迷いに迷って

ช่วงนี้ปวดหัวกับการคิดหัวข้อวิจัยมาก

หัวข้อแรกสุดเลยที่คิดไว้คือคำย่อ (略語) ซึ่งจริงๆแล้วก็ไม่ได้คิดจริงจังว่าอยากทำหรอก แค่เพราะเอา study plan ตอนปีสองส่งตอนสอบทุน แล้วมันเป็นเรื่องนี้ ก็เลยคิดว่าคงทำเรื่องนี้แหละ

แต่พอถึงเวลาต้องส่งหัวข้ออย่างจริงจัง ต้องเริ่มค้นคว้า หาหนังสืออ้างอิง ก็เริ่มลังเลว่า นี่เราจะทำเรื่องภาษาศาสตร์แบบเต็มตรีมขนาดนี้แน่หรอ? ถึงจะเคยเรียนวิชาภาษาศาสตร์มาสามตัวแล้ว แต่ก็รู้สึกไม่ถูกกันเท่าไหร่ (คิดว่าน่าสนใจและมีประโยชน์ดี แต่มันไม่สนุก!)

ตอนนี้เลยอยากเบนเข็มไปทางวัฒนธรรม วรรณคดี หรือประวัติศาสตร์มากกว่า โดยเฉพาะอย่างหลังสุด

ถ้าเลือกทำเรื่องประวัติศาสตร์คงลำบาก เพราะไม่เคยเรียนเป็นเรื่องเป็นราวมาก่อน ศึกษาเองมาเยอะก็จริงแต่ถ้าต้องมาค้นคว้าเป็นภาษาญี่ปุ่นคงรากเลือดน่าดู แถมสไตล์การทำรายงานที่ญี่ปุ่นมันช่างแตกต่างกับที่ไทยเหลือเกิน กว่าจะเขียนได้ย่อหน้านึงอาจจะต้องอ่านบทความเป็นสิบเลยก็ได้

แต่ พอคิดว่า ไม่ว่าจะทำเรื่องอะไรมันก็มีความยากในตัวมันเองทั้งนั้น
ก็อยากลองทำเรื่องที่เรามีแพสชั่นมากที่สุดมากกว่า

เพราะฉะนั้น ตอนนี้เลยยืมหนังสือเรื่องโนบุนากะมาสองเล่มล่ะ
แต่แค่อ่านสารบัญก็แปลไม่ออกแล้ว จะไหวมั้ยเนี่ย TvT

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s