Beau Soir

เคลียร์คอร์ด้า 3 ภาคจินนันจบไปอีกรูท

หลังจากเจอดราม่าบ้านแตกในรูทท่านจิอากิและการไขคดีปริศนาในรูทรุ่นพี่ซาคากิมาแล้ว พอเจอเซริซาวะคุงผู้เป็นเจเนรัลเบ๊ประจำชมรมออร์เคสตร้าแห่งโรงเรียนมัธยมปลายจินนันเลยรู้สึกว่า โอ้ รูทนี้สงบสุขดีจัง ( ̄∇ ̄)

เซริซาวะเป็นตัวละครที่ปรากฏตัวในภาคหลักด้วย แต่เพิ่งจะมาจีบได้ก็ภาคนี้นี่แหละ ความประทับใจแรกเริ่มคือ เป็นตัวละครที่จืดจางมาก (สมเป็นตัวประกอบ) นอกจากหน้าตาจะดูจืดจาง ผมสีดำแบบปกติธรรมดาแล้ว คาแรคเตอร์ยังดูไม่ค่อยมีจุดขายเท่าไหร่เมื่อเทียบกับตัวละครอื่นๆ แต่พอมาเล่นรูทเซริซาวะคุงแล้วถึงได้รู้สึกว่าเป็นตัวประกอบที่มีความน่ารักอยู่เหมือนกัน

อย่างที่บอกว่าเซริซาวะคุงเป็นเบ๊ประจำชมรม ถูกประธานและรองประธานจิกหัวใช้ตลอดเวลา ถึงบางทีเจ้าตัวจะบ่นบ้าง พูดเสียดสีบ้าง ถอนหายใจบ้าง  แต่เซริซาวะคุงก็คอยทำตามคำสั่งตลอด แถมทำได้ดีซะด้วย (เรียนจบน้องควรไปเป็นเลขานะคะพี่ว่า) และแน่นอนว่านางเอกต้องคอยเข้าไปช่วย เซริซาวะคุงที่คอยจัดการทุกอย่างโดยลำพังมาตลอดก็เลยค่อยๆหวั่นไหว(ตามสูตร) และตกหลุมรักนางเอกในที่สุด …เวรี่เรียบง่ายนะคะรูทนี้

แล้วไอ้นิสัยโอนอ่อนผ่อนตามของเซริซาวะนี่เองที่กลายมาเป็นคอนฟลิคต์ในใจเจ้าตัว เซริซาวะคุงไม่ได้แค่ทำตามคำสั่งประธานชมรม แต่มีฉากนึงเซริซาวะเล่าให้นางเอกฟังว่า ตอนเด็กๆแม่ชอบบังคับให้แต่งหญิง บังคับให้ทำอย่างที่ผู้หญิงทำ ที่เริ่มเรียนเปียโนก็เพราะแม่บังคับอีกนั่นแหละ แล้วก็เลยเล่นเปียโนตามคำสั่งแม่มาจนบัดนี้ ด้วยความแอบต่อต้านแม่ในใจเบาๆ ก็เลยไปหัดเล่นคาราเต้จนได้สายดำ มีอีเวนท์เล่นคาราเต้โชว์เทพด้วย เป็นมุมที่คาดไม่ถึงของเซริซาวะคุงเลยนะเนี่ย (´▽`*)

อีเวนท์ส่วนใหญ่จะแสดงให้เห็นว่าเซริซาวะถูกกดขี่ขนาดไหน มีแต่คนอื่นสั่งให้ทำนู่นทำนี่ หรือไม่ก็เป็นอีเวนท์สไตล์พ่อบ้าน คือเซริซาวะนี่เป็นคาแรคเตอร์แนวพ่อบ้านสวอลโล่เทลมากกกกกกก (ประหนึ่งผ่านหลักสูตรพ่อบ้านศึกษามาเป็นอย่างดี) ชอบชงชาให้นางเอกกิน เห็นนางเอกวิ่งมาเหนื่อยๆก็ควักน้ำเย็นออกมาบริการ คำพูดที่ใช้ก็ภาษาทางก๊ารทางการ ภาษาญี่ปุ่นบิสิเนสมาหมดทุกแพทเทิร์น อะไรทำให้คนที่ถูกเลี้ยงดูมาแบบคุณหนูในชุดกระโปรงเติบโตขึ้นมาเป็นพ่อบ้านที่รักงานบริการเป็นชีวิตจิตใจแบบนี้ได้นะ น่าสงสัยจริงwwww

pic_0059

ขำตรงที่มีฉากนึงเซริซาวะบอกว่านางเอกไม่เหมือนนักเรียนหญิงจินนันคนอื่นๆเลย ปกติโรงเรียนนี้มีแต่พวกคุณหนู แต่นางเอกเป็นเหมือนพวกเดียวกับเซริซาวะมากกว่า คงเป็นเหมือนแม่บ้านล่ะมั้ง …เอิ่มมมมม เปรียบได้น่าดีใจมาก สมเป็นพ่อบ้านจริงๆ ฉากนี้ขำมาก น่าร๊ากน่ารัก

แต่เห็นใสๆแบบนี้ก็ร้ายใช่ย่อยนะ โดยเฉพาะปาก (ฮา) บางทีก็ด่านางเอกแบบเนียนๆสุภาพๆ บางทีก็ไม่แน่ใจว่าชมหรือด่า ชอบบอกนางเอกว่า คุณนี่มันจุ้นจ้านจริงๆ แต่นี่ผมชมนะครับ …จ้ะ ขอบใจนะที่ชม

ชอบอีเวนท์ที่นั่งชินคังเซ็นไปโยโกฮาม่ากันสองคน นางเอกง่วงเลยเผลอหลับไปโดยนอนพิงเซริซาวะ ฝ่ายชายเลยบอกประมาณว่า ไม่ระวังตัวแบบนี้ไม่ไหวเลยนะ แต่คราวนี้จะยอมปล่อยผ่านไปก็ได้ (แอร๊มมมมมม อะไรอ้ะะะะ เห็นฝ่ายหญิงหลับเลยกล้าพูดใช่ป้ะะะะะ แน่จริงพูดต่อหน้าเสะะะะะะ) แถมมีการถามนางเอกที่หลับอยู่ด้วยว่าจริงๆแล้วนี่แกล้งหลับรึเปล่า (หาว่านางเอกอ่อยสินะ…) ถ้าแกล้งหลับแล้วจะทำไม๊ คุณน้องนี่ก็ มีอะไรก็พูดกันตรงๆสิคะ อย่ามาพูดตอนหลับ!

pic_0020

อย่างไรก็ตาม โมเมนต์ที่รู้สึกว่าเซริซาวะคุงโมเอ้ที่สุดคือ

1. ภาพอนิเมชั่นตอนใช้มาเอสโตรฟิลด์
เป็นคนเดียวตั้งแต่เล่นมาที่รู้สึกชอบภาพตอนเป็นอนิเมชั่นมากกว่าภาพซีจี
เพราะยิ้มได้น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกก マジ天使!(≧д≦)(≧д≦)(≧д≦)

pic_0071

2. ตอนแม่โทรมาหาแล้วเผลอหลุดคันไซเบ็งคุยกับแม่
ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะหลุดปากพูดโดยไม่รู้ตัว พอนางเอกทักเลยเขินๆ

ตรงนี้จะมีให้เลือกตอบ ก็เลยเลือกไปว่าพูดให้ฟังอีกสิ เลยได้คำตอบเป็นคันไซเบ็งสุดโมเอ้กลับมา แอร๊ เพิ่งเคยฟังโฮโซยันพูดคันไซเบ็ง น่ายักกกกกกกกก (〃∇〃)

pic_0005

พูดถึงโฮโซยัน จะว่าไปแล้วรู้สึกไม่ชินกับการฟังเสียงโฮโซยันพูดสุภาพตลอดเวลาแบบนี้เลย ปกติจะเจอแต่คาแรคเตอร์โผงผางโฉ่งฉ่างขี้โวยวาย พอมาเจอแบบนี้ก็แปลกหูไปอีกแบบ ถึงจะไม่ได้ชอบเนื้อเสียงโฮโซยัน แต่ก็เป็นนักพากย์อีกคนที่ชอบเพราะทึ่งในความสามารถนะ (แน่นอนว่าบทที่ชอบที่สุดคือโอเมก้าคุง อุฮิ♥)

โดยรวมแล้วรูทนี้ชอบตรงมุมร้ายนิดๆที่คาดไม่ถึงของเซริซาวะคุง (สมเป็นนักเรียนจินนันไฮสคูลwwww) ชอบเวลาเขินนางเอกด้วย โฮโซยันเป็นคนพากย์เสียงเขินๆได้น่ารักจนเขินตามไปด้วยทู้กที แต่! ความโดดเด่นของคาแรคเตอร์ยังสู้คนอื่นไม่ได้อยู่ดี พัฒนาการของตัวละครก็ไม่ค่อยชัดเจน (ถึงจะเปลี่ยนจากคนที่คอยทำตามคำสั่งไปวันๆเป็นคนมีหัวใจขึ้นมาบ้างก็เถอะ) คอนฟลิคต์เบาไปนิด มีจุดขายตรงความเป็นพ่อบ้านนี่แหละ แต่ขนาดเราชอบแนวพ่อบ้านยังรู้สึกก๊าวตรงจุดอื่นมากกว่าเลย

สารภาพเลยว่านี่ถ้าโฮโซยันไม่พากย์คงไม่คิดจะเล่นรูทนี้ (ฮา)

ตอนเล่นรูทนี้จริงจังกับการเล่นดนตรีเก็บเลเวลมากกว่าจีบหนุ่มด้วยซ้ำ พยายามอัพเลเวลให้ได้ถึง 18 จะได้เล่นเพลงเลเวลสูงสุดได้ รอบนี้เลยใช้แต้มซื้อของกระจุย หมดตรูดรัวๆ ยังดีที่มีโปรโมชั่นลดราคาผักปลาจากคอนบินิช่วยประหยัดแต้มไปได้บ้าง สุดท้ายก็เก็บเลเวลถึง 18 จนได้ เยยยยยย

เพลงเลเวล 18 มีสามเพลงคือ Rondo Capriccioso, La campanella และ St. Paul’s Suite (Mvt IV) ซึ่งอุตส่าห์อัพเลเวลแทบตายทั้งทีก็อยากเลือกเพลงที่ชอบอย่าง La campanella นะ แต่ไหนๆก็เล่นรูทเซริซาวะคุงอยู่ งั้นเลือก St. Paul’s Suite ซึ่งเป็นเพลงที่เซริซาวะคุงเป็นคนใช้มาเอสโตรฟิลด์ก็แล้วกัน

อุตส่าห์คิดอย่างนี้ โดยลืมไปซะสนิทเลยว่าการแข่งรอบสุดท้ายนางเอกจะเป็นคนใช้ท่าไม้ตาย แล้วเราเลือกเพลงนี้เพื่อเซริซาวะคุงไปทำไม (T∇T)

ทั้งนี้ทั้งนั้น เล่นจบแล้วเพิ่งรู้ว่าเซริซาวะคุงไม่มีรูทแยกเป็น 珠玉 กับ 逆注目 คือมีรูทเดียวโดดๆเลย น่าสงสารจริงๆ ถูกกดขี่แล้วยังถูกแบ่งแยกชนชั้นอีกหรือ เป็นได้แค่ตัวประกอบจืดจางเลยมีแค่รูทเดียวงั้นหรือ (แต่ถึงทำมาเป็นสองรูท เราก็คงเล่นรูทเดียวนี่แหละ ชอบโฮโซยันและเซริซาวะคุงน่ารักดีนะ แต่ขี้เกียจเล่นซ้ำละ บาย)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s