始まりへと沈み行く

เฟทซีโร่ฉายจบแล้ว T_T

ตอนจบค่อนข้างเนือย เป็นช่วงคลี่คลาย แต่ก็อิมแพคต์หลายฉาก (ไม่นับฉากเปลือยของกิล)
เสียดาย อยากเห็นฉากที่กิลโดนจอกดูดกลืน ที่คร่ำครวญไม่อยากดูตอนจบเพราะไม่อยากเห็นฉากนี้
แต่พอมันไม่มีให้ดูก็ดันบ่นอยากดูซะงั้นเนอะ คนเรา…

อยากรื้อภาค stay night มาดูใหม่อีกรอบ แต่แผ่นอยู่ไหนก็ไม่รู้ ขี้เกียจรื้อบ้าน

เคยเขียนถึงเอาไว้ตั้งแต่ตอนดูแรกๆว่าสุดท้ายจะชอบภาคนี้มากกว่าภาค stay night แน่ๆ แล้วก็ไม่ผิดไปจากที่พูดเลย เพราะภาคนี้มีผู้ชายให้กรี๊ดเยอะสะใจดี

พอรู้จักตัวละครมากขึ้นเรื่อยๆก็เปลี่ยนมุมมองไปจากช่วงแรกๆเยอะนะ อย่างเช่นคิริสึงุที่ตอนแรกกรี๊ดซะเหลือเกิน หลังๆเกลียดเข้าไส้เลย (ฮา) ถึงจะเข้าใจแนวคิดของป๋า บางทีก็สงสาร (โดยเฉพาะตอนจบที่ขนลุกเกรียวกับฉากที่คิริสึงุคุยกับชิโร่ เศร้ามาก) แต่ก็ทำใจให้ชอบและเชียร์ไม่ได้อยู่ดี

ถึงแม้ว่าปกติเราจะชอบตัวร้าย พวกพระเอกเลวๆก็ช้อบชอบ แต่คนอย่างคิริสึงุจะว่าเลวก็ไม่เชิง แค่วิธีการสุดโต่งจนดูเหมือนเลว (อย่างฆ่าพ่อ ฆ่าคนที่เลี้ยงตัวเองมา ยอมขนาดฆ่าลูกเมียในภาพนิมิต) แต่ทั้งหมดที่คิริสึงุทำไปก็เพราะยึดมั่นว่ามันคือหนทางที่ดีที่สุดสำหรับโลกใบนี้ ก็เลยดูงงๆ สับสนในตัวเอง และสุดท้ายป๋าแกก็ได้รับบทลงโทษจากความสุดโต่งของตัวเองแบบค่อนข้างสาสมทีเดียว (โอเค ยอมเกลียดน้อยลงนิดนึงก็ด้ะ)

อันที่จริง เราเริ่มเกลียดคิริสึงุตั้งแต่ตอนที่แลนเซอร์ตาย เนื่องจากชอบแลนเซอร์มาก และอยากเห็นเซเบอร์กับแลนเซอร์ประลองกันมาตลอด พอเจอคิริสึงุเล่นสกปรกเลยโมโหจนเจ็บแค้นแทนวีรชนคนหล่อจวบจนปัจจุบัน

อีกคนที่แรกๆเหมือนจะดี ที่ไหนได้เน่าหนอนทั้งเรื่อง ก็คือลุงคาริยะ ด้วยความเวทนาอีตาลุงอ้วกเป็นหนอนคนนี้ทำให้เราไม่ค่อยชอบโทคิโอมิเท่าไหร่ แต่ไปๆมาๆ เสี่ยโทคิโอมิประเสริฐกว่าลุงเน่าหนอนมาก บางทีเสี่ยโทคิโอมินี่แหละน่าสงสารยิ่งกว่าอีก มีแต่คนเกลียด เซอร์แวนท์ก็หนีตามชายอื่น เสี่ยทำผิดอะไร๊ แค่มีลูกสาวน่ารักก็ผิดหรอ เสี่ยล่ะงง

คนที่ผิดคาดมากๆ ไม่คิดว่าจะปลื้มแต่ก็ปลื้มมากกกคือไรเดอร์ เท่ทั้งวาจาและการกระทำ เป็นคนที่มีเกียรติ มีอุดมคติและกล้าลงมือทำ (ไม่โลกสวยเลื่อนลอยเหมือนเซเบอร์) ทำให้คนจงรักภักดีกับตนเองได้สุดลิ่มทิ่มประตู ราชาผู้พิชิต คุณยอดเยี่ยมมาก *ยืนขึ้นปรบมือ*

และอีกคนที่ผิดคาดยิ่งกว่าคือโคโตมิเนะ คิเรย์
นี่ฉันหันมาหลงใหลได้ปลื้มบาทหลวงโรคจิตนี่ได้ยังไงกั๊นนนน!!!

ภาคนี้ได้เห็นพัฒนาการของคิเรย์ จากบาทหลวงหน้าตายกลายเป็นไอ้โคตรซาดิสซึ่ม เพราะได้เห็นคิเรย์ในมิติที่ลึกขึ้น ได้ลุ้นว่าอีตานี่จะหาความสำเริงสำราญในชีวิตเจอหรือไม่ ลุ้นว่าชีวิตรักกับราชาวีรชนจะเป็นอย่างไร สรุปว่ารู้ตัวอีกทีก็สนใจคิเรย์เกินหน้าเกินตา

ฉากนึงที่ดูแล้วปรับอารมณ์ไม่ถูกอย่างแรงคือฉากที่คิเรย์ยื่นมีดอาโซธให้ริน

ฉากนี้นึกถึงความรู้สึกรินแล้วควรเศร้า แต่เห็นหน้าคิเรย์แล้วขำหัวโขกจอเลย คือทำหน้าแบบอยากยิ้มสะใจเต็มที่ แต่ก็ต้องเก๊กหน้าตายไม่รู้ไม่ชี้ เลยออกมาหน้าตาโรคจิตยิ่งกว่าตอนแสยะยิ้มอีก (กร๊าก)

พูดถึงคิเรย์แล้วก็ต้องพูดถึงกิลเนอะ (//ω//)

ตั้งแต่ดูและอ่านเฟทมา ภาคนี้เป็นภาคที่กิลเลวน้อยที่สุดก็ว่าได้
เป็นกิลกาเมชที่มีมาดราชา หยิ่งทะนง บางทีก็ดูถูกดูแคลนคนอื่นว่าต่ำชั้น แต่ก็ให้เกียรติคนเมื่อถึงเวลาอันควรเช่นกัน (ไม่น่าเชื่อ นี่กิลจริงดิ!!!!)

ชอบกิลในภาคนี้ที่เป็นแบบนี้ แต่ก็ชอบกิลในภาคอื่นๆที่โฉด/ชั่ว/ไร้ความปราณี/เกรียน/ประมาทด้วยเหมือนกัน♥ (ตกลงชอบเพราะหล่อก็ยอมรับมาสิ)

ไม่รู้จะพูดอะไรถึงกิล ทั้งๆที่เป็นตัวละครที่ชอบที่สุด
คนเราพอเป็นเรื่องของคนที่ชอบก็จะอ้ำๆอึ้งๆอย่างนี้แหละเนอะ (หรอวะ…….)

ทั้งหมดที่ว่ามานี่มีแต่เรื่องตัวละครทั้งนั้นเลยนี่หว่า
ลองหันมาดูเนื้อเรื่องและการนำเสนอบ้าง

เราว่าเฟทซีโร่มีวัตถุดิบดี คือนิยายต้นฉบับสนุกอยู่แล้ว พลอทหักเหไปมา กระจายบททั่วถึง มีปมเยอะแยะ รายละเอียดแน่นปึ้ก

ถึงบางช่วง ufotable จะเลือกนำเสนอขัดใจไปหน่อย ตรงที่ควรเน้นดันรวบรัด ตรงที่ไม่สำคัญกลับยืดเยื้อก็มี สุดท้ายผลงานที่ออกมาก็ยังสนุกอยู่ดี คนที่ไม่เคยดูมาก่อนเริ่มดูจากภาคนี้กันเยอะมาก โดยเฉพาะสาวๆ (ซึ่งถ้าไปดูสเตย์ไนท์กันต่อคงผิดหวัง ลุงๆตายไปหมดแล้ว เหลือแต่อีตาบาทหลวงโรคจิต) หวังว่ากระแสตอบรับที่ดีจะนำไปสู่การสร้างภาคอื่นๆต่อไป เฮ!

ส่วนเรื่องเพลงประกอบที่คาดหวังกับป้ายูกิไว้มาก ก็ไม่ผิดหวัง แต่ไม่ประทับใจเป็นพิเศษ ป้าทำเพลงได้ดีตามมาตรฐานของตัวเอง ยังไม่ถึงกับเป็นอัลบั้มซาวด์แทรคที่ดีเป็นอันดับต้นๆของป้า หรือบางทีอาจเพราะเราชินกับสไตล์เพลงป้ายูกิแล้วด้วย พอไม่ใช่งานที่แปลกใหม่อย่างซาวด์แทรกมาโดกะก็จะไม่ตื่นตะลึงใดๆ แม้ว่าจะยังจัดให้เข้าขั้นไพเราะโคตรๆอยู่ก็ตาม

เอ้อ แต่ถ้าพูดถึงเพลง to the beginning ล่ะก็ ปลื้มมากกกกกกกเลยล่ะ ชอบทั้งชอบทำนอง ชอบดนตรี ชอบซาวด์ ชอบการสลับไลน์ ชอบเนื้อเพลง ชอบการใช้คำในเพลง เนื้อหาของเพลง ชอบความหมาย ชอบความรู้สึกเศร้าที่ล่องลอยอยู่ในเพลง

แปลกมาก ทั้งที่เป็นเพลงที่อิมเมจตรงกับคิริสึงุนะเนี่ย…

ทางด้านงานภาพ ไม่มีอะไรให้พูดถึงเท่าไหร่ ครึ่งแรกเผาๆไปบ้าง แต่ครึ่งหลังเนี้ยบสุดๆ
วาดกิลได้หล่อ แรด สะดิ้ง คุณนาย ราชินี เซ็กซี่ นอทตี้ บิทชี่ แค่นี้พอใจแล้ว

เฟทซีโร่เป็นอีกเรื่องที่พอจบแล้วใจหายวาบ แต่เป็นเรื่องที่ไม่สามารถพูดว่าไม่อยากให้จบได้ เพราะมันก็ยังไม่จบจริงๆ (ฮา) โลกของเฟทยังมีเรื่องราวอีกเยอะมาก (นี่มันยูนิเวิร์สไหน เกือบใหญ่เท่ามาร์เวลแล้ว!)

ว่าแล้วก็ไปโหลดคาร์นิวัลแฟนตาสซึ่มตอนที่ยังไม่ได้ดูดีกว่า อุฮิ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s