Souvenir d’un lieu cher

เล่นคอร์ด้าจบไปอีกสองรูท

ตอนเล่นรอบสองอุตส่าห์จีบเคียวยะทั้งๆที่ไม่ได้พิศวาสเป็นพิเศษเล้ย เสียงฟุคุจุนโทนนี้ก็เฉยๆ แต่เห็นว่าเล่นไวโอลิน ซึนนิดๆ และเป็นพระเอก

เล่นไปเล่นมา สงสัยเคียวยะรู้ตัวว่าเราแค่เล่นๆ อีเวนท์ไม่เกิดเลยจ้า ค่าความสนิทสนมเต็มเปี่ยมแต่ไม่มีอีเวนท์ ว้อททท อย่าคิดว่าเป็นพระเอกแล้วฉันจะจีบนายอีกรอบนะยะ แห้วรอบนี้ก็ขอบายล่ะเด้อ

สุดท้ายเล่นรอบสองแห้วสนิท สูญเสียความมั่นใจในตัวเองอย่างหนัก ขนาดจีบหนุ่มสองมิติยังแห้วเลย โถ…

ไหนๆก็พยายามเล่นรูทเคียวยะแล้ว จะพูดถึงซักนิดก็แล้วกัน
ความน่ารักของเคียวยะอยู่ตรงความซึนแบบเด็กๆ (ไม่ได้หยิ่งและซึนแบบนังเล็น) ซึนเหมือนผู้หญิงมากกว่าผู้ชายอีก เวลาเขินก็จะพูดอ้อมแอ้มตะกุกตะกัก วั้ยยย น่าเอ็นดู (〃ω〃)

แต่ทั้งๆที่เป็นพระเอกเกมดนตรี กลับดูไม่ค่อยสนใจดนตรีเท่าไหร่ สนแต่นางเอกเนี่ยแหละ ขี้เป็นห่วงมากกกกก ทั้งๆที่ตัวเองทำตัวเด็กจนน่าเป็นห่วงมากกว่าอีก 

อีเวนท์ที่น่ารักที่สุดคือทดสอบความกล้า (คือทุกคนจะแซ่บที่สุดในอีเวนท์นี้ใช่มั้ย?) เคียวยะกลัวผีจนเสียงสั่นไปหมด แค่แมวโผล่มาก็ร้องเหวอลั่นป่าช้า วุ้ย ไอ้เราก็เล่นไปขำไป ( ゚∀゚)アハハ

อาจจะมีอีเวนท์ที่น่ารักกว่านี้อยู่ก็ได้ แต่วิ่งเต้นหายังไงก็ไม่เจอ โอเค ยอมแพ้ อกหัก รักไม่ยุ่งมุ่งแต่ดนตรีละกัน

จบรอบสองแบบเซ็งนิดหน่อย เล่นรอบสามเลยไม่สนคาแรคเตอร์ละ จีบเพราะรักนักพากย์ล้วนๆ กรั่กกก

เหยื่อรายต่อมาคืออามามิยะ เซคุง พากย์โดยมิยาโนะซัง♥♥

seichan

ตอนได้ยินเสียงตัวละครนี้ครั้งแรกรู้สึกว่าเสียงไม่ค่อยเข้ากับหน้าเลย เพราะมิยาโนะซังใช้เสียงโทนนี้บ่อยรึเปล่าก็ไม่รู้ เสียงไม่ค่อยต่างจากคาจิเท่าไหร่ (และเหมือนริคุใน Kingdom Hearts เดี๊ยะ) เป็นโทนที่มิยาโนะซังใช้เวลาพากย์ตัวละครแนวเด็กผู้ชายกึ่งน่ารักกึ่งเท่สินะ

จริงๆแล้วมิยาโนะซังเป็นนักพากย์ที่มีความหลากหลายของเสียงน้อยถ้าเทียบกับคนอื่นๆในเกมนี้ที่พากย์ภาคที่แล้วกับภาคนี้ได้ต่างกันสุดขั้ว โดยเฉพาะโมริตะซังกับฟุคุจุน (สองคนนี้มีเครื่องเปลี่ยนเสียงรูปหูกระต่ายใช่มั้ย สารภาพมาซะดีๆ)

แต่เราก็ชอบเสียงมิยาโนะซังที่สุดอยู่ดี แฮ่แฮ่

อามามิยะคุง (ซึ่งต่อไปนี้จะเรียกว่าน้องเงียบ) ดูเผินๆเหมือนจะเป็นตัวประกอบ ถ้าเล่นรูทหลักจะไม่ค่อยเจอหน้าเท่าไหร่ แต่ทว่า นี่คือตัวละครที่มีอีเวนท์ให้เก็บมากที่สุดในเกม พอมาเล่นรูทหนุ่มนักเปียโนแล้วเจออีเวนท์วันเว้นวันเลย ดีจัง เรียกความมั่นใจคืนมาได้หน่อยนึง

เนื้อเรื่องน้องเงียบน้ำเน่ามากกกกกกกกกก หลังๆเลี่ยนขาดใจ ก่อนเขินขอวิ่งไปอ้วกก่อน นี่มันโรมิโอจูเลียตรึไง!? โอ้ ความรักของสองเราถูกกีดกัน!

รูทนี้ดูเป็นเรื่องเป็นราวมากกว่ารูทรุ่นพี่ เริ่มจากคบกันเพราะน้องเงียบบอกว่าไม่รู้จักความรัก อยากมีความรักเพื่อให้เล่นดนตรีได้ดียิ่งขึ้น ไปๆมาๆก็หลงรักนางเอกขึ้นมาจริงๆ (ตามสูตร) และไคลแมกซ์ที่น่าตื่นเต้นม๊ากมากคือ น้องเงียบต้องไปเรียนต่อเมืองนอก (เอิ่ม ทีมงานคะ มุขนี้ซ้ำกับภาคที่แล้วค่ะ)

อีเวนท์ที่น้ำเน่าเกินรับได้คือ นัดกันไปดูหนัง แต่น้องเงียบมีธุระด่วนเลยไปไม่ได้ นางเอกก็รอ รอ รออยู่กลางสายฝน (ตากฝนทำไม งง อยู่หน้าโรงหนังก็ข้างในสิเจ๊) หลายชั่วโมงผ่านไป น้องเงียบก็มาหานางเอกทั้งๆที่คิดว่านางเอกคงกลับไปแล้ว เด็กหนุ่มตกใจยิ่งนัก โผเข้าสวมกอดเธอที่ยืนรออย่างเหน็บหนาว เขาพร่ำกล่าวขอโทษด้วยเสียงแหบพร่า เธอไม่ควรรอเขาแท้ๆ แต่ทำไมกันนะ… เขายอมให้เธอโกรธ แต่ขอเพียงอย่างเดียว อย่าเกลียดเขาเลย (พอเถอะ จะกลายเป็นนิยายน้ำเน่าแล้ว)

ช่วงที่น้องเงียบรู้ว่าจะต้องไปเรียนต่อก็น้ำเน่ามาก มาทำเป็นพูดว่าลาก่อน เราอย่าเจอกันมากกว่านี้เลย บลาบลาบลา คือช่วยอธิบายเหตุผลนิดนึงได้ป้ะ (-_-) แต่ไคลแมกซ์ตรงนี้จะต่างจากของเล็น คือเล็นไปเรียนต่อจริงแท้แน่นอน แต่น้องเงียบไม่ไป 

ชอบไดอะล็อกช่วงที่น้องเงียบตัดสินใจไปประกวดรอบสุดท้ายแทนที่จะไปเรียนต่อ ประมาณว่าต่อไปนี้จะเป็นอิสระจากอาจารย์ซักที จะมีชีวิตอยู่ด้วยตัวเองบ้าง ถ้าต้องทุ่มเทเพื่อดนตรีขนาดฆ่าหัวใจของตัวเองก็ไม่ต่างจากตุ๊กตา แล้วสุดท้ายก็วิ่งหน้าตั้งไปประกวด พร้อมกับบอกว่าเป็นครั้งแรกในชีวิตที่อยากเล่นเปียโนจากใจจริง

ไงล่ะ เพราะรักนางเอกหน้ามืดตามัว อดไปเรียนต่อรัสเซียเลย กรั่กกกกกก

รูทนี้เนื้อเรื่องสนุกนะ ดูน่าติดตามดี เพราะฝ่ายชายงี่เง่าและโลเลเหลือเกิน แต่จริงๆน้องเงียบก็มีมุมน่ารักๆเยอะ ถึงจะไม่ก๊าวเท่ารุ่นพี่ ไม่น่าเอ็นดูเท่าอีตาหัวฟ้า แต่เสียงหล่อกินขาด (ห๊ะ) 

เรื่องนึงที่สงสัยมากคือ เวลาซ้อมเพลงด้วยกันที่สวนสาธารณะ น้องเงียบยกเปียโนไปทั้งหลังเลยรึ!? (ที่จริงสึจิก็เหมือนกัน แต่ทำไมตอนเล่นรูทสึจิเราไม่เคยสังเกตนะ)

แล้วก็ มีเรื่องนึงที่นึกได้ว่าคราวก่อนไม่ได้เขียนถึง แต่ขัดใจมาตั้งแต่เล่นรอบแรกแล้ว คือ ภาคนี้เวลาประกวดไม่ใส่ชุดทางการกัน เล่นมันทั้งชุดนักเรียนอย่างนั้นเลย ทำแบบนี้กับชั้นได้ยังไง! ชุดเข้าประกวดเป็นโมเอ้พอยท์ของเกมนี้เลยนะ! หรือเพราะตัวละครเยอะเลยขี้เกียจดีไซน์ (ฮา)

ข้อด้อยนี้ชดเชยได้ด้วยพี่ฮิฮาระเวอร์ชั่นเบญจเพส พี่ฮิดูโตขึ้นแต่ยังเป็นคนน่ารักเหมือนเดิม (≧ω≦) เปลี่ยนจากเซมไปเป็นเซนเซแล้วด้วย แต่ไฉนหันมาหนิดหนมกับคิริยะได้ แล้วทำไมคิริยะถึงเป็นคนมอบถ้วนชนะเลิศ? นายเป็นใคร หา?

แอบอยากเห็นน้องง่วงเวอร์ชั่นโตแล้วบ้าง ถ้ามีคอร์ด้าสี่จะมีหวังมั้ยน้อ (ก่อนอื่นต้องหวังให้มีภาคต่อก่อนสินะ…)

เดี๋ยวจะเปลี่ยนไปเล่นอีกเกมนึงที่สั่งมา แล้ววกกลับมาเล่นคอร์ด้าใหม่
ยังมีนักพากย์แซ่บๆรออยู่อีกเพียบ อุฮิ♥

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s