Gintama The Movie: The Final Chapter

ปลายเดือนที่แล้วเพิ่งไปดูอีเวนท์กินทามะมาหมาดๆ
โดนลุงๆนักพากย์เกลี้ยกล่อมจนยอมควักกระเป๋าจ่ายค่าตั๋วอันแสนแพงไปดูหนังโรงภาคปิดฉาก (แม้จะลดราคาลงมาเกือบครึ่งแล้วเพราะเป็นเลดี้เดย์) แล้วก็รู้สึกว่าคุ้มละที่ไปดู ค่าตั๋วพันเยน ขำไปล้านเยนจ้า

หนังโรงภาคปิดท้ายของกินทามะมีชื่อว่า 『劇場版銀魂完結篇 万事屋よ永遠なれ』จะแปลไทยว่าไงดี? โยโรสุยะเอย จงเป็นนิรันดร์? (ว่าแต่โยโรสุยะมีชื่อไทยมั้ยเนี่ย ไม่เคยอ่านมังงะหรือดูแปลไทยเลยด้วยซ้ำ -_-) 

ก่อนเข้าโรงได้ของแถมมาเป็นสมุดโน้ตลายเส้นมังงะ ได้มาก็พลิกดูผ่านๆแล้วเก็บลงกระเป๋าไป ซึ่งคิดถูกมากที่ทำแบบนั้น กลับมาเปิดดูแล้วพบว่าภาพวาดด้านในแอบสปอยล์เล็กน้อย ไม่ได้สปอยล์ส่วนสำคัญหรอก แต่มันเป็นส่วนที่เราฮาจนปวดท้อง ดีนะไม่ได้เห็นก่อน หุหิหุหิ

เทรลเลอร์ก่อนหนังเริ่มเต็มไปด้วยเทรลเลอร์อนิเมะ มีทั้งโค้ดเกียสอากิโตะ (ซากุไรซ้างงงงงงง สุซาคู้วววววววววววว), มาโดมากิ, คาเสะทาจินุ (เสียงพระเอกแก่เวอร์ อันโนะซังควรกลับไปกำกับเอวาด่วนค่ะได้โปรด), อาโนะฮานะ (ซากุไรซ้างงงงงงงงงง), โทริโกะ (ซากุไรซ้างงงงงงงงงงง), ฮาคุโอคิ ฯลฯ

สาวมัธยมที่นั่งแถวเดียวกับเราแต่ห่างออกไปหลายที่นั่งเป็นติ่งนักพากย์แน่นอน มั่นใจมากตอนที่บนจอมีชื่อโนบุฮิโกะคุงแล้วเค้าตื่นเต้นสุดขีดพลางชี้โบ๊ชี้เบ๊ว่า อ๊ะะะะ โนบุฮิโกะคุงงงงง (แหม่ อย่าให้ชั้นลุกขึ้นมากรี๊ดซากุแข่งนะยะ)

พอเทรลเลอร์จบก็มีคำเตือนเรื่องแอบถ่ายหนังซูม ถ้าเคยดูหนังในญี่ปุ่นก็จะคุ้นเคยกับ 映画泥棒 หรือโจรขโมยหนัง มีรูปร่างเป็นคนใส่สูท หัวเป็นกล้องวิดีโอ ซึ่งจะขึ้นมาเตือนก่อนหนังเริ่มเป็นเรื่องปกติ

ทีนี้มันไม่ปกติตรงที่มันเตือนซ้ำหลายรอบ จนรอบสุดท้ายคุณกินออกมาตบหัวแล้วตักเตือน นั่นแหละ กินทามะภาคปิดฉากเริ่มจากตรงนั้น กร๊ากกกก ฮาเงิบตั้งแต่เริ่มเลยจ้า

ไม่คิดว่าจะเอาเจ้าโจรขโมยหนังมาใช้ในเรื่อง แถมยังเป็นตัวละครสำคัญของเรื่องอีกต่างหาก! แบบนี้ถ้าดูในดีวีดีมันก็ขาดฟีลลิ่งฮาเงิบแบบหนังโรงสิ!

พูดถึงตัวหนังกันบ้าง
เนื้อเรื่องเกี่ยวกับห้าปีหลังจากคุณกินตาย(?) เอโดะล่มสลาย ผู้คนอดอยากแร้นแค้น แล้วคุณกินในห้าปีก่อนก็ข้ามเวลามาในยุคนี้แบบงงๆ คุณกินต้องหาทางกลับไปโลกเดิมพร้อมๆกับหาตัวการที่ทำให้โลกกลายมาเป็นแบบนี้ จบ 

ช่วงครึ่งแรกฮามากกกกกกก ขำไม่หวาดไม่ไหว ดีนะที่เลือกที่นั่งห่างไกลประชาชน เพราะขำจนแทบไหลลงไปกองอยู่กับพื้น ขำจนปวดกรามปวดท้องไปหมด ยิ่งช่วงที่ทุกคนในห้าปีให้หลังทยอยโผล่มานี่แบบ… ไม่ไหวแล้ว อยากบอกคนฉายหนังให้กดพอสแป๊ปนึง ขออนุญาตหัวเราะชักดิ้นชักงอซักห้านาทีก่อนเข้าสู่มุขต่อไปค่ะ ไม่งั้นผู้ชมอาจขำจนหยุดหายใจไปซะก่อน

พอช่วงกลางๆไปจนครึ่งหลังเริ่มดราม่ามากกว่าฮาละ หลายๆฉากเรียกน้ำตาพอสมควรเลย ช่วงเฉลยความจริงเรื่องตัวร้ายมีฉากต่อสู้พอให้ลุ้นด้วย แต่ตัวร้ายเดาง่ายไปนิดนะ มันใบ้มาตั้งแต่คำโปรยแล้วว่า “คนที่จะฆ่าฉันได้ ก็มีแต่ตัวฉันเท่านั้น” (อ้าว สปอยล์นี่)

พอเข้าช่วงท้ายทั้งฮาทั้งซึ้ง คือกำลังซึ้งอยู่ดีๆก็แทรกมุขให้ขำกลิ้ง แต่มุขช่วงท้ายจะออกแนวมุขน่ารักๆ ดูแล้วอมยิ้มไปกับตัวละคร ไม่เสื่อมบ้าฮารั่วเหมือนช่วงแรก

ฉากจบทำได้ดีมากกกกกกกกกกกกกกก จบดีแบบถ้านี่เป็นภาคจบจริงๆก็สมบูรณ์มากเลย (แต่จะทำภาคต่ออีกก็ได้นะคะ ไม่ว่ากัน) มีการยิงมุขปิดท้ายแบบโคตรสมเป็นกินทามะอีกต่างหาก

ถ้าเคยดูกินทามะมาเยอะกว่านี้คงซึ้งกว่านี้มากแน่ๆ ขนาดเคยดูแค่ไม่กี่ตอนยังเกือบเสียน้ำตาตอนจบ (แต่ก่อนหน้านี้เสียน้ำตาไปเยอะมากในช่วงแรกๆ ขำน้ำตาท่วมโรง) น่าจะทำความรู้จักกับอนิเมะเรื่องนี้ให้เร็วกว่านี้น้า ไม่น่าพลาดเลย

มีส่วนที่ไม่ค่อยเก็ทในเนื้อเรื่องอยู่บ้าง ด้วยความที่พล็อตมันเกี่ยวกับเรื่องไทม์สลิป เกี่ยวกับการข้ามเวลาเพื่อเปลี่ยนแปลงอดีตและอนาคต มันก็เลยมีจุดที่ เอ๊ะ แล้วมันกลายมาเป็นอย่างนี้ได้ยังไง? แต่พอคิดว่านี่มันกินทามะ จึงคิดได้ว่าเราไม่จำเป็นต้องมานั่งปวดหัวกับเรื่องพวกนี้….

ส่วนเรื่องไม่เก็ทมุขก็มีบ้างนิดหน่อย อันนี้ปกติ เก็ททุกมุขก็แย่ละ ฮ่าๆๆๆ

เสียดายอย่างเดียว ชินเซ็นบทน้อยง่ะ
โทชิเขอออออ เจ้าชายโดเอสขาาาาาาาา

.

ป.ล. เอลิซาเบธตอนห้าปีให้หลังสุดตีนมาก 

อีก ป.ล.
สรุปของที่ได้มาวันนี้ ก่อนดูหนังชะแว้บไปเดิน らしんばん เจ็บตัวจนได้

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s