อุมี๊

วันนี้หนีวันไหลพัทยาไประยองมา(อีกแล้ว)แหละฮิ

เดี๋ยวนี้รู้สึกว่าที่บ้านจะเน้นเที่ยวแต่จังหวัดใกล้เคียงนะ
เที่ยวแต่ฉะเชิงเทรากับระยอง (=_=)
แต่ก็ดีกว่าอุดอู้อยู่แต่ในบ้านแหละเน้อ
นานๆทีออกไปเผชิญโลกบ้างก็ดี

ระหว่างทางไปแวะสวนลุงซอยเป็นที่แรก
ลุงซอยเป็นคนไข้พ่อและมีสวนผลไม้อยู่ริมถนนทางไประยอง
ก็เลยแวะเข้าไปดูและได้มะพร้าวฟรีมาหลายลูก

พอแวะที่นั่นแล้วความรู้สึกอยากทำสวนผลไม้ที่เคยคิดเล่นๆก็จริงจังขึ้นมาประมาณสิบเปอร์เซนต์ (แต่ยังไงก็คิดว่าเป็นไปได้ยากอยู่ดีแหละ)

แล้วก็ไปหาดพลา ปรากฏว่าฝนตก และร้านอาหารทุกร้านที่นั่นปิดทำการ
ร้านที่แม่เราตั้งใจจะไปกินก็ปิดเหมือนกัน ก็เลยร่อนเร่ไปหาที่อื่น

ระหว่างร่อนเร่เราก็หลับไป ตื่นมาอีกทีอยู่ที่แสมสาร หน้าร้านอาหารเล็กๆร้านนึงที่ซ่อนตัวอยู่ในรีสอร์ทท่าทางลึกลับ ทั้งร้านไม่มีลูกค้าคนอื่นเลย ดูไม่น่าจะเปิดอยู่ด้วยซ้ำแต่ก็เปิด

ร้านนี้ชื่อร้านเพลิน อยู่ติดทะเล มีแต่เก้าอี้สีขาว โต๊ะสีขาว ผนังสีขาว และผ้าม่านสีขาว ให้บรรยากาศละครมากกกกก คือไม่เหมือนสถานที่จริง เหมือนเป็นเซตติ้งละคร

แล้วตอนที่กำลังกินข้าวอยู่ เพลงพรุ่งนี้ก็รักเธอ ก็ดังขึ้นมา ทันใดนั้นภาพคุณพีคุณก้องก็ล่องลอยตามขึ้นมาในหัวด้วย จะว่าไปสองคนนั้นก็มีฉากสวีทริมทะเลนี่นะ (แล้วมันเกี่ยวอะไรกับร้านนี้?)

พอขึ้นรถหลังกินข้าวก็หลับไปอีก
ตื่นมาอีกทีอยู่ที่สวนสมุนไพรสมเด็จพระเทพฯ

การแวะเที่ยวที่นี่ให้ความรู้สึกเหมือนทัศนศึกษามาก
ทั้งเข้าไปดูนิทรรศการ ชมวิดีทัศน์เกี่ยวกับสมุนไพร
และนั่งรถNGVรอบๆสวนพลางฟังบรรยายเกี่ยวกับสรรพคุณของสมุนไพรต่างๆ

ดูไม่น่าจะเป็นการไปเที่ยวกับครอบครัว
น่าจะเป็นแบบโรงเรียนบังคับเด็กไปมากกว่า

แต่ในสวนก็ร่มรื่นสงบสุขดี อากาศก็เย็นเพราะฝนเพิ่งตกไป มันเลยไม่น่าเบื่อแม้จะดูวิชาการไปหน่อย บรรยากาศเหมือนสวนสาธารณะ มีจักรยานให้เช่าด้วย เป็นสถานที่ที่น่าไปถ่ายรูปกับเพื่อนมาก!

ก่อนออกจากสวนสมุนไพรก็เลยซื้อของโน่นนี่นั่นกันเยอะแยะ
เพราะเค้าอุตส่าห์พาเที่ยวชมฟรีๆ เลยต้องอุดหนุนกันหน่อย

แล้วก็ไปศูนย์โอท็อปของระยองกันต่อ เพิ่งเปิดใหม่เมื่อเดือนมีนา
มีชื่อว่า “มา-ยอง” (ค…ใครคิด!?)

ด้านหน้าศูนย์โอท็อปจะมีทุเรียนสีทองยักษ์ทำจากโฟม รายล้อมด้วยพระอภัยมณี สุนทรภู่ นางเงือก(ที่พี่เราบอกว่าหน้าตากะเทยมาก) สุดสาคร ชีเปลือย ส่วนนางผีเสื้อสมุรดังแล้วแยกวงไปอยู่อีกมุมนึง แต่ทุกคนมีจุดร่วมกันคือหน้าตาพิลึกพิลั่นสิ้นดี

ของที่ขายที่นั่นไม่ได้ต่างอะไรจากของแถวๆชลบุรีเลย
มีขายอยู่ทั่วไปตามบ้านอำเภอและหนองมน แต่ก็ยังอุตส่าห์ซื้อมากันอีกหลายอย่าง

ขากลับแวะกินข้าวเย็นที่บ้านอำเภอ เข้าไปตรงหาดที่มีเตียงผ้าใบ

ตกใจมากที่ได้รู้ว่าบ้านอำเภอมีหาดแบบนี้และมีเตียงผ้าใบด้วย
เพราะตั้งแต่อยู่พัทยามาจนกระทั่งวันนี้คิดว่าบ้านอำเภอมีแต่ร้านอาหารยื่นเข้าไปในทะเล
แต่ทางเข้ามันเล็กและถูกมองข้ามได้ง่ายมาก ก็ไม่แปลกที่จะไม่เคยเข้าไปเลยน่ะนะ

นั่งกินข้าวริมทะเลดูพระอาทิตย์ตกดิน ได้ยินโต๊ะข้างๆคุยกันเหมือนไม่เคยเห็นพระอาทิตย์มาก่อนเลย ฟังแล้วก็ตลกดี อาทิเช่น “ดูสิ กล๊มกลมเนอะ” “มีเงาสะท้อนในน้ำด้วย” เป็นต้น

แต่พระอาทิตย์ตกนี่แปลกจริงๆนะ
สงสัยว่าทำไมมันถึงตกด้วยสปีดรวดเร็วขนาดนั้น เหมือนถูกใครเหยียบยังงั้นแหละ
เราก็ไม่รู้นะว่าเวลามันลอยอยู่กลางกบาลนี่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วเท่านี้รึเปล่า
เรื่องวิทยาศาสตร์นี่ขอสงสัยแต่ไม่ขอหาคำตอบดีกว่า
(งั้นหล่อนก็จงโง่เป็นโนบิตะไปซะเถอะย่ะ)

และแล้วก็กลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ

ตอนสองทุ่มถนนสุขุมวิทยังรถติดอยู่เลย จะเล่นน้ำอะไรกันดึกดื่น
แล้วคนแถวนี้บางคนก็เล่นมาตั้งแต่วันที่ 13 แล้วนะ
พอมาวันไหลนาเกลือและไหลพัทยาก็ยังเล่นกันอยู่
ชีวิตนี้ไม่ทำอย่างอื่นกันเลยใช่ม้ายยยย

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s