“…can you at least grant me your forgiveness?”

บางทีก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นแฟนคลับตระกูลบอร์เจียแบบฮาร์ดคอร์เกินไปแล้ว

มีเรื่องราวของตระกูลนี้ออกมาตั้งไม่รู้กี่รูปแบบ เห็นเชซาเร่มาตั้งไม่รู้กี่สิบคน (แต่ยังไม่ได้เห็นแบบหนังฮอลลีวูดซักที ถ้ามีจะยอมไปดูซักสามรอบ) ถึงเรื่องราวส่วนใหญ่จะมีโครงคล้ายกันตามประวัติศาสตร์ แต่ด้วยรายละเอียด+การตีความที่ต่างกันออกไปในแต่ละเวอร์ชั่นนี่ล่ะทำให้ดูได้ไม่เบื่อซักที

ล่าสุดเพิ่งดู The Borgias ฉบับซีรีย์ซีซั่นสองจบไปหมาดๆ

เราว่าซีซั่นนี้สนุกกว่าเดิม อาจเพราะหันมาเน้นการเมืองมากขึ้น เริ่มมีคอนฟลิคต์ในครอบครัวมากขึ้น (พี่น้องตีกัน อู๊ย แซ่บบบ) โป๊ปเริ่มแสดงด้านอ่อนแอมากขึ้น เส้นเรื่องก็ชัดเจนดี ครึ่งแรกตีกับฝรั่งเศส ครึ่งหลังตีกับสฟอร์ซ่า ท้ายเรื่องไม่แผ่ว ตอนจบเข้มข้นชวนติดตาม ปลื้มซีซั่นนี้สุดๆ

แต่ก็ยังมีเรื่องอกหักอยู่บ้าง คือ ยังไม่ได้เห็นพี่เชสุดที่รักแบบเลวๆซักที

เผลอๆนี่อาจเป็นเชซาเร่ที่เลวน้อยที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา ชอบบทพูดตอนสารภาพกับพ่อตัวเองว่าฆ่าน้อง มันแสดงทั้งความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ รู้สึกผิดต่อพ่อ แต่ก็ทำไปเพื่อพ่อและรัฐพระสันตะปาปาทั้งนั้น ฟังแล้วอยากเข้าไปตบไหล่แล้วบอกว่า พี่เชขาาา พี่ทำอะไรเพื่อตัวเองบ้างก็ได้ ชีวิตเป็นของพี่นะ T_T

อยากเห็นพี่เชแสดงพิษสงมากกว่านี้ แต่จนกระทั่งจบซีซั่นพี่แกเพิ่งจะลาออกจากตำแหน่งคาร์ดินัลเอง ช่วงเวลาที่พี่เชจะแผลงฤทธิ์บทคาบสมุทรอิตาลีมันต่อจากนี้ไปต่างหาก (รอซีซั่นสามอีกปีนึง คร่อก เกลียดซีรีย์ฝรั่งก็ตรงนี้)

ที่อยากเห็นอีกอย่างคือพัฒนาการของเชซาเร่ ตั้งแต่เริ่มเรื่องจนบัดนี้ พี่เชก็ไม่ค่อยมีอะไรแตกต่างไปจากเดิมเท่าไหร่ ทั้งที่มีเหตุการณ์เหมาะเป็นจุดเปลี่ยนเยอะมาก

ตัวละครที่ค่อยๆพัฒนาได้อย่างน่าสนใจกลับเป็นบทรองอย่างน้องลูเครเซียที่ค่อยๆเติบโตขึ้น มีจริตมากขึ้น ฉลาดขึ้น กับอีกคนนึงที่เล่นเอาช็อคไปเลยคือมิเกเลตโต้ที่เปิดตัวว่าเป็นเกย์ได้ตะลึงพรึงเพริดโคตรๆ (เปิดตัวด้วยการแก้ผ้าฟัดกับคู่ขาบนหลุมศพ อูววว)

เนื้อเรื่องก็น่าสนใจมาก สนุกมาก ช่วงนั้นเป็นช่วงที่การเมืองอิตาลีเข้มข้นสุดๆ จะว่าไปก็คงคล้ายๆเซ็นโกคุของอิตาลี แต่เลวร้ายกว่าตรงมีภัยคุกคามจากต่างแดนด้วย ตามประวัติศาสตร์มันเข้มข้นกว่าที่เห็นในซีรีย์มากกกกด้วยซ้ำ แต่จะให้นำเสนอจากทุกแง่มุมก็คงยากและน่าเบื่อสำหรับคนไม่ชอบประวัติศาสตร์

ภาคนี้ดีตรงที่เนื้อเรื่องไม่ค่อยนำเสนอเรื่องฉาวคาวโลกีย์ในวาติกันแล้ว เหมือนกับมันไม่สำคัญอีกต่อไป เราจึงได้เห็นด้านอื่นๆของโป๊ปอเล็กซานโดรมากขึ้น มีมิติมากขึ้น แต่ เราก็ยังไม่ค่อยชอบการแสดงของเจเรมี ไอออนส์อยู่ดี

ดูเรื่องนี้แล้วรู้สึกว่าอันที่จริงโป๊ปก็เหมือนคิงนั่นแหละ เป็นคิงที่มาจากการเลือกตั้งซะด้วย เคยสงสัยว่าทำไมคาร์ดินัลถึงพากันเลือกคนที่เห็นๆกันอยู่ว่าเลวเป็นโป๊ป แต่คิดอีกที ในยุคนั้นคาร์ดินัลทั้งหลายก็ใช่ว่าจะมีศีลธรรมสูงส่งนักหนา และบางทีคนที่แสดงความร้ายกาจของตัวเองอย่างตรงไปตรงมายังไม่น่าหวาดระแวงเท่าพวกที่แสร้งทำเป็นคนดีด้วยซ้ำ

เรื่องนี้ต้องคิดเยอะเกี่ยวกับบริบททางศาสนาในสมัยนั้น เอาแนวคิดศาสนาในปัจจุบันไปตัดสินง่ายๆไม่ได้หรอก ไม่งั้นก็เลวกันหมดทั้งคาบสมุทรรองเท้าบู๊ทนั่นแหละ (ฮา)

อยากดูซีรีย์อิงประวัติศาสตร์แบบนี้อีกเยอะๆ แต่ไม่ค่อยมีให้ดู เรื่องซีรีย์ประวัติศาสตร์คงไม่มีใครเกินญี่ปุ่นกับเกาหลี ขยันผลิตกันเหลือเกิน (ไม่นับจีน เพราะส่วนมากเวอร์ คนจีนสมัยก่อนบินได้ทุกคน)

เพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังดูไทระโนะคิโยโมริไม่ถึงไหนเลยนี่หว่า งั่กกก

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s