นางเอกที่รีบหนีตามคำบอกพี่ชูก็ไปเจอเรย์จิ แล้วก็ถูกหม่าหม้าเรย์จิจับไปขังในคุกใต้ดิน เจอยูมะกับพี่ชูถูกจับมาเหมือนกัน (ทำไมอีพวกนี้โดนจับกันง่ายนัก รูทเรย์จิก็โดนจับเป็นหมู่คณะกันอย่างงี้แหละ…)

ฉากนี้ยูมะห้ามเรย์จิว่าอย่าทำอะไรชูด้วย แงงงงงงง น้องเอ๊ดก๊าาาาาาาาารรรรรรรร์

เรย์จิจับทั้งสามคนมาขังรวมกันก็ไม่ได้ทำอะไร แค่ปล่อยทิ้งไว้ในคุกเฉยๆ จนกระทั่งยูมะหิวหน้ามืดตามัวเลยดูดเลือดนางเอก และนางเอกก็ดันคิดในใจว่ารู้สึกดีซะงั้น…

เรย์จิทำแบบนี้เพราะอยากพิสูจน์ให้ชูเห็นว่านางเอกเป็นคนที่พ่ายแพ้ต่อความปรารถนาในใจอย่างน่าสมเพช อยากให้ชูรู้ว่าถึงจะโดนคนอื่นที่ไม่ใช่ชูดูดเลือดแล้วนางเอกก็แฮปปี้มีความสุขอยู่ดี (สงสัยจังว่าพิสูจน์แล้วได้อะไรขึ้นมา…คือเรย์จิจะบอกว่าตัวเองดีกว่านางเอกไรงี้? หรือแค่มีความสุขที่ได้รังแกพี่ชู?)

จริงๆ แล้วก็ไม่แบดเท่าไหร่นะฉากนี้ โดนยูมะดูดเลือดไม่ดีตรงไหนนนนนน (แต่สุดท้ายนางเอกเหมือนจะตายนี่เนอะ…)

แบดเอนด์อีกอันมาแนวยันเดเระ

หลังกลับจากบ้านมุคามิแล้ว ทั้งพี่ชูและนางเอกก็ออกตามหายูมะทุกวี่ทุกวัน จนกระทั่งช่วงหลังๆ พี่ชูเริ่มออกไปตามหาคนเดียวเพราะเห็นนางเอกท่าทางเหน็ดเหนื่อย น้องยุยก็เลยเหงาที่ไม่ค่อยได้เจอกัน วันดีคืนดีน้องยุยก็หลอกพี่ชูว่าเจอยูมะแล้ว และพาพี่ชูไปคุกใต้ดิน ก่อนจะทำร้ายพี่ชูและบอกว่าต่อไปนี้เราจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไปแล้วนะจ๊ะ (สงสารพี่ชูนิดๆ อุตส่าห์เบามือกับนางเอกมาตลอด ทำไมต้องมาประสบชะตากรรมเยี่ยงนี้ด้วย………)

ส่วนกู๊ดเอนด์ก็หวานจ๋อยตามสไตล์พี่ชู

พี่ชูบอกว่าตั้งแต่เกิดเรื่องวันที่ยูมะเผาบ้านมุคามิ พี่ชูก็รู้สึกคอแห้งน้อยลง (ซึ่งอาการคอแห้งที่ว่านี่คืออาการข้างเคียงจากการตื่นขึ้นของอดัมที่เป็นกันทุกคนทุกรูท) แต่รู้สึกอยากจูบนางเอกมากขึ้นแทน แล้วทั้งสองคนก็จูบกันในห้องนั่งเล่น จนเรย์จิโผล่พรวดพราดออกมาบอกว่าทนดูไม่ได้ (หึงพี่ชายหราาา) พอหม่าม้าบ่นๆ เสร็จก็ทิ้งท้ายว่านางเอกมีรอยจูบที่คอด้วยนะ พี่ชูเลยสารภาพกับนางเอกว่าแอบจูบตอนนางเอกหลับ (ตาแก่ลามกเอ๊ย)

สุดท้ายพี่ชูก็ชวนให้นางเอกออกจากบ้านซากามากิไปด้วยกัน ระหว่างที่หนีออกจากบ้านก็มองเห็นดาวตก ต่างฝ่ายต่างก็อธิษฐานขอให้ได้อยู่ด้วยกันตลอดไป จบ แฮปปี้เอนดิ้ง

DIABOLIK LOVERS MORE,BLOOD_0185

อ้อ ในกู๊ดเอนด์มีฉากที่ยูมะคุงคุยกับคาร์ลไฮซ์นิดนึงด้วย คาร์ลขอบคุณที่ยูมะทำหน้าที่เรียบร้อยดี ยูมะเลยบอกว่า ไม่เป็นไรหรอก ของแค่นี้เอง สัมผัสได้ว่าบ้านมุคามินี่บูชาคาร์ลกันมากจริงๆ (โดยเฉพาะรุกิคุง อาห์ มีใครเขียนฟิคคาร์ลxรุกิไว้บ้างมั้ยนะ…)

สรุปว่าหลังจากจบรูทนี้แล้วรักพี่ชูขึ้นมาก รักยูมะขึ้นมากที่สุด และเป็นแม่ยกคู่เอ็ดการ์ชู/ยูมะชูแบบออฟฟิเชียลลี่ (ฮา)

อยากเห็นคู่นี้ออกซีดีด้วยกันจัง ถ้าเป็น Versus CD คงพีคมาก หรือจะร้องเพลงด้วยกันซักเพลงก็ไม่ว่านะคะ (อันนี้คงได้แต่ฝัน ฟังเพลงคู่รันมารุกับเซซิลแทนไปพลางๆ ละกันนะ…) ส่วนคาราซองก์ของพี่ชูกับยูมะนี่ก็อีกนานนนนเลยกว่าจะออก ถ้าเนื้อเพลงของคนใดคนหนึ่งพูดถึงอีกคนคงกรี๊ดชักดิ้นชักงอตายคาที่กันไปข้าง…

แอนี่เวย์ ตอนนี้เหลือแค่รูทสุบารุคุงกับคานาโตะแล้วววว คานาโตะคงไม่เล่น สรุปว่าเหลือแค่สุบารุรูทเดียว

รู้สึกคิดถูกที่ดองเกมนี้ไว้นานขนาดนี้ เพราะถ้าเล่นจบตั้งแต่ตอนได้เกมมาหมาดๆ คงลงแดงตายก่อนภาคใหม่ออก แต่นี่ดองจนมันจะออกแฟนดิสก์ของภาคมอร์บลัดละเนี่ย ก๊ากกก

8 comments on “Diabolik Lovers: Shu’s route

  1. พี่ชูวปกติสุดแล้วสินะ……..

    Like

    • chutipuk says:

      ที่จริงแล้วเราว่าสุบารุคุงก็ปกติพอๆกับพี่ชูเลยนะคะ แต่พอดียังไม่ได้เล่น ไม่รู้ภาคนี้จะหายจากอาการปกติรึยัง (ฮา)

      Like

  2. ถ้าเล่นซูบารุ นี่จะซึ้งในความเป็นเด็กดีสุดๆ กันไปเลย พี่ชูน่ารักใช้มะค่ะ ฮุฮุพี่ชายแสนดีสุดๆ

    Like

    • chutipuk says:

      พี่ชูน่ารักมากจริงๆค่ะ ฮือออ เพิ่งเข้าใจว่าทำไมพี่ชูถึงเป็นที่รักของแฟนๆขนาดนี้ ปกติแทบไม่สนใจพี่ชูเลยไม่เคยเห็นคุณค่า TvT

      Like

      • 5555 พี่ชูจริงๆเป็นคนดีเว่อร์ๆเลยค่ะ (ไม่ค่อยอวยเลยนะเรา 5555) ตอนแรก เนี่ยนะคนโต เล่นไปจริงๆ โอร้ยยยย กรี้ดพี่คนโต 55555 น่ารักเนอะ

        Like

      • chutipuk says:

        เห็นด้วยว่าเป็นคนดีเวอร์ๆจริงๆค่ะ TvT
        ยิ่งเล่นรูทน้องๆก่อนแล้วมาเจอพี่ใหญ่ยิ่งเห็นได้ชัด ถ้าไม่นับดราม่าเรื่องอดีตพี่ชูแล้วก็ถือว่าเป็นรูทที่สงบสุขดีจริงๆ โอเอซิสชัดๆเลยค่ะ โฮววววว

        Like

  3. Nukkuk says:

    เป็นคนนึงที่ไม่ได้เล่นเกมค่ะแต่ชอบตามอ่านรีวิวแต่ละรูทมากๆ. อยากจะบอกว่า ก๊าววพี่ชูศรีมากอร้ายยยย หื่นมากกกก น่ารักมากกก ยูมะด้วย <3 <3 ยิ่งมาอ่านบล็อกนี้ยิ่งเทใจให้เลยคร่ะ 555
    /รออ่านรูทสึบารุ น้องซึนของบ้านนะคะ
    //แอบสงสัยว่า ทำไมไม่เล่นรูทน้องยันหรอคะ บางทีอาจจะก๊าวกว่าคนอื่นๆก็เป็นได้ ฮาาาา

    Like

    • chutipuk says:

      แอร๊ยยย ดีใจค่ะที่มีคนเทใจให้ยูมะคุงเพิ่มขึ้น (> <) หลงคนนี้หน้ามืดตามัวมากจริงๆ ค่ะ ฮือ

      ส่วนรูทน้องคานาโตะที่เราขอผ่านเพราะเป็นคาแรคเตอร์แบบที่ไม่ค่อยถูกชะตาบวกกับเฉยๆ กับคนข้างในน่ะค่ะ แต่ที่จริงอุตส่าห์เล่นจนเกือบครบแล้วก็น่าจะเล่นให้ครบๆ ไปเลยเนอะ (;w;)

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s