厳しくないもん!

สิบเอ็ดโมง มีงานอำลาอิไมเซนเซและอิชิบาชิเซนเซที่คณะ

งานประมาณชั่วโมงกว่าๆ
มีการแสดงจากนิสิตแต่ละชั้นปี
ปีสองร้องเพลงประสานเสียง (ส่วนเราถ่ายวิดีโอ…..)

มีพรีเซนเทชั่นเป็นรูปอาจารย์ทั้งสอง
มีการมอบของขวัญเล็กๆน้อยๆ
ให้อาจารย์กล่าวอำลานิดหน่อย

ฮือออ พอจัดงานแบบนี้แล้วรู้สึกได้ถึงบรรยากาศแห่งการจากลา เศร้าจัง

แถมปีหน้าอาจารย์กนกวรรณก็จะลาพักอีก
แบบนี้ตอนปีสามจะเหลืออาจารย์สอนพวกเรามั้ยเนี่ย แง้

เสร็จสิ้นพิธีการก็เลิ่กๆลั่กๆแถวคณะอยู่พักนึง รู้สึกว่าไม่รู้ควรจะจัดลำดับก่อนหลังยังไง ควรทำอะไรก่อน มีธุระทั้งไปเอาแฟ้มซาคุบุง นัดเจอบลิ๊งค์ ไปเอามะม่วงที่คุณพี่เอมหิ้วมาฝาก และยังต้องประชุมกันอีกว่าจะไปกินอะไรยังไงต่อ

สุดท้ายจบลงที่คัทสึคิง@ดิจิตอลเกทเวย์
สมาชิกประกอบไปด้วยตัวข้าพเจ้า บลิ๊งค์ ไอน้ำ เกศแก้ว เยนลี่ และแพร

สั่งแกงกะหรี่ไก่คาราเกะมากิน (โดนใครซักคนดุด้วยว่าสั่งไก่ในร้านทงคัตสึเนี่ยนะ!) รออาหารนานเป็นชาติเลย เข้าใจละว่าทำไมร้านนี้คนนั่งเต็มตลอด กะให้รอตั้งแต่กระบวนการเพาะพันธุ์ลูกเจี๊ยบเลยสินะ

แล้วก็ไปดู Black Swan รอบบ่ายสามที่พารากอน คนดูเต็มโรงเลย คงเพราะถึงจะเป็นโรงดิจิตอลแต่ก็มีแค่โรงเดียว และในละแวกนี้ก็ไม่มีที่อื่นฉายแล้วด้วยแหละ เลยต้องนั่งแถว J ซึ่งใกล้จอมากกกก ไม่เคยนั่งใกล้จอขนาดนี้มาก่อนในชีวิต

หนังเรื่องนี้ดีนะ ชอบ หลายๆฉากทรงพลังดี โดยเฉพาะฉากหงส์ดำ ตอนกางปีกแล้วมีแสงไฟจากหน้าเวทีส่องเป็นซีนที่สุดยอดมาก! นี่เรากลับมายังต้องมาเปิดฉากนั้นดูใน youtube ซ้ำๆเลย (แต่ดูในโรงรอบแรกทรงพลังกว่ามากกกกก) หรือฉากที่เต้นในคลับนี่เราดูแล้วปวดหัวกับไฟสีแดงแว้บๆพอสมควร แต่พอเห็นหน้าหงส์ดำแว้บขึ้นมาช็อตนึงแล้วรู้สึกว่า เออ ฉากนี้ก็เจ๋งดีนะ

รู้สึกว่าก็เป็นหนังที่ดีมากอีกเรื่องนึง แต่ถ้าเราได้ดูในโพสิชั่นไกลจอกว่านี้อีกนิดน่าจะประทับใจกว่านี้ (จุดนี้ไม่เกี่ยวกับตัวหนังแล้ว) พอดูใกล้ขนาดนี้แล้วเห็นชัดเลยว่าหนังดิจิตอลก็ไม่เห็นจะชัดซักเท่าไหร่เลยนี่นา

อีกอย่าง เราดูจบแล้วไม่ค่อยได้อะไรนอกจากรับรู้เรื่องราวของยัยบัลเลรีน่าบ้าความเพอร์เฟคต์คนนึงที่ทำตัวประสาทจนเต้นเป็นหงส์ดำได้อย่างสง่างาม (พลอตแบบนี้ฟังดูไม่น่ากลายเป็นหนังที่ดีได้เลยนะ…) แต่การที่เราไม่ได้เรียนรู้จากหนังไม่ได้แปลว่าหนังเรื่องนี้ไม่ดีนะ

ไม่อยากพูดอะไรถึงตัวหนังมากเพราะเราไม่ชอบวิพากษ์วิจารณ์หนังที่มีคนพูดถึงเยอะแล้ว 555555 (ยกเว้นว่ามันจะเป็นหนังที่เราชอบมากจนอดเก็บความรู้สึกไว้คนเดียวไม่ได้จริงๆ)

อย่างนาตาลีซึ่งเป็นดาราที่เราชอบมาตั้งแต่ตอนคุณเธอเล่นสตาร์วอร์ส ก็สำแดงพลังในเรื่องนี้ได้วิลิศมาหรามาก(ยิ่งกว่าตอนเล่นเป็นควีนแอนน์ที่ชุติดูแล้วแทบสแตนดิ้งโอเวชั่นให้หน้าทีวี) แต่ขี้เกียจสรรเสริญเยินยอเพราะเราเห็นใครๆก็ชมแต่นาตาลีๆจนเราไม่รู้จะชมไปทำไม และอีกอย่าง ได้ยินคนชมมาเยอะจนไม่รู้สึกว่าถ้าชมออกมาแล้วจะเป็นความคิดของตัวเราเองจริงๆซะแล้ว

เอาเป็นว่า หนังดีจริงๆแหละ
ส่วนที่ชอบคือจังหวะในการเล่าเรื่อง เพลงประกอบ และแอคติ้ง

เออใช่ มิลา คูนิสดูคล้ายแคเทอรีน ซีต้า โจนส์มากๆในบางฉาก
และเราเกือบลืมไปแล้วว่านาตาลีกับเคียรา ไนท์ลีย์เคยหน้าคล้ายกันมาก่อน
พอดีบางซีนเห็นนาตาลีแล้วก็นึกถึงเคียร่าสมัยยังมีน้ำมีนวลขึ้นมา

สุดท้าย
วันนี้เดินไปมุมไหนก็เจอน้องเก้า ฮิฮิฮิ

คู่นี้นี่สมกันดีเนอะ 555555
(ป้าขอเพ้อเจ้อหน่อยนะเก้าเอ๊ย)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s