監禁・虜囚

มีคนยุให้รีวิวนิยายที่ซื้อมาเมื่อวันอาทิตย์
และไหนๆก็อยู่ในโหมดจำศีลอู้งานแล้ว จะอู้มาเขียนรีวิวอีกซักนิดก็คงมิมีปัญหา (ตั้งแต่พรุ่งนี้ค่อยใช้กรรมปั่นงานแบบสปาร์ต้า)

นิยายที่พูดถึงคือเรื่อง 『監禁』(kankin=การกักขัง) และ『虜囚』(ryoshuu=เชลย/นักโทษ) ชื่อเรื่องชวนให้นึกถึงเรื่องการ์ตูน ‘กรงรัก’ เบาๆ (โบราณไปไหม?)

จริงๆแล้วทั้งสองเล่มมันคือเรื่องเดียวกัน แต่ 監禁 จะเล่าจากมุมมองของนางเอก ส่วน 虜囚 เล่าจากมุมมองของพระเอก

ด้วยความที่เป็นคนชอบเรื่องสไตล์เล่าจากสองฝั่งแบบนี้อยู่แล้ว บวกกับแพ้ปกสวยๆฝีมือ อ.อามาโนะ จิกิริ ที่วาดให้เกมโซ่ดอก (蝶の毒 華の鎖) ซึ่งเป็นเกมที่เราชอบมากแต่ไม่เคยกล้าเขียนถึงเลยเพราะเนื้อหามันแรงเหลือเกิน ก็เลยสั่งมาทีเดียวสองเล่มรวด ทั้งๆที่ไม่เคยอ่านนิยายค่ายนี้และปกติไม่อ่านแนวอีโรติกแบบนี้ด้วยซ้ำ เรียกได้ว่านี่เป็นสองเล่มแรกที่ช่วยเบิกเนตรเลย

เริ่มจาก 監禁 ที่เป็นไซด์นางเอกก่อนก็แล้วกัน

.

คำเตือน: สปอยล์เต็มที่และเนื้อหาไม่เหมาะสำหรับเยาวชนนะเคอะ

.

(ว่าแต่จะเล่ายังไงดีไม่ให้มันดูรุนแรงเกินไป… เดี๋ยวเสียภาพลักษณ์ ฮา)

ไซด์นี้เล่าจากมุมมองของผู้หญิง ดังนั้นถึงเนื้อเรื่องจะแรงแต่มันก็ยังดูใสๆโลกสวยอยู่หน่อยๆตามคาแรคเตอร์นางเอกผู้แสนใสซื่อบริสุทธิ์

เรื่องมีอยู่ว่า เชอร์ลีย์ ไบรท์เวลสูญเสียพ่อแม่ไปด้วยอุบัติเหตุกะทันหัน น้องชายฝาแฝดอย่างราล์ฟจึงเป็นคนในครอบครัวเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ ทั้งสองอาศัยอยู่ด้วยกันในคฤหาสน์ฉันท์พี่น้องที่รักใคร่กันตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือเชอร์ลีย์ฝันว่าตัวเองมีอะไรกับน้องชายทุกคืน (จริงๆแล้วก็ไม่เชิงมีอะไรกันซะทีเดียวเพราะแค่สัมผัสภายนอก นางเอกยังเป็นสาวพรหมจรรย์อยู่)

เชอร์ลีย์ที่ฝันแบบนั้นทุกคืนเริ่มรู้สึกตัวว่าตัวเองหลงรักน้องชายฝาแฝดอย่างที่ผู้หญิงคนนึงหลงรักผู้ชาย แต่ศีลธรรมอันดีในใจทำให้เธอพยายามกักเก็บความรู้สึกนั้นไว้ พยายามปฏิบัติต่อกันไม่เกินเลยไปกว่าพี่สาวน้องชาย (แต่ก็สนิทกันเกินไปอยู่ดี นอนเตียงเดียวกันทุกคืนงี้ ติดกระดุมเสื้อให้ทุกเช้างี้ โดดเรียนไปป้อนข้าวป้อนน้ำกันสองต่อสองให้คนทั้งโรงเรียนอิจฉางี้ )

จนกระทั่งวันหนึ่ง ขณะอยู่ที่โรงเรียน เชอร์ลีย์เห็นราล์ฟคุยกับลิเลียน หญิงสาวที่เลื่องลือว่าสวยที่สุดในโรงเรียนและคบกับราล์ฟอยู่ เชอร์ลีย์ทนดูไม่ได้เลยผละออกจากห้องเรียนจนไปถึงห้องดนตรี ได้ยินเสียงเปียโนดังออกมา แล้วก็ได้ทำความรู้จักกับโรนี่ นักเรียนใหม่ที่เพิ่งย้ายมา

เชอร์ลีย์ประทับใจที่โรนี่เล่นเปียโนได้อ่อนโยน และท่าทางคล้ายๆราล์ฟนิดหน่อย พอโรนี่ขอเป็นแฟนก็เลยตกลงยอมเป็นแฟนด้วย (น้องเจอกันถึงห้านาทียัง? จุดนี้งงมาก ตกลงง่ายจัง นี่ขนาดบรรยายเอาไว้ว่าเชอร์ลีย์ไม่ค่อยชอบคุยกับผู้ชายคนอื่นนอกจากราล์ฟนะ…)

บอกเลยว่าน้องเชอร์ลีย์คิดผิดมากที่ตกลงคบกับโรนี่ นั่นน่ะมันโหมกระพือความยันเดเระของราล์ฟให้ลุกโชนเลยนะเธอเอ๋ย พลาดไปแล้ว

คบกันได้ไม่นานโรนี่ก็ชวนเชอร์ลีย์ไปเดทด้วยกันวันเสาร์ โดยสถานที่เดทคือ…ห้องสมุดโรงเรียน (เมืองนี้มันไม่มีสถานที่ที่น่าสนใจกว่านี้แล้วหรือ…?) พอได้ใช้เวลาร่วมกันแล้วเชอร์ลีย์ก็เริ่มรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้เข้ากันไม่ค่อยได้ ในหัวพาลนึกไปถึงราล์ฟตลอดเวลา ทั้งสองแยกย้ายกันโดยที่เชอร์ลีย์ตั้งใจเอาไว้ว่าถึงวันจันทร์แล้วจะบอกเลิกผู้ชายคนนี้

แต่ ขณะที่กำลังเดินกลับบ้านนั่นเอง

จู่ๆเชอร์ลีย์ก็มองไม่เห็นข้างหน้า! โอ้ ใครหนอใครเอาผ้ามาผูกตาเธอ จับตัวเอาไว้ และตุ๊ยท้องเธอจนสลบไป!! ใครรรรรรร!!??? (ไม่ต้องเดาเลยว่าใคร มันก็มีอยู่คนเดียวป้ะ…?)

เชอร์ลีย์ตื่นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองถูกปิดตาและมัดมือไว้ สัมผัสได้ถึงกลิ่นกุหลาบและหญ้าที่พื้น ทำให้รู้ว่าน่าจะอยู่ในสวนที่ไหนซักแห่ง

แล้วก็…มีผู้ชายคนนึงเข้ามาแตะต้องตัวเธอ ลวนลาม และพรากพรหมจรรย์ของเธอไปในที่สุด (ฉากนี้บรรยายยาวมาก แต่จะให้เล่าละเอียดก็คงไม่งาม ฮา) ระหว่างที่โดนข่มขืน เชอร์ลีย์ก็กรีดร้องเรียกให้ราล์ฟช่วยตลอดเวลา แต่ก็หาได้มีใครมาช่วยไม่ จนกระทั่งเชอร์ลีย์สลบไป

เชอร์ลีย์ตื่นมาอีกทีในห้องของตัวเองโดยมีราล์ฟฟุบอยู่ข้างเตียง ความสิ้นหวังในชีวิตทำให้เชอร์ลีย์พุ่งไปที่หน้าต่างพยายามจะฆ่าตัวตาย แต่ราล์ฟเข้ามาคว้าไว้ได้ก่อน และสั่งให้เบอร์นาร์ดซึ่งเป็นคนรับใช้ล็อกประตูหน้าต่างห้องให้หมด พวกของมีคมก็กำจัดให้เรียบ นับว่าเชอร์ลีย์ที่ซวยจากการโดนข่มขืนยังคงซวยต่อเนื่อง โดนน้องชายกักขังหน่วงเหนี่ยวเอาดื้อๆ แต่ตัวเชอร์ลีย์เองยังหวาดๆอยู่ว่าคนร้ายข่มขืนอาจจะบุกมาอีกก็ได้ เลยยอมตกอยู่ในสภาพนั้นโดยไม่ว่าอะไร

คืนที่เชอร์ลีย์โดนข่มขืน เธอก็ยังคงฝันว่ามีอะไรกับน้องชายตัวเองอีกเช่นเคย (เป็นนางเอกที่หมกมุ่นมากทีเดียว…) จนกระทั่งเชอร์ลีย์สะดุ้งตื่น หลังจากลุกขึ้นมาอาบน้ำแล้วเชอร์ลีย์ก็ไปเมียงๆมองๆดูห้องราล์ฟ (คือถึงจะโดนล็อกห้องหมด แต่มีประตูเชื่อมกับห้องราล์ฟเท่านั้นที่เปิดออกได้) เชอร์ลีย์เข้าไปกอดราล์ฟแล้วทั้งสองก็มีอะไรกัน (นี่เราพิมพ์คำว่ามีอะไรกันมากี่รอบแล้ว ควรใช้คำอื่นมั้ย โซเดมาคอมไรงี้?) ต่างคนต่างบอกรักกัน หลังจากนั้นทั้งสองก็เลยกลายเป็นมากกว่าพี่น้องฝาแฝดในที่สุด

เชอร์ลีย์หยุดเรียนไปหลายวัน ขังตัวเองอยู่ในห้อง แต่ก็รู้สึกได้ว่าเบอร์นาร์ดซึ่งเป็นพ่อบ้านทำตัวแปลกๆไป

พอเชอร์ลีย์ไปโรงเรียนอีกทีเพราะไม่อยากอยู่บ้านกับเบอร์นาร์ด (ซึ่งเข้าใจได้ว่าน้องเชอร์ระแวงว่าเบอร์นาร์ดอาจจะเป็นคนร้ายที่ข่มขืนตัวเอง) ก็พบว่าโรนี่ย้ายโรงเรียนไปแล้วโดยไม่บอกเธอซักคำ น้องเชอร์แอบช็อกเบาๆแต่ยังไงก็คิดจะบอกเลิกอยู่แล้วก็เลยช่างหัวมัน (อันนี้ใส่สีเอง น้องเชอร์ไม่ได้พูด ฮา)

หลังเลิกเรียน ลิเลียน แฟนของราล์ฟก็เข้ามาพูดกับเชอร์ลีย์ว่าวันนี้จะชวนราล์ฟไปที่บ้าน คุณพี่สาวอย่าขัดขวางเลยนะคะ กลับบ้านไปคนเดียวเถอะไป (ฉากนี้ละครไทยมาก……) เชอร์ลีย์คิดว่าตัวเองคงเป็นก้างระหว่างราล์ฟกับแฟน แถมตัวประณามตัวเองว่าต่ำช้าเหลือเกินที่ใช้ประโยชน์จากความโชคร้ายของตัวเองให้น้องชายปลอบด้วยร่างกาย

ขณะที่กำลังจิตตกจนแทบล้มทั้งยืน เคลฟซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นและชอบเชอร์ลีย์มานานก็เข้ามาลวนลาม เชอร์ลีย์ก็กรี๊ดๆให้ราล์ฟช่วย แล้วพระเอกก็โผล่มาตามคำเรียกร้อง!!! ผู้ชายทั้งสองก็ไฝว้กันพอเป็นพิธี แน่นอนว่าพระเอกต้องชนะ แล้วทั้งสองก็ปรับความเข้าใจกันอีกครั้งว่าราล์ฟเลิกกับลิเลียนแล้ว หลังจากนี้จะไม่มีใครมาขัดขวางความรักของเราได้นะจ๊ะ

จนกระทั่ง…

เบอร์นาร์ดที่ท่าทางแปลกๆไปมาขอคุยกับเชอร์ลีย์ แต่เชอร์ลีย์ก็ล็อกห้องไม่ยอมเปิดให้เบอร์นาร์ดเข้ามา เบอร์นาร์ดคงสุดจะทนแล้วก็เลยบอกว่า งั้นช่วยฟังอยู่อย่างนั้นแหละ ไม่ต้องเปิดประตูก็ได้

และเบอร์นาร์ดก็เฉลยว่า คนที่ข่มขืนเชอร์ลีย์ก็คือราล์ฟนั่นเองงงงงงง!!!!! (เซอร์ไพรส์จังเล๊ยยย #ประชดนะ)

คนอ่านไม่ช็อกเพราะเดาได้แต่แรก แต่น้องเชอร์สติแตกไปเลย เบอร์นาร์ดอธิบายเพิ่มเติมด้วยว่า จริงๆแล้วพวกคนรับใช้ทุกคนรู้เห็นเหตุการณ์นั้นหมด แต่ไม่มีใครกล้าพูดอะไร เพราะเข้าใจว่าทั้งสองคนมีอะไรกันมาตั้งนานแล้ว เมดต้องซักผ้าปูเตียงเลอะๆประจำ เมดเลยเข้าใจว่าอย่างนั้น (แต่อย่างที่บอกแหละว่า จริงๆแล้วก่อนหน้านั้นไม่ได้มีอะไรกันนะเออ โอ๊ย ใช้คำนี้อีกแล้ว)

สรุปว่าที่ผ่านมาเชอร์ลีย์โดนน้องชายฝาแฝดลักหลับโดยไม่รู้ตัวแถมยังโดนข่มขืนต่อหน้าคนรับใช้อีก นี่ถ้าน้องเชอร์ไม่ช็อกคนอ่านก็คงเพลียเหมือนกัน ศีลธรรมในมือมันสั่นไปหมด (ฮา)

แล้วน้องเชอร์ก็ไปเจอหลักฐานในห้องราล์ฟ ทั้งผ้าเช็ดหน้าที่ใช้ปิดตาเธอและยานอนหลับที่ราล์ฟแอบให้กินทุกคืน ราล์ฟเข้ามาเห็นพอดีเลยยอมสารภาพว่าตัวเองเป็นคนข่มขืนพี่สาวเองแหละ

เชอร์ลีย์ตกใจเลยวิ่งหนีไปที่บันได แล้วก็ โครมมมมมม ตกบันไดทั้งคู่ ตั้งแต่นั้นมาเชอร์ลีย์ก็ความจำเสื่อม ลืมทุกสิ่งทุกอย่าง ลืมว่าตัวเองเป็นใคร ลืมว่าราล์ฟเป็นใคร คุณน้องชายยันเดเระเลยโกหกว่าทั้งสองไม่ใช่พี่น้องกัน แต่เป็นสามีภรรยากัน แล้วทั้งสองก็ได้อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข

ไซด์นางเอกจบลงตรงนี้ แทนที่จะรีวิว นี่มันเหมือนสรุปเรื่องทั้งหมดมากกว่านะเนี่ย 55555555

ความรู้สึกหลังอ่านไซด์นางเอกคือเนื้อเรื่องแรงตรงที่เป็น incest แล้วยังมีทั้งลักหลับ ข่มขืน แต่มันก็ยังไม่ได้ยันเดเระอะไรมาก เพราะตลอดทั้งเรื่องนางเอกจะมองพระเอกเป็นน้องชายผู้แสนดี หล่อดุจเทวดามาจุติ เรียนเก่ง มากความสามารถ ทำได้ทุกอย่างบนโลกใบนี้ (เออ มันทำได้ทุกอย่างจริงๆ พี่สาวตัวเองยังไม่เว้น…)

แต่ พอมาอ่านไซด์พระเอกปุ๊บ อื้อหื๊อออออออออออออออออออออออออออออ

ไซด์นี้แรว๊งงงงงงงงงงงงงงงง มันก็เรื่องเดียวกัน ลำดับเหตุการณ์เหมือนๆกันนั่นแหละ แต่พอเล่าจากมุมมองของฝ่ายกระทำแล้วมันดูโรคจิตวิปริตวิปลาสป่าเถื่อนมาก คือศีลธงศีลธรรมนี่แทบจะไม่เหลือแล้ว อีพระเอกเทวดาผู้แสนรักพี่สาวในเล่มที่แล้วกลายมาเป็นปีศาจบ้ากามในเล่มนี้

เนื้อเรื่องก็เล่าไปหมดแล้วด้านบน แต่ไซด์นี้จะทำให้ความจริงหลายอย่างกระจ่างขึ้นมา

ทั้งบรรยายอารมณ์ความรู้สึกของราล์ฟหมดเลยว่าที่จริงแล้วจิตใจมืดมนขนาดไหน อธิบายเรื่องที่มาที่ไปของครอบครัวพระเอกนางเอก อธิบายว่าทำไมราล์ฟถึงมีอิสระในโรงเรียนเหลือเกิน อธิบายว่าทำไมเชอร์ลีย์ถึงฝันว่ามีอะไรกับราล์ฟทุกคืน อธิบายเรื่องของเบอร์นาร์ด อธิบายว่าทำไมโรนี่ถึงย้ายโรงเรียนไปโดยไม่บอก อธิบายเรื่องลิเลียนแฟนของราล์ฟ อธิบายทุกสิ่งที่สงสัยและไม่ได้สงสัยในไซด์นางเอก

ตอนก่อนซื้อคิดว่าจะสั่งเล่มนี้มาเล่มเดียว แต่คิดถูกแล้วที่สั่งสองเล่ม เพราะไซด์นางเอกมันเหมือนมีไว้เติมเต็มให้อ่านไซด์พระเอกได้สนุกขึ้น

ประโยคแรกของเล่มนี้เหมือนตบหน้ากันฉาดใหญ่หลังจากอ่านเล่มที่แล้ว “วันนี้ผมจะทำให้ร่างกายของพี่สาวบุญธรรมแปดเปื้อน” อ้าวววววววว สรุปว่าไม่ได้ incest หรอกเรอะะะะ?

ราล์ฟเล่า(ให้คนอ่านฟังนะ บ่แม่นเชอร์ลีย์)ว่าเชอร์ลีย์เป็นพี่สาวบุญธรรมที่พ่อกับแม่รับมาเลี้ยงตั้งแต่ยังเด็กมาก พ่อที่แท้จริงของเชอร์ลีย์คือคนที่แม่ของราล์ฟแอบรักข้างเดียวมานาน ส่วนแม่ที่แท้จริงของเชอร์ลีย์คือรักแรกของพ่อที่แท้จริงของราล์ฟ (พ่อแม่เซปชั่น ดูงงๆนะ แต่ตอนหลังงงกว่านี้ได้อีก…)

ราล์ฟรู้ว่าทั้งสองไม่ได้เกี่ยวข้องกันทางสายเลือดก็เลยไม่เดือดเนื้อร้อนใจที่ตัวเองหลงรักพี่สาวบุญธรรม แต่เหตุที่ไม่ยอมบอกความจริงเพราะกลัวว่าถ้าเชอร์ลีย์รู้ว่าตัวเองไม่มีสายเลือดไบรท์เวลแล้วเธอจะออกไปจากคฤหาสน์ ราล์ฟเลยต้องปิดบังความจริงเพื่อให้เชอร์ลีย์อยู่ข้างๆ

ก่อนที่พ่อแม่ของราล์ฟจะประสบอุบัติเหตุ ราล์ฟรู้สึกได้ว่าพ่อแม่แปลกๆไป แม่ที่เคยรักเชอร์ลีย์มากกลับเกลียดชังลูกสาวขึ้นมา ส่วนพ่อก็ดูเหมือนจะคิดสกปรกกับลูกสาวตัวเอง ราล์ฟก็เลยนอนเตียงเดียวกับเชอร์ลีย์ทุกวันเพื่อปกป้องเชอร์ลีย์จากพ่อ พอพ่อแม่ตายไปกะทันหันราล์ฟก็เลยโล่งใจ

จนกระทั่งวันที่เชอร์ลีย์ไปเดทกับแฟน ราล์ฟก็แอบสะกดรอยตามไปเฝ้าดูโดยที่ความยันเดเระในตัวมันพลุ่งพล่านไปหมด พอตกเย็นก็แอบตามพี่สาวกลับบ้าน เจอผู้ชายสองคนท่าทางลับๆล่อๆเหมือนจะลากเชอร์ลีไปข่มขืน ราล์ฟก็เลยจัดการฆ่าสองคนนั้นโดยที่เชอร์ลีย์ยังคงเดินกลับบ้านอย่างสบายอารมณ์ ไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย

เท่ากับว่าราล์ฟปกป้องเชอร์ลีย์จากพ่อและยังปกป้องจากผู้ชายสองคนนั้นด้วย

ราล์ฟมันก็เลยคิดเองเออเองว่า โอเค งั้นเราน่าจะมีสิทธิ์เป็นคนเปิดซิงพี่สาวนะ (ตรรกะอะไรกันนี่ เกิดมาไม่เคยพบ) ว่าแล้วก็ตุ๊ยท้องลากพี่สาวกลับบ้านไปกระทำชำเราอย่างที่ได้เล่ามาแล้วข้างต้น แต่พอเล่าจากฝ่ายพระเอกแล้วฉากนี้มันไม่ค่อยชวนขยะแขยงเท่าฝ่ายนางเอกนะ (แหงสิ ก็เล่าจากมุมคนร้าย…)

ขอข้ามช็อตไปตอนท้ายเลยก็แล้วกัน ช่วงกลางๆมันก็เหมือนกันแล แค่เปลี่ยนมุม และดาร์คขึ้นเพราะพระเอกมันมองโลกมืดมนมากจริงๆ นางเอกดูใส แบ๊ว และโง่ไปเลย (พระเอกยังชอบบ่นว่าทำไมนางเอกโง่บื้อขนาดนี้ ฮา)

บทท้ายๆที่เฉลยความจริงทั้งหมดนี่ทำเอาวิงเวียน อยู่ดีๆก็หักมุมทุกประเด็นรัวๆ แต่เราจะพูดถึงแค่ประเด็นสำคัญก็แล้วกัน

ช่วงท้ายของเล่มนี้จะเป็นฉากจบจริงๆ ในขณะที่เล่มแรกดูจบค้างคา เล่มนี้เชอร์ลีย์จะได้ความทรงจำกลับมา ทั้งความทรงจำสมัยเด็กตอนอยู่กับพ่อแม่ที่แท้จริง และความทรงจำช่วงก่อนตกบันได

วันหนึ่งขณะที่กำลังมีอะไรกัน (รอบที่สิบล้าน) เชอร์ลีย์ก็หลุดปากว่า หม่าม้าเคยบอกว่ามีอะไรกับน้องชายนี่มันรู้สึกดีกว่าคนรักซะอีก ราล์ฟฟังแล้วถึงกับอึ้งไปเพราะเชอร์ลีย์ไม่เคยเรียกแม่ตัวเองว่าหม่าม้า แต่เรียกว่าคุณแม่ต่างหาก หมายความว่า…….?

ราล์ฟไปค้นดูอัลบั้มรูปของพ่อ แล้วก็เจอรูปพ่อตัวเองอยู่กับพี่สาว ซึ่งพี่สาวของพ่อหน้าเหมือนเชอร์ลีย์เป๊ะ ทันใดนั้นเบอร์นาร์ดก็โผล่มาอย่างรู้หน้าที่และเฉลยความจริงว่า รักแรกของพ่อของราล์ฟก็คือพี่สาวตัวเอง และพี่สาวคนนั้นคือแม่ของเชอร์ลีย์นั่นเอง

และแม่ของเชอร์ลีย์ก็มีปัญหากับสามีจนแยกห้องนอนกัน และมีอะไรกับพ่อของราล์ฟทั้งที่เป็นพี่น้องกัน จนกระทั่งตั้งท้องเชอร์ลีย์ขึ้นมา

อ่านถึงตรงนี้แทบหยิบดินสอมาวาดแฟมิลี่ทรี ความสัมพันธ์มั่วซั่วไปหมด แต่มันดูเป็นเรื่องปกติของแนว incest มากเลยที่มีแนวโน้มจะ incest กันมาตั้งแต่รุ่นพ่อแม่ยันรุ่นลูก (รูทมาจิมะในเกมโซ่ดอกก็อย่างงี้เลย)

สรุปว่าทั้งสองคนก็เป็นพี่น้องกันนั่นแหละ แต่ทั้งเชอร์ลีย์และราล์ฟต่างเข้าใจผิด ทั้งสองไม่ได้เป็นฝาแฝด แต่เป็นพี่น้องพ่อเดียวกันต่างหาก

พอราล์ฟรู้ความจริงทั้งหมดก็ตกใจหน้าซีด นี่เราทำอะไรลงไปวะเนี่ย???? แล้วก็นึกทบทวนวีรกรรมของตัวเองทั้งหมดที่ผ่านมา ก่อนจะสำนึกได้ว่าผิดไปแล้ว (สำนึกได้ช้ามากกกกกกกกก อยากถีบ)

ในที่สุดราล์ฟก็เข้าใจว่าพ่อไม่ได้คิดสกปรกกับเชอร์ลีย์แต่คงรักเพราะเป็นลูกสาวแท้ๆมากกว่า และตาสว่างในอีกหลายๆเรื่อง (ซึ่งไม่สำคัญ ขี้เกียจเล่า) ก็เลยไปขอโทษเชอร์ลีย์และคิดว่าเธอคงไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ

แต่เชอร์ลีย์ผู้แสนดีก็ยอมให้อภัยและบอกว่าไม่เป็นไรหรอก ถ้าเป็นราล์ฟฉันก็โอเคทุกอย่าง เรื่องที่ข่มขืนนั่นก็โอเคนะถ้าเป็นราล์ฟ (เอิ่ม ไม่ดีมั้ง????) แต่ราล์ฟยังคงปกปิดความจริงที่ว่าทั้งสองเป็นพี่น้องกัน โดยโกหกเชอร์ลีย์ว่าเธอเป็นแค่ลูกบุญธรรม เชอร์ลีย์ก็ยอมเชื่อโดยดี และทั้งสองก็อยู่ด้วยกันในฐานะสามีภรรยาอย่างมีความสุข

จบ

จบแฮปปี้เกินคาดจนน่าตกใจ นึกว่าจะต้องมีใครตายกันไปข้าง มืดมนมาซะขนาดนี้ก็ยังอุตส่าห์รักกันได้เนอะ งงจริงๆ (บางขณะอ่านแล้วก็นึกถึงคุณเขมชาติขึ้นมาชอบกล)

ถ้าถามว่าสนุกมั้ย ตอนอ่านไซด์นางเอกก็เฉยๆนะ อารมณ์แบบ อืม สนุกดีแฮะ แต่พอมาไซด์พระเอกปุ๊บ โอ้ยยยยยยยย เด็ดสะระตี่มากค่าาาาา เพราะเฉลยความจริงหลายเรื่องด้วยแหละก็เลยรู้สึกเงิบตลอดเวลา วางไม่ลงจริงๆ ทำให้เราผู้ไม่ชอบอ่านหนังสือแนวตั้งอ่านรวดเดียวจบได้ก็ถือว่าเก่งมากละ (กร๊าก)

และถึงจะไม่ได้ยันเดเระแนวเลือดสาดเอามีดปาดคอแสดงความรักหรืออะไรทำนองนั้น แต่ก็นับว่าพระเอกโรคจิตใช้ได้ อ่านไปก็นึกด่าพระเอกอยู่ในใจตลอด อะไรจะเลวขนาดนี้ ไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องปกติของพระเอกนิยายแล้วนี้รึเปล่านะ บอกแล้วว่าปกติไม่อ่าน เพิ่งเบิกเนตรนี่แหละ 555555555

ที่สำคัญ ภาพประกอบสวยมากกกกก คุ้มมมมม ถึงจะมีแต่ภาพประกอบเอโร่ยๆ แต่ลายเส้นอ.อามาโนะ จิกิริถูกใจมากจริงๆ (เดือดร้อนก็แค่จะซ่อนยังไงดีไม่ให้มีใครในบ้านมาเจอเข้า ฮา)

ตอนอ่านจิ้นเสียงพระเอกเป็นเสียงคิชิโอะ ไดสุเกะซังตลอดเลย (〃ω〃) ถึงจะไม่ได้ชอบอีตาราล์ฟนี่เลยแม้แต่นิดเดียว แต่พอจิ้นเป็นเสียงคิชิโอะซังแล้วรู้สึกความเลวของพระเอกบรรเทาลงเล็กน้อย

แต่ก็นะ
รู้สึกไม่เหมือนอ่านนิยายรักเลย นี่มันนิยายรักใช่มั้ยนะ……? (เสียงสั่น)

8 comments on “監禁・虜囚

  1. ทำไมอ่านรีวิวแล้วอยากอ่านเองเลยแฮะ..?
    ไม่นะ ปกติอ่านแต่เรทใสๆ แรงๆขอเป็นโดเลยดีกว่า TvT

    Like

    • chutipuk says:

      เดี๋ยวนะ แรงๆขอเป็นโดเลยนี่คืออะไรคะพี่ปอม 5555555555555555

      ถ้าเป็นคนไม่ถนัดแนวยันเดเระอาจจะอ่านแล้วสะอิดสะเอียนเลยก็ได้นะ หลายๆฉากมันอี๋พอสมควร (อี๋ความโรคจิตของพระเอก บรื๋อ) แต่เนื้อเรื่องมันสนุกดี อ่านเพลินมาก XD

      Like

  2. JiBi_AI says:

    อ่านแล้วในหัว “…………………………………………………………………………..”
    เอ่ออออออออออออออ
    จะดีเหรอ (((((( ;゚Д゚))))) สับสน…นี่ถ้าอีสองพีน้องนี่มีลูก โอกาสพิกลพิการสูงมากนะเนี่ย (จะคิดให้มันเรียลทำไม 555)
    ฟังดูเปิดโลกมาจริงๆ

    Like

    • chutipuk says:

      ไม่ถ้าแล้วล่ะค่ะ ตอนจบนางเอกท้องด้วยนะ คิดเหมือนกันว่าเด็กซวยแน่ๆ 555555555555

      แต่มันก็แนว incest น่ะเนอะ อ่านไปก็ลุ้นไปว่าตกลงเป็นพี่น้องกันจริงรึเปล่าเนี่ย เป็นคอนฟลิคท์ที่แซ่บดีเหมือนกัน แฮ่ๆ

      Like

  3. Jaysaran says:

    โห ยิ่งกว่าละครไทย น่าติดตามสุดๆ

    Like

    • chutipuk says:

      อุ้ย ไม่คิดว่าจะมีผู้ชายอ่าน เขินนะเนี่ย 5555555555555

      แต่จริงๆแล้วละครไทยแรงกว่านี้อีกนะ ข่มขืนกันเป็นเรื่องปกติไปแล้ว (ก๊าก)

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s