ข้ามปี

ปกติคืนวันสิ้นปีของเราจะเหมือนกันทุกปี คือเล่นคอมอยู่ที่บ้าน (ช่างเป็นการข้ามปีที่เมนสตรีมอย่างเงียบๆ)

แต่ปีนี้พิเศษหน่อย อยู่ญี่ปุ่นช่วงข้ามปีทั้งที จะเล่นคอมอยู่ที่หอก็กระไรอยู่ ออกไปประกอบพิธีกรรมเยี่ยงคนญี่ปุ่นให้เข้าถึงแก่นแท้แห่งวาบิซาบิกันดีกว่า (ไม่เกี่ยว…)

เพื่อนหลายๆคนไปที่ฮิตๆกัน อาทิเช่น โตเกียวทาวเวอร์ สกายทรี ศาลเจ้าเมจิ อาซากุสะ แต่เราขี้เกียจถ่อไปอยู่โตเกียวตอนดึกดื่นแถมต้องรอรถไฟตอนเช้าถึงจะกลับได้ ก็เลยไปศาลเจ้าประจำตำบลอินาเกะนี่แหละ ใกล้ดี เดินสิบห้านาทีถึง

ไปกับเพื่อนและพี่คนไทยด้วยกัน มีคนญี่ปุ่นไปด้วยหนึ่งราย ซึ่งก็ดี เพราะเวลาสงสัยเรื่องธรรมเนียมอะไรก็ถามคนญี่ปุ่นได้เลย

ถึงศาลเจ้าตั้งแต่สี่ทุ่มกว่าๆ เงียบกริบ ตกใจว่าคนหายไปไหนกันหมด ไม่มาไหว้พระไหว้เจ้ากันเลยรึ? ตามหลักการแล้วต้องมีผู้คนล้นหลามสิ

ระหว่างรอเวลาก็ไปเดินดูแผงของกิน  มีไม่กี่ร้าน แต่ทุกสิ่งดูญี่ปุ๊นญี่ปุ่น ทั้งทาโกะยากิ ยากิโซบะ โอโคโนมิยากิ ฯลฯ เห็นแล้วก็อยากไปเทศกาลหน้าร้อนที่มีแผงของกินเรียงเป็นพรืดจริงๆ

SONY DSC

ซื้อทาโกะยากิไปนั่งกินในเต๊นท์รอเวลากัน นั่งคุยกันไปเรื่อยๆ พอใกล้ๆเที่ยงคืนเดินออกมาจากเต๊นท์แทบล้มทั้งยืน แถวต่อคิวไหว้เจ้ายาวราวคนทั้งจังหวัดมาชุมนุมกัน เมื่อกี้ยังเหมือนศาลเจ้าร้างๆอยู่เลยแท้ๆ มาจากไหนกันเยอะแยะ!? (คนน้อยก็บ่น คนเยอะก็บ่น…)

มาถึงแล้วก็ต้องไปร่วมต่อคิวไหว้เจ้าด้วย รอจนเที่ยงคืนถึงจะเปิดให้คนเข้าไปไหว้ ซึ่ง การรอเที่ยงคืนที่ศาลเจ้ามันช่างเงียบงันมาก ไม่มีการนับถอยหลัง ไม่มีพลุ ไม่มีอะไรบ่งบอกทั้งสิ้นนอกจากเสียงเฮของคนรอบตัวและเสียงตีกลองที่แว่วมาเบาๆ แล้วซักพักคิวก็ค่อยๆเลื่อน รอไม่นานก็ได้ไหว้เจ้าละ

SONY DSC

จริงๆแล้วนี่เป็นศาลเจ้าชินโต และเราไม่ได้นับถือชินโต นี่ศาลเทพองค์ไหนเรายังไม่รู้เลย แต่ก็โยนเหรียญห้าเยนและขอพรไปเรียบร้อยแล้วล่ะ ( ̄▽ ̄)

ไหว้เจ้าเสร็จก็เดินไปจับ おみくじ (เซียมซี) กัน ได้โชคดีมากกันถ้วนหน้า (จริงๆแล้วไม่มีใบโชคร้ายอยู่ในกล่องสินะ…) แต่รายละเอียดจะต่างกันไป ของเราบอกว่าจะมีความรักที่มั่นคง (ว้อท?) จะเจอเพื่อนที่ดี จะไดเอ็ทได้ผลดี นอกนั้นออกแนวคำแนะนำมากกว่าบอกดวงชะตา อืม เดี๋ยวสิ้นปีมาดูกันว่าจะตรงซักแค่ไหนเชียว

ขอพรแล้ว เซียมซีแล้ว อีกอย่างที่ขาดไม่ได้คือ 甘酒 (สาเกหวาน) ชื่อสาเกแต่จริงๆไม่ใช่เหล้า ไม่มีแอลกอฮอล์ หน้าตาและรสชาติเหมือนเนสวิต้าที่เจือจางแล้ว ได้ดื่มของร้อนๆท่ามกลางอากาศหนาวแล้วรู้สึกดี แต่เพราะเราถือไปถ่ายรูปไป เลยทำหกราดมือตัวเองเต็มๆเลยจ้า TvT กรีดร้องจนสาวๆมิโกะสะดุ้งเฮือก คนญี่ปุ่นแตกฮือ

ก่อนกลับก็ไปแวะดูของกินกันอีกรอบ ได้แอปเปิ้ลเคลือบน้ำหวานมาหนึ่งลูก นี่ของกินประจำงานวัดญี่ปุ่นเชียวนะ! มาถึงนี่แล้วก็ต้องลอง!

SONY DSC

 

แอปเปิ้ลนี่กินได้นานมาก เราเดินกินตั้งแต่ในศาลเจ้า กลับถึงหอก็ยังกินไปได้นิดเดียว ถึงขนาดต้องแช่ตู้เย็นเก็บไว้กินวันถัดมาเลย

เอ้อ ธรรมเนียมสิ้นปีต่างๆยังไม่หมดแค่ในศาลเจ้านะ ตรงลาดจอดรถก็มีอีกพิธีกรรมนึงคือประชุมเพลิงเผาป้ายขอพร/เครื่องรางของขลังของปีเก่าทิ้ง ใครมีก็เอามาโยนได้เลย (แต่หลายๆคนที่ยืนมุงอยู่ดูเหมือนยืนผิงไฟหาความอบอุ่นมากกว่า กรั่ก)

SONY DSC

 

พอไม่มีอะไรให้ทำแล้วก็เดินกลับหอกัน ระหว่างทางแวะซื้อโซบะมานั่งกินในคืนข้ามปี นี่ก็ตามธรรมเนียมญี่ปุ่นอีกเช่นกัน คือญี่ปุ่นทำอะไรเราต้องทำตามหมด เดี๋ยวรู้สึกพลาด (มีใครบังคับมั้ย? ก็ไม่)

เท่านี้ก็ทำตามธรรมเนียมส่วนใหญ่ละ ขาดแค่ซื้อถุงโชคดีจากตามร้านค้า ไม่ได้ซื้อเพราะไม่เห็นมีร้านไหนน่าซื้อเลย อีกอย่าง ถ้ามีของที่อยากได้ก็ซื้อแบบไม่ต้องลุ้นเลยดีกว่า

เป็นอันว่าปีใหม่ปีนี้แปลกใหม่กว่าทุกปี แต่จริงๆแล้วเราชอบเวลาได้ไปเที่ยวกับพ่อแม่ในวันปีใหม่ปีก่อนๆมากกว่านะ :)

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s