Danse Macabre

เล่นคอร์ด้าภาคจินนัน (金色のコルダ3 AnotherSky feat.神南) จบไปรูทนึงละ

หรือจริงๆแล้วควรจะเรียกว่าครึ่งรูท เพราะถึงจะจบรูทจิอากิแล้ว แต่ภาคนี้ตัวละครตัวนึงจะมีรูทย่อยสองรูท แล้วเราเพิ่งจบกับจิอากิไปแค่รูทเดียว คือรูทย่อยที่เรียกว่า 「珠玉恋愛」 ตอนนี้เลยเพิ่งเก็บอีเวนท์กับซีจีได้ราวๆครึ่งนึง เดี๋ยวต้องเล่นรอบสองในรูท 「逆注目恋愛」 อีก

จริงๆแล้วตอนเล่นภาค 3 ไม่ได้จีบหนุ่มจินนันเลย เพราะสองหนุ่มจินนันออกมาในเกมแป๊ปเดียว ยังไม่ทันจีบก็กลับโกเบไปแล้ว เลยยังไม่ซึ้งถึงความแซ่บ ได้แต่หมั่นไส้ในความเชิดหยิ่งของจิอากิเบาๆ (แต่ก็กรี๊ดเพราะเป็นเสียงทานิยามะซัง…)

ดังนั้นพอมีภาคแยกจินนันออกมาก็ต้องลองซักหน่อย ในที่สุดก็ได้เล่นรูทจิอากิแบบเต็มๆซักที ไม่โดนกั๊กไว้เหมือนภาคแรกแล้ว เย้!

ก่อนกรี๊ดจิอากิขอคอมเมนต์เกมโดยรวมก่อนก็แล้วกัน

ระบบเกมภาคนี้ต่อยอดมาจากภาค 3 อีกทีนึง จากเดิมที่ภาค 3 เพิ่มมิวสิคเกมเล็กๆช่วงแสดงดนตรีเข้ามาแล้ว ภาคนี้ก็เพิ่มความยากขึ้นมาอีกระดับ รู้สึกได้ว่ามีปุ่มให้กดมากขึ้น ปุ่มวิ่งเร็วขึ้น เลือกระดับความยากก่อนเล่นได้ด้วย

นอกจากระบบมิวสิคเกมแล้วก็ยังเพิ่มการทำอาหารขึ้นมาอีก คือเราต้องไปซื้อส่วนผสมที่คอนบินิ แล้วก็เอามาทำอาหารชนิดต่างๆซึ่งจะส่งผลต่อการซ้อมดนตรี+ค่าความรักของหนุ่มๆด้วย เช่น ถ้าทำไข่ม้วนไส้ปลาไหลของโปรดจิอากิก็จะได้ทั้งค่าประสบการณ์+50%กับความพิศวาสจากนักไวโอลินหนุ่มหล่อ เรียกได้ว่านอกจากเล่นดนตรีจีบหนุ่มไปวันๆแล้วยังพัฒนามาเป็นการทำอาหารจับผู้ชายด้วย (ต่อไปจะเพิ่มอะไรเข้ามาอีกมั้ย วิธีอ่อยหลากหลายขึ้นเรื่อยๆ…)

ชอบระบบทำอาหารที่เพิ่มเข้ามานะ บางวันจะมีอาหารลดครึ่งราคาด้วย ดูได้คิดเยอะดีว่าวันไหนจะซื้ออะไรและต้องทำเมนูอะไร แถมช่วยเพิ่มค่าประสบการณ์/ค่าความถนัดเพลงได้ง่ายกว่าซื้อไอเทมจากร้านดนตรีอีก แต่ถ้าเล่นหลายๆรูทอาจจะเลิกเห่อเพราะขี้เกียจคิด (ฮา)

ส่วนเนื้อเรื่องจะเป็นการประกวด 4 ครั้งเหมือนภาคหลัก ลำดับการดำเนินเรื่องจะคล้ายๆกัน แค่เปลี่ยนเป็นนางเอกไปเข้าเรียนที่จินนันเท่านั้นเอง แต่รายละเอียดในเนื้อเรื่องเปลี่ยนไปเยอะเหมือนกันเลยทำให้เล่นแล้วไม่เบื่อ ไม่รู้สึกว่าซ้ำซากกับภาคหลัก

เนื้อเรื่องรูทจิอากิช่วงแรกๆจะยังไม่มีดราม่าอะไร นางเอกเป็นเด็กใหม่เข้ามาสีไวโอลินจีบประธานชมรมไปวันๆ แต่พอเล่นไปเล่นมาดราม่าเริ่มบังเกิด เมื่อนางเอกได้รู้ความจริงว่าจิอากิไม่ถูกกับคุณพ่อ (จุดนี้รู้สึกว่าจริงๆแล้วจิอากิเป็นฟาซาคอนใช่มั้ย ทำซึนใส่คุณพ่อแต่จริงๆแล้วทั้งรักทั้งนับถือ) เนื้อเรื่องก็จะผสมระหว่างดราม่าในการประกวด+ดราม่าระหว่างจิอากิและพ่อ ซึ่งสองส่วนนี้มันเด่นกว่าส่วนที่พูดถึงความรักระหว่างจิอากิกับนางเอกซะอีก ตอนเล่นรูทนี้แทนที่จะรู้สึกก๊าว วี้ด ว้าย เลยรู้สึกเอ็นดูจิอากิมากกว่า

www_pspinw_com_pic_0010

ดูเผินๆแล้วจิอากิดูไม่น่าจะเป็นคนน่าเอ็นดูได้เลย ทั้งเชิด หยิ่ง หลงตัวเอง ออกแนวคุณหนูไฮโซที่ว่างๆก็มาเล่นดนตรีเรียกเสียงกรี๊ดไปวันๆ แถมคำพูดคำจาก็สูงส่งซะเหลือเกิน วางท่าน่าตบมาก แต่เอาเข้าจริงยิ่งเล่นก็ยิ่งรู้สึกนะว่าจริงๆแล้วจิอากิเป็นเด็กดีมากๆคนนึงแถมยังรักดนตรีมากด้วย โฮว ป้าผิดไปแล้วที่เคยหมั่นไส้ (แต่บางทีก็ยังหมั่นไส้อยู่ดีนะ なんかその偉そうな態度がムカつくww)

จริงๆแล้วถึงจิอากิจะวางท่าเป็นคุณชายไฮโซ แต่ความรักดนตรีของจิอากิมันบริสุทธิ์มากๆ (เรียกได้ว่าโลกสวยเลยล่ะ) จิอากิชอบเล่นดนตรีเพื่อให้คนฟังมีความสุข ความใฝ่ฝันคืออยากสร้างโอเปร่าเฮาส์ที่โกเบ จะได้สร้างความสุขให้กับผู้คนได้มากๆ (ป้าว่ารวยระดับหนู นึกอยากสร้างก็น่าจะสร้างได้เลยนะ บางทีก็รวยไป๊)

ทีนี้ความดราม่ามันอยู่ตรงที่ แนวคิดเกี่ยวกับดนตรีของจิอากิไม่ตรงกับของพ่อ สำหรับจิอากิแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดของการเล่นดนตรีคือความสุขของคนฟัง ดนตรีเป็นสิ่งที่เปิดกว้าง ตีความได้ เปลี่ยนแปลงได้ และดนตรีจำเป็นต้องมีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ในขณะที่พ่อของจิอากิเป็นสาย Conservative คือเน้นทฤษฎี หลักการ กฏเกณฑ์ การบรรเลงดนตรีต้องเป๊ะ ต้องเคารพความตั้งใจของผู้ประพันธ์ ห้ามตีความเอาเองตามใจชอบ

เราว่าสองคนนี้สุดโต่งทั้งคู่ คือมันไม่ใช่ว่าทุกคนเล่นตามใจชอบแล้วจะทำได้ดีเหมือนจิอากิ ในขณะที่การยึดติดกับรูปแบบเดียวของคุณพ่อก็ทำให้ดนตรีขาดความ dynamic ดังนั้นทั้งสองควรพบกันที่ทางสายกลางมากกว่า

แต่ฉากจบคือคุณพ่อมาฟังจิอากิเล่นเพลง Ave Maria ของบาคแล้วร้องไห้น้ำตาไหลพราก สรุปว่าจิอากิก็ยัคงได้เล่นดนตรีตามใจชอบเหมือนเดิม ไม่มีการยอมรับฟังพ่อบ้างเลย ไม่ชอบตรงนี้ ทั้งคู่ควรมองมุมกลับปรับมุมมอง ไม่ใช่ปล่อยให้ความคิดพระเอกเป็นฝ่ายถูกต้องร้อยเปอร์เซนต์อยู่คนเดียว

www_pspinw_com_pic_0006

จริงๆแล้วแนวคิดของจิอากิคือ การเล่นดนตรีด้วยหัวใจ ในขณะที่แนวคิดของคุณพ่อมันขาดหัวใจของคนเล่นไป เราเข้าใจว่าบทต้องการจะสื่ออย่างนี้นะ เพราะคู่แข่งรอบชิงชนะเลิศของจินนันคืออามาเนะ ซึ่งเป็นโรงเรียนที่เล่นดนตรีเทพมาก เทคนิคเป๊ะมาก แต่สุดท้ายพอแพ้แล้วหนุ่มๆอามาเนะถึงกับปลงว่า ต่อให้เล่นได้ถูกต้องตามหลักการแค่ไหน มันก็ยังมีสิ่งที่หาไม่ได้จากการเล่นโดยยึดติดกับแบบแผนอยู่ ซึ่งถึงจิอากิจะเทคนิคไม่เลิศเลอเท่า แต่เขาก็มีหัวใจที่สื่อไปถึงผู้ชมได้ …ตรงนี้มันเลยยิ่งตอกย้ำว่าการเล่นดนตรีที่ดีคือการเล่นด้วยหัวใจและสื่อให้ถึงผู้ชม

แต่เราก็ไม่คิดว่าแนวคิดแบบ Conservative ของคุณพ่อจะเป็นแนวคิดที่ผิดอยู่ดีนั่นแหละ (ถึงแม้ว่าในฐานะคนฟังแล้วจะแยกไม่ออกหรอกว่าเพลงไหนเล่นด้วยความคิดแบบไหน เป็นคนไม่มีความรู้ทางดนตรีเลยฟังด้วยหูและความรู้สึกล้วนๆ ทฤษฎีอะไรไม่มีทั้งนั้น) อย่างที่บอกว่าสองคนนี้พบกันครึ่งทางน่าจะลงตัวที่สุด

ชอบช่วงที่พ่อลูกคู่นี้เถียงกันเรื่องดนตรีมากเลย เห็นแนวคิดที่ต่างกันแบบสุดโต่งชัดเจนมาก ทำให้มานั่งขบคิดเรื่องดนตรีไปด้วย

นอกจากดราม่าแล้วยังมีอีกหลายเรื่องยิบย่อยอยู่ในรูทนี้ ทั้งการโดดซ้อมไปเที่ยวโอกินาว่ากันหน้าตาเฉย วันดีคืนดีก็ไปเที่ยวอนเซ็นอีกต่างหาก อีโรงเรียนนี้มันจะชิวกันไปไหน นึกอยากไปเที่ยวก็ไปเอาดื้อๆ งงค่ะ

ชอบอีเวนท์ตอนที่ไปอนเซ็น แล้วจิอากิกับโฮเซคุยกันเรื่องพ่อ จิอากิโมโหที่โฮเซพูดว่าตัวเองมีส่วนคล้ายๆพ่อ เลยโวยวายใหญ่เลย

ทีนี้ความน่ารักมันอยู่ตรงที่ จิอากิโมโหแล้วหลุดคันไซเบ็งค่าาาา!!!!
กรี๊ดดดดดดดด น่ารักอ้ะะะะะะะะะะะะะะ เพิ่งเคยฟังทานิยามะซังพูดคันไซเบ็ง ขำน้ำตาเล็ดเลย

www_pspinw_com_pic_0028

สรุปว่าที่ปกติพูดจาหล่อๆนี่คือแอ๊บอยู่สินะ ปรี๊ดแตกหน่อยเดียวถึงกับหลุดภาษาถิ่น ตล๊กตลกกกกก

ส่วนเรื่องฉากหวานๆกับนางเอก มันก็พอมีบ้างแหละ แต่เนื้อเรื่องเน้นหนักไปทางดนตรีมากกว่า (คาดว่าอีกรูทน่าจะหวานมากขึ้นนะ โดนสปอยล์ซีจีมาเบาๆ) ก็เลยไม่ค่อยมีโมเมนต์ก๊าวเท่าไหร่ ออกแนวขำปนเอ็นดูซะมากกว่า ถ้าเล่นจบอีกรูทสงสัยได้มากรีดร้องหนักกว่าเดิมแน่เลย ขนาดไม่ค่อยมีฉากหวานๆยังชอบจิอากิมากขึ้นตั้งเยอะแล้ว (≧д≦)

ขอเมาท์คนอื่นๆนอกจากจิอากิบ้าง

ภาคนี้โรงเรียนนางเอกอยู่ที่โกเบซึ่งอยู่คนละภูมิภาคกับโยโกฮาม่า แต่ด้วยความรวยล้นฟ้า จิอากิเลยให้ตั๋วชินคังเซ็นนางเอกไว้เป็นเซ็ท อยากไปโยโกฮาม่าเมื่อไหร่ก็ไปได้ทุกเมื่อ (คือถ้าจะรวยขนาดนี้…) ฉากในเกมมีเซย์โซมากกว่าจินนันซะอีก นางเอกก็เลยได้ไปช็อปปิ้งที่ร้านเครื่องดนตรีเจ้าประจำเหมือนเดิม

ทีนี้ความแซ่บมันอยู่ที่พนักงานร้าน จากลุงแก่ๆกลายเป็นอีหล่อที่ไหนไม่รู้ คือพนักงานร้านต้องหล่อแซ่บเกินความจำเป็นขนาดนี้เลยเหรอ

www_pspinw_com_pic_0014

แถมพี่ชายร้านเครื่องดนตรีก็ชอบหยอดคำหวานๆใส่นางเอกอีก บางทีก็บอกว่าดีใจจังที่เธอมาอีก บางทีก็แถมไอเทมให้ในฐานะลูกค้าประจำ นี่ถ้าจีบพี่คนนี้ได้คงจีบไปแล้ว

ยัง ยังไม่พอ

คุณน้องพนักงานคอนบินิสาขาโกเบก็น่ารักงุงิเกินความจำเป็นมิต่างกัน

www_pspinw_com_pic_0026

เห็นหน้าสองคนนี้แล้วรู้สึกว่า เฮ้ย นี่มันไม่ใช่หน้าตาตัวประกอบไก่กาแล้วมั้ง?
แล้วมิหนำซ้ำ เสียงพากย์นั่น… ตอนแรกก็ไม่ค่อยแน่ใจหรอกนะ… แต่พอไปทั้งสองร้านบ่อยๆ ฟังเสียงบ่อยๆเข้าก็เริ่มแน่ใจ

พอเช็คดูถึงได้รู้ว่า มาเอโนะซังพากย์พี่ชายร้านดนตรี ส่วนเคนนุพากย์น้องคอนบินิ!!!

โอ้วมายกั๊ดดดด หรูไปป้ะะะะะะะะ เซอร์ไพรส์มากกกกกกกก

ปรากฏว่าเล่นไปเล่นมา มีฉากนึงเฉลยว่าสองคนนี้เป็นนักเรียนโรงเรียนอามาเนะ (โรงเรียนโปรดเก๊าเลย (≧д≦) กรี๊ดดดด) แต่พอเช็คดูในเว็บออฟฟิเชียลแล้ว ภาคอามาเนะไม่มีให้จีบอยู่ดี แป่ว ถึงยังไงก็ยังคงหวังว่าภาคอามาเนะจะได้เห็นสองคนนี้มีส่วนในเนื้อเรื่องมากกว่าขายผักขายปลาขายโน้ตดนตรีนะคะ

สรุปว่าจิอากิโดนพนักงานทั้งสองขโมยซีนเฉยเลย (ฮา)

จริงๆแล้วมีจุดยิบย่อยที่ชอบในตัวจิอากิเยอะมาก ชอบแนวคิดเกี่ยวกับการประกวด ชอบคำพูดหลายๆอย่างเกี่ยวกับดนตรี (ซึ่งผิดคาดมากที่จิอากิชอบละครโน เจ้าตัวบอกว่าแนวคิดในการแสดงละครโนมันไม่ต่างจากดนตรีคลาสสิกเลย) ย้ำอีกรอบว่าเป็นคนที่รู้สึกว่า เป็นเด็กดีจังน้า (´∀`)

อ้อ เกือบลืม จินนันอยู่ที่โกเบเลยมีฉากเป็นโกเบอยู่หลายฉาก (ถึงฉากที่วิ่งได้จะมีแค่ท่าเรือก็เถอะ) ชอบฉากท่าเรือโกเบมากเลย มันเรียลมาก เหมือนของจริงเลย มานั่งดูรูปถ่ายแล้วตกใจ เรือที่จอดอยู่นี่ก็เหมือนเรือลำที่อยู่ในรูปถ่ายเราเป๊ะๆ

(แต่ไม่ใช่เรือลำในรูปหรอก เป็นอีกลำนึงที่มีในฉากวิ่งน่ะ…..)

www_pspinw_com_pic_0031

พอฉากเป็นโกเบแล้วบรรยากาศมันเลยไม่ต่างจากเซย์โซซึ่งมีฉากเป็นโยโกฮาม่าเท่าไหร่ จริงๆแล้วเป็นเมืองแฝดกันนี่นา (ฮา) เป็นเมืองท่าเหมือนกัน มีไชน่าทาวน์เหมือนกัน มีแอเรียหมู่บ้านชาวต่างชาติเหมือนกัน ให้บรรยากาศหรูนิดๆ ดูสุนทรีย์ดี เข้าใจเลยว่าทำไมถึงเลือกแต่เมืองที่ติดทะเลมาเป็นฉาก ของชิเซย์คังก็เป็นเซ็นได จะทำฉากออกมาเป็นแบบไหนนะ ต้องรอดู!

สุดท้าย เพลง Danse Macabre ที่เป็นชื่อเอนทรีคือเพลงของแซงต์ซองส์ที่จิอากิใช้เล่นในไลฟ์มาตั้งแต่ภาคหลัก ภาคนี้ก็ยังคงเล่นอยู่ รู้สึกว่ากลายเป็นเพลงอิมเมจของจิอากิไปแล้ว ชอบเสียงไวโอลินในเพลงนี้มากเลย (> <) ส่วนชื่อภาษาญี่ปุ่นคือ 死の舞踏 เก๋เนอะ ชอบ

ข้อนึงที่ชอบเกมนี้เพราะทำให้รู้จักดนตรีคลาสสิกเยอะขึ้นนี่ล่ะ ฮิฮิฮิ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s