อ่านแจ๊ปลิงจนโง่กว่าลิง

วันนี้ไปหมกตัวอ่านหนังสือสอบที่คอนโดใหม่ซึ่งไม่มีทั้งอินเตอร์เน็ตและเสียงรบกวน :D

ชีทที่ต้องอ่านสอบดูเหมือนจะไม่เยอะ ไม่ได้เป็น text เล่มโตเหมือนตอนปี 1-2 แต่ความล้ำลึกของเนื้อหามันเทียบกันไม่ได้เลย T_T

อ่านแจ๊ปลิงกับแจ๊ปลิทแล้วอยากบีบคอตัวเอง ถึงจะอ่านจบแล้วก็ไม่รู้สึกว่าจำอะไรได้เลยซักอย่าง จะว่าเครียดก็เครียดนะ แต่ถึงเวลาทำข้อสอบเดี๋ยวมันก็มาเองแหละเชื่อสิ ฮ่าๆๆ (มองโลกในแง่ดีเกินไปแล้ว!)

ฮิสท์เวสท์อาร์ทน่าจะเป็นวิชาที่อ่านสบายสุดแล้วแหละนะ อ่านเรื่องศิลปะอียิปต์แล้วอยากกลับบ้านไปอ่านยูกิ แบบว่า.. เค้าคิดถึงท่านนักพรตเซโตะอ้ะ♥

พูดถึงบ้าน ตอนกลับบ้านคราวก่อนถ่ายรูปนังมะยงไว้เล่นๆ

แม่บอกว่า “หวายยย ไม่ชัดเลย”
โธ่แม่ …..ดูรุ่นมือถือหนูซะก่อน (ノД`)ハァ

เวลาถ่ายรูปด้วยมือถือจะอยากได้มือถือใหม่ที่มันกล้องดีๆทุกทีสิน่า
แต่เอาเหอะ ไม่ได้อยากได้จริงจังมาก ใช้กล้องถ่ายรูปก็ได้
เวลาอยู่กับเพื่อนก็ใช้มือถือเพื่อนถ่าย สะดวกจะตาย กร๊ากกรั่กๆๆ

แถมยังรู้สึกผิดไม่หายเรื่องกล้องถูกขโมยที่ลอนดอน เลยอยู่ในสภาวะเจียมตัว ไม่กล้าขอซื้ออะไรทั้งนั้นนอกจากของกิน (ฮา) แล้วก็ไม่กล้ายืมไปอีกนานเลยด้วย

นึกถึงความรู้สึกตอนกล้องหาย อืม… เหมือนว่าตอนนั้นเราบอกว่าเทอมนี้จะเอาเอช้วนไปชดเชยความผิดบาปนะ แต่ทำไมตอนนี้ไฟมันมอดไปหมดแล้วฟะ วิชาที่จะสอบวันจันทร์ยังอ่านไม่จบเลยด้วยซ้ำ (-__-;)

กู๊ดบายเอช้วน การขยันนี่มันยากกว่าที่คิดไว้มากจริงๆ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s