君が望むモノは何?

เมื่อเช้าตอนเดินไปเกือบถึงป้ายรถเมล์ก็ได้ยินเสียงคนเรียกชื่อตัวเอง
ปรากฏว่าเป็นฝ้ายซึ่งเป็นเพื่อนสมัยเด็ก และไม่ได้เจอกันมาหลายปี
จากที่จะนั่งรถเมล์ ก็เลยไปนั่งแท็กซี่ด้วยกันแทน

อยู่คอนโดใกล้กันขนาดเดินแป๊ปเดียวถึงมาเป็นเวลาร่วมห้าปี เพิ่งจะเคยบังเอิญเจอกันนี่แหละ แต่ถึงจะไม่ได้เจอกันนานก็คุยกันได้ตลอดทาง สงสัยว่าถ้าฝ้ายไม่เรียนหมอเราจะมีเรื่องคุยกันได้แบบนี้มั้ยนะ (ฮา)

วันนี้ตอนเช้ามีสอบแลงแจ๊ปซอค แบบเปิดชีทได้ และเป็นชอยส์
รู้สึกประหลาดมาก ถึงจะขนชีทไปเต็มอัตราศึกก็ยังหวั่นๆไม่ได้
(กลัวโดนหักหลังแบบที่พบได้บ่อยครั้งในคณะอักษรศาสตร์)

ปรากฏว่าพอให้เปิดชีท ตรงชอยส์ก็ง่ายไปเลย
มีข้อที่มาจากเรื่องโอยรันสองข้อแน่ะ! ปลื้มใจ ฮ่าๆ
เหลือตรงข้อเขียนที่ชวนหวั่นใจอยู่นิดหน่อย
เขียนค่อนข้างมั่ว นึกอะไรออกก็เขียน หวังว่าอาจารย์จะไม่งงนะ

รีบทำข้อสอบออกมาท่องบทสนทนาทั้งหลายสำหรับสอบสัมภาษณ์วิชาไคหวะต่อ

พอถึงตอนสอบ ก็โดนอันที่เก็งไว้และคิดว่าแม่นที่สุดในทุกอันที่ท่องไปนะ
แต่ว่าช่วงรอคิวรู้สึกจะสติแตกมากไปหน่อย มัวแต่ร้องเพลงสาวน้อยคาเฟ่กันอย่างสนุกสนาน พอเข้าไปเผชิญหน้ากับอาจารย์จริงๆก็ลืมหมด

สรุปว่าห่วยมากจ้า
แต่ไม่ยักเครียดหรือเสียดายว่าน่าจะทำได้ดีกว่านี้เลยแฮะ
สงสัยเพราะเกศแก้วบอกว่าคะแนนมันน้อยนิดมาก
เราเลยสบายใจไปด้วย ( ̄ー ̄)

พรุ่งนี้มีสอบฟิล์มต่อ ยังไม่ได้อ่านเลย วิชานี้เลิกคิดว่าจะได้ A ไปละ
ยกให้บรรดาคนที่รู้ข้อสอบจากพี่ทีเอไปละกันนะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s