We can do it

เมื่อวานลองเปิดคุโรโกะโนะบาสเกะดูเล่นๆด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าอนิเมะเรื่องนี้มีดีอะไร ทำไมฮิตในหมู่สาวๆญี่ปุ่นต่อเนื่องยาวนานเหลือเกิน ตามร้านค้าต่างๆทั้งอนิเมท โทระโนะอานะ จัมพ์ช็อป ฯลฯ ก็มีโซนคุโรโกะโซนใหญ่ (หลายๆร้านโซนใหญ่กว่าอุตะปุริอีก!) มันต้องมีซัมติงสเปเชียลเป็นแน่แท้!

ดูสองตอนแรกก็ซึ้งเลยว่าทำไมแฟนเกิร์ลล้นหลามนัก ออร่าม่วงแผ่ซ่านสมเป็นอนิเมะที่สร้างจากการ์ตูนจัมพ์ (หือ?)

ดูต่อเนื่องจนถึงตอนที่สิบแล้ว ไม่สนุกจริงคงไม่ดูรวดเดียวขนาดนี้ (และเขียนเอนทรีนี้เสร็จก็จะไปดูต่อ) ต… แต่ไม่ได้สนุกเพราะความม่วงแอบวายชวนจิ้นกิ๊วก๊าวหรอกนะ *เสียงสั่น*

ดูเรื่องนี้แล้วคิดถึงสแลมดังค์มากๆ อดนึกเปรียบเทียบกันไม่ได้เพราะสแลมดังค์เป็นการ์ตูนบาสระดับขึ้นหิ้งที่เราชอบมากกกกกกก ดังนั้นจะเกิดความรู้สึกว่า ‘ยังไงก็สู้สแลมดังค์ไม่ได้’ ตลอดเวลา แต่คุโรโกะก็สนุกในแบบของคุโรโกะเองเหมือนกัน ฉากเล่นบาสเท่เหลือร้าย โดยเฉพาะการพาสของคุโรโกะคุง ลีลาเหนือมนุษย์เมิ่ก เป็นตัวละครแนวจืดจางที่จับลูกบาสแล้วเจิดมากค่ะลูก

ชอบตรงที่เปิดตัวคุโรโกะมาอย่างเห่ย จนคากามิบ่นอุบว่าทำไมกากขนาดนี้ แต่ที่เป็นอย่างนั้นเพราะบาสของคุโรโกะเป็นบาสที่เล่นคนเดียวไม่ได้ (แหงสิ จุดแข็งคือการพาสนี่นา -_-) พอได้เล่นเป็นทีมแล้วน้องหัวฟ้าแจ้งเกิดเลยจ้า

ชอบที่สร้างคาแรคเตอร์คุโรโกะขึ้นมาแบบนี้เพื่อให้เห็นความสำคัญของการเล่นเป็นทีม
บาสเก็ตบอลน่ะ รวมหัวกันเล่นเป็นทีมเท่กว่าปล่อยให้คนเก่งๆฉายเดี่ยวตั้งเยอะนะ!

ช่วงนี้เป็นช่วงรอบคัดเลือกของอินเตอร์ไฮพอดี อยากลองไปดูซักแมทช์แต่ก็คงไม่สนุกเท่าดูอนิเมะหรอกเนอะ (ฮา) ส่วนอินเตอร์ไฮปีนี้จัดที่คิวชูโน่น คงตามไปดูไม่ไหว T_T

อยากลองเห็นบรรยากาศการแข่งบาสมัธยมปลายของญี่ปุ่นจริงๆดูบ้างนะ (ไม่เอามหาลัย มันไม่ก๊าว) เคยเห็นแต่เวลาเด็กๆชมรมกีฬาใส่ชุดวอร์มหอบหิ้วอุปกรณ์กลับบ้านหลังซ้อมในวันหยุด เป็นภาพที่เราชอบดูมาก (น้องๆจะกลัวอีป้าโรคจิตมั้ย…) เวลาเห็นกลุ่มน้องๆนักกีฬาก็ต้องคอยส่องว่าชมรมอะไร ถ้าเห็นว่าเป็นชมรมบาสจะแอบกรี๊ดกร๊าดอยู่ในใจ แต่ที่จริงชมรมอื่นก็แซ่บไม่แพ้กันหรอก อุฮิ

เคยเจอน้องๆระบุชมรมไม่ได้ รู้แต่ใส่ชุดวอร์มสีแดงดำ โฮ้ยยย เท่มากกก หนังหน้าเต้าหู้แค่ไหนพี่ไม่สนค่ะ แค่ชุดวอร์มน้องก็กินขาดแล้ว (คุณลุงร้านรองเท้าเคยกล่าวไว้ “แดงกับดำ เป็นสีของโชโฮคุ”)

เราว่ากิจกรรมชมรมเป็นความโรแมนติกชีวิตวัยรุ่นญี่ปุ่นเลยนะ เด็กๆประเทศนี้จริงจังกับกิจกรรมชมรมกันจนน่าทึ่ง กระทั่งเข้ามหาลัยแล้วก็ยังเหลือวัฒนธรรมชมรมอยู่ (แม้หลายๆชมรมจะมีไว้เพื่อนัดกันไปดื่มอย่างเดียวก็ตาม) นึกถึงตอนไปงานวัฒนธรรมของมหาลัยจิบะ มีชมรมดนตรีประมาณสิบล้านชมรม เล่นเห่ยแค่ไหนไม่สน ขอให้ได้เล่นก็มีความสุขดีแล้ว 

ชอบวัฒนธรรมชมรมของญี่ปุ่นจนบางครั้งถึงขั้นอิจฉาเลยล่ะ 
แต่เพราะไม่เคยเข้าไปสัมผัสด้วยตัวเองจริงๆ ถึงได้มองอย่างนี้ ความจริงอาจไม่ได้โรแมนติกสวยหรูอย่างที่คิดเสมอไปก็ได้นี่เนอะ (-_-;)

กลับมาที่เรื่องคุโรโกะดีกว่า

หายแปลกใจแล้วว่าทำไมเรื่องนี้ผู้หญิงชอบเยอะมาก เผลอๆอาจเยอะกว่าผู้ชายด้วยซ้ำ ตัวละครเรื่องนี้ชวนตกหลุมรักได้ไม่ยากเลย แถมฉากชวนอมยิ้มเยอะมาก ทั้งหนุ่มนักบาสตัวเบ้อเริ่มจอมโวยวายกับน้องหัวฟ้าเย็นชาหน้าตาย วุ้ย แค่นี้ก็แย่แล้ว (//ω//) ยังมีเหล่าอดีตเพื่อนร่วมทีมอีก ดูไปดูมาสรุปได้ว่า คุโรโกะโนะบาสเกะนี่มันอนิเมะเพื่อผู้หญิงชัดๆ!

ได้ยินเสียงลูกบาสกระทบพื้น เสียงรองเท้าเอี๊ยดอ๊าด เสียงลูกลอดห่วงจากในเรื่องแล้วอยากวิ่งออกไปหาที่ชู้ตบาสทันที ไม่ได้เล่นบาสมานานเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ แป้นบาสที่บ้านคงเหงาสินะ T_T (ยังจำตอนซื้อแป้นบาสได้อยู่เลย ทั้งๆที่ผ่านมาเป็นสิบปีแล้ว โฮ… แก่จัง)

ถ้าจะเผลอซื้อสินค้าเกี่ยวกับเรื่องคุโรโกะเข้า ก็คงเป็นอะไรบาสๆนี่แหละ 

ว่าแล้วก็ไปดูต่อดีกั่ว ( ̄▽ ̄)

.

ป.ล.
เกลียดชื่อภาษาอังกฤษของเรื่องนี้มาก

“The basketball which Kuroko plays”
เอางั้นเลย?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s