Diabolik Lovers: ライトくん√

Diabolik Lovers More Blood
รูทแวมไพร์ลามก ไรโตะคุง♥

DIABOLIK LOVERS MORE,BLOOD_0062

ตอนเล่นภาคแรกไรโตะเป็นตัวละครที่ชอบที่สุดรองจากอายาโตะ ภาคแรกอีตานี่ทั้งโหดทั้งหื่นมาก ภาคนี้เลยน่าสนใจว่าจะมาไม้ไหน จะรังแกนางเอกได้พิสดารอย่างไร แล้วก็ไม่ผิดหวังเลยซักนิด วิตถารไม่เปลี่ยนเลยนะยะพ่อคุณ (ฮา)

ช่วงแรกของรูทไรโตะจะออกแนวซาดิสม์อีโรติกคอเมดี้ นางเอกโดนกลั่นแกล้งแบบแผลงๆตลอด สถานการณ์แต่ละอย่างอีโรติกมากกกกก (ตัวการที่ทำให้เรทเกมขึ้นมาเป็น 17+ คือไรโตะนี่เอง)

อย่างเช่น นางเอกทำยาสีฟันเลอะตัวแล้วไรโตะบังเอิญมาเห็นเข้า ก็เลยใช้แปรงสีฟันขัดตัวนางเอกให้ทั้งตัว, ให้นางเอกเล่นเป็นตุ๊กตาแบบอยู่นิ่งๆห้ามพูดห้ามขยับ แล้วไรโตะจะทำอะไรนางเอกก็ได้, เอาไอติมวานิลลาราดตัวนางเอกแล้วดูดเลือด, ปิดตานางเอกแล้วให้ทายว่าอายาโตะหรือไรโตะเป็นคนดูดเลือด, นอนหนุกตักแล้วแอบดูกางเกงในนางเอกแถมบีบบังคับให้ตอบว่าใส่บราสีอะไร ฯลฯ

แล้วอีตาไรโตะนี่ก็ขยันเอาของเล่นประหลาดๆมาใช้กับนางเอกเหลือเกิน มีทั้งถุงน่องตาข่าย ทั้งผ้ากันเปื้อนเมด นางเอกก็ว่าง่ายดีจัง เค้าให้ทำอะไรก็ยอมหมด (สมแล้วที่โดนทุกคนในเกมด่าว่าจะมาโซไปไหน)

แต่ละอย่างที่ไรโตะทำมันบ้าบอจนชวนขำมาก รูทนี้คอเมดี้เกินคาดจริงๆ ขำจนไม่รู้สึกว่าอีตานี่คิโม่ยเลย (ทีตอนเล่นบราคอนล่ะด่าสึบากิว่าคิโม่ยทุกสามวินาที….)

แต่ช่วงหลังๆขำไม่ออกละ บทจะดราม่าก็ดราม่าน้ำตาเล็ด คอนฟลิคต์ของไรโตะคือ เจ้าตัวเป็นคนไม่เชื่อในความรัก ไม่เชื่อในสิ่งที่เป็นนามธรรม ไม่เชื่อความรู้สึก เชื่อแต่สิ่งที่จับต้องมองเห็นได้ สิ่งที่มีหลักฐานชัดเจน สิ่งที่สื่อได้ด้วยร่างกาย (จุดนี้เหมือนแม่เป๊ะ แวมไพร์ลูกแหง่เอ๊ย) ดังนั้นเลยดึงดันไม่ยอมรับว่านางเอกเป็นคนสำคัญ ไม่ยอมรับว่ารักนางเอก (คือบ้านซากามากิจะเป็นอย่างนี้ทุกคนใช่มั้ย…)

แล้วทีนี้พอไรโตะเริ่มรักนางเอกแล้วร่างกายมันเกิดปฏิกิริยาทันที คอแห้งตลอดเวลา อยากดูดแต่เลือดนางเอก เจ็บปวดรวดร้าวถึงขั้นพยายามฆ่าตัวตายกันเลยทีเดียว โอย ทำไมยิ่งเล่นยิ่งปวดตับ

ฉากที่ไรโตะโชกเลือดพร่ำเพ้อกับพี่ชูว่าอยากตายนี่พีคมาก ตอนแรกนึกว่าแอบไปดูดเลือดคนอื่นมาเหมือนอายาโตะคุง แต่พอบอกว่าทรมานจนต้องฆ่าตัวตายแล้วสงสารเลย ;_;

DIABOLIK LOVERS MORE,BLOOD_0057

หลังๆไรโตะทั้งเกรียน งี่เง่า หัวรุนแรง บางทีก็พังข้าวของจนไม่แน่ใจว่าตอนพากย์นี่ฮิรารินหยิบบทสลับกับบทสุบารุรึเปล่า

แต่ข้อดีของนิสัยงี่เง่าในช่วงหลังคือ ทำให้บทของไรโตะมีอารมณ์ความรู้สึกหลากหลายมากกกกก ดังนั้นเราจะได้ฟังฮิรารินโชว์สกิลพากย์ระดับเทพตลอดเวลา รู้สึกว่าบทนี้ฮิรารินปล่อยของสุดๆ เป็นบทที่จ้างฮิรารินมาใช้งานได้อย่างถูกต้องมาก (และนึกไม่ออกเลยว่าจะมีใครมาพากย์แทนได้) เล่นรูทนี้จบแล้วรักฮิรารินขึ้นอีกสามสิบเท่า ซึ่งอันที่จริงเดิมทีก็ชอบจะแย่อยู่แล้วนะ ฮือ TvT

เนื้อเรื่องรูทนี้เขียนมาดีนะ ดูน่าติดตาม มีการพัฒนาไปจนถึงไคลแมกซ์แล้วก็คลี่คลายก่อนจะแยกฉากจบเป็นสามฉากซะอีก แต่เพราะมันดันจบแบบแฮปปี้ในตัวเนื้อเรื่องเรียบร้อยแล้ว แบดเอนด์ทั้งสองฉากเลยดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่

ฉากนึงคือไรโตะบอกให้นางเอกฆ่าไรโตะซะ พอนางเอกไม่ทำก็บอกว่า นี่เธอไม่รักฉันจริงนี่นา งั้นก็บ๊ายบายนะบิทช์จัง แล้วก็ฉัวะ! ฆ่านางเอกทิ้ง จบ (ว้อทเดอะเฮล)

ส่วนอีกฉากไรโตะหึงนางเอกกับโคคุงเลยจับไปขังไว้ในห้องทรมาน นางเอกจะได้เป็นของตัวเองคนเดียวชั่วนิจนิรันดร์ เอ่อ ถึงจะดูงงๆไปหน่อยว่าจะหึงอะไรหน้ามืดตามัวขนาดนั้น จะไม่เชื่อใจกันบ้างเลยหรือ แต่ก็ชอบฉากจบแบบนี้นะ มันสมกับ theme ของเกมดี (〃▽〃)

DIABOLIK LOVERS MORE,BLOOD_0066

ส่วนกู้ดเอนด์ก็น่ารักมากกกกกกกมากมากมากมากมากมาก ชอบมาก ไรโตะน่ารักมุ้งมิ้งมาก (≧д≦)

ความจริงแล้วมันเป็นฉากที่ธรรมดามากจนไม่น่าเชื่อว่าเป็นฉากจบด้วยซ้ำ คือไรโตะพานางเอกไปเดทที่ห้างแล้วถ่ายปุริคุระไปเย้ยโคคุง (เพราะก่อนหน้านี้โคคุงพานางเอกไปเดทกันหน้าชื่นตาบาน ไรโตะคงเก็บงำความแค้นมานาน) มีการแกล้งนางเอกนิดหน่อย แล้วก็ให้แหวน จบแล้ว โคตรของโคตรฉากเบสิคธรรมดาในโอโตเมะเกมและโชโจมังงะทั่วไป

DIABOLIK LOVERS MORE,BLOOD_0063

แต่มันดูเป็นฉากจบที่ก๊าวมากเพราะเกมนี้มันไม่เหมือนเกมอื่นนี่สิ หลังจากดูดเลือดเชือดคอกันมาทั้งเกม อยู่ดีๆมาจบแบบสงบสุขเดทกันที่ห้างเฉยเลย โอ้ มันช่างคอนทราสต์กันดีจริง

เหมือนกับว่าเกมมันทำให้การเดทกันธรรมดาดูกลายเป็นเรื่องไม่ธรรมดาไปแล้ว ในขณะที่การดูดเลือดกลับดูธรรมดาจนมันไม่ใช่โมเอ้พอยท์อีกต่อไป

แต่ จะว่างั้นก็ไม่เชิง ถึง ‘การดูดเลือด’ มันจะธรรมดาไปแล้ว แต่ ‘เสียงดูดเลือด’ ยังคงไม่ธรรมดาอยู่ดี ยิ่งเสียงดูดเลือดไรโตะนี่น่ารักใช้ได้เลย ชอบเสียงเวลางับมากๆ (>A<) เป็นการดูดเลือดที่ไม่คุกคามเท่าไหร่เพราะไม่ค่อยมีเสียงแยกเขี้ยว บางทีเลยไม่แน่ใจว่าตกลงนางเอกโดดดูดเลือดอยู่หรือโดนกระทำอย่างอื่นอยู่กันแน่ (ส่วนจะกระทำอะไรนั้นแล้วแต่จินตนาการ…)

รูทไรโตะภาคนี้แสดงความเป็นตัวไรโตะได้ดีมากๆ งัดข้อดีข้อเสียของตัวละครมาผูกเรื่องได้ลงตัวดี (เทียบกับรูทอายาโตะแล้วชักจะรู้สึกว่ารูทอายาโตะมันอะไรกันนี่ เข้าใจแล้วว่าทำไมทุกคนบอกว่าน่าเบื่อ) เสียงพากย์ก็จัดเต็ม ชอบจุดนี้ที่สุดแล้ว ฮิรารินเขอ♥

ไหนจะมีตัวสร้างสีสันอีกคนคือโคคุงอีก ซึ่งบางทีคุณน้องไอดอลก็น่ารักมาก แต่บางทีก็น่ารำคาญไปหน่อย (ความผิดคิมุระเรียวเฮ) 

ชอบเวลาโคคุงออกมาตบตีกับไรโตะ คนด่าอย่างโคคุงก็สับซะเต็มที่ทั้งลามกโรคจิตชูมิวารุ่ย ส่วนคนโดนด่าได้แต่ทำหน้าระริกระรี้ แล้วกลับบ้านค่อยไปทรมานทรกรรมนางเอกต่ออีกทอด (สรุปว่าเจอโคคุงทีไรนางเอกซวยตลอด)

เจอโคคุงเยอะๆก็ชักอยากเล่นรูทโคคุงขึ้นมาเหมือนกัน แต่ต่อคิวก่อนนะน้อง เดี๋ยวป้าขอเล่นรูทยูมะก่อน อยากเห็นว่าจะเล่าความสัมพันธ์ระหว่างยูมะกับพี่ชูยังไง อยากรู้ด้วยว่าจะปากจัดขนาดไหน หุหิหุหิ (แค่เรียกนางเอกว่า 雌豚 นี่ก็….) 

ตอนนี้เล่นมาสามรูทก็รู้สึกถึงจุดคุ้มทุนค่าแผ่นละ รักเกมนี้จัง ฮืออออออ ภาคสามออกเมื่อไหร่ (เล่นอีกเจ็ดรูทให้จบก่อนแล้วค่อยถามมั้ย?)

ยังไม่ได้ดูอนิเมะตอนจบเลย อายาโต๊ะะะะะะ(≧д≦)
แต่อนิเมะเรื่องนี้ไม่มีอะไรให้เขียนถึงเลยจริงๆ เน้นฮาอย่างเดียว (กร๊าก)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s