閉講式

เรียนจบจากโครงการแลกเปลี่ยนของมหาลัยจิบะอย่างเป็นทางการแล้วจ้า

มีพิธีปิดเล็กๆง่ายๆให้อาจารย์และนักเรียนแลกเปลี่ยนพูดสปีชคนละนิดหน่อย เราไม่ได้เตรียมตัวไปก็เลยพูดเป็นแพทเทิร์น อิจิเน็นคังอาริกาโตะ สุเตะกินะจิคังเดชิตะ มินนะโนะโอคาเงะเดะ บลาบลาบลา ความเป็นตัวของตัวเองอยู่ที่ไหนกัน (-__-)

เหมือนจะไม่อาลัยอาวรณ์แต่ก็ใจหายเบาๆ เพื่อนสาวจากเวียดนามพูดสปีชไม่ได้เลยเพราะร้องไห้จนพูดไม่ออก เรานี่สิได้แต่นั่งหัวเราะ นึกถึงหนึ่งปีที่ผ่านมาในมหาลัยนี้มันก็เป็นช่วงเวลาที่ดีแหละ ถึงแม้ว่าความทรงจำเด็ดๆส่วนใหญ่จะอยู่นอกมหาลัยก็ตาม

ได้เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่างจากมหาลัยจิบะ ได้เพื่อนหลายๆชาติ ได้ตรากตรำทำงานวิจัย ได้รับความช่วยเหลือจากทั้งเพื่อนๆและอาจารย์ที่ใจดีกันจนบางทีเราก็เกรงใจ๊เกรงใจ

พอถึงสิ้นเดือนนี้ทุกคนก็ต้องแยกย้ายกันกลับบ้านกลับเมืองแล้ว เป็นการจากลาที่ไม่รู้เลยจริงๆว่าจะได้เจอกันอีกมั้ย ทุกคนมาจากคนละมุมโลก แต่ก็เชื่อมถึงกันได้ด้วยภาษาญี่ปุ่น ถ้าแยกย้ายกันไปแล้ว วันไหนนึกครึ้มเอางานวิจัยทุกคนมาเปิดดูเล่นๆ คงนึกถึงช่วงเวลาที่มหาลัยนี้ด้วยความรู้สึกดีๆแน่นอน :)

ตอนเดินไปขอบคุณอาจารย์ที่ปรึกษางานวิจัย อาจารย์บอกว่า 「ぜひ新撰組を」ช่างเป็นคำอำลาที่…เอ่อ…..ขำขื่นมากค่ะ (แต่เราก็บอกเค้าเองแหละว่าช่วงนี้สนใจยุคบาคุมัตสึ ฮา)

ช่วงนี้มีโมเมนต์อำลาอาลัยเยอะนะ ถึงเราจะไม่ได้รู้สึกว่า โอ้ไม่นะ ชั้นไม่อยากกลับไทย ชั้นอยากอยู่ญี่ปุ่นตลอดไป หรืออะไรทำนองนั้น แต่มันก็อดใจหายไม่ได้อยู่ดี ก็ไม่รู้นี่นาจะเมื่อไหร่จะได้กลับมาเยี่ยมที่นี่อีก และถึงจะได้กลับมาก็คงไม่ใช่รูปแบบนี้อีกแล้ว มันมีหลายสิ่งหลายอย่างที่ทำไม่ได้ถ้าไม่ได้มาอยู่ที่นี่แบบนี้น่ะนะ

เป็นหนึ่งปีที่คุ้มค่ามาก สนุกมาก
ดีใจนะที่ได้มาที่นี่ :)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s