チョコレイトディスコ♪

เดี๋ยวนี้เหมือนกลายเป็นคนบ้าเทศกาล เวลามีเทศกาลทีไรทนอยู่ห้องเฉยๆไม่ได้ทุกที ต้องหาที่เดินเล่น เก็บบรรยากาศ ดูผู้คน แล้วญี่ปุ่นช่างเป็นประเทศที่มีเทศกาลเยอะแยะมหาศาลแถมยังคึกคักกันสุดเหวี่ยง ไม่อยากพลาดซักเทศกาลเลยจริงๆ

เอาล่ะ แล้ววาเลนไทน์จะไปไหนดี?

พยายามนึกหาสถานที่ที่ไม่ใกล้ไม่ไกลและไม่เคยไป และแล้วก็นึกถึงโตเกียวสกายทรีขึ้นมาได้ นั่งรถผ่านบ่อยมากแต่ยังไม่เคยไปเยือนซักที เอาวะ งั้นไปสกายทรีนี่แหละ ใกล้ดี

นั่งรถไปลงสถานีคินชิโจ (錦糸町) จากสถานีนี้มีรถไฟใต้ดินต่อไปถึงสกายทรีด้วย แต่เพราะงก จึงยอมเดินยี่สิบนาทีแทน ได้สำรวจบ้านเมืองด้วย ดีจะตาย!

เราเลือกเดินในซอยเล็กๆแทนที่จะเป็นถนนใหญ่ เพราะมันใกล้กว่า และยังไงก็ไม่ต้องกลัวหลง เงยหน้ามองสกายทรีแล้วเดินตรงไปเรื่อยๆก็ถึงเอง

ไม่คิดเลยว่าซอยเล็กๆจะน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน ร้านอาหารเยอะมากกกกก น่ากินทุกร้าน ต้องสงบสติอารมณ์ทุกฝีก้าว ไม่งั้นขามันจะพาเลี้ยวเข้าร้านอาหารอยู่เรื่อย นับเป็นเส้นทางทดสอบตบะอย่างแท้จริง ถ้ามาตอนทุนเพิ่งออกคงหมดเนื้อหมดตัวกับซอยนี้แน่ๆ

สุดท้ายก็ถึงสกายทรีโดยรอดพ้นด่านอรหันต์มาได้ ฟู่ว /ปาดเหงื่อ

ด้านล่างสกายทรีเป็นห้างชื่อโตเกียวโซระมาจิ (solamachi) ห้างใหญ่ร้านค้าเยอะของกินเพียบ แต่เดินแล้วไม่ได้ซื้ออะไรเลยซักอย่างเพราะคนแน่นทุกร้าน โดยเฉพาะร้านขนมที่กำลังฟาดฟันกันด้วยแคมเปญวาเลนไทน์ เราขอเดินดูอย่างเดียวละกันนะ (ตังค์ก็ไม่มี TvT)

ที่นี่มีร้านค้าแปลกๆไม่เหมือนที่อื่นเยอะเลย เดินแล้วไม่ค่อยน่าเบื่อ จะเบื่อก็เวลาเห็นพวกคู่นักจูงมือกระหนุงกระหนิงกันนี่แหละ ฮึ่ย อยากเหยียบเท้า! (ปลดปล่อยด้านมืดออกหน้าออกตา) แต่หลายครั้งมองหน้าฝ่ายชายแล้วหมดความหมั่นไส้ทันที อาห์ ก็แค่เต้าหู้แต่งตัวดีคนนึงนี่นา

สำรวจห้างพักใหญ่ๆแล้วก็จรลี ไม่คิดจะขึ้นไปชมวิวด้านบนเลยเพราะค่าขึ้นมันแพ๊งแพง คิวยาว และอากาศไม่ค่อยเป็นใจ ถ้าจะขึ้นควรขึ้นวันที่ฟ้าใสไร้เมฆน่าจะคุ้มกว่า

เดินออกมารอบๆสกายทรีสนุกกว่าเดินในห้างเยอะเลย สังเกตผู้คนที่มาเที่ยว หรือกระทั่งคนผ่านไปผ่านมา ทุกคนแหงนหน้ามองกันอย่างสนอกสนใจสุดๆ บางคนเดินถอยหลังมองเลยทีเดียว (เอ่อ… มันอันตรายนะฮะ) แทบทุกคนงัดมือถือออกมาถ่ายรูป แต่ไม่ค่อยมีใครครีเอทท่าถ่ายรูปแปลกๆเลย หู่ยยย (นึกถึงที่หอเอนเมืองปิซา ที่นั่นทุกคนมี creativity ล้ำเลิศเท่าที่มนุษย์จะมีได้)

ก่อนกลับคงได้ไปสกายทรีอีกซักหน ไว้คราวหน้าค่อยขึ้นไปชมวิวโตเกียวละกัน

ออกจากสกายทรีแล้วยังไม่อยากกลับ เลยเดินไปอาซากุสะต่อ กะว่าจะไปหาของกินอร่อยๆซักหน่อย สุดท้ายลงเอยกับไทยากิเจ้าเก่า มาทีไรซื้อไทยากิกินทุกที

SONY DSC

มาเดินตอนเย็นๆค่ำๆหายใจสะดวกกว่าตอนกลางวันเยอะ คนเริ่มซาแล้ว ทางวัดไลท์อัพประตูและเจดีย์ด้วย เลยถือโอกาสเดินถ่ายรูปวัดตอนกลางคืนและอาณาบริเวณโดยรอบ

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

SONY DSC

 

ถัดจากอาซากุสะไปแวะอากิฮาบาระก่อนกลับ ไม่ได้ไปแถบนั้นเป็นเดือนละ
จุดประสงค์ของวันนี้ไม่ได้จะไปโอตาคุ แต่จะไปเดินดูเลนส์กล้อง ซึ่งไม่รู้จะถ่อไปดูถึงที่นั่นทำไม ที่จิบะก็มีเลนส์ตัวที่อยากได้วางขายเหมือนกัน ฮา

ไปยืนน้ำลายหกใส่เลนส์แล้วซื้อมาแค่ฝากล้อง (อนาถจริง) ยิ่งลูบๆคลำๆแล้วยิ่งอยากได้ แต่เดือนนี้ต้องจ่ายค่าตั๋วคอนเสิร์ต จบ เลนส์ไว้ทีหลังนะ สุนทรียภาพทางหูต้องมาก่อน

ที่ร้านโยโดบาชิให้ลองกล้องถึงใจมาก เอากล้องตัวเทพๆมาวางให้ลองถ่ายกันจริงๆเลย ไปลองเล่นมาหลายตัว แต่เพราะไม่ได้อยากได้บอดี้ใหม่เลยถ่ายเล่นๆเพลินๆดี มาทุกข์ทรมานตอนยืนจ้องเลนส์นี่แหละ โฮวววว มาโครรรรรรรร

นอกจากเลนส์ของโซนี่แล้วยังไปยืนชม้ายชายตามองเลนส์ยี่ห้ออื่นอีกด้วย โถ นี่ถ้าซื้ออแดปเตอร์สำหรับเลนส์มาชีวิตนี้คงไม่ต้องเอาเงินไปทำอย่างอื่นแล้ว ล้มละลายกับเลนส์กล้องนี่แหละ (เป็นแค่มือสมัครเล่นถ่ายรูปไก่กาอาราเล่ไปวันๆยังกระหายเลนส์ขนาดนี้ ถ้าเล่นกล้องจริงจังจะเป็นยังไง ไม่อยากคิด)

ดูกล้องเสร็จเดินไปดูเกมต่อ
พระเจ้าาา อยากได้ PS vitaaaaaaaa 

ไปยืนเล่นมินนะโนะกอล์ฟของวีต้า ภาพสวยคมกริบ พีเอสพีดูกระจอกขึ้นมาทันใด ถ้าในอนาคตโอโตเมะเกมลงวีต้ามันคงเป็นประสบการณ์จีบหนุ่มสองมิติที่เหนือชั้นมากแน่ๆ ดังนั้นวีต้าอย่าเพิ่งเจ๊งนะ รุ่งเรืองให้ได้เหมือนพีเอสพีนะ เชียร์อยู่นะ (……แต่ไม่ซื้อ)

ชอบโยโดบาชิสาขาอากิบะตรงที่มันมีแผงขายโอโตเมะเกมโดยเฉพาะ แต่ถามว่าซื้อมั้ย? ก็ไม่ ชอบไปยืนดูกล่องเกม อ่านคำบรรยายด้านหลัง และกลับมาสั่งในอเมซอนซึ่งราคาถูกกว่า เฮ!

ออกจากอากิบะโดยซื้อมาแค่ฝากล้อง ฮี่ๆ บอกแล้วว่าไม่ได้มาโอตาคุ
ค้นพบเคล็ดลับประหยัดเงินเมื่อมาอากิบะ คือ อย่าเข้าร้านขายของมือสองเด็ดขาด เข้าแต่ร้านมือหนึ่งอย่างเช่นอนิเมท แล้วเราจะไม่เสียทรัพย์ เพราะมันแพง

วันวาเลนไทน์ปีนี้ก็หมดไปด้วยประการฉะนี้ ไม่มีอะไรสเปเชียลเลย
ปาร์ตี้ริมสระกับเพื่อนสาวแบบปีที่แล้วสนุกกว่าตั้งเยอะ T_T

วาเลนไทน์ของคนญี่ปุ่นดูมีอิมเมจวันของคู่รักไม่รุนแรงเท่าคริสต์มาส เผลอๆคนโสดดูตื่นเต้นกับเทศกาลนี้มากกว่าอีก ผู้หญิงโสดก็ขวนขวายหาซื้อช็อกโกแลตบ้าง ทำเองบ้าง (ซึ่งสาวๆเหล่านี้น่าจะทุ่มเต็มที่ยิ่งกว่าพวกไม่โสด) ส่วนหนุ่มโสดก็คอยลุ้นว่าจะได้ช็อกโกแลตมั้ย จะได้กี่อัน จะมีสาวมาสารภาพรักหรือไม่ 

บรรดาร้านรวงส่งเสริมให้วาเลนไทน์ดูคึกคักมาก (ความจริงก็บิลท์กันทุกเทศกาล) แต่จริงๆแล้วเราว่าวาเลนไทน์แบบไทยๆมันส์กว่าตั้งเยอะ ดูมีกิจกรรมหลากหลายรูปแบบ ผู้ชายให้ของผู้หญิง ผู้หญิงให้ของผู้ชาย ดีดกีต้าร์ร้องเพลง ทำเซอร์ไพรส์ ให้ตุ๊กตา ฯลฯ ส่วนคนญี่ปุ่นก็แค่ให้ช็อกโกแลต อย่างมากก็ไปเดท จบ

หลังจากนี้บรรดาร้านค้าทั้งหลายคงเปลี่ยนจากวาเลนไทน์ไปเป็นเทศกาลซากุระกัน อีกนิดฤดูใบไม้ผลิจะมาถึงแล้ว ในที่สุดดดดดด

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s