เดินเล่น

ในฐานะที่เพิ่งย้ายมาเป็นประชากรตำบลอินาเกะหมาดๆ พอมีเวลาว่างก็ต้องออกเดินสำรวจเมือง!

เมื่อวานแก้มมาหา พร้อมด้วยข้าวของจำนวนหนึ่ง (ไม่ต้องซื้อหม้อเอง เย้!) ไม่รู้จะทำอะไรเลยไปเดินเล่นย่านที่อยู่อาศัยกันสองคน อากาศเย็นกำลังดี เดินสบาย ไกลแค่ไหนก็บ่ยั่น ถ้าเป็นเมืองไทยคงสลบไปตั้งแต่กลางทาง

เท่าที่เดินสำรวจทั้งเมื่อวานและวันนี้ มีแหล่งอาหารเยอะพอสมควร (ซึ่งถ้าเทียบกับแถบพญาไทที่อดอยากจนชินชาคงต้องใช้คำว่าเยอะโคตรๆ) มีร้านหนังสือมือสองด้วย มีร้านเสื้อผ้า ร้านขายยา มีห้าง มีร้านร้อยเยน มีร้านเกม มีอิซากายะ จริงๆแล้วก็รู้สึกว่ามีทุกอย่างเท่าที่จำเป็นนั่นแหละ คงอยู่รอดต่อไปได้ตราบใดที่ยังมีเงินใช้

เวลาว่างจะรู้สึกอยากออกไปเดินเล่นมากกว่าอยู่ในห้องตัวเอง เพราะเล่นคอมก็ไม่มีอะไรทำ โหลดบิทอย่างบ้าคลั่งเหมือนตอนอยู่เมืองไทยไม่ได้ ชีวิตหน้าคอมว่างเปล่ามาก ลองไปนั่งดูทีวีก็มีไม่กี่ช่อง ตอนนี้ลิสท์รายการทีวีที่อยากดูไว้แล้ว แต่ทั้งหอมีทีวีในห้องรวมแค่เครื่องเดียว ต่อไปอาจเกิดศึกสงครามก็เป็นได้

เพราะฉะนั้น การใช้เวลาว่างนอกหอน่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด ไหนๆก็มาแล้ว จะมานั่งจุ้มปุ๊กอยู่ในห้องทำไม จริงมั้ย? (กระซิบว่า โดยเฉพาะเวลาหลังเลิกเรียน บริเวณนี้น่าเดินเล่นมากถึงมากที่สุด ขนาดแก้มแวะมาเยี่ยมยังตื่นตาตื่นใจ ทำไมแถวนี้เด็กนักเรียนเยอะจัง กรั่กๆๆๆๆ)

อย่างไรก็ตาม ช่วงนี้ยังไม่กล้าไปไหนไกลๆ ยังไม่กล้าบุกเดี่ยวเข้าโตเกียว ไม่ค่อยกลัวหลงหรอก กลัวเผลอใช้เงินเยอะมากกว่า (ฮา)

เอาไว้จัดการเรื่องมหาลัย เรื่องตารางเรียน เรื่องทุน เรื่องหอ เรื่องบลา บลา บลา บลา บลา บลา บลา (มันหลายเรื่องจริงๆนะ…) เรียบร้อยเมื่อไหร่ ถึงเวลาเที่ยวแหลกจ้าาาา

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s