はじめましょう!

วันแรกที่ญี่ปุ่น
เหนื่อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยใจจะขาดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ขอเท้าความตั้งแต่ที่สนามบิน มีเพื่อนๆมาส่ง ทุกคนพยายามบิลท์ให้ร้องไห้กันเต็มที่ แต่ไม่มีใครน้ำตาไหลซักแหมะ ขนาดอยู่ที่สนามบินและอยู่ในช่วงเวลาแบบนั้นก็ยังไม่รู้สึกว่ากำลังจะจากไปไหน ถ้าไม่เคยนั่งเครื่องบินไปไหนเลยอาจจะตื่นเต้นกว่านี้ซักล้านเท่า แต่นี่รู้สึกเหมือนจะมาอยู่แค่สามวันแล้วกลับยังไงยังงั้น

ขอบคุณทุกคนที่มาส่ง ทั้งคนที่มาด้วยกายเนื้อ และคนที่ส่งกระแสจิตมาทางโทรศัพท์นะ :)

ขึ้นเครื่อง กะว่าจะหลับยาว หลับไปได้แป๊ปเดียวก็เมื่อยจนต้องตื่นขึ้นมาดูหนัง ซึ่งสายการบินแจแปนแอร์ไลน์โหดมาก มีหนังญี่ปุ่นที่เราอยากดูเพียบ ทำเอาอยากบินวนรอบโลกซักสิบรอบแล้วค่อยลงจากเครื่อง

สุดท้ายดูไปแค่เรื่องเดียวก็หลับต่อ ดูเรื่อง 愛と誠 เพราะอยากดูซึมาบุกิร้องเพลง ที่ไหนได้ ตลอดทั้งเรื่องพระเอกร้องอยู่เพลงเดียว (-__-) หนังก็สนุกดี แต่รู้สึกทาคาชิ มิอิเกะจะชอบใส่ความรุนแรงไร้เหตุผลลงไปในหนังมากเกินไปหน่อย บางทีคนดูก็เบื่อนะเฮ้ย ตีกันอยู่ได้

ถึงนาริตะตอนเช้าของที่นี่ หลังจากตรากตรำกับขั้นตอนตรวจพาสปอร์ตและออกบัตรอันยาวนาน ก็หิ้วกระเป๋าขึ้นรถไฟกัน (ที่ต้องใช้คำว่ากัน เพราะไม่ได้มีแค่เราหัวเดียวกระเทียมลีบ แต่มีเพื่อนจากทุนมงด้วยกันที่ไปมหาลัยอื่น และเพื่อนพี่เตยที่อยู่โตเกียวช่วยมาเป็นธุระดูแลให้ ขอบพระคุณรุนช่องมา ณ ที่นี้ค่ะ)

ใช้บริการส่งกระเป๋าจากสนามบิน แล้วเราก็สะพายเป้ใบเดียวมาตามหาหอ สบายกว่าฉุดกระชากลากกระเป๋าเองมาก

หออยู่ใกล้ๆสถานีอินาเกะ ติดกับตัวเมืองจิบะ ระหว่างทางไปหอมีทั้งโรงเรียนอนุบาลและโรงเรียนประถม กลัวใจตัวเองเหลือเกิน อีกไม่นานอาจเข้าคุกเข้าตะรางอยู่ที่นี่ด้วยข้อหาลักพาตัวลูกชาวบ้านเค้า (เด็กญี่ปุ่นน่ารักค่อดๆจริงๆนะ ไม่รู้ทำไมโตมาแล้ว….เอิ่ม…….) 

มาวันแรกเจอเพื่อนคนไทยมาจากเกษตรฯ และรุ่นพี่ทุนมงที่เรียนครูอยู่ที่นี่มาปีนึงแล้ว พี่เค้าช่วยได้เยอะมากกก มีคนไทยอยู่ด้วยแล้วอุ่นใจ :D

ธุระปะปังวันนี้ได้แก่ จัดการเรื่องเข้าอยู่หอให้เรียบร้อย จัดข้าวของที่หอบหิ้วข้ามโพ้นทะเลมา ไปที่เขตเพื่อบอกว่าฉันย้ายมาอยู่ที่นี้แล้วนะจ๊ะ แล้วก็ช็อปปิ้งหาซื้อข้าวของที่ขาดหายไปจากชีวิต

ได้ฟุตงมาอันนึง นุ่มมากกกก ถ้านอนในฟุตงนี้อาจไม่ตื่นอีกเลยเพราะมันสบายเกินความจำเป็น แต่ก่อนจะสบายต้องแบกจากห้างกลับหอนี่สิ….

เล็งของในซูเปอร์กับร้านขายยาเอาไว้หลายอย่างมาก แต่ควรจะเจียดเงินไปใช้กับของที่จำเป็นจริงๆซะก่อน (และกันส่วนหนึ่งไว้ช็อปแหลกในโตเกียว) ด้วยเหตุนี้เองเราจึงไม่คิดว่าจะอ้วนขึ้นมากมายเท่าไหร่ เพราะไม่มีปัญญาซื้อของกิน เอาเงินไปซื้ออย่างอื่นหมดจ้า ฮ่าฮ่า TvT

มีของต้องซื้อมาเติมเต็มหออีกเยอะมากกกก ถึงแม้ห้องจะเล็กเท่ากระจั๊วดิ้นตายก็ตาม บางอย่างเราก็คาดไม่ถึงเลยจริงๆว่าจะต้องเตรียม เช่น พรมเช็ดเท้า แต่ก็ถือว่าหอใช้ได้เลย ห้องเดี่ยว มีเตา มีตู้เย็น มีห้องน้ำในตัว ราคาไม่ถึงสองหมื่นเยน พอใจแล้ว

พรุ่งนี้ต้องไปเปิดบัญชี มะรืนนี้ไปรับบัญชี มีเอกสารมากมายที่ต้องอ่าน ต้องลงทะเบียนเรียน ต้องไปซื้อของ ต้องโน่น ต้องนี่ ต้องนั่น โอยยยยยย สลบบบบบบ

2 comments on “はじめましょう!

  1. katekaew says:

    มีเตาด้วยหรูอะ!! กลับมาเป็นแม่บ้านญี่ปุ่นเลยทีเดียว 55

    Like

    • chutipuk says:

      พี่คนที่อยู่มาปีนึงนี่กู่ไม่กลับแล้ว เชี่ยวชาญการเทียบราคาสินค้าอย่างน่าสะพรึงกลัว 55555

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s