もうすぐ

เผลอแป๊ปเดียวจะจบปีสามแล้ว!
สามปีในมหาลัยนี่ก็เร็วเหมือนกันเนอะ ถึงแม้ว่าจะขมขื่นมากก็ตาม (ฮา)

เรียนคณะนี้มาสามปี แทบไม่เจอคนแฮปปี้กับคณะเลย ทอปิคเรื่องคณะอักษรช่างหดหู่ถูกหยิบยกมาพูดถึงบ่อยๆ ไม่รู้ว่าเป็นเฉพาะในกลุ่มเพื่อนเรารึเปล่า

เราเองก็เคยรู้สึกอย่างนี้มากๆช่วงปีหนึ่ง แต่พอขึ้นปีสองแล้วรู้สึกดีกับการไปมหาลัยขึ้นเยอะ คงเพราะเรียนสบายขึ้น วิชาบังคับคณะน้อยลง และเริ่มชินชาล่ะมั้ง

อีกอย่าง พอสังคมแคบลง เจอกันแต่ในเอกญี่แล้วมันให้ความรู้สึกกลมเกลียวกว่าตอนเรียนห้องรวมทุกวี่ทุกวัน พอรู้สึกดีกับเอกก็ย่อมรู้สึกดีกับคณะมากขึ้นตามไปด้วย เดี๋ยวนี้ก็เลยเลิกบ่นเรื่องความหดหู่ของคณะไปแล้วล่ะ

เหลือเวลาอีกแค่ปีกว่าๆในมหาลัย…
ช่วงสี่ปีนี้อาจไม่ได้สวิงสวายน่าประทับใจตราบนานเท่านานอะไรขนาดนั้น แต่ถ้าจบไปแล้วก็คงอดนึกถึงบ่อยๆไม่ได้เนอะ เรื่องเล็กน้อยในแต่ละวันที่ตอนนี้อาจธรรมดา พอเวลาผ่านไป ย้อนรำลึกถึงแล้วก็ทำให้อมยิ้มได้เหมือนกัน :)

เอ๊ะ! ว่าจะมาบ่นเรื่องงาน ทำไมกลายเป็นเรื่องคณะไปได้
เพิ่งตัดต่อโปรเจคต์เสร็จไปอีกงาน  โปรเจคต์ยาวแค่สิบเอ็ดนาทีแต่ทำเป็นสิบๆชั่วโมง T_T
ดูเหมือนว่าตอนนี้หลายๆคนในเอกญี่จะเชี่ยวชาญงานตัดต่อราวมืออาชีพ
จบไปทำงานช่องสามห้าเจ็ดเก้าสบาย

ช่วงนี้มีงานงอกไม่หยุดยั้งแม้จะใกล้สอบแล้ว ทุกครั้งที่ทำเสร็จไปหนึ่งงานจะโล่งใจขึ้นมานิดนึง ก่อนที่จะถูกโยนงานใส่ตู้มใหญ่ในไม่กี่ชั่วยามถัดมา ก็ต้องก้มหน้าก้มตาปั่นไปบ่นไปกันตามยถากรรม

ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่า what doesn’t kill you makes you stronger

และที่สำคัญ
อีกไม่นานก็ปิดเทอมแล้ว วู้ววววว

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s