falling in love with fall

เมื่อวานไปโตเกียวเพื่อชมลมหายใจสุดท้ายของฤดูใบไม้ร่วง (กวีมั้ยล่ะ)

ใจจริงอยากลองไปที่ดังๆอย่างคามาคุระหรือนิกโกอยู่เหมือนกัน แต่ขี้เกียจเดินทางไปทีละสองสามชั่วโมง แถมค่ารถก็กระอักเลือด ดูแถวโตเกียวละกัน ง่ายดี

เลือกไปที่ 小石川後楽園 (โคะอิชิคาวะโคระคุเอ็น) ด้วยเหตุผลดังต่อไปนี้ 1.มันไม่ต้องเปลี่ยนรถยุ่งยาก 2.เป็นทางผ่านไปอิเคบุคุโระพอดี 3.เราอยากไปดูโตเกียวโดม

เสียเงินค่าเข้าสามร้อยเยน เพราะเสียเงินก็เลยใช้เวลาในสวนนานมาก เดินอ้อยอิ่งย้อนไปย้อนมา ถ่ายรูปมาเป็นร้อย เอาให้คุ้ม

ดูเหมือนจะไปช้าเกินไปนิดนึงเพราะหลายๆต้นใบไม้ร่วงไปหมดแล้ว แต่ก็ยังมีใบไม้แดงให้เห็นอยู่บ้าง บางต้นยังเขียวอยู่เลยด้วยซ้ำ (ช่วยสามัคคีกันนิดนึงจะดีมาก) เดินถ่ายรูปมุมโน้นมุมนี้สนุกสนานดี ทุกคนที่ไปก็สะพายกล้องกันไปเต็มที่ เดินสวนลุงๆป้าๆชาวญี่ปุ่นก็จะได้ยินเสียงครางฮือ สวยจัง สวยเนอะ พร้อมกับยกกล้องถ่ายกันรัวๆ

SONY DSC

SONY DSC

ตอนเดินออกจากสวนไปยืนอ่านป้ายประวัติสวนถึงได้รู้ว่านี่คือสวนที่เก่าแก่ที่สุดในโตเกียว สร้างในสมัยโชกุนโทกุกาวะอิเออะไรซักอย่าง (จำชื่อโชกุนตระกูลนี้ได้แค่สี่คนแรก…) ถ้ารู้ก่อนเข้าสวนอาจจะพยายามซาบซึ้งกับประวัติศาสตร์มากกว่านี้หน่อย นี่เข้าไปซาบซึ้งใบไม้อย่างเดียวเลย (-_-;)

ออกจากสวน เดินไปโตเกียวโดม ผ่านหน้าซิตี้ฮอลล์ มีแข่งม้าหรืออะไรก็ไม่รู้ รู้แต่มีลุงๆมาชุมนุมกันจำนวนมหาศาล ทุกคนยืนถือโพยม้าและสูบบุหรี่ เดินหลงเข้าไปแล้วรู้สึกผิดที่ผิดทางมาก แต่ก็เป็นบรรยากาศที่โคตรเจ๋ง วันหลังจะลองมีส่วนร่วมโดยการไปยืนถือโพยม้าบ้าง #ห๊ะ

หลุดพ้นจากบรรดาลุงๆแล้วก็เจอจะโตเกียวโดม ซึ่ง… เงียบสงัดมาก…. ไม่มีอีเวนท์ใดๆ ก็เลยกลายสภาพเป็นเมืองร้าง อย่ากระนั้นเลย รีบจรลีไปอิเคบุคุโระดีกั่ว

ไปเดินเล่นอนิเมทกับโอโตเมะโร้ดแป๊ปนึง ได้โดจินมือสองมาในราคาถู๊กกกถูก แล้วก็ไปนั่งเล่นคาเฟ่กับแก้ม ก่อนจะไปเดินทัวร์มหาลัยริคเคียวตอนกลางคืนกัน (ความจริงว่าจะไปดูไฟที่รปปงงิ แต่แผ่นดินไหว รถไฟจะมีปัญหารึเปล่าไม่รู้ ไม่ไปก็ได้ เชอะ)

หน้ามหาลัยมีต้นคริสต์มาสต้นบะละเฮิ่มสองต้น

ตอนนั้นประมาณทุ่มกว่าละ ยังมีคนอยู่ในมหาลัยเยอะมาก เพราะมีงานสัมมนาสำหรับนักศึกษาที่ต้องการหางาน (แปลไทยแล้วงงๆ ญี่ปุ่นเรียก 説明会) มีหนุ่มๆสาวๆใส่สูทเดินกันว่อนไปหมด แต่เราเป็นพวกเฉยๆกับสูท เลยไม่กรี๊ดกร๊าดเท่าไหร่ ฮี่ฮี่

เดินหามุมสงบนั่งกินโดนัทที่ซื้อมาจาก Swallowtail กัน 

จริงๆแล้วอยากกินเค้กแบบไปยืนเกาะกระจกน้ำลายหกหน้าตู้จนเมดแทบจะตบหัวอยู่แล้ว แต่สาขานี้ไม่มีโต๊ะนั่ง (ไม่มีพ่อบ้านด้วย) ต้องซื้อกลับอย่างเดียว ซื้อเค้กกลับจิบะก็ดูลำบากเกินไปนิดนึง สุดท้ายเลยได้มาแค่โดนัทหน้าตาธรรมดาอย่างที่เห็น (แต่รสชาติไม่ธรรมดานะเออ)

ไว้ถ้ามีแคมเปญเค้กแบบที่พลาดไม่ได้จริงๆค่อยซื้อละกันนะ TvT

เมื่อวานกว่าจะกลับถึงห้องก็สี่ทุ่มละ นอนเกือบๆตีสามเหมือนทุกที
แต่… ต้องตื่นแปดโมงจ้า โดนบังคับไปดูบุนระคุ (ละครหุ่น) ที่โรงละครแห่งชาติ

แน่นอนว่าผลที่ตามมาคือ หลับเป็นตายในโรงละคร (แม้อาจารย์นั่งอยู่ข้างหลังก็หาได้หวั่นเกรงไม่) ตอนเดินออกมาโดนอาจารย์ถามว่าเป็นไง ตอบแค่ว่า ดูยากจังค่ะ จบ

เราว่าดูคนพากย์สนุกกว่าดูหุ่นอีก คนพากย์จะไม่ใช้ไมค์เลย ใช้เสียงตัวเองนี่แหละ ตะโกนให้ลั่นฮอลล์ บางคนเค้นเสียงจนหน้าแดง แล้วต้องทำสีหน้าตามตัวละครอีกต่างหาก ถึงจะฟังไม่ค่อยรู้เรื่องเพราะเป็นภาษากลอนโบราณ ก็เอนจอยไปกับลุงๆคนพากย์ได้นะ (เอนจอยแต่ก็หลับ Zzz)

ดูจบไปเดินห้าง กินข้าวกินขนม เสียตังค์แพงอีก ช่วงนี้เหมือนขาดความยับยั้งชั่งใจ ประหยัดมานานจนสติแตก พอเผลอใช้แล้วเงินก็รั่วไหลจากมือไม่หยุดหย่อน

จากนี้ไปจะพยายามกลับมากัดฟันอดทน เพื่อคอนเสิร์ต เพื่อไปเที่ยว เพื่อโน่นเพื่อนี่ สู้ตาย!

 

Advertisements

2 comments on “falling in love with fall

  1. missyendee says:

    สวยยยยยมากกกกกก

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s