人生は歩き回る影法師

ที่จริงตอนนี้เราควรจะกำลังศึกษาเกี่ยวกับ 古今和歌集 ซึ่งเป็นเรื่องที่ต้องทำรายงานอย่างขะมักเขม้น แต่ก็นั่นแหละ ถ้าขยันก็คงไม่ใช่ชุติภัค ดังนั้นย่อมต้องมีการแอบอู้มาเขียนบล็อกแม้จะไม่ได้มีอะไรอยากเขียนถึงเป็นพิเศษเลยก็ตาม (แต่สุดท้ายก็จะหาเรื่องมาเขียนจนเปลืองเวลาจนได้ โอ้วเย่)

เรื่องแรก เมื่อวานไปดูแมคเบธซึ่งเป็นละครของคณะมา
เสียค่าตั๋วไป 10 บาทถ้วน จากราคาปกติ 800 บาท!

ไอ้ความรู้สึกมีสิทธิพิเศษเหนือผู้อื่นนี่แหละที่ดึงดูดให้ไปดูแม้จะไม่ใช่คอละครเวทีเลยก็ตาม และถึงจะเป็นอะแฟนออฟเชคสเปียร์แต่ก็ชอบอ่านมากกว่าดู เพราะอ่านแล้วมีเวลาตีความเยอะดี

ผลปรากฏว่าการไปดูแมคเบธในครั้งนี้ทำเอา… เกือบหลับ (=__=)
บทพูดส่วนที่เรารอดูมากที่สุดเพราะเป็นบทที่ชอบที่สุดในเรื่องอย่าง “พรุ่งนี้ และพรุ่งนี้ และพรุ่งนี้” ก็น่าผิดหวังเพราะเรานั่งในตำแหน่งที่มองเห็นแต่หลังแมคเบธพอดี (อยากเห็นสีหน้าเฟ่ยยยยย)

ชอบอยู่ฉากเดียวคือฉากแม่มดชุมนุมกัน ดูแฟนตาซีดี ฮ่าๆ

เรื่องที่สอง เมื่อวันเสาร์ไปแถวๆบ้านอำเภอ ได้ไปร้านเจ๊ตุ่มอาหารทะเลด้วย
ได้เจอโมจิ หมาของเจ๊ตุ่มที่ไม่ได้เจอนานมาก และเราตกใจเมื่อได้รู้ว่ามันมีอายุ 14 ปีแล้ว!

หมาบ้านเราที่เจเนอเรชั่นเดียวกับมันล้วนตายตกตามกันไปหมดแล้วนะเนี่ย ถึงที่บ้านจะเลี้ยงและเคยเลี้ยงหมามาเยอะแยะก็ไม่เคยมีตัวไหนอายุยืนขนาดนี้เลย รู้สึกอเมซิ่งจัง

เรื่องที่สาม ทำไมช่วงนี้รู้สึกว่ามีเรื่องที่อยากทำและจะทำเยอะแยะ แต่ก็ไม่เห็นได้ทำอะไรเลย ตกเย็นก็กลับห้อง กิน ทำการบ้าน นอน จบไปอีกหนึ่งวัน

ปณิธานที่เคยยึดมั่นว่าจะใช้ชีวิตนอกห้องให้มากขึ้นมันกลายเป็นอากาศธาตุไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ…

เอาล่ะ อู้นานพอละ
ต้องไปศึกษาประชุมโคลงกลอนญี่ปุ่นตามด้วยหาศัพท์ในชีท
ไม่ใช่งานสาหัสอะไรหรอกแต่ขี้เกียจจังโว่ย T_T

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s