เมมยังไม่เจ๊ง

การฝึกงานมีเวลาว่างมากกว่าที่คิด

วันแรกสุดก่อนเริ่มงาน คุณเลขานุการกรมอบรมว่า ถ้าอยากได้ประโยชน์จากการฝึกงาน จงแอคทีฟ ว่างเมื่อไหร่ให้คอยถามว่า มีอะไรให้หนูช่วยมั้ยคะ

แต่ ชุติขออยู่สายแพสสีฟ ว่างเมื่อไหร่ สร้างโลกส่วนตัวเมื่อนั้น

และในเมื่อไม่อยากปล่อยเวลาว่างอันเหลือเฟือไปเปล่าๆปลี้ๆ เราจึงพก(หนังสือ)พี่เต๋อไปเป็นเพื่อน :)

จอยสติ๊ก โดย พี่เต๋อ นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ (รุ่นพี่อักษรจุฬา!) เป็นหนังสือที่เขียนขึ้นเพื่อฉุดกระชากเกมเมอร์กลับไปสู่วันวานโดยแท้

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง รุ่นที่ชราขนาดผ่านแฟมิคอมมาอย่างโชกโชน อ่านหนังสือเล่มนี้เป็นต้องคิดถึงสมัยเป่าตลับก่อนเสียบ กดสูตรสามสิบตัว ขี่สิงโตกระโดดลอดห่วง โหม่งอิฐ เอารถถังมายิงกันตู้มต้าม ยิงเป็ดยิงห่าน ลุยด่านช่วยเมีย ฯลฯ

คิดถึงจนอยากจะหยิบเครื่องเกมเครื่องแรกๆในชีวิตมาปัดกวาดเช็ดถูอย่างรักใคร่เสียเหลือเกิน (แต่ก็เล่นไม่ได้เพราะปู่แฟมิคอมถึงแก่กรรมตั้งแต่ปีมะโว้)

หลายเกมที่ปรากฎในหนังสืออาจไม่คุ้นชื่อ บางเกมถูกซ่อนในซอกหลืบความทรงจำมานานหลายปี  แต่ไม่ว่าจะเป็นเกมดึกดำบรรพ์แค่ไหน พอเห็นภาพประกอบและอ่านคำบรรยายแล้วก็ต้องร้องอ๋อ  เศษฝุ่นที่ปกคลุมภาพวัยเยาว์ฟุ้งกระจาย ทำเอาแทบน้ำหูน้ำตาน้ำมูกน้ำลายไหลพรากด้วยความคิดถึง

เชื่อว่าถ้าอ่านหนังสือเล่มนี้หลังเกษียณอาจจะกัดลิ้นตายไปเลยเพราะอยากเกิดใหม่แล้วกลับไปอยู่อนุบาลอีกครั้ง (ถึงตอนนั้นมนุษยชาติอาจเลิกเล่นเกมไปแล้ว)

เกมสมัยแปดบิทมันช่างคลาสสิกอย่างเหลือเชื่อ ไม่ต้องมีกราฟฟิกอลังการ ไม่ต้องมีเนื้อเรื่องซับซ้อน แต่โคตรสนุกและเติมเต็มวัยเด็กให้ไม่ต้องดีดลูกแก้วหรือปั้นดินน้ำมันไปวันๆ (กลายเป็นเดินยิงและเดิน
เหยียบเห็ดไปวันๆแทน wow!)

สิ่งหนึ่งที่ชอบหนังสือเล่มนี้มากนอกจากความ nostalgia คือพี่เต๋อเขียนได้เรียลมาก ความรู้สึกเวลาเล่นแต่ละเกมมันตรงเผง พี่เข้าใจเกมและคนเล่นเกมอย่างลึกซึ้ง อาทิเช่น เรื่องที่ป้าในหน่วยงานราชการชอบเล่นเกมไพ่ เมื่อเราหันไปดูป้าโต๊ะข้างๆในกอง ป้าแกก็กำลังหลบเจ้านายเรียงไพ่ดังคำพี่ว่าไม่ผิดเพี้ยน เป็นต้น

(แต่พี่อาจเข้าใจเด็กผู้หญิงเล่นเกมน้อยไปนิด Twisted Metal นี่โคตรรักและเล่นบ่อยมากนะขอบอก) (…..เอ๊ะ หรือเราเป็นของแรร์วะ?)

ขอติประการเดียวเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้ คือ สั้นไปนิด ยังมีอีกหลายเกมในวัยเด็กที่อยากรำลึกถึงผ่านสำนวนห่ามๆฮาๆของพี่เต๋อ ดังนั้นออกเล่มสองแล้วเน้นยุคเพลย์สเตชั่นบ้างก็ไม่เลวนะคะ :p

ป.ล.เอนทรีนี้นั่งเขียนในขณะฝึกงาน เห็นแมะ บอกแล้วว่า(โคตร)ว่าง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s