ดาวตกและแมงกะพรุน

ดูนากาเระโบชิจบแล้ววววแว้ววแว้ว!

ไม่อยากให้จบเลย ฮื้อ T^T สนุก ชอบมาก


★สปอยล์เต็มสูบ★


ตอนแรกนึกว่าจะเป็นซีรีย์รักดราม่าเนิบนาบแบบไม่สนุกโดนใจแต่ก็พอดูได้จนจบ
ปรากฏว่าแค่ดูตอนแรกก็ติดแล้ว วันนี้ก็ดูตั้งแต่ตอน 5 ยันฟินาเล่เลยทีเดียว
รู้สึกเหมือนไม่ได้ดูซีรีย์เรื่องไหนรวดเดียวหลายๆตอนแบบนี้นานแล้ว

จริงๆแล้วพลอตมันเช้ยเชย พระเอกนางเอกตกลงแต่งงานกันเพราะสัญญาบางอย่างโดยไม่ได้รักกัน แล้วไปๆมาๆก็รักกัน …เชยมั้ยล่ะ (-*-)

แต่เราก็ชอบอ้ะะะ
คงเพราะมันไม่ได้รันทดสุดขั้วหรือโรมานซ์จนน่าหมั่นไส้เลยไม่รู้สึกว่าน่าเบื่อล่ะมั้ง

พลอตมันมีแค่นั้นก็จริงแต่รายละเอียดมันก็แปลกพิลึกอยู่ซักหน่อย พระเอกขอนางเอกแต่งงานเพราะพระเอกจะเอาตับของนางเอกไปปลูกถ่ายอวัยวะให้น้องสาว แลกกับที่พระเอกจ่ายหนี้ให้สามล้าน (โอ้วมายก้อด คิดได้ไง แต่งงานแลกตับ)

ตอนแรกๆรู้สึกว่าพระเอกธรรมดาและจืดชืดมาก ดูเป็นตาลุงเงียบขรึมธรรมดาคนนึง แต่พอดูไปดูมาช่วงหลังๆก็มีหลายฉากให้เผลอใจเต้นเพราะตาลุงคนนี้ได้เหมือนกัน (〃ω〃) เพราะถึงลุงแกจะเงียบๆ ไม่ค่อยพูดหรือแสดงความรู้สึกออกมาเท่าไหร่ (นอกจากทำหน้าเซ็งโลกตลอดเวลา) แต่บางทีก็กลายเป็นหนุ่มใหญ่อารมณ์ร้อนขึ้นมาได้เหมือนกัน โดยเฉพาะเมื่อเป็นเรื่องของความรัก♥

คำพูดพระเอกหลายๆฉากก็ฉุดกระชากลากหัวใจได้ยิ่งกว่าบอกรักอีก
ไอชิเตะร้งไอชิเตรุ สุก้งสุกี้อะไร๊ไม่มีหรอก มันธรรมดาไป ฮุ

พระเอกเรื่องนี้ประเสริฐมาก บางทีก็รู้สึกว่าประเสริฐเกินไป เป็นทั้งลูกที่ดี พี่ชายที่ดี (และน่าจะเป็นสามีที่ดี) ขนาดไอ้เรื่องซื้อตับนางเอกนี่ฟังดูผิดศีลธรรมจรรยามากยังไม่ทำให้รู้สึกว่าพระเอกเลวได้เลย แต่ก็คงเพราะเราได้เห็นว่าเรื่องมันเป็นไงมาไงแล้วล่ะนะ เลยไม่คิดว่าการซื้อขายตับนี่มันผิดจรรยาน่ะ

ส่วนนางเอก อยากหวีดร้องว่าชอบมากกกกก เรื่องนี้อายะจังสวยมากกกกกกก
ตอนที่ดู Attention Please เราเฉยๆกับอายะจัง
แต่พอดูเรื่องนี้แล้วรู้สึกว่า เห้ยยย ผู้หญิงคนนี้มีเสน่ห์ล้นเหลือจริงๆ

นางเอกก็เป็นคนอมทุกข์ ไม่ค่อยพูดความในใจเหมือนกัน ช่วงแรกๆชีวิตนางเอกบัดซบเหลือทนแบบดาวพระศุกร์ยังอาย พ่อแม่หายหัวไปไหนไม่รู้ เหลือแต่พี่ชายห่วยๆคนนึงที่ชอบก่อหนี้ให้น้องคอยชดใช้ แล้วนางเอกเลยไปทำงานเป็นหมอนวด (ไม่แน่ใจว่าขายตัวด้วยมั้ย แต่คิดว่าน่าจะขายนะ) พอร่ำๆจะใช้หนี้หมดไอ้พี่เฮงซวยก็มาก่อหนี้เพิ่มให้อีก แล้วเป็นไงล่ะ สุดท้ายเลยต้องไปขายตับใช้หนี้ อนาถชิบ

แต่สุดท้ายก็แฮปปี้เอนดิ้งดี
ถึงนางเอกจะเสียตับไปแต่ก็ได้เงินสามล้านและสามี คุ้มว่ะ!
อยากให้มีคนดีๆอย่างพระเอกมาซื้อตับหนูบ้าง งื้ด (T^T)

ช่วงต้นเรื่องคิดว่าพระเอกกับนางเอกดูไม่ค่อยเหมาะสมกันเท่าไหร่ พระเอกดูเหมาะกับป้าคู่หมั้นคนเก่ามากกว่า ก็ดูลุงๆป้าๆเข้ากันดี นางเอกดูเป็นนังเปรี้ยวจี๊ดไปหน่อย แต่ดูไปดูมาแล้วค้นพบว่า ไม่มีคำว่าเหมาะสมหรือไม่เหมาะสมกันหรอก แค่เขาสองคนรักกันมันก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรอ (´Д`)

อีกคนที่ต้องพูดถึงคือพี่ชายนางเอก ดูเหมือนว่าโกโร่จะเล่นสมบทบาทเกินไปหน่อย พี่แกออกมาทีไรรู้สึกอยากทึ้งหัวหยิกๆ จับโขกกำแพง แล้วตบๆๆๆๆๆให้สาสมแก่ใจทุกทีไป อินกับละครจนเกลียดพี่แกรุนแรงมากกกก (เกลียดตัวละครนะ ไม่ได้เกลียดลุงโกโร่ ฮ่าๆ) แล้วบทพูดก็น่าโมโหทุกครั้งเลย โดยเฉพาะเวลาบอกนางเอกว่าพี่จะปกป้องน้องไม่ให้ใครช่วงชิงตับของน้องไปเองนะจ๊ะ …เอิ่ม เดี๋ยวนะพี่ ไอ้ที่น้องสาวพี่ไปขายตับขายตัวเนี่ยมันก็เพราะพี่ทั้งนั้นเลยไม่ใช่รึไง ปัดโธ่!

รู้สึกไม่ได้รังเกียจใครซักคนในละครญี่ปุ่นมานานแล้ว

เหตุผลหลักคือเป็นพวกชอบเห็นใจตัวร้ายอยู่แล้ว
ขนาดโซสุเกะทั้งทุบทั้งถองนางเอกเรายังร้องไห้ตาบวมตอนมันตายเลย ฮ่าๆๆ

เหตุผลอีกประการคือละครญี่ปุ่นไม่ค่อยทำให้ใครดูร้ายแบบร้ายโดยกมลสันดาน มักออกแนวร้ายน่าสงสารมากกว่า แต่โกโร่ในเรื่องนี้เลวร้ายแบบไม่มีเหตุให้เห็นใจเลย ยังกะแมงดาในคราบพี่ชายยังไงยังงั้น และอีกอย่าง เราชอบพระเอกนางเอก ดังนั้นเราเลยชิงชังลุงโกโร่ในเรื่องนี้สุดๆ

ส่วนน้องสาวพระเอกบางทีก็งี่เง่าไปหน่อยแต่โดยทั่วไปแล้วก็เป็นเด็กจิตใจดีคนนึง
ยกเว้นฉากที่น้องกดผู้ชายในเลิฟโฮเต็ลนี่พี่เห็นแล้วช็อคว่ะน้องงงง =A=!!!

ก็พอเข้าใจได้ไม่ยากนะว่ารู้ว่าตัวเองใกล้ตายแล้วเลยเกิดวิปริตไปบ้าง แต่วิปริตแล้วไปหื่นใส่ผู้ชายนี่แย่นะคะน้องขา เดี๋ยวใครเขาจะหาว่าพ่อแม่ไม่สั่งสอนได้นะน้องนะ (ดังนั้นตอนคุณพี่ชายตบหน้าน้องเลยรู้สึกสะใจเล็กน้อยถึงปานกลาง ถึงจะตบด้วยเรื่องอื่นก็เถอะ)

แล้วก็ แล้วก็ แล้วก็ คุณหมออออออ (≧A≦)

คุณหมอเรื่องนี้รับบทโดยมัตสึดะ โชตะ ซึ่งเราไม่ชอบหน้าตาสไตล์เค้าเท่าไหร่ แต่ดูละครเค้ามาสองเรื่องแล้วชอบบทที่เค้าเล่นทั้งสองเรื่องเลยง่ะ

เรื่องนี้เป็นคุณหมอแสนดีมีจรรยาบรรณสูงส่ง แต่เราดูแล้วเหนื่อยแทนคุณหมออย่างแรง เพราะนอกจากคนไข้จะชอบหนีออกไปเที่ยวนั่นเที่ยวนี่แล้วเจือกอาการทรุดให้คุณหมอเหนื่อยเล่นแล้ว ยัยคนบริจาคตับยังชอบขอให้เลี้ยงข้าวอีกต่างหาก แถมยังชอบโดนเรียกใช้งานประหนึ่งเบ๊ (ทำไมหมอว่างจังคะ?) แต่ก็นั่นแหละ หมอก็คอยช่วยทุกคนเพราะคุณหมอแกเป็นคนดีไงล่าาาา ฮิฮิฮิ

ทั้งเรื่องนี่มีแต่คนดีๆนะ ยกเว้นโกโร่
เหมือนกับว่าเอาความเลวร้ายของตัวละครตัวอื่นไปรวมไว้ที่ตัวละครตัวเดียวหมด ก็เลยเลวสุดขั้วไปเลยจ้า

ตอนที่ดูมีเรื่องอยากจะเขียนถึงเยอะแยะแต่พอดูจบแล้วมาเขียนก็เขียนไม่ค่อยออกแฮะ (นี่ขนาดเขียนไม่ค่อยออก 555555555) ถ้าดูรายสัปดาห์คงกรี๊ดแต่ละตอนยาวเหยียดแหงมๆ

แปลกใจตัวเองนะเนี่ยที่รู้สึกว่ามันสนุกมากกก และชอบมากกก สำหรับเราแล้วเรื่องนี้สนุกเสมอต้นเสมอปลายด้วย ปกติเวลาดูละครญี่ปุ่นชอบสนุกช่วงแรก น่าเบื่อช่วงกลาง และหลับช่วงท้ายๆ ตอนจบมักตกม้าตาย แต่เรื่องนี้หวีดได้ทุกตอน คือถึงมันจะไม่ได้หวานซึ้งแต่มันก็โรแมนติกพอสมควรเหมือนกันนะ (ก็เป็นละครรักนี่เนอะ)

อีกอย่าง ช่วงนี้รู้สึกว่าดูแต่ละครซีเรียสจริงจังตลอดเลย ขนาดบาร์เทนเดอร์ที่ดูด๊อกด๋อยไม่น่ามีอะไรยังซีเรียสเรื่องกินเหล้ากันได้อย่างน่าอัศจรรย์ พอมาดูเรื่องรักๆแบบไม่ติ๊งต๊อง(เหมือนสี่พี่น้องขอแต่งงานที่เพิ่งดูไป)และไม่ซีเรียสจะเป็นจะตายมากก็เลยชอบมากกกล่ะมั้ง

พรุ่งนี้ได้เวลาเล่นเกมต่อ วันนี้นั่งหน้าจอดูละครทั้งวันเลย orz

Advertisements

2 comments on “ดาวตกและแมงกะพรุน

  1. JiBi_AI says:

    หลังจากโหลดมาแล้ว(เพราะอายะ) โดนเพื่อนยุก็แล้ว โดนสครีมในทวิตเตอร์อีก ในที่สุดก็ดูเื่รือ่งนี้จบซะที…..

    นางเอก ทางกลับคิดว่าอาจจะไม่ได้ขายตัว เพราะแค่มีคนลวนลาม ก็โดนจับไปกระทืบซะแล้ว (ทำไมไม่กระทืบให้ตายไปฟระ…..)
    นางเอกตอนแรก แอบรู้สึกว่าก็น่าสงสารนะ แต่ก็น่าหงุดหงิดเหมือนกัน หลังๆ ก็ยิ่งน่าหงุดหงิด จะเป็นคนดีไปไหน เป็นฉันคงไม่เก็บพี่พรรค์นี้ไว้หรอก…..

    ตอนท้ายเรื่องแอบสงสัยอยู่นิดนึงว่า……. มันออกจะรักกันขนาดนี้ ถ้าคนมาสัมภาษณ์ นสพ. มาดู มันก็น่าจะดูออกนะ แต่คิดไปคิดมา อืมมม คนเขียนข่าวมันจะเขียนยังไงก็ได้แหละเนอะ ขอให้ขายได้ก็พอ

    รู้สึกว่าเรื่องนี้เนื้อเรื่องธรรมดา แต่เนื้อเรื่องย่อยหนักทุกประเด็นเลย…. ดูตอนแรกๆ รู้สึกกลิ่นน้ำเน่าคละคลุ้งมาก…. ตอนกลางๆ เกือบจะเลิกดูเพราะอีคุณพี่เนี่ยแหละ ทำเอาเสียอารมณ์จะดู ฮ่าๆๆๆ นางเอกน่ารักสุดๆ (ลำเอียง) ตอนแรกที่ไม่ดูเรื่องนี้ซะทีส่วนนึงก็เพราะไม่ค่อยปลื้มพระเอกด้วยเนี่ยแหละ….. แต่พอดูๆ ไป…. เริ่มชอบตาลุงนี่ขึ้นเรื่อยๆ แบบว่า พูดน้อยต่อยหนัก ปลื้มค่ะ 555

    พิมพ์ไปพิมพ์มาชักยาววุ้ย…. พอๆ

    Like

    • chutipuk says:

      เรื่องขายตัวนี่ไม่แน่ใจจริงๆแฮะ เพราะเห็นนางเอกเคยพูดว่าที่ผ่านมาก็เหมือนกับขายร่างกายอยู่แล้ว ดังนั้นถึงจะต้องขายอวัยวะก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่ แล้วละครญี่ปุ่นชอบเสนอแบบนี้อย่างคลุมเครือซะด้วยสิ (-*-)

      เรื่องที่นางเอกไม่ยอมจัดการให้เด็ดขาดกับพี่ชาย(ที่โคตรอภิมหาเลว)ก็พอเข้าใจได้นะว่าเพราะเป็นพี่น้องที่มีกันแค่สองคน ไม่มีพ่อแม่หรือญาติที่ไหน ต่อให้ไม่เกลียดพี่ยังไงก็คงรู้สึกว่าเป็นหน้าที่ ต้องช่วยเหลือกันไป แต่ก็นั่นแหละ นางเอกเป็นคนดีเกินไปจริงๆถึงได้ทำแบบนี้ (= =)

      ส่วนนักข่าว ถ้าตั้งแง่ไปแล้วก็คงมีแต่จะเขียนข่าวให้ได้อย่างที่ตัวเองอยากนั่นแหละ แต่รู้สึกว่านักข่าวนี่เลวกว่าพี่นางเอกอีก (กร๊าก) เป็นสื่อแท้ๆแต่ดูทำงานแบบไร้จรรยาบรรณสื่อมาก แบบไม่เอาความจริง เอาแต่เรื่องที่ตัวเองอยากได้น่ะนะ

      อายะจังน่ารักมากกกกกกกกกกกกจริงๆ (≧ω≦)
      พระเอกก็แสนดีจนอยากวิ่งไปขายตับให้เหลือเกิน

      ว่าแต่ มันน้ำเน่าจริงๆเนอะ 55555

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s