Diabolik Lovers: Kou’s route

Diabolik Lovers More Blood
รูทไอดอลชาลาล่า โคคุง♪

DIABOLIK LOVERS MORE,BLOOD_0094

อืม ถึงจะบอกว่าชาลาล่า แต่ความจริงรูทโคคุงห่างไกลความรื่นเริงเฮฮามาก (ที่จั่วหัวว่าชาลาล่าก็เพราะคนข้างในคือคิมุเรียว แค่นั้น…) ตอนก่อนเล่นรูทนี้นึกว่าจะออกแนวเลิฟสตอรี่แบบโหดนิดๆกุ๊กกิ๊กหน่อยๆตามสไตล์ไอดอล เพราะเวลาโคคุงไปโผล่ในรูทคนอื่นก็ดูเป็นเด็กร่าเริงแจ่มใสดี (จนออกจะน่ารำคาญในบางครั้งด้วยซ้ำ ฮา)

แต่ที่ไหนได้

หนัก….

รูทนี้เนื้อเรื่องหนักมาก เครียดมาก แทบไม่มีช่วงกุ๊กกิ๊กหวานแหววให้ขวยเขินเลยด้วยซ้ำ มีแต่โหด หื่น โหด หึง โหด หื่น โหด วนไปวนมาอยู่แค่นี้ กว่าจะมีโมเมนต์หวานให้รู้สึกว่าเป็นเกมจีบหนุ่มก็นู่นนนนนน ตอนจบ…

ตัวเส้นเรื่องมันก็เหมือนรูทอื่นๆ โคคุงจับนางเอกมารังแกไปวันๆจนกว่านางเอกจะรักตัวเอง จะได้กลายเป็นอดัมตามแผนของคาร์ลไฮซ์ แต่สิ่งที่ทำให้รู้สึกหนักหนาสาหัสคืออดีตและปมในใจของโคคุง

ขึ้นชื่อว่าบ้านมุคามิแล้วตอนเด็กๆต้องชีวิตบัดซบกันทุกคน อย่างโคคุงเนี่ย เกิดมาก็ไม่รู้แล้วว่าพ่อแม่เป็นใคร ได้แต่ใช้ชีวิตอยู่ในท่อระบายน้ำเหม็นเน่ามาตลอด จนวันนึงดันโผล่ขึ้นมาในเมืองตอนเค้าปฏิวัติกันพอดี ยิงกันตูมตาม บ้านเมืองระส่ำระสาย แล้วก็มีแมวมอง(?)จากบ้านเด็กกำพร้าลากตัวไปอยู่ด้วยเพราะเห็นว่าโคคุงเป็นเด็กหน้าตาดี น่าจะทำเงินได้

ซึ่ง สิ่งที่โคคุงต้องเผชิญหลังจากไปอยู่บ้านเด็กกำพร้าคือ กลายเป็นของเล่นให้พวกคนรวย ให้พวกคนรวยจ่ายเงินเพื่อเฆี่ยนตีได้ตามใจชอบ หรือจะลวนลามยังไงก็ได้ (ตรงนี้แอบสงสัยนิดนึงนะว่าคุณน้องโดนลวนลามถึงขั้นไหนเนี่ย…)

เหตุการณ์เหล่านี้ที่เกิดขึ้นซ้ำๆทำให้โคคุงเกลียดพวกผู้ดี ทนไม่ไหวจนแทบฆ่าตัวตาย แต่สุดท้ายก็จบลงแค่เอาส้อมทิ่มตาตัวเองจนบอดไปข้างนึง (จัดว่าฮาร์ดคอร์แต่เด็ก) แล้วพวกรุกิก็มาชวนหนีตามกันไป (อุ๊ยตายว้ายกรี๊ด) แต่ก็ไม่พ้นพวกผู้ใหญ่ที่บ้านเด็กกำพร้าอยู่ดี จนคาร์ลไฮซ์มาช่วยไว้และพาไปชุบเลี้ยง แถมยังมอบตาขวาข้างที่บอดไปให้อีกครั้งพร้อมพลังอ่านใจคนด้วย (เลี้ยงลูกตัวเองทิ้งขว้างแล้วมาโอ๋เด็กกำพร้าเนี่ยนะคาร์ล…จะดีเหรอ?)

ถึงปัจจุบันจะชีวิตดี มีตังค์ใช้ เป็นไอดอลชื่อดัง แต่อดีตอันเลวร้ายก็ยังเป็นปมในใจเจ้าตัว ส่งผลให้เติบโตมากลายเป็นเด็กนรก และน้องยุย นางเอกผู้ซวยเป็นอันดันต้นๆในวงการโอโตเมะเกมก็ต้องมารับกรรมอีกแล้ว

DIABOLIK LOVERS MORE,BLOOD_0087

ช่วงแรกๆของรูทโคคุงนี่รู้สึกเหมือนนางเอกกับโคคุงเป็นเหมือนแม่ลูก

อาทิเช่น อยู่ดีๆโคคุงก็มาตะแง้วๆบอกว่านอนไม่หลับอะ มากล่อมหน่อยสิ  นางเอกก็เลยบอกว่า เดี๋ยวเล่าให้ทานให้ฟังนะ แต่พอเริ่มเล่าแล้วก็คอยพูดขัดตลอดเวลา แถมบอกว่าไม่สนุกเลย ทั้งๆที่นางเอกเพิ่งเล่าไปสองประโยค…….. นางเอกเลยบอกเดี๋ยวจะร้องเพลงให้ฟังละกัน ปรากฏเพลงที่ร้องดันเป็นเพลงที่โคคุงเกลียด เจ้าตัวก็เลยโมโหจนลุกขึ้นมาบีบคอนางเอก คือถ้าไม่ชอบเพลงไหนก็บอกกันก่อนมั้ย? (อืมมมมม สงสัยโคคุงนอนไม่หลับก็เลยอยากออกแรงซักหน่อยจะได้เหนื่อยๆเนอะ?)

นอกจากต้องกล่อมเด็กชายโคเข้านอนแล้ว นางเอกยังต้องคอยทำพาสต้าให้กิน (ทำติดกันหลายวันจนพี่น้องมุคามิบ่นกันระงม ยูมะถึงกับเรียกว่า ‘นรกพาสต้า’ ขำ น่ารัก 〃ω〃) ช่วยแต่งตัวให้ ช่วยติดกระดุมเสื้อ พอกระดุมหลุดก็ต้องช่วยเย็บอีก

วันดีคืนดีโคคุงก็มาขอให้ช่วยสอนทำอาหาร นางเอกก็โอเค สอนก็ได้ เอ้า อย่าหักเส้นพาสต้าอย่างนั้นสิลูก โอ๊ย ไปหั่นผักไป เอ๊าาา ไหงเทไวน์ลงไปเยอะขนาดนั้นล่ะคะลูกขา ว้ายตาย มีดบาดแล้วเห็นมั้ย!

โคคุงผู้ทำอาหารไม่ได้เรื่องและโดนติไปซะทุกข้อหาเลยชักโมโห จากที่ทำพาสต้าอย่างร่าเริงอยู่ดีๆก็โวยวายใส่นางเอกว่า อย่ามาตีหน้าเป็นครูสั่งสอนฉันนะ! คนอย่างเธอน่ะจะมาสอนอะไรฉันได้! (เอ่อ ได้ข่าวว่าน้องขอร้องพี่เอง พี่ก็ช่วยสอนไง ถ้าบอกไม่สอนก็ต้องรับกรรมอยู่ดีป้ะ?) และนางเอกก็โดนดูดเลือดแทนข้าวเย็นไปตามระเบียบ

ทั้งการพาลและการรังแกของโคคุงชวนให้นึกถึงรูทอายาโตะในภาคแรกนะ คือกลั่นแกล้งกันโหดมากจนไม่รู้สึกเลยว่าตกลงนี่มันรักกันจริงๆเหรอ ถ้าเราเป็นนางเอกนี่คงกัดลิ้นตายไปตั้งแต่ฉากแรกแล้ว

DIABOLIK LOVERS MORE,BLOOD_0080

มีฉากนึงที่รู้สึกว่า โอ๊ยยยย ไม่ไหวแล้วกับอีเด็กนิสัยเสียนี่ ใครก็ได้สั่งสอนที คือฉากที่โคคุงนั่งกินเค้กอย่างสบายอารมณ์ นางเอกก็นั่งมองว่ากินน่ารักดีจัง แต่โคคุงดันคิดว่านางเอกมองเพราะดูถูกที่ใช้มือเปล่ากินเค้ก คุณน้องแกเลยปาเค้กลงพื้นแล้วบอกให้นางเอกคลานลงไปกินเหมือนหมา (ณ จุดๆนั้นถ้าเราเป็นนางเอกคงสับสนมาก สรุปฉันเป็นตัวอะไร รุกิเรียกเป็นวัวควาย ยูมะอยากให้เป็นหมู โคคุงเรียกเป็นแมวบ้าง หมาบ้าง) พอนางเอกกินเค้กไปแค่คำเดียว โคคุงก็หยิบเค้กจากพื้นมายัดปากนางเอกเลย …อืม ดีค่ะ มีไอดอลหล่อๆมาป้อนเค้กมันก็ดีเหมือนกัน (んなわけねえだろ!!)

วีรเวรวีรกรรมของโคคุงยังมีอีกเยอะมากกกกก แถมยังชอบด่านางเอกหน้าแย่บ้าง โง่บ้าง แรดบ้าง (จริงๆแล้วควรใช้อีกคำที่แรงกว่าคำนี้ด้วยซ้ำ 「淫乱」ってことだけどね) ตอนท้ายๆมีการเกรียนแตก ลองใจนางเอกด้วยการกระโดดให้รถชน กระโดดหน้าต่าง เปิดแก๊สทิ้งไว้แล้วจะจุดไฟ บอกเลยว่าแค่อ่านและฟังบทพูดยังเหนื่อย สงสารนางเอกในรูทนี้จริงๆ….. (สุดท้ายเกรียนจัดจนโดนรุกิคุงจับไปขังคุกใต้ดิน เออ สมควร 555555)

ไม่เข้าใจเลยว่าอำมหิตกันมาทั้งเกมขนาดนี้ ตอนจบรักกันได้ไง อย่างรูทคนอื่นๆเรายังพอเข้าใจนะว่ามันมีจุดให้หลงรักได้จริงๆ สมเหตุสมผล แต่กรณีของโคคงต้องบอกว่า นางเอกรักโคเพราะหล่อนเป็นมาโซ แค่นั้น (และรูทนี้นางเอกก็มาโซถึงใจมากจริงๆ บอกว่าทุกเซลล์ในร่างกายกรีดร้องว่าอยากโดนดูดเลือด เป็นต้น…ก็สมเป็นนางเอกดีนะ……)

ตายละ เขียนมาตั้งยืดยาว เหมือนจะยังไม่เจอข้อดีของโคคุงเลย 55555555

จริงๆแล้วเราค่อนข้างชอบคาแรคเตอร์โคคุงนะ (ไม่งั้นคงไม่เขียนถึงยืดยาวกว่าอายาโตะซึ่งเป็นเมนหรอก….) แต่ความที่โมเมนต์โหดมันเยอะกว่าโมเมนต์เขิน ก็เลยไม่รู้จะชื่นชมคุณน้องโคยังไงดี ถึงจะเป็นเด็กนิสัยเสีย แต่ความนิสัยเสียนั้นก็ยังมีที่มาที่ไป ถือว่ารับได้

และถึงจะรู้สึกว่าโคคุงน่ารัก แต่ความรู้สึกน่าสงสารมันรุนแรงกว่า ชีวิตน้องรันทดมากจริงๆ เติบโตมาแบบบิดเบี้ยวจนไม่รู้ว่าความรักเป็นยังไง ที่ลองใจนางเอกก็เพราะอยากรู้สึกถึงความรักของนางเอกชัดๆเท่านั้นเอง  (;ಥ; ω ;ಥ;)

เพราะฉะนั้นข้อดีของโคคุงก็คงเป็นความน่าสงสารนี่แหละมั้ง มันเป็นข้อดีรึเปล่านะ (ฮา)

ส่วนฉากจบของโคคุง ไม่น่าเชื่อว่าจะชอบแบดเอนด์มากกว่ากู๊ดเอนด์!

ฉากจบที่เราชอบคือโคคุงพลั้งมือฆ่านางเอก แล้วคาร์ลไฮซ์มาช่วยไว้ โคเลยบอกว่าจะยอมแลกทุกอย่างเพื่อให้นางเอกฟื้น คาร์ลก็เลยขอแลกดวงตาของโคทั้งสองข้าง สุดท้ายนางเอกก็ฟื้นขึ้นมาในฐานะแวมไพร์ ส่วนโคตาบอดไปแล้วเรียบร้อย แต่ทั้งสองก็ยังได้อยู่ด้วยกันตลอดไป

DIABOLIK LOVERS MORE,BLOOD_0101

มายกั้ดดดดดด เป็นฉากจบที่วินเทอร์โซนาต้ามากกกกกก เกาหลีมากกกกกกกกก น้ำเน่ามากกกกกกกกกก แต่ชอบ เป็นแบดเอนด์ที่ไม่แบดเลย ดูสวยงามมีความหวังจะตาย

แบดเอนด์อีกฉากไม่มีไรมาก นางเอกหลอกล่อโคคุงลงไปหาที่ท่อระบายน้ำแล้วจับตัวโคคุงไว้ แต่ไม่ได้บอกว่าจะทำอะไรต่อ (จากไปนี้ซวยแน่น้องโค บทยุยจะโหดเจ๊แกก็โหดเหลือทนมากนะ บอกเลย)

ส่วนกู๊ดเอนด์จบแบบหนีตามกันไป ฉากนี้รุกิหล่อมากกกกกกกก รักกกกกกกกก ตอนแรกนึกว่าจะเข้ามาขวาง แต่ปรากฏว่าเข้ามาบอกว่าไปได้ รีบไปเลย จะไปไหนก็ไป (อะไรๆก็ง่ายดีนะบ้านมุคามิเนี่ย หลายทีละ)

DIABOLIK LOVERS MORE,BLOOD_0100

 

ฉากนี้โคคุงก็ต้องเอาตาข้างที่คาร์ลไฮซ์ให้มาแลกกับการได้อยู่กับนางเอกเหมือนกัน (งวดนี้น้องก็ยังคงเอามีดทิ่มตาด้วยตัวเองนะคะ ฮาร์ดคอร์ไม่เปลี่ยน) ชอบประเด็นการเอาดวงตาซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่สุดของโคคุงเข้าแลกนะ คือสำหรับโคแล้วดวงตาที่คาร์ลให้มามันเป็นทั้งสิ่งสำคัญ สิ่งที่ย้ำเตือนอดีต สิ่งที่ผู้มีพระคุณมอบให้ สิ่งที่ทำให้มองเห็นความจริง เป็นทุกอย่างเลย แต่ก็ยังยอมสูญเสียมันไปเพื่อนางเอก โรแมนติกดี (//ω//)

โดยรวมแล้วถึงรูทนี้จะไม่สวีทหวาน(แบบโหดๆ)เท่ารูทอื่นๆ แต่ความอีโรติกกับความรันทดมาเต็ม ชอบการสร้างคาแรคเตอร์โคมากจริงๆ เป็นตัวละครที่ดึงอารมณ์ร่วมได้เยอะมาก สงสารแทบทุกซีนที่ย้อนความหรือพูดถึงอดีต ต้องยกความดีความชอบให้คิมุระ เรียวเฮด้วย พากย์เสียงสั่นเครือหรือเสียงเวลาอารมณ์หวั่นไหวได้ดีมากกกก ดาวพระศุกร์มากกกกกก บางฉากแทบน้ำตาไหลตาม (T_T)

ชอบสตอรี่ฝั่งมุคามิมากกว่าซากามากิจริงๆ หวังว่าภาคหน้าบ้านซากามากิจะกู้หน้าคืนมาได้บ้างนะ รอเล่นอยู่ค่ะ รีบออกได้แล้ว! (เล่นภาคนี้ให้จบก่อนมั้ย………?)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s