一緒に食べよう!

ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาที่ได้พบปะสังสรรค์กับคนหลากหลายกลุ่มมาก เพราะใกล้จะบินแล้วเลยต้องรีบนัดมาเจอหน้าเจอตากันหน่อย ทั้งๆที่ถ้าไม่ได้ไปไหนก็คงไม่ได้นัดมาเจอกันแบบนี้

บางทีการที่เราจะจากไปไหนไกลๆมันกลับทำให้เราใกล้กันมากขึ้นได้เนอะ

ตอนเที่ยงนัดน้องๆสายรหัสเอกญี่มากินข้าวกัน เนื่องจากมีเรียนบ่ายกันทุกคน และอาทิตย์หน้าก็สอบแล้ว เลยนัดกินข้าวกันในมหาลัยนี่แหละ

กินไปเมาท์เรื่องในเอกญี่ไป เพลินจนบ่ายโมงถึงแยกย้ายหน้าตาตื่นไปเรียนกัน

ตอนเย็นมีนัดกับจิงหงิ ขวัญ ตูน และมิก
สามสาวอุตส่าห์ถ่อมาจากทุ่งรังสิต แต่ดันมากิน MK กันที่เซนจูรี่ น่าเศร้าใจแทน

ไม่เจอคอมบิเนชั่นนี้มานานมากกกกกกกกกกก
เจอแต่แบบแยกคน เจอจิงหงิตอนฝึกงาน เจอมิกเพราะนัดกินข้าวกันสองต่อสอง (วีดวิ้ว)

แต่ก็ไม่รู้สึกว่าห่างกันไปนานเท่าไหร่นะ ยังคงไม่มีช่องว่างระหว่างเราแต่อย่างใด ว้าว!

ขำตอนที่จะแยกกัน คุยกันว่านี่มันผ่านมาหกปีกว่าๆนับตั้งแต่ตอนเราเข้า ม.4 แล้วนะ
นาทีนั้นถึงได้รู้สึกถึงความแก่ของตัวเอง โอ้ นี่เราจะเรียนจบกันแล้วหรือนี่

ถ้าเรียนจบแยกย้ายกันไปแล้วมานัดเจอกันแบบนี้อีกที คงเป็นอีกอารมณ์นึงไปเลยเนอะ
ถึงตอนนั้นคงรู้สึกแก่ยิ่งกว่าตอนนี้มากแน่ๆเลย ฮา

พอได้มานัดเจอคนนู้นคนนี้ กินข้าวด้วยกัน เฮฮาด้วยกันแบบนี้ รู้สึกว่าชีวิตเรามีคนน่ารักๆเยอะมาก เพื่อนๆน่ารัก พี่ๆน่ารัก น้องๆน่ารัก ดังนั้นไม่ต้องไปใส่ใจคนที่เหยียบย่ำทำลายความรู้สึกไม่ทางใดก็ทางหนึ่งหรอก ช่างหัวเขาปะไร เฮอะ

(ฟีลกู้ดแล้วหักมุมจบด้วยดราม่า……)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s