空、今日も青空です

ตั้งแต่เข้าจุฬามายังไม่เคยร่วมงานมุทิตาจิตอาจารย์ที่เกษียณเลยซักครั้ง (เอ จริงๆก็มีอาจารย์อิไม แต่งานนั้นไม่นับ เพราะเป็นงานสไตล์ญี่ปุ่น ฮา)

เพิ่งมีปีนี้แหละที่อาจารย์มณฑาเกษียณ รู้สึกดีนะที่ได้เข้าร่วมงาน เพราะอาจารย์มณฑาเป็นที่ปรึกษาเรา คอยดูแลมานาน อาจารย์ใจดีมากกกก เวลาไปคร่ำครวญเรื่องเรียน อาจารย์ก็จะคอยฟังและให้กำลังใจตลอด :) บางทีเรียนโนเวลก็เผลอคร่ำครวญเรื่องงาน ชอบงอแงว่าไม่อยากทำการบ้าน จนอาจารย์เหวออยู่เรื่อยเลย ขอโทษนะคะอาจารย์ ฮือ

งานนี้เป็นงานมุทิตาจิตที่แปลกมาก เริ่มงานด้วยการพรีเซนท์งานวิจัย (เกี่ยวกับอากุตากาวะ ริวโนะสุเกะทั้งสองเรื่อง) แล้วค่อยให้ตัวแทนขึ้นไปกล่าวขอบคุณอาจารย์ ตามด้วยกินขนม ถ่ายรูป ร้องเพลงประสานเสียง ปิดท้ายด้วยการร้องเพลงมหาจุฬาลงกรณ์ร่วมกัน ความจริงแล้วถ้ามีบูมให้อาจารย์ด้วยจะเพอร์เฟคต์มาก แต่พิจารณาแล้วเดี๋ยวพี่ยามมาไล่เตะ เพราะฉะนั้นอย่าดีกว่า

งานนี้น่าตื่นเต้นตรงที่ได้เจออาจารย์สายวรรณคดี/วัฒนธรรมมากันพร้อมหน้า อาจารย์บางท่านที่ไม่เคยเจอกันนอกห้องเรียนเลยก็ได้มาเจอกันอีกในงานนี้นี่ล่ะ

พอไปถ่ายรูปกับอาจารย์อรรถยา อาจารย์ก็บอกว่า ครูยังไม่เกษียณนะคะ นี่ไล่ครูรึเปล่า พอไปถ่ายรูปกับอาจารย์มัทนา ก็บอกอาจารย์ว่าเพิ่งไปยืนอ่านหนังสือที่อาจารย์แปล แต่ไม่ได้ซื้อค่ะ (ฮา)

อาจารย์เอกญี่เราน่ารักจัง♥

ตอนบ่ายก็เป็นช่วงเวลาจากลาพอกัน
เรียนไอเดียลแกรดครั้งสุดท้ายแล้ว อาจารย์เจษเปิดคลิปทำแท้งให้ดู (เออะ….) แล้วก็มานั่งล้อมวง ให้ทุกคนพูดความรู้สึกที่มีต่อวิชานี้ เรียนแล้วได้อะไรกันบ้าง หรือเป็นยังไงบ้าง

เราพูดในห้องไปนิดเดียว แต่ความจริงมีเรื่องที่ได้เรียนรู้จากวิชานี้เยอะมากกกกกกกก

ต้องเกริ่นก่อนว่าไม่เคยรู้จักวิชานี้เลย จนเทอมที่แล้วทำงานสารคดีวิชาภาษาไทย ไปสัมภาษณ์อาจารย์เจษ ถึงได้รู้ว่าอาจารย์สอนไอเดียลแกรดห้า ด้วยความประทับใจอาจารย์ก็เลยตามไปเรียนด้วยซะเลย แม้ว่าจะเก็บเจ็นเอ็ดและเลือกเสรีครบแล้วก็ตาม

คลาสนี้เป็นคลาสที่แปลก มีคนเรียนยี่สิบกว่าคน ต้องล้อมวงเรียนทุกครั้ง ในแต่ละครั้งทุกคนต้องแสดงความคิดเห็น ดิสคัสกันในหัวข้อต่างๆ อย่างคุยเรื่องข่าวก็เอาข่าวมาดิสคัสกัน คุยเรื่องหนังสือก็ดิสคัสหนังสือ พอเรียนแบบนี้ไปเรื่อยๆ ทุกคนก็จะได้คิด ได้ไตร่ตรอง ได้ฝึกแสดงความคิดเห็น ได้ขยายปริมณฑลทางความคิดจากมุมมองคนอื่น บางครั้งอาจารย์ก็จะพยายามสอนหลายสิ่งหลายอย่างให้แบบเนียนๆไปด้วย

ที่สำคัญคือได้รู้จักเพื่อนมากขึ้น เรียนวิชานี้แล้วได้เพื่อนใหม่ทุกชั้นปีและหลากหลายคณะมาก ทุกคนในห้องจำชื่อกันและกันได้ คุยเล่นเฮฮากันได้ เรียนวิชานี้ได้เพื่อนใหม่เยอะกว่าฮิวแมนรีเลอีก!

เป็นวิชาเลือกที่สนุกมาก ดีจังที่ได้เรียนวิชานี้ ( ̄∇ ̄)

วันนี้ปิดคลาสอย่างงดงาม อาจารย์แจกหนังสือรุ่นที่ประกอบไปด้วยประวัติและเรียงความของทุกคน แถมแทรกสารคดีของเรากับเกศแก้วเมื่อเทอมที่แล้วไว้ด้วย (เขินจัง) แล้วก็มีเค้กที่นิสิตเตรียมมาให้อาจารย์ กับเค้กที่อาจารย์เตรียมมาให้นิสิต สรุปว่ามีเค้กให้กิน 4 ก้อนใหญ่ๆ เอามาตั้งไว้กลางห้อง แร้งลงเลยทีเดียว

คงไม่ได้เจอทุกคนแบบพร้อมหน้าพร้อมตาแล้ว (วันสอบก็ไม่เจอเพราะขอสอบทีหลัง) แปลกนะ เป็นเพื่อนในวิชาเลือก เรียนด้วยกันแค่เทอมเดียวเอง แต่เหมือนที่เจ็ทพูดในห้องเลยว่า ยังกะรู้จักกันมานาน ต่อจากนี้อาจจะห่างหายกันไป แต่คงไม่มีใครลืมว่าคลาสนี้โคตรสนุกจริงๆ

ขอบคุณทุกคนที่เรียนมาด้วยกัน :)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s