長い日

วันอันยาวนาน
ไม่ได้ไปถึงมหาลัยตอนแปดโมงมานานมากแล้ว
เดี๋ยวนี้การตื่นเช้าเป็นเรื่องยากลำบากมากจริงๆ T_T

ไปประชุมเรื่องงานพรุ่งนี้ อ๊ากกก เครียด
เกิดมาไม่เคยเป็นพิธีกรเลย จะรอดมั้ย ไหวพริบก็ไม่มี แงงงง

ส่วนคาบเรียนไคหวะวันนี้ก็เหมือนไปนั่งคุยนั่งเมาท์เช่นเคย สมเป็นคาบไคหวะจริงๆ
อาจารย์ให้เล่านิทาน คลาสนี้ชักจะพิสดารขึ้นทุกวัน แต่ละอย่างที่ให้ทำไม่ได้เกี่ยวกันเลย
เทอมนี้เรียนมาแล้วทั้งบรรยายกระเป๋า เล่าความฝัน สัมภาษณ์งาน เล่านิทาน
ต่อไปจะมีอะไรอี๊กกกกก

เลิกเรียน ไปเดินตลาดนัดจุฬา ตามหาลูกชิ้นร้านโปรด
ปรากฏว่าวันนี้ไม่มี ไม่ได้กินนานแล้วนะ คิดถึง!
ถ้าอาทิตย์หน้ายังไม่ได้กินอีกจะไปตามหาที่เยาวราชแล้วนะ ฮึ่มมม

ออกไปเตร็ดเตร่สยาม ตีตั๋วไปนั่งดู The Iron Lady
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ได้ยินเสียงดัง คร่อกกกก คร่อกกกก มาจากแถวหลัง (-__-)

สำหรับเราหนังมันก็ไม่ถึงกับน่าเบื่อแต่ก็ไม่ได้น่าประทับใจ มีส่วนน่าสนใจเยอะเพราะเราชอบหนังอิงประวัติศาสตร์และหนังที่พูดสำเนียงบริติช (แต่ขอสารภาพว่าบางช่วงก็เกือบจะหลับตามคนข้างหลังไปด้วย)

อดไม่ได้ที่จะเทียบกับ The Lady เพราะเป็นเรื่องของหญิงเหล็กเหมือนกัน การเมืองเหมือนกัน แทรกดราม่าครอบครัวเหมือนกัน

เราว่าหนังคุณอองซานซูจีแมสกว่า สะเทือนใจกว่า และเข้าถึงง่ายกว่า ในขณะที่หนังคุณมากาเร็ตนี่ถ้าคนไม่รู้แบ็คกราวด์ของเรื่องอาจจะงงๆ และหนังเล่าเหตุการณ์เยอะเกินจนไม่รู้จะตกลงอยากจะโฟกัสอะไร สิ่งที่หนังคุณแทตเชอร์ดีกว่าคุณอองซานคือค่อนข้างเป็นกลาง ไม่เมโลดราม่า ไม่ถึงกับตัวร้ายยิงหมอดูทิ้งเพราะทำนายไม่แม่นอะไรแบบนั้น (=_=)

ดูจบแล้วติดใจอยู่เรื่องเดียว
มากาเร็ต แทตเชอร์เนี่ย นิสัยเหมือนแม่เราเลย ฮ่าๆๆๆ

ดูหนังจบไปเดินเล่นคิโนะรอเวลานัดมีตติ้ง
เดินวนไปวนมาชั่วโมงกว่า อดไม่ได้ที่จะคว้ามาสี่เล่ม
หนึ่งในนั้นคือเล่มนี้ :D

ฮุฮุฮุ ฮิฮิฮิ ไม่มีเวลาไปเรียนที่ไหนทั้งนั้น อ่านเอาเองก็ได้เฟ้ยยยยย
เป้าหมายแรก นับเลขเป็นภาษาอิตาเลียน!
อ่านจบเล่มเมื่อไหร่จะไปซื้อดันเต้อินเฟอร์โน่มาอ่าน (จะบ้ารึไง)

และแล้วในที่สุด หลังจากชุติเสียตังค์ให้กับหนังสือที่จะถูกดองต่อไปอีกเป็นปี
ชาวค่ายกม.80 ก็มารวมตัวกันที่คิโนะ ก่อนจะไปกิน MK กัน เย้!

ชาวค่ายส่วนมากเป็นมนุษย์กินพืช ช่างแตกต่างจากมังสวิบัติอย่างข้าพเจ้าเสียจริง
เกิดมาเพิ่งเคยกินสุกี้ที่อุดมไปด้วยผักมากขนาดนี้เป็นครั้งแรก
แต่แน่นอนว่าเราไม่กินนะ กร๊าก

ไม่ได้พบปะชาวกม.80 มานานมาก ตั้งแต่กลับจากค่ายนั่นแหละ
พอมารวมตัวกันแล้วก็อยากไปวังน้ำเขียวอีกจังงงงงง คิดถึงบรรยากาศดีๆ :D
(อยากคาราโอเกะยันเช้าพร้อมฟูลมูนไม่อั้นด้วย อุ๊บสสสสส์)

เป็นวันที่ยาวนาน แต่สนุกสนานเฮฮา แก้เครียดก่อนเผชิญนรกพรุ่งนี้ได้ดีทีเดียว

 

ป.ล. แก้มส่งรูปตอนปาร์ตี้สาวโสดในวันวาเลนไทน์มาให้♥
เห็นแล้วอยากไปถ่ายรูปที่สระว่ายน้ำอีกจังงงงง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s