มารยาทควรมี แต่บางทีก็มากไป

ค้นพบตัวเองแล้วว่าไม่ชอบเรียนวิชาที่ practical

วันนี้เรียนแอดวานซ์แจ๊ปไรติ้ง กับบิซิเนสคอนเวอร์
ทั้งสองวิชาควรเปลี่ยนชื่อเป็นวิชาอบรมมารยาทญี่ปุ่น
เนื่องจากสอนละเอียดกระทั่งการโค้งในวาระใดต้องก้มองศาเท่าไหร่ เท้าต้องกางห่างจากกันกี่องศา จิบชาต้องเหลือไว้กี่ส่วน แลกนามบัตรต้องยื่นระดับไหน เคาะประตูกี่ครั้ง ฯลฯ

เป็นวิชาที่มีประโยชน์มากถึงมากที่สุด ถ้าเกิดไปทำงานในบริษัทญี่ปุ่น หรือเวลาต้องคลุกคลีกับคนญี่ปุ่น

แต่ ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ

เรียนบิซิเนสคอนเวอร์ก็นั่งครุ่นคิดว่าจะถอนดีรึเปล่า
พอพูดเรื่องนี้ก็มีแต่คนบอกว่ามันมีประโยชน์จริงๆนะ
ไม่เถียง และเชื่อว่า เผลอๆนี่อาจเป็นวิชาที่ได้ใช้จริงมากที่สุดตั้งแต่เรียนมา

แต่ ให้ปรับเข้ากับโหมดบิซิเนสทั้งเช้าและบ่ายก็เหนื่อยนะ
(การเจออิเคเมนเซนเซแต่เช้าไม่ช่วยอะไร)

ที่ผ่านมาเคยเรียนวิชาที่เหนื่อยและหนักกว่านี้มามาก
แต่ทุกวิชาเราเรียนเพราะอยากเรียนจริงๆ
นี่เป็นครั้งแรกที่เรียนเพราะมีประโยชน์

ดังนั้น ถึงจะไม่ชอบก็ฝืนๆเรียนไปเถอะนะ!

จบการคร่ำครวญ
เรื่องดีๆในวันนี้ก็พอมีอยู่บ้าง

หนึ่ง คือ ไปกินสเต๊กสามย่านกับนิรมล
สอง คือ ไปปล้นการ์ตูนพี่มาเพียบเลย

สาม คือ เหมือนจะได้งานสอน
ตอนนี้เหลือแต่ว่าจะรับงานมั้ย แต่ โอ๊ย ให้ตาย
学生は20人ぐらいの医者さんなんだけど、考えてみるだけで困ったなぁwwwww 学生のみんなは日本語を勉強したこともないし。でも、だいたい女性でしょうね。あぁ どうしよう

เอาล่ะ จบลงอีกวัน พรุ่งนี้บ่ายทำอะไรดีน้อ (・∀・)♪

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s