one fine day with DOK

วันนี้ออกไปกินข้าวกับมิตรสหายเนื่องในโอกาสที่บิวจะไปร่ำเรียนต่อที่ประเทศเกาหลี!

ไปกินบาร์บีคิวพลาซ่ากันตอนสี่โมงกว่าๆ
เราและบิวแปรสภาพเป็นเครื่องดูดควันไปโดยปริยาย
แต่เราไม่สนใจเรื่องกลิ่นติดหัวอยู่แล้ว ขอแค่ได้กินก็สุขใจ ฮ่าฮ่า

แนวร่วมก็ตามรูป บิว เรา มิก แยม ไอน้ำ เยนลี่ แพร
และอันที่จริงมีริสด้วยอีกคนนึงนะจ๊ะ

เราไม่ได้เจอมิกมานานมวากกกกกกก
นานจนจำไม่ได้แล้วว่าเจอกันครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
คิดถึงจัง♥

แต่วันนี้รู้สึกจะปากเสียใส่มิกไปเยอะเกินไปนิด
สงสัยเพราะเขิน โฮะโฮะ (〃 ̄∇ ̄ポ)

กินเสร็จก็ว่าจะหาของหวานกินกันต่อ
ก็เดินไปพารากอน ตอนอยุ่ตรงลานน้ำพุก็ถ่ายรูปกัน

กว่าจะหาคนถ่ายรูปให้ได้ก็ยืนเก้ๆกังๆกันอยู่พักนึง
ไม่ใช่ว่าแถวนั้นไม่มีคน แต่เพราะไม่รู้จะไหว้วานคนไหนดี
แถมยังตั้งคุณสมบัติคนที่จะขอให้ถ่ายรูปให้
ว่าต้องหน้าตาดี ท่าทางถ่ายรูปเก่ง และไม่ได้มากับแฟน
(หวังผลพลอยได้กันสุดๆ)

สุดท้ายก็ไหว้วานคนที่ดูเหมือนเป็นตากล้องมือโปรคนนึง
เสียดายที่ขาดคุณสมบัติไปแค่ข้อเดียว คือข้อแรกสุด (ว้า)

เข้าพารากอนไปยืนรอหน้าอาฟเตอร์ยู
แล้วก็คิดได้ว่ามันไม่ใช่โลเคชั่นที่เหมาะจะนั่งคุยนั่งชิลกันนานๆเท่าไหร่
แถมยังขี้เกียจรอคิวอีกต่างหาก

สุดท้ายก็เลยอพยพไปดิจิตอลเกทเวย์แทน
ระหว่างทางได้แนวร่วมเพิ่มมาอีกคนนึงคือโจ๊ะโจ๋

ไปนั่งร้านเค้กชั้นบนสุด (ที่เราไม่ได้จำชื่อร้าน)
เคยไปกินแล้วทีนึง แต่คราวก่อนนั่งตากแอร์ในร้าน
คราวนี้นั่งกันตรงเฉลียงนอกร้าน บรรยากาศดีพอใช้ได้ ไม่ค่อยร้อนด้วย
สั่งเค้กมากินกันทั้งๆที่ตอนกินบาร์บีคิวพลาซ่าเสร็จบ่นอิ่มกันแทบตาย

ผลจากการกินเค้กในวันนี้ทำให้เราเพิ่งรู้ว่ามิกมีความสามารถในการใช้ส้อมตัดเค้กต่ำมาก ทำให้เค้กไวท์ช็อคมูสอันสวยงามของเราพังทลายในชั่วพริบตา แต่รูปลักษณ์มันไม่สำคัญหรอก ถึงมันจะเละไปนิดแต่ก็อร่อยดี (o ̄∇ ̄o)

นั่งกินเค้กไปพลางคุยเรื่องสารทุกข์สุขดิบไปพลาง ซักพักนิ้งก็มาสมทบด้วย ทำให้เราเพิ่งรู้ว่านิ้งก็กำลังจะไปเกาหลีเหมือนกัน แต่ไปแลกเปลี่ยนปีนึงนะ

ทำไมช่วงนี้รอบตัวมีแต่คนไปต่างประเทศ
ทั้งไปเรียนต่อ แลกเปลี่ยน และไปเที่ยว
อยากไปบ้างง่ะ ปิดเทอมไม่มีโปรแกรมอะไรเลยซักอย่าง

แต่เอาเข้าจริงสิ่งที่อยากทำที่สุดในปิดเทอมนี้คือไปเที่ยวกับเพื่อนนะ
วันนี้มิกก็พูดมากกว่าหนึ่งครั้งว่า ไปเที่ยวกันนนนนน

แล้วเมื่อวานเราก็คุยกับต้องและบลิ๊งค์เรื่องไปเที่ยว
เพิ่งคุยกับต้องว่าอยากนัดรียูเนี่ยนแบบยิ่งใหญ่ แต่ก็คงยากล่ะน้า

กลับมาที่ร้านเค้ก
เราอยู่จนถึงประมาณสองทุ่มครึ่ง

แล้วมิกกับไอน้ำบอกว่าจะกลับ ก็เลยกลับด้วย เพราะกลับรถไฟฟ้าทางเดียวกัน แต่ดันไปถึงชานชาลารถไฟฟ้าตอนมันกำลังจะออกพอดี เรากับมิกวิ่งเข้าไปทัน แต่ไอน้ำถูกทิ้งให้รอขบวนต่อไปอยู่คนเดียว ขอโทษนะ (T_T)

เป็นอันว่าหมดไปอีกหนึ่งวัน
วันนี้สนุกดี ขอบคุณทุกคนมากจ้าาาา
ขอบคุณบิวที่อนุญาตให้เราไปทั้งๆที่ไม่ได้เชิญด้วย ฮ่าๆ

*

สุดท้าย ขอนอกเรื่องนิดนึง
ในที่สุดก็โหลดคันตาเรลล่าเล่มจบมาอ่านจนได้
พออ่านจบแล้วรู้สึกสปีชเลสไปเลย นี่มันรีบรวบรัดตัดความกันดื้อๆเลยนี่นา!

แต่อ.ฮิกุริเล่นทิ้งท้ายก่อนจบด้วยเกียโรต์จูเนียร์ที่น่ารักมากกกกกกกก

และคู่อัลฟองโซ่-ชันซ่าก็เคลียร์แล้ว (แค่เข้าใจกันเราก็ถือว่าเคลียร์)
เพราะฉะนั้นเราให้อภัยได้ที่จบแบบนี้ (*´ω`*)アーハン

เราว่าเรื่องนี้ปูเรื่องไว้ดี แต่ตอนท้ายดันสรุปความห้วนไปหน่อย
น่าเสียดายแฮะ แต่ก็ยังรักอยู่ดีนะ♥

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s